Dans le Code de droit canonique de 1983, l’interdit est une sanction pénale appartenant, avec l'excommunication et la suspense, à la catégorie des censures ou peines médicinales. Il était autrefois considéré comme une peine expiatoire.Elle peut être portée par le pape ou un évêque et a pour effet, jusqu'à son absolution, la privation des biens spirituels : offices divins, sépulture en terre consacrée[réf. nécessaire], sacrements.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Dans le Code de droit canonique de 1983, l’interdit est une sanction pénale appartenant, avec l'excommunication et la suspense, à la catégorie des censures ou peines médicinales. Il était autrefois considéré comme une peine expiatoire.Elle peut être portée par le pape ou un évêque et a pour effet, jusqu'à son absolution, la privation des biens spirituels : offices divins, sépulture en terre consacrée[réf. nécessaire], sacrements. On distingue : l'interdit local, pesant contre une église, une paroisse, un diocèse, une communauté religieuse, voire un pays entier ; l'interdit personnel, pesant contre un fidèle, qu'il soit clerc ou laïc, ou un groupe de fidèles.
  • Ein Interdikt (lat.: „Untersagung“) ist die Einstellung von gottesdienstlichen Handlungen als Kirchenstrafe für ein Vergehen gegen Kirchenrecht.Das Interdikt war in Form des Lokalinterdikts hauptsächlich im Mittelalter eine scharfe Waffe der katholischen Kirche gegen die Übertretung ihrer Regeln und im Kampf gegen ihre Gegner. Diese Strafe fand noch bis in die Neuzeit hinein Anwendung und ist heute Bestandteil der Strafbestimmungen des Codex Iuris Canonici.Das Interdikt bedeutete für die Betroffenen das Versagen der für das Seelenheil des gläubigen Menschen notwendigen Sakramente.
  • In Roman Catholic canon law, an interdict /ˈɪntərdɪkt/ is an ecclesiastical censure that excludes from certain rites of the Church individuals or groups, who nonetheless do not cease to be members of the Church.
  • Een interdict (Latijn interdictum = verbod) is in de Katholieke Kerk een kerkelijke straf die bepaalde rechten ontneemt zonder de gelovigen van de kerkgemeenschap uit te sluiten. Het persoonlijk interdict treft rechtstreeks een persoon. Het plaatselijk interdict treft een bepaalde plaats of regio (bijvoorbeeld een kapel, een kerkgebouw, kerkhof of een land, een bisdom, gemeente of parochie). Het persoonlijk interdict ontneemt bijna alle rechten op het ontvangen van de sacramenten, zoals de doop en de biecht.De bisschop of zelfs het Vaticaan verbiedt de geestelijkheid om aan de betreffende gelovige(n) de kerkelijke sacramenten toe te dienen. Ook wordt een kerkelijke begrafenis ontzegd.Het interdict werd en wordt ingezet om het leergezag van het episcopaat te handhaven. In de vroege Middeleeuwen werd het ook veelvuldig als politiek machtsmiddel ingezet in de strijd van de Kerk tegen de vorsten. Gelovigen mochten geen lid zijn van organisaties buiten kerkelijk verband, op straffe van het interdict, en vorsten die zich niet onderwierpen aan de paus trof hetzelfde lot.
  • Interdikt (z lat. inter-dicere, zakázat), česky klatba, znamená zákaz účasti na svátostech a je to druhý nejtěžší církevní trest kanonického práva (po exkomunikaci). Potrestaný interdiktem nesmí sloužit mši ani žádné jiné bohoslužby, ani při nich nesmí asistovat. Nesmí udělovat svátosti a svátostiny, svátosti pak nesmí ani přijímat. Interdikt je definován v kodexu kanonického práva, kánonech 1331 a 1332.
  • Интерди́кт (лат. interdictum — запрещение) — в римско-католической церкви временное запрещение всех церковных действий и треб (например, миропомазания, исповеди, бракосочетаний, евхаристии), налагаемое папой или епископом. Часто интердикт налагался на население целой страны или города, гораздо реже — на отдельных лиц. Интердикт в отношении определённого лица обычно называют отлучением от церкви (экскоммуникацией).Существуют 3 вида интердикта: личный (подвижной) интердикт (interdictum personale seu ambulatorium), налагавшийся на определённых лиц повсюду, где бы они ни находились; местный интердикт (interdictum locale), ограничивающийся определённой местностью, но её обитатели, перейдя в другое место, могли присутствовать при богослужении и принимать участие во всех церковных священнодействиях; смешанный интердикт (interdictum mixtus), падавший не только на местность, но и на её обитателей.
  • Enterdi, Papa'nın Hıristiyan bir ülkeyi halkı ile dinden çıkarmasıdır. Orta Çağda enterdiye sıkça rastlanır. Enterdi olan bir ülkede; Vaftiz, nikah, dini usullerle ölü gömme gibi dini faaliyetler durdurulur. Kiliseler kapatılır. Kiliselerdeki görevliler Vatikan'ın emri doğrultusunda ülkeyi terk eder.
  • Para el mismo término en otros sistemas jurídicos, véase interdicto e interdicta.El entredicho o interdicto es, en el derecho canónico, una censura eclesiástica por la cual las autoridades religiosas prohíben a los fieles la asistencia a los oficios divinos, la recepción de algunos sacramentos y la sepultura cristiana.Se diferencia de la excomunión en que el afectado no es expulsado de la sociedad cristiana, aunque en ambos casos los actos religiosos prohibidos son los mismos.
  • Interdykt (łac. interdictum) – nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie (zbiorowy) lub przez daną osobę. Obecnie nie istnieje już interdykt zbiorowy, ale w średniowieczu był stosowany nawet wobec całych państw, kiedy ich władca szkodził papieżowi. W przypadku popełnienia następujących czynów, osoba zaciąga karę interdyktu: użycie siły fizycznej w stosunku do biskupa (Kan. 1370 § 2), popieranie lub kierowanie stowarzyszeniem działającym przeciw Kościołowi (Kan. 1374), sprawowanie liturgicznej czynności Ofiary eucharystycznej lub udzielanie spowiedzi bez święceń kapłańskich (Kan. 1378 § 2), sprawowanie lub przyjmowanie sakramentu przy zastosowaniu symonii (Kan. 1380), fałszywe oskarżenie spowiednika o namawianie do grzechu przeciw szóstemu przykazaniu Dekalogu (Kan. 1390 § 1), próba zawarcia małżeństwa przez zakonnika lub duchownego (Kan. 1394),Interdykt zazwyczaj zawiesza prawa do przyjmowania sakramentów (w przypadku osób świeckich). Na mocy samego prawa traci on ważność w niebezpieczeństwie śmierci.Podobną, lecz wyższą karą jest ekskomunika.
  • Il termine interdetto (dal latino interdicere, ordinare, vietare, decreto di proibizione), usato in ambito religioso, è una punizione ecclesiastica (pena canonica) che ha l'effetto di impedire l'accesso a tutte o a gran parte delle sacre funzioni della Chiesa in un luogo particolare. Nel passato poteva riguardare anche un intero territorio (una città, un villaggio) o una chiesa. Non va confuso con l'interdetto giudiziale del diritto.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 422997 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3735 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 39 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103818560 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Dans le Code de droit canonique de 1983, l’interdit est une sanction pénale appartenant, avec l'excommunication et la suspense, à la catégorie des censures ou peines médicinales. Il était autrefois considéré comme une peine expiatoire.Elle peut être portée par le pape ou un évêque et a pour effet, jusqu'à son absolution, la privation des biens spirituels : offices divins, sépulture en terre consacrée[réf. nécessaire], sacrements.
  • In Roman Catholic canon law, an interdict /ˈɪntərdɪkt/ is an ecclesiastical censure that excludes from certain rites of the Church individuals or groups, who nonetheless do not cease to be members of the Church.
  • Interdikt (z lat. inter-dicere, zakázat), česky klatba, znamená zákaz účasti na svátostech a je to druhý nejtěžší církevní trest kanonického práva (po exkomunikaci). Potrestaný interdiktem nesmí sloužit mši ani žádné jiné bohoslužby, ani při nich nesmí asistovat. Nesmí udělovat svátosti a svátostiny, svátosti pak nesmí ani přijímat. Interdikt je definován v kodexu kanonického práva, kánonech 1331 a 1332.
  • Enterdi, Papa'nın Hıristiyan bir ülkeyi halkı ile dinden çıkarmasıdır. Orta Çağda enterdiye sıkça rastlanır. Enterdi olan bir ülkede; Vaftiz, nikah, dini usullerle ölü gömme gibi dini faaliyetler durdurulur. Kiliseler kapatılır. Kiliselerdeki görevliler Vatikan'ın emri doğrultusunda ülkeyi terk eder.
  • Para el mismo término en otros sistemas jurídicos, véase interdicto e interdicta.El entredicho o interdicto es, en el derecho canónico, una censura eclesiástica por la cual las autoridades religiosas prohíben a los fieles la asistencia a los oficios divinos, la recepción de algunos sacramentos y la sepultura cristiana.Se diferencia de la excomunión en que el afectado no es expulsado de la sociedad cristiana, aunque en ambos casos los actos religiosos prohibidos son los mismos.
  • Il termine interdetto (dal latino interdicere, ordinare, vietare, decreto di proibizione), usato in ambito religioso, è una punizione ecclesiastica (pena canonica) che ha l'effetto di impedire l'accesso a tutte o a gran parte delle sacre funzioni della Chiesa in un luogo particolare. Nel passato poteva riguardare anche un intero territorio (una città, un villaggio) o una chiesa. Non va confuso con l'interdetto giudiziale del diritto.
  • Een interdict (Latijn interdictum = verbod) is in de Katholieke Kerk een kerkelijke straf die bepaalde rechten ontneemt zonder de gelovigen van de kerkgemeenschap uit te sluiten. Het persoonlijk interdict treft rechtstreeks een persoon. Het plaatselijk interdict treft een bepaalde plaats of regio (bijvoorbeeld een kapel, een kerkgebouw, kerkhof of een land, een bisdom, gemeente of parochie).
  • Интерди́кт (лат. interdictum — запрещение) — в римско-католической церкви временное запрещение всех церковных действий и треб (например, миропомазания, исповеди, бракосочетаний, евхаристии), налагаемое папой или епископом. Часто интердикт налагался на население целой страны или города, гораздо реже — на отдельных лиц.
  • Interdykt (łac. interdictum) – nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie (zbiorowy) lub przez daną osobę. Obecnie nie istnieje już interdykt zbiorowy, ale w średniowieczu był stosowany nawet wobec całych państw, kiedy ich władca szkodził papieżowi. W przypadku popełnienia następujących czynów, osoba zaciąga karę interdyktu: użycie siły fizycznej w stosunku do biskupa (Kan.
  • Ein Interdikt (lat.: „Untersagung“) ist die Einstellung von gottesdienstlichen Handlungen als Kirchenstrafe für ein Vergehen gegen Kirchenrecht.Das Interdikt war in Form des Lokalinterdikts hauptsächlich im Mittelalter eine scharfe Waffe der katholischen Kirche gegen die Übertretung ihrer Regeln und im Kampf gegen ihre Gegner.
rdfs:label
  • Interdit (droit canonique)
  • Enterdi
  • Entredicho
  • Interdetto
  • Interdict
  • Interdict
  • Interdikt
  • Interdikt (Kirchenrecht)
  • Interdykt
  • Интердикт
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of