Ivan Ivanovitch Nepliouïev, en russe : Иван Иванович Неплюев, est un diplomate et administrateur russe, né le 15 novembre 1693 et décédé le 22 novembre 1773. Il fut notamment au service de Pierre le Grand et de Catherine II.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Ivan Ivanovitch Nepliouïev, en russe : Иван Иванович Неплюев, est un diplomate et administrateur russe, né le 15 novembre 1693 et décédé le 22 novembre 1773. Il fut notamment au service de Pierre le Grand et de Catherine II.
  • Ivan Ivanovitsj Nepljoejev (Russisch: Иван Иванович Неплюев) (Poddoebye, 15 november 1693 – aldaar, 22 november 1773) was een Russisch diplomaat en bestuurder die een grote rol vervulde in dienst van Peter de Grote en Catharina de Grote. Hij is met name bekend om de hervormingen die hij doorvoerder tijdens zijn gouverneurschap van het toenmalige kraj Orenburg. Zijn memoires werden na zijn dood gepubliceerd en er werd een standbeeld voor hem opgericht in Orenburg, een stad die hij stichtte.Nepljoejev werd geboren in een aan lager wal geraakt adellijk gezin in een dorp nabij Novgorod. In 1714 ging hij naar de school voor wiskunde, volgens documenten als getrouwd man. Na deze te hebben afgemaakt, studeerde hij verder aan de Marineacademie van Sint-Petersburg en vervolgens aan marinescholen in Venetië (Middellandse Zee) en Spanje (Atlantische Oceaan). In 1720 keerde hij terug naar Rusland en kreeg eerbewijzen van tsaar Peter de Grote voor zijn leerkunsten en intelligentie. Peter gaf hem hiervoor als dank de leiding over de werven van Sint-Petersburg.In 1721 stuurde Peter Nepljoejev als geheim afgevaardigde naar Constantinopel, waar hij verbleef tot 1734. Hij nam deel aan het later afgebroken Congres van Nemirov in 1737 en aan de onderhandelingen die leidden tot de Vrede van Belgrado in 1739. Nadat Elisabeth I in 1742 de troon besteeg, werd Nepljoejev beschuldigd van onrechtmatigheden en viel uit de gratie, net als verschillende andere hoogwaardigheidsbekleders die onder de heerschappij van Peter de Grote aan de macht kwamen. Hij werd ontheven uit zijn functie als hoofdbestuurder van Klein-Rusland, gearresteerd en zijn onderscheidingen en bezittingen werden hem afgenomen.Elizabeth raakte niettemin overtuigd van zijn onschuld en in hetzelfde jaar werd hij gepardoneerd en naar de kraj Orenburg (de huidige regio's Samara, Orenburg, Basjkirostan en delen van de kraj Perm, de latere regio oblast Oeral en de Kirgizische Steppe) gestuurd als gouverneur. Tijdens zijn zestienjarige bestuur over dit Russische gebiedsdeel liet hij de stad Orenburg verplaatsen naar haar huidige locatie en liet hij ongeveer 70 forten bouwen langs de rivieren de Samara, Tobol en andere waterwegen als onderdeel van de Siberische linie tegen aanvallen van de Basjkieren, Kalmukken, Kazachen en andere nomadische volkeren. Hij stichtte de stad Troitsk, dertien ijzersmelterijen en 28 koperfabrieken en sloeg een Basjkierse opstand (1755-1757) neer, die werd geleid door mullah Batarma Alejev (die de hele moslimwereld tegen de Russen wilde opzetten). Ook versterkte hij de legers van de Orenburg-Kozakken en Jaitsk-Kozakken, verbeterde de positie van de Basjkieren, de tot christendom bekeerde Kalmukken en andere inwoners van de kraj Orenburg en stichtte scholen en kerken.In 1760 werd Nepljoejev teruggeroepen naar Sint-Petersburg en daar benoemd als senator en conferentie-minister. Catharina II prees hem om zijn ervaring en kundigheid en liet hem de hoofdstad besturen wanneer zij afwezig was, tijdens haar bezoeken aan andere delen van het land, waarbij hij het bevel kreeg over de staatstroepen en de zaken rond de troonopvolger. Hij vervulde vervolgens twee jaar de functie van gouverneur over het gouvernement Sint-Petersburg, alvorens met pensioen te gaan in zijn geboortedorp Poddoebye.
  • Иван Иванович Неплюев (5 (15) ноября 1693 — 11 (22) ноября 1773) — русский адмирал, дипломат из рода Неплюевых, устроитель Южного Урала, автор мемуаров. Зять графов Никиты и Петра Паниных.
  • Ivan Ivanovich Neplyuyev (15 November 1693 – 22 November 1773) was a Russian diplomat and administrator prominent in the service of Peter the Great and Catherine the Great. His memoirs were published posthumously and his statue may be seen in Orenburg, the city he founded.Neplyuev was born into an impoverished noble family in Poddubye near Novgorod. He enrolled at the local mathematical school in 1714, transferred to the Petersburg Naval Academy and then furthered his education in the naval service of Venice and Spain. He returned to Russia in 1720, winning accolades from Peter I for his learning and wit. As a reward, he was asked to supervise the wharves of Saint Petersburg. In 1721, the Tsar dispatched Neplyuev as a secret envoy to Constantinople, where he would remain until 1734. He took part in the abortive Congress of Nemirov in 1737 and in the negotiations leading to the Belgrade Peace Treaty (1739). After Elizaveta Petrovna ascended the throne, Neplyuev was accused of irregularities and fell into disgrace, as many other dignitaries of the previous reign did. In 1742 Neplyuev gained pardon and was sent to govern the Orenburg krai. During sixteen years of his governance, the city of Orenburg was moved to its present location and some 70 forts were built along the Samara River, Tobol River and other waterways. He founded 13 iron founderies and 28 copper plants and subdued a Bashkir uprising, led by Batarma Aleyev.In 1760, Neplyuev was recalled to St. Petersburg and appointed a senator. Catherine II prized his experience and competence and left the capital to his administration during her visits to other parts of the country. He remained in charge of the Saint Petersburg Governorate for two years, before settling into retirement in Poddubye.
  • Ivan Ivanovich Neplyuyev (15 de noviembre de 1693 – 22 de noviembre 1773) fue un diplomático y prominente gestor ruso al servicio de Pedro el grande y Catalina la grande. Sus memorias fuero publicadas póstumamente y una estatua suya se puede ver en Orenburg, ciudad que él fundó.Neplyuev nació en una familia noble, pero empobrecida, en la localidad de Poddubye cerca de Novgorod. Se inscribió en 1714 en la escuela local de matemáticas, más tarde se trasladó a la Academia Naval de San Petersburgo y competó su formación en la marina, en los servicios navales de Venecia y España. Volvió a Rusia en 1720, recibió el reconocimiento directo del zar Pedro I debido a sus conocimientos e inteligencia. Como recompensa se le preguntó por su interés en supervisar la construcción de los muelles de San Petersburgo. En 1721, el Zar envió a Neplyuev a una misión secreta a Constantinopla, donde permaneció hasta 1734. Tomó parte en el fracasado congreso de Nemirov en 1737 y en las negociaciones del Tratado de Belgrado (1739). Después de que Elizaveta Petrovna tomase el trono, Neplyuev fue acusado de irregularidades y cayó en desgracia, como les pasaría a otros personajes relevantes del anterior reinado. En 1742 Neplyuev obtuvo el perdón y fue enviado como gobernador a Orenburg krai. Durante los 16 años de su cargo, la ciudad de Orenburg fue traslada a la ubicación donde la encontramos en la actualidad, y más de 70 fuertes fueron construidos a lo largo de los ríos Samara, Tobol y otros cursos de agua. Fundó 13 altos hornos y 28 plantas de cobre, también consiguió mantener normalizada la situación con los Baskir que estaban en auge y liderados por Batarma Aleyev.En 1760, Neplyuev fue de nuevo llamado a San Petersburgo y en ésta ocasión se le designó senador. Catalina II premió su experiencia y competencia, de tal modo que abandonaba la capital a su administración cuando ella visitaba otras partes del país. También mantuvo el puesto de Gobernador en la Gobernatura general de San Petersburgo durante unos dos años, más tarde se retiró definitivamente a pasar sus últimos años en la localidad de Poddubye.
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2894530 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3649 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 45 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108717206 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
prop-fr:avant
prop-fr:nom
prop-fr:période
  • 1762 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Ivan Ivanovitch Nepliouïev, en russe : Иван Иванович Неплюев, est un diplomate et administrateur russe, né le 15 novembre 1693 et décédé le 22 novembre 1773. Il fut notamment au service de Pierre le Grand et de Catherine II.
  • Иван Иванович Неплюев (5 (15) ноября 1693 — 11 (22) ноября 1773) — русский адмирал, дипломат из рода Неплюевых, устроитель Южного Урала, автор мемуаров. Зять графов Никиты и Петра Паниных.
  • Ivan Ivanovich Neplyuyev (15 de noviembre de 1693 – 22 de noviembre 1773) fue un diplomático y prominente gestor ruso al servicio de Pedro el grande y Catalina la grande. Sus memorias fuero publicadas póstumamente y una estatua suya se puede ver en Orenburg, ciudad que él fundó.Neplyuev nació en una familia noble, pero empobrecida, en la localidad de Poddubye cerca de Novgorod.
  • Ivan Ivanovich Neplyuyev (15 November 1693 – 22 November 1773) was a Russian diplomat and administrator prominent in the service of Peter the Great and Catherine the Great. His memoirs were published posthumously and his statue may be seen in Orenburg, the city he founded.Neplyuev was born into an impoverished noble family in Poddubye near Novgorod.
  • Ivan Ivanovitsj Nepljoejev (Russisch: Иван Иванович Неплюев) (Poddoebye, 15 november 1693 – aldaar, 22 november 1773) was een Russisch diplomaat en bestuurder die een grote rol vervulde in dienst van Peter de Grote en Catharina de Grote. Hij is met name bekend om de hervormingen die hij doorvoerder tijdens zijn gouverneurschap van het toenmalige kraj Orenburg.
rdfs:label
  • Ivan Nepliouïev
  • Ivan Nepljoejev
  • Ivan Neplyuyev
  • Iván Nepliuyev
  • Неплюев, Иван Иванович
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is foaf:primaryTopic of