La Tempête (The Tempest) est une tragicomédie en cinq actes écrite par William Shakespeare et créée en 1611. Le duc de Milan, Prospero, après avoir été déchu et exilé par son frère, se retrouve avec sa fille Miranda sur une île déserte.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Tempête (The Tempest) est une tragicomédie en cinq actes écrite par William Shakespeare et créée en 1611. Le duc de Milan, Prospero, après avoir été déchu et exilé par son frère, se retrouve avec sa fille Miranda sur une île déserte. Grâce à la magie que lui confèrent ses livres, il maîtrise les éléments naturels et les esprits ; notamment Ariel, esprit positif de l'air et du souffle de vie ainsi que Caliban, être négatif symbolisant la terre, la violence et la mort.La scène s'ouvre sur le naufrage, provoqué par Ariel, d'un navire portant le roi de Naples, son fils Ferdinand ainsi que le frère parjure de Prospero, Antonio. Usant de sa magie et de l'illusion, Prospero fait subir aux trois personnages échoués sur l'île diverses épreuves destinées à les punir de leur traîtrise, mais qui ont également un caractère initiatique. En fin de compte, Prospero se réconciliera avec son frère et le roi, mariera sa fille avec Ferdinand, libérera Ariel et Caliban puis renoncera à la magie pour retrouver son duché.Les personnages de La Tempête se sont élevés aujourd'hui à un rang presque mythique : représentés, cités, repris, mis en scène par nombre d'artistes dans leurs œuvres, ils incarnent et symbolisent avec une grande richesse des comportements et sentiments humains. Caliban et Ariel ont souvent servi à symboliser les peuples primitifs des colonies, esclaves et jouets des puissances coloniales, ballottés dans les querelles des colons auxquelles ils ne comprennent rien.
  • The Tempest (De storm) werd lange tijd traditioneel gezien als William Shakespeares laatste toneelstuk, maar volgens modern onderzoek zouden Henry VIII, Cardenio en The Two Noble Kinsmen nog van latere datum zijn. Waarschijnlijk was het wel het laatste stuk dat hij alleen schreef. The Tempest is een van Shakespeares 'late romances'. Het werd voor de eerste keer opgevoerd in 1611 en gepubliceerd in de First Folio van 1623. Daarin kreeg het als openingsstuk een ereplaats, wellicht doordat het de recentste komedie was en omdat het bij trouwfeesten zo populair was sinds het ter gelegenheid van prinses Elizabeths huwelijk in 1612 was opgevoerd.
  • La tempesta és una obra de William Shakespeare, possiblement la darrera, per això ha estat vista com un testament literari en forma de teatre.
  • 『テンペスト』(英: The Tempest)は、イングランドの劇作家ウィリアム・シェイクスピア作のロマンス劇。「テンペスト」とは「嵐」の意であり、日本語では『あらし』とも訳される。初演は1612年ごろ。シェイクスピア最後の作品といわれる(後に共作という形では作品を発表している)。
  • The Tempest is a play by William Shakespeare, believed to have been written in 1610–11, and thought by many critics to be the last play that Shakespeare wrote alone. It is set on a remote island, where Prospero, the rightful Duke of Milan, plots to restore his daughter Miranda to her rightful place using illusion and skillful manipulation. He conjures up a storm, the eponymous tempest, to lure his usurping brother Antonio and the complicit King Alonso of Naples to the island. There, his machinations bring about the revelation of Antonio's lowly nature, the redemption of the King, and the marriage of Miranda to Alonso's son, Ferdinand.There is no obvious single source for the plot of The Tempest, but researchers have seen parallels in Erasmus's Naufragium, Peter Martyr's De orbe novo, and eyewitness reports by William Strachey and Sylvester Jordain of the real-life shipwreck of the Sea Venture on the islands of Bermuda, and the subsequent conflict between Sir Thomas Gates and Sir George Somers. In addition, one of Gonzalo's speeches is derived from Montaigne's essay Of the Canibales, and much of Prospero's renunciative speech is taken word for word from a speech by Medea in Ovid's poem Metamorphoses. The masque in Act 4 may have been a later addition, possibly in honour of the wedding of Princess Elizabeth and Frederick V in 1613. The play was first published in the First Folio of 1623.The story draws heavily on the tradition of the romance, and it was influenced by tragicomedy and the courtly masque and perhaps by the commedia dell'arte. It differs from Shakespeare's other plays in its observation of a stricter, more organised neoclassical style. Critics see The Tempest as explicitly concerned with its own nature as a play, frequently drawing links between Prospero's "art" and theatrical illusion, and early critics saw Prospero as a representation of Shakespeare, and his renunciation of magic as signalling Shakespeare's farewell to the stage. The play portrays Prospero as a rational, and not an occultist, magician by providing a contrast to him in Sycorax: her magic is frequently described as destructive and terrible, where Prospero's is said to be wondrous and beautiful. Beginning in about 1950, with the publication of Psychology of Colonization by Octave Mannoni, The Tempest was viewed more and more through the lens of postcolonial theory—exemplified in adaptations like Aimé Césaire's Une Tempête set in Haiti—and there is even a scholarly journal on post-colonial criticism named after Caliban. Because of the small role that women play in the story, The Tempest has not attracted much feminist analysis. Miranda is typically viewed as having completely internalised the patriarchal order of things, thinking of herself as subordinate to her father.The Tempest did not attract a significant amount of attention before the closing of the theatres in 1642, and only attained popularity after the Restoration, and then only in adapted versions. In the mid-19th century, theatre productions began to reinstate the original Shakespearean text, and in the 20th century, critics and scholars undertook a significant re-appraisal of the play's value, to the extent that it is now considered to be one of Shakespeare's greatest works. It has been adapted numerous times in a variety of styles and formats: in music, at least 46 operas by composers such as Fromental Halévy, Zdeněk Fibich and Thomas Adès; orchestral works by Tchaikovsky, Arthur Sullivan and Arthur Honegger; and songs by such diverse artists as Ralph Vaughan Williams, Michael Nyman and Pete Seeger; in literature, Percy Bysshe Shelley's poem With a Guitar, To Jane and W. H. Auden's The Sea and the Mirror; novels by Aimé Césaire and The Diviners by Margaret Laurence; in paintings by William Hogarth, Henry Fuseli, and John Everett Millais; and on screen, ranging through a hand-tinted version of Herbert Beerbohm Tree's 1905 stage performance, the science fiction film Forbidden Planet in 1956, Peter Greenaway's 1991 Prospero's Books featuring John Gielgud as Prospero, to Julie Taymor's 2010 film version which changed Prospero to Prospera (as played by Helen Mirren), and Des McAnuff's 2010 Stratford Shakespeare Festival production which starred Christopher Plummer.
  • Bouře (anglicky The Tempest) je nejznámější divadelní romance proslulého anglického básníka a dramatika Williama Shakespeara. Hra byla napsána roku 1611 a je zároveň poslední samostatně napsanou hrou autora, dále napsal jen hry ve spolupráci s dramatikem Johnem Fletchrem.Děj se odehrává na ostrově, který se nápadně podobá politické utopii. Délka hry je 2275 řádků, patří tedy ke kratším autorovým hrám. O hlavní postavě (Prosperovi) lze říci, že je autorovým alter egem. V závěrečném monologu (Ze stejné látky jsme, z níž spřádají se sny...) se Prospero loučí se svými kouzly. Shakespeare se loučí s kariérou divadelníka, děkuje svým divákům a upozorňuje na svůj návrat z Londýna do rodného Stratfordu nad Avonou, kde pět let po napsání hry umírá.
  • 템페스트(The Tempest)는 1610년에서 1611년 사이에 윌리엄 셰익스피어가 집필한 작품이다.밀라노의 공작이었지만 동생에게 공국(公國)을 빼앗긴 위풍당당한 마법사 프로스페로가 주인공이다. 대부분의 이야기는 캘리반과 에어리얼이란 괴물이 살고 있는 섬을 배경으로 펼쳐진다. 에어리얼과 캘리반이 자신의 섬에 침입한 자들에 대항하는 부분은 1950년대와 1960년대 탈식민주의 비평가들로부터 많은 호평을 받았다. 정확한 출처가 밝혀진것은 아니지만 학자들은 템페스트가 몽테뉴의 수필과 오비디우스의 변신이야기(Metamorphoses)등 당시의 여러 작품을 참고하여 작성되었다고 추정한다. 신고전주의 형식을 따른 템페스트의 기본 구조는 16세기에 유행했던 이탈리아의 즉흥 가면 희곡, 콤메디아델라르테(이탈리아어: commedia dell'arte)와 유사하다.템페스트는 1923년 윌리엄 셰익스피어의 희극이다. 셰익스피어의 희곡을 처음으로 모아 출판한 퍼스트 폴리오(First Folio)에 첫 번째 작품으로 수록된 이후 지금까지 계속 개정판이 나오고 있다.
  • La tempesta (The Tempest) è una commedia in cinque atti scritta da William Shakespeare tra il 1610 e il 1611.Il dramma, ambientato su di un'isola imprecisata del Mediterraneo, racconta la vicenda dell'esiliato Prospero, il vero duca di Milano, che trama per riportare sua figlia Miranda al posto che le spetta, utilizzando illusioni e manipolazioni magiche. Mentre suo fratello Antonio e il suo complice, il Re di Napoli Alonso stanno navigando per il mare, in ritorno da Cartagine, il mago invoca una tempesta, che rovescia gli incolumi passeggeri sull'isola. Attraverso la magia e con l'aiuto del suo servo Ariel, uno spirito dell'aria, Prospero riesce a tirare fuori la natura bassa di Antonio, a redimere il Re e a far innamorare e sposare sua figlia con il principe di Napoli Ferdinando. La narrazione è tutta incentrata sulla figura di Prospero il quale, con la sua arte, tesse delle trame in cui costringe gli altri personaggi a muoversi.È tradizionalmente ritenuta la penultima opera di William Shakespeare - l'ultima scritta da solo - ed è considerata da molti il lavoro che segnò l'addio alle scene del celebre drammaturgo.
  • La tempestad (The Tempest) es una obra de teatro de William Shakespeare. Fue representada por primera vez el 1 de noviembre de 1611 en el Palacio de Whitehall de Londres.La tempestad pertenece al conjunto de lo que algunos autores han llamado "Romances tardíos" de Shakespeare. En estas obras el autor muestra su interés por las relaciones familiares y la reconciliación en un ambiente mítico.En español pueden leerse varias traducciones. La de Ángel-Luis Pujante fue galardonada con el Premio Nacional de traducción de 1998. La de José Méndez Herrera recibió en 1962 el Premio de traducción Fray Luis de León.
  • The Tempest (A Tempestade) é uma peça teatral do dramaturgo inglês William Shakespeare, que acredita-se ter sido escrita entre 1610 e 1611, e tida como muitos críticos como a última peça escrita pelo autor. A obra se passa numa ilha remota, onde Próspero, duque de Milão por direito, planeja restaurar sua filha, Miranda ao poder utilizando-se de ilusão e manipulação. Próspero então invoca a epônima tempestade, visando assim atrair seu irmão Antônio, que lhe usurpou a posição de duque, e seu cúmplice, o rei Alonso de Nápoles, para a ilha. Lá, suas maquinações acabam por revelar a natureza vil de Antônio, provocando a redenção do rei, e o casamento de Miranda com o filho de Alonso, Ferdinando.Não existe uma fonte única óbvia para a trama da peça, porém os estudiosos viram nela paralelos com o Naufragium de Erasmo de Roterdã, De orbe novo, de Peter Martyr, e um relato testemunhal de William Strachey do naufrágio do navio Sea Venture nas ilhas de Bermuda. Além disso, uma das falas de Gonçalo foi derivada de um dos ensaios de Montaigne, Sobre os Canibais, e boa parte do discurso de renúncia de Próspero é uma citação literal de uma fala de Medeia no poema Metamorfoses, do autor romano Ovídio. A máscara do quarto ato pode ter sido uma adição posterior ao texto, possivelmente em homenagem ao casamento da princesa Isabel da Boêmia com Frederico V, em 1613. A peça foi publicada pela primeira vez no First Folio, em 1623.Sua história se baseia fortemente na tradição do romance, e foi influenciada pela tragicomédia, pela mascarada das cortes e, talvez, pela commedia dell'arte. Sua diferença das outras peças de Shakespeare está maneira com que segue um estilo neoclássico mais rígido e organizado. Alguns críticos vêem na obra uma preocupação explícita em sua própria natureza enquanto peça, frequentemente traçando linhas entre a "arte" de Próspero e as ilusões teatrais, e os críticos mais antigos viam até mesmo Próspero como uma representação do próprio Shakespeare, e sua renúncia da magia como que indicando uma espécie de adeus do dramaturgo aos palcos. A peça mostra Próspero como um mágico racional, e não ocultista, apresentando um contraste a ele no personagem da bruxa Sicorax, cuja magia frequentemente é descrita como destrutiva e terrível, enquanto a de Próspero é maravilhosa e bela. A partir dos arredores de 1950, com a publicação de Psicologia da Colonização, de Octave Mannoni, A Tempestade passou a ser vista cada vez mais através da lente da teoria pós-colonial - exemplificada em adaptações como Une Tempête, de Aimé Césaire, que se passa no Haiti; existe até mesmo um jornal acadêmico sobre a crítica pós-colonial que recebeu o nome de um dos personagens da peça, Caliban. Talvez devido ao papel reduzido que as mulheres desempenham na trama, A Tempestade não atraiu a análise de muitas críticas femininas; a personagem Miranda costuma ser vista tipicamente como alguém que internalizou a ordem patriarcal das coisas, vendo a si mesma como sendo subordinada a seu pai.A peça não atraiu uma quantidade significativa de atenção antes do fechamento dos teatros, 1642, e só conquistou popularidade após a Restauração Inglesa - e ainda assim apenas em versões adaptadas. Em meados do século XIX as produções teatrais começaram a reencenar o texto original shakespeariano, e, no século XX, críticos e acadêmicos deram início a uma importante reavaliação do valor da peça, a ponto de hoje em dia ela ser considerada uma das principais obras de Shakespeare. Foi adaptada diversas vezes, em diversos estilos e formatos; na música, pelo menos 46 óperas, por compositores como Fromental Halévy, Zdeněk Fibich e Thomas Adès; obras orquestrais de Tchaikovsky, Arthur Sullivan e Arthur Honegger; e canções de diversos artistas, como Ralph Vaughan Williams, Michael Nyman e Pete Seeger; na literatura, o poema With a Guitar, To Jane, de Percy Bysshe Shelley, e The Sea and the Mirror, de W. H. Auden; romances, como o já supracitado de Aimé Césaire e The Diviners, de Margaret Laurence; na pintura, por William Hogarth, Henry Fuseli e John Everett Millais; e no cinema, desde uma versão colorida a mão de uma encenação teatral de 1905 Herbert Beerbohm Tree, passando pela ficção científica Forbidden Planet, de 1956, até o filme Prospero's Books, dirigido por Peter Greenaway em 1991, com John Gielgud no papel de Próspero.
  • The Tempest adalah sandiwara komedi atau roman karya William Shakespeare yang ditulis sekitar tahun 1610-1611. Mulanya tidak begitu diminati oleh orang-orang, namun pada abad keduapuluh sandiwara ini mendapat pujian dari para kritikus dan ahli, hingga disebut sebagai salah satu karya terbaik Shakespeare. Terjemahan ke dalam bahasa Indonesianya berjudul Prahara dan dilakukan oleh Trisno Sumardjo. Gramedia menerbitkan The Tempest pada tahun 1977 dengan judul Ferdinand dan Miranda.Sandiwara ini menceritakan tentang Prospero, Adipati Milan dan penyihir ulung yang digulingkan oleh lawannya akhirnya terdampar di pulau tidak berpenghuni. Angin ribut telah membawa musuh-musuhnya ke pantainya. Prospero menghadapi dilema yang sulit, apakah ia akan menggunakan kemampuan sihirnya untuk memperoleh kembali jabatannya, atau ia akan membalas dendam kepada musuhnya?
  • Der Sturm (The Tempest) gilt traditionell als das letzte Theaterstück von William Shakespeare (1564–1616). Es wurde am 1. November 1611 im Whitehall Palace in London aufgeführt; möglicherweise handelte es sich hierbei um die Uraufführung. In der Hauptfigur Prospero wurde seit dem 18. Jahrhundert gerne Shakespeare selbst gesehen, der am Ende seiner Schaffenszeit seiner „Zaubermacht“ entsage.
  • Burza (ang. The Tempest) – sztuka autorstwa Williama Szekspira. Dawniej uznawano ją za komedię, co jest jednak dyskusyjne z powodu elementów, które pomniejszają komediowy wydźwięk. Obecnie jest często uznawana za romans.Burza jest jedną z ostatnich sztuk Szekspira, a zarazem jedyną, w której Szekspir zachował zasadę trzech jedności: czasu, miejsca i akcji. Przedstawione wydarzenia rozgrywają się w przeciągu kilku godzin na odległej wyspie.Uznana w początkowych latach swojego istnienia za przeciętną, współcześnie coraz częściej jest doceniania i rozważana jako jedno z największych dzieł barda ze Stratford. Sztuka ta nie zdobyła popularności do momentu zamknięcia teatrów w Anglii w 1642 roku, zaś po restauracji Stuartów uwagę widowni przykuwały tylko adaptacje. Oryginalna wersja ponownie pojawiła się w teatrach dopiero w połowie XIX wieku.
  • Fırtına, (İngilizce özgün adı: The Tempest) William Shakespeare'in beş perdeden oluşan, trajik-komik hatta fantastik, oyunlarından biridir. Genellikle 1610 ya da 1611'de yazıldığı varsayılmaktadır ama bazı otoritelere göre daha önce yazılmıştır . Shakespeare'in başka yazarlarla işbirliği yapmadan, tek kendisinin yazmış olduğu son tiyatro eseridir. Türü konusunda kesin bir anlaşma yoktur. İlk 1623de yayınlanmasında, Birinci Folyo edisyonunda, komedi olarak adlandırılmıştır ama çağımızda birçok modern otorite tarafından romans olarak sınıflandırılmaktadır. 1642de Cromwell'in devrim idaresi tarafından İngiliz tiyatrolarinin kapatılmasina kadar pek az dikkat çekmiştir. Kıraliyet idaresinin Restorasyonu ile tiyatrolar tekrar açıldıkları zaman çok ilgi görmüş ve popüler olarak sahnelerde birçok defa tekrarlanmıştır; ama bu oyunlarda çok defa orijinal metin değil değiştirilmiş telif metinler kullanılmıştır. Ondokuzuncu yüzyıl ortalarında tiyatrolar orijinal metinleri kullanmaya başlanmışlardır. Yirminci yüzyilda kritikler ve edebiyat bilimcileri tarafından çok köklü bir yeniden değerlendirmeden geçirilmiştir ve çağımızda Fırtına Shakespeare'in en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilmektedir.Oyunun mekânı eski Milano Dükası olan sihirbaz Prospero ve kızı Miranda'nın yaşadığı bir sihirli adadır. Prospero bu adada tahtını elinden alan kardeşi Antonyo ve Napoli Kıralı Alonso yüzünden 12 yıldır bulunmaktadır. Bu adayı bir ağaçta hapisden kurtardığı (hava ve rüzgarı kontrol edebilen pozitif güçlü) Ariyel adlı bir hava perisi ve onun vahşi şekilsiz sakat (toprak, şiddet ve ölümü simgeleyen) oğlu Kaliban ile paylaşmaktadırlar. Prospero onlardan sihir ve adada nasıl yaşabileceğini öğrenmiş; ama her ikisini de kendine bağımlı yapmıştır. Prospero sihir kullanarak Napoli Kıralını ve kardeşi Milano Dukasını ve bir sıra değişik karekteri bir deniz yolculuğunda olduklarını öğrenmiş ve çıkarttığı bir fırtına dolayısıyla adasına getirmiştir. Oyunun çeşitli olayları Prospero'nun adasında geçmektedir. Sonunda Propero'nun hava perisi olan Ariyel'in çabalarıyla, herkes işledikleri suçları için kabahatlarini kabullenip bu hareketleri için pişmanlık duyarlar. Prospero Napoli Kıralı ve kardeşi Antonyo ile uzlaşır; kızı Miranda'yı Napoli Kıralının oğlu Ferdinand'a evlendirir; Ariyel ve Kaliban'in bağımsızlıklari sağlar; sihirbazlığı ve sihirle uğraşmayı bırakarak yine Milano Dükası olarak geri İtalya'ya geri doner.
  • „Бурята“ (на английски: The Tempest) обикновено се смята за последната пиеса на Уилям Шекспир. Първото известно представление се е състояло на 1 ноември 1611 г. в Уайтхол Палас в Лондон. Била е представяна също в Глоуб Тиътър и Блекфрайърс.Обикновено е класифицирана като един от късните му романси, в които Шекспир проявява загриженост за семейните връзки и помирение с митичните обстоятелства.
  • «Буря» (англ. The Tempest) — пьеса Уильяма Шекспира, традиционно считается одной из последних в его творчестве (1610—1611 г.; к более поздним пьесам относят только хронику «Генрих VIII», законченную, как обычно полагают, Джоном Флетчером). По жанру это «трагикомедия» — пьеса с трагическими перипетиями, но счастливым концом. В первом фолио такие пьесы отнесены к комедиям (любопытно, что «Буря» открывает это издание). Жанр стал модным на рубеже 1600-х и 1610-х годов, и к нему относится большинство поздних пьес Шекспира; «Буря» считается самой выдающейся из его трагикомедий.На протяжении долгих лет «Буря» не входила в число самых популярных пьес Шекспира; как и ряд других, она около двух веков — с 1650-х по 1850-е годы ставилась не в оригинальном, а переработанном виде. Однако начиная со второй половины XIX в. слава «Бури» стала расти, и её начали относить к величайшим созданиям шекспировского гения, считать своего рода художественным завещанием Шекспира.
dbpedia-owl:sudocId
  • 027291022
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:viafId
  • 174985624
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 95369 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 14774 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 147 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110638655 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:The Tempest
prop-fr:sudoc
  • 27291022 (xsd:integer)
prop-fr:viaf
  • 174985624 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikisource
  • La Tempête
  • en:The Tempest
prop-fr:wikisourceTitre
  • La Tempête
  • The Tempest
prop-fr:worldcatid
  • lccn-n-80-52873
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La Tempête (The Tempest) est une tragicomédie en cinq actes écrite par William Shakespeare et créée en 1611. Le duc de Milan, Prospero, après avoir été déchu et exilé par son frère, se retrouve avec sa fille Miranda sur une île déserte.
  • La tempesta és una obra de William Shakespeare, possiblement la darrera, per això ha estat vista com un testament literari en forma de teatre.
  • 『テンペスト』(英: The Tempest)は、イングランドの劇作家ウィリアム・シェイクスピア作のロマンス劇。「テンペスト」とは「嵐」の意であり、日本語では『あらし』とも訳される。初演は1612年ごろ。シェイクスピア最後の作品といわれる(後に共作という形では作品を発表している)。
  • Der Sturm (The Tempest) gilt traditionell als das letzte Theaterstück von William Shakespeare (1564–1616). Es wurde am 1. November 1611 im Whitehall Palace in London aufgeführt; möglicherweise handelte es sich hierbei um die Uraufführung. In der Hauptfigur Prospero wurde seit dem 18. Jahrhundert gerne Shakespeare selbst gesehen, der am Ende seiner Schaffenszeit seiner „Zaubermacht“ entsage.
  • „Бурята“ (на английски: The Tempest) обикновено се смята за последната пиеса на Уилям Шекспир. Първото известно представление се е състояло на 1 ноември 1611 г. в Уайтхол Палас в Лондон. Била е представяна също в Глоуб Тиътър и Блекфрайърс.Обикновено е класифицирана като един от късните му романси, в които Шекспир проявява загриженост за семейните връзки и помирение с митичните обстоятелства.
  • The Tempest adalah sandiwara komedi atau roman karya William Shakespeare yang ditulis sekitar tahun 1610-1611. Mulanya tidak begitu diminati oleh orang-orang, namun pada abad keduapuluh sandiwara ini mendapat pujian dari para kritikus dan ahli, hingga disebut sebagai salah satu karya terbaik Shakespeare. Terjemahan ke dalam bahasa Indonesianya berjudul Prahara dan dilakukan oleh Trisno Sumardjo.
  • The Tempest (De storm) werd lange tijd traditioneel gezien als William Shakespeares laatste toneelstuk, maar volgens modern onderzoek zouden Henry VIII, Cardenio en The Two Noble Kinsmen nog van latere datum zijn. Waarschijnlijk was het wel het laatste stuk dat hij alleen schreef. The Tempest is een van Shakespeares 'late romances'. Het werd voor de eerste keer opgevoerd in 1611 en gepubliceerd in de First Folio van 1623.
  • Burza (ang. The Tempest) – sztuka autorstwa Williama Szekspira. Dawniej uznawano ją za komedię, co jest jednak dyskusyjne z powodu elementów, które pomniejszają komediowy wydźwięk. Obecnie jest często uznawana za romans.Burza jest jedną z ostatnich sztuk Szekspira, a zarazem jedyną, w której Szekspir zachował zasadę trzech jedności: czasu, miejsca i akcji.
  • «Буря» (англ. The Tempest) — пьеса Уильяма Шекспира, традиционно считается одной из последних в его творчестве (1610—1611 г.; к более поздним пьесам относят только хронику «Генрих VIII», законченную, как обычно полагают, Джоном Флетчером). По жанру это «трагикомедия» — пьеса с трагическими перипетиями, но счастливым концом. В первом фолио такие пьесы отнесены к комедиям (любопытно, что «Буря» открывает это издание).
  • La tempestad (The Tempest) es una obra de teatro de William Shakespeare. Fue representada por primera vez el 1 de noviembre de 1611 en el Palacio de Whitehall de Londres.La tempestad pertenece al conjunto de lo que algunos autores han llamado "Romances tardíos" de Shakespeare. En estas obras el autor muestra su interés por las relaciones familiares y la reconciliación en un ambiente mítico.En español pueden leerse varias traducciones.
  • 템페스트(The Tempest)는 1610년에서 1611년 사이에 윌리엄 셰익스피어가 집필한 작품이다.밀라노의 공작이었지만 동생에게 공국(公國)을 빼앗긴 위풍당당한 마법사 프로스페로가 주인공이다. 대부분의 이야기는 캘리반과 에어리얼이란 괴물이 살고 있는 섬을 배경으로 펼쳐진다. 에어리얼과 캘리반이 자신의 섬에 침입한 자들에 대항하는 부분은 1950년대와 1960년대 탈식민주의 비평가들로부터 많은 호평을 받았다. 정확한 출처가 밝혀진것은 아니지만 학자들은 템페스트가 몽테뉴의 수필과 오비디우스의 변신이야기(Metamorphoses)등 당시의 여러 작품을 참고하여 작성되었다고 추정한다. 신고전주의 형식을 따른 템페스트의 기본 구조는 16세기에 유행했던 이탈리아의 즉흥 가면 희곡, 콤메디아델라르테(이탈리아어: commedia dell'arte)와 유사하다.템페스트는 1923년 윌리엄 셰익스피어의 희극이다.
  • The Tempest is a play by William Shakespeare, believed to have been written in 1610–11, and thought by many critics to be the last play that Shakespeare wrote alone. It is set on a remote island, where Prospero, the rightful Duke of Milan, plots to restore his daughter Miranda to her rightful place using illusion and skillful manipulation. He conjures up a storm, the eponymous tempest, to lure his usurping brother Antonio and the complicit King Alonso of Naples to the island.
  • The Tempest (A Tempestade) é uma peça teatral do dramaturgo inglês William Shakespeare, que acredita-se ter sido escrita entre 1610 e 1611, e tida como muitos críticos como a última peça escrita pelo autor. A obra se passa numa ilha remota, onde Próspero, duque de Milão por direito, planeja restaurar sua filha, Miranda ao poder utilizando-se de ilusão e manipulação.
  • La tempesta (The Tempest) è una commedia in cinque atti scritta da William Shakespeare tra il 1610 e il 1611.Il dramma, ambientato su di un'isola imprecisata del Mediterraneo, racconta la vicenda dell'esiliato Prospero, il vero duca di Milano, che trama per riportare sua figlia Miranda al posto che le spetta, utilizzando illusioni e manipolazioni magiche.
  • Bouře (anglicky The Tempest) je nejznámější divadelní romance proslulého anglického básníka a dramatika Williama Shakespeara. Hra byla napsána roku 1611 a je zároveň poslední samostatně napsanou hrou autora, dále napsal jen hry ve spolupráci s dramatikem Johnem Fletchrem.Děj se odehrává na ostrově, který se nápadně podobá politické utopii. Délka hry je 2275 řádků, patří tedy ke kratším autorovým hrám. O hlavní postavě (Prosperovi) lze říci, že je autorovým alter egem.
  • Fırtına, (İngilizce özgün adı: The Tempest) William Shakespeare'in beş perdeden oluşan, trajik-komik hatta fantastik, oyunlarından biridir. Genellikle 1610 ya da 1611'de yazıldığı varsayılmaktadır ama bazı otoritelere göre daha önce yazılmıştır . Shakespeare'in başka yazarlarla işbirliği yapmadan, tek kendisinin yazmış olduğu son tiyatro eseridir. Türü konusunda kesin bir anlaşma yoktur.
rdfs:label
  • La Tempête (Shakespeare)
  • A Tempestade
  • Bouře (Shakespeare)
  • Burza (sztuka)
  • Der Sturm (Shakespeare)
  • Fırtına (oyun)
  • La tempesta
  • La tempesta
  • La tempestad (teatro)
  • The Tempest
  • The Tempest
  • The Tempest
  • Буря (пьеса)
  • Бурята
  • テンペスト (シェイクスピア)
  • 템페스트
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:drama of
is dbpedia-owl:notableWork of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is dbpedia-owl:writer of
is prop-fr:pièce of
is foaf:primaryTopic of