La liaison hydrogène ou pont hydrogène est une force intermoléculaire impliquant un atome d'hydrogène et un atome électronégatif comme l'oxygène, l'azote et le fluor L'intensité d'une liaison hydrogène est intermédiaire entre celle d'une liaison covalente et celle des forces de van der Waals.On pensait à l'origine que l'électron de l'atome d'hydrogène était partagé entre les molécules liées, et donc que cette liaison hydrogène était quasi-covalente.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La liaison hydrogène ou pont hydrogène est une force intermoléculaire impliquant un atome d'hydrogène et un atome électronégatif comme l'oxygène, l'azote et le fluor L'intensité d'une liaison hydrogène est intermédiaire entre celle d'une liaison covalente et celle des forces de van der Waals.On pensait à l'origine que l'électron de l'atome d'hydrogène était partagé entre les molécules liées, et donc que cette liaison hydrogène était quasi-covalente. On sait aujourd'hui qu'elle est à 90 % électrostatique.Pour que cette liaison s'établisse, il faut être en présence d'un donneur de liaison hydrogène et d'un accepteur : l'accepteur possède une case quantique vide est composé d'un composé à H acide, c'est-à-dire un atome d'hydrogène lié à un hétéroatome (comme dans les amines, alcools, thiols) ; le donneur est composé d'un hétéroatome (uniquement azote, oxygène ou fluor) porteur d'un doublet non liant. Lorsqu'une liaison hydrogène s'établit, les deux hétéroatomes se trouvent à une distance d'environ 0,25 nm.
  • Wiązanie wodorowe – (tzw. mostek wodorowy) rodzaj stosunkowo słabego wiązania chemicznego polegającego głównie na przyciąganiu elektrostatycznym między atomem wodoru i atomem elektroujemnym zawierającym wolne pary elektronowe. We wzorach oznaczany jest zazwyczaj linią przerywaną, np. X−H⋯Y–Z, gdzie X jest donorem wiązania wodorowego, a Y jego akceptorem.Klasyczne wiązanie wodorowe powstaje, gdy atom wodoru jest połączony wiązaniem kowalencyjnym z innym atomem o dużej elektroujemności (np. tlenem) i w ten sposób uzyskuje nadmiar ładunku dodatniego. W wyniku tego oddziaływania pierwotne, kowalencyjne wiązanie między wodorem a innym atomem ulega częściowemu osłabieniu, powstaje zaś nowe, stosunkowo słabe wiązanie między wodorem i innym atomem (akceptorem wiązania wodorowego). Nie można wytłumaczyć natury tego wiązania wyłącznie za pomocą elektrostatyki, ponieważ oprócz przyciągania elektrostatycznego, zachodzi przeniesienie ładunku z akceptora na atom wodoru i związane z nim atomy, a także polaryzacja chmury elektronowej zarówno akceptora, jak i donora wiązania wodorowego. Donorami protonu w wiązaniach wodorowych mogą być między innymi grupy: hydroksylowa (−OH), aminowa (−NHx), ewentualnie tiolowa (−SH), halogenowodór (XH), a niekiedy nawet ugrupowanie (−CHx). Natomiast akceptorami protonu mogą być wszystkie atomy silnie elektroujemne takie jak: fluor, azot, tlen, w mniejszym stopniu siarka i pozostałe chlorowce, a także układy π-elektronowe występujące w nienasyconych związkach organicznych. Wiązania wodorowe z układami π-elektronowymi przypominają kształtem wiązania metal-węgiel w π kompleksach, lecz ich natura jest zupełnie inna, ponieważ wodór nie ma elektronów na orbitalach d, zaś oddziaływanie metal-układ π-elektronowy jest kowalencyjne.Wiązania wodorowe występują powszechnie w naturze. W idealnie czystej wodzie, w temperaturze 4 °C, cząsteczki wody tworzą "paczki", składające się ze średnio siedmiu cząsteczek powiązanych tymi wiązaniami. Dzięki istnieniu wiązań wodorowych możliwe jest tworzenie się trzeciorzędowych struktur białek, kwasów nukleinowych i wielu innych złożonych tworów o dużym znaczeniu biologicznym. Badaniem takich struktur, opartych zwykle właśnie na wiązaniach wodorowych, zajmuje się chemia supramolekularna.Odkrycia wiązania wodorowego nie można przypisać jednemu badaczowi. Pierwsze artykuły, w których postulowano istnienie wiązania wodorowego, zaczęły pojawiać się w początkach XX w., głównie w literaturze niemieckiej i angielskiej. Początkowo jednak istnienie tego wiązania nie było powszechnie uznanym poglądem. Dopiero po 1920 r. stworzono solidne podstawy teoretyczne i podjęto szczegółowe badania nad tym zagadnieniem. Pionierami w badaniach wiązania wodorowego byli Wendell Latimer, Worth Rodebush, Maurice L. Huggins oraz Linus Pauling. Pod koniec lat 30. XX w. koncepcja wiązania wodorowego została powszechnie zaakceptowana.
  • Wasserstoffbrückenbindung, auch kurz Wasserstoffbrücke oder H-Brücke, ist eine anziehende Wechselwirkung eines kovalent gebundenen Wasserstoffatoms (R1−X−H) in der Regel mit einem freien Elektronenpaar eines Atoms Y einer Atomgruppierung |Y−R2. Diese Wechselwirkung tritt nur auf, wenn X elektronegativer als Wasserstoff ist, also H polar gebunden ist. Die Wechselwirkung des Wasserstoffatoms mit Y wird verstärkt, wenn |Y elektronegativ ist. Wasserstoffbrückenbindungen werden oft in der Form R1−X−H…|Y−R2 als gepunktete Linie dargestellt. Als elektronegative Atome haben Stickstoff (N), Sauerstoff (O) und Fluor (F) besondere Bedeutung.Wasserstoffbrückenbindung ist eine Form der Nebenvalenzbindung und ihre Stärke liegt in der Regel deutlich unter denen einer kovalenten Bindung und der ionischen Bindungen. Wasserstoffbrückenbindungen zwischen Molekülen führen zu einem – im Verhältnis zur Molmasse – hohen Schmelz- und Siedepunkt der Verbindung. Wechselwirkungen innerhalb und zwischen Molekülen bestimmen die Struktur von Peptiden und Nucleinsäuren.
  • O hidrogênio faz ligações covalentes (ligação química em que há compartilhamento de elétrons) e ligações que não são químicas, apenas interações. A Ligação de Hidrogênio é uma interação entre átomos de hidrogênio de uma molécula com átomos de elementos altamente eletronegativos (oxigênio, flúor e nitrogênio) de forma que o hidrogênio sirva como "elo" entre os átomos com os quais interage. Pensava-se anteriormente que o elétron fosse compartilhado pelas moléculas da interação, entretanto se fosse assim, seria uma ligação covalente. As Ligações de Hidrogênio podem ser classificadas em intramolecular, que ocorrem na mesma molécula, e intermolecular, que ocorrem entre moléculas vizinhas.
  • A hydrogen bond is the electromagnetic attractive interaction between polar molecules, in which hydrogen (H) is bound to a highly electronegative atom, such as nitrogen (N), oxygen (O) or fluorine (F). The name hydrogen bond is something of a misnomer, as it is not a true bond but a particularly strong dipole-dipole attraction, and should not be confused with a covalent bond.These hydrogen-bond attractions can occur between molecules (intermolecular) or within different parts of a single molecule (intramolecular). The hydrogen bond (5 to 30 kJ/mole) is stronger than a van der Waals interaction, but weaker than covalent or ionic bonds. This type of bond can occur in inorganic molecules such as water and in organic molecules like DNA and proteins.Intermolecular hydrogen bonding is responsible for the high boiling point of water (100 °C) compared to the other group 16 hydrides that have no hydrogen bonds. Intramolecular hydrogen bonding is partly responsible for the secondary and tertiary structures of proteins and nucleic acids. It also plays an important role in the structure of polymers, both synthetic and natural.In 2011 an IUPAC Task Group recommended a modern evidence-based definition of hydrogen bonding. The new definition was published in the IUPAC journal Pure and Applied Chemistry. This detailed technical report provides the rationale behind the new definition.
  • Un enlace por puente de hidrógeno o enlace de hidrógeno es la fuerza atractiva entre un átomo electronegativo y un átomo de hidrógeno unido covalentemente a otro átomo electropositivo. Resulta de la formación de una fuerza dipolo-dipolo con un átomo de hidrógeno unido a un átomo de nitrógeno, oxígeno o flúor (de ahí el nombre de "enlace de hidrógeno", que no debe confundirse con un enlace covalente a átomos de hidrógeno. Tampoco debería confundirse con el enlace llamado puente de hidrógeno, característico de estructuras como los boranos, que constan de un enlace de tres centros con dos electrones). La energía de un enlace de hidrógeno (típicamente de 5 a 30 kJ/mol) es comparable a la de los enlaces covalentes débiles (155 kJ/mol), y un enlace covalente típico es sólo 20 veces más fuerte que un enlace de hidrógeno intermolecular. Estos enlaces pueden ocurrir entre moléculas (intermolecularidad), o entre diferentes partes de una misma molécula (intramolecularidad). El enlace de hidrógeno es una fuerza electrostática dipolo-dipolo fija muy fuerte, pero más débil que el enlace covalente o el enlace iónico. El enlace de hidrógeno está en algún lugar intermedio entre un enlace covalente y una fuerza de van der Waals. Este tipo de enlace ocurre tanto en moléculas inorgánicas tales como el agua, y en moléculas orgánicas como el ADN.El enlace de hidrógeno intermolecular es responsable del punto de ebullición alto del agua (100°C). Esto es debido al fuerte enlace de hidrógeno, en contraste a los otros hidruros de calcógenos. El enlace de hidrógeno intramolecular es responsable parcialmente de la estructura secundaria, estructura terciaria y estructura cuaternaria de las proteínas y ácidos nucleicos.
  • Een waterstofbrug is een niet-covalente binding tussen een elektronenpaar op een sterk elektronegatief atoom (zuurstof, stikstof of fluor) en een naburig waterstofatoom gebonden aan een ander sterk elektronegatief atoom. Waterstofbruggen, ook aangeduid als H-bruggen, komen onder meer voor tussen watermoleculen, waar ze van groot belang zijn voor de fysische eigenschappen van water. Ze komen echter ook in vele andere stoffen voor. Waterstofbruggen met een of twee fluoratomen zijn zelfs beduidend sterker, zoals in het geval van het bifluoride-ion, en benaderen zij de sterkte van een covalente binding.Is een waterstofatoom verbonden aan een atoom met een zeer grote elektronegativiteit, zoals F, O of N (zelfs C in sommige gevallen) dan wordt de binding sterk polair. De elektronenwolk verschuift dan in de richting van F, O of N en dit atoom wordt negatief geladen. Het resultaat is dat het aan F, O, of N verbonden waterstofatoom positief wordt geladen. Omdat het waterstofatoom zo klein is, is de lading erop sterk geconcentreerd, zodat het met grote kracht een naburig dipoolmolecuul (of zelfs een dipool in hetzelfde molecuul) zeer dicht aan kan trekken. De waterstofbruggen zijn ongebruikelijk sterk vergeleken met andere dipool-dipoolkrachten.Waterstofbruggen kunnen ook gevormd worden tussen waterstofatomen en elementen die een vrij elektronenpaar bezitten, bijvoorbeeld F, O, N en Cl. Hier wordt de waterstofbrug verklaard door de vorming van een polycentrisch molecuulorbitaal (PCMO) over drie atomen: H, het atoom waar H covalent op gebonden is en het atoom waarmee de waterstofbrug aangegaan wordt. Hierbij gaat het p-orbitaal van het atoom met het vrije elektronenpaar een belangrijke rol spelen.
  • En química, un enllaç d'hidrogen (en bioquímica tradicionalment es diu pont d'hidrogen) és una interacció atractiva entre molècules. Tot i que és el tipus d'interacció molecular més important, és un tipus d'enllaç feble en comparació amb els enllaços covalent i iònic.El tipus més comú d'enllaç d'hidrogen s'estableix entre un àtom d'hidrogen enllaçat a un heteroàtom electronegatiu, anomenat donador d'hidrogen (l'oxigen, nitrogen o fluor), i un segon àtom electronegatiu que actua com a acceptor. L'hidrogen que pren part en un pont d'hidrogen té càrrega positiva que interacciona electròstaticament amb els parells electrònics de l'acceptor. Tot i això, l'enllaç d'hidrogen no és només una interacció electrostàtica, i té força característiques associades habitualment a l'enllaç covalent. La fortalesa de l'enllaç d'hidrogen depèn sobretot dels àtoms donador i acceptor i del seu entorn químic.L'exemple més conegut d'enllaç d'hidrogen és el que es dóna entre molècules d'aigua. L'oxigen de l'aigua està enllaçat amb dos hidrògens, i també té un parell electrònic no ocupat. D'aquesta manera, pot actuar com a donador i acceptor d'hidrogen al mateix temps. La xarxa d'enllaços d'hidrogen que es forma entre molècules d'aigua fa que l'aigua tingui propietats físico-químiques notables. L'enllaç d'hidrogen també s'utilitza extensivament en processos de reconeixement molecular, i determina en gran part l'estructura tridimensional de proteïnes i àcids nucleics.Recentment s'han descrit altres tipus d'interaccions semblants a l'enllaç d'hidrogen clàssic. Per exemple, interaccions on hi intervenen hidrògens enllaçats amb àtoms poc electronegatius, com el carboni, o interaccions entre dos àtoms d'hidrogen.
  • Vodíková vazba (často také vodíkový můstek) je druh slabé vazebné interakce mezi molekulami. Může se uplatnit i v rámci dvou částí jedné molekuly. Je podstatně slabší než iontová nebo kovalentní vazba, ale silnější než většina ostatních mezimolekulárních sil.Vodíkovou vazbu tvoří na jedné straně skupina vodík + silně elektronegativní prvek (např. kyslík nebo dusík) a na druhé straně atom s volným elektronovým párem (např. opět kyslík nebo uhlík).Vodíkové vazby se uplatňují např. ve vodě, v různých organických sloučeninách, ale také v nukleových kyselinách.
  • Hidrojen bağı, bir molekülde oksijen, azot veya flor gibi elektronegatif bir atoma bağlı hidrojenin kısmi artı yükle yüklenmesi sonucu, başka veya aynı moleküldeki elektonegatif atom ile yaptığı kuvvetli bağdır. Van der waals kuvvetinden güçlü olmasına karşın, tipik hidrojen bağı iyonik bağ ve kovalent bağdan daha güçsüzdür. Proteinler ve nükleik asitler gibi makromoleküller içinde, aynı molekülün iki parçası arasında var olabilir.Hidrojen bağı ismi, bağın bir hidrojen atomunu kapsamasından gelir. Genelde bağ, hidrojenin flor, oksijen ve azot gibi elektronegatifliği yüksek atomlarla yapmış olduğu kuvvetli bir etkileşim türüdür.(Sadece F,O,N ile H atomu arasında oluşabilir)Eğer hidrojen bağı atomu iki atom arasında ortak kullanılıyor ise meydana gelen iki molekül arasındaki zayıf bir bağdır.Hidrojen bağları genellikle oksijen ve azot gibi negatif elektrik yüklü atomlarla diğer bir negatif yüklü atomlara kovalent olarak bağlanmış hidrojen atomları arasında oluşan bağlardır. Dipol dipol etkileşmesinin kimyadaki en bariz örneğini teşkil eder.Hidrojen Bağı Van der Waals bağından güçlüdür , molekülleri arasında daha güçlü etkileşim olan maddenin kaynama noktası daha yüksektir.Bu yüzden hidrojen bağı içeren maddelerin erime - kaynama noktaları Van der Waals bağı içeren maddelere göre daha yüksektir.İki farklı molekül birbirleriyle hidrojen bağı oluşturabilir.
  • Водородната връзка представлява електромагнитното привличане между двуполюсни молекули, в които водородът е свързан с атом с голяма електроотрицателност, като азот, кислород или флуор, например. Името водородна връзка е малко подвеждащо, защото това не е химична връзка между атоми, а електромагнитното привличане. Енергията на водородната връзка обикновено е от 5 до 30 кДж/мол (кило Джаул мола) и е сравнима с тази на слабите ковалентни връзки (155 кДж/мол), като типичната ковалентна връзка обикновено е само около 20 пъти по-силна от водородната.Тези сили могат да възникнат както между различни молекули, така и между части на една и съща молекула, като в първия случай се наричат междумолекулни, а в другия вътрешномолекулни .Водородната връзка е вариант на много стабилно фиксирана диполна силова връзка от типа на Ван дер Ваалс, но е по-слаба от ковалентните, йонните и металните връзки. Тя е нещо средно между ковалентна връзка и електростатично вътрешномолекулно привличане. Този вид връзка се среща както при органични молекули като ДНК и протеини, така и при неорганични молекули (водата например).Водородната връзка е отговорна за високата точка на кипене на водата (100 °C на морското равнище и при атмосферно налягане от 101.3кПа. - една атмосфера). Това става благодарение именно на водородната връзка, докато не е така с другите хидриди като напр. тези с халогенните елементи. Вътрешномолекулните връзки на водорода са частично отговорни за вторичната, третичната и четвъртичната структури на протеините, както и на нуклеиновите киселини..
  • Hidrogeno zubiak atomo eletronegatibo, hidrogeno atomo eta beste atomo elektronegatibo baten erakarpen indarrean oinarritzen diren lotura kobalenteak dira. Dipolo-dipolo indarrean oinarritzen dira. Bertan hidrogeno atomo bat nitrogeno, oxigeno edo fluor atomo batetara lotzen da. Hidrogeno zubiak molekulen artean edo molekula beraren talde desberdinen artean eman daitezke. Van der Waalsen dipolo-dipolo indarrak dira, lotura kobalente edo lotura ionikoak baino ahulagoak. Lotura hau ura bezalako molekula inorganikoetan eta baita ADNa bezalako organikoetan ere ager daiteke.Molekulen arteko hidrogeno zubiak uraren irakite puntu altuaren erantzuleak dira (100 °C). Molekula barneko hidrogeno zubiak aldiz, proteina eta azido nukleikoen bigarren, hirugarren eta laugarren mailako egituren erantzuleak dira.Hidrogeno zubien lotura sinpleena ur molekulan dago. Ur molekula batek bi hidrogeno atomo eta oxigeno atomo bat ditu. Bi ur molekulek hidrogeno zubi bat era dezakete, hau ur dimeroa bezala ezagutzen da eta eredu moduan erabiltzen da. Zenbat eta molekula gehiago egon, ur likidoaren kasuan bezala, lotura gehiago dira posible ur molekulako oxigenoak bi eletroi pare dituelako aske. Oxigenoaren elektroi pare bakoitzak beste bi ur molekuletako hidrogeno atomoekin loturak era ditzake. Beraz, ur molekula bakoitza beste lau molekulei elkar daiteke (oxigenoaren elektroiei libreei esker bi molekuletara eta hidrogeno atomoei esker beste bitara).
  • Водородная связь — форма ассоциации между электроотрицательным атомом и атомом водорода H, связанным ковалентно с другим электроотрицательным атомом. В качестве электроотрицательных атомов могут выступать N, O или F. Водородные связи могут быть межмолекулярными или внутримолекулярными.
  • 화학에서 수소 결합(水素結合)은 N(질소), O(산소), F(플루오린) 등 전기 음성도가 강한 원자와 수소를 갖는 분자가 이웃한 분자의 수소 원자 사이에서 생기는 인력으로 일종의 분자간 인력(분자 사이에 끌어당기는 힘)이다. 수소 결합을 하는 물질은 분자량이 비슷한 다른 분자들에 비해 녹는점과 끓는점이 높고, 융해열과 기화열이 크다. 수소 결합은 분자 내에서 일어나는 원자간의 화학결합이 아니라 분자 사이에서 일어나는 인력으로, 화학결합과는 다르며 다른 종류의 '분자간 인력' 보다 훨씬 강해 수소'결합' 이라고 부를 뿐이다. 하지만 원자간 결합보다는 약하여 열 등의 외적 요인으로도 쉽게 분리될 수 있다.수소 결합을 하는 물질은 물에 잘 녹는다. 물과 수소 결합을 하여 용매와 용질 사이의 인력이 강해지기 때문이다.
  • 水素結合(すいそけつごう、英: hydrogen bond)は、電気陰性度が大きな原子(陰性原子)に共有結合で結びついた水素原子が、近傍に位置した窒素、酸素、硫黄、フッ素、π電子系などの孤立電子対とつくる非共有結合性の引力的相互作用である。水素結合には、異なる分子の間に働くもの(分子間力)と単一の分子の異なる部位の間(分子内)に働くものがある。水素結合はもっぱら、陰性原子上で電気的に弱い陽性 (δ+) を帯びた水素が(右上図:水分子の例)周囲の電気的に陰性な原子との間に引き起こす静電的な力として説明されることが多い。つまり、双極子相互作用のうち、特別強いもの、として考えることもできる。ただし水素結合はイオン結合のような無指向性の相互作用ではなく、水素・非共有電子対の相対配置にも依存する相互作用であるため、水素イオン(プロトン)の「キャッチボール」と表現されることもある。典型的な水素結合 (5 〜 30 kJ/mole) は、ファンデルワールス力より10倍程度強いが、共有結合やイオン結合よりはるかに弱い。水素結合は水などの無機物においても、DNAなどの有機物においても働く。水素結合は水の性質、たとえば相変化などの熱的性質、あるいは水と他の物質との親和性などにおいて重要な役割を担っている。2011年に、国際純正・応用化学連合 (IUPAC) によって作られたタスクグループは、以下のような水素結合の現代的な定義を提案している。
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 40626 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9146 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 32 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109540168 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1997 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
  • A. Jeffrey, G.
  • Yves Maréchal
prop-fr:consultéLe
  • 2009-04-25 (xsd:date)
prop-fr:langue
  • Anglais
prop-fr:passage
  • 11 (xsd:integer)
prop-fr:titre
  • An introduction to hydrogen bonding
  • La liaison hydrogène
prop-fr:url
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La liaison hydrogène ou pont hydrogène est une force intermoléculaire impliquant un atome d'hydrogène et un atome électronégatif comme l'oxygène, l'azote et le fluor L'intensité d'une liaison hydrogène est intermédiaire entre celle d'une liaison covalente et celle des forces de van der Waals.On pensait à l'origine que l'électron de l'atome d'hydrogène était partagé entre les molécules liées, et donc que cette liaison hydrogène était quasi-covalente.
  • Водородная связь — форма ассоциации между электроотрицательным атомом и атомом водорода H, связанным ковалентно с другим электроотрицательным атомом. В качестве электроотрицательных атомов могут выступать N, O или F. Водородные связи могут быть межмолекулярными или внутримолекулярными.
  • 화학에서 수소 결합(水素結合)은 N(질소), O(산소), F(플루오린) 등 전기 음성도가 강한 원자와 수소를 갖는 분자가 이웃한 분자의 수소 원자 사이에서 생기는 인력으로 일종의 분자간 인력(분자 사이에 끌어당기는 힘)이다. 수소 결합을 하는 물질은 분자량이 비슷한 다른 분자들에 비해 녹는점과 끓는점이 높고, 융해열과 기화열이 크다. 수소 결합은 분자 내에서 일어나는 원자간의 화학결합이 아니라 분자 사이에서 일어나는 인력으로, 화학결합과는 다르며 다른 종류의 '분자간 인력' 보다 훨씬 강해 수소'결합' 이라고 부를 뿐이다. 하지만 원자간 결합보다는 약하여 열 등의 외적 요인으로도 쉽게 분리될 수 있다.수소 결합을 하는 물질은 물에 잘 녹는다. 물과 수소 결합을 하여 용매와 용질 사이의 인력이 강해지기 때문이다.
  • 水素結合(すいそけつごう、英: hydrogen bond)は、電気陰性度が大きな原子(陰性原子)に共有結合で結びついた水素原子が、近傍に位置した窒素、酸素、硫黄、フッ素、π電子系などの孤立電子対とつくる非共有結合性の引力的相互作用である。水素結合には、異なる分子の間に働くもの(分子間力)と単一の分子の異なる部位の間(分子内)に働くものがある。水素結合はもっぱら、陰性原子上で電気的に弱い陽性 (δ+) を帯びた水素が(右上図:水分子の例)周囲の電気的に陰性な原子との間に引き起こす静電的な力として説明されることが多い。つまり、双極子相互作用のうち、特別強いもの、として考えることもできる。ただし水素結合はイオン結合のような無指向性の相互作用ではなく、水素・非共有電子対の相対配置にも依存する相互作用であるため、水素イオン(プロトン)の「キャッチボール」と表現されることもある。典型的な水素結合 (5 〜 30 kJ/mole) は、ファンデルワールス力より10倍程度強いが、共有結合やイオン結合よりはるかに弱い。水素結合は水などの無機物においても、DNAなどの有機物においても働く。水素結合は水の性質、たとえば相変化などの熱的性質、あるいは水と他の物質との親和性などにおいて重要な役割を担っている。2011年に、国際純正・応用化学連合 (IUPAC) によって作られたタスクグループは、以下のような水素結合の現代的な定義を提案している。
  • Wasserstoffbrückenbindung, auch kurz Wasserstoffbrücke oder H-Brücke, ist eine anziehende Wechselwirkung eines kovalent gebundenen Wasserstoffatoms (R1−X−H) in der Regel mit einem freien Elektronenpaar eines Atoms Y einer Atomgruppierung |Y−R2. Diese Wechselwirkung tritt nur auf, wenn X elektronegativer als Wasserstoff ist, also H polar gebunden ist. Die Wechselwirkung des Wasserstoffatoms mit Y wird verstärkt, wenn |Y elektronegativ ist.
  • Een waterstofbrug is een niet-covalente binding tussen een elektronenpaar op een sterk elektronegatief atoom (zuurstof, stikstof of fluor) en een naburig waterstofatoom gebonden aan een ander sterk elektronegatief atoom. Waterstofbruggen, ook aangeduid als H-bruggen, komen onder meer voor tussen watermoleculen, waar ze van groot belang zijn voor de fysische eigenschappen van water. Ze komen echter ook in vele andere stoffen voor.
  • Un enlace por puente de hidrógeno o enlace de hidrógeno es la fuerza atractiva entre un átomo electronegativo y un átomo de hidrógeno unido covalentemente a otro átomo electropositivo. Resulta de la formación de una fuerza dipolo-dipolo con un átomo de hidrógeno unido a un átomo de nitrógeno, oxígeno o flúor (de ahí el nombre de "enlace de hidrógeno", que no debe confundirse con un enlace covalente a átomos de hidrógeno.
  • O hidrogênio faz ligações covalentes (ligação química em que há compartilhamento de elétrons) e ligações que não são químicas, apenas interações. A Ligação de Hidrogênio é uma interação entre átomos de hidrogênio de uma molécula com átomos de elementos altamente eletronegativos (oxigênio, flúor e nitrogênio) de forma que o hidrogênio sirva como "elo" entre os átomos com os quais interage.
  • En química, un enllaç d'hidrogen (en bioquímica tradicionalment es diu pont d'hidrogen) és una interacció atractiva entre molècules. Tot i que és el tipus d'interacció molecular més important, és un tipus d'enllaç feble en comparació amb els enllaços covalent i iònic.El tipus més comú d'enllaç d'hidrogen s'estableix entre un àtom d'hidrogen enllaçat a un heteroàtom electronegatiu, anomenat donador d'hidrogen (l'oxigen, nitrogen o fluor), i un segon àtom electronegatiu que actua com a acceptor.
  • Vodíková vazba (často také vodíkový můstek) je druh slabé vazebné interakce mezi molekulami. Může se uplatnit i v rámci dvou částí jedné molekuly. Je podstatně slabší než iontová nebo kovalentní vazba, ale silnější než většina ostatních mezimolekulárních sil.Vodíkovou vazbu tvoří na jedné straně skupina vodík + silně elektronegativní prvek (např. kyslík nebo dusík) a na druhé straně atom s volným elektronovým párem (např. opět kyslík nebo uhlík).Vodíkové vazby se uplatňují např.
  • Водородната връзка представлява електромагнитното привличане между двуполюсни молекули, в които водородът е свързан с атом с голяма електроотрицателност, като азот, кислород или флуор, например. Името водородна връзка е малко подвеждащо, защото това не е химична връзка между атоми, а електромагнитното привличане.
  • Hidrogeno zubiak atomo eletronegatibo, hidrogeno atomo eta beste atomo elektronegatibo baten erakarpen indarrean oinarritzen diren lotura kobalenteak dira. Dipolo-dipolo indarrean oinarritzen dira. Bertan hidrogeno atomo bat nitrogeno, oxigeno edo fluor atomo batetara lotzen da. Hidrogeno zubiak molekulen artean edo molekula beraren talde desberdinen artean eman daitezke. Van der Waalsen dipolo-dipolo indarrak dira, lotura kobalente edo lotura ionikoak baino ahulagoak.
  • Dalam kimia, ikatan hidrogen adalah sejenis gaya tarik antarmolekul yang terjadi antara dua muatan listrik parsial dengan polaritas yang berlawanan. Walaupun lebih kuat dari kebanyakan gaya antarmolekul, ikatan hidrogen jauh lebih lemah dari ikatan kovalen dan ikatan ion. Dalam makromolekul seperti protein dan asam nukleat, ikatan ini dapat terjadi antara dua bagian dari molekul yang sama.
  • A hydrogen bond is the electromagnetic attractive interaction between polar molecules, in which hydrogen (H) is bound to a highly electronegative atom, such as nitrogen (N), oxygen (O) or fluorine (F).
  • Wiązanie wodorowe – (tzw. mostek wodorowy) rodzaj stosunkowo słabego wiązania chemicznego polegającego głównie na przyciąganiu elektrostatycznym między atomem wodoru i atomem elektroujemnym zawierającym wolne pary elektronowe. We wzorach oznaczany jest zazwyczaj linią przerywaną, np. X−H⋯Y–Z, gdzie X jest donorem wiązania wodorowego, a Y jego akceptorem.Klasyczne wiązanie wodorowe powstaje, gdy atom wodoru jest połączony wiązaniem kowalencyjnym z innym atomem o dużej elektroujemności (np.
  • Hidrojen bağı, bir molekülde oksijen, azot veya flor gibi elektronegatif bir atoma bağlı hidrojenin kısmi artı yükle yüklenmesi sonucu, başka veya aynı moleküldeki elektonegatif atom ile yaptığı kuvvetli bağdır. Van der waals kuvvetinden güçlü olmasına karşın, tipik hidrojen bağı iyonik bağ ve kovalent bağdan daha güçsüzdür.
rdfs:label
  • Liaison hydrogène
  • Enlace por puente de hidrógeno
  • Enllaç d'hidrogen
  • Hidrogeno zubi
  • Hidrojen bağı
  • Hydrogen bond
  • Ikatan hidrogen
  • Legame a idrogeno
  • Ligação de hidrogênio
  • Vodíková vazba
  • Wasserstoffbrückenbindung
  • Waterstofbrug
  • Wiązanie wodorowe
  • Водородна връзка
  • Водородная связь
  • 水素結合
  • 수소 결합
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of