Le lavis est une technique picturale consistant à n'utiliser qu'une seule couleur (à l'aquarelle ou à l'encre de Chine) qui sera diluée pour obtenir différentes intensités de couleur. Les bâtons d'encre noire artisanaux offrent des nuances de couleurs. "Monochrome" à l'encre ne doit pas être entendu au sens d'un pur noir.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le lavis est une technique picturale consistant à n'utiliser qu'une seule couleur (à l'aquarelle ou à l'encre de Chine) qui sera diluée pour obtenir différentes intensités de couleur. Les bâtons d'encre noire artisanaux offrent des nuances de couleurs. "Monochrome" à l'encre ne doit pas être entendu au sens d'un pur noir. Le blanc est obtenu par la blancheur du support ou parfois par réhaut de blanc (craie, gouache ou encre de chine blanche par exemple).Par extension on utilise le mot « lavis » pour désigner les œuvres réalisées avec cette technique (par exemple « lavis de Victor Hugo »). Autre extension, « lavis » est utilisé pour désigner une façon de travailler une couleur très diluée par opposition à un travail plus dense, par exemple une aquarelle est constituée de lavis successifs rehaussés de détails.
  • A tusfestés (水墨画, szuibokuga, vagy 墨絵, szumi-e) kínai módja (papírra vagy selyemre) a 14. században honosodott meg Japánban, s legkiemelkedőbb mestere Szessú Tójó lett, valamint a Kanó-iskola tagjai. Leggyakoribb témái tájak, bodhiszattvák, zen pátriárkák, állatok, virágok, s zen hatásra a stílus is fokozatosan egyszerűsödött: a japán topográfiától idegen kezdeti (kínai) hegyóriásokat és irdatlan szakadékokat (amelyek az árnyékolás révén mélységet kapnak ugyan, de központi nézőszögük nincs: mozaikképek) felváltotta például Szessú Amanohasidatéja, majd pedig az egyre szimbolikusabb bambusznád, madár egy csupasz ágon stb.
  • Ink wash painting, also known as literati painting is an East Asian type of brush painting that uses black ink—the same as used in East Asian calligraphy, in various concentrations. For centuries, this most prestigious form of Chinese art was practiced by highly educated scholar gentlemen or literati. Names used in the cultures concerned include: in Chinese shui-mo hua (水墨畫), in Japanese sumi-e (墨絵) or suibokuga (水墨画), in Korean sumukhwa (수묵화), and in Vietnamese tranh thuỷ mặc (幀水墨).
  • Sumi-e edo suiboku (japonieraz 墨絵; "水墨画;", 'suibokuga'? ere bai), japoniar margolaritzaren eskolako tintaz eginiko marrazki monokromatiko teknika bat da. Txinan garatu zen Tang dinastiaren garaian (618-907), eta estilo bezala ezarri zen Song dinastiarekin (960-1279). Japonian, XIV. mendean sartu zuten zen budismoko monjeek, eta geroz eta ospetsuago egin zen Muromachi garaian, (1338-1573).
  • Гохуа (кит. трад. 國畫, упр. 国画, пиньинь: guó huà, палл.: гохуа) — термин для обозначения техники и стиля традиционной китайской живописи, в которой используются тушь и водяные краски на шёлке или бумаге.
  • Suiboku-ga (jap. 水墨画, suiboku-ga) - styl malarstwa japońskiego wywodzący się z Chin. Jest to malarstwo monochromatyczne. Do malowania używano czarnego tuszu, bardzo rzadko sięgano po farby (drobne plamy stonowanymi kolorami). Ten rodzaj malarstwa ściśle powiązany jest z kaligrafią, co można łatwo zauważyć podziwiając takie obrazy, które często zawierały inskrypcje w postaci poematu czy jedynie wyrażenia.
  • Sumi-e o Suiboku (墨絵; también "水墨画;", 'suibokuga'?) es una técnica de dibujo monocromático en tinta de la escuela de pintura japonesa. Se desarrolló en China durante la dinastía Tang (618 - 907) y se implantó como estilo durante la dinastía Song (960 - 1279). Fue introducida en el Japón a mediados del siglo XIV por monjes budistas zen y creció en popularidad hasta su apogeo durante el Período Muromachi (1338 - 1573).
  • Con i termini giapponesi sumi-e (墨絵) e suibokuga (水墨画), oppure con la parola cinese shuimohua (水墨画), si indica uno stile pittorico monocromatico dell'Estremo Oriente che utilizza solo inchiostro nero, il sumi, in varie concentrazioni.Questa tecnica nacque in Cina durante la dinastia Tang (618-907), consolidandosi con la dinastia Song (960-1279). Fu introdotta in Giappone a metà del XIV secolo da alcuni monaci buddisti Zen, crescendo in popolarità fino al suo periodo di massimo splendore, nell'era Muromachi (1338-1573).
  • Sumi-e (jap. 墨絵, dt. Tuschebild) ist die Schwarz-Weiß-Kunst der Tuschmalerei (Tusche: jap. Sumi). Sie wurzelt in der asketischen Haltung der Zen-Mönche und arbeitet mit den sparsamsten Mitteln. Sie will mehr andeuten als aussprechen und ist in ihrer Weltdistanziertheit der Gegenpol zur lebensfrohen Kunst des Yamato-e.Von Sesshū Tōyō und Motonobu Kano führt der Weg des Sumi-e über Miyamoto Musashi [1] direkt in unsere Zeit, in der das Werk eines Taikan Yokoyama [2]von besonderer Bedeutung ist. Die Kunst des Sumi-e erfordert eine hochgradige Beherrschung des Materials, denn jeder Pinselstrich auf Seide oder Papier ist unwiderruflich. Dies hat in Ostasien zu einem außerordentlichen Feingefühl für den Ausdruckswert der Linie geführt. Wie die Form eines Schriftzeichens bereits seinen inneren Gehalt zum Ausdruck bringt, so soll die Pinselführung eines Tuschbildes schon sein Wesen ausdrücken. Das Zauberwort der Tuschmalerei heißt "Notan", tiefe und leichte Töne. Von dem Künstler des Sumi-e wird erwartet, dass er mit seiner schwarzen Tusche mindestens den gleichen Reichtum an Tönen zu schaffen vermag wie mit der Fülle bunter Farben. Ein bekanntes Meisterwort lautet: "Wenn man die schwarze Tusche geschickt behandelt, dann ergeben sich die fünf Farben fast von selbst".Dadurch, dass die Dinge aller Farbe entkleidet sind und aus dem Zusammenhang mit der Umgebung gelöst werden, wird ihre innere, geistige Struktur spürbar, ihr „wirklicher“ Charakter erscheint. Je sparsamer die Mittel der Darstellung, je fragmentarischer das Ganze zu werden scheint, desto bedeutender und hintergründiger wird der Ausdruck der Linie; aus den Linien spricht dann etwas, was nicht an den Dingen sichtbar wird, sondern was in und hinter ihnen steht.Der einzige deutsche Künstler, der den Rang eines Sumi-e Meisters bekleidet, ist der in den USA lebende Maler Jan Zaremba. Als langjähriger Schüler des Zenmeisters Dr. Hisashi Ohta, der in Japan zu Lebzeiten als "living national treasure" verehrt wurde, wurde ihm von diesem der Meistergrad in Sumi-e verliehen.
  • 水墨画(すいぼくが)とは、「墨」一色で表現される絵画で、墨線だけでなく、墨を面的に使用し、暈かしで濃淡・明暗を表す。墨絵(すみえ)とも言う。中国で唐代後半に山水画の技法として成立し、宋代には、文人官僚の余技としての、四君子(梅兰竹菊)の水墨画が行われた。また、禅宗の普及に伴い、禅宗的故事人物画が水墨で制作された。明代には花卉、果物、野菜、魚などを描く水墨雑画も描かれた。日本には鎌倉時代に禅とともに伝わった。日本に伝わった絵画は、『達磨図』・『瓢鮎図』などのように禅の思想を表すものであったが、徐々に変化を遂げ、「山水画」も書かれるようになった。
  • 수묵화(水墨畫)는 동아시아의 그림 그리기 기법으로, 채색을 쓰지 않고, 수묵으로 짙고 옅은 효과를 내어 그린 그림을 가리킨다. 먹그림이라고도 하고 간단히 묵화(墨畫)라고도 한다. 서예와 같이 검은 빛깔의 물감만을 이용하며 다양한 농도로 나타낼 수 있다.서양 미술에서는 이와 비슷한 기법으로 종이에 나타낸 작품을 일반적으로 소묘로 분류하고 있다.
  • Sumi-ê é uma técnica de pintura oriental surgida na China no século II da era cristã. Da China o sumi-ê foi levado ao Japão onde tornou-se mais difundido. A palavra tem raiz japonesa e significa pintura com tinta.Seu conceito não tem ligação com a pintura praticada no ocidente, primeiro porque a arte do sumi-ê é uma mistura de desenho com elementos de caligrafia, que também é uma arte para os orientais.Segundo porque o artista deve passar sua mensagem de modo resumido e sem equívocos. Daí dizer-se que é a arte do essencial. Talvez para atingir essa simplicidade que o sumi-ê é basicamente monocromático.Assim como o desenho, o material usado pelo artista é bem limitado: pincéis, uma tinta especial parecida com o nanquim e papel artesanal à base de arroz.O aluno começa o aprendizado com os desenhos mais simples, quase sempre bambus. O modo de segurar o pincel e o gesto de colocar a tinta no papel deve conter um delicado equilíbrio entre a pressão da pincelada e a maior ou menor quantidade de tinta.Trata-se de uma arte que exige, após muito treino, grande habilidade e concentração. É por isso que muito poucos atingem o estágio de mestre.A representação do tema importa menos do que a composição do trabalho. Na composição, que segue regras bastante rígidas, o artista revela sua alma, a elegância do traço e principalmente a harmonia que deve existir no seu interior.No Brasil o grande mestre e provavelmente o introdutor da arte do sumi-ê foi Massao Okinaka. Por muitos anos manteve classes de alunos interessados em aprender essa técnica tão antiga, mas absolutamente nova para nós ocidentais.== Referências ==
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 642946 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6003 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 37 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108390866 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:k
  • 수묵화
prop-fr:s
  • 水墨画
prop-fr:t
  • 水墨畫
prop-fr:v
  • tranh thuỷ mặc
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le lavis est une technique picturale consistant à n'utiliser qu'une seule couleur (à l'aquarelle ou à l'encre de Chine) qui sera diluée pour obtenir différentes intensités de couleur. Les bâtons d'encre noire artisanaux offrent des nuances de couleurs. "Monochrome" à l'encre ne doit pas être entendu au sens d'un pur noir.
  • Ink wash painting, also known as literati painting is an East Asian type of brush painting that uses black ink—the same as used in East Asian calligraphy, in various concentrations. For centuries, this most prestigious form of Chinese art was practiced by highly educated scholar gentlemen or literati. Names used in the cultures concerned include: in Chinese shui-mo hua (水墨畫), in Japanese sumi-e (墨絵) or suibokuga (水墨画), in Korean sumukhwa (수묵화), and in Vietnamese tranh thuỷ mặc (幀水墨).
  • Sumi-e edo suiboku (japonieraz 墨絵; "水墨画;", 'suibokuga'? ere bai), japoniar margolaritzaren eskolako tintaz eginiko marrazki monokromatiko teknika bat da. Txinan garatu zen Tang dinastiaren garaian (618-907), eta estilo bezala ezarri zen Song dinastiarekin (960-1279). Japonian, XIV. mendean sartu zuten zen budismoko monjeek, eta geroz eta ospetsuago egin zen Muromachi garaian, (1338-1573).
  • Гохуа (кит. трад. 國畫, упр. 国画, пиньинь: guó huà, палл.: гохуа) — термин для обозначения техники и стиля традиционной китайской живописи, в которой используются тушь и водяные краски на шёлке или бумаге.
  • Suiboku-ga (jap. 水墨画, suiboku-ga) - styl malarstwa japońskiego wywodzący się z Chin. Jest to malarstwo monochromatyczne. Do malowania używano czarnego tuszu, bardzo rzadko sięgano po farby (drobne plamy stonowanymi kolorami). Ten rodzaj malarstwa ściśle powiązany jest z kaligrafią, co można łatwo zauważyć podziwiając takie obrazy, które często zawierały inskrypcje w postaci poematu czy jedynie wyrażenia.
  • Sumi-e o Suiboku (墨絵; también "水墨画;", 'suibokuga'?) es una técnica de dibujo monocromático en tinta de la escuela de pintura japonesa. Se desarrolló en China durante la dinastía Tang (618 - 907) y se implantó como estilo durante la dinastía Song (960 - 1279). Fue introducida en el Japón a mediados del siglo XIV por monjes budistas zen y creció en popularidad hasta su apogeo durante el Período Muromachi (1338 - 1573).
  • 水墨画(すいぼくが)とは、「墨」一色で表現される絵画で、墨線だけでなく、墨を面的に使用し、暈かしで濃淡・明暗を表す。墨絵(すみえ)とも言う。中国で唐代後半に山水画の技法として成立し、宋代には、文人官僚の余技としての、四君子(梅兰竹菊)の水墨画が行われた。また、禅宗の普及に伴い、禅宗的故事人物画が水墨で制作された。明代には花卉、果物、野菜、魚などを描く水墨雑画も描かれた。日本には鎌倉時代に禅とともに伝わった。日本に伝わった絵画は、『達磨図』・『瓢鮎図』などのように禅の思想を表すものであったが、徐々に変化を遂げ、「山水画」も書かれるようになった。
  • 수묵화(水墨畫)는 동아시아의 그림 그리기 기법으로, 채색을 쓰지 않고, 수묵으로 짙고 옅은 효과를 내어 그린 그림을 가리킨다. 먹그림이라고도 하고 간단히 묵화(墨畫)라고도 한다. 서예와 같이 검은 빛깔의 물감만을 이용하며 다양한 농도로 나타낼 수 있다.서양 미술에서는 이와 비슷한 기법으로 종이에 나타낸 작품을 일반적으로 소묘로 분류하고 있다.
  • Con i termini giapponesi sumi-e (墨絵) e suibokuga (水墨画), oppure con la parola cinese shuimohua (水墨画), si indica uno stile pittorico monocromatico dell'Estremo Oriente che utilizza solo inchiostro nero, il sumi, in varie concentrazioni.Questa tecnica nacque in Cina durante la dinastia Tang (618-907), consolidandosi con la dinastia Song (960-1279).
  • Sumi-ê é uma técnica de pintura oriental surgida na China no século II da era cristã. Da China o sumi-ê foi levado ao Japão onde tornou-se mais difundido. A palavra tem raiz japonesa e significa pintura com tinta.Seu conceito não tem ligação com a pintura praticada no ocidente, primeiro porque a arte do sumi-ê é uma mistura de desenho com elementos de caligrafia, que também é uma arte para os orientais.Segundo porque o artista deve passar sua mensagem de modo resumido e sem equívocos.
  • Sumi-e (jap. 墨絵, dt. Tuschebild) ist die Schwarz-Weiß-Kunst der Tuschmalerei (Tusche: jap. Sumi). Sie wurzelt in der asketischen Haltung der Zen-Mönche und arbeitet mit den sparsamsten Mitteln. Sie will mehr andeuten als aussprechen und ist in ihrer Weltdistanziertheit der Gegenpol zur lebensfrohen Kunst des Yamato-e.Von Sesshū Tōyō und Motonobu Kano führt der Weg des Sumi-e über Miyamoto Musashi [1] direkt in unsere Zeit, in der das Werk eines Taikan Yokoyama [2]von besonderer Bedeutung ist.
  • A tusfestés (水墨画, szuibokuga, vagy 墨絵, szumi-e) kínai módja (papírra vagy selyemre) a 14. században honosodott meg Japánban, s legkiemelkedőbb mestere Szessú Tójó lett, valamint a Kanó-iskola tagjai.
rdfs:label
  • Lavis
  • Ink wash painting
  • Suiboku-ga
  • Sumi-e
  • Sumi-e
  • Sumi-e
  • Sumi-e
  • Sumi-ê
  • Tusfestés (japán)
  • Гохуа
  • 水墨画
  • 수묵화
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of