Le jansénisme est une doctrine théologique à l'origine d'un mouvement religieux, puis politique et philosophique, qui se développe aux XVIIe et XVIIIe siècles, principalement en France, en réaction à certaines évolutions de l'Église catholique et à l'absolutisme royal.La définition même du jansénisme s’avère problématique, dans la mesure où les jansénistes ont rarement assumé cette appellation, se considérant seulement comme catholiques.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le jansénisme est une doctrine théologique à l'origine d'un mouvement religieux, puis politique et philosophique, qui se développe aux XVIIe et XVIIIe siècles, principalement en France, en réaction à certaines évolutions de l'Église catholique et à l'absolutisme royal.La définition même du jansénisme s’avère problématique, dans la mesure où les jansénistes ont rarement assumé cette appellation, se considérant seulement comme catholiques. Ceux-ci possèdent toutefois quelques traits caractéristiques, comme la volonté de s’en tenir strictement à la doctrine de saint Augustin sur la grâce, conçue comme la négation de la liberté humaine pour faire le bien et obtenir le salut. Cela ne serait possible selon eux que par le biais de la grâce divine. Les jansénistes se distinguent aussi par leur rigorisme spirituel et leur hostilité envers la compagnie de Jésus et sa casuistique, comme envers un pouvoir trop puissant du Saint-Siège. Dès la fin du XVIIe siècle, ce courant spirituel se double d’un aspect politique, les opposants à l’absolutisme royal étant largement identifiés aux jansénistes.Le jansénisme naît au cœur de la réforme catholique. Il doit son nom à l’évêque d’Ypres, Cornelius Jansen, auteur de son texte fondateur l’Augustinus, publié en 1640. Cette œuvre est l’aboutissement de débats sur la grâce remontant à plusieurs dizaines d’années, coïncidant avec l’hostilité grandissante d'une partie du clergé catholique envers la compagnie de Jésus ; il prétend établir la position réelle d'Augustin sur le sujet, qui serait opposée à celle des jésuites, ceux-ci donnant une importance trop grande à la liberté humaine.L’Augustinus provoque de vifs débats, en particulier en France, où cinq propositions prétendument hérétiques sont extraites de l’ouvrage par des docteurs hostiles à l’évêque d’Ypres ; celles-ci sont condamnées en 1653 par le pape. Les défenseurs de Jansenius répliquent en distinguant « le droit et le fait » : les propositions seraient bien hérétiques, mais on ne les retrouverait pas dans l’Augustinus. Ils s’attaquent également à la casuistique jugée laxiste des jésuites, en particulier avec Les Provinciales de Blaise Pascal, lettres fictives défendant leur cause, qui suscitent un large écho dans l’opinion française. Dans le même temps, ayant pour haut lieu l’abbaye de Port-Royal, la spiritualité janséniste se développe et se popularise.Cependant, considérés comme des ennemis de la monarchie, les jansénistes sont très vite l’objet de l’hostilité du pouvoir royal : Louis XIV et ses successeurs initient contre eux de fortes persécutions. De même, les papes font preuve d’une sévérité grandissante à leur égard, avec notamment la proclamation de la bulle Unigenitus en 1713. Dans ce contexte, le jansénisme se confond au XVIIIe siècle avec la lutte contre l’absolutisme et l’ultramontanisme. Les clercs soutenant la Révolution française et la constitution civile du clergé sont ainsi jansénistes pour une grande part. Toutefois, au XIXe siècle, le jansénisme s’étiole et disparaît, le concile Vatican I mettant un terme définitif à la plupart des débats ayant provoqué son apparition.
  • Jansenisme adalah sebuah teologi dan pergerakan yang muncul pada masanya untuk menyerang pokok-pokok teologi etika para Yesuit. Kaum Jansenis menyalahkan para Yesuit karena ajaran mereka yang penuh optimisme tentang manusia dan juga menentang Yesuit yang memberikan absolusi kepada orang-orang yang mengaku dosa.
  • Jansenismoa Janseniusen doktrina da, Jainkoak aldez aurretik hautetsiak soilik salba daitezkeela baiezten zuena; doktrina horren aldekoek eragin zuten erlijiozko higikundea.
  • Jansenism was a Christian theological movement, primarily in France, that emphasized original sin, human depravity, the necessity of divine grace, and predestination. The movement originated from the posthumously published work of the Dutch theologian Cornelius Jansen, who died in 1638. It was first popularized by Jansen's friend Jean du Vergier, Abbé de Saint-Cyran, and after du Vergier's death in 1643, was led by Antoine Arnauld. Through the 17th and into the 18th centuries, Jansenism was a distinct movement within the Catholic Church. The theological centre of the movement was the Parisian convent of Port-Royal, which was a haven for writers including du Vergier, Arnauld, Pierre Nicole, Blaise Pascal, and Jean Racine.Jansenism was opposed by many in the Catholic hierarchy, especially the Jesuits. Although the Jansenists identified themselves only as rigorous followers of Augustine of Hippo's teachings, Jesuits coined the term "Jansenism" to identify them as having Calvinist affinities. The papal bull Cum occasione, issued by Pope Innocent X in 1653, condemned five cardinal doctrines of Jansenism as heresy—especially the relationship between human free will and efficacious grace, wherein the teachings of Augustine, as presented by the Jansenists, contradicted the teachings of the Jesuit School. Jansenist leaders endeavored to accommodate the pope's pronouncements while retaining their uniqueness, and enjoyed a measure of peace in the late 17th century under Pope Clement IX. However, further controversy led to the bull Unigenitus, issued by Clement XI in 1713, which marked the end of Catholic toleration of Jansenist doctrine.
  • A janzenizmus Cornelius Jansen (1585 – 1638) németalföldi teológusról elnevezett 17. századi katolikus teológiai mozgalom, amely Augustinus tanításához tartotta magát (jóllehet üdvtant dolgozott ki), és élesen szemben állt a jezsuitizmussal, támadta Luis de Molina nézeteit. A mozgalom Kálvinhoz közelálló tanokat is képviselt, és a kegyelem tanításának tana központi szereppel bírt.Fő tanai: az ember bűnössége, vezeklési gyakorlatok, a világ tagadása, művészetellenesség, az akaratszabadság dogmájának tagadása és a predesztináció elvének vallása. Központjuk a Versailles melletti Port-Royal-des-Champs volt, amelyet Antoine Arnauld úgynevezett Port-Royal-féle logikája és Pascal támogatása tette ismertté. A janzenizmus eretneknek ítélt tanai miatt az egyház – VIII. Orbán (1642-ben) és X. Ince pápa (1654-ben) révén – és az állam is egyaránt üldözte, különösen Franciaországban. Sok janzenista Hollandiába költözött, ahol Utrecht központtal önálló egyházat szervezett. Ez volt az úgynevezett utrechti szakadás. Franciaországi tartózkodása alatt II. Rákóczi Ferenc is rokonszenvezett a janzenizmussal. 1730-ban betiltották, híveik 1899-ben egyesültek az ókatolikusokkal. Híveik mindmáig vannak.
  • Jansenizm – ruch teologiczno-duchowy zapoczątkowany przez biskupa Ypres, Kornela Ottona Jansena (1585-1638), którego dzieło Augustinus stało się podstawą tej nauki. Rozwój jansenizmu przypadł na przełom XVII i XVIII wieku. Zyskał on znaczne uznanie we Francji i w Niderlandach stając się przyczyną kryzysu Kościoła katolickiego w tych państwach. Jansenizm, powołując się na św. Augustyna, kładł nacisk na zepsucie natury ludzkiej, niezbędność i wystarczający charakter łaski Bożej do przestrzegania przykazań, co zbliżało ją do kalwińskiej teorii predestynacji. Jednym z zaleceń tej nauki było rzadkie i starannie przygotowane przystępowanie do Komunii, ponieważ uważano, że grzesznicy nie są jej godni. Wyznawano również skrajnie surową, nieortodoksyjną doktrynę etyczną - tucjoryzm. Między innymi te stwierdzenia spowodowały potępienie jansenizmu przez papieży Innocentego X i Klemensa XI. Na potępienie wpływ miała również postawa jezuitów, którzy promowali odmienną doktrynę o łasce (molinizm) i moralności (probabilizm), a także zaniepokojenie dworu francuskiego religijnymi namiętnościami (jansenizm był najbardziej popularny we Francji; jego zwolennikami byli Jean Racine i Blaise Pascal).W XVII wieku jansenistyczny ruch pobożnościowy zyskał rzesze zwolenników wśród propagatorów gallikanizmu, a także w surowych klauzurowych zakonach Francji. Najsławniejszym ośrodkiem tej formy życia religijnego był klasztor Cystersek Port-Royal-des-Champs w dolinie Chevreuse pod Paryżem, który popadł w ostry konflikt z francuskim dworem królewskim i w konsekwencji został rozwiązany i zburzony w 1709 roku.W rozwoju doktryny jansenistycznej wyróżnić można cztery etapy, które charakteryzowały się następującymi wydarzeniami: Etap pierwszyW 1640 wydany zostaje Augustinus, który wywołuje negatywne reakcje Sorbony. Innocenty X w 1653 w Konstytucji Cum occasione potępia pięć zdań dzieła. Antoni Arnauld przystępuje do obrony. W 1655 Pascal wydaje Prowincjałki. W tym samym roku episkopat francuski pod wpływem Ludwika XIV, który obawiał się zrodzenia wśród jansenistów opozycji politycznej, wydał projekt formularza przewidzianego dla wszystkich duchownych, w którym mieli wyrzec się jansenizmu. Ponieważ kler uchylał się od podpisania formularza Aleksander VII w bulli Ad sacram beati Petri sedem (1656) wznawia potępienie dla pięciu zdań Augustinusa i nakazuje swym autorytetem, by dokument został podpisany. Etap drugiZa panowania Klemensa IX (1667 – 1669) nastał tzw. Pokój klementyński. Sprawa jansenizmu ucichła, ponieważ traktowano go tylko jako głos w dyskusji o łasce a podpisów pod formularzem nie egzekwowano surowo. Z tego też powodu mniszki i duchowni związani z Port-Royal unikali podporządkowania się wcześniejszym decyzjom. Spór ponownie wywołało Święte Oficjum wydając w 1690 w Lowanium dekret przeciwko jansenistom, który potwierdzony został w tym samym roku przez Aleksandra VIII potępiającego 31 zdań Augustinusa. Etap trzeciSpory wzmogły się w 1693 po wydaniu przez Paschazego Quesnela Les reflexion morales. Powtarza on w dziele nauki Bajusa i Janseniusza oraz dodaje kilka swoich teorii o niemożliwości przeciwstawienia się łasce. W 1713 Klemens XI wydał bullę Unigenitus w której in globo odrzuca teorie Quesnela, a tym samym jansenizm i bajanizm. Etap czwartyJanseniści bezskutecznie apelowali do papieży o anulowanie bulli Unigenitus oraz prosili o zwołanie soboru w ich sprawie. W 1786 wielki książę Toskanii Leopold II Habsburg, który był sympatykiem jansenizmu, zwołał do Pistoi synod krajowy. Na synod przybyło trzech z siedemnastu biskupów oraz 234 prezbiterów. Akta synodalne z 1788 stają się wykładnią doktryny jansenistycznej. Pius VI, nie chcąc konfliktu z cesarzem Józefem II, którego Leopold był bratem, dopiero po śmierci Leopolda wydał w 1794 Konstytucję Auctorem fidei, w której potępił synod, jego dokumenty i naukę. To był ostateczny cios zadany jansenizmowi doktrynalnemu. Janseniści przetrwali jedynie w Holandii, gdzie doszło za sprawą ich działalności i konfliktu z jezuitami do schizmy Rzymskokatolickiego Kościoła Starobiskupiego Kleru, zwanego Kościołem Utrechtu, który w XIX wieku przyłączył się do Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich i działa obecnie pod nazwą Kościoła Starokatolickiego w Holandii.
  • ジャンセニスム(Jansenisme)は17世紀以降流行し、カトリック教会によって異端的とされたキリスト教思想。ヤンセニズム、ヤンセン主義ともいわれる。人間の意志の力を軽視し、腐敗した人間本性の罪深さを強調した。ネーデルラント出身の神学者コルネリウス・ヤンセン(1585年-1638年)の著作『アウグスティヌス』の影響によって、特にフランスの貴族階級の間で流行したが、その人間観をめぐって激しい論争をもたらした。
  • Der Jansenismus war eine besonders in Frankreich verbreitete Bewegung in der katholischen Kirche des 17./18. Jahrhunderts, die sich auf die Gnadenlehre des Augustinus berief und als häretisch verfolgt wurde.
  • El jansenismo fue un movimiento religioso de la Iglesia católica, principalmente en Europa, de los siglos XVII y posteriores. Su nombre proviene del teólogo y obispo Cornelio Jansenio (1585-1638).La obra fundamental del jansenismo es el Augustinus, escrito por Jansenio, mas publicado de forma póstuma (Lovaina, 1640) debido a la controversia teológica que hubiera podido generar. Basado en este libro surge un movimiento que se desarrolla en tres ramas: jansenismo teológico, jansenismo moral-espiritual (influyente en el rigorismo moral en los siglos XVIII y XIX) y jansenismo político-antijesuítico-galicanista (considerado como el movimiento mayoritario dentro del jansenismo).
  • Янсенизм (лат. Iansenismus) — религиозное движение в католической церкви XVII-XVIII в., осуждённое со временем как ересь. В противовес пелагианским веяниям лютеранства подчёркивало испорченную природу человека вследствие первородного греха, а следственно — предопределение и абсолютную необходимость для спасения божественной благодатью. Свободе выбора человеком убеждений и поступков янсенисты не придавали решающего значения.
  • Il giansenismo è una dottrina teologica che tentò di modificare il cattolicesimo, elaborata nel XVII secolo da Giansenio (1585-1638), il quale fondò la sua costruzione teologica sull'idea che l'uomo nasce essenzialmente corrotto e quindi destinato a fare necessariamente il male, e che, senza la grazia di Dio, l'uomo non può far altro che peccare e disobbedire alla sua volontà, e che alcuni umani sono predestinati alla salvezza mentre altri no.Con ciò, Giansenio intese ricondurre il cattolicesimo a quella che riteneva la dottrina originaria di Agostino d'Ippona, contrapponendosi alla teologia allora prevalente, e fortemente sostenuta dall'ordine dei gesuiti, che concepiva la salvezza come sempre possibile per l'uomo dotato di buona volontà, così com'era stato fissato dal gesuita spagnolo Luis de Molina (1535-1600), padre del cosiddetto molinismo. La posizione molinistica era rilevante anche nel contesto della pratica di proselitismo gesuita, tesa a incoraggiare l'ingresso del maggior numero di persone nel seno della Chiesa.Per la Chiesa cattolica la dottrina giansenista si poneva in posizioni tendenzialmente "eretiche" e vicine al protestantesimo, per il fatto che eliminava quasi del tutto il libero arbitrio dell'uomo di fronte alla grazia divina, favorendo l'idea di una salvezza predestinata. Ed in effetti il giansenismo fu condannato come eresia dalla Chiesa cattolica prima da un decreto del Sant'Uffizio del 1641, poi con molti documenti fra cui la bolla In eminenti di papa Urbano VIII del 1642, la bolla di papa Innocenzo X Cum Occasione del 1653, in cui furono raccolte cinque proposizioni ritenute riassuntive del libro di Giansenio Augustinus (che i giansenisti però ritenevano non corrispondenti in realtà col suo pensiero), le bolle Ad sanctam beati Petri sedem del 1656 e Regiminis Apostolici del 1664 di Alessandro VII.La risposta cattolica a tale dottrina e spiritualità venne anche con il culto del Sacro Cuore di Gesù, il quale riportò l'attenzione dei cristiani sull'importanza dell'umanità di Cristo e sulla misericordia del Signore. Tale culto giunse alla sua forma attuale grazie a santa Margherita Maria Alacoque, monaca di clausura francese del convento della Visitazione di Paray-le-Monial, negli anni a partire dal 1673 la quale supportò le proprie indicazioni su questa devozione testimoniando alcune apparizioni di Cristo. Tale culto fu inviso ai giansenisti, i quali si consideravano vicini allo spirito originario del cristianesimo, e in generale ai loro sostenitori, spesso colti ed eruditi, che la ritenevano una stravagante novità.
  • O jansenismo foi uma doutrina religiosa inspirada nas ideias dum bispo de Ypres, Cornelius Jansen.Como movimento teve caráter dogmático, moral e disciplinar, que assumiu também contornos políticos, que se desenvolveu principalmente na França e na Bélgica, nos séculos XVII e XVIII, no seio da Igreja Católica e cujas teorias acabaram por ser consideradas heréticas pela mesma.Defende as teorias de Santo Agostinho da predestinação contra as teses tomistas do racionalismo aristotélico e do livre arbítrio.
  • El jansenisme va ser la doctrina predicada per Cornelius Jansen (1585 - 1638) i els seus deixebles que propugnava un rigorisme moral radical i pretenia limitar la llibertat humana a partir del principi que la gràcia s'atorga a alguns éssers des del seu naixement i a d'altres se'ls nega. Esdevingué un moviment religiós promogut pels seus partidaris al llarg dels segles XVII - XVIII als Països Baixos, França, Alemanya i Itàlia.
  • Янсенизъм се нарича религиозно учение и движение в католическата църква през 17-18 век, обявено за ерес през 1653 г.Теоретичната основава на учението поставя холандският теолог Корнелий Янсен (1585-1638), епископ на Ипър от 1635 г. Основните постулати на янсенизма се съдържат в коментарите на Янсен за св. Августин, издадени посмъртно през 1640 г. В тях той предлага ново тълкуване на проблема за християнското спасение на душата. Според Янсен Божията милост не се дава на всички вярващи, а само на тесен кръг избрани от Бог хора. От избраните се очаква непоколебима вяра и непрестанна борба срещу злото.С папската Була „Cum occasione“ от 1653 г. папа Инокентий X заклеймява учението на Янсен като опасна ерес, тъй като неговите възгледи, освен че противоречат на официалната християнска доктрина, крият опасност да внушат на масата от вярващи отчаяние от невъзможното спасение и да ги подтикне към твърде свободно поведение. Въпреки папската анатема на учението, янсенизмът получава широко разпространение най-вече във Франция, където възгледите му са възприети добре от френските магистрати в парламентите. За Луи XIV янсенизмът придобива опасни за кралската власт политически измерения, тъй като учението поставя акцент върху значението на индивида, а не на колектива, като по този начин е критично спрямо традиционните връзки в обществото и процесите на централизация на кралската власт. Поради това кралската власт във Франция полага големи усилия за унищожаването на френския янсенизъм. Центровете на янсенизма във Франция - абатството Пор-Роял де Шан и янсенисткото училище в Шеврьоз са подложени на преследване и окончателно унищожени през 1709-1710 г.
  • Het jansenisme is een religieuze en politieke beweging uit de 17e en 18e eeuw, die zich vooral in Frankrijk ontwikkelde als reactie op bepaalde ontwikkelingen in de Katholieke Kerk en op het absolutisme van de vorsten uit die dagen. De beweging werd genoemd naar de Leuvense hoogleraar en bisschop van Ieper Cornelius Jansenius (1585-1638). Zijn boek Augustinus, dat na zijn dood verscheen (1640), werd door de paus als ketters veroordeeld. Ten onrechte wordt het jansenisme weleens beschouwd als onderstroom van het calvinisme.Kenmerkend voor de levenspraktijk van de jansenisten was hun ascetische wereldverwerping en hun pessimistische ethiek. Ze verwierpen de pauselijke onfeilbaarheid en Maria's Onbevlekte Ontvangenis, die tweehonderd jaar later als absolute geloofswaarheden werden bevestigd, en stelden strenge voorwaarden voor de toediening van de sacramenten (Traité de la fréquente communion van Antoine Arnauld 1643).Middelpunt van de beweging werd het vrouwenklooster Port-Royal des Champs in Frankrijk, waar Angelique Arnauld abdis was. De belangrijkste figuur ervan was Antoine Arnauld, naast wie Blaise Pascal en Pasquier Quesnel een grote rol speelden.Het jansenisme werd in het begin van de 18e eeuw ook een politieke beweging in Frankrijk, die gesteund werd door het parlement tegen de autoriteit van koning Lodewijk XIV (1643 - 1715), vooral ten tijde van de Fronde (1648 - 1653). In die tijd was de beweging succesvol in het rekruteren onder advocaten en de magistratuur.Het jansenisme werd door de jezuïeten, onder andere door pater Annat, bestreden en werd in verscheidene pauselijke bullen veroordeeld (Cum occasione (1653), Vineam Domini (1705) en Unigenitus (1713)). Het klooster van Port-Royal werd op bevel van Lodewijk XIV in 1709 opgeheven en in 1710 afgebroken. De voornaamste leiders weken uit naar Brussel, waarna de beweging in de Zuidelijke Nederlanden een sterke aanhang kreeg. In later jaren trad hier vooral de beroemde canonist Zeger Bernhard van Espen op als verdediger van het nu overwegend canonistisch geworden jansenisme. De aartsbisschoppen van Mechelen, met name Humbertus Guilielmus de Precipiano, voerden een aangehouden strijd tegen het jansenisme onder de geestelijkheid. In de zeventiende en achttiende eeuw was de Universiteit van Leuven, met hoogleraren als Peter Stockmans en Espenius, het centrum van jansenisme in Europa.
  • Jansenismus byl morálně přísný teologický směr v katolické církvi 16. až 18. století, ovlivněný kalvinismem. Vznikl z myšlenek holandského teologa a biskupa v Ypres Cornelia Jansena (1585–1638), který ve své knize o sv. Augustinovi (vyšla 1640) silně zdůraznil jeho nauku o prvotním hříchu, o nezbytnosti Boží milosti ke spáse a zároveň o neodolatelnosti působení Boží milosti na člověka. Podle křesťanské nauky se člověk rodí zatížen dědičným hříchem a z vlastních sil nemůže dosáhnout spásy. Jansen a jansenisté se ovšem lišili naukou o předurčení čili predestinaci: vševědoucí Bůh o každém člověku předem ví, zda bude spasen, nebo zavržen. Tuto nauku odvozovali ze spisů sv. Augustina, podobně jako Jan Kalvín, od něhož se ale lišili v tom, že zatímco podle Kalvína může věřící člověk dospět k jistému poznání, že je předurčen ke spasení, jansenisté takovou možnost popírali. Katolická církev, k níž se jansenisté důsledně hlásili, jansenismus nicméně odsoudila roku 1653 (papež Inocenc X.) a znovu roku 1712.Důsledkem této nauky byl velký nárok na mravní život věřících, mravní rigorismus, který ovšem často vedl i k ostré kritice církevní praxe a církevních představitelů. Tak tomu bylo zejména ve Francii, kde střediskem jansenismu byl klášter Port-Royal a mezi jeho stoupenci byl např. Antoine Arnauld, Jean Racine a Blaise Pascal. Ten se ujal obhajoby kláštera proti jezuitům ve velice ostrých „Listech venkovanovi“, vydaných pod pseudonymem a 1660 králem zakázaných. Klášter Port-Royal byl pak roku 1710 zbořen a řeholnice rozehnány. Jansenistické názory však trvaly v odlišných postojích francouzského kléru vůči papežské kurii, kterým se říká galikanismus, a po nějakou dobu i v holandské starokatolické církvi.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3997325 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 112411 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 625 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110960852 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1966 (xsd:integer)
  • 1967 (xsd:integer)
  • 1999 (xsd:integer)
  • 2002 (xsd:integer)
  • 2006 (xsd:integer)
prop-fr:collection
  • Points Histoire
  • Que sais-je ?
  • L'univers historique
prop-fr:colonnes
  • 5 (xsd:integer)
prop-fr:commons
  • Category:Jansenism
prop-fr:date
  • 2008-05-12 (xsd:date)
prop-fr:groupe
  • c
  • d
  • g
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:jour
  • 14 (xsd:integer)
  • 20 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • en
  • fr
prop-fr:lienAuteur
  • Louis Cognet
prop-fr:lienÉditeur
  • Presses universitaires de France
prop-fr:lieu
  • Paris
prop-fr:mois
  • septembre
prop-fr:nom
  • Cognet
  • Van Kley
prop-fr:numéroDansCollection
  • 960 (xsd:integer)
prop-fr:oldid
  • 29477939 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • 578 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Louis
  • Dale K.
prop-fr:présentationEnLigne
prop-fr:sousTitre
  • From Calvin to the Civil Constitution, 1560-1791
prop-fr:titre
  • Le Jansénisme
  • The Religious Origins of the French Revolution
  • Les Origines religieuses de la Révolution française
  • Les Origines religieuses de la Révolution française 1560-1791
prop-fr:traduction
  • Alain Spiess
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikisource
  • Catégorie:Jansénisme
prop-fr:wiktionary
  • jansénisme
prop-fr:éditeur
  • PUF
  • Seuil
  • Yale University Press
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Le jansénisme est une doctrine théologique à l'origine d'un mouvement religieux, puis politique et philosophique, qui se développe aux XVIIe et XVIIIe siècles, principalement en France, en réaction à certaines évolutions de l'Église catholique et à l'absolutisme royal.La définition même du jansénisme s’avère problématique, dans la mesure où les jansénistes ont rarement assumé cette appellation, se considérant seulement comme catholiques.
  • Jansenisme adalah sebuah teologi dan pergerakan yang muncul pada masanya untuk menyerang pokok-pokok teologi etika para Yesuit. Kaum Jansenis menyalahkan para Yesuit karena ajaran mereka yang penuh optimisme tentang manusia dan juga menentang Yesuit yang memberikan absolusi kepada orang-orang yang mengaku dosa.
  • Jansenismoa Janseniusen doktrina da, Jainkoak aldez aurretik hautetsiak soilik salba daitezkeela baiezten zuena; doktrina horren aldekoek eragin zuten erlijiozko higikundea.
  • ジャンセニスム(Jansenisme)は17世紀以降流行し、カトリック教会によって異端的とされたキリスト教思想。ヤンセニズム、ヤンセン主義ともいわれる。人間の意志の力を軽視し、腐敗した人間本性の罪深さを強調した。ネーデルラント出身の神学者コルネリウス・ヤンセン(1585年-1638年)の著作『アウグスティヌス』の影響によって、特にフランスの貴族階級の間で流行したが、その人間観をめぐって激しい論争をもたらした。
  • Der Jansenismus war eine besonders in Frankreich verbreitete Bewegung in der katholischen Kirche des 17./18. Jahrhunderts, die sich auf die Gnadenlehre des Augustinus berief und als häretisch verfolgt wurde.
  • Янсенизм (лат. Iansenismus) — религиозное движение в католической церкви XVII-XVIII в., осуждённое со временем как ересь. В противовес пелагианским веяниям лютеранства подчёркивало испорченную природу человека вследствие первородного греха, а следственно — предопределение и абсолютную необходимость для спасения божественной благодатью. Свободе выбора человеком убеждений и поступков янсенисты не придавали решающего значения.
  • O jansenismo foi uma doutrina religiosa inspirada nas ideias dum bispo de Ypres, Cornelius Jansen.Como movimento teve caráter dogmático, moral e disciplinar, que assumiu também contornos políticos, que se desenvolveu principalmente na França e na Bélgica, nos séculos XVII e XVIII, no seio da Igreja Católica e cujas teorias acabaram por ser consideradas heréticas pela mesma.Defende as teorias de Santo Agostinho da predestinação contra as teses tomistas do racionalismo aristotélico e do livre arbítrio.
  • El jansenisme va ser la doctrina predicada per Cornelius Jansen (1585 - 1638) i els seus deixebles que propugnava un rigorisme moral radical i pretenia limitar la llibertat humana a partir del principi que la gràcia s'atorga a alguns éssers des del seu naixement i a d'altres se'ls nega. Esdevingué un moviment religiós promogut pels seus partidaris al llarg dels segles XVII - XVIII als Països Baixos, França, Alemanya i Itàlia.
  • Янсенизъм се нарича религиозно учение и движение в католическата църква през 17-18 век, обявено за ерес през 1653 г.Теоретичната основава на учението поставя холандският теолог Корнелий Янсен (1585-1638), епископ на Ипър от 1635 г. Основните постулати на янсенизма се съдържат в коментарите на Янсен за св. Августин, издадени посмъртно през 1640 г. В тях той предлага ново тълкуване на проблема за християнското спасение на душата.
  • Het jansenisme is een religieuze en politieke beweging uit de 17e en 18e eeuw, die zich vooral in Frankrijk ontwikkelde als reactie op bepaalde ontwikkelingen in de Katholieke Kerk en op het absolutisme van de vorsten uit die dagen. De beweging werd genoemd naar de Leuvense hoogleraar en bisschop van Ieper Cornelius Jansenius (1585-1638). Zijn boek Augustinus, dat na zijn dood verscheen (1640), werd door de paus als ketters veroordeeld.
  • A janzenizmus Cornelius Jansen (1585 – 1638) németalföldi teológusról elnevezett 17. századi katolikus teológiai mozgalom, amely Augustinus tanításához tartotta magát (jóllehet üdvtant dolgozott ki), és élesen szemben állt a jezsuitizmussal, támadta Luis de Molina nézeteit.
  • Jansenism was a Christian theological movement, primarily in France, that emphasized original sin, human depravity, the necessity of divine grace, and predestination. The movement originated from the posthumously published work of the Dutch theologian Cornelius Jansen, who died in 1638. It was first popularized by Jansen's friend Jean du Vergier, Abbé de Saint-Cyran, and after du Vergier's death in 1643, was led by Antoine Arnauld.
  • Jansenismus byl morálně přísný teologický směr v katolické církvi 16. až 18. století, ovlivněný kalvinismem. Vznikl z myšlenek holandského teologa a biskupa v Ypres Cornelia Jansena (1585–1638), který ve své knize o sv. Augustinovi (vyšla 1640) silně zdůraznil jeho nauku o prvotním hříchu, o nezbytnosti Boží milosti ke spáse a zároveň o neodolatelnosti působení Boží milosti na člověka. Podle křesťanské nauky se člověk rodí zatížen dědičným hříchem a z vlastních sil nemůže dosáhnout spásy.
  • El jansenismo fue un movimiento religioso de la Iglesia católica, principalmente en Europa, de los siglos XVII y posteriores. Su nombre proviene del teólogo y obispo Cornelio Jansenio (1585-1638).La obra fundamental del jansenismo es el Augustinus, escrito por Jansenio, mas publicado de forma póstuma (Lovaina, 1640) debido a la controversia teológica que hubiera podido generar.
  • Jansenizm – ruch teologiczno-duchowy zapoczątkowany przez biskupa Ypres, Kornela Ottona Jansena (1585-1638), którego dzieło Augustinus stało się podstawą tej nauki. Rozwój jansenizmu przypadł na przełom XVII i XVIII wieku. Zyskał on znaczne uznanie we Francji i w Niderlandach stając się przyczyną kryzysu Kościoła katolickiego w tych państwach. Jansenizm, powołując się na św.
  • Il giansenismo è una dottrina teologica che tentò di modificare il cattolicesimo, elaborata nel XVII secolo da Giansenio (1585-1638), il quale fondò la sua costruzione teologica sull'idea che l'uomo nasce essenzialmente corrotto e quindi destinato a fare necessariamente il male, e che, senza la grazia di Dio, l'uomo non può far altro che peccare e disobbedire alla sua volontà, e che alcuni umani sono predestinati alla salvezza mentre altri no.Con ciò, Giansenio intese ricondurre il cattolicesimo a quella che riteneva la dottrina originaria di Agostino d'Ippona, contrapponendosi alla teologia allora prevalente, e fortemente sostenuta dall'ordine dei gesuiti, che concepiva la salvezza come sempre possibile per l'uomo dotato di buona volontà, così com'era stato fissato dal gesuita spagnolo Luis de Molina (1535-1600), padre del cosiddetto molinismo.
rdfs:label
  • Jansénisme
  • Giansenismo
  • Jansenism
  • Jansenisme
  • Jansenisme
  • Jansenisme
  • Jansenismo
  • Jansenismo
  • Jansenismo
  • Jansenismus
  • Jansenismus
  • Jansenizm
  • Janzenizmus
  • Янсенизм
  • Янсенизъм
  • ジャンセニスム
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:activity of
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:philosophicalSchool of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:traditionPhilosophique of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of