Judas Iscariote est l'un des douze apôtres de Jésus de Nazareth. Selon les évangiles canoniques, Judas a facilité l'arrestation de Jésus par les grands prêtres de Jérusalem, qui le menèrent ensuite devant Ponce Pilate.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Judas Iscariote est l'un des douze apôtres de Jésus de Nazareth. Selon les évangiles canoniques, Judas a facilité l'arrestation de Jésus par les grands prêtres de Jérusalem, qui le menèrent ensuite devant Ponce Pilate.
  • Judas Ischariot (griechisch Ἰούδας Ἰσκαριώθ, bzw. Ἰσκαριώτης) erscheint im Neuen Testament als einer der zwölf Jünger Jesu von Nazaret, die er selbst als Apostel (zur Verkündigung Gesandte) berief. Nach allen vier Evangelien ermöglichte er in Jerusalem Jesu Festnahme im Garten Getsemani durch die im Sanhedrin führenden Gruppen, mit der Folge, dass Jesus von diesen an die Römer ausgeliefert und gekreuzigt wurde. Judas Ischariot galt den Urchristen daher als der ihn [Jesus] dann verraten hat (Mk 3,19 ).
  • Иу́да Искарио́т (ивр. יהודה איש קריות‎, ʾîš-qərijjôt), в христианстве Иуда сын Симона — один из апостолов Иисуса Христа, предавший его.
  • A karióti Júdás vagy Júdás Iskáriótes (megh 30 k.). A ragadványnév eredetét többen – köztük Vermes Géza – úgy határozzák meg, hogy Júdás Galileából származott több más apostolhoz hasonlóan, és a jelző a latin sīcārius (= késelő) torzított változata. Ők a zélóta mozgalom ultraradikálisai, a politikai terrorizmus első képviselői voltak. Ha ez a feltevés igaz, akkor az apostolok közösségének politikai irányvonalára nézve érdekes lehetőségeket tár fel.A 12 tanítvány egyike volt, Jézus árulója. Júdás az egyetlen Júda törzsbeli apostol, Simon fia (Jn 6,71). Az evangéliumok szerint Júda déli részéből származott; Jézus az apostolok közé választja (Mt 10,4; Mk 3,19; Lk 6,16); a tizenkettő közös pénzét kezelte (Jn 12,6; 13,29), pénzsóvár (Mt 26,14-16); Jézust kiszolgáltatta az ellenségeinek (Mt 26,47-49).Júdás megbánja tettét és visszaviszi a harminc ezüstöt a főpapoknak és a véneknek: "Vétkeztem, mondta, elárultam az igaz vért" (Mt 27,34). – Lukács evangéliumaAmikor Júdás látta, hogy Jézust halálra ítélik, felakasztotta magát (Mt 27,3-5; ApCsel 1,17-18).– (Máté 27,3–8)Az önmagában ellentmondásos történet – elárulja Jézust, majd emiatt felakasztja magát – Júdás szerepének több különböző értelmezését teszi lehetővé, mivel a körülményekről közelebbit az evangéliumok nem árulnak el.
  • Jidáš Iškariotský, (hebrejsky יהודה איש־קריות, Jehuda iš Karijot, doslova Jehuda (muž) z Karijot) je biblická novozákonní postava. Šlo o jednoho z 12 původních apoštolů Ježíše Krista, který svého mistra zradil a umožnil jeho zatčení. V biblických textech je líčen jako záporná postava, poněkud jiný pohled mají gnostické apokryfy, z nichž nejznámější je Evangelium podle Jidáše.
  • Judas Iscariotes (em hebraico יהודה איש־קריות, Yehudhah ish Qeryoth; em grego bíblico Iouda Iskariôth ou Iouda Iskariotes) foi um dos 12 apóstolos de Jesus Cristo, que, de acordo com os Evangelhos, veio a ser o traidor que entregou Jesus Cristo aos seus capturadores por 30 moedas de prata. Era filho de Simão de Queriote (Jo 6, 71; 13, 26). Judas, em grego Ioudas, é uma helenização do nome hebraico Judá (יהודה, Yehûdâh, palavra que significa "abençoado" ou "louvado"), sendo, por sinal, o nome de apóstolo que mais vezes aparece nos Evangelhos (vinte vezes) depois do de Simão Pedro.
  • Yudas Iskariot (mati ~29–33, Ibrani יהודה איש־קריות Yəhûḏāh ʾΚ-qəriyyôṯ), anak Simon Iskariot (Yohanes 6:71), dia juga termasuk salah seorang dari dua belas rasul yang dipilih oleh Yesus Kristus, dan dia bertugas sebagai bendahara (Yohanes 12:6, Yohanes 13:29). Yudas Iskariot dikenal di kalangan orang Kristen maupun orang Islam.
  • Юда Искариотски или Юда Искариот е новозаветен персонаж от Библията. Той е един от дванайсетте апостоли, следовници на Исус Христос. Бил е ковчежник - съхранявал парите, събирани от дарения. Предава Спасителя на фарисеите и свещениците от Синедрина за 30 сребърника, като за да покаже кой е Иисус, го целува по бузата в Гетсиманската градина. Разкаян за постъпката си, той връща парите и се обесва на една смокиня.
  • 이스가리옷 유다(히브리어: יהודה איש קריות) 또는 가리옷 사람 유다, 가롯 유다는 신약성서에 따르면, 예수 그리스도의 열두 사도 가운데 한 사람이었으나, 나중에 예수를 배반하여 기독교계 최대의 죄인이자 악마의 하수인이요, 배신자의 대명사로 불린다. '이스가리옷'이란 말에는 '가리옷(남부 유대의 지명) 사람' 외에 '암살자', '가짜', '위선자', '거짓말쟁이', '단검' 등의 의미를 가지고 있다.
  • Giuda Iscariota (ebraico: יהודה איש־קריות, Yəhûḏāh ʾΚ-qəriyyôṯ; ... – 26-36) è stato uno dei dodici apostoli di Gesù, quello che, secondo il Nuovo Testamento, lo ha tradito per trenta denari (Matteo 26,14-16) attraverso il gesto di un bacio. È stato quindi una figura chiave durante la Passione di Gesù (la notte del Giovedì Santo). Perseguitato dalla colpa, successivamente si è suicidato. È passato alla storia come l'uomo "simbolo" del tradimento.Giuda Iscariota, figlio di Simone, non deve essere confuso né con il Giuda Tommaso Didimo, e cioè Tommaso apostolo, né con il Giuda Taddeo, un altro dei dodici apostoli fratello di Giacomo il Minore.L'esatto significato del nome "Iscariota" è sconosciuto; alcune interpretazioni hanno suggerito che il termine potrebbe indicare "uomo di Kariot" (Ish Kariot).. Secondo altri potrebbe derivare dal persiano Isk Arioth, ovvero "colui che serve" oppure "colui che sa". È possibile collegarlo al termine Iskariot (che in aramaico, non scrivendo le vocali come consuetudine, sono omografi -S-q-r-t-), i killer zeloti.
  • Yehuda ya da İşkariyot (İbranice: יהודה איש־קריות, Latince: Iudam Iscariotem, Yunanca: Ιούδας Ισκαριώτης)İsa'yı ele veren havaridir.İşkaryot, katil anlamına gelen Latince kökenli bir sözcüktür (sicario). İsa'yı ele verdiği için Yahuda İskaryot olarak anılır. Geleneksel Hristiyan görüşüne göre otuz gümüş dinara İsa'yı ele vermiştir. Sonradan vicdan azabı çektiği için kendini asarak intihar ettiği söylenir. 2006 yılında da National Geographic Society tarafından yaklaşık 1800 yıl önce yazılmış "Yehuda'nın Müjdesi"'ne ulaşılmıştır.
  • Judasz Iskariota (grecka forma imienia Juda) o przydomku Iskariota (hebr. אִישׁ־קְרִיּוֹת – mąż z Kariotu, dosłownie „mąż kariocki”) – jeden z apostołów, według przekazów Ewangelii synoptycznych wydał Jezusa Chrystusa w ręce Sanhedrynu (według Mateusza za trzydzieści srebrników), po czym – również według Mateusza – popełnił samobójstwo. Mt 27,5: „Rzuciwszy srebrniki ku przybytkowi oddalił się, potem poszedł i powiesił się”. Według Piotra (Dz 1,18) „spadłszy głową na dół, pękł”. Natomiast według Papiasza „zdrajca tak się roztył, iż nie mógł tam, gdzie łatwo przejeżdżał wóz, przejść nawet z pochyloną głową”. Chrześcijanie wierzą, że fakty te zostały przepowiedziane w Starym Testamencie (zob. Mt 27,3-10; 13,18-19; Dz 1,15-20).Jeśli chodzi o genezę przydomku Iskariota, wysunięto trzy hipotezy: pochodzi od miejsca pochodzenia Judasza – miasta Keriot (południowa Judea – Joz 15,25); pogląd ten potwierdza fakt, że Judasz był też nazywany synem Szymona Iskarioty (J 13,26); wedle tej opinii byłby jedynym z Dwunastu, który nie pochodził z Galilei, związany jest ze słowem sicarius, co znaczyłoby, że Judasz był związany z sykariuszami, skrajnym odłamem zelotów (pogląd odrzucany lub przyjmowany za najbardziej prawdopodobny), pochodzi od aramejskiego słowa iszkarja (kłamca) – w myśl tej teorii został on nadany Judaszowi dopiero przez tradycję chrześcijańską.Wszystkie wykazy apostołów zawarte w Nowym Testamencie wymieniają Judasza na ostatnim miejscu.Gnostycka sekta ofitów (II wiek) czciła Judasza jako aktywnego uczestnika Bożego planu zbawienia (bez zdrady Judasza nie doszłoby do ukrzyżowania Jezusa, a co za tym idzie, nie byłoby Zmartwychwstania).W Wielkanoc roku 2006 wydano tłumaczenie odnalezionej w 1978 r. w Egipcie koptyjskiej kopii (datowanej na III/IV wiek) gnostyckiego apokryfu nazwanego Ewangelią Judasza (datowanego na II wiek), według którego Jezus poprosił Judasza, aby go wydał, co oznaczałoby, że Judasz nie był zdrajcą, lecz wykonawcą woli Chrystusa. Przy podawaniu tej informacji pomija się jednak często fakt, że w apokryfie argumentem Jezusa za zdradą było nie zbawienie ludzkości, lecz uwolnienie jego samego od cielesnej powłoki.== Przypisy ==
  • Judas Iscariote (en hebreo יהודה איש־קריות Yəhûḏāh ʾΚqərayyôṯ) (*Keriot — + Jerusalén, 27-33 d.C), fue uno de los apóstoles de Jesús de Nazaret. Siguió a su maestro durante su predicación por Judea y Galilea y, según los Evangelios canónicos, fue el apóstol traidor que reveló a los miembros del Sanedrín el lugar donde podían capturar a su Maestro sin que sus seguidores interfiriesen, tal como había anunciado el propio Jesús durante la Última Cena. (Mateo 26:14-75 y Lucas 22:20)
  • イスカリオテのユダ(יהודה איש קריות)は、新約聖書の4つの福音書、使徒行伝に登場するイエスの弟子のうち特に選ばれた十二人、いわゆる使徒の一人である。「イスカリオテ(イーシュ・カリッヨート)」とはヘブライ語で「カリオテの人」を意味し、カリオテとはユダヤ地方の村の名である。イエスを裏切ったことから、裏切り者の代名詞として扱われることが多い。なお、ユダは12番目の使徒であり、彼が裏切りの末死んだためにマティアが新しい12番目の使徒となったのであって、イスカリオテのユダを第13使徒とするのは誤りである。よく間違われるが、使徒ユダ(タダイ)とは別人である。また、新約聖書の『ユダの手紙』の著者も別人である。『ユダの福音書』などの外典にも現れる。イエスを逮捕する時に行なった接吻・「ユダの接吻」は非常に有名で、後世にも『ゴッドファーザー PART II』でも描写されているようにイタリアのマフィアが裏切り者を処刑する際、この行動を真似るという風習が存在した。イエス一行の会計係を任されており、不正ができる立場にいた。
  • Segons el Nou Testament, Judes (? - Jerusalem, 30?) conegut posteriorment com a Judes Iscariot (en arameu Yəhûdāh Κ-qəriyyôd i en grec Ιούδας Ισκάριωθ Ioudas Iskariōt) fou un dels Dotze Apòstols de Jesús de Natzaret, a qui traí per trenta monedes. Per diferenciar-lo de la resta, apareix sense aurèola i en algunes pintures, essent pèl-roig.
  • Juda Iskariote (hebreeraz: יהודה איש־קריות, Yəhûḏāh ʾΚ-qrayyôṯ) Jesus Nazaretekoak hautaturiko apostoluetako bat izan zen. Judean eta Galilean jarraitzailea izan arren, Azken Afarian Jesukristok berak aditzera eman zuen moduan, Jerusalemen Maisua saldu zuen.Gero bere buruaz beste egin eta, berriro hamabi izateko, besteek Matias hautatu zuten apostolu.
  • Judas Iskariot (Hebreeuws: יהודה איש־קריות , Yəhûḏāh ʾΚ-qəriyyôt) (overleden circa 29-33) was volgens het Nieuwe Testament een van Jezus' twaalf apostelen. Judas Iskariot was degene die Jezus heeft 'overgeleverd' (in de christelijke traditie: "verraden")aan de Romeinse autoriteiten, waarna Jezus gekruisigd werd. Om deze reden wordt zijn naam vaak gebruikt in uitdrukkingen die verraad aanduiden zoals 'een judas' of 'judaskus'.
  • Judas Iscariot (Hebrew: יהודה‎, Yəhûḏāh) was, according to the New Testament, one of the twelve original apostles of Jesus Christ, and the son of Simon Iscariot. He is infamously known for his kiss and betrayal of Jesus to the hands of the chief Sanhedrin priests in exchange for a payment of thirty silver coins. His name is often invoked to accuse someone of betrayal, and is sometimes confused with Jude Thaddeus.Though there are varied accounts of his death, the traditional version sees him as having hanged himself out of remorse following his betrayal. His place among the Twelve Apostles was later filled by Matthias. He was the first apostle to die, and the only apostle not to achieve sainthood in the Roman Catholic Church. Tradition holds he and John are the only apostles not to die a martyr's death.Despite his notorious role in the Gospel narratives, Judas is still somewhat of an ambivalent figure in Christian history. Judas' betrayal, for instance, set in motion the events that lead to Jesus' Crucifixion and Resurrection, which, according to traditional Christian theology, brought salvation to humanity. Gnostic texts actually praise Judas for his role in triggering humanity's alleged salvation, and view Judas as the best of the apostles. Furthermore, the Roman Catholic Church has never officially stated that it believes Judas is in Hell for his actions.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 129561 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 17522 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 123 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110540979 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Judas Iscariot
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Judas Iscariote est l'un des douze apôtres de Jésus de Nazareth. Selon les évangiles canoniques, Judas a facilité l'arrestation de Jésus par les grands prêtres de Jérusalem, qui le menèrent ensuite devant Ponce Pilate.
  • Иу́да Искарио́т (ивр. יהודה איש קריות‎, ʾîš-qərijjôt), в христианстве Иуда сын Симона — один из апостолов Иисуса Христа, предавший его.
  • Jidáš Iškariotský, (hebrejsky יהודה איש־קריות, Jehuda iš Karijot, doslova Jehuda (muž) z Karijot) je biblická novozákonní postava. Šlo o jednoho z 12 původních apoštolů Ježíše Krista, který svého mistra zradil a umožnil jeho zatčení. V biblických textech je líčen jako záporná postava, poněkud jiný pohled mají gnostické apokryfy, z nichž nejznámější je Evangelium podle Jidáše.
  • Yudas Iskariot (mati ~29–33, Ibrani יהודה איש־קריות Yəhûḏāh ʾΚ-qəriyyôṯ), anak Simon Iskariot (Yohanes 6:71), dia juga termasuk salah seorang dari dua belas rasul yang dipilih oleh Yesus Kristus, dan dia bertugas sebagai bendahara (Yohanes 12:6, Yohanes 13:29). Yudas Iskariot dikenal di kalangan orang Kristen maupun orang Islam.
  • Юда Искариотски или Юда Искариот е новозаветен персонаж от Библията. Той е един от дванайсетте апостоли, следовници на Исус Христос. Бил е ковчежник - съхранявал парите, събирани от дарения. Предава Спасителя на фарисеите и свещениците от Синедрина за 30 сребърника, като за да покаже кой е Иисус, го целува по бузата в Гетсиманската градина. Разкаян за постъпката си, той връща парите и се обесва на една смокиня.
  • 이스가리옷 유다(히브리어: יהודה איש קריות) 또는 가리옷 사람 유다, 가롯 유다는 신약성서에 따르면, 예수 그리스도의 열두 사도 가운데 한 사람이었으나, 나중에 예수를 배반하여 기독교계 최대의 죄인이자 악마의 하수인이요, 배신자의 대명사로 불린다. '이스가리옷'이란 말에는 '가리옷(남부 유대의 지명) 사람' 외에 '암살자', '가짜', '위선자', '거짓말쟁이', '단검' 등의 의미를 가지고 있다.
  • Judas Iscariote (en hebreo יהודה איש־קריות Yəhûḏāh ʾΚqərayyôṯ) (*Keriot — + Jerusalén, 27-33 d.C), fue uno de los apóstoles de Jesús de Nazaret. Siguió a su maestro durante su predicación por Judea y Galilea y, según los Evangelios canónicos, fue el apóstol traidor que reveló a los miembros del Sanedrín el lugar donde podían capturar a su Maestro sin que sus seguidores interfiriesen, tal como había anunciado el propio Jesús durante la Última Cena. (Mateo 26:14-75 y Lucas 22:20)
  • イスカリオテのユダ(יהודה איש קריות)は、新約聖書の4つの福音書、使徒行伝に登場するイエスの弟子のうち特に選ばれた十二人、いわゆる使徒の一人である。「イスカリオテ(イーシュ・カリッヨート)」とはヘブライ語で「カリオテの人」を意味し、カリオテとはユダヤ地方の村の名である。イエスを裏切ったことから、裏切り者の代名詞として扱われることが多い。なお、ユダは12番目の使徒であり、彼が裏切りの末死んだためにマティアが新しい12番目の使徒となったのであって、イスカリオテのユダを第13使徒とするのは誤りである。よく間違われるが、使徒ユダ(タダイ)とは別人である。また、新約聖書の『ユダの手紙』の著者も別人である。『ユダの福音書』などの外典にも現れる。イエスを逮捕する時に行なった接吻・「ユダの接吻」は非常に有名で、後世にも『ゴッドファーザー PART II』でも描写されているようにイタリアのマフィアが裏切り者を処刑する際、この行動を真似るという風習が存在した。イエス一行の会計係を任されており、不正ができる立場にいた。
  • Segons el Nou Testament, Judes (? - Jerusalem, 30?) conegut posteriorment com a Judes Iscariot (en arameu Yəhûdāh Κ-qəriyyôd i en grec Ιούδας Ισκάριωθ Ioudas Iskariōt) fou un dels Dotze Apòstols de Jesús de Natzaret, a qui traí per trenta monedes. Per diferenciar-lo de la resta, apareix sense aurèola i en algunes pintures, essent pèl-roig.
  • Juda Iskariote (hebreeraz: יהודה איש־קריות, Yəhûḏāh ʾΚ-qrayyôṯ) Jesus Nazaretekoak hautaturiko apostoluetako bat izan zen. Judean eta Galilean jarraitzailea izan arren, Azken Afarian Jesukristok berak aditzera eman zuen moduan, Jerusalemen Maisua saldu zuen.Gero bere buruaz beste egin eta, berriro hamabi izateko, besteek Matias hautatu zuten apostolu.
  • Judas Iskariot (Hebreeuws: יהודה איש־קריות , Yəhûḏāh ʾΚ-qəriyyôt) (overleden circa 29-33) was volgens het Nieuwe Testament een van Jezus' twaalf apostelen. Judas Iskariot was degene die Jezus heeft 'overgeleverd' (in de christelijke traditie: "verraden")aan de Romeinse autoriteiten, waarna Jezus gekruisigd werd. Om deze reden wordt zijn naam vaak gebruikt in uitdrukkingen die verraad aanduiden zoals 'een judas' of 'judaskus'.
  • A karióti Júdás vagy Júdás Iskáriótes (megh 30 k.). A ragadványnév eredetét többen – köztük Vermes Géza – úgy határozzák meg, hogy Júdás Galileából származott több más apostolhoz hasonlóan, és a jelző a latin sīcārius (= késelő) torzított változata. Ők a zélóta mozgalom ultraradikálisai, a politikai terrorizmus első képviselői voltak. Ha ez a feltevés igaz, akkor az apostolok közösségének politikai irányvonalára nézve érdekes lehetőségeket tár fel.A 12 tanítvány egyike volt, Jézus árulója.
  • Judas Iscariot (Hebrew: יהודה‎, Yəhûḏāh) was, according to the New Testament, one of the twelve original apostles of Jesus Christ, and the son of Simon Iscariot. He is infamously known for his kiss and betrayal of Jesus to the hands of the chief Sanhedrin priests in exchange for a payment of thirty silver coins.
  • Yehuda ya da İşkariyot (İbranice: יהודה איש־קריות, Latince: Iudam Iscariotem, Yunanca: Ιούδας Ισκαριώτης)İsa'yı ele veren havaridir.İşkaryot, katil anlamına gelen Latince kökenli bir sözcüktür (sicario). İsa'yı ele verdiği için Yahuda İskaryot olarak anılır. Geleneksel Hristiyan görüşüne göre otuz gümüş dinara İsa'yı ele vermiştir. Sonradan vicdan azabı çektiği için kendini asarak intihar ettiği söylenir.
  • Judasz Iskariota (grecka forma imienia Juda) o przydomku Iskariota (hebr. אִישׁ־קְרִיּוֹת – mąż z Kariotu, dosłownie „mąż kariocki”) – jeden z apostołów, według przekazów Ewangelii synoptycznych wydał Jezusa Chrystusa w ręce Sanhedrynu (według Mateusza za trzydzieści srebrników), po czym – również według Mateusza – popełnił samobójstwo. Mt 27,5: „Rzuciwszy srebrniki ku przybytkowi oddalił się, potem poszedł i powiesił się”. Według Piotra (Dz 1,18) „spadłszy głową na dół, pękł”.
  • Judas Ischariot (griechisch Ἰούδας Ἰσκαριώθ, bzw. Ἰσκαριώτης) erscheint im Neuen Testament als einer der zwölf Jünger Jesu von Nazaret, die er selbst als Apostel (zur Verkündigung Gesandte) berief. Nach allen vier Evangelien ermöglichte er in Jerusalem Jesu Festnahme im Garten Getsemani durch die im Sanhedrin führenden Gruppen, mit der Folge, dass Jesus von diesen an die Römer ausgeliefert und gekreuzigt wurde.
  • Giuda Iscariota (ebraico: יהודה איש־קריות, Yəhûḏāh ʾΚ-qəriyyôṯ; ... – 26-36) è stato uno dei dodici apostoli di Gesù, quello che, secondo il Nuovo Testamento, lo ha tradito per trenta denari (Matteo 26,14-16) attraverso il gesto di un bacio. È stato quindi una figura chiave durante la Passione di Gesù (la notte del Giovedì Santo). Perseguitato dalla colpa, successivamente si è suicidato.
  • Judas Iscariotes (em hebraico יהודה איש־קריות, Yehudhah ish Qeryoth; em grego bíblico Iouda Iskariôth ou Iouda Iskariotes) foi um dos 12 apóstolos de Jesus Cristo, que, de acordo com os Evangelhos, veio a ser o traidor que entregou Jesus Cristo aos seus capturadores por 30 moedas de prata. Era filho de Simão de Queriote (Jo 6, 71; 13, 26).
rdfs:label
  • Judas Iscariote
  • Giuda Iscariota
  • Iskarióti Júdás
  • Jidáš Iškariotský
  • Juda Iskariote
  • Judas Iscariot
  • Judas Iscariote
  • Judas Iscariotes
  • Judas Ischariot
  • Judas Iskariot
  • Judasz Iskariota
  • Judes Iscariot
  • Yehuda (havari)
  • Yudas Iskariot
  • Иуда Искариот
  • Юда Искариотски
  • イスカリオテのユダ
  • 이스가리옷 유다
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of