Le terme humanités a longtemps désigné les collèges dispensant la première partie l'enseignement des arts libéraux (trivium et quadrivium, sans celui de la philosophie) de la faculté des arts de l'Université. Ces collèges d'humanités étaient pourvus de trois ou quatre classes de grammaire, de deux classes d'humanité et de rhétorique.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le terme humanités a longtemps désigné les collèges dispensant la première partie l'enseignement des arts libéraux (trivium et quadrivium, sans celui de la philosophie) de la faculté des arts de l'Université. Ces collèges d'humanités étaient pourvus de trois ou quatre classes de grammaire, de deux classes d'humanité et de rhétorique. Ils correspondaient, depuis le Moyen Âge jusqu'à la Révolution française, à notre actuel enseignement secondaire, et préparaient à l'entrée dans l'une des trois autres facultés de l'Université (droit, médecine et théologie).Par la suite, les Humanités ont continué à désigner les disciplines traitant des langues et de la littérature anciennes, c'est-à-dire essentiellement le latin et le grec ancien.Cet article porte essentiellement sur la découverte des auteurs latins et grecs dans l'Histoire, y compris avant et après la Renaissance.
  • El terme clàssic fa referència a un conjunt difús i alhora ampli de conceptes estètics que abracen la majoria de disciplines artístiques considerades canòniques. El significat de clàssic és variable segons el país o l'època. Aquest conjunt té sentit en comparació a moviments estètics més recents. Al segle XVIII, clàssic significava que posseïa les qualitats d'harmonia, serenitat o equilibri propis de l'antiguitat clàssica. Al segle XX significava estàndard, normatiu i es podia aplicar a camps prou allunyats de l'art més ortodox com un "model clàssic" referit a un automòbil com a un vestit. Fins i tot s'aplica a principis del segle XXI a grups de música pop i rock els quals han tingut una dilatada i afamada carrera musical. I fins i tot dels "clàssics en vida", personatges que per la seva obra han estat reconeguts com a tals pels mitjans de comunicació o els crítics d'art durant la seva pròpia vida. En tot cas sembla haver-hi una avidesa per a adquirir nous mites i ídols als que designar com a generadors d'un model canònic de l'estètica. Tot i així en general es considera clàssic a tot allò relatiu a la cultura clàssica esdevinguda durant l'antiguitat clàssica pròpia de la Mediterrània. El període clàssic, entre el període arcaic i el període hel·lenístic esdevindrà el primer referent per als futurs classicismes, bé sigui en el renaixement o el neoclassicisme que n'adaptaren els estàndards i cànons de bellesa estètica.
  • A arte e cultura clássicas, muitas vezes denominadas como Antiguidade Clássica, constituem o estilo artístico e cultura predominantes na Grécia Antiga entre os séculos VI e IV a.C. e a sua herança continuada pelos diversos períodos político-culturais da Roma Antiga. Na Antiga Grécia, o estilo clássico veio substituir o arcaico, que era baseado na tradição religiosa pré-democrática e que tinha por característica imagens geometrizadas e pouco naturalistas.Com o advento de uma sociedade mais laica e ligada ao pensamento filosófico, os artistas tiveram que buscar uma solução que ligasse o divino (pois a arte ainda era encomendada para representar deuses e motivos religiosos) ao humano (novo campo de interesse ligado à política democrática da pólis e de pensadores como os sofistas e os filósofos, preocupados em compreender a relação entre o homem e o universo). Nesse contexto, construíram uma estética naturalista mas idealizada, baseada em cânones que eram a média das características físicas das pessoas mais belas.Na Antiguidade greco-romana não se vislumbrava qualquer diferenciação entre arte e técnica, o mesmo é dizer, entre artista e artesão. A teknê grega, bem como a ars latina referiam-se não só a uma habilidade, a um saber fazer, a uma espécie de conhecimento técnico, mas também ao trabalho, à profissão, ao desempenho de uma tarefa. O técnico era aquele que executava um trabalho, fazendo-o com uma espécie de perfeição ou estilo, em virtude de possuir o conhecimento e a compreensão dos princípios envolvidos no desempenho. Sempre associada ao trabalho dos artesãos, a arte era susceptível de ser aprendida e aperfeiçoada, até se tornar uma competência especial na produção de um objecto.Por não resultarem apenas de uma competência ou mestria obtidas por aprendizagem, mas sobretudo do bafejo de um talento pessoal, a composição musical e a poesia não faziam parte da arte, era emocionalista.Predominaram na época os nus masculinos e a representação de atletas, como o Hermes e Dionísio de Praxíteles ou o Discóbolo. Fídias foi um grande expoente da arte do período, supervisionando o entalhe das esculturas que adornavam o frontão do Partenon, em Atenas.Chegaram à posteridade principalmente exemplares de escultura, mas Plínio, o Velho cita diversos exemplos de pinturas desse período. O mármore e o bronze eram os materiais preferidos, e foi nessa época que foi criada a técnica de moldagem em bronze chamada cera perdida.Os conceitos de arte e cultura clássicos incluem a literatura clássica ou greco-romana: as diversas formas da literatura grega e a literatura latina (como a poesia, o teatro, a historiografia — historiografia clássica — e a filosofia — filosofia grega); e no âmbito da arte não apenas as denominadas belas artes, mas também todas as artes menores (estendendo-se por vezes a toda a cultura material).Também formam parte da civilização clássica ou civilização greco-romana as demais manifestações da sua cultura, crenças (mitologia clássica — mitologia grega, mitologia romana) e a vivência cultural da vida quotidiana (costumes da Antiga Grécia, costumes da Antiga Roma), a economia, sociedade e organização política, militar e religiosa.de:Klassik (Kunst)ru:Классическое искусствоth:ศิลปะคลาสสิค
  • Classics is the branch of the humanities comprising the languages, literature, philosophy, history, art, archaeology and other culture of the ancient Mediterranean world (Bronze Age ca. BC 3000 – Late Antiquity ca. AD 300–600); especially Ancient Greece and Ancient Rome during Classical Antiquity (ca. BC 600 – AD 600). Traditionally, the study of the Classics (the period's literature) was the principal study of the humanities.
  • Класика (на латински: classicus - образцов) е произведение, което се счита за образец, пример за подражание в музиката, изобразителните изкуства, архитектурата, кулинарното изкуство или литературата. Класиката е нещо, чиято стойност може само да се увеличи с времето и притежава качества, които са практически вечни. Много често когато се говори за класиците по принцип, обикновено се има предвид древногръцката философия, литература, история и изкуства. Филми и музика могат да се превърнат в класика, докато предмети на изобразителното изкуство като картини и също така книги по-скоро могат да се превърнат в шедьоври. Понякога класика се нарича нещо старо, което излиза на мода отново и става популярно. Така например в Америка някои коли от 1950-те и 1960-те днес се считат за класика. Също така много от песните на Бийтълс днес се признават за класика.
  • Arte y cultura clásica es un conjunto de conceptos culturales de la civilización occidental que identifican como clásico lo grecorromano. Incluyen, en el ámbito de la literatura, la literatura clásica o grecorromana, las distintas formas de la literatura griega y la literatura latina (como la poesía, el teatro, la historia —historiografía clásica— y la filosofía —filosofía griega, filosofía helenística—); y en el ámbito del arte, el arte clásico o grecorromano, considerado de forma amplia (no sólo las denominadas bellas artes -escultura clásica, arquitectura clásica-, sino también todas las artes menores, extendiéndose a veces a toda la cultura material).En cambio, el uso del concepto pintura clásica, ante la escasez de restos de la pintura de la Antigua Grecia o de la pintura de la Antigua Roma, se extiende a las producciones pictóricas del renacimiento clásico, el clasicismo del siglo XVII o el academicismo posterior; lo que en el contexto cronológico del arte contemporáneo se opone estilísticamente al concepto de arte moderno. En música, los conceptos de música clásica (equivalente al de música culta) o clasicismo musical (el estilo de finales del XVIII y comienzos del XIX, que sigue al barroco y precede al romanticismo) no se refieren en ningún caso a la música de la Antigüedad.Entendida como civilización, también forman parte de la civilización clásica o greco-romana los demás rasgos de su cultura, creencias (mitología clásica —mitología griega, mitología romana—) e incluso de su vida cotidiana (Costumbres de la Antigua Grecia, Costumbres de la Antigua Roma), así como su economía, sociedad y organización política, militar y religiosa (religión griega, religión romana), especialmente las instituciones griegas y las instituciones romanas.Los límites temporales de la Antigüedad clásica son tan imprecisos como los de la edad que le corresponde: del siglo VIII a. C. al siglo V d. C.; o bien terminando en el siglo III d. C. (pues desde el siglo IV d. C. comenzaría la hegemonía cultural del cristianismo); o bien comenzando en el III milenio a. C. (incluyendo así la civilización minoica y la civilización micénica). Personalizando en dos autores, la cultura clásica incluiría desde Homero hasta Apuleyo; en dos obras, desde el palacio de Cnosos hasta la Columna Trajana.Sus límites espaciales son los del mundo grecorromano.En Grecia, se reserva el nombre de periodo clásico al que se conoce como siglo de Pericles (de mediados del siglo V a. C. a mediados del siglo IV a. C., mientras que para Roma se hace lo propio desde los últimos siglos de la República Romana (siglo II a. C.) hasta los primeros siglos del Imperio Romano, con los Antoninos (siglo II d. C.).En la periodización del Arte antiguo, específicamente para el arte occidental, se suele identificar el periodo pre-clásico (civilizaciones del Antiguo Oriente Próximo), el periodo clásico (arte griego y romano) y el periodo post-clásico (arte de la Antigüedad Tardía: tardorromano, paleocristiano y bizantino).
  • Okres klasyczny w sztuce starożytnej Grecji – drugi z etapów, na które zazwyczaj dzieli się czas trwania i rozwoju sztuki na terenach zamieszkanych przez ludy greckie, czyli na obszarach należących głównie do basenu Morza Egejskiego. Jako wydarzenie rozpoczynające ten okres przyjmowana jest data bitwy pod Salaminą (480 p.n.e.) a wydarzenia kończące go wiązane są z datą śmierci Aleksandra Macedońskiego w 323 p.n.e., po której nastąpił stopniowy podział jego imperium.Ten przedział czasu umownie dzielony jest na trzy etapy, które noszą nazwy: okres wczesnoklasyczny (480 – 445 p.n.e.), związany przede wszystkim z rozpoczętą po II wojnie perskiej odbudową Aten okres klasyczny, związany z działalnością Peryklesa, czyli akmé okres późnoklasyczny, obejmujący czas po zakończeniu wojen peloponeskich i włączenia Grecji do imperium Aleksandra Wielkiego.↑ ↑
  • Антикове́дение — наука об античности, о древней Греции и Риме, включающая в себя их историю, классическую филологию, археологию другие родственные дисциплины. В континентальной Европе под антиковедением также понимают классическую филологию, но так как многие относят филологию преимущественно к изучению языков и литературы, термин «классическая филология» приобрёл двоякий смысл. В XIX веке немецкими учёными была создана концепция «науки о древности», объединявшая различные аспекты изучения древнего мира, такие дисциплины как собственно классическая филология, история древнего мира, классическая археология, папирология, эпиграфика, нумизматика и история права. Хронологически антиковедение охватывает период от второго тысячелетия до новой эры до середины первого тысячелетия новой эры; географически — район наибольшего распространения эллинистических и римских завоеваний и сфер влияния.В отличие от XIX в., в XX в. в центре внимания антиковедов одним из важнейших был вопрос о социальной структуре античного общества, в частности об античном рабстве.Появление исключительного интереса к античности среди мыслителей эпохи Возрождения положило начало систематического её изучения.
  • 西洋古典学(せいようこてんがく、英語:classics、classical philology)とは、古典ギリシア語、ラテン語で書かれた西洋の古典とされる文献を扱う学問の総称。その性質上、哲学、文学、歴史学、新約聖書学などの一部を含む。主に、「古典古代」と呼ばれる時代にギリシア・ローマ地域で書かれた文献を研究対象とするが、古代ギリシア語、ラテン語は影響範囲が広く、またラテン語は近代まで使用されたため、研究対象となる文献の作られた地域は、それにとどまらない。
  • 서양고전학(Classics)은 서양의 고전을 연구하는 학문이다.일반적으로 고전 그리스어, 라틴어로 쓰여진 서양의 고전 문헌을 취급하는 학문을 총칭한다. 그 성격상 철학, 문학, 역사학 및 신약 성서학 등의 일부를 포함한다.주로 고전 고대라고 불리는 시대에 그리스, 로마 지역에서 쓰여진 문헌을 연구 대상으로 하지만, 고대 그리스어, 라틴어는 영향 범위가 넓고, 라틴어는 근대까지 사용되었기 때문에 연구 대상이 되는 문헌이 만들어진 지역은 거기에 머물지 않는다.
  • Als Klassische Altertumswissenschaft oder Klassische Altertumskunde bezeichnet man seit Friedrich August Wolf die wissenschaftliche Beschäftigung mit der griechisch-römischen Antike, also das Studium der Geschichte und Kultur des griechisch-römisch geprägten mediterranen Kulturraums bis etwa 600 n. Chr. Die Klassische Altertumswissenschaft umfasst folgende Disziplinen: Klassische Philologie (Gräzistik und Latinistik) Alte Geschichte Klassische ArchäologieAls altertumskundliche Spezial- und Hilfswissenschaften gelten: Papyrologie Paläographie Epigraphik Numismatik Antike RechtsgeschichteAltertumswissenschaft allgemein (beziehungsweise der Plural Altertumswissenschaften) bezeichnet dann die Gesamtheit der Disziplinen, die sich dem Studium der vorfeudalen und vorislamischen Gesellschaften des Mittelmeerraumes, des Vorderen Orients und Mitteleuropas widmen. Dies sind außer der klassischen Altertumswissenschaft auch Ur- und Frühgeschichte und die verschiedenen Zweige der Altorientalistik und die Ägyptologie und weitere kleinere Fächer.
  • In de klassieke zin van het woord betekent de klassieken de studie van de taal, literatuur, geschiedenis, kunstvormen en andere aspecten van de oude Grieken en het oude Rome in de Klassieke oudheid. Griekenland in de Oudheid Griekse taal Griekse mythologie Griekse literatuur Griekse geschiedenis Griekse architectuur Griekse geneeskunde Rome in de Oudheid Latijn Romeinse mythologie Latijnse literatuur Rhetorica Post-klassieke wetenschap Humanisme FilologieKlassieken kan ook (gewoonlijk in non-academische context) klassieke literatuur in de zin van afzonderlijke klassiek geworden boeken betekenen.
  • Klasikoa, bereziki literaturan, artean, musikan, dantzan, antzerkian eta zineman, denboraz gaindi eredugarritzat jotzen diren lanak biltzen dituen adjektiboa da, denboraz gaindi. Estetikaren ikuspegitik, klasikoaren ideia perfekzioari loturik dago, eta edozein alditako edo arte motako obrarik onenak adierazteko erabiltzen da. Aldi berean, arte estilo batek heldutasuna edo goren puntua iristen dituen aldiari deritzo klasiko; primitibotzat edo arkaikotzat hartzen den aldiari jarraitu ohi zaio eta, hasierako indarra galdurik, gehiegikerian erortzen den barroko, manierista edo dekadentea esan ohi zaion aldiaren aurrekoa izaten da.Adiera hertsiagoan, Antzinateko Greziako eta Erromako arte edo kulturari jarraitzen dionari, edo haren eragina duenari, deritzo klasiko, halakotzat hartu baitzen arte, kultura eta zibilizazio greko-erromatarra Errenazimentuan (XV. mendean).de:Klassikeren:Classicfi:Klassikkofr:Classiqueid:Klasikit:Classicoja:クラシックko:클래식nl:Klassiekerno:Klassikerru:Классикаsimple:Classicth:คลาสสิกuk:Класика
  • Klasikler veya Klasik Filoloji, Yunanca ve Klasik Latince dillerinin filolojisidir. Tarihsel olarak, kökenleri M.Ö. 4. yüzyıl dolaylarında Pergamon ve İskenderiye'ye dayanmak üzere Yunanlar ve Romalılar tarafından Roma ve Bizans İmparatorluklarında sürdürülmüş, sonunda da hem Avrupa (Cermenik, Keltik, Slavik vs.) hem de Avrupa dışı (Sanskritçe, Farsça, Arapça, Çince vs.) dillerin birlikte çalışılmaya başlandığı Aydınlanma döneminde Avrupalı bilim insanları tarafından takip edilmiştir. Hint-Avrupa dil ailesi çalışmaları tüm Hint-Avrupa dillerinin karşılaştırmalı filolojisini içermektedir.Bütün klasik diller filolojik olarak çalışılabilir ve tam olarak bir dilin "klasik" olarak tanımlanması, onunla bağlantılı bir filolojik geleneğin var olduğu anlamına gelir.Roma İmparatorluğunu Erken Modern dönemle bağlayan Batı kültüründe, bir Latin filolojisi geleneği varlığını sürdürmektedir..Matbaanın icadından önce metinler elle yazılıyor ve dağıtımı rastgele gerçekleşiyordu. Bunun sonucunda aynı metnin mevcut versiyonları çoğu kez birbirinden farklılık gösteriyordu. Metin eleştirmenleri olarak bilinen kimi klasik filologlar bu kusurlu metinleri en doğru versiyonu bulmak için sentezlemeye çalışmaktadır.Klasik filoloji alanındaki önemli bilim insanları arasında Eduard Norden, Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, Franz Boll ve Károly Kérenyi sayılabilir.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 680693 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6234 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 76 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108488942 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le terme humanités a longtemps désigné les collèges dispensant la première partie l'enseignement des arts libéraux (trivium et quadrivium, sans celui de la philosophie) de la faculté des arts de l'Université. Ces collèges d'humanités étaient pourvus de trois ou quatre classes de grammaire, de deux classes d'humanité et de rhétorique.
  • Classics is the branch of the humanities comprising the languages, literature, philosophy, history, art, archaeology and other culture of the ancient Mediterranean world (Bronze Age ca. BC 3000 – Late Antiquity ca. AD 300–600); especially Ancient Greece and Ancient Rome during Classical Antiquity (ca. BC 600 – AD 600). Traditionally, the study of the Classics (the period's literature) was the principal study of the humanities.
  • 西洋古典学(せいようこてんがく、英語:classics、classical philology)とは、古典ギリシア語、ラテン語で書かれた西洋の古典とされる文献を扱う学問の総称。その性質上、哲学、文学、歴史学、新約聖書学などの一部を含む。主に、「古典古代」と呼ばれる時代にギリシア・ローマ地域で書かれた文献を研究対象とするが、古代ギリシア語、ラテン語は影響範囲が広く、またラテン語は近代まで使用されたため、研究対象となる文献の作られた地域は、それにとどまらない。
  • 서양고전학(Classics)은 서양의 고전을 연구하는 학문이다.일반적으로 고전 그리스어, 라틴어로 쓰여진 서양의 고전 문헌을 취급하는 학문을 총칭한다. 그 성격상 철학, 문학, 역사학 및 신약 성서학 등의 일부를 포함한다.주로 고전 고대라고 불리는 시대에 그리스, 로마 지역에서 쓰여진 문헌을 연구 대상으로 하지만, 고대 그리스어, 라틴어는 영향 범위가 넓고, 라틴어는 근대까지 사용되었기 때문에 연구 대상이 되는 문헌이 만들어진 지역은 거기에 머물지 않는다.
  • Klasikoa, bereziki literaturan, artean, musikan, dantzan, antzerkian eta zineman, denboraz gaindi eredugarritzat jotzen diren lanak biltzen dituen adjektiboa da, denboraz gaindi. Estetikaren ikuspegitik, klasikoaren ideia perfekzioari loturik dago, eta edozein alditako edo arte motako obrarik onenak adierazteko erabiltzen da.
  • Als Klassische Altertumswissenschaft oder Klassische Altertumskunde bezeichnet man seit Friedrich August Wolf die wissenschaftliche Beschäftigung mit der griechisch-römischen Antike, also das Studium der Geschichte und Kultur des griechisch-römisch geprägten mediterranen Kulturraums bis etwa 600 n. Chr.
  • A arte e cultura clássicas, muitas vezes denominadas como Antiguidade Clássica, constituem o estilo artístico e cultura predominantes na Grécia Antiga entre os séculos VI e IV a.C. e a sua herança continuada pelos diversos períodos político-culturais da Roma Antiga.
  • Arte y cultura clásica es un conjunto de conceptos culturales de la civilización occidental que identifican como clásico lo grecorromano.
  • Класика (на латински: classicus - образцов) е произведение, което се счита за образец, пример за подражание в музиката, изобразителните изкуства, архитектурата, кулинарното изкуство или литературата. Класиката е нещо, чиято стойност може само да се увеличи с времето и притежава качества, които са практически вечни. Много често когато се говори за класиците по принцип, обикновено се има предвид древногръцката философия, литература, история и изкуства.
  • In de klassieke zin van het woord betekent de klassieken de studie van de taal, literatuur, geschiedenis, kunstvormen en andere aspecten van de oude Grieken en het oude Rome in de Klassieke oudheid.
  • Okres klasyczny w sztuce starożytnej Grecji – drugi z etapów, na które zazwyczaj dzieli się czas trwania i rozwoju sztuki na terenach zamieszkanych przez ludy greckie, czyli na obszarach należących głównie do basenu Morza Egejskiego.
  • Антикове́дение — наука об античности, о древней Греции и Риме, включающая в себя их историю, классическую филологию, археологию другие родственные дисциплины. В континентальной Европе под антиковедением также понимают классическую филологию, но так как многие относят филологию преимущественно к изучению языков и литературы, термин «классическая филология» приобрёл двоякий смысл.
  • Klasikler veya Klasik Filoloji, Yunanca ve Klasik Latince dillerinin filolojisidir. Tarihsel olarak, kökenleri M.Ö. 4. yüzyıl dolaylarında Pergamon ve İskenderiye'ye dayanmak üzere Yunanlar ve Romalılar tarafından Roma ve Bizans İmparatorluklarında sürdürülmüş, sonunda da hem Avrupa (Cermenik, Keltik, Slavik vs.) hem de Avrupa dışı (Sanskritçe, Farsça, Arapça, Çince vs.) dillerin birlikte çalışılmaya başlandığı Aydınlanma döneminde Avrupalı bilim insanları tarafından takip edilmiştir.
  • El terme clàssic fa referència a un conjunt difús i alhora ampli de conceptes estètics que abracen la majoria de disciplines artístiques considerades canòniques. El significat de clàssic és variable segons el país o l'època. Aquest conjunt té sentit en comparació a moviments estètics més recents. Al segle XVIII, clàssic significava que posseïa les qualitats d'harmonia, serenitat o equilibri propis de l'antiguitat clàssica.
rdfs:label
  • Humanités
  • Arte e cultura clássicas
  • Arte y cultura clásica
  • Classics
  • Clàssic
  • De klassieken
  • Klasik filoloji
  • Klasiko
  • Klassische Altertumswissenschaft
  • Sztuka grecka w okresie klasycznym
  • Антиковедение
  • Класика
  • 西洋古典学
  • 서양고전학
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:philosophicalSchool of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of