L'impérialisme est une stratégie ou une doctrine politique de conquête, visant la formation d'un empire ou d'une domination. Pour John Atkinson Hobson, la nouveauté dans l'impérialisme de la fin du XIXe siècle et du début du XXe siècle, c'est qu'il n'est plus lié à l'idée d'un empire couvrant le monde connu, comme c'était le cas dans le cadre de la Pax Romana.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'impérialisme est une stratégie ou une doctrine politique de conquête, visant la formation d'un empire ou d'une domination. Pour John Atkinson Hobson, la nouveauté dans l'impérialisme de la fin du XIXe siècle et du début du XXe siècle, c'est qu'il n'est plus lié à l'idée d'un empire couvrant le monde connu, comme c'était le cas dans le cadre de la Pax Romana. Au contraire, à la suite de la montée du nationalisme au XIXe siècle, cet impérialisme donne lieu à une lutte entre empires concurrents (Empire allemand, Empire britannique, Russie impériale, etc.). Au niveau économique, l'impérialisme est alors de nature protectionniste et s'oppose au libre-échange. Par ailleurs, ses liens avec certaines formes de capitalisme monopolistique sont mis en avant par de nombreux auteurs marxistes. De nos jours, ce terme est employé de façon large pour désigner tout rapport de domination établi par une nation ou pays sur un ou plusieurs autres pays.
  • Imperializmus a gyarmatbirodalmak kialakítására irányuló törekvés, a kapitalista fejlődés egy új szakasza a 19-20. század fordulóján. Sokak szerint az imperializmus mögötti hajtóerő gazdasági természetű, célja az olcsó munkaerő és nyersanyagforrások kizsákmányolása és az új piacok megnyitása. Mások szerint a gazdaságon kívüli tényezők jutnak szerephez, ideértve a nacionalizmust, a fajüldözést és a nemzetközi hatalomvágyat.Fő jellemzői a szabad verseny korlátozása monopóliumok alakításával, a korábbi árukivitelt egyre inkább tőkekivitel váltja fel, átstrukturálódik a tőkés társadalmak szerkezete: kialakul a finánctőke és a munkásarisztokrácia.A lezajlott gyarmatosítást követően az egyenlőtlen fejlődés során később, de gyorsabban fejlődött országok is részt követelnek a világ gazdaságából és a gyarmati területekből.Az államszocialista felfogás szerint az imperializmus a kapitalizmus legfelsőbb fejlődési szakasza, amelynek fő jellemzője a monopóliumok kialakulása, nemzetközivé válása, s a befolyási övezetekre felosztott világ újrafelosztásáért vívott harc volt. Ez a monopóliumok agresszív terjeszkedési törekvéseinek következménye, amely már kétszer torkollott világháborúba. A II. világháborút követően a szocializmus mint későbbi világrendszer megjelenésével a nyugati (imperialista) hatalmak egymás közötti harcának jelentőségét háttérbe szorította a két világrendszer harcának jelentősége, a szocializmus szerint az imperializmus agresszivitása a világszocializmus és a forradalmi erők ellen irányult. Az ideológia szerint ugyanakkor az imperializmust visszarettentette egy újabb világháború kirobbanásától a szocialista országok és a korabeli Szovjetunió katonai ereje. Ebben a helyzetben tűnt reálisnak az ún. "békés egymás mellett élés", azaz a nemzetközi enyhülés politikája, amely történelmi perspektívában lehetővé tette volna, hogy a két világrendszer harcát ne a katonai erőszak, hanem a szocialista társadalom minőségi fölénye döntse el a szocializmus javára.
  • Imperialismo es la doctrina política que justifica la dominación de un pueblo o Estado sobre otros; habitualmente mediante distintos tipos de colonización (de poblamiento, de explotación económica, de presencia militar estratégica) o por la subordinación cultural (aculturación). Aunque los términos "imperialismo" y "colonialismo" están muy relacionados, no son sinónimos.Los Imperios han existido a lo largo de toda la historia, desde su mismo comienzo en la Edad Antigua, pero el uso del término "imperialismo" suele limitarse a la calificación de la expansión europea que se inicia con la era de los descubrimientos (siglo XV) y se prolonga durante toda la Edad Moderna y Edad Contemporánea hasta el proceso de descolonización tras la Segunda Guerra Mundial.Más específicamente, la expresión Era del Imperialismo, utilizada por la historiografía, denomina al periodo que va de 1871 a 1919, en que se produjo una verdadera carrera para construir imperios coloniales, principalmente con el llamado reparto de África. A ese periodo se refieren dos de los textos más importantes que fijaron el concepto: Imperialism, a study, de Hobson, y El imperialismo, fase superior del capitalismo, de Lenin.La perspectiva marxista entiende el imperialismo no esencialmente como una forma de dominación política, sino como un mecanismo de división internacional del capital y el trabajo, por el que la propiedad del capital, la gestión, el trabajo de mayor cualificación y la mayor parte del consumo se concentran en los países "centrales"; mientras que en los países "periféricos", que aportan el trabajo de menor cualificación y los recursos naturales, sufren un intercambio desigual que conduce a la explotación y el empobrecimiento. En politología también se emplea la nomenclatura "norte-sur" para esta forma de relación.
  • 제국주의(帝國主義,영어: Imperialism)는 특정국가가 다른 나라, 지역 등을 군사적, 정치적, 경제적으로 지배하려는 정책, 또는 그러한 것을 목적으로 하는 사상을 가리킨다. 엄밀히 말해 영역의 지배보다는 영향력, 곧 패권을 확대하는 정책 또는 사상을 가리킨다.
  • Imperialisme is het proces waarbij landen hun macht in andere delen van de wereld uit willen breiden door gebieden te veroveren en te beheersen. Het overnemen gebeurt niet, zoals bij kolonialisme, alleen om de economische redenen. Het gaat ook vooral om de eigen cultuur en politiek over te brengen of te forceren op de bevolking.
  • Als Imperialismus (von lateinisch imperare „herrschen“; imperium „Weltreich“; etwa bei Imperium Romanum) bezeichnet man das Bestreben eines Staatswesens oder dessen Anführers, seinen Einfluss auf andere Länder oder Völker auszudehnen, bis hin zu deren Unterwerfung und Eingliederung in das eigene Umfeld. Dazu gehört eine ungleiche wirtschaftliche, kulturelle oder territoriale Beziehung aufzubauen und aufrechtzuerhalten.Imperialismus wurde ex post auch für eine Reihe von antiken Großreichen angenommen. Der Begriff als solcher wurde im 16. Jahrhundert geprägt und galt damals als Negativbezeichnung für eine auf Militärmacht und Despotie – im Gegensatz zum Rechtsstaat – basierende Herrschaft. Als eigentliches Zeitalter des Imperialismus gilt das späte 19. Jahrhundert, wozu auch die verschiedenen marxistischen Imperialismustheorien beitrugen.Der Begriff sollte vom Kolonialismus getrennt werden. Edward Said sieht beim Imperialismus Vorlage:", der Provinz. Said zufolge sei Kolonialismus nicht mehr als die Besiedlung entfernter Länder. Robert J. C. Young stimmt dem insoweit zu, als Imperialismus aus dem Zentrum operiere, als staatliche Politik, während Kolonialismus nicht mehr als Siedlungs- oder Wirtschaftsentwicklung bedeute.Von der bewussten Politik der Machtprojektion und der Erweiterung von Regierungsgewalt auf verschiedene Territorien ist der weiter gefasste Begriff des Kulturimperialismus zu unterscheiden, wie auch der der kulturellen Hegemonie im Sinne Antonio Gramscis.
  • Imperialismus je pojem užívaný k označení velmocenské, dobyvačné, expanzivní a militantní politiky, vedené snahou o rozšíření vlivu jednoho státu nad jinými s cílem vytvoření velmoci nebo získání dominantního vlivu nad územím, na které si tento stát činí nárok z historických, nacionálních, náboženských, ekonomických nebo politických důvodů (přírodní bohatství, levné pracovní síly, strategické body).Původně byl pojmem užívaným k označení růstu a upevňování britského impéria. Pod různými záminkami byl původcem vzniku dalších koloniálních říší ovládajících Afriku, Oceánii, Asii (Francie - rozšiřování civilizace, Rusko - myšlenka panslavismu, Německo - víra v poslání Němců ve světě, Japonsko - nové uspořádání východní Asie, USA). Imperialisté svoji expanzivní politiku vždy zdůvodňovali jejím pozitivním dopadem (šíření civilizace, kultury, ekonomické prosperity, lidských práv nebo demokracie).
  • Emperyalizm veya yayılmacılık, bir devletin veya ulusun başka devlet veya uluslar üzerinde kendi çıkarları doğrultusunda etkide bulunmaya çalışmasıdır. Etkileyen devlet, etkilenen devletin kaynaklarından "yararlanma" hakkına sahiptir.Diktatörlük gücü, merkezî hükümet, keyfî yönetim metotları anlamına gelmektedir. Bu kullanımının dışında Fransa’da 1830’larda Napolyon imparatorluğuna hayranlık duyanları nitelemek için, 1848’den sonra ise III. Napolyon’un kötü yönetimini ifade etmek için kullanılmıştır. Emperyalizm kavramının kullanımı 1870’lerde İngiltere’de yaygınlaşmıştır.
  • Inperialismoa berezko lurraldearen edo eragin eremuaren hedapena da, beste herri batzuk menperatuz eta batasun bat sortzeko egiten denean. Menperatzea lurraldezkoa (kolonialismoa), kulturala edo-eta ekonomikoa izan daiteke.Inperioko herrien arteko harremana asimetrikoa da, partaideek beraien ohitura nahiz usadioak alde batera uzten baitituzte, patroi amankomun bakarra bereganatuz.
  • L'imperialismo si sviluppa come nuovo colonialismo tra il 1870 e il 1914, e consiste nell'azione da parte dei governi ad imporre la propria egemonia su altri paesi per sfruttarli dal punto di vista economico assumendone il pieno controllo monopolistico delle fonti energetiche ed esportazione soprattutto di capitali.Il termine "Imperialismo" fu coniato in Francia nel primo Ottocento per definire il regime instaurato da Napoleone III. In seguito fu usato in Inghilterra, associato all'idea di dispotismo, per indicare il regime di Napoleone III. Infine il termine Imperialismo assunse il suo significato più noto: la tendenza di una nazione ad imporre il suo dominio economico e ad influenzare la politica interna di altri paesi con l'obiettivo di avviare la costruzione di imponenti imperi economici. Per i paesi dominanti uno degli obiettivi principali di questo sistema era quello di ricavare dai paesi occupati una grande quantità di materie prime a costi bassi. Il termine è usato talvolta per descrivere la politica di uno stato tesa al mantenimento di colonie e domini in terre lontane, anche se lo stato stesso non si considera un impero.Inoltre, il termine imperialismo può indicare una posizione intellettuale, che implicherebbe la convinzione che la conquista e il mantenimento degli imperi abbiano una valenza positiva; tale punto di vista è spesso unito al presupposto di una superiorità culturale o di altro tipo intrinseca al potere imperiale. Una definizione scientifica del termine imperialismo, l'unica di fatto, può ricercarsi nelle trattazioni dedicate da Lenin all'argomento, prima tra tutte la seguente: l'imperialismo è la fase suprema del capitalismo avanzato, entrato cioè nella sua fase matura.
  • Imperialism, as defined by the Dictionary of Human Geography, is an unequal human and territorial relationship, usually in the form of an empire, based on ideas of superiority and practices of dominance, and involving the extension of authority and control of one state or people over another." Lewis Samuel Feuer identifies two major subtypes of imperialism; the first is the "regressive imperialism" identified with pure conquest, unequivocal exploitation, extermination or reductions of undesired peoples, and settlement of desired peoples into those territories. The second type identified by Feuer is "progressive imperialism" that is founded upon a cosmopolitan view of humanity, that promotes the spread of civilization to allegedly backward societies to elevate living standards and culture in conquered territories, and allowance of a conquered people to assimilate into the imperial society, an example being the British Empire which claimed to give their "citizens" a number of advantages. The term as such primarily has been applied to Western political and economic dominance in the 19th and 20th centuries. Some writers, such as Edward Said, use the term more broadly to describe any system of domination and subordination organized with an imperial center and a periphery. According to Marxist theorist Vladimir Lenin, imperialism is a natural feature of a developed capitalist nation state as it matures into monopoly capitalism. In his work Imperialism, the Highest Stage of Capitalism, Lenin observed that as capitalism matured in the Western world, the economy shifted away from real commodity production towards banking and finance, as commodity production was outsourced to the empires' colonies. Lenin concluded that the competition between empires and the unfettered drive to maximise profit would lead to wars between the empires themselves, such as World War I in his contemporary time, as well as continued future military invasions and occupations in the undeveloped world to establish and expand markets and exploit cheap labour for the monopolist corporations of the empires.It is mostly accepted that modern-day colonialism is an expression of imperialism and cannot exist without the latter. The extent to which "informal" imperialism with no formal colonies is properly described as such remains a controversial topic among historians.The word imperialism became common in the United Kingdom in the 1870s and was used with a negative connotation. In Great Britain, the word had until then mostly been used to refer to the politics of Napoléon III of obtaining favorable public opinion in France through military interventions outside France.
  • 帝国主義(ていこくしゅぎ、英語: imperialism)とは、一つの国家が、自国の民族主義、文化、宗教、経済体系などを拡大するため、あるいは新たな領土や天然資源などを獲得するために、軍事力を背景に他の民族や国家を積極的に侵略し、さらにそれを推し進めようとする思想や政策。
  • Imperializm (łac. imperialis – "imperium", "władza") – polityka państw o statusie lub aspiracjach mocarstwowych, zmierzająca do rozszerzenia ich wpływów politycznych, militarnych, gospodarczych i kulturalnych na obszary do nich nienależące. Jest to również okres historyczny zapoczątkowany w ostatniej ćwierci XIX wieku, odznaczający się światową dominacją kilku wielkich mocarstw. W myśli marksistowskiej, to najwyższe stadium rozwoju kapitalistycznej formacji społeczno-ekonomicznej.W dawnych czasach imperializm odwoływał się do idei uniwersalistycznych. Państwo to miało być dobre dla każdego narodu, plemienia, religii, kultury która nie była antypaństwowa (według władz). Przykładem może być Persja Achemenidów, Imperium Aleksandra Wielkiego czy imperium rzymskie a nawet imperium Napoleona. Po Wiośnie Ludów imperializm porzucił idee uniwersalistyczne na rzecz idei nacjonalistycznych. Zaczęło się wynaradawianie finansowane z funduszy państwowych. Jako przykład można podać rusyfikację czy germanizację ziem polskich w czasie zaborów. Dodać można też chęć obniżenia poziomu intelektualnego danego regionu. Dobrym przykładem byłoby imperium brytyjskie, w którym wielu uzdolnionych i utalentowanych tubylców z kolonii albo zabijano (kolonie w Ameryce) albo sprowadzano taką osobę do metropolii (Indie). W polityce zagranicznej imperializm cechuje się ekspansywnością i interwencjonizmem dyplomatycznym. Ekspansjonizm związany jest z chęcią powiększenia granic lub wpływów państwa i ustanowienie swojego porządku (Francja Napoleońska). Często kontynuowanie podbojów jest wymuszone przez czynniki wewnętrzne bardziej, niż przez czynniki zewnętrzne. Przykładem może być imperium osmańskie i Janczarzy, którzy wraz ze Spahisami naciskali na dwór sułtański, aby prowadzić wojny. Interwencjonizm dyplomatyczny powiązany jest z utrzymaniem hegemonii lub niedopuszczaniem do powstania ewentualnego zagrożenia (brytyjska doktryna równowagi europejskiej). Pierwsze teorie imperializmu pojawiły się pod koniec XIX wieku. Według nich szybki rozwój państw kolonialnych wynikał z eksploatacji należących do nich kolonii. Zwolennikami takiego poglądu byli przede wszystkim Włodzimierz Lenin i Róża Luksemburg. Według Lenina imperializm był szczytowym stadium kapitalizmu (praca pt. Imperializm jako najwyższe stadium kapitalizmu z 1917 roku). Obecnie mianem imperializmu określa się głównie politykę USA wobec Afganistanu, Iraku czy Iranu, Rosji wobec Czeczenii, Izraela wobec Autonomii Palestyńskiej. Według marksistów istniały również imperializmy: brytyjski, francuski, niemiecki (głównie w odniesieniu do ich byłych kolonii). Członków rządów krajów imperialistycznych, bądź ich zwolenników nazywa się imperialistami.
  • Империали́зм (от лат. imperium — власть, господство) — государственная политика, направленная на поддержку неравноправных отношений. Во внешней политике это проявляется в завоевании территорий, формировании колоний, политическом или экономическом контроле над другими странами. Во внутренней политике заметную роль играют промышленно-финансовые монополии (монополистический капитализм).Стадия «империализма» рассматривалась Дж. Гобсоном, В. И. Лениным и другими применительно к капитализму при сложившемся господстве монополий и финансового капитала, когда происходит экономический раздел мира на сферы интересов международных (транснациональных) корпораций (трестов) и на этой основе разворачивается борьба между ними, в которую вовлекаются и государства.В XXI веке содержание империализма во многом перекрывается и развивается в понятии глобализма — фазы, на которой борьба за сферы влияния в мире протекает в условиях, близких к однополярному миру.Признаки империализма: появление монополий 4-х видов: картель, синдикат, трест, концерн; объединение производственного и банковского капиталов в финансовый капитал; закончен территориальный раздел мира, что с неизбежностью рождает войну за новый передел; возникновение олигархий; возникновение монополистических союзов, делящих между собой мир.
  • Imperialisme ialah sebuah [kebijakan] di mana sebuah negara besar dapat memegang kendali atau pemerintahan atas daerah lain agar negara itu bisa dipelihara atau berkembang. Sebuah contoh imperialisme terjadi saat negara-negara itu menaklukkan atau menempati tanah-tanah itu.
  • Империализъм (на френски: impérialisme, на английски: imperialism, на немски: Imperialismus, на латински: imperium — власт, господство) е създаването и поддържането на неравностойни икономически, културни и териториални взаимоотношения, обикновено между отделни държави и често под формата на империя, основани на превъзходство и подчинение. В последните 500 години това означава експанзионизъм и меркантилизъм или с други думи борба на дадено правителство за световна хегемония. Исторически могат да се посочат Римска империя, Отоманска империя, Персийска империя, Руска империя и много други.Империализмът обикновено е автократичен и монолитен (с монолитна непроменяща се структура).С други думи това е властване над чужди страни и държави чрез насърчаване на имперските интереси. По същността си е агресивен и цели териториално разширяване и икономически облаги чрез установяване на власт на една държава над друга/и. Ленин описва империализма като „висш и последен стадий на капитализма“. През XXI век вместо империализъм, се появява едно ново понятие глобализъм (и съответно антиглобализъм), което означава, че е достигната фаза, при която борбата за сфери на влияние е достигнала етапа на равновесие на силите.
  • Imperialismo é a política de expansão e o domínio territorial, cultural e econômico de uma nação sobre outras, ou sobre uma ou várias regiões geográficas.O imperialismo contemporâneo pode ser também denominado como neocolonialismo, por possuir muitas semelhanças com o regime vigorado entre os séculos XV e XIX, o colonialismo.Esta prática está registrada na história da humanidade através de muitos exemplos de impérios que se desenvolveram e, em muitos casos, foram aniquilados ou substituídos por outros. No entanto, o conceito, derivado de uma prática assente na teoria econômica, só surgiu no início do século XX.É, sobretudo, aceito que o colonialismo moderno é uma expressão do imperialismo e que não pode existir sem o segundo. A medida em que o imperialismo "informal", sem colônias formais está devidamente descrito, como tal, continua a ser um tema controverso entre os historiadores.A palavra imperialismo tornou-se comum no Reino Unido na década de 1870 e foi usado com uma conotação negativa. Na Grã-Bretanha, a palavra até então tinha sido principalmente usada para se referir à política de Napoleão III de obtenção de opinião pública favorável na França através de intervenções militares fora do país.
  • L'imperialisme és l'expansió del propi territori o de la pròpia influència a base de dominar altres països i formar una unitat. La dominació pot ser territorial, com passava al colonialisme, cultural o econòmica, o una combinació dels tres factors. Els dominis geogràfics inclouen l'imperi Mongol, l'imperi Romà, l'imperi Otomà, el Sacre Imperi Romanogermànic, l'imperi Portuguès, l'imperi Espanyol, l'imperi Neerlandès, l'imperi Persa, l'imperi Francès, l'imperi Rus, l'imperi Estatunidenc, l'imperi Xinès o l'imperi Britànic, però el terme també es pot aplicar als camps del coneixement, les creences, els valors i el saber, com és el cas en els imperis cristians (vegeu cristianisme) o musulmans (vegeu califat).
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 56773 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 35343 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 237 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109761567 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:texte
  • George Lichtheim
prop-fr:trad
  • George Lichtheim
  • George Lichtheim
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • L'impérialisme est une stratégie ou une doctrine politique de conquête, visant la formation d'un empire ou d'une domination. Pour John Atkinson Hobson, la nouveauté dans l'impérialisme de la fin du XIXe siècle et du début du XXe siècle, c'est qu'il n'est plus lié à l'idée d'un empire couvrant le monde connu, comme c'était le cas dans le cadre de la Pax Romana.
  • 제국주의(帝國主義,영어: Imperialism)는 특정국가가 다른 나라, 지역 등을 군사적, 정치적, 경제적으로 지배하려는 정책, 또는 그러한 것을 목적으로 하는 사상을 가리킨다. 엄밀히 말해 영역의 지배보다는 영향력, 곧 패권을 확대하는 정책 또는 사상을 가리킨다.
  • Imperialisme is het proces waarbij landen hun macht in andere delen van de wereld uit willen breiden door gebieden te veroveren en te beheersen. Het overnemen gebeurt niet, zoals bij kolonialisme, alleen om de economische redenen. Het gaat ook vooral om de eigen cultuur en politiek over te brengen of te forceren op de bevolking.
  • Inperialismoa berezko lurraldearen edo eragin eremuaren hedapena da, beste herri batzuk menperatuz eta batasun bat sortzeko egiten denean. Menperatzea lurraldezkoa (kolonialismoa), kulturala edo-eta ekonomikoa izan daiteke.Inperioko herrien arteko harremana asimetrikoa da, partaideek beraien ohitura nahiz usadioak alde batera uzten baitituzte, patroi amankomun bakarra bereganatuz.
  • 帝国主義(ていこくしゅぎ、英語: imperialism)とは、一つの国家が、自国の民族主義、文化、宗教、経済体系などを拡大するため、あるいは新たな領土や天然資源などを獲得するために、軍事力を背景に他の民族や国家を積極的に侵略し、さらにそれを推し進めようとする思想や政策。
  • Imperialisme ialah sebuah [kebijakan] di mana sebuah negara besar dapat memegang kendali atau pemerintahan atas daerah lain agar negara itu bisa dipelihara atau berkembang. Sebuah contoh imperialisme terjadi saat negara-negara itu menaklukkan atau menempati tanah-tanah itu.
  • Imperializmus a gyarmatbirodalmak kialakítására irányuló törekvés, a kapitalista fejlődés egy új szakasza a 19-20. század fordulóján. Sokak szerint az imperializmus mögötti hajtóerő gazdasági természetű, célja az olcsó munkaerő és nyersanyagforrások kizsákmányolása és az új piacok megnyitása.
  • L'imperialisme és l'expansió del propi territori o de la pròpia influència a base de dominar altres països i formar una unitat. La dominació pot ser territorial, com passava al colonialisme, cultural o econòmica, o una combinació dels tres factors.
  • L'imperialismo si sviluppa come nuovo colonialismo tra il 1870 e il 1914, e consiste nell'azione da parte dei governi ad imporre la propria egemonia su altri paesi per sfruttarli dal punto di vista economico assumendone il pieno controllo monopolistico delle fonti energetiche ed esportazione soprattutto di capitali.Il termine "Imperialismo" fu coniato in Francia nel primo Ottocento per definire il regime instaurato da Napoleone III.
  • Империали́зм (от лат. imperium — власть, господство) — государственная политика, направленная на поддержку неравноправных отношений. Во внешней политике это проявляется в завоевании территорий, формировании колоний, политическом или экономическом контроле над другими странами. Во внутренней политике заметную роль играют промышленно-финансовые монополии (монополистический капитализм).Стадия «империализма» рассматривалась Дж. Гобсоном, В. И.
  • Imperializm (łac. imperialis – "imperium", "władza") – polityka państw o statusie lub aspiracjach mocarstwowych, zmierzająca do rozszerzenia ich wpływów politycznych, militarnych, gospodarczych i kulturalnych na obszary do nich nienależące. Jest to również okres historyczny zapoczątkowany w ostatniej ćwierci XIX wieku, odznaczający się światową dominacją kilku wielkich mocarstw.
  • Imperialismo é a política de expansão e o domínio territorial, cultural e econômico de uma nação sobre outras, ou sobre uma ou várias regiões geográficas.O imperialismo contemporâneo pode ser também denominado como neocolonialismo, por possuir muitas semelhanças com o regime vigorado entre os séculos XV e XIX, o colonialismo.Esta prática está registrada na história da humanidade através de muitos exemplos de impérios que se desenvolveram e, em muitos casos, foram aniquilados ou substituídos por outros.
  • Emperyalizm veya yayılmacılık, bir devletin veya ulusun başka devlet veya uluslar üzerinde kendi çıkarları doğrultusunda etkide bulunmaya çalışmasıdır. Etkileyen devlet, etkilenen devletin kaynaklarından "yararlanma" hakkına sahiptir.Diktatörlük gücü, merkezî hükümet, keyfî yönetim metotları anlamına gelmektedir. Bu kullanımının dışında Fransa’da 1830’larda Napolyon imparatorluğuna hayranlık duyanları nitelemek için, 1848’den sonra ise III.
  • Imperialism, as defined by the Dictionary of Human Geography, is an unequal human and territorial relationship, usually in the form of an empire, based on ideas of superiority and practices of dominance, and involving the extension of authority and control of one state or people over another." Lewis Samuel Feuer identifies two major subtypes of imperialism; the first is the "regressive imperialism" identified with pure conquest, unequivocal exploitation, extermination or reductions of undesired peoples, and settlement of desired peoples into those territories.
  • Imperialismo es la doctrina política que justifica la dominación de un pueblo o Estado sobre otros; habitualmente mediante distintos tipos de colonización (de poblamiento, de explotación económica, de presencia militar estratégica) o por la subordinación cultural (aculturación).
  • Als Imperialismus (von lateinisch imperare „herrschen“; imperium „Weltreich“; etwa bei Imperium Romanum) bezeichnet man das Bestreben eines Staatswesens oder dessen Anführers, seinen Einfluss auf andere Länder oder Völker auszudehnen, bis hin zu deren Unterwerfung und Eingliederung in das eigene Umfeld.
  • Imperialismus je pojem užívaný k označení velmocenské, dobyvačné, expanzivní a militantní politiky, vedené snahou o rozšíření vlivu jednoho státu nad jinými s cílem vytvoření velmoci nebo získání dominantního vlivu nad územím, na které si tento stát činí nárok z historických, nacionálních, náboženských, ekonomických nebo politických důvodů (přírodní bohatství, levné pracovní síly, strategické body).Původně byl pojmem užívaným k označení růstu a upevňování britského impéria.
  • Империализъм (на френски: impérialisme, на английски: imperialism, на немски: Imperialismus, на латински: imperium — власт, господство) е създаването и поддържането на неравностойни икономически, културни и териториални взаимоотношения, обикновено между отделни държави и често под формата на империя, основани на превъзходство и подчинение. В последните 500 години това означава експанзионизъм и меркантилизъм или с други думи борба на дадено правителство за световна хегемония.
rdfs:label
  • Impérialisme
  • Emperyalizm
  • Imperialism
  • Imperialisme
  • Imperialisme
  • Imperialisme
  • Imperialismo
  • Imperialismo
  • Imperialismo
  • Imperialismus
  • Imperialismus
  • Imperializm
  • Imperializmus
  • Inperialismo
  • Империализм
  • Империализъм
  • 帝国主義
  • 제국주의
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of