PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Jean d'Éphèse ou Jean d'Asie, ou encore Jean d'Amida, est un évêque monophysite et écrivain religieux de langue syriaque, né vers 507 dans le district d'Ingila, au nord d'Amida, et mort peu après 585.
  • João do Éfeso (ou da Ásia; 505-585) foi um líder de uma igreja siríaca não-calcedônia no século VI, e um dos primeiros e mais importantes historiadores que escreveram em siríaco. O principal trabalho de João foi o História Eclesiástica que abrange desde o reinado de Júlio César até 585, tendo ele também empregado a era selêucida. Foi composto em três parte, cada um com seis livros: a primeira parte foi perdida, a segunda foi preservada em dois manuscritos do Museu Britânico enquanto a terceira parte parece estar completamente preservada.Nascido em Amida cerca de 505, ele foi ordenado como diácono em 529 por João de Tella no mosteiro de Zuqnin mas devido a sua doutrina monofisista foi obrigado a refugiar-se na Palestina em 534; posteriormente mudou-se para Constantinopla devido a pestilência que se propagou entre 534-537. Esteve de volta em Amida no início da perseguição aos monofisistas por Efraim, patriarca de Antioquia, e Abraão, bispo de Amida (520-541); retornou a Constantinopla em 540.Durante o reinado de Justiniano I, João tornou-se líder da comunidade monofisista e a ele foi incumbida a missão de converter todos os pagãos das províncias asiáticas. Bar Hebraeus diz que João sucedeu Ântimo como bispo monofisista de Constantinopla, mas este é provavelmente um erro. João esteve envolto na construção do grande mosteiro de Tralles nas colinas que contornam o vale de Meandro assim como mais de 90 outros mosteiros, principalmente em cima de demolidos templos pagãos. Embora não tenha visitado a Núbia esteve ativo na conversão dos núbios.João eventual foi consagrado por Jacó Baradeu bispo do Éfeso. Em 546 o imperador confiou-lhe a missão de erradicar a prática secreta da idolatria em Constantinopla e seus arredores. Após a morte de Justiniano I (565) e a ascensão de Justino II. Quando a perseguição aos monofisistas começou em 571 João foi uma das primeiras vítimas tendo ele sido preso. Embora não se sabe ao certo a data de seu falecimento considera-se que seja em 585.== Referências ==
  • John of Ephesus (or of Asia) (c. 507 – c. 588) was a leader of the non-Chalcedonian Syriac-speaking Church in the sixth century, and one of the earliest and most important of historians who wrote in Syriac.
  • Jan z Efezu zwany też Janem z Azji (urodzony około 507, zmarł około 586 roku) duchowny, jeden z przywódców syriackich chrześcijan odrzucających postanowienia Soboru Chalcedońskiego z 451 roku. Należy do grupy najważniejszych i najwcześniejszych historyków piszących w języku syriackim.Najważniejszym dziełem Jana była Historia Kościelna obejmująca okres od Juliusza Cezara do 588 roku. Została spisana w trzech częściach po sześć ksiąg każda. Pierwsza część, jak się wydaje, zaginęła bezpowrotnie. Prawdopodobne jest jednak iż większość jej treści była wyciągiem z Historii Kościelnej Euzebiusza z Cezarei. Treść drugiej, opisującej wydarzenia od panowania Teodozjusza II do 6 lub 7 roku rządów Justyniana również zaginęła. Zdaniem badaczy fragmenty tej części można odnaleźć w dziele przypisywanym patriarsze syriackiemu Dionizjuszowi (dziś sądzi się że jest to dzieło nieznanego kompilatora). Trzecia część zachowała się do naszych czasów i została przetłumaczona i wydana po angielsku, niemiecku i łacinie. Inną znaną pracą Jana były Żywoty Wschodnich Świętych. Jej kompilacji dokonano około 596 roku.
  • Juan de Éfeso (o de Asia) (c. 507 - c. 586) fue un líder de la Iglesia ortodoxa oriental de habla siríaca en el siglo VI, y uno de los primeros y más importantes historiadores que escribieron en lengua siríaca.
  • Johannes von Ephesos (* um 507 im Gebiet Ingilene bei Diyarbakır in Armenien; † um 588) war ein spätantiker Bischof und syrisch-römischer Kirchenhistoriker.
  • Иоанн Эфесский (ок. 507 — ок. 586) — епископ Асийский, последовательный сторонник миафизитской христологии, один из лидеров антихалкидонской оппозиции в Византийской империи, представитель параллельной сирийской иерархии, созданной Иаковом Барадеем. Один из наиболее ранних и значительных историков, писавших на сирийском языке. В большинстве русскоязычных источников считается «монофизитом» или, согласно более современной терминологии, миафизитом или «нехалкидонитом» (англ. non-Chalcedonian).Иоанн был лидером столичных монофизитов в правление императора Юстиниана I, по приказу которого в 542 году вёл в районе Эфеса миссионерскую деятельность. Вёл борьбу против иудеев и монтанистов в Малой Азии, против язычников в столице. После смерти Юстиниана много лет провёл в темницах за свою анти-Халкидонскую деятельность. Во внутренней борьбе монофизитов он принадлежал к партии, безуспешно боровшейся против развивавшегося на Востоке сепаратизма.Написанные Иоанном Эфесским произведения являются уникальным источником для изучения монофизитской общины в VI веке. Его обширная «Церковная история» является ценным историческим источником, и содержит, в частности сведения о нашествиях славян, авар и гуннов в 540—570 годах.
  • Giovanni da Efeso (Diyarbakır, 506 circa – 588) è stato un vescovo cattolico e storico bizantino.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 875472 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 10673 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 121 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107954842 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Jean d'Éphèse ou Jean d'Asie, ou encore Jean d'Amida, est un évêque monophysite et écrivain religieux de langue syriaque, né vers 507 dans le district d'Ingila, au nord d'Amida, et mort peu après 585.
  • John of Ephesus (or of Asia) (c. 507 – c. 588) was a leader of the non-Chalcedonian Syriac-speaking Church in the sixth century, and one of the earliest and most important of historians who wrote in Syriac.
  • Juan de Éfeso (o de Asia) (c. 507 - c. 586) fue un líder de la Iglesia ortodoxa oriental de habla siríaca en el siglo VI, y uno de los primeros y más importantes historiadores que escribieron en lengua siríaca.
  • Johannes von Ephesos (* um 507 im Gebiet Ingilene bei Diyarbakır in Armenien; † um 588) war ein spätantiker Bischof und syrisch-römischer Kirchenhistoriker.
  • Giovanni da Efeso (Diyarbakır, 506 circa – 588) è stato un vescovo cattolico e storico bizantino.
  • Jan z Efezu zwany też Janem z Azji (urodzony około 507, zmarł około 586 roku) duchowny, jeden z przywódców syriackich chrześcijan odrzucających postanowienia Soboru Chalcedońskiego z 451 roku. Należy do grupy najważniejszych i najwcześniejszych historyków piszących w języku syriackim.Najważniejszym dziełem Jana była Historia Kościelna obejmująca okres od Juliusza Cezara do 588 roku. Została spisana w trzech częściach po sześć ksiąg każda. Pierwsza część, jak się wydaje, zaginęła bezpowrotnie.
  • Иоанн Эфесский (ок. 507 — ок. 586) — епископ Асийский, последовательный сторонник миафизитской христологии, один из лидеров антихалкидонской оппозиции в Византийской империи, представитель параллельной сирийской иерархии, созданной Иаковом Барадеем. Один из наиболее ранних и значительных историков, писавших на сирийском языке. В большинстве русскоязычных источников считается «монофизитом» или, согласно более современной терминологии, миафизитом или «нехалкидонитом» (англ.
  • João do Éfeso (ou da Ásia; 505-585) foi um líder de uma igreja siríaca não-calcedônia no século VI, e um dos primeiros e mais importantes historiadores que escreveram em siríaco. O principal trabalho de João foi o História Eclesiástica que abrange desde o reinado de Júlio César até 585, tendo ele também empregado a era selêucida.
rdfs:label
  • Jean d'Éphèse
  • Giovanni da Efeso
  • Jan z Efezu
  • Johannes von Ephesos
  • John of Ephesus
  • João do Éfeso
  • Juan de Éfeso
  • Иоанн Эфесский
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of