La Mort a été représentée en tant que figure anthropomorphe ou comme personnage fictif dans de nombreuses mythologies et cultures populaires. La personnification de la mort en tant qu'entité vivante, consciente et sensible, est lié à l'idée de la mort et à son poids historique et philosophique considérable. Selon les langues, elle est un personnage soit féminin, soit masculin.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Mort a été représentée en tant que figure anthropomorphe ou comme personnage fictif dans de nombreuses mythologies et cultures populaires. La personnification de la mort en tant qu'entité vivante, consciente et sensible, est lié à l'idée de la mort et à son poids historique et philosophique considérable. Selon les langues, elle est un personnage soit féminin, soit masculin. Elle est souvent représentée sous forme d'un squelette (ou d'un squelettoïde présentant quelques rares lambeaux de peau sur certains os), parfois vêtu d'un grand manteau noir à capuche.Dans le folklore occidental moderne, La Mort est généralement représentée comme un squelette portant une robe, une toge, noire avec capuche, éventuellement une grande faux. La Mort est alors connue sous le nom de « la Grande Faucheuse » ou tout simplement « la Faucheuse ». Ce symbole d'origine italienne est très présent durant tout le Moyen Âge et à la Renaissance, dans les peintures apocalyptiques et macabres comme celle de Pieter Brueghel l'Ancien (Le Triomphe de la Mort). À une époque où la peste noire faisait des ravages, la faucheuse représentait un être terrifiant venu happer les vivants d'un coup de lame. Les allégories de la mort ont été reprises maintes fois dans des œuvres plus récentes, notamment liées à la fantasy, avec la même symbolique qu'à leur origine.
  • O conceito de morte como uma entidade tem existido em muitas sociedades, desde o início da história. A partir do século XV, veio a ser mostrada como uma figura esquelética carregando uma foice grande e vestida com um manto preto com capuz. Na cultura ocidental, a Morte é frequentemente associada à figura do "Ceifador Sinistro" (em inglês, Grim Reaper), no oriente é chamada de Shinigami, também é conhecida como Anjo da Morte, Diabo da Morte ou anjo da escuridão e da luz (Malach HaMavet), nomes resultantes da Bíblia. A própria Bíblia não se refere ao Anjo da Morte, porém, existe uma referência a Abaddon (também chamado de Apollyon), um anjo cuja verdadeira identidade é um mistério e que aparece no livro de Jó (capítulo 26, versículo 6) e no livro do Apocalipse (capítulo 9, versículo 11), onde é chamado de Anjo do Abismo. Nas tradições judaicas antigas de onde a Bíblia surgiu, o anjo da morte era chamado pelo nome de Samael, anjo esse que para os estudiosos bíblicos, principalmente a partir do Novo testamento é identificado como Satanás "o que tinha o império da morte" (Hebreus, 2:14). Em alguns casos, a Morte é capaz de realmente matar a vítima, levando a contos em que ela pode ser subornada, enganada ou aprisionada, a fim de manter a vida, como no caso de Sísifo. Outras crenças sustentam que a Morte é um psicopompo, servindo apenas para cortar os últimos laços entre a alma e o corpo e para guiar os mortos para o outro mundo sem ter qualquer controle sobre o fato da morte da vítima. Em várias línguas (inclusive em Inglês), a Morte é personificada na forma masculina, enquanto em outras, ela é apresentada como uma personagem feminina (por exemplo, em línguas eslavas e românicas).
  • 사신(Death, 死神)은 죽음의 신으로, 저승사자라고도 한다.죽음의 신이라는 존재는 역사가 시작한 이래 여러 문명권에서 등장하기 시작하였다. 가장 대표적인 형태인 낫과 검은 망토, 후드를 걸친 해골의 모습을 한 서양의 사신은 15세기부터 등장하여 현재까지 이어져 내려오고 있으며, 성경에서 유래된 "죽음의 천사"라는 이름으로 불리기도 한다.한편 사신은 희생자의 목숨을 자의적으로 빼앗을 수 있으나, 그리스 신화에서의 시시포스처럼, 어떤 경우에는 이를 속이거나 매수하여 목숨을 보존할 수도 있다고 전해진다. 또 한편으로는 사신에게는 자의적으로 사람의 목숨을 빼앗을 권한이 없으며, 그저 임종을 맞이한 자의 영혼을 육신으로부터 단절시키고 저승으로 인도하는 역할만을 수행한다고도 한다.대부분의 문명권에서 사신은 남성적인 모습으로 묘사되나, 슬라브 문명권과 같이 여성의 모습으로 묘사되는 경우도 있다.
  • El concepto de la muerte como una entidad antropomórfica ha existido en muchas culturas desde los albores de la humanidad.En español además del nombre propio de La Muerte es común emplear el término La Parca proveniente de la mitología romana. A partir del siglo XV comenzó a ser representado como una figura esquelética que lleva con capucha. También se da el nombre del Ángel de la Muerte. En rigor no hay ninguna mención en la Biblia del Ángel de la Muerte, sin embargo, hay una mención de Abbaddon (El Destructor) un ángel cuya verdadera identidad es un misterio; y que corresponde al Ángel del Abismo.En algunos casos, la Parca es quien causa la muerte de la víctima, lo que da origen a historias donde a esta se le puede engañar o sobornar permitiendo así que el condenado sobreviva gracias a su astucia, como en el caso de Sísifo. Otras creencias sostienen que el espectro de la muerte es sólo un psicopompo, que sirve para cortar los últimos lazos entre el alma y el cuerpo además de para guiar al difunto al otro mundo. De este modo la figura no tendría ningún control sobre el hecho de la muerte de la víctima. En muchos idiomas, como en las lenguas eslavas y romances (incluyendo el español), la muerte es personificada en forma femenina, mientras que en otros (como el inglés), se percibe como un personaje masculino.
  • The concept of Death as a sentient entity has existed in many societies since the beginning of history.[citation needed] In English, Death is often given the name Grim Reaper and, from the 15th century onwards, came to be shown as a skeletal figure carrying a large scythe and clothed in a black cloak with a hood. It is also given the name of the Angel of Death (Malach HaMavet) or Devil of Death or the angel of dark and light stemming from the Bible and Talmudic lore. The Bible itself does refer to "The Angel of Death" when he reaps Egypt's firstborns although he is not connected to Satan. There is also a reference to "Abaddon" (The Destroyer), an Angel who is known as the "The Angel of the Abyss". In Talmudic lore, he is characterized as archangel Samael.In some cases, the Grim Reaper can actually cause the victim's death, leading to tales that he can be bribed, tricked, or outwitted in order to retain one's life, such as in the case of Sisyphus. Other beliefs hold that the Spectre of Death is only a psychopomp, serving to sever the last ties between the soul and the body and to guide the deceased to the next world without having any control over the fact of the victim's death. In many languages (including English), Death is personified in male form, while in others, it is perceived as a female character (for instance, in Slavic and Romance languages).
  • Образ смерти — персонификация смерти в виде некоей физической сущности.Смерть в качестве вымышленного образа встречается в мифах и легендах всех мировых культур начиная с незапамятных времён. Так как изначально человек не мог объяснить причину смерти живого существа, то бытовали представления о смерти, как о реальном существе. В европейской (и, в частности, славянской) культуре смерть часто изображается в виде скелета с косой, облачённого в чёрный балахон с капюшоном (англ. Grim Reaper — «Мрачный Жнец»).
  • Śmierć (personifikacja) – nadanie biologicznemu zjawisku śmierci cech ludzkich, nierzadko również antropomorficznej postaci. Śmierć jako pojęcie abstrakcyjne była personifikowana przez twórców wielu epok.Najpopularniejsze, a mające swe źródło w średniowieczu, wyobrażenia śmierci: zakapturzona postać kobieca (słowo śmierć w języku polskim jest rzeczownikiem rodzaju żeńskiego) lub męska (m.in. w kulturze anglosaskiej) kostucha – ludowe, jako kościotrupa z kosą, czasem w kapturze. Jednak nie zawsze występuje pod postacią szkieletu, czasem kaptur całkowicie skrywa widok twarzy w cieniu i i nie widać innych części ciała, więc może występować jako duch (mimo tego, że widać płaszcz, kaptur oraz kosę).W starożytnej Grecji miała postać przystojnego Tanatosa. W wyobrażeniach ludowych często jako personifikacja śmierci pojawiał się Charon. Wyobrażenie śmierci jako mężczyzny ma źródło w języku – po grecku śmierć (Θάνατος, Thanatos) jest rodzaju męskiego.Wśród Słowian śmierć symbolizowała Marzanna, której wyobrażenie w postaci najczęściej słomianej kukły, palono lub topiono w okresie Jarego Święta.W średniowieczu przedstawiana była jako gnijący trup, mumia lub suchy szkielet. Przeważnie była kobietą, ale w Niemczech występowały męskie personifikacje śmierci (po niemiecku der Tod – śmierć jest rodzaju męskiego).Śmierć występowała w toposach takich jak Zaraza-Dżuma, Legenda o trzech żywych i trzech umarłych i Triumf śmierci, Taniec śmierci. W literaturze częsty był motyw rozmowy ze śmiercią, obecny w utworze Rozmowa Mistrza Polikarpa ze śmiercią.W epoce renesansu przedstawiano śmierć jako Mojry lub przynajmniej najstarszą z nich, Atropos.W Baroku powrócono do przedstawień makabrycznych, opartych na wzorcach średniowiecznych.W epoce Młodej Polski powstawały liczne przedstawienia makabryczne, jak na obrazach Jamesa Ensora (np. A fight over a smoked herring – Spór szkieletów o śledzia), czy portrety ze śmiercią a także wiele innych obrazów Arnolda Böcklina. Oryginalną personifikację śmierci stworzył Jacek Malczewski na obrazach z cyklu Thanatos i Śmierć.Śmierć stała się też celem żartów, np słynnej grupy Monty Python lub Terry'ego Pratchetta. narodziła się wraz z odgryzieniem przez Adama kawałka zakazanego owocu w raju, wykonuje zadanie otrzymane od Boga i niczym nie można jej przekupić, ma niewyobrażalną władzę, pod którą uginają się najwięksi, wie, że dosięgnie ostatecznie każdego człowieka, podczas Sądu Ostatecznego będzie prowadziła grzeszników do piekła, po czym zniknie. jest tylko siłą roboczą bo decyzje o śmierci podejmuje Bóg jest postacią odrażającą a mimo to niektórzy chcą, a wręcz pragną się z nią spotkać
  • Der Sensenmann (auch Gevatter Tod oder Grimmer Schnitter) ist eine aus dem Mittelalter stammende personifizierte Allegorie des Todes (Anthropomorphismus).
  • Magere Hein (ook wel de Dood, man met de zeis, Pietje de Dood [in Vlaanderen] of Heintje de Dood) is een personificatie van de dood.Tegenwoordig wordt hij afgebeeld als een gedaante die gehuld is in een donker gewaad, een kap over het hoofd heeft en een zeis bij zich draagt. De zichtbare lichaamsdelen van Magere Hein laten zien dat hij een (levend) geraamte is. Het betreft hier de benige hand waarmee hij zijn zeis vasthoudt en soms zijn schedel. Vaak is zijn hoofd niet te zien en maakt dit plaats voor duisternis (logisch gezien is dit schaduw, afkomstig van de kap).De zeis symboliseert het feit dat de dood iedereen treft: een zeis maait alle korenhalmen om.In de Middeleeuwen werd de dood onder andere tijdens de dodendans meestal afgebeeld als een mager lijk met open wonden waaruit maden kropen.Magere Hein staat ook wel eens symbool voor de (alles verslindende) tijd. Behalve een zeis draagt hij dan ook een zandloper bij zich. Meestal wordt de tijd echter voorgesteld als Vadertje Tijd, een oude (maar nog wel levende) man die eveneens een zandloper en een zeis bij zich draagt.Met een Magere Hein wordt ook vaak een erg dun iemand bedoeld.
  • La Morte personificata è una figura esistente fin dall'antichità nella mitologia e nella cultura popolare, con una vaga forma umana o come personaggio fittizio. La raffigurazione che più si è diffusa nell'immaginario collettivo è quella di uno scheletro che brandisce una falce, a volte vestito da un saio, una tunica o da un mantello di colore nero munito di cappuccio.La figura della morte è nota a molti con il nome di Tristo Mietitore o Sinistro Mietitore e Cupo Mietitore (in inglese Grim Reaper). La personificazione della morte viene generalmente associata all'idea di un'entità neutra, ossia né buona né cattiva. Suo unico compito sarebbe quello di accompagnare nel trapasso le anime degli esseri umani al regno dei morti.
  • 死神(しにがみ、Grim Reaper、Death)とは、生命の死を司るとされる伝説上の神で世界中に類似の伝説が存在する。冥府においては魂の管理者とされ、小説・映画など様々な娯楽作品にも古くから死を司る存在として登場する。
  • Konsep Kematian sebagai entitas hidup telah ada di banyak masyarakat sejak awal sejarah. Dalam bahasa Inggris, kematian sering diberi nama Grim Reaper dan, sejak abad ke-15, ditampilkan sebagai sosok kerangka membawa sabit besar dan mengenakan jubah hitam dengan kerudung. Hal ini juga diberi nama Malaikat Maut (Malach HaMavet) atau Iblis Kematian atau malaikat gelap dan terang yang berasal dari Alkitab dan tradisis Talmud. Alkitab sendiri tidak merujuk pada "Malaikat Kematian" ketika ia pertama kali muncul di Mesir. Ada juga referensi untuk "Abaddon" (Penghancur), seorang malaikat yang dikenal sebagai "Malaikat Jurang Maut". Dalam pengetahuan Talmud, dia ditandai sebagai malaikat utama Samael.
  • Smrtka či Smrt je tradiční personifikace smrti, zpodobněná jako kostlivec s kosou, často bývá zobrazována v černém hábitu. Někdy vystupuje jako stařena nebo stařec (smrťák), eufemisticky se označuje jako kmotřička smrt nebo zubatá. Podle vyprávění přichází smrtka k umírajícím, aby symbolickým seknutím kosy ukončila jejich život.Smrtka je častou postavou v pověstech a pohádkách.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4085757 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 33750 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 217 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109975246 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Death deities
  • Category:Personifications of death
prop-fr:commonsTitre
  • Divinités funéraires
  • Personnification de la Mort
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La Mort a été représentée en tant que figure anthropomorphe ou comme personnage fictif dans de nombreuses mythologies et cultures populaires. La personnification de la mort en tant qu'entité vivante, consciente et sensible, est lié à l'idée de la mort et à son poids historique et philosophique considérable. Selon les langues, elle est un personnage soit féminin, soit masculin.
  • 사신(Death, 死神)은 죽음의 신으로, 저승사자라고도 한다.죽음의 신이라는 존재는 역사가 시작한 이래 여러 문명권에서 등장하기 시작하였다. 가장 대표적인 형태인 낫과 검은 망토, 후드를 걸친 해골의 모습을 한 서양의 사신은 15세기부터 등장하여 현재까지 이어져 내려오고 있으며, 성경에서 유래된 "죽음의 천사"라는 이름으로 불리기도 한다.한편 사신은 희생자의 목숨을 자의적으로 빼앗을 수 있으나, 그리스 신화에서의 시시포스처럼, 어떤 경우에는 이를 속이거나 매수하여 목숨을 보존할 수도 있다고 전해진다. 또 한편으로는 사신에게는 자의적으로 사람의 목숨을 빼앗을 권한이 없으며, 그저 임종을 맞이한 자의 영혼을 육신으로부터 단절시키고 저승으로 인도하는 역할만을 수행한다고도 한다.대부분의 문명권에서 사신은 남성적인 모습으로 묘사되나, 슬라브 문명권과 같이 여성의 모습으로 묘사되는 경우도 있다.
  • Der Sensenmann (auch Gevatter Tod oder Grimmer Schnitter) ist eine aus dem Mittelalter stammende personifizierte Allegorie des Todes (Anthropomorphismus).
  • 死神(しにがみ、Grim Reaper、Death)とは、生命の死を司るとされる伝説上の神で世界中に類似の伝説が存在する。冥府においては魂の管理者とされ、小説・映画など様々な娯楽作品にも古くから死を司る存在として登場する。
  • Smrtka či Smrt je tradiční personifikace smrti, zpodobněná jako kostlivec s kosou, často bývá zobrazována v černém hábitu. Někdy vystupuje jako stařena nebo stařec (smrťák), eufemisticky se označuje jako kmotřička smrt nebo zubatá. Podle vyprávění přichází smrtka k umírajícím, aby symbolickým seknutím kosy ukončila jejich život.Smrtka je častou postavou v pověstech a pohádkách.
  • El concepto de la muerte como una entidad antropomórfica ha existido en muchas culturas desde los albores de la humanidad.En español además del nombre propio de La Muerte es común emplear el término La Parca proveniente de la mitología romana. A partir del siglo XV comenzó a ser representado como una figura esquelética que lleva con capucha. También se da el nombre del Ángel de la Muerte.
  • O conceito de morte como uma entidade tem existido em muitas sociedades, desde o início da história. A partir do século XV, veio a ser mostrada como uma figura esquelética carregando uma foice grande e vestida com um manto preto com capuz.
  • Konsep Kematian sebagai entitas hidup telah ada di banyak masyarakat sejak awal sejarah. Dalam bahasa Inggris, kematian sering diberi nama Grim Reaper dan, sejak abad ke-15, ditampilkan sebagai sosok kerangka membawa sabit besar dan mengenakan jubah hitam dengan kerudung. Hal ini juga diberi nama Malaikat Maut (Malach HaMavet) atau Iblis Kematian atau malaikat gelap dan terang yang berasal dari Alkitab dan tradisis Talmud.
  • The concept of Death as a sentient entity has existed in many societies since the beginning of history.[citation needed] In English, Death is often given the name Grim Reaper and, from the 15th century onwards, came to be shown as a skeletal figure carrying a large scythe and clothed in a black cloak with a hood. It is also given the name of the Angel of Death (Malach HaMavet) or Devil of Death or the angel of dark and light stemming from the Bible and Talmudic lore.
  • Образ смерти — персонификация смерти в виде некоей физической сущности.Смерть в качестве вымышленного образа встречается в мифах и легендах всех мировых культур начиная с незапамятных времён. Так как изначально человек не мог объяснить причину смерти живого существа, то бытовали представления о смерти, как о реальном существе. В европейской (и, в частности, славянской) культуре смерть часто изображается в виде скелета с косой, облачённого в чёрный балахон с капюшоном (англ.
  • La Morte personificata è una figura esistente fin dall'antichità nella mitologia e nella cultura popolare, con una vaga forma umana o come personaggio fittizio.
  • Śmierć (personifikacja) – nadanie biologicznemu zjawisku śmierci cech ludzkich, nierzadko również antropomorficznej postaci. Śmierć jako pojęcie abstrakcyjne była personifikowana przez twórców wielu epok.Najpopularniejsze, a mające swe źródło w średniowieczu, wyobrażenia śmierci: zakapturzona postać kobieca (słowo śmierć w języku polskim jest rzeczownikiem rodzaju żeńskiego) lub męska (m.in. w kulturze anglosaskiej) kostucha – ludowe, jako kościotrupa z kosą, czasem w kapturze.
  • Magere Hein (ook wel de Dood, man met de zeis, Pietje de Dood [in Vlaanderen] of Heintje de Dood) is een personificatie van de dood.Tegenwoordig wordt hij afgebeeld als een gedaante die gehuld is in een donker gewaad, een kap over het hoofd heeft en een zeis bij zich draagt. De zichtbare lichaamsdelen van Magere Hein laten zien dat hij een (levend) geraamte is. Het betreft hier de benige hand waarmee hij zijn zeis vasthoudt en soms zijn schedel.
rdfs:label
  • La Mort (mythologie)
  • Death (personification)
  • Kematian (personifikasi)
  • Magere Hein
  • Morte (personificação)
  • Morte personificata
  • Muerte (personificación)
  • Sensenmann
  • Smrtka
  • Śmierć (personifikacja)
  • Образ смерти
  • 死神
  • 사신 (죽음의 신)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:créaturesProches of
is foaf:primaryTopic of