Juan Negrín (Las Palmas de Gran Canaria, 3 février 1892 - Paris, 12 novembre 1956) est un physiologue et homme politique espagnol. De 1937 à 1945, il fut chef du gouvernement de la Seconde République espagnole, puis du gouvernement en exil.Son parcours fut atypique. Il entra tardivement en politique et ce après une carrière de chercheur et de professeur de physiologie. Il s'affilia au PSOE en 1929 et abandonna la recherche.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Juan Negrín (Las Palmas de Gran Canaria, 3 février 1892 - Paris, 12 novembre 1956) est un physiologue et homme politique espagnol. De 1937 à 1945, il fut chef du gouvernement de la Seconde République espagnole, puis du gouvernement en exil.Son parcours fut atypique. Il entra tardivement en politique et ce après une carrière de chercheur et de professeur de physiologie. Il s'affilia au PSOE en 1929 et abandonna la recherche. Il parlait plusieurs langues étrangères, ce qui est assez inhabituel pour un homme politique espagnol.Président du gouvernement de la République de 1937 à 1939, Juan Negrín fut un des personnages les plus controversés de la guerre civile espagnole. Selon l'historien Stanley G. Payne, personne n'était plus détesté que lui. Le camp franquiste le considérait comme un «traitre rouge », tandis que dans le camp républicain, une partie de ses correligionaires lui reprochait la prolongation inutile de la guerre, les atrocités commises par les chekas[Quoi ?] et la subordination aux plans de l'Union soviétique. Le PSOE, dominé par Indalecio Prieto décida de son expulsion en 1946, l'accusant de subordination au Parti communiste d'Espagne et à l'Union soviétique. En juillet 2008, cependant, le PSOE décida la réhabilitation de Juan Negrín, considérant les accusations portées contre lui sans aucun fondement.
  • Juan Negrín López (Las Palmas de Gran Canaria, 3 de febrero de 1892 - París, 12 de noviembre de 1956) fue un médico fisiólogo y político español, Presidente del Gobierno de la II República entre 1937 y 1945, ya en el exilio.El caso de Negrín es atípico en la política española. Se incorporó tardíamente a ella tras labrarse una carrera de investigador como médico y profesor de fisiología, y dirigir una clínica privada en Madrid. Se afilió al PSOE en el año 1929, abandonando sus actividades investigadoras. Además, hablaba varios idiomas, algo inhabitual para los políticos españoles. Presidente del gobierno de la República desde 1937 hasta 1939, Juan Negrín fue uno de los personajes más controvertidos de la Guerra Civil Española. "La figura de Negrín fue objeto de debate enconado en su tiempo, luego en la posguerra y, finalmente, la controversia llegó a la historiografía. Demonizado o ensalzado, Negrín ha sido considerado tanto un fiel servidor de la permanente conspiración comunista a sueldo de Moscú, como el político más leal a la causa republicana por la fe en el triunfo final, o ha sido definido como una especie de vidente que supo predecir la inexorabilidad de la segunda guerra mundial, con lo que su política de resistencia a ultranza ["resistir es vencer"] habría desembocado en la victoria de la República, caso de que la guerra española hubiera durado cinco meses más". Según el historiador Stanley G. Payne, tras el fin de la guerra no había personaje más odiado. El PSOE, controlado por Indalecio Prieto, decidió su expulsión del partido en 1946, acusándolo de subordinación al Partido Comunista de España y la Unión Soviética.La figura de Juan Negrín ha sido reivindicada en los últimos tiempos por estudios como los de Santiago Álvarez, Manuel Tuñón de Lara, Juan Marichal, Ángel Viñas o Enrique Moradiellos, afirmando que se trata de uno de los mayores y más preparados estadistas en la España del siglo XX. Otros autores, en cambio, como el anarquista Francisco Olaya Morales o el revisionista Pío Moa, han expresado su disconformidad hacia las gestiones y decisiones elaboradas por Negrín, manteniendo las viejas acusaciones vertidas contra él.
  • Хуа́н Негри́н Ло́пес (исп. Juan Negrín López; 3 февраля 1892(18920203), Лас-Пальмас-де-Гран-Канария, Канары — 12 ноября 1956, Париж) — испанский политический деятель, премьер-министр в 1937—1939 (в период гражданской войны). Учёный-физиолог.
  • 후안 네그린 이 로페스(스페인어: Juan Negrín y López, 1892년 2월 3일 ~ 1956년 11월 12일)는 에스파냐 출신의 정치가이자 의사이다.라스 팔마스 데 그란 카나리아에서 태어난 후, 그는 대학의 교수가 되었다.1929년 사회당(PSOE)에 입당한 후 그는 1936년 9월 재무부장관이 되었다. 1937년 5월에는 마누엘 아사냐에 의해 135번째 총리가 되었다. 그는 에스파냐 내전 도중 소련에게 금을 소련의 무기와 바꾸는 결정을 내렸고, 인민전선 정부가 이오시프 스탈린의 지배에 넘어갔다는 비판을 받았다.그는 스페인 내전이 끝난 후 1939년부터 1945년까지 망명정부의 총리로 있었으며, 1956년 파리에서 사망하였다.
  • Juan Negrín y López (3 February 1892 – 12 November 1956) was a Spanish politician and physician. He was a leader of the Spanish Socialist Workers' Party (PSOE) and served as finance minister. He was the last Loyalist premier of Spain (1937–39), and presided over the defeat of the Republican forces by the Nationalists under General Francisco Franco during the Spanish Civil War. He collaborated with the Communists until the last minute; he died in exile.
  • Juan Negrín López (3 de fevereiro de 1889 — Paris, 12 de novembro de 1956) foi um político da Espanha. Ocupou o lugar de presidente do governo de Espanha de 1937 a 1939 e de Presidente do Governo da República no exílio até 1945.
  • Juan Negrín Lopez (* 3. Februar 1891 in Las Palmas de Gran Canaria - das Geburtsjahr schwankt je nach Quelle zwischen 1887 und 1892; † 12. November 1956 in Paris) war ein führender spanischer republikanischer Politiker (PSOE) während des Spanischen Bürgerkriegs.
  • Juan Negrín y López (Las Palmas, 13 februari 1892 – Parijs, 14 november 1956) was een Spaans socialistisch staatsman. Negrín was de zoon van een rijke zakenman. Hij studeerde rechten aan het Technische Instituut van de Canarische Eilanden. Daarna studeerde hij medicijnen in Duitsland en verkreeg hij de doctorstitel. In 1922 werd hij benoemd tot hoogleraar fysiologie en medicijnen aan de Complutense Universiteit van Madrid. Tijdens de dictatuur van generaal Miguel Primo de Rivera (1923-1930) werd hij socialist en sloot zich aan bij de PSOE (Partido Socialista Obrero Español, d.i. de Spaanse Socialistische Arbeiderspartij). Hij was een aanhanger van de gematigde en reformistische ideeën van de socialist Indalecio Prieto.Na de val van de dictatuur sloot hij zich aan bij het republikeinse Pact van San Sebastiàn (1930). Toen de gemeenteraadsverkiezingen in april 1931 werden gewonnen door de sociaaldemocraten en republikeinen, deed koning Alfons XIII van Spanje troonsafstand en werd de republiek uitgeroepen. Van 1931 tot 1933 was Negrín minister van Financiën in het kabinet-Azaña.Kort na het begin van de Spaanse Burgeroorlog werd Negrín minister van Financiën in het socialistische kabinet van Francisco Largo Caballero. Negrín wist meer militaire steun voor de republikeinen bij de Sovjet-Unie voor elkaar te krijgen. De Sovjet-agenten versterkten hun greep op het republikeinse Spanje. In oktober 1936 stelden Largo Caballero en Negrín - zonder de overige regeringsleden op de hoogte te stellen - de goudreserves aan de Sovjet-Unie ter beschikking in ruil voor extra militaire steun (vooral in de vorm van gevechtsvliegtuigen).Op 17 mei 1937 werd Negrín minister-president, omdat Largo Caballero weigerde - in opdracht van de USSR - de trotskistische POUM te verbieden. Onder minister-president Negrín geraakte Spanje in de Sovjet-invloedssfeer. Een op 30 april 1938 aan de nationalisten aangeboden vredespact werd door generaal Franco afgewezen.Onder Negrín werd formeel weliswaar de vrijheid van godsdienst in de republikeinse zone hersteld, maar in de praktijk bleef de vervolging van katholieke geestelijken en kloosters doorgaan - zij het nu met stalinistische methoden van de geheime politie en zonder de openbare bloedbaden die de trotskisten en anarchistische milities hadden aangericht onder katholieke personen. Tevens werd onder Negríns premierschap de macht van de anarchistische CNT en de anti-stalinistische trotskistische POUM grotendeels beteugeld, waardoor de rust enigszins terugkeerde en republikeins Spanje definitief onder stalinistische invloed kwam. Vanwege de opmars van de legers van de nationalistische opstandelingen week de republikeinse regering van president Azaña naar Frankrijk uit in 1939. Negrín vertrok in mei 1940 naar Mexico. Gedurende de Tweede Wereldoorlog bleef hij minister-president van de Spaanse republikeinse regering in ballingschap.
  • Juan Negrín López (Las Palmas, 3 febbraio 1892 – Parigi, 12 novembre 1956) è stato un politico spagnolo.È stato capo del governo dal 17 maggio 1937 al 1 aprile 1939.
  • Juan Negrín López (Les Palmes de Gran Canària, 3 de febrer de 1892 - París, 12 de novembre de 1956), polític i metge espanyol, fou president de govern de la Segona República (1937 - 1945).De família burgesa, catòlica i conservadora, va estudiar Medicina en la Universitat de Leipzig (Alemanya), des d'on es va traslladar en 1917 a Madrid. Va dirigir el Laboratori de Fisiologia de la Junta per a Ampliació d'Estudis i Investigacions Científiques (actual CSIC) fins a 1922. En aquest mateix any va obtenir la Càtedra de Fisiologia de la Universitat Central de Madrid, càrrec des del qual va instituir una escola d'investigació que va arribar a contar amb una bona reputació internacional i d'entre els deixebles de la qual destacarien el futur premi Nobel Severo Ochoa així com Francisco Grande Covián.Vinculat políticament al socialista Indalecio Prieto, es va incorporar al Partit Socialista Obrer Espanyol (PSOE) en 1929, en els últims anys de la dictadura del general Miguel Primo de Rivera. Al juny de 1931, una vegada proclamada la Segona República a l'abril d'aquest mateix any, va ser triat per primera vegada diputat a les Corts Constituents, i va renovar el seu mandat en la resta dels comicis legislatius del període (novembre de 1933 i febrer de 1936). Després de l'inici de la Guerra Civil va ser ministre d'Hisenda (setembre de 1936 - maig de 1937) en el govern presidit pel també socialista Francisco Largo Caballero. Com a tal va tractar d'organitzar l'afeblida economia republicana i renegociació l'ajuda bèl·lica de l'URSS, país al que va pagar amb les reserves d'or del Banc d'Espanya. Va substituir Largo Caballero en la prefectura del gabinet el 18 de maig de 1937 i va assumir així mateix el Ministeri d'Economia i Hisenda (la nova denominació de l'antic Ministeri d'Hisenda) des de llavors fins a l'abril de 1938, així com el de Defensa Nacional (l'anterior Ministeri de la Guerra) a partir d'aquest últim mes i fins a gairebé el final del conflicte. A causa dels avatars bèl·lics es va veure obligat a traslladar la seu del govern a Barcelona a l'octubre de 1937. Després de la pèrdua de Catalunya a les mans de les forces del general Franco a la fi de gener de 1939 i de la marxa del president de la República Manuel Azaña a França, Negrín també s'hi va dirigir, però va tornar al centre de la zona sota control republicà a mitjan febrer. Malgrat que al maig de 1938 havia enunciat una sèrie de principis sobre els quals basar les negociacions que posessin fi a l'enfrontament bèl·lic (els anomenats "tretze punts de Negrín", reduïts tan sols a tres al febrer de 1939: independència d'Espanya pel que fa a qualsevol de les potències que intervenien en el conflicte, adopció d'un règim consensuat i absència de represàlies posteriors), la seva defensa de la tesi propugnada pels comunistes de resistir amb fermesa va provocar l'oposició d'altres sectors republicans. Al març va ser deposat per un cop militar encapçalat pel coronel Segismundo Casado i el dia 6 d'aquest mes va marxar a l'exili francès, va residir a París fins a l'armistici francoalemany (juny de 1940). Va viatjar a Mèxic el 1945 i les seves discrepàncies amb Prieto i Martínez Barrio el van dur a presentar la dimissió, a l'agost de 1945. Va tornar a Londres i a París i va cessar en la seva activitat política. Va morir a la capital francesa el 1956 i va ser enterrat al cementiri del Père-Lachaise. No va voler que a la seva làpida figurés el seu nom, tan sols les inicials J.N.L.
  • Juan López Negrín (ur. 3 lutego 1892 w Las Palmas de Gran Canaria, zm. 12 listopada 1956 w Paryżu) – hiszpański socjalista, lekarz, polityk Frontu Ludowego, minister skarbu, następnie premier Republiki Hiszpańskiej w czasie hiszpańskiej wojny domowej.Z socjalistami (PSOE) związał się w okresie dyktatury Primo de Rivery. Od 1931 do 1936 roku był deputowanym do Kortezów. Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii (lipiec 1936) jako minister skarbu w rządzie Largo Caballero odpowiadał za wysłanie do ZSRR 26 października 1936 rezerw złota banku centralnego Hiszpanii (510 ton złota - ponad dwie trzecie z czwartego wówczas na świecie zapasu złota banku centralnego) o wartości ówczesnych 500 mln dolarów (ekwiwalent ok. 14,36 mld USD 2008). Republika Hiszpańska uzależniła się w ten sposób od woli i polityki Stalina. Gdy hiszpańskie rezerwy złota skończyły się, ZSRR wstrzymał dostawy dla Republiki. Jednocześnie część zapasów Banku Hiszpanii pozostawiona w kraju służyła zakupom broni na wolnym rynku (we Francji i USA).W maju 1937 roku Negrín został premierem rządu republikańskiego po obaleniu przez Komunistyczną Partię Hiszpanii (PCE) pod kierownictwem rezydenta NKWD Aleksandra Orłowa socjalistycznego premiera Largo Caballero, niewygodnego dla Stalina (z uwagi na samodzielność, autorytet i oparcie w związkach zawodowych). W przeciwieństwie do Caballero Negrin był intelektualistą bez zaplecza politycznego w typie określanym przez Lenina jako użyteczni idioci - w konsekwencji marionetką w rękach Stalina, a bezpośrednio - rezydenta NKWD w republikańskiej Hiszpanii - Aleksandra Orłowa. Negrin milcząco zezwolił komunistom na nakazaną przez Moskwę rozprawę z tzw. "wrogami na lewicy", polegającą na wymordowaniu niemal wszystkich anarchistycznych i trockistowskich działaczy politycznych, większości kadry dowódczej lewicowych milicji niekomunistycznych, a nawet zwykłych żołnierzy. Represje policyjne, wzorowane na stalinowskich "czystkach" rozpoczętego w 1936 w ZSRR okresu wielkiego terroru, i walki wewnętrzne bardzo osłabiły stronę republikańską. Negrin nie przeciwstawiał się też masowym mordom księży, zakonnic, wszelkich przeciwników politycznych, a także praktykujących katolików dokonywanym na terenach republikańskich przez Milicję Ludowo-Republikańską opanowaną przez stalinowskich komunistów. Wiele czasu spędzał zagranicą, zdaniem przeciwników pozostawiając faktyczną władzę PCE i jej figurantom.Charakter nowego szefa rządu ujawnił się po tym, gdy strona republikańska w lecie 1937 poniosła całkowitą klęskę w walce o północne rejony Hiszpanii, co wywołało panikę we Froncie Ludowym. Wtedy też Negrín podjął energiczne działania na rzecz mobilizacji swojego obozu i przedłużenia konfliktu. W kwietniu 1938 ogłosił swój program polityczny, tzw. 13 punktów. Był to rodzaj oferty pokojowej, składającej się z następujących postulatów: Zapewnienie absolutnej niezależności i integralności Hiszpanii. Uwolnienie hiszpańskiego terytorium od obcych sił zbrojnych. Obrona ludowej Republiki i państwa opartego na zasadach demokratycznych. Ogłoszenie plebiscytu natychmiast po zakończeniu wojny. Ochrona i kultywowanie kultur różnych narodów Hiszpanii bez podważania jej jedności. Poszanowanie praw obywatelskich: wolności sumienia i praktyk religijnych. Szacunek dla prawowitej własności i kapitału zagranicznego. Głęboka reforma rolna i demokracja na wsi. Postępowe prawo socjalne gwarantujące prawa robotnikom. Poprawa fizycznego i moralnego poziomu kultury narodu. Armia niezależna od partii politycznych i będąca narzędziem narodu. Wyrzeczenie się wojny jako instrumentu polityki narodowej. Szeroka amnestia dla wszystkich Hiszpanów.Po odrzuceniu propozycji przez generała Franco Negrín uznał, że ratunkiem dla lewicy jest zbliżający się ogólnoeuropejski konflikt. W rezultacie dążył do maksymalnego przedłużenia wojny domowej, nawet w sytuacji, gdy nie było już szans na zwycięstwo. Było to zgodne z ówczesną polityką Stalina, który zmierzał do wywołania wojny pomiędzy europejskimi krajami "kapitalistycznymi", w tym do umiędzynarodowienia konfliktu hiszpańskiego przy zachowaniu neutralności ZSRR.W obliczu katastrofalnej sytuacji na froncie, gdy Madryt był już otoczony przez wojska narodowe i upadły pozostałe ośrodki republikańskie, pułkownik Segismundo Casado zorganizował pucz przeciwko rządowi Negrína - była to bezpośrednia przyczyna kapitulacji strony republikańskiej. Po zakończeniu wojny Negrín znalazł się na emigracji we Francji, następnie w Anglii, gdzie stał na czele rządu emigracyjnego do 1945 roku. Ustąpił w wyniku walki politycznej w łonie emigracji republikańskiej. Zmarł we Francji.== Przypisy ==
  • Juan Negrín (d. 3 Şubat 1892, Las Palmas de Gran Canaria, İspanya-ö. 12 Kasım 1956, Paris, Fransa), İspanya İç Savaşı'nın (1936-1939) son iki yılında başbakanlık yapan Cumhuriyetçi siyaset adamı ve hekim.Varlıklı bir tüccar ailesinin oğluydu. Fizyoloji alanında çalışmalar yaptı ve 1923-31 arasında Madrid Üniversitesi'nde ders verdi. 1929'da politikaya atıldı. 1931'de İspanyol Sosyalist İşçi Partisi'nden (PSOE) Cortes'e (parlamento) seçildi. Maliye bakanı olarak görev yaptığı Eylül 1936-Mayıs 1937 arasında İspanya'nın altın stoklarının büyük bir bölümünün Sovyetler Birliği'ne gönderilmesinde önemli rol oynadı.Mayıs 1937'de Francisco Largo Caballero'nun yerine başbakan oldu. Bu görevi sırasında, Cumhuriyetçi yönetimin başlıca silah kaynağı olan Sovyetler Birliği'ne gitgide daha bağımlı hale gelmesi, komünist olmayan solun kendisinden uzaklaşmasına yol açarken, Batılı devletler arasında da kuşku yarattı. Şubat 1939'da Katalonya'nın düşmesinden sonra, ülkeler birbiri ardına Franco Hükümeti’ni tanımaya başladı. Savaşın bir an önce sona erdirilmesini savunan gruplar (Manuel Azaña, Sosyalistler, Cumhuriyetçiler ve bir takım anarşistler) direnmenin artık anlamsızlaştığını söyledi, buna karşın komünistler, Juan Negrín ve az sayıda anarşist ise umutsuz da olsa bu direnişin devam ettirilmesi yolunda karar kıldı. Juan Negrín, savaşın bir an önce sona erdirilmesini savunan grupların Mart 1939'da Madrid'de bir ayaklanma başlatmaları üzerine başbakanlıktan istifa etmek zorunda kaldı. Daha sonra ülkesini terk ederek Fransa'ya sığındı. Almanların Fransa'yı işgali üzerine önce Britanya'ya, daha sonra da ABD'ye gitti. Sürgündeki Cumhuriyetçi hükümetin başbakanlığını üstlendiyse de 1945'te bu görevinden istifa etti. 1956'da Paris'te yaşamını yitirdi.
  • Juan Negrín (Las Palmas Kanaria Handikoa, 1889ko otsailaren 3a - Paris, Frantzia, 1956ko azaroaren 12a), espainiar fisiologo eta politikaria izan zen. 1937-1945 bitartean Espainiako Bigarren Errepublikako Presidentea izan zen (1939tik erbestean).
dbpedia-owl:birthDate
  • 1892-02-03 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1956-11-12 (xsd:date)
dbpedia-owl:nationality
dbpedia-owl:party
dbpedia-owl:profession
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 783702 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 27022 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 139 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110319694 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:charte
  • Chef de gouvernement
prop-fr:dateDeDécès
  • 25 (xsd:integer)
  • 1956-11-12 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1892-02-03 (xsd:date)
prop-fr:emblème
  • COA of the Second Spanish Republic.svg
prop-fr:fonction
  • 140 (xsd:integer)
  • ( de la Seconde République espagnole)
prop-fr:fr
  • Marcelino Domingo
  • Francisco Grande Covián
  • Gabriel Jackson
  • Rosita Díaz Gimeno
prop-fr:jusqu'auFonction
  • 1939-04-01 (xsd:date)
prop-fr:lang
  • en
  • es
prop-fr:lieuDeNaissance
prop-fr:liste
prop-fr:nationalité
prop-fr:nom
  • Juan Negrín López
prop-fr:parti
prop-fr:profession
prop-fr:prédécesseur
prop-fr:président
prop-fr:successeur
prop-fr:texte
  • Marcelino Domingo
  • Francisco Grande Covián
  • Gabriel Jackson
  • Rosita Díaz Gimeno
prop-fr:trad
  • Marcelino Domingo
  • Francisco Grande Covián
  • Gabriel Jackson
  • Rosita Díaz Gimeno
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:àPartirDuFonction
  • 1937-05-17 (xsd:date)
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Juan Negrín (Las Palmas de Gran Canaria, 3 février 1892 - Paris, 12 novembre 1956) est un physiologue et homme politique espagnol. De 1937 à 1945, il fut chef du gouvernement de la Seconde République espagnole, puis du gouvernement en exil.Son parcours fut atypique. Il entra tardivement en politique et ce après une carrière de chercheur et de professeur de physiologie. Il s'affilia au PSOE en 1929 et abandonna la recherche.
  • Хуа́н Негри́н Ло́пес (исп. Juan Negrín López; 3 февраля 1892(18920203), Лас-Пальмас-де-Гран-Канария, Канары — 12 ноября 1956, Париж) — испанский политический деятель, премьер-министр в 1937—1939 (в период гражданской войны). Учёный-физиолог.
  • 후안 네그린 이 로페스(스페인어: Juan Negrín y López, 1892년 2월 3일 ~ 1956년 11월 12일)는 에스파냐 출신의 정치가이자 의사이다.라스 팔마스 데 그란 카나리아에서 태어난 후, 그는 대학의 교수가 되었다.1929년 사회당(PSOE)에 입당한 후 그는 1936년 9월 재무부장관이 되었다. 1937년 5월에는 마누엘 아사냐에 의해 135번째 총리가 되었다. 그는 에스파냐 내전 도중 소련에게 금을 소련의 무기와 바꾸는 결정을 내렸고, 인민전선 정부가 이오시프 스탈린의 지배에 넘어갔다는 비판을 받았다.그는 스페인 내전이 끝난 후 1939년부터 1945년까지 망명정부의 총리로 있었으며, 1956년 파리에서 사망하였다.
  • Juan Negrín y López (3 February 1892 – 12 November 1956) was a Spanish politician and physician. He was a leader of the Spanish Socialist Workers' Party (PSOE) and served as finance minister. He was the last Loyalist premier of Spain (1937–39), and presided over the defeat of the Republican forces by the Nationalists under General Francisco Franco during the Spanish Civil War. He collaborated with the Communists until the last minute; he died in exile.
  • Juan Negrín López (3 de fevereiro de 1889 — Paris, 12 de novembro de 1956) foi um político da Espanha. Ocupou o lugar de presidente do governo de Espanha de 1937 a 1939 e de Presidente do Governo da República no exílio até 1945.
  • Juan Negrín Lopez (* 3. Februar 1891 in Las Palmas de Gran Canaria - das Geburtsjahr schwankt je nach Quelle zwischen 1887 und 1892; † 12. November 1956 in Paris) war ein führender spanischer republikanischer Politiker (PSOE) während des Spanischen Bürgerkriegs.
  • Juan Negrín López (Las Palmas, 3 febbraio 1892 – Parigi, 12 novembre 1956) è stato un politico spagnolo.È stato capo del governo dal 17 maggio 1937 al 1 aprile 1939.
  • Juan Negrín (Las Palmas Kanaria Handikoa, 1889ko otsailaren 3a - Paris, Frantzia, 1956ko azaroaren 12a), espainiar fisiologo eta politikaria izan zen. 1937-1945 bitartean Espainiako Bigarren Errepublikako Presidentea izan zen (1939tik erbestean).
  • Juan Negrín (d. 3 Şubat 1892, Las Palmas de Gran Canaria, İspanya-ö. 12 Kasım 1956, Paris, Fransa), İspanya İç Savaşı'nın (1936-1939) son iki yılında başbakanlık yapan Cumhuriyetçi siyaset adamı ve hekim.Varlıklı bir tüccar ailesinin oğluydu. Fizyoloji alanında çalışmalar yaptı ve 1923-31 arasında Madrid Üniversitesi'nde ders verdi. 1929'da politikaya atıldı. 1931'de İspanyol Sosyalist İşçi Partisi'nden (PSOE) Cortes'e (parlamento) seçildi.
  • Juan Negrín López (Las Palmas de Gran Canaria, 3 de febrero de 1892 - París, 12 de noviembre de 1956) fue un médico fisiólogo y político español, Presidente del Gobierno de la II República entre 1937 y 1945, ya en el exilio.El caso de Negrín es atípico en la política española. Se incorporó tardíamente a ella tras labrarse una carrera de investigador como médico y profesor de fisiología, y dirigir una clínica privada en Madrid.
  • Juan Negrín y López (Las Palmas, 13 februari 1892 – Parijs, 14 november 1956) was een Spaans socialistisch staatsman. Negrín was de zoon van een rijke zakenman. Hij studeerde rechten aan het Technische Instituut van de Canarische Eilanden. Daarna studeerde hij medicijnen in Duitsland en verkreeg hij de doctorstitel. In 1922 werd hij benoemd tot hoogleraar fysiologie en medicijnen aan de Complutense Universiteit van Madrid.
  • Juan López Negrín (ur. 3 lutego 1892 w Las Palmas de Gran Canaria, zm. 12 listopada 1956 w Paryżu) – hiszpański socjalista, lekarz, polityk Frontu Ludowego, minister skarbu, następnie premier Republiki Hiszpańskiej w czasie hiszpańskiej wojny domowej.Z socjalistami (PSOE) związał się w okresie dyktatury Primo de Rivery. Od 1931 do 1936 roku był deputowanym do Kortezów.
  • Juan Negrín López (Les Palmes de Gran Canària, 3 de febrer de 1892 - París, 12 de novembre de 1956), polític i metge espanyol, fou president de govern de la Segona República (1937 - 1945).De família burgesa, catòlica i conservadora, va estudiar Medicina en la Universitat de Leipzig (Alemanya), des d'on es va traslladar en 1917 a Madrid. Va dirigir el Laboratori de Fisiologia de la Junta per a Ampliació d'Estudis i Investigacions Científiques (actual CSIC) fins a 1922.
rdfs:label
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín
  • Juan Negrín López
  • Негрин, Хуан
  • 후안 네그린
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Juan Negrín López
is dbpedia-owl:commandant of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:prédécesseur of
is prop-fr:présidentDuConseil of
is prop-fr:successeur of
is foaf:primaryTopic of