Labry – niem. labwerk (ornament roślinny), łac. lista, lusca, fascia – części zewnętrzne tarczy herbowej, mające kształt wielkich liści wyszczerbionych, wyrastających z boków hełmu, zwykle symetrycznie po obu stronach, często obejmujące jako ornament również całą tarczę herbową.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Eine Helmdecke (auch: lambrequin) ist der aus Stoff bestehende Teil des Helmes, der ursprünglich als Nacken- bzw. Kopfschutz diente. In der Heraldik wurden die Helmdecken oft eine Verlängerung der Helmzier.Mit den verschiedenen Stilrichtungen verändern sich auch die Helmdecken. Die zunächst mantelartige Helmdecke wurde in Streifen geschnitten (gezaddelt) und wurde an deren Ende mit Quasten oder Fransen bestückt. Ab dem 16. Jahrhundert wurde die Helmdecke nur noch ornamental aufgefasst, also mit vielen Schnörkeln.In der Regel – mit Ausnahmen – stimmen die Farben der Helmdecke mit denen des Schildes überein, wobei sich das Metall meist auf der Innenseite (Futter) der Helmdecke und die Farbe außen befindet. Eine Ausnahme ist beispielsweise das Wappen derer von Bonstetten: „Silber“ (Metall) außen, Innenseite „Schwarz“. In der Wappenbeschreibung wird die Außenseite stets zuerst genannt, dann die Innenseite. Die Helmdecke kann auch „gespalten“ sein, d. h. die Deckentingierung wechselt zwischen rechts und links, was von der Zusammenlegung mehrerer Helme mit verschiedenen Helmdecken zu einem Helm herrühren kann, z. B.: „Auf schwarz-golden-blau-silbern bewulstetem (s.u.) silbernem Stechhelm mit rechts schwarz-goldenen und links blau-silbernen Decken ein…“. Heraldisch unüblich, aber vorkommend, ist eine horizontale Teilung der Deckenfarbe, wie sie auf dem mittleren Helm des ostfriesischen Wappens zu sehen ist.Häufig liegt auf der Helmdecke noch der Wulst, ein aus den Farben der Helmdecke geflochtener, oft als Türkenbund bezeichneter Kranz. In der englischen Heraldik werden sowohl der Helm als auch die Helmdecke weggelassen, nur der Wulst befindet sich freischwebend über dem Schild. Werden Wappenfiguren auf diesen Wulst gesetzt, wird es zum Crest und findet auch ohne Wappenschild als besondere Form und Einschränkung Anwendung. Ein Sonderfall ist die Entwicklung der Helmdecke aus einem Mittelschild im ungarischen Wappen von Báránd .
  • Přikryvadla (známá též jako přikrývky, pokrývky, krydla, famfrnochy, famfrnochy, fanfrnochy, fanfrňochy, fafrnochy, fafrňochy, staročesky fafrnochy) jsou pláště, které si rytíři pokládali na helmu a nechali je splývat jako ochranu z vrcholu přilby na záda. Zřejmě vznikla při křižáckých výpravách do Svaté země jako reakce na přehřívání rytířova těla v těžké kovové zbroji pod žhavým sluncem. Další funkcí, kterou přikryvadla plnila, byla částečná ochrana před sečnými útoky nepřátel nebo před blátem a prachem.
  • Nelle armature medievali, gli svolazzi o lambrecchini erano strisce di stoffa che scendevano dalla cima dell'elmo, come una sorta di criniera, probabilmente allo scopo di proteggerlo dall'eccessiva esposizione ai raggi solari.Gli svolazzi apparvero in araldica, come ornamenti esteriori dello scudo, agli inizi del XIV secolo. Di solito scendono dalla cima dell'elmo, ove sono tenuti fermi dal cercine, fino ai fianchi dello scudo che costituisce la parte principale dello stemma, e ripetono i colori dello scudo o delle figure principali.Per convenzione, generalmente accettata, l'interno degli svolazzi aveva come smalto un metallo, mentre l'esterno era del colore del cimiero; successivamente si preferirono gli smalti dello scudo.Negli scudi delle dame vedove è possibile trovare un laccio d'amore impiegato con funzione di lambrecchini. In alcuni casi il disegnatore delle armi introduce per i lambrecchini dei colori che soddisfano solo esigenze estetiche ma sono inappropriati.
  • In de heraldiek is een dekkleed, ook wel helmkleed genoemd, een op de helm vastgemaakt stuk stof. Het is gebruikelijk om de twee zijden van het dekkleed de voornaamste kleuren van het wapenschild te geven.Op afbeeldingen van helmen van vlak vóór de kruistochten zijn nog geen helmkleden te bekennen. Mogelijk zijn zij een reactie geweest op de felle zon die het dragen van een helm erg oncomfortabel moet hebben gemaakt. Het helmkleed past qua vorm ook beter bij de pothelmen van de Tweede Kruistocht dan bij de puntige helmen van een eerdere generatie ridders.Toen de ridders zich in toernooien en gevechten steeds fraaier gingen uitdossen, werd ook het helmkleed steeds prominenter; het werd groter, kreeg franje, werd in een wrong om de helm gedrapeerd en van soms wel een meter lange uitsteeksels voorzien.In getekende wapens werd het helmkleed met de ornamenten van het wapen versierd. Bekend zijn de tekeningen van helmkleden van Albrecht Dürer.Dürer kon zijn laatgotische lust om te versieren en met ingewikkelde vormen te spelen op helmkleden botvieren. De zeer ingewikkeld geplooide en gewrongen stoffen behoren tot de hoogtepunten van de heraldische en de houtsnijkunst.In de 20e eeuw verwierpen de heraldische tekenaars de "decadente" stijl van de gotiek, renaissance en 19e-eeuwse vorstenhoven. De wapens moesten weer herkenbaar zijn en zo veel mogelijk op die van de bloeitijd van de heraldiek, de dertiende eeuw, lijken. Ook de plooien van het dekkleed werden nu weer eenvoudig en herkenbaar getekend.
  • A sisaktakaró a sisakra hátulról felerősített színes szövetdarab. A legrégibb címerek sisakjairól még hiányzik a sisaktakaró. A 13. és 14. század fordulóján jelent meg a címereken. Idővel a hossza olyannyira megnövekedett, hogy a legtöbb címerben a pajzs két oldalán hull alá a sisakról. Bevagdalt stilizált köpenyként ábrázolják, bár ritkán az alakja valódi köpeny is lehet.A sisaktakaróból alakult ki a sisakpalást (de: Helmmantel, r.de: altfränkische Decke 'ófrank takaró', cs: erbovný plášt), mely a köpeny végeinek összekötésével jött létre. Ez lehet teljes köpeny, mely az egész pajzsot befogja vagy felső köpeny, mely a pajzs oldalai mentén nyúlik le.
  • Labry – niem. labwerk (ornament roślinny), łac. lista, lusca, fascia – części zewnętrzne tarczy herbowej, mające kształt wielkich liści wyszczerbionych, wyrastających z boków hełmu, zwykle symetrycznie po obu stronach, często obejmujące jako ornament również całą tarczę herbową.
  • 紋章の構成要素図解画像ファイル(環境により文字がずれることもあります)マント(英: Mantling)又はランバキン(英: 仏: Lambrequin)は、騎士が身につけたマントを模した紋章の構成要素である。エスカッシャンの上のヘルメットに結ばれた生地の形で表され、エスカッシャンの背景を形作る。
  • For the rockclimbing move, see Mantle (climbing)In heraldry, mantling or lambrequin is drapery tied to the helmet above the shield. It forms a backdrop for the shield. In paper heraldry it is a depiction of the protective cloth covering (often of linen) worn by knights from their helmets to stave off the elements, and, secondarily, to decrease the effects of sword-blows against the helmet in battle, from which it is usually shown tattered or cut to shreds; less often it is shown as an intact drape, principally in those cases where a clergyman uses a helmet and mantling (to symbolise that, despite the perhaps contradictory presence of the helmet, the clergyman has not been involved in combat), although this is usually the artist's discretion and done for decorative rather than symbolic reasons.Generally, mantling is blazoned mantled x, doubled [lined] y; the cloth has two sides, one of a heraldic colour (the five principal colours being red, blue, green, black, or purple—there are other very rare colours as well) and the other of a heraldic metal (white or yellow). (See tincture (heraldry) for more on these tinctures.) The mantling is usually in the main colours of the shield, or else in the livery colours that symbolize the entity bearing the arms, though there are exceptions, with occasional tinctures differing from these, or occasional examples in which the outside of the mantling is per pale of two colours.[1] or both the inside and outside are per pale,[2] and even rarer examples of other divisions, and there is a perhaps unique example in which the lining of the mantling is per pale of the two metals or of the entire mantling being of a single tincture. The mantling of the Black Loyalist Heritage Society is a unique example in which the mantling is of two furs (ermines, lined ermine). The Coat of Arms of Canada is mantled white and red, or argent doubled gules; furthermore, the current standard rendering of the Canadian arms has mantling in the shape of maple leaves. The arms of sovereigns are a common exception. The arms of the United Kingdom and those of Emperor Akihito of Japan are both or, lined ermine, such a mantling often being held to be limited to sovereigns.In the early days of the development of the crest, before the torse (wreath), crest coronets and chapeaux were developed, the crest often "continued into the mantling" if this was feasible (the clothes worn by a demi- human figure, or the fur of the animal, for instance, allowing or encouraging this). It still holds true frequently in Germany.There are rare examples where the mantling is blazoned to complement the armiger's coat of arms, mimicking the ordinaries and charges on the escutcheon. When charges occur, they are usually displayed as a semy, [3].
  • Los lambrequines o lamequines, como llaman algunos, no son otra cosa que el timbre o los ornamentos que forman parte de él y vienen a ser aquellos penachos que salen detrás del yelmo pendiendo en su circunferencia por los dos lados de los cuales unos parecen hojas entrelazadas y otros compuestos de plumas naturales, reputados por menos honorables.El origen de los lambrequines es también muy antiguo aunque al presente no sirven sino de ornamento al casco y al escudo como de ropaje, que se pone encima, de la misma forma que lo hace la cota de armas para cubrir el resto de ellas.Los antiguos heraldos llamaron a este vestido de cabeza veleta o volante porque volteaba o se movía con cualquier viento y por estar atado detrás del yelmo con una venda o trenza compuesta de cintas y cordones entrelazados de los colores de los esmaltes de las armas con que se aseguraba al propio tiempo la cimera que ponían también encima. A los que son nuevamente ennoblecidos se les ponen plumajes y no hojas. El motivo es porque como la antigua caballería adornaba sus yelmos con hojas que ya no se llevan se ha tomado el uso de las plumas para el adorno de los yelmos de los nuevos nobles y también porque en la misma práctica antigua solo traían plumajes los caballeros y soldados de la inferior calidad y graduación.Los penachos, plumajes, hojas o lambrequines, que sirven de ornamento al yelmo y acompañan también al escudo, deben ser siempre del esmalte y colores del campo y de las piezas del escudo sin mezcla de otro alguno a menos de tener privilegio especial o por alguna particular concesión.Los españoles atan sus penachos y lambrequines con diversos nudos y lazos dejando largos cabos, que llaman giras, volteando al aire.
  • Намёт (геральдика) (фр. les lambrequins) — геральдическое украшение, обязанное своим происхождением крестовым походам.Уже во втором походе, когда появились первые топфхельмы, рыцари, чтобы шлем не раскалялся от лучей солнца, стали покрывать его вершину куском материи, которая в походе и сражениях превращалась в причудливые лоскутья. В геральдике намёт получил изящный, узорчатый вид. Если щит герба увенчан шлемом, то последний почти всегда имеет намёт, состоящий из двух узорных украшений, обыкновенно в виде листьев, соединённых между собой и выходящих из-за шлема и вьющихся по боковым сторонам щита (см. гербы Гончаровых, Карамзиных и др.); если герб имеет щитодержателей, то намёт располагается лишь по верхней стороне щита (см. гербы графов Разумовских, Волынских). Цвет намёта соответствует цвету герба.Герб покрывали также мантией (фр. le manteau) государственного цвета — у суверенов, а у князей — малинового бархата на горностаевом меху. Обычай этот объясняется тем, что на турнирах рыцарь, ожидая очереди вступления в бой, ставил шатёр, под которым помещал свое оружие. Поэтому мантию изображают в виде палатки, спускающейся из-под короны. В княжеских и других имеющих мантию гербах намёт располагается внутри последней (см. герб князей Италийских).При составлении Общего гербовника Павел I приказал «для ознаменования тех дворянских фамилий, кои действительно происходят от родов княжеских, хотя сего титула и не имеют, оставлять в гербах их корону и мантию». К таким родам принадлежали Ржевские, Всеволожские, Татищевы и многие другие.
  • Paquifes são figuras de mantos, capas, ou apenas correias, folhagens e plumagens, desenhadas acima e ao derredor do elmo e que se espalha pelo escudo. A sua origem vem dos mantos que eram usados para proteger o elmo do calor e do frio, e dos golpes de espada. Eram, habitualmente, feitos de linho.
dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 344920 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2553 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 15 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 101076012 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Labry – niem. labwerk (ornament roślinny), łac. lista, lusca, fascia – części zewnętrzne tarczy herbowej, mające kształt wielkich liści wyszczerbionych, wyrastających z boków hełmu, zwykle symetrycznie po obu stronach, często obejmujące jako ornament również całą tarczę herbową.
  • 紋章の構成要素図解画像ファイル(環境により文字がずれることもあります)マント(英: Mantling)又はランバキン(英: 仏: Lambrequin)は、騎士が身につけたマントを模した紋章の構成要素である。エスカッシャンの上のヘルメットに結ばれた生地の形で表され、エスカッシャンの背景を形作る。
  • Paquifes são figuras de mantos, capas, ou apenas correias, folhagens e plumagens, desenhadas acima e ao derredor do elmo e que se espalha pelo escudo. A sua origem vem dos mantos que eram usados para proteger o elmo do calor e do frio, e dos golpes de espada. Eram, habitualmente, feitos de linho.
  • Намёт (геральдика) (фр. les lambrequins) — геральдическое украшение, обязанное своим происхождением крестовым походам.Уже во втором походе, когда появились первые топфхельмы, рыцари, чтобы шлем не раскалялся от лучей солнца, стали покрывать его вершину куском материи, которая в походе и сражениях превращалась в причудливые лоскутья. В геральдике намёт получил изящный, узорчатый вид.
  • For the rockclimbing move, see Mantle (climbing)In heraldry, mantling or lambrequin is drapery tied to the helmet above the shield. It forms a backdrop for the shield.
  • Nelle armature medievali, gli svolazzi o lambrecchini erano strisce di stoffa che scendevano dalla cima dell'elmo, come una sorta di criniera, probabilmente allo scopo di proteggerlo dall'eccessiva esposizione ai raggi solari.Gli svolazzi apparvero in araldica, come ornamenti esteriori dello scudo, agli inizi del XIV secolo.
  • Přikryvadla (známá též jako přikrývky, pokrývky, krydla, famfrnochy, famfrnochy, fanfrnochy, fanfrňochy, fafrnochy, fafrňochy, staročesky fafrnochy) jsou pláště, které si rytíři pokládali na helmu a nechali je splývat jako ochranu z vrcholu přilby na záda. Zřejmě vznikla při křižáckých výpravách do Svaté země jako reakce na přehřívání rytířova těla v těžké kovové zbroji pod žhavým sluncem.
  • In de heraldiek is een dekkleed, ook wel helmkleed genoemd, een op de helm vastgemaakt stuk stof. Het is gebruikelijk om de twee zijden van het dekkleed de voornaamste kleuren van het wapenschild te geven.Op afbeeldingen van helmen van vlak vóór de kruistochten zijn nog geen helmkleden te bekennen. Mogelijk zijn zij een reactie geweest op de felle zon die het dragen van een helm erg oncomfortabel moet hebben gemaakt.
  • Los lambrequines o lamequines, como llaman algunos, no son otra cosa que el timbre o los ornamentos que forman parte de él y vienen a ser aquellos penachos que salen detrás del yelmo pendiendo en su circunferencia por los dos lados de los cuales unos parecen hojas entrelazadas y otros compuestos de plumas naturales, reputados por menos honorables.El origen de los lambrequines es también muy antiguo aunque al presente no sirven sino de ornamento al casco y al escudo como de ropaje, que se pone encima, de la misma forma que lo hace la cota de armas para cubrir el resto de ellas.Los antiguos heraldos llamaron a este vestido de cabeza veleta o volante porque volteaba o se movía con cualquier viento y por estar atado detrás del yelmo con una venda o trenza compuesta de cintas y cordones entrelazados de los colores de los esmaltes de las armas con que se aseguraba al propio tiempo la cimera que ponían también encima.
  • A sisaktakaró a sisakra hátulról felerősített színes szövetdarab. A legrégibb címerek sisakjairól még hiányzik a sisaktakaró. A 13. és 14. század fordulóján jelent meg a címereken. Idővel a hossza olyannyira megnövekedett, hogy a legtöbb címerben a pajzs két oldalán hull alá a sisakról.
  • Eine Helmdecke (auch: lambrequin) ist der aus Stoff bestehende Teil des Helmes, der ursprünglich als Nacken- bzw. Kopfschutz diente. In der Heraldik wurden die Helmdecken oft eine Verlängerung der Helmzier.Mit den verschiedenen Stilrichtungen verändern sich auch die Helmdecken. Die zunächst mantelartige Helmdecke wurde in Streifen geschnitten (gezaddelt) und wurde an deren Ende mit Quasten oder Fransen bestückt. Ab dem 16.
rdfs:label
  • Lambrequin
  • Dekkleed
  • Helmdecke
  • Labry (heraldyka)
  • Lambrequín
  • Mantling
  • Paquife
  • Přikryvadla
  • Sisaktakaró
  • Svolazzi
  • Намёт (геральдика)
  • マント (紋章学)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of