Jean III de Brabant, né en 1300, mort à Bruxelles le 5 décembre 1355, est duc de Brabant et de Limbourg de 1312 à 1355. Il est le fils de Jean II, duc de Brabant et de Limbourg, et de Marguerite d'Angleterre (en).Le début de son règne est troublé par le mécontentement, dû au fait que les biens de Brabançons à l'étranger sont saisis à cause des dettes des ducs Jean Ier et Jean II, et d'autre part au fait que les conseillers du jeune ne respectent pas la Charte de Cortenberg.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Jean III de Brabant, né en 1300, mort à Bruxelles le 5 décembre 1355, est duc de Brabant et de Limbourg de 1312 à 1355. Il est le fils de Jean II, duc de Brabant et de Limbourg, et de Marguerite d'Angleterre (en).Le début de son règne est troublé par le mécontentement, dû au fait que les biens de Brabançons à l'étranger sont saisis à cause des dettes des ducs Jean Ier et Jean II, et d'autre part au fait que les conseillers du jeune ne respectent pas la Charte de Cortenberg. En échange du respect de la Charte, de la mise sous curatelle des finances ducales et de nouveaux privilèges envers les villes brabançonnes, ces dernières acceptent de payer les dettes du duc. Il se brouille ensuite avec le roi de France, qui voulait isoler commercialement la Flandre, ce qui allait à l'encontre des intérêts économiques du Brabant. En 1315, il aide Adolphe de La Marck, évêque de Liège à lutter contre ses sujets révoltés. Durant les décennies qui suivent, il combat plusieurs des seigneurs voisins.Au début de la guerre de Cent Ans, il se range aux côtés de l'Angleterre et accompagne Édouard III dans ses expéditions. En représailles, Philippe VI de Valois fait saisir les biens des Brabançons en France, et les bourgeois de Bruxelles se révoltent alors contre leur duc. Jean III intervient énergiquement et fait décapiter un meneur. À partir de 1340, il s'éloigne de l'alliance anglaise, préférant s'allier à la France et mariant ses filles à des alliés du royaume de France: le duc de Luxembourg, le comte de Flandre et le duc de Gueldre.Jean III fut inhumé dans un mausolée au milieu du chœur de l'église de l'abbaye cistercienne de Villers-en-Brabant.
  • Жан III Брабантский, по прозвищу Победитель (фр. Jean III le Victorieux; 1300(1300) — 5 декабря 1355, Брюссель) — герцог Брабанта и Лимбурга с 1312 года. Являлся сыном Жана II, герцога Брабанта и Лимбурга, и Маргариты Английской.В начале своего правления герцогу пришлось бороться с проблемами, потому что брабантские товары за рубежом изымаются из-за долгов герцогов Жана I и Жана II, а также советники герцога не считались с Хартией Кортенберга. В обмен на соблюдение Хартии были взяты под опеку герцогские финансы и дарованы новые привилегии в Брабанте, а также советники обязывались оплатить долги.Затем произошла ссора с королём Франции, который добивался экономической изоляции Фландрии, что шло вразрез с интересами Брабанта. В 1315 году Жан III помог Адольфу, епископу Льежа подавить восстание против епископа. В течение следующего десятилетия он боролся с соседними феодалами.В начале Столетней войны Жан III встал на сторону Англии и сопровождал Эдуарда III в экспедициях. В ответ Филипп VI Валуа конфисковал имущество Брабанта во Франции. А в Брюсселе произошли буржуазные восстания против герцога. Жан III быстро подавил мятеж, и обезглавил главного организатора. С 1340 года он дистанцировался от английского союза, предпочитая союз с Францией, хотел жениться на дочери французского короля, чтобы быть в союзе с Францией, Люксембургом, Фландрией и Гельдерн.В 1350 году в Брабанте были гонения на евреев.К смерти Жана III в 1355 году у него не осталось ни одного наследника мужского пола: все сыновья умерли, поэтому герцогство унаследовала его дочь Жанна Брабантская. Герцог был похоронен в церкви цистерцианского аббатства Виллер-ан-Брабант.
  • Joan III de Brabant (Brussel·les, 1300 – 5 de desembre de 1355), també anomenat Joan III, el Triomfant, Ducat de Brabant, Lothier, i Limburg (1312–;1355). era el fill de Joan II de Brabant i de Margarida d'Anglaterra, filla del rei Eduard I d'Anglaterra i d'Eleonor de Castella.
  • Juan III de Brabante, llamado el Triunfante (1300 - Bruselas, 1355), duque de Brabante y de Limburgo de 1312 a su muerte, fue hijo de Juan II, duque de Brabante y de Limburgo, y de Margarita de Inglaterra.
  • Jan III (?, rond 20 oktober 1300 - Brussel, 5 december 1355) was hertog van Brabant en Limburg van 1312 tot 1355, en volgde in die functie zijn vader Jan II op. Vanaf 1327 was hij twaalf jaar lang de heer van Breda. Onder druk van de steden stond hij op 14 juli 1314 de Waalse Charters toe, waardoor het politieke en financiële bestuur nagenoeg volledig in handen van de steden kwam. Mede door zijn handig manoeuvreren werd de machtspositie van Brabant hierdoor zo groot, dat hij in 1332 en 1334 een heuse blokkade door een machtige coalitie van omringende vorstendommen met succes kon doorstaan. In 1336 werd hij medeheer van Mechelen, een Luikse enclave in Brabant. In de Honderdjarige Oorlog koos Jan III aanvankelijk de zijde van Engeland, om de wolinvoer in zijn hertogdom veilig te stellen, maar vanaf 1345 begon hij naar Frankrijk over te hellen. In 1347 deed hij in Limburg troonsafstand ten voordele van zijn zoon Hendrik. Deze overleed echter twee jaar later, waarna Jan opnieuw hertog van Limburg werd.Zijn binnenlands beleid werd gekenmerkt door de uitbouw en de versteviging van het machtsapparaat en door de dominante rol van de steden. Wegens het voortijdige overlijden van zijn beide zonen Hendrik (? 1349) en Godfried (? 1352) werd Jan III na zijn dood opgevolgd door zijn oudste dochter Johanna. De betwisting van deze erfregeling door Vlaanderen en Gelre leidde tot de Brabantse Successieoorlog en de Vrede van Aat.Hij werd op jeugdige leeftijd (in 1311?) uitgehuwelijkt aan Maria van Évreux (1303-1335), dochter van graaf Lodewijk van Évreux. Het paar kreeg volgende kinderen:Hendrik (-1349)Godfried (-1352)Johanna van Brabant (1322-1406), gehuwd met Willem IV van Holland en met Wenceslaus I van Luxemburg,Margaretha van Brabant (1323-1368), gehuwd met Lodewijk van Male, graaf van VlaanderenMaria van Brabant (1325-1399), gehuwd met Reinoud III van Gelre.Jan (1327-1335)Naast die uit zijn huwelijk had Jan ook nog een dochter uit een relatie met Ermengarde van den Veene: Johanna van Daer Achter. Zij trouwde met Costin van Ranst, heer van Mortsel en Edegem. Uit haar huwelijk werd geboren: Hendrik van Ranst, heer van Mortsel, Edegem, Kessel, Vremde en Millegem (1400-voor 1439).Uit een relatie met een onbekende vrouw had Jan van Brabant nog een zoon: Arent Brant Jansz heer van Grobbendonk. Hij trouwde met Katrina van Heinsbergen. Uit zijn huwelijk werd geboren: Elisabeth Brant die trouwde met Jan V van der Dussen (ca. 1435-1496) heer van Dussen, Heeraartswaarde en Munsterkerk en schout van BredaJan III ligt begraven in de Abdij van Villers.
  • Йоан III или Жан III, Йохан III, наричан Триумфатор, Победоносния (на немски: Johann III, der Triumphator, * 1300, † 5 декември 1355 в Брюксел) от род Регинариди е херцог на Брабант и Лимбург от 1312 до 1355 г.Той е единственият син на Йохан II († 27 октомври 1312) и Маргарет Плантагенет (1275–1333), седмата дъщеря на английския крал Едуард I и Елинор Кастилска.Понеже тримата му сина умират преди него и нямат наследници, херцогствата на Йоан III са наследени от най-голямата му дъщеря Йоана.
  • Giovanni III di Brabante, detto il "trionfante" (1300 – Bruxelles, 5 dicembre 1355), fu duca di Brabante e duca di Limburgo dal 1312 alla morte. Era figlio di Giovanni II di Brabante e di Margherita d'Inghilterra, figlia di Edoardo I ed Eleonora di Castiglia.La sua ascesa al trono nel 1312 fu segnata dal malcontento popolare, dovuto al fatto che i beni dei Brabantesi all'estero vennero confiscati a causa dei debiti che suo padre e suo nonno avevano accumulato, e poiché i consiglieri del giovane duca non rispettavano la Carta di Kortenberg. In cambio del rispetto della Carta, dell'affidamento ad un curatore delle finanze ducali, e di nuovi privilegi per le città brabantesi, i cittadini accettarono di pagare i debiti dei duchi.Nel 1315 prestò aiuto al vescovo di Liegi Adolfo II di Mark, in lotta contro i suoi sudditi in rivolta. Nei decenni successivi combatté contro numerosi dei signori a lui vicini, a cominciare dal re di Francia Filippo VI, che voleva isolare commercialmente le Fiandre, cosa che andava contro gli interessi economici del Brabante. Altro motivo di attrito fu l'asilo concesso a Roberto III d'Artois dopo che questi era stato bandito dalla Francia nel 1332. Giovanni dovette affrontare quindi una serie di scontri con un gran numero di principi e baroni tedeschi, tra cui suo cugino Giovanni I di Boemia, sino a che lo stesso Filippo VI lo convocò a Compiègne, dove teneva la corte, e sancì la riconciliazione con la promessa di matrimonio tra il figlio maggiore di Giovanni e Maria, figlia di Filippo III di Navarra.In seguito l'intervento del sovrano fu necessario per dirimere alcune dispute fra il Brabante e la diocesi di Liegi.All'inizio del 1334 Giovanni scese nuovamente in guerra, contro Luigi I di Fiandra, riguardo al controllo di Malines, e in suo aiuto accorsero tra gli altri Filippo di Navarra, Carlo d'Étampes, Carlo II d'Alençon; una sentenza arbitrale fu emessa da Filippo VI il 27 agosto 1334, ma un accordo definitivo venne solo due anni dopo.Edoardo III d'Inghilterra lo attirò nell'orbita inglese recandosi di persona ad Anversa nel 1338, e allo scoppiare della guerra dei cent'anni Giovanni accompagnò Edoardo III in varie spedizioni. Come rappresaglia Filippo VI di Francia fece sequestrare i beni dei Brabantesi in Francia, e i borghesi di Bruxelles si rivoltarono ancora una volta contro il duca. Giovanni III intervenne energicamente e fece giustiziare uno dei capi.Negli anni successivi al 1340 iniziarono a raffreddarsi i rapporti - mai molto calorosi - con l'Inghilterra; preferendo avvicinarsi al potente vicino francese combinò per le figlie matrimoni politici con i più prossimi alleati del regno di Francia: il duca di Lussemburgo, il conte di Fiandra (contribuendo ad allontanare le Fiandre dall'influenza inglese), e il duca di Gheldria. Gli accordi di Saint-Quentin del 1347 videro passare definitivamente il Brabante nell'orbita francese. Nel 1350 confermò i privilegi dei Brabantesi, ed ottenne poi dall'imperatore Carlo IV che nella "Bolla d'oro" venisse sancita l'intangibilità per i sudditi del Ducato da parte della giustizia civile e penale delle corti tedesche.Venne inumato in un mausoleo al centro del coro della chiesa dei Cistercensi dell'abbazia di Villers-la-Ville.
  • Johann III., genannt der Triumphator, (* 1300; † 5. Dezember 1355 in Brüssel) war Herzog von Brabant und Limburg von 1312 bis 1355. Er war das einzige Kind von Herzog Johann II. und Margarete von England.
  • João III de Brabante, o Triunfante (1300 - Bruxelas, 5 de dezembro de 1355), foi duque de Brabante e de Limburgo de 1312 a 1355.Filho de João II, duque de Brabante e de Limburgo, e de Margarida da Inglaterra, filha do rei Eduardo I da Inglaterra.O início de seu reinado foi cheio de descontentamentos devido ao fato de que os bens dos brabaneses no estrangeiro foram sequestrados em pagamento às dívidas dos duques João I e João II, e também porque os conselheiros do jovem duque não respeitaram a Carta de Kortenberg. Em troca de que o duque seguisse a Carta de Kortenberg, da administração tutoriada das finanças ducais e de novos privilégios para as vilas brabanesas, estas últimas por fim aceitaram pagar as dívidas do duque.João III, no entanto, também teve problemas com o rei da França, que queria isolar Flandres comercialmente, o que ia contra os interesses econômicos de Brabante. Em 1315, João III ajuda Adolphe de La Marck, bispo de Liège a lutar contra os cidadãos revoltosos deste último. Durante as décadas que seguiram, combateu ainda alguns senhores vizinhos.Quando do começo da guerra dos Cem Anos, João III toma o lado da Inglaterra e acompanha Eduardo III em suas expedições. Em represália, Filipe VI de Valois faz confiscar os bens dos brabaneses na França e os burgueses de Bruxelas se revoltam então contra o duque João III. Este último intervem energeticamente e decapita um dos chefes revoltosos.A partir de 1340, João III se afasta da aliança inglesa, preferindo se aliar à França, e casa suas filhas a seus aliados da realeza francesa, o duque de Luxemburgo, o conde de Flandres e o duque de Guéldria.
  • Jan III van Brabant (1300 – 5 December 1355, Brussels), was Duke of Brabant, Lothier, and Limburg (1312–1355). He was the son of John II, Duke of Brabant and his wife Margaret, daughter of King Edward I of England and Eleanor of Castile.
dbpedia-owl:deathDate
  • 1355-12-05 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:dynasty
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:parent
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 729199 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9259 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 108 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110149275 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:alignt
  • center
prop-fr:après
prop-fr:avant
prop-fr:dateDeDécès
  • 1355-12-05 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1300 (xsd:integer)
prop-fr:dynastie
prop-fr:emblème
  • Armoiries Brabant Limbourg.svg
prop-fr:fonction
prop-fr:fr
  • Marguerite d'Angleterre
  • Marie d'Évreux
prop-fr:icone
  • Armoiries Brabant Limbourg.svg
prop-fr:jusqu'auFonction
  • 1355 (xsd:integer)
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:lieuDeDécès
prop-fr:nom
  • Duc de Brabant et de Limbourg
  • Jean III de Brabant
prop-fr:prédécesseur
prop-fr:père
prop-fr:période
  • 1312 (xsd:integer)
prop-fr:successeur
prop-fr:texte
  • Marguerite d'Angleterre
prop-fr:titre
  • Ancêtres de Jean III de Brabant
prop-fr:trad
  • Margaret of England, Duchess of Brabant
  • Marie d'Évreux
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:àPartirDuFonction
  • 1312 (xsd:integer)
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Jean III de Brabant, né en 1300, mort à Bruxelles le 5 décembre 1355, est duc de Brabant et de Limbourg de 1312 à 1355. Il est le fils de Jean II, duc de Brabant et de Limbourg, et de Marguerite d'Angleterre (en).Le début de son règne est troublé par le mécontentement, dû au fait que les biens de Brabançons à l'étranger sont saisis à cause des dettes des ducs Jean Ier et Jean II, et d'autre part au fait que les conseillers du jeune ne respectent pas la Charte de Cortenberg.
  • Joan III de Brabant (Brussel·les, 1300 – 5 de desembre de 1355), també anomenat Joan III, el Triomfant, Ducat de Brabant, Lothier, i Limburg (1312–;1355). era el fill de Joan II de Brabant i de Margarida d'Anglaterra, filla del rei Eduard I d'Anglaterra i d'Eleonor de Castella.
  • Juan III de Brabante, llamado el Triunfante (1300 - Bruselas, 1355), duque de Brabante y de Limburgo de 1312 a su muerte, fue hijo de Juan II, duque de Brabante y de Limburgo, y de Margarita de Inglaterra.
  • Йоан III или Жан III, Йохан III, наричан Триумфатор, Победоносния (на немски: Johann III, der Triumphator, * 1300, † 5 декември 1355 в Брюксел) от род Регинариди е херцог на Брабант и Лимбург от 1312 до 1355 г.Той е единственият син на Йохан II († 27 октомври 1312) и Маргарет Плантагенет (1275–1333), седмата дъщеря на английския крал Едуард I и Елинор Кастилска.Понеже тримата му сина умират преди него и нямат наследници, херцогствата на Йоан III са наследени от най-голямата му дъщеря Йоана.
  • Johann III., genannt der Triumphator, (* 1300; † 5. Dezember 1355 in Brüssel) war Herzog von Brabant und Limburg von 1312 bis 1355. Er war das einzige Kind von Herzog Johann II. und Margarete von England.
  • Jan III van Brabant (1300 – 5 December 1355, Brussels), was Duke of Brabant, Lothier, and Limburg (1312–1355). He was the son of John II, Duke of Brabant and his wife Margaret, daughter of King Edward I of England and Eleanor of Castile.
  • Giovanni III di Brabante, detto il "trionfante" (1300 – Bruxelles, 5 dicembre 1355), fu duca di Brabante e duca di Limburgo dal 1312 alla morte.
  • Жан III Брабантский, по прозвищу Победитель (фр. Jean III le Victorieux; 1300(1300) — 5 декабря 1355, Брюссель) — герцог Брабанта и Лимбурга с 1312 года. Являлся сыном Жана II, герцога Брабанта и Лимбурга, и Маргариты Английской.В начале своего правления герцогу пришлось бороться с проблемами, потому что брабантские товары за рубежом изымаются из-за долгов герцогов Жана I и Жана II, а также советники герцога не считались с Хартией Кортенберга.
  • João III de Brabante, o Triunfante (1300 - Bruxelas, 5 de dezembro de 1355), foi duque de Brabante e de Limburgo de 1312 a 1355.Filho de João II, duque de Brabante e de Limburgo, e de Margarida da Inglaterra, filha do rei Eduardo I da Inglaterra.O início de seu reinado foi cheio de descontentamentos devido ao fato de que os bens dos brabaneses no estrangeiro foram sequestrados em pagamento às dívidas dos duques João I e João II, e também porque os conselheiros do jovem duque não respeitaram a Carta de Kortenberg.
  • Jan III (?, rond 20 oktober 1300 - Brussel, 5 december 1355) was hertog van Brabant en Limburg van 1312 tot 1355, en volgde in die functie zijn vader Jan II op. Vanaf 1327 was hij twaalf jaar lang de heer van Breda. Onder druk van de steden stond hij op 14 juli 1314 de Waalse Charters toe, waardoor het politieke en financiële bestuur nagenoeg volledig in handen van de steden kwam.
rdfs:label
  • Jean III de Brabant
  • Giovanni III di Brabante
  • Jan III van Brabant
  • Joan III de Brabant
  • Johann III. (Brabant)
  • John III, Duke of Brabant
  • João III de Brabante
  • Juan III de Brabante
  • Жан III (герцог Брабанта)
  • Йохан III (Брабант)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Jean III de Brabant
is dbpedia-owl:parent of
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:avant of
is prop-fr:prédécesseur of
is prop-fr:père of
is prop-fr:successeur of
is foaf:primaryTopic of