Un ligand est un atome, un ion ou une molécule portant des fonctions chimiques lui permettant de se lier à un ou plusieurs atomes ou ions centraux. Le terme de ligand est le plus souvent utilisé en chimie de coordination et en chimie organométallique (branches de la chimie inorganique).L'interaction métal/ligand est du type acide de Lewis/base de Lewis. La liaison ainsi formée est nommée liaison covalente de coordination.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un ligand est un atome, un ion ou une molécule portant des fonctions chimiques lui permettant de se lier à un ou plusieurs atomes ou ions centraux. Le terme de ligand est le plus souvent utilisé en chimie de coordination et en chimie organométallique (branches de la chimie inorganique).L'interaction métal/ligand est du type acide de Lewis/base de Lewis. La liaison ainsi formée est nommée liaison covalente de coordination. Dans ce cadre l'association d'un ou de plusieurs cation(s) (ou atome) métallique(s) central(aux) avec un/des ligands(s) est un édifice qui se nomme complexe de coordination (ou complexe organométallique s'il contient au moins une liaison métal-carbone).Le mot français désignant un ligand est « coordinat ». En effet, ligand est un mot anglais, bien que très employé en chimie française.
  • En química de coordinación, un ligando es un ión o molécula que se une a un átomo de metal central para formar un complejo de coordinación. El enlace entre el metal y el ligando generalmente involucra la donación de uno o más pares de electrones del ligando. La naturaleza del enlace metal-ligando oscila entre el enlace covalente y el enlace iónico. Los ligandos en un complejo dictan la reactividad del átomo central, incluyendo las tasas de sustitución del ligando, la reactividad de los ligandos a sí mismos, y redox.Los ligandos se clasifican de muchas maneras: su carga, su tamaño, la identidad del átomo de coordinación, y el número de electrones donados al metal. Los ligandos simples, como el agua o el anión cloruro, sólo forman un enlace con el átomo central y por ello se llaman monodentados. Algunos ligandos son capaces de formar múltiples enlaces de coordinación, y se describen como bidentados, tridentados, etc. El EDTA es hexadentado, lo cual le da una gran estabilidad a sus complejos.El proceso de enlace al ion metálico por más de una posición de coordinación por ligando se llama quelación. Los compuestos que forman complejos de esta forma se llaman agentes quelantes o quelatos, y, generalmente, tienen mucha mayor tendencia a formar complejos que sus homólogos monocoordinantes. Uno de estos agentes quelantes, de importancia industrial, es el EDTA.
  • Лига́нд (от лат. ligare — связывать) — атом, ион или молекула, связанные с неким центром (акцептором). Понятие применяется в биохимии для обозначения агентов, соединяющихся с биологическими акцепторами (рецепторами, иммуноглобулинами), а также в химии комплексных соединений, обозначая там присоединенные к одному или нескольким центральным (комплексообразующим) атомам металла частицы.
  • Ein Ligand (lat. ligare = binden) bezeichnet in der Komplexchemie (Organometallchemie, Metallorganik und Bioanorganik) ein Atom oder Molekül, welches über eine dative Bindung (koordinative Bindung) an ein zentrales Metall-Ion koordiniert. Die koordinative Bindung kommt durch den Lewis-Charakter der beteiligten Bindungspartner zustande: Liganden sind Lewis-Basen (Elektronenpaar-Donatoren) und Metallionen sind Lewis-Säuren (Elektronenpaar-Akzeptoren).Die Besonderheit der Komplexverbindung und der Unterschied zur kovalenten Bindung besteht darin, dass bei der koordinativen Bindung beide Bindungselektronen vom Liganden zur Verfügung gestellt werden: ein Ligand muss dementsprechend über mindestens ein freies Elektronenpaar verfügen (Lewis-Base). Komplexverbindungen sind zum Beispiel das rote Blutlaugensalz (Kaliumhexacyanidoferrat(III)), bei dem das zentrale Eisenion von sechs Liganden, in diesem Fall Cyanidionen, umgeben ist. Beispiele aus der Bioanorganik sind das Häm und das Chlorophyll: hier agieren die vier Stickstoffatome im Porphyringerüst als mehrzähniger Ligand für das zentrale Eisen- bzw. Magnesium-Ion.Die rein donative Natur der Ligandenbindung ist jedoch stark vereinfachend. Vor allem bei schweren Übergangsmetallionen sind die Bindungen meist stark kovalent (siehe z. B. Wasserstoff als Ligand). Auch spielen Rückbindungseffekte vom Metall zum Ligand oftmals eine entscheidende Rolle bei der Bindungsstärke (Bindungsenergie) (siehe z. B. Kohlenmonoxid als Ligand).Liganden werden traditionell nach ihrer Ladung klassifiziert: negativ geladene Liganden werden als X-Typ abgekürzt (Beispiel Halogenide), während neutrale Basen als L-Typ abgekürzt werden (Beispiel Phosphane).In der Organometallik und Metallorganik werden Liganden seit jeher eingesetzt, um aktive Metallzentren stabil in Lösung zu halten und sie daran zu hindern, zu metallischen Kolloiden (oder aktueller: Nanopartikel) zu agglomerieren. Diese löslichen Metallkomplexe können durch geschickte Wahl der elektronischen und sterischen (sterische Hinderung) Eigenschaften der Liganden zu hochaktiven Katalysatoren optimiert werden (= Homogene Katalyse).
  • A kettőnél több atomból álló molekulákban rendszerint egy központi atom (centrális, akceptor) körül több azonos vagy többé-kevésbé hasonló elektronhéj-szerkezetű atom, atomcsoport vagy kisebb molekula, úgynevezett ligandum (perifériális, donor) helyezkedik el. A központi atomot körülvevő ligandumok száma a koordinációs szám.Egyszerűen fogalmazva: a molekulában a központi atomhoz kapcsolódó atomok.
  • Ligand je atom, ion nebo molekula, která poskytuje jeden nebo více elektronových párů centrálnímu atomu (ligand vystupuje jako Lewisova báze). Takto vytvořená vazba se nazývá koordinačně kovalentní. Existují také ligandy, které se chovají jako Lewisovy kyseliny, ale jsou vzácnější (například hydrazin).
  • Een ligand is een molecuul of een ion dat een vrij elektronenpaar heeft, dat gebruikt kan worden om een binding te vormen met een metaal of een metaalion. De metaal-ligandbinding kan worden beschreven als de interactie tussen een Lewisbase en een Lewiszuur.Bij liganden wordt onderscheid gemaakt tussen: monodentaal ligand, monodentaat genaamd. Het ligand kan maar één binding met het metaal(ion) vormen. Voorbeelden van deze groep liganden zijn: fluoride, chloride, bromide, jodide, cyanide, thiocyanaat, ammoniak en water. De laatste heeft op zuurstof wel twee vrije elektronenparen, maar deze zijn ruimtelijk zo georiënteerd dat ze niet samen aan hetzelfde atoom kunnen koppelen. bidentaal ligand, bidentaat. Het ligand beschikt over twee atomen met vrije elektronenparen. Deze twee atomen bevinden zich bovendien zover van elkaar in het molecuul dat bij binding aan hetzelfde atoom of ion een vier-ring, een vijfring of een zesring gevormd wordt. Voorbeelden van deze groep liganden zijn dithiocarbamaat (vierringen), 1,2-diaminoethaan en glycol (vijfringen), acetylacetonaat (zesringen). tridentaal ligand, tridentaat. Tridentaten zijn vergelijkbaar met bidentaten, maar beschikken over 3 atomen met vrije elektronenparen. PMDTA is een voorbeeld van deze groep liganden. polydentaal ligand, polydentaat. Deze groep liganden beschikt over meer dan 2 atomen met vrije elektronenparen. Bij binding met hetzelfde atoom ontstaan steeds 4-, 5- en 6-ringen.In de figuur hiernaast is de structurele kern weergegeven van het tetradentaat-ligand dat voorkomt in verbindingen als hemoglobine en bladgroen. Het vrije elektronenpaar op de centrale stikstofatomen (eventueel na afgifte van de waterstofatomen) zijn de elektronen die voor de complexvorming zorgen. Hét voorbeeld van deze groep verbindingen is Ethyleendiaminetetra-azijnzuur dat vooral bekend is onder de afkorting EDTA.Liganden komen voor als onderdeel van complexe ionen of moleculen in oplossingen, maar zij kunnen ook worden ingebouwd in vaste stoffen. Ook water treedt vaak als ligand op. In een kristalstructuur spreekt men dan van kristalwater.
  • 配位子(はいいし、リガンド、ligand)とは、金属に配位する化合物をいう。
  • Bu madde inorganik kimyadaki anlamıyla ligandlar hakkındadır. Biyokimyadaki anlamı için Ligand (biyokimya) maddesine bakınızKimyada bir ligand, merkezî bir metale bağlanan bir atom, iyon veya moleküldür. Bu bağ genelde bir veya birkaç elektron verilmesiyle oluşur, kovalent de olabilir iyonik de. Ayrıca, metal-ligand bağ değeri birden üçe kadar uzanabilir. Ligandlar genelde Lewis bazı(en) olarak sayılırlar ama ender olarak Lewis asidi ligandlar da olabilir.Metal ve metaloidler hemen her şartta bağlı olabilirler; ancak boşlukta "çıplak" metal iyonları oluşabilir. Bir kompleks oluşturan ligandlar merkez metalin reaktivitesini belirlerler. Ligand substitusyon hızı, ligandın kendi reaktivitesi ve redoks özellikleri metal-ligand oluşumundan etkilenebilir. Çoğu uygulamalı sahada, örneğin biyoinorganik kimya, tıbbi kimya ve çevre kimyasında, ligand seçimi çok önemlidir.Ligandlar çeşitli şekilde sınıflandırılırlar: yüklerine, büyüklüklerine, koordinasyon yapan atomların kimliklerine, merkez metale verilen elektron sayısına (dişlilik ve haptisite) göre.
  • In coordination chemistry, a ligand /lɪɡənd/ is an ion or molecule (functional group) that binds to a central metal atom to form a coordination complex. The bonding between metal and ligand generally involves formal donation of one or more of the ligand's electron pairs. The nature of metal-ligand bonding can range from covalent to ionic. Furthermore, the metal-ligand bond order can range from one to three. Ligands are viewed as Lewis bases, although rare cases are known to involve Lewis acidic "ligand."Metals and metalloids are bound to ligands in virtually all circumstances, although gaseous "naked" metal ions can be generated in high vacuum. Ligands in a complex dictate the reactivity of the central atom, including ligand substitution rates, the reactivity of the ligands themselves, and redox. Ligand selection is a critical consideration in many practical areas, including bioinorganic and medicinal chemistry, homogeneous catalysis, and environmental chemistry.Ligands are classified in many ways: their charge, their size (bulk), the identity of the coordinating atom(s), and the number of electrons donated to the metal (denticity or hapticity). The size of a ligand is indicated by its cone angle.
  • Os íons ou moléculas que rodeiam um metal na formação de um complexo metálico, mais especificamente são chamados de ligantes (português brasileiro) ou ligandos (português europeu). Mais genericamente é toda a espécie química que se comporte como base de Lewis na formação de compostos de coordenação, pois se diz que está coordenado a tal íon.Os ligantes simples, como a água ou o ânion cloreto só formam um ligação com o átomo central e por isso se chamam monodentados. Alguns ligantes são capazes de formar múltiplas ligações de coordenação, e são descritos como bidentados, tridentados, etc. O EDTA é hexadentado, o que lhe dá uma grande estabilidade em seus complexos.O processo de ligação monolitica ao íon metálico por mais de uma posição de coordinação por ligante se chama quelação. Os compostos que formam complexos desta forma se chamam agentes quelantes ou quelatos, e, geralmente, têm muito maior tendência a formar complexos que seus homólogos monocoordenantes. Um destes agentes quelantes, de importância industrial, é o EDTA.
  • In chimica un ligando, o legante, rappresenta un atomo, ione o molecola che generalmente dona i suoi elettroni per formare un legame di coordinazione, agendo da base di Lewis. In chimica inorganica, l'atomo centrale (il legato) è rappresentato più comunemente da un metallo o da un semimetallo. La molecola risultante dalla coordinazione di uno o più ligandi è definita complesso.I principali fattori che caratterizzano i ligandi sono rappresentati dalla loro carica, dimensione e natura chimica. In un complesso i ligandi sono in grado di stabilizzare il legato e di condizionarne le proprietà chimiche e spettroscopiche.In biochimica i ligandi sono rappresentati da molecole o porzioni di molecole in grado di interagire con un recettore producendo una certa risposta fisiologica.
  • Ligandy (addendy) – w związkach kompleksowych: atomy, cząsteczki lub aniony, które są bezpośrednio przyłączone do atomu centralnego lub kationu centralnego, zwanego centrum koordynacji albo rdzeniem kompleksu. Pojęcie ligandu (jak również atomu centralnego) nie jest jednoznaczne i w wielu przypadkach jest kwestią umowną. W chemii organicznej określenie ligand jest stosowane wymiennie z określeniem podstawnik.Elementem łączącym addend z atomem lub kationem centralnym jest, należący do addendu, tzw. atom ligandowy (czasem grupa atomów), który zawiera wolną parę elektronową, wbudowującą się w wolne orbitale rdzenia, lub zapełnione orbitale π, zachowujące się w ten sam sposób. W bardzo rzadkich przypadkach połączenie może odbywać się poprzez wolny orbital nakładający się na zajęte orbitale atomu centralnego. Atomem ligandowym może być atom pierwiastka silnie elektroujemnego (np. tlenu, azotu) lub pierwiastka niezbyt elektroujemnego – na przykład atom (lub grupa atomów) węgla, przez który z definicji przyłączają się wszystkie ligandy metaloorganiczne. Grupami donorowymi mogą być cząsteczki elektrycznie obojętne (np. NH3, H2O, CO, niektóre związki organiczne) lub aniony (OH-, SO42-, F-, Cl-). Bardzo złożone związki kompleksowe metali mogą zawierać nawet do 18 różnych ligandów.W chemii związków kompleksowych i metaloorganicznych używa się specjalnych 2–6-literowych skrótów i greckich liter dla wygodnego opisu tych związków (oznaczenia te pisze się małymi literami). Skróty ligandów zostały zaaprobowane przez Międzynarodową Unię Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) i stanowią część oficjalnej terminologii chemicznej.Litery greckie: η – hapcyjność, gdzie liczba w górnym indeksie po tej literze oznacza liczbę atomów, którymi ligand łączy się z atomem centralnym µ – oznacza ligand mostkujący, tzn. łączący dwa lub więcej atomów centrum koordynacyjnego – liczba w górnym indeksie po tej literze oznacza liczbę atomów metalu, które wiąże z sobą ligand mostkujący.Przykładowe skróty ligandów: L – dowolny ligand acac – acetyloacetonian (czyli 2,4-pentanodionian) ac – acetyl bpy – 2,2'-bipirydyl (2,2'-bipirydyna) benz – benzyl cy – cykloheksyl cp – cyklopentadienyl dmpe – dimetylofosfinoetan py – pirydyna dvtmds – diwinylotetrametylodisiloksylPrzykłady skróconej notacji związków kompleksowych: [Ni(acac)2] – bis(acetyloacetoniano)nikiel(II) [Fe(η5-cp)2] lub [Fecp2] – ferrocen, czyli bis(cyklopentadienylo)żelazo(0). [Pt2µ²-(dvtmds)2-η-(dvtmds)] – katalizator Karstedta, czyli związek zawierający dwa atomy platyny, do których są przyłączone po dwa ligandy diwinylotetrametylodisiloksylowe, a jeden addend diwinylotetrametylodisiloksylowy łączy oba atomy platyny.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 330436 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6045 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 62 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 102372691 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un ligand est un atome, un ion ou une molécule portant des fonctions chimiques lui permettant de se lier à un ou plusieurs atomes ou ions centraux. Le terme de ligand est le plus souvent utilisé en chimie de coordination et en chimie organométallique (branches de la chimie inorganique).L'interaction métal/ligand est du type acide de Lewis/base de Lewis. La liaison ainsi formée est nommée liaison covalente de coordination.
  • Лига́нд (от лат. ligare — связывать) — атом, ион или молекула, связанные с неким центром (акцептором). Понятие применяется в биохимии для обозначения агентов, соединяющихся с биологическими акцепторами (рецепторами, иммуноглобулинами), а также в химии комплексных соединений, обозначая там присоединенные к одному или нескольким центральным (комплексообразующим) атомам металла частицы.
  • A kettőnél több atomból álló molekulákban rendszerint egy központi atom (centrális, akceptor) körül több azonos vagy többé-kevésbé hasonló elektronhéj-szerkezetű atom, atomcsoport vagy kisebb molekula, úgynevezett ligandum (perifériális, donor) helyezkedik el. A központi atomot körülvevő ligandumok száma a koordinációs szám.Egyszerűen fogalmazva: a molekulában a központi atomhoz kapcsolódó atomok.
  • Ligand je atom, ion nebo molekula, která poskytuje jeden nebo více elektronových párů centrálnímu atomu (ligand vystupuje jako Lewisova báze). Takto vytvořená vazba se nazývá koordinačně kovalentní. Existují také ligandy, které se chovají jako Lewisovy kyseliny, ale jsou vzácnější (například hydrazin).
  • 配位子(はいいし、リガンド、ligand)とは、金属に配位する化合物をいう。
  • In chimica un ligando, o legante, rappresenta un atomo, ione o molecola che generalmente dona i suoi elettroni per formare un legame di coordinazione, agendo da base di Lewis. In chimica inorganica, l'atomo centrale (il legato) è rappresentato più comunemente da un metallo o da un semimetallo. La molecola risultante dalla coordinazione di uno o più ligandi è definita complesso.I principali fattori che caratterizzano i ligandi sono rappresentati dalla loro carica, dimensione e natura chimica.
  • Os íons ou moléculas que rodeiam um metal na formação de um complexo metálico, mais especificamente são chamados de ligantes (português brasileiro) ou ligandos (português europeu). Mais genericamente é toda a espécie química que se comporte como base de Lewis na formação de compostos de coordenação, pois se diz que está coordenado a tal íon.Os ligantes simples, como a água ou o ânion cloreto só formam um ligação com o átomo central e por isso se chamam monodentados.
  • Ligandy (addendy) – w związkach kompleksowych: atomy, cząsteczki lub aniony, które są bezpośrednio przyłączone do atomu centralnego lub kationu centralnego, zwanego centrum koordynacji albo rdzeniem kompleksu. Pojęcie ligandu (jak również atomu centralnego) nie jest jednoznaczne i w wielu przypadkach jest kwestią umowną.
  • Bu madde inorganik kimyadaki anlamıyla ligandlar hakkındadır. Biyokimyadaki anlamı için Ligand (biyokimya) maddesine bakınızKimyada bir ligand, merkezî bir metale bağlanan bir atom, iyon veya moleküldür. Bu bağ genelde bir veya birkaç elektron verilmesiyle oluşur, kovalent de olabilir iyonik de. Ayrıca, metal-ligand bağ değeri birden üçe kadar uzanabilir.
  • In coordination chemistry, a ligand /lɪɡənd/ is an ion or molecule (functional group) that binds to a central metal atom to form a coordination complex. The bonding between metal and ligand generally involves formal donation of one or more of the ligand's electron pairs. The nature of metal-ligand bonding can range from covalent to ionic. Furthermore, the metal-ligand bond order can range from one to three.
  • Een ligand is een molecuul of een ion dat een vrij elektronenpaar heeft, dat gebruikt kan worden om een binding te vormen met een metaal of een metaalion. De metaal-ligandbinding kan worden beschreven als de interactie tussen een Lewisbase en een Lewiszuur.Bij liganden wordt onderscheid gemaakt tussen: monodentaal ligand, monodentaat genaamd. Het ligand kan maar één binding met het metaal(ion) vormen.
  • Ein Ligand (lat. ligare = binden) bezeichnet in der Komplexchemie (Organometallchemie, Metallorganik und Bioanorganik) ein Atom oder Molekül, welches über eine dative Bindung (koordinative Bindung) an ein zentrales Metall-Ion koordiniert.
  • En química de coordinación, un ligando es un ión o molécula que se une a un átomo de metal central para formar un complejo de coordinación. El enlace entre el metal y el ligando generalmente involucra la donación de uno o más pares de electrones del ligando. La naturaleza del enlace metal-ligando oscila entre el enlace covalente y el enlace iónico.
rdfs:label
  • Ligand (chimie)
  • Ligand
  • Ligand
  • Ligand
  • Ligand
  • Ligand (kimya)
  • Ligando
  • Ligando
  • Ligandum (szervetlen kémia)
  • Ligandy
  • Ligante
  • Lligand
  • Лиганд
  • 配位子
  • 리간드
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of