L’histoire des Juifs en Pologne s’étale sur plus de mille ans.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’histoire des Juifs en Pologne s’étale sur plus de mille ans. Elle passe par une longue période de tolérance religieuse et de prospérité de la communauté juive polonaise et se termine avec la destruction presque entière de la population juive par les nazis durant l’occupation allemande de la Pologne (1939 – 1945) : Holocauste ou Shoah.Depuis la fondation du Royaume de Pologne au Xe siècle, puis dans la République des Deux Nations (l’union du Royaume de Pologne et du Grand-duché de Lituanie, 1569), la Pologne a été un de pays les plus tolérants en Europe. Ce fait explique l’afflux des Juifs chassés ou persécutés dans l’Europe occidentale. La communauté juive en Pologne était en effet une des plus grandes et des plus actives au monde. Au XVIIe siècle, cette tolérance commence à faiblir, tout comme la force de la Pologne assiégée par des voisins expansionnistes, et exposée au chaos politique et aux idées de la Contre-Réforme. À la fin du XVIIIe siècle, la situation des Juifs sur les territoires polonais commence à ressembler à celle d’autres territoires d’Europe. En 1795, la Pologne est partagée au profit de ses voisins et elle disparaît de la carte de l’Europe. Les Juifs polonais deviennent citoyens des puissances qui dominent alors la zone, surtout de la Russie de plus en plus antisémite mais aussi de la Prusse et de l’Autriche-Hongrie. Quand la Pologne redevient indépendante en 1918, elle compte parmi ses citoyens environ 3 500 000 Juifs, 10 % de sa population dans ses frontières de 1921. Néanmoins, l’antisémitisme est un des problèmes politiques du pays en construction. Environ 90 % de cette communauté périt, durant la Seconde Guerre mondiale, des mains des nazis dans les massacres et les camps d'extermination. Durant l’occupation allemande, à quelques tragiques exceptions près (par exemple le pogrom de Jedwabne), la population polonaise n’a pas collaboré avec les Allemands dans la destruction de ses compatriotes juifs. Dans la période de l’après-guerre, une grande partie des 180 à 240 000 survivants ont choisi d’immigrer vers Israël alors en construction.La communauté juive en Pologne aujourd’hui ne compte qu’entre 8 000 et 12 000 personnes mais les estimations sont peu fiables (les Juifs qui sont restés en Pologne sont souvent les plus assimilés à la culture polonaise et ne s’identifient pas toujours à la communauté juive).
  • Židovská komunita v Polsku dnes čítá asi 3500 členů, především seniorů. To je pouhý nepatrný zlomek mohutného židovského osídlení, které ještě v roce 1939 čítalo asi 3 miliony Židů, tj. 10 % obyvatel celého Polska. Jeho existenci ukončil holokaust a poválečná emigrace.
  • De geschiedenis van de Joden in Polen is erg rijk en omspant ongeveer 1000 jaar. Polen was ooit thuishaven voor de grootste Joodse gemeenschap in Europa en was een centrum voor de Joodse cultuur. De geschiedenis loopt van een lange periode van religieuze tolerantie en welvaart onder de Joodse bevolking tot een bijna complete vernietiging door nazi-Duitsland in de twintigste eeuw tijdens de Duitse bezetting van Polen en de Holocaust.Van aan de oprichting van het Koninkrijk Polen (1025) tot aan de vroege jaren van het Pools-Litouws Gemenebest (opgericht in 1569) was Polen één van de meest tolerante landen van Europa, wat betreft andere godsdiensten. Het land stond bekend als paradisus Iudaeorum (Latijn voor Joods paradijs) en was een unieke schuilplaats voor Europese Joden die vervolgd en verbannen werden uit andere landen. Tegen het midden van de 16de eeuw woonde 80% van de Joden in de wereld in Polen. Na de verzwakking van het Gemenebest en de religieuze strijd van de protestante reformatie en de katholieke contrareformatie begon de traditionele Poolse tolerantie vanaf de 17de eeuw af te nemen. Na de Poolse Delingen en de opheffing van Polen als onafhankelijke staat aan het einde van de 18de eeuw. De Poolse Joden stonden nu onder het gezag van het antisemitische Russische Keizerrijk, het keizerrijk Oostenrijk-Hongarije en het Koninkrijk Pruisen (later Duitse Keizerrijk). Nadat Polen opnieuw onafhankelijk werd na het einde van de Eerste Wereldoorlog was het nog steeds een centrum voor de Europese Joodse wereld met één van de grootste gemeenschappen van de wereld, 3 miljoen. Antisemitisme werd echter een steeds groter probleem.Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Polen verdeeld tussen nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie. In deze periode vond de verschrikkelijke genocide plaats die 90% van alle Joden vernietigde. Drie miljoen Poolse Joden vonden de dood tijdens de Holocaust en nog eens drie miljoen niet-Poolse Joden. De Tweede Wereldoorlog eiste het leven van één vijfde van de totale Poolse bevolking.Na de oorlog verkozen de meeste van de overlevende 200.000 Joden om te emigreren uit de communistische, door Stalin beheerste Volksrepubliek Polen. Ze gingen voornamelijk naar de nieuwe staat Israël, die in 1948 uitgeroepen werd, of naar de Verenigde Staten of Zuid-Amerika. Hun vertrek werd bespoedigd door de vernieling van de meeste Joodse instituten, de pogroms die nog plaatsvonden na de oorlog en de vijandigheid van de communistische partij. Het merendeel van de nog overgebleven Joden verliet Polen eind jaren 60 door een antizionistische campagne, gesponsord door de Sovjet-Unie.Na de val van het communistische regime in 1989 werd de situatie voor de Poolse Joden opnieuw normaal en de Joden die Pools staatsburger waren voor de Tweede Wereldoorlog mochten opnieuw Pools staatsburger worden. Religieuze instituten werden heropgericht, voornamelijk door de activiteiten van Joodse fondsen uit de Verenigde Staten.De huidige Joodse bevolking in Polen wordt geschat tussen 8000 en 12.000, hoewel het effectieve aantal mensen met Joodse voorouders, inbegrepen hen die tegenwoordig niet actief verbonden zijn aan het Jodendom of de Joodse cultuur, een aantal maal hoger kan liggen. Dat komt doordat een deel van de Polen met Joodse wortels in de communistische periode hun nageslacht nooit heeft verteld over hun afkomst om antisemitisme te voorkomen.
  • Sejarah Yahudi di Polandia dapat dilacak kembali lebih dari seribu tahun silam. Selama berabad-abad, Polandia adalah rumah bagi komunitas Yahudi terbesar dan paling signifikan di dunia. Polandia adalah pusat kebudayaan Yahudi berkat toleransi beragama jangka panjang dan otonomi hukum sosial. Hal ini berakhir dengan Partisi dari Polandia yang dimulai pada tahun 1772, khususnya, dengan diskriminasi dan penganiayaan terhadap orang-orang Yahudi di Kekaisaran Rusia. Selama Perang Dunia II ada perusakan genosida yang hampir lengkap dari komunitas Yahudi Polandia oleh Nazi Jerman, selama 1939-1945 pendudukan Jerman atas Polandia dan berikutnya Holocaust. Sejak jatuhnya komunisme telah terjadi kebangkitan Yahudi di Polandia, ditandai dengan Festival Budaya tahunan Yahudi, program studi baru di sekolah tinggi dan universitas Polandia, pekerjaan rumah-rumah ibadat seperti Nozyk, dan Museum Sejarah Yahudi Polandia.Dari berdirinya Kerajaan Polandia pada 1025 hingga tahun-tahun awal Persemakmuran Polandia-Lithuania diciptakan pada 1569, Polandia adalah negara yang paling toleran di Eropa.] Dikenal sebagai paradisus Iudaeorum (Latin untuk "Surga bagi orang-orang Yahudi" ), menjadi tempat penampungan untuk komunitas Yahudi Eropa yang dianiaya dan diusir, dan rumah bagi komunitas Yahudi terbesar di dunia saat itu. Menurut beberapa sumber, sekitar tiga-perempat dari semua orang Yahudi tinggal di Polandia pada pertengahan abad ke-16. Dengan melemahnya Commonwealth dan perselisihan agama tumbuh (karena Reformasi Protestan dan Katolik Kontra-Reformasi), toleransi tradisional Polandia mulai memudar dari abad ke-17 dan seterusnya. Setelah partisi dari Polandia pada tahun 1795 dan penghancuran Polandia sebagai negara yang berdaulat, Yahudi Polandia tunduk pada hukum dari partisi kekuasaan, Kekaisaran Rusia semakin antisemitik, juga dari Austro-Hungaria dan Kerajaan Prusia (kemudian bagian dari Kekaisaran Jerman). Namun, setelah Polandia kembali pada masa kemerdekaannya setelah Perang Dunia I, itu menjadi pusat dunia Yahudi Eropa dengan salah satu komunitas Yahudi terbesar di dunia lebih dari 3 juta. Bagaimanapun, antisemitisme, baik dari pendirian politik dan dari populasi umum, umum di seluruh Eropa, adalah masalah yang berkembang.Pada awal Perang Dunia II, Polandia dipartisi antara Nazi Jerman dan Uni Soviet (lihat Molotov - Ribbentrop Pact ). Perang mengakibatkan kematian dari seperlima dari penduduk Polandia, dengan 90 % atau sekitar 3 juta dari Yahudi Polandia tewas bersama dengan sekitar 3 juta Polandia non-Yahudi. Meskipun Holocaust terjadi sebagian besar di Jerman ketika menduduki Polandia ada sedikit orang yang bekerja sama dengan Nazi dari warga Polandia. Kolaborasi dengan individu Polandia telah digambarkan sebagai jumlah yang lebih kecil daripada di negara-negara lainnya yang diduduki Nazi. Statistik Komisi Kejahatan Perang Israel menunjukkan bahwa kurang dari 0,1 % dari orang non-Yahudi Polandia berkolaborasi dengan Nazi. Contoh sikap non-Yahudi Polandia menentang kekejaman Jerman bervariasi, dari aktif mempertaruhkan kematian dalam rangka untuk menyelamatkan nyawa Yahudi, dan penolakan pasif untuk menginformasikan pada mereka, untuk sikap ketidakpedulian, pemerasan, dan dalam kasus yang ekstrim, partisipasi dalam program seperti pembantaian Jedwabne. Dikelompokkan berdasarkan kebangsaan, Polandia merupakan jumlah terbesar dari orang-orang yang menyelamatkan orang-orang Yahudi selama Holocaust.Pada periode pasca perang, banyak dari sekitar 200.000 korban Yahudi yang terdaftar di CKŻP ( di antaranya 136,000 tiba dari Uni Soviet ) meninggalkan Republik Rakyat Komunis Polandia untuk Negara Israel atau Amerika Utara dan Amerika Selatan. kepergian mereka dipercepat oleh penghancuran lembaga-lembaga Yahudi, kekerasan pasca-perang dan permusuhan dari Partai Komunis untuk kedua agama dan perusahaan swasta, tetapi juga karena di tahun 1946-1947 Polandia adalah satu-satunya negara Blok Timur untuk memungkinkan Yahudi aliyah secara bebas ke Israel, tanpa visa atau izin keluar. Inggris menuntut dari Polandia untuk menghentikan eksodus, tetapi tekanan mereka sebagian besar tidak berhasil. Sebagian besar dari orang-orang Yahudi yang tersisa meninggalkan Polandia pada akhir tahun 1968 sebagai hasil dari Soviet yang disponsori kampanye " anti-Zionis ". Setelah jatuhnya rezim komunis pada tahun 1989, situasi Yahudi Polandia menjadi normal dan mereka yang adalah warga negara Polandia sebelum Perang Dunia II diizinkan untuk memperbaharui kewarganegaraan Polandia. Lembaga keagamaan yang dihidupkan kembali, terutama melalui kegiatan yayasan Yahudi dari Amerika Serikat. Komunitas Yahudi Polandia kontemporer diperkirakan memiliki sekitar 20.000 anggota, meskipun jumlah sebenarnya orang-orang Yahudi, termasuk mereka yang tidak aktif terhubung ke Yudaisme atau budaya Yahudi, mungkin beberapa kali lebih besar.
  • La historia de los judíos polacos abarca prácticamente un milenio. Comenzó con un largo periodo de tolerancia religiosa y prosperidad para la comunidad judía del país y acabó dramáticamente con la aniquilación de la práctica totalidad de la comunidad en el siglo XX durante la ocupación nazi de Polonia y el Holocausto.
  • The history of the Jews in Poland dates back over a millennium. For centuries, Poland was home to the largest and most significant[citation needed] Jewish community in the world. Poland was the centre of Jewish culture thanks to a long period of statutory religious tolerance and social autonomy. This ended with the Partitions of Poland which began in 1772, in particular, with the discrimination and persecution of Jews in the Russian Empire. During World War II there was a nearly complete genocidal destruction of the Polish Jewish community by Nazi Germany, during the 1939–1945 German occupation of Poland and the ensuing Holocaust. Since the fall of communism there has been a Jewish revival in Poland, characterized by the annual Jewish Culture Festival, new study programmes at Polish high schools and universities, the work of synagogues such as the Nozyk, and the Museum of the History of Polish Jews.From the founding of the Kingdom of Poland in 1025 through to the early years of the Polish-Lithuanian Commonwealth created in 1569, Poland was the most tolerant country in Europe. Known as paradisus Iudaeorum (Latin for "Paradise for the Jews"), it became a shelter for persecuted and expelled European Jewish communities and the home to the world's largest Jewish community of the time. According to some sources, about three-quarters of all Jews lived in Poland by the middle of the 16th century. With the weakening of the Commonwealth and growing religious strife (due to the Protestant Reformation and Catholic Counter-Reformation), Poland’s traditional tolerance began to wane from the 17th century onward. After the partitions of Poland in 1795 and the destruction of Poland as a sovereign state, Polish Jews were subject to the laws of the partitioning powers, the increasingly antisemitic Russian Empire, as well as Austro-Hungary and Kingdom of Prussia (later a part of the German Empire). Still, as Poland regained independence in the aftermath of World War I, it was the center of the European Jewish world with one of world's largest Jewish communities of over 3 million. Antisemitism, however, from both the political establishment and from the general population, common throughout Europe, was a growing problem.At the start of World War II, Poland was partitioned between Nazi Germany and the Soviet Union (see Molotov–Ribbentrop Pact). The war resulted in the death of one-fifth of the Polish population, with 90% or about 3 million of Polish Jewry killed along with approximately 3 million Polish non-Jews. Although the Holocaust occurred largely in German-occupied Poland, there was little collaboration with the Nazis by its citizens. Collaboration by individual Poles has been described as smaller than in other occupied countries. Statistics of the Israeli War Crimes Commission indicate that less than 0.1% of Polish gentiles collaborated with the Nazis. Examples of Polish gentile attitudes to German atrocities varied widely, from actively risking death in order to save Jewish lives, and passive refusal to inform on them; to indifference, blackmail, and in extreme cases, participation in pogroms such as the Jedwabne pogrom. Grouped by nationality, Poles represent the largest number of people who rescued Jews during the Holocaust.In the postwar period, many of the approximately 200,000 Jewish survivors registered at Central Committee of Polish Jews or CKŻP (of whom 136,000 arrived from the Soviet Union) left the Communist People's Republic of Poland for the nascent State of Israel and North or South America. Their departure was hastened by the destruction of Jewish institutions, post-war violence and the hostility of the Communist Party to both religion and private enterprise, but also because in 1946–1947 Poland was the only Eastern Bloc country to allow free Jewish aliyah to Israel, without visas or exit permits. Britain demanded from Poland to halt the exodus, but their pressure was largely unsuccessful. Most of the remaining Jews left Poland in late 1968 as the result of the Soviet-sponsored "anti-Zionist" campaign. After the fall of the Communist regime in 1989, the situation of Polish Jews became normalized and those who were Polish citizens before World War II were allowed to renew Polish citizenship. Religious institutions were revived, largely through the activities of Jewish foundations from the United States. The contemporary Polish Jewish community is estimated to have approximately 20,000 members, though the actual number of Jews, including those who are not actively connected to Judaism or Jewish culture, may be several times larger.
  • Die Geschichte der Juden in Polen begann vor mehr als einem Jahrtausend. Sie reicht von einer langen Periode der religiösen Toleranz und eines relativen Wohlstands der jüdischen Bevölkerung des Landes bis zu ihrer fast vollständigen Vernichtung während der deutschen Besetzung Polens.Seit der Gründung des Königreichs Polen im 10. Jahrhundert war Polen einer der tolerantesten Staaten Europas. Mit dem 1264 von Herzog Bolesław den Frommen von Großpolen (1221–1279) erlassenen „Statut von Kalisch“ und seiner Bestätigung und Erweiterung durch König Kasimir den Großen im Jahr 1334 erhielten die Juden weitgehende Rechte zugestanden und Polen wurde zur Heimat für eine der größten und vitalsten jüdischen Gemeinden der Welt. Die Schwächung der litauisch-polnischen Union durch feindliche Invasionen und interne kulturelle Veränderungen, die protestantische Reformation und die katholische Gegenreformation, schwächten Polens traditionelle Toleranz seit dem 17. Jahrhundert und führten zu einer Verschlechterung der Lage der Juden in Polen.Nach den Teilungen Polens und dem Ende Polens als souveräner Staat 1795 wurden die polnischen Juden Untertanen der Teilungsmächte Russland, Österreich und Preußen. Nach dem Ersten Weltkrieg, 1918, als Polen die Unabhängigkeit wiedererlangte, lebten mehr als drei Millionen Juden in Polen und bildeten eine der größten jüdischen Gemeinschaften der Welt.Vor Ausbruch des Zweiten Weltkrieges lebten in Polen rund 3.350.000 Juden. Rund 90 % von ihnen wurden während der deutschen Besatzung von den Nationalsozialisten ermordet. Der auch im katholischen Polen existierende Antisemitismus führte dazu, dass sich manche Polen, trotz anti-deutscher Haltung, an der Ermordung von Juden beteiligten, wie etwa im Massaker von Jedwabne. Andere Polen riskierten hingegen das Leben ihrer gesamten Familie um Juden vor der Vernichtung durch die deutschen Nationalsozialisten zu retten. Nach dem Zweiten Weltkrieg, 1945, kam es im kommunistisch dominierten Nachkriegspolen wiederholt zu Ausschreitungen gegen Juden, wie etwa 1946 im Pogrom von Kielce, die bis in die 1960er Jahre andauerten.Die meisten der 180.000 bis 240.000 polnischen Juden, die den Genozid überlebt hatten, wanderten nach dem Krieg aus der Volksrepublik Polen aus, viele von ihnen in den neugegründeten Staat Israel.Die derzeitigen jüdischen Gemeinden in Polen zählen etwa 8.000 bis 12.000 Mitglieder, wobei die tatsächliche Zahl der Juden höher sein dürfte.
  • Historia Żydów na ziemiach polskich liczy ponad tysiąc lat. Były w niej długie okresy religijnej tolerancji i pomyślnej koniunktury dla polskiej wspólnoty żydowskiej, ale również niemal całkowita eksterminacja (Holokaust), dokonana przez nazistowskie państwo niemieckie podczas okupacji Polski.Pierwsze, niewielkie wspólnoty żydowskie istniały w Polsce już w XIII wieku, a w kolejnych wiekach powiększyły się znacznie, przyjmując wypędzonych Żydów z całej Europy, w tym z Niemiec (1346), Austrii (1420), Hiszpanii (1492), Portugalii (1497), Francji (1394), Kijowa (1886), Moskwy (1891), Węgier (1349-1526 i 1686-1740). Król Kazimierz III Wielki jest uznawany za protektora Żydów w Polsce. W 1334 Kazimierz Wielki wyciągnął Żydów spod jurysdykcji prawa niemieckiego i od tego czasu gminy żydowskie bezpośrednio zaczęły podlegać sądom królewskim. Od decyzji Kazimierza Wielkiego chroniącej bezpieczeństwa i interesów Żydów, Królestwo Polskie stało się przystanią bezpieczeństwa ludów semickich wygnanych z całej Europy. Od czasów powstania Królestwa Polskiego, poprzez utworzoną w 1569 Rzeczpospolitą Obojga Narodów, aż do okresu klęsk wojennych powstania Chmielnickiego i potopu szwedzkiego w XVII w., Polska była jednym z najbardziej tolerancyjnych państw Europy, stała się więc domem dla jednej z największych i najdynamiczniej rozwijających się społeczności żydowskich. Nieprzypadkowo też współcześni nazywali ówczesną Polskę rajem dla Żydów (łac. paradisus Iudaeorum), a szesnastowieczny rabin krakowski Mojżesz ben Israel Isserles podkreślał, że jeśliby Bóg nie dał Żydom Polski jako schronienia, los Izraela byłby rzeczywiście nie do zniesienia. Jednakże kiedy unia polsko-litewska zaczęła słabnąć z powodu wojen oraz konfliktów religijnych (pomiędzy protestantami a katolicką kontrreformacją i między prawosławiem a unią brzeską), zanikała również tradycja polskiej tolerancji. W konsekwencji od 2 połowy XVII wieku pogorszyła się sytuacja Żydów polskich.Po III rozbiorze Polski w 1795, Żydzi ją zamieszkujący, podobnie jak ludność chrześcijańska, stali się poddanymi państw zaborczych. Warunki życia społeczności żydowskich różniły się w zależności od zaboru, sytuacja Żydów była jednak szczególnie ciężka w Imperium Rosyjskim, w którym wzmagał się antysemityzm, a ludności żydowskiej wyznaczono ograniczoną strefę osiedlenia. W XIX wieku nastąpiły duże zmiany – nasilała się migracja Żydów do dużych miast, gdzie powstawał żydowski proletariat, oraz emigracja poza Europę. Pojawiły się zorganizowane tendencje asymilacji i reformy religijnej judaizmu, w latach 1812 (w Prusach) i 1822 (w Rosji) przyznano Żydom prawa obywatelskie. Powstawały żydowskie ugrupowania polityczne – konserwatywne, socjalistyczne i syjonistyczne, część żydowskiego proletariatu wspierała komunizm. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, zamieszkiwały ją ponad 3 miliony Żydów, co stanowiło jedną z największych populacji na świecie. Poważny problem stanowił umacniający się antysemityzm.Wkrótce po inwazji nazistowskich Niemiec na Polskę, Niemcy rozpoczęli zorganizowaną akcję wymordowania ludności żydowskiej Europy i Polski, znaną jako Holocaust. W wyniku tego ludobójstwa zginęło ponad 90% polskich Żydów. Wielu Żydów walczyło i zginęło jako oficerowie i żołnierze Wojska Polskiego w kampanii 1939 oraz w innych bitwach np. o Monte Cassino. Zostali pochowani na wspólnych cmentarzach z polskimi chrześcijanami i muzułmanami.Po wojnie, wielu ze 180-240 tys. ocalonych zdecydowało się na emigrację z komunistycznej Polski do nowo powstałego Państwa Izrael, USA lub Południowej Ameryki. Większość tych, którzy pozostali, zmuszono do emigracji w późnych latach 60., w wyniku inspirowanej przez PZPR antysemickiej kampanii (czerwiec 1967, marzec 1968). Po upadku komunizmu w Polsce w 1989, sytuacja Żydów uległa normalizacji, a ci, którzy byli polskimi obywatelami przed II wojną światową lub utracili obywatelstwo w latach komunizmu, mają możliwość jego odzyskania. Polska społeczność żydowska oceniana jest obecnie na liczącą od 8 do 12 tys. członków, choć liczba osób mających żydowskie korzenie, ale niezwiązanych z judaizmem czy kulturą żydowską, może być kilkakrotnie większa.
  • Историята на евреите в Полша има повече от хилядолетна давност. Полската еврейска общност е най-засегнатата по време на Втората световна война, когато се създава и Варшавското гето. След войната, дори по време на комунистическа Полша, в страната продължават да действат обществени нагласи насочени срещу местната еврейска общност, в резултат на които избухва погрома в Келце и се въвеждат в употреба термини като жидокомуна. Още от основаването на Кралство Полша през 1025 г. съществуват сведения за наличието на еврейско население в страната. Поради липса на достатъчно надеждни сведения за евреите по това време в Източна Европа (през 11 и 12 век в Киев има «Жидовская ворота» с еврейски квартал) е изградена и алтернативна версия за произхода на тези евреи-ашкенази от редица изследователи, която е популяризирана най-вече от Артур Кьостлер. По принцип се смята, че евреите се установяват по полските земи в резултат на бягства от погромите по време на кръстоносните походи в Западна Европа и съседна Германия. Заради продължителната и толерантна религиозна политика на полските крале, въпреки съпротивата на шляхтата, в полските и литовски земи се струпва огромен брой еврейско население. Според някои източници, около 3/4 от всички евреи в света в средата на 16 век са живели в Полша. От 17 век насетне в резултат от реформацията, контрареформацията и религиозните войни в Европа и съседна Германия, религиозната толерантност спрямо евреите в Полша започва да се топи. След края на полската държавност, от 1795 г. насетне изчезва и понятието полски евреи, започвайки да си пробива път новото заместило го понятие руски евреи (виж история на евреите в Русия). След края на Първата световна война, в резултат от Версайската система от договори и успешната за поляците Съветско-полска война (1919 - 1921), се възстановява полската еврейска общност като център на Европейския еврейски свят и като една от най-големите еврейски общности с над 3 милиона евреи. Това отприщва антисемитизма освен в загубилите войната сили, така и в средите на полските управници, а полската еврейска общност се превръща в сериозен глобален проблем в междудържавните отношения в Европа и света в навечерието на Втората световна война.По време на Втората световна война еврейското население на Полша е най-засегнато от Холокоста. Генерал-губернаторът на Полша по това време - Ханс Франк е сред главните обвиняеми на Нюрнбергския трибунал. В следвоенния период, около 200 хил. оцелели полски евреи емигрират от комунистическата Народна република Полша в Израел или страните от Северна и Южна Америка. В края на 60-те години на 20 век в комунистическа Полша се развихря нова антисемитска кампания, в резултат на която следва нова емигрантска вълна. По време на военното положение в Полша също възникват антиеврейски настроения в страната. След падането на Желязната завеса и комунистическите режими в Източна Европа през 1989 г., новите демократични правителства на Полша възстановяват на всички полски евреи полското им гражданство отнето в годините преди и след Втората световна война. Дейността на еврейските религиозни институции на територията на Полша е възобновена, а в страната започват да оперират и осъществяват дейност многобройни еврейски фондации от САЩ.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 786338 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 73544 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 442 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109475593 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:fr
  • Divisions ethniques juives
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:texte
  • Divisions ethniques juives
prop-fr:trad
  • Jewish ethnic divisions
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’histoire des Juifs en Pologne s’étale sur plus de mille ans.
  • Židovská komunita v Polsku dnes čítá asi 3500 členů, především seniorů. To je pouhý nepatrný zlomek mohutného židovského osídlení, které ještě v roce 1939 čítalo asi 3 miliony Židů, tj. 10 % obyvatel celého Polska. Jeho existenci ukončil holokaust a poválečná emigrace.
  • La historia de los judíos polacos abarca prácticamente un milenio. Comenzó con un largo periodo de tolerancia religiosa y prosperidad para la comunidad judía del país y acabó dramáticamente con la aniquilación de la práctica totalidad de la comunidad en el siglo XX durante la ocupación nazi de Polonia y el Holocausto.
  • Историята на евреите в Полша има повече от хилядолетна давност. Полската еврейска общност е най-засегнатата по време на Втората световна война, когато се създава и Варшавското гето. След войната, дори по време на комунистическа Полша, в страната продължават да действат обществени нагласи насочени срещу местната еврейска общност, в резултат на които избухва погрома в Келце и се въвеждат в употреба термини като жидокомуна. Още от основаването на Кралство Полша през 1025 г.
  • De geschiedenis van de Joden in Polen is erg rijk en omspant ongeveer 1000 jaar. Polen was ooit thuishaven voor de grootste Joodse gemeenschap in Europa en was een centrum voor de Joodse cultuur.
  • The history of the Jews in Poland dates back over a millennium. For centuries, Poland was home to the largest and most significant[citation needed] Jewish community in the world. Poland was the centre of Jewish culture thanks to a long period of statutory religious tolerance and social autonomy. This ended with the Partitions of Poland which began in 1772, in particular, with the discrimination and persecution of Jews in the Russian Empire.
  • Historia Żydów na ziemiach polskich liczy ponad tysiąc lat.
  • Die Geschichte der Juden in Polen begann vor mehr als einem Jahrtausend. Sie reicht von einer langen Periode der religiösen Toleranz und eines relativen Wohlstands der jüdischen Bevölkerung des Landes bis zu ihrer fast vollständigen Vernichtung während der deutschen Besetzung Polens.Seit der Gründung des Königreichs Polen im 10. Jahrhundert war Polen einer der tolerantesten Staaten Europas.
  • Sejarah Yahudi di Polandia dapat dilacak kembali lebih dari seribu tahun silam. Selama berabad-abad, Polandia adalah rumah bagi komunitas Yahudi terbesar dan paling signifikan di dunia. Polandia adalah pusat kebudayaan Yahudi berkat toleransi beragama jangka panjang dan otonomi hukum sosial. Hal ini berakhir dengan Partisi dari Polandia yang dimulai pada tahun 1772, khususnya, dengan diskriminasi dan penganiayaan terhadap orang-orang Yahudi di Kekaisaran Rusia.
rdfs:label
  • Histoire des Juifs en Pologne
  • Geschichte der Juden in Polen
  • Geschiedenis van de Joden in Polen
  • Historia de los judíos en Polonia
  • Historia Żydów w Polsce
  • History of the Jews in Poland
  • Sejarah Yahudi di Polandia
  • Židé v Polsku
  • История на евреите в Полша
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of