PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’histoire de l'Espagne, pays du sud-ouest de l'Europe qui occupe la plus grande partie de la péninsule Ibérique, se caractérise par plusieurs périodes et événements marquants : de l’époque romaine à la conquête musulmane, de la reconquête au Siècle d’or, l’expansion coloniale dont elle fut la plus ancienne puissance européenne avec le Portugal. Le pays s'est enrichi du XVe siècle au XVIIIe siècle, mais a décliné avec la perte de ses colonies tout au long du XIXe siècle ; après la Movida, l’expansion économique des dernières années, en passant aux guerres civiles et du franquisme. L'Espagne devient membre de l'Organisation du traité de l'Atlantique Nord (OTAN) en 1982 et de l'Union européenne en 1986.
  • O nome de Espanha, evolução da designação do Império Romano Hispania era, até ao século XVIII, apenas descritivo da Península Ibérica, não se referindo a um país ou Estado específico, mas ao conjunto de todo o território ibérico e dos países que nele se incluíam. A Espanha é unificada durante o Iluminismo, até então era um conjunto de reinos juridicamente e politicamente independentes governados pela mesma monarquia. Até à data da unificação a monarquia era formada por um conjunto de reinos associados por herança e união dinástica ou por conquista. A forma de governoera conhecida como aeque principaliter, os reinos eram governados cada um de forma independente, como se tivesse cada reino o seu próprio rei, cada reino mantinha o seu próprio sistema legal, a sua língua, os seus foros e os seus privilégios.A constituição de 1812 adopta o nome As Espanhas para a nova nação. A constituição de 1876 adota pela primeira vez o nome Espanha .Os termos "as Espanhas" e "Espanha" não eram equivalentes e eram usados com muita precisão. O termo As Espanhas referia-se a um conjunto de unidades jurídico-politicas, isto é, referia-se a um conjunto de reinos independentes, primeiramente apenas aos reinos cristãos da península Ibérica, depois apenas aos reinos unidos sobre a mesma monarquia. O termo Espanha referia-se a um espaço geográfico e cultural que englobava diversos reinos independentes. A partir de Carlos V o uso do título rei das Espanhas, referia-se à parte da Espanha que não incluía Portugal, mas esta designação era apenas uma forma de designar coletivamente um extenso numero de reinos, uma abreviação, que não tinha validade jurídica, para uma longa lista de títulos reais cuja forma oficial era rei de Castela, de Leão , de Aragão, de Navarra, de Granada, de Toledo, de Valência, da Galiza, de Maiorca, de Menorca, de Sevilha, etc. (da mesma forma utilizava-se o título Sua Majestade Lusitana para o rei de Portugal, ou rei Lusitano)A partir de 1645, com a Restauração da Independência em Portugal, a designação Rei da Espanha manteve-se, apesar da união dinástica já não englobar toda a Península.A abordagem da História de Espanha mais comum é a de descrever nos seus tópicos iniciais a História da Península Ibérica até os períodos anteriores à conquista da América.
  • 스페인의 역사는 선사시대 현생 인류가 살기 시작한 이래 고대에는 히스파니아로 불렸던 이베리아 반도에 있었던 많은 민족과 국가들이 연관되어 있다. 오늘날에도 이베리아 반도에 있는 나라는 스페인과, 포르투갈, 안도라, 그리고 영국의 해외 영토인 지브롤터가 있다.이베리아 반도에 현생 인류가 살기 시작한 것은 약 32,000년 전으로 알타미라 동굴 등에 유적이 남아있다. 고대 시기에도 이베리아 반도에는 이베리아족, 타르테시아족, 켈트족, 켈티베리아족, 페니키아, 고대 그리스, 고대 로마, 수에비족, 서고트족 등이 저마다 다른 문화를 이루고 살았다. 711년 우마이야 왕조에 속한 베르베르족과 아랍인들로 이루어진 무어인 군대가 이베리아 반도의 대부분을 차지하였다. 이들은 우마이야 왕조가 몰락한 다음에도 각자 독립적인 타이파 국가를 유지하였는데, 아랍 세계에서는 무슬림 지배하의 이베리아 반도를 알안달루스로 불렀다. 한편, 이베리아 반도 북단에는 레온 왕국, 카스티야 왕국, 아라곤 왕국과 같은 기독교 왕국들이 자리잡았고, 이들은 무슬림 타이파를 상대로 지속적으로 전쟁을 벌여 영토를 늘려나갔다. 1492년 마지막 이슬람 타이파 국가였던 그라나다 왕국이 함락되기까지 약 750년간 느리지만 지속적으로 진행된 기독교 국가의 영토 확장을 레콘키스타라고 한다. 스페인의 역사에서 1492년은 여러 가지로 중요한 의미를 갖는데, 그라나다 왕국이 함락되어 레콘키스타가 끝난 해이면서 카스티야 왕국과 아라곤 왕국이 연합하여 스페인 왕국이 세워진 해이기도 하고 콜럼버스가 아메리카로 첫 항해를 한 해이기도 하다. 스페인 왕국은 레콘키스타가 마무리되자 로마 가톨릭으로 개종하기를 거부한 무슬림과 유대인을 추방하는 종교 재판을 시작하였다. 한편, 콜럼버스 이후 아메리카 대륙에 식민지를 만들기 시작하였다. 스페인은 여기서 나온 막대한 재화를 이용하여 16세기에서 17세기 중반까지 150년간 유럽에서 가장 강력한 국가이자 가장 넓은 해외 영토를 갖는 세계 제국이 되었다. 스페인의 아메리카 식민지는 캘리포니아에서 파타고니아에 이르렀다. 이 시기 스페인에서는 회화, 건축과 같은 문화가 발전하고, 문학과 철학이 융성하였으며, 대외적으로는 프랑스, 잉글랜드, 스웨덴 등과 전쟁을 벌이고 유럽 각국 정치에 간섭을 벌이는 등 강력한 영향력을 유지하였다.17세기 중반부터 스페인의 경제 사정은 잦은 전쟁으로 악화되기 시작하였고, 스페인 왕위 계승 전쟁으로 스페인의 영향력은 약화되었다. 그러나, 스페인은 여전히 유럽 국가 가운데 러시아를 제외하고 가장 넓은 영토를 갖고 있는 강력한 국가였다. 18세기에 들어 부르봉 왕가가 새로운 왕조를 열었고, 지방 행정 구역을 정비하는 등 개혁을 실행하였다. 18세기 후반, 미국 독립 전쟁에서는 신생 미국의 편에 서서 영국을 견제하였으나, 프랑스 대혁명 이후 뒤이어 일어난 나폴레옹 전쟁에서 프랑스 군대에 대패하고 만다.19세기 스페인은 멕시코 독립 전쟁을 기점으로 식민지들이 하나 둘 독립하기 시작하였고, 스페인-미국 전쟁에서도 패하여 쿠바와 필리핀을 미국에 할양하여야 하였다. 국내에서도 공화파와 왕당파 사이의 갈등이 심화되어, 결국 19세기 말 스페인 제1공화국이 세워져 왕정이 폐지되었으나 곧바로 군부쿠데타와 왕정복고가 연달아 일어나 심각한 내부 갈등이 끊이지 않았다. 20세기에 들어 인민 전선의 승리로 수립된 스페인 제2공화국은 프란시스코 프랑코의 반란으로 시작된 스페인 내전에서 패하였고, 1939년 프랑코 정권이 수립되어 이후 프랑코가 사망한 1975년까지 36년간 군부 독재가 지속되었다.프랑코에 의해 후계자로 지목되었던 후안 카를로스 1세는 집권하자 입헌군주제를 표방하고 보통선거를 실시하여 스페인의 민주화를 가져왔다. 독재정권이 물러난 후 스페인은 고도의 경제 성장과 사회적 안정을 이루었으며 1986년에는 유럽 연합에 가입하였다. 1992년 하계 올림픽이 바르셀로나에서 열렸다.2008년 발생한 세계 금융 위기가 진정되지 않고 있는 가운데 2011년 현재까지 스페인은 금융 위기를 겪고 있다.
  • Historia Hiszpanii.
  • İspanya tarihi İspanya'da tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar uzanan dönem boyunca yaşanan olayları kapsar.İnsan uygarlığının İber yarımadasındaki tarihi günümüzden 35.000 yıl öncesine kadar uzanmaktadır. Bu dönem boyunca İber yarımadası Keltler, Kartacalılar, Fenikeliler, Yunanlar dahil birçok kavim tarafından istilaya uğramıştır. MÖ 2. yüzyılda İspanya Roma Cumhuriyeti'nin bir parçası haline geldi. 410 yılında İspanya bir Cermen ırkı olan Vizigotların eline geçti. Orta Çağ boyunca süren anlaşmazlıklara rağmen, İspanya Avrupa'daki en eski milli devletlerden biridir. İspanya'nın bugünkü sınırları onbeşinci yüzyılın sonlarında çizilmiş ve Aragonlu II. Fernando ile Kastiyalı I. Isabel'in evlenmesiyle tek bir taht altında birleştirilmişti. 16. ve 17. yüzyıllarda Portekiz de bir süreliğine bu İber birliğinin bir parçasıydı.İspanya 16. yüzyılda Avrupa'daki en büyük güç haline gelmiş ve bu dönemden 18. yüzyıla kadar Avrupa'daki meselelerle oldukça yakından ilgilenmiştir. İspanya'nın kralları Avrupa'nın birçok yerine yayılmış eyaletlere hükmediyordu. İspanyol İmparatorluğu evrensel bir imparatorluktu ve birçok yere, özellikle de Amerika'da oldukça yayılmıştı, öyle ki İspanyolca bugün bile İspanya sınırları dışındaki 200 milyonun ana dili durumundadır.Yinelenen siyasi kararsızlık, siyasete askeri müdahaleler, sık sık ortaya çıkan iç savaşlar ve baskıcı hükümetlerin hüküm sürmesi modern İspanyol tarihini oluşturan olaylardı. Ondokuzuncu yüzyılda İspanya'da İngiltere ve Fransa'dakine benzemeyen parlamenter monarşiyi sağlayan anayasal bir sistem vardı, fakat bu sistem İspanyol toplumunun sosyal, ekonomik ve ideolojik bakımdan ayakta durmasını sağlayacak kuruluşları geliştirebilecek kapasitede değildi.500.000'den fazla kişinin öldüğü İspanyol İç Savaşı (1936 - 1939) nesillerdir süregelen anlaşmazlıkları daha geniş bir boyutta ve daha kanlı bir şekilde yeniden gözler önüne serdi. Katolik Kilisesi'nin sosyal ve siyasi rolü, sınıf farklılıkları ve Bask ve Katalan milliyetçilerinin cephesinde bölgesel özerklik savaşı merkezli bu anlaşmazlıklar milliyetçi lider Generalissimo Francisco Franco y Bahamonde (1939 - 1975) liderliğinde bastırılmış fakat tam olarak ortadan kaldırılamamıştı. Bu anlaşmazlıklar, Franco rejiminin son yıllarında militanların yenilik çağrıları ve artan terör eylemlerinin ülkenin istikrarını tehdit etmeye başlaması sonucunda tekrar alevlenmişti.Franco'nun 1975 Kasım'ında ölmesi üzerine İspanya tahtına geçen I. Juan Carlos'un İspanya'yı demokratik bir ülke haline getireceği yönünde çok az belirti olmasına karşın, o ve Başbakan Adolfo Suarez Gonzalez (1976 - 1981) İspanya'yı üç yıl içinde şiddete başvurmadan diktatör bir rejimden çoksesli bir parlamenter demokrasiye geçirmiştir. Bu başarı, İspanya'nın tarihi bölünmüşlüğünün iyileşmesi yönünde ilk kilometre taşını koymuş oldu.Demokrasiye bu barışçıl geçişte genç kralın siyasi kurumlara bağlılığının yanı sıra başbakanının mevcut siyasi durumda gerekli olan yenilikler konusunda oldukça öngörülü olması da büyük önem taşımaktadır. Şubat 1981'de başarısızlıkla sonuçlanan bir darbe ve Ekim 1982'de gücün barışçıl bir şekilde bir partiden diğerine geçmesi İspanyol toplumunun demokratik prensiplerinin ne derece olduğunu gözler önüne serdi.Batı Avrupa hükümetleri, II. Dünya Savaşı'ının hemen ardından otoriter rejimi olan ülkelerle işbirliği yapmayı reddetmiş ve ülkeyi bölgenin siyasi, ekonomik ve savunma kurumlarından dışlamışlardı. Fakat Soğuk Savaş'ın başlamasıyla birlikte İspanya'nın Batı Avrupa'nın savunması açısından stratejik öneminin artması diğer siyasi etkenlerin önüne geçerek Franco rejiminin dışlanmasına bir son vermişti. İlk olarak 1953 yılında yapılan karşılıklı anlaşmalar sonucunda Amerika Birleşik Devletleri'nin Batı Avrupa'nın savunmasını desteklemek için İspanya'da bir hava ve deniz üssü ağı oluşturmasına izin verildi. İspanya 1955 yılında Birleşmiş Milletler üyesi oldu ve 1982'de NATO'ya girdi.
  • La història d'Espanya és la pròpia d'un estat europeu, incloent tant el període comprès des de la prehistòria i la creació de la Hispània romana, passant per la Hispània visigoda, al-Àndalus, els regnes cristians, la Monarquia Hispànica i la formació i caiguda de l'imperi espanyol, fins a la formació del modern Estat-nació i la instauració de l'actual Regne Constitucional espanyol.
  • Историята на Испания започва от праисторически времена и минава през периоди на възход и спад, през първата глобална империя - испанската, до съвременния демократичен период след управлението на Франко.Съвременното кралство Испания е наследник на Хабсбургска Испания, която обединява няколко дотогава отделни кралства през1500; държавната форма на конституционна монархия е според испанската конституция от 1812 г, а съвременната демократична конституция е приета през 1978 г.Предисторията на Испания датира от преди около 35 000 години, когато първите съвременни хора навлизат в Иберийския полуостров. През желязната епоха тук живеят ибери, келтиберии други племена. Именно с това иберийско население се срещат финикийците по време на своята колонизация. Следва основаването на гръцки и картагенски колонии по брега на Средиземно море.По времето на Древен Рим полуостровът носи името Хиспания. След падането на Западната римска империя в Иберия пристигат вестготите. Те завоюват цяла Испания и се задържат до началото на 8 век, когато от Северна Африка нахлуват араби и бербери (наричани още маври в арабско-ислямско завоюване на Иберийския полуостров, като Испания получава името Ал-Андалус. Все пак на север кралство Астурия, кралство Навара и няколко графства в Пиренеите успяват да запазят своята независимост. Към ХІ век халифатът се разпада на множество враждуващи по между си държавици, което позволява да започне процес на обратно отвоюване на територията, наречен Реконкиста, и към християнските кралства се присъединяват Португалия, Кастилия Леон, Арагон. Към 1250 г. маврите контролират вече само емирство Гранада в югоизточната част на полуострова. През 1469 г. двете кралства Кастилия и Арагон сключват династична уния с брака между Фердинанд II Арагонски и Изабела I, които римският папа Александър VI нарича „католическите крале“. Мюсюлманското управление приключва през 1492 г., когато Гранада е покорена от католическите крале.Скоро след приключването на Реконкистата християнските кралства се обединяват под управлението на Карлос I от династията на Хабсбургите, което бележи началото на Хабсбургска Испания. Същевременно започва изграждането на Испанската империя в Новия свят и в периода между 1500 и 1650 г. Испания е най-мощната държава в Европа.Испания взема участие във всички по-големи европейски войни от този период: войни между Хабсбурги и Валоа, Осемдесетгодишна война, Тридесетгодишна война и Френско-испанска война. Към края на 17 век обаче силата на Испания намалява и след смъртта на последния крал от династията на Хабсбургите следва войната за испанското наследство, в резултат на която Испания отстъпва на втори план с намалено влияние на европейската сцена и вече по управлението на Бурбоните. Опитите за извършване на реформи за модернизиране на селското стопанство и на корабостроенето, както и да се подобри инфраструктурата, за да се стимулира икономиката, имат известен успех, но към края на 18 век избухва Френската революция, а впоследствие и Полуостровната война. Войната нанася сериозни щети на икономиката и опустошава Испания, започва епоха на социални безредици, политическа нестабилност и икономическа стагнация. Борците за независимост включват както либерали, така и традиционалисти - абсолютистки фракции, водени от офицери, натрупали опит в битките. Борбите между тях продължават до края на 19 век, а непрекъснатото редуване на кризи, революции и реставрации в крайна сметка довежда до извоюване на независимост от страна на испанските американски колонии, като последните са изгубени през 1898 г.Известен баланс между либерали и консерватори се постига с реставрацията на конституционната монархия в периода1874–1931 г., но след това избухва Испанската гражданска война между републиканци и националисти. След края ѝ се установява националистичната диктатура на генерал Франсиско Франко, която продължава до 1975. Следвоенните десетилетия са относително стабилни (като се изключи движението на баските националисти за независимост и страната отбелязва бърз икономически растеж през 60-те и 70-те години.След смъртта на Франко през 1975 Испания се завръща към формата на конституционна монархия начело с Хуан Карлос I и успешен преход към демокрация. Испания става член на Европейската общност през 1986 (трансформирана в ЕС с Договора от Маастрихт от 1992) и в Еврозоната през 1999. Световната финансова криза засяга изключително силно Испания, защото слага край на десетилетие от бурен икономически растеж и страната навлиза в рецесия.
  • Dějiny Španělska začaly zhruba před 35 000 lety, kdy se první lidé usadili na Pyrenejském poloostrově. Vlny nájezdníků, osadníků a dobyvatelů přicházely po celá tisíciletí: Iberové byli následováni Kelty, Féničany, Řeky a Kartáginci. Po roce 200 př. n. l. se Ibérie postupně zmocnili Římané, kteří poloostrovu přinesli svoji civilizaci, jazyk a později rovněž křesťanství. Součástí římské říše zůstala Hispánie až do 5. století, kdy zemi ovládli Vizigóti. Po roce 711 se jejími pány stali severoafričtí, muslimští Maurové. Dalších takřka osm staletí kontrolovali muslimové velkou část země, jež byla nazývána Al-Andalus. Svého vrcholu dosáhla islámská kultura na poloostrově v 10. století. Po roce 1000 začala muslimská moc upadat, čehož křesťané na severu využili ke znovudobytí poloostrova (reconquista). Tento proces byl završen v roce 1492 pádem Granady, posledního maurského státu. V téže době se spojila dvě význačná křesťanská království – Kastílie a Aragonie, což vedlo ke vzniku Španělska.V roce 1492 nastala ještě jedna významná historická událost, když mořeplavec Kryštof Kolumbus objevil Nový svět, čímž započala éra španělské říše. Několik následujících staletí představovalo Španělsko největší mocnost v Evropě a v celém světě. Za panování dynastie Habsburků (po nichž nastoupili Bourboni) bylo ohromné bohatství pocházející z kolonií vyplýtváno v nesčetných válkách, které nakonec připravily Španělsko o jeho prosperitu a državy v Itálii a v Nizozemí. Španělská kultura a literatura zažívaly zlatý věk (Siglo de Oro), avšak opakující se bankroty a porážky odsunuly Španělsko na pozici druhořadého státu.Na počátku 19. století museli Španělé vést válku za nezávislost proti Napoleonovým armádám. Celé toto století se vyznačovalo neustálým neklidem, politickým napětím a občanskými válkami, čehož využili obyvatelé amerických kolonií k získání samostatnosti. Opožděný nástup průmyslové revoluce na konci století vedl k zásadním změnám ve španělské společnosti. I přesto, že si Španělsko zachovalo neutralitu během Velké války, politický chaos pokračoval i v prvních desetiletích 20. století. V roce 1936 zemi zachvátila krvavá občanská válka, jež si vyžádala stovky tisíc obětí. Konflikt skončil nastolením fašistické diktatury generála Francisca Franca, která přetrvala do roku 1975. Diktátorova smrt v témže roce znamenala počátek demokratické přeměny země. Španělsko se záhy poté vyvinulo v moderní, dynamický a demokratický evropský stát.
  • Dit artikel geeft een overzicht van de geschiedenis van Spanje.
  • Espainiako historia lehen gizakiak Iberiar penintsulara iritsi zirenean hasten da.
  • La historia de España engloba un periodo comprendido desde la prehistoria en la península ibérica y la posterior fundación de la Hispania romana, hasta el contemporáneo Reino de España.
  • The modern Kingdom of Spain is the successor of Habsburg Spain, which unified a number of disparate predecessor kingdoms in 1500; its modern form of a constitutional monarchy was introduced in 1812, the current democratic constitution dates to 1978.The Iberian Peninsula was first entered by anatomically modern humans at about 32,000 years ago. Spanish prehistory extends to the pre-Roman Iron Age cultures that controlled most of Iberia: those of the Iberians, Celtiberians, Tartessans, Lusitanians and Vascones and trading settlements of Phoenicians, Greeks and Carthaginians on the Mediterranean coast.Hispania was the name used for the peninsula under Roman rule from the 2nd century BC. After the fall of the Western Roman Empire in the 5th century, parts of Hispania came under the control of the Germanic tribes of Vandals, Suebi and Visigoths.The Visigothic Kingdom conquered all of Hispania and ruled it until the early 8th century, when the peninsula fell to the Muslim conquests. The Muslim state in Iberia came to be known as Al-Andalus. After a period of Muslim dominance, the medieval history of Spain is dominated by the long Christian Reconquista or "reconquest" of the Iberian Peninsula from Muslim rule. The Reconquista gathered momentum during the 12th century, leading to the establishment of the Christian kingdoms of Portugal, Aragon, Castile and Navarre and by 1250, had reduced Muslim control to the Emirate of Granada in the south-east of the peninsula. Muslim rule in Granada survived until 1492, when it fell to the Catholic Monarchs.Soon after the completion of the Reconquista, the kingdoms of Spain were united under Habsburg rule in 1506. At the same time, the Spanish Empire began to expand to the New World across the ocean, marking the beginning of the Spanish Golden Age of Spain, during which, from the early 1500s to the 1650s, Habsburg Spain was the most powerful state in Europe. In this time, Spain was involved in all major European wars, including the Italian Wars, the Eighty Years' War, the Thirty Years' War and the Franco-Spanish War. In the later 17th century, however, Spanish power began to decline, and after the death of the last Habsburg ruler, the War of the Spanish Succession ended with the relegation of Spain, now under Bourbon rule to the status of a second-rate power with a reduced influence in European affairs. The so-called Bourbon Reforms attempted the renewal of state institutions, with some success, but as the century ended, instability set in with the French Revolution and the Peninsular War, so that Spain never regained its former strength.Fragmented by the war, Spain at the beginning of the 19th century was destabilised as different political parties representing "liberal", "reactionary" and "moderate" groups throughout the remainder of the century fought for and won short-lived control without any being sufficiently strong to bring about lasting stability. The former Spanish empire overseas quickly disintegrated with the Latin American wars of independence and eventually the loss of what old colonies remained in the Spanish–American War of 1898.A tenuous balance between liberal and conservative forces was struck in the establishment of constitutional monarchy during 1874–1931 but brought no lasting solution, and Spain descended into Civil War between the Republican and the Nationalist factionsThe war ended in a nationalist dictatorship, led by Francisco Franco, which controlled the Spanish government until 1975. The post-war decades were relatively stable (with the notable exception of an armed independence movement in the Basque Country), and the country experienced rapid economic growth in the 1960s and early 1970s.Only with the death of Franco in 1975 did Spain return to Bourbon constitutional monarchy headed by Prince Juan Carlos and to democracy. Spain entered the European Economic Community in 1986 (transformed into the European Union with the Maastricht Treaty of 1992), and the Eurozone in 1999. The financial crisis of 2007–08 ended a decade of economic boom and Spain entered a recession and debt crisis and remains plagued by very high unemployment and a weak economy.
  • この項目ではスペインの歴史について述べる。
  • La storia della Spagna può cominciare ad essere studiata da quando l'homo sapiens arrivò nella penisola iberica, ossia oltre 35 000 anni fa. Nei secoli successivi, popoli di origine diversa, tra cui celti, fenici, greci, romani e germanici si stabilirono in Spagna. Agli inizi dell'Ottavo secolo un esercito di popolazioni arabe e berbere conquistò quasi l'intera penisola.Nei 750 anni successivi, si formarono stati musulmani indipendenti, così tutta l'area sotto dominazione araba era conosciuta come Al-Andalus. Intanto i piccoli regni cristiani del nord riuscirono lentamente a riconquistare l'intera penisola iberica. Questo processo, chiamato La Reconquista durò per oltre cinque secoli. Nel 1492 Cristoforo Colombo, grazie all'aiuto dei re spagnoli, intraprese il primo viaggio verso il Nuovo Mondo. Intanto veniva instaurata l'Inquisizione spagnola; gli ebrei e i musulmani furono espulsi dai regni iberici. Nei tre secoli successivi la Spagna fu la più grande potenza coloniale, fondando un impero che si estendeva dalla California alla Patagonia e dai Caraibi alle Filippine. Fu anche il più potente stato del Rinascimento. In questo periodo fiorirono le arti e la letteratura spagnola.Tra il Cinquecento e il Seicento la Spagna si trovò imbrigliata in molti conflitti europei. Le guerre portarono a un forte dissesto finanziario, così nel Seicento la potenza spagnola andò verso il declino. Con la guerra di successione spagnola venne confermato il ridimensionamento della Spagna nel teatro europeo. Nel Settecento si instaurò la dinastia dei Borbone, la quale fece notevoli sforzi per rinnovare le istituzioni statali. Agli inizi dell'Ottocento la Spagna venne invasa dalle truppe napoleoniche. Questo evento portò ad una vittoriosa ma devastante guerra d'indipendenza che indebolì fortemente la Spagna e creò le premesse per l'emancipazione delle colonie americane. Nel corso dell'Ottocento, esausta dalle guerre di inizio secolo, la Spagna fu destabilizzata dalla nascita di varie formazioni politiche, liberali, reazionari ed altri gruppi.Alla fine dell'Ottocento, dopo una guerra contro gli Stati Uniti, la Spagna perse le ultime reliquie dell'antico impero, ossia Cuba, Porto Rico e Filippine. Rimasta neutrale durante la Grande Guerra, la Spagna scivolò nel 1923 in una dittatura di stampo reazionario sostenuta dal Sovrano e con a capo il generale Miguel Primo de Rivera, terminata nel 1930. Appena un anno dopo, la monarchia, ormai screditata, cadde cosicché venne proclamata la repubblica. Dopo un periodo di forte instabilità, nel 1936 scoppiò la guerra civile spagnola. La guerra terminò con l'instaurazione di una dittatura di stampo fascista. La Spagna fu neutrale nella seconda guerra mondiale, però ci furono volontari che combatterono per conto di entrambi i fronti. I decenni del dopoguerra, con Francisco Franco al comando, fino al 1975, furono relativamente stabili e, dagli anni sessanta la Spagna sperimentò una certa crescita economica. La morte di Franco nel 1975 portò al ritorno della monarchia borbonica. Sebbene rimangano alcune tensioni, specie nei Paesi Baschi, la Spagna contemporanea ha visto irrobustirsi le sue istituzioni democratiche.
  • История Испании насчитывает десятки веков величия и могущества. Название «Испания» — финикийского происхождения. Финикийское слово «и-шпаним» означает «берег кроликов». Римляне использовали его во множественном числе (Hispaniae) для обозначения всего Пиренейского полуострова.
  • Die Geschichte Spaniens im Sinne einer menschlichen Besiedlung reicht bis zu 1,4 Millionen Jahre zurück. Der Neandertaler verschwand wohl vor 45.000 Jahren, möglicherweise ohne dem modernen Menschen begegnet zu sein. Das Neolithikum (ab dem 6. Jahrtausend v. Chr.), der Übergang von der aneignenden Lebensweise der Jäger, Fischer und Sammler zur produzierenden, letztlich bäuerlichen Produktionsweise setzte durch Zuwanderung aus dem zentralen Mittelmeer ein. Etwa 1200 v. Chr. gelangten keltische Stämme vom Norden auf die Halbinsel und vermischten sich mit den Iberern. Im 11. Jahrhundert v. Chr. landeten phönizische Seefahrer an der Küste und begründeten Kolonien, die als Basen für einen umfangreichen Handel dienten; später folgten Griechen, vor allem aus dem späteren Marseille.Während der punischen Kriege eroberten die auf die Phönizier zurückgehenden Karthager weite Teile des Südens und des Ostens der Halbinsel. Nach der Niederlage Karthagos eroberten die Römer ihre Kolonien und in einem langen Prozess die gesamte Halbinsel. Die Provinz Hispania entwickelte sich zu einem wichtigen Bestandteil des Römischen Reiches. Als das Weströmische Reich zusammenbrach, eroberten Westgoten das Land. Die gotische Herrschaft dauerte bis 711, als muslimische Heere die Straße von Gibraltar überquerten. Diese als Mauren bezeichneten Berbergruppen eroberten den Großteil der iberischen Halbinsel, bis der Gotenkönig Pelayo ihren Vormarsch in der Schlacht von Covadonga in Nordspanien beendete. Dieses Ereignis markiert im Rückblick den Beginn der Rückeroberung des Landes durch die Christen, die Reconquista. Das maurische Spanien wurde nach 750 unabhängig vom arabischen Weltreich, 929 rief Abd ar-Rahman III. Al-Andalus zu einem eigenen Kalifat aus. Streitigkeiten zwischen den maurischen Adelsfamilien führten dazu, dass das Kalifat nach einem Jahrhundert in zahlreiche kleine Reiche zerfiel. Inzwischen wurde der Einigungsprozess im Norden vor allem durch Kastilien vorangetrieben. León wurde 1037 von König Ferdinand dem Großen von Kastilien erobert, der den Titel „König von León“ annahm. Zudem verfolgten die Kastilier imperiale Ziele und nahmen zeitweise den Kaisertitel an. Die beiden Königreiche brachen zwar 1157 wieder auseinander, als König Alfonso VII. eine Erbteilung unter seine Söhne vornahm, doch um 1230 wurden sie von Ferdinand III. endgültig wieder im Königreich Kastilien vereinigt. Dies wiederum verband sich 1469 durch ein Ehebündnis mit Aragón, das den Ostteil der Halbinsel dominierte.1492 eroberten die vereinigten Reiche von Kastilien und Aragón mit Granada die letzte muslimische Herrschaft. Die Vereinigung der beiden bedeutendsten christlichen Königreiche durch die Hochzeit von Ferdinand von Aragón und Isabella von Kastilien im Jahr 1469 machte aus den iberischen Reichen die stärkste politische Kraft im westlichen Mittelmeer. Ihr Bestreben aus Spanien ein einheitliches katholisches Reich zu machen, begründete die dortige Inquisition. In diese Epoche fiel die Entdeckung Amerikas 1492. Spanien entwickelte sich zu einem der mächtigsten Vielvölkerstaaten. Als Königin Isabella 1504 starb, hinterließ sie den Thron ihrer Tochter Johanna von Kastilien. Als sie Philipp, den Sohn des deutschen Kaisers heiratete, begann die Verbindung zum Haus Habsburg. Karl I. (von Spanien, zugleich Karl V. des Heiligen Römischen Reichs) vereinte 1517 eines der größten Kolonialreiche der Geschichte. Nachdem er sich 1556 zurückzogen hatte (siehe hier), wurde es zwischen der spanischen und der österreichischen Linie der Habsburger aufgeteilt. Dabei wurde das Land in umfassende Kriege mit Frankreich, den Niederlanden und England, aber auch dem Osmanenreich verwickelt. Als 1700 der letzte Habsburger-König Karl II. ohne Nachfolger gestorben war, folgte ihm der Neffe des französischen Königs Philipp von Bourbon. Der Spanische Erbfolgekrieg schloss sich an. Napoleon, der nach der französischen Revolution die Herrschaft in Frankreich angetreten hatte, eroberte Spanien und setzte seinen Bruder als König ein; die Spanier wehrten sich in einem langwierigen Guerillakrieg.Nach der Niederlage Napoleons gegen die europäischen Großmächte wurde Ferdinand VII. wieder als absolutistisch herrschender König eingesetzt. Wirtschaftliche Rezession und politische Instabilität, dazu der Verlust fast aller Überseebesitzungen kennzeichneten die Bourbonenherrschaft. Nach der Revolution von 1868 entstand 1873 für ein Jahr die Erste Republik. Eine Rebellion in der spanischen Kolonie Kuba 1895 führte schließlich zum Krieg gegen die USA, in dessen Folge Spanien seine letzten Überseebesitzungen verlor. Die Weltwirtschaftskrise destabilisierte das Land weiter. Die Verbindung des Königs mit dem Diktator Miguel Primo de Rivera diskreditierte die Monarchie; am 14. April 1931 rief Zamora die Zweite Republik aus. Die wachsenden Spannungen zwischen der republikanischen Regierung und den in Katalonien verwurzelten Anarchisten und der nationalistischen Opposition gipfelten schließlich im Bürgerkrieg der Jahre 1936 bis 1939, in den sich auch Deutschland, Italien und die Sowjetunion militärisch einschalteten. Die Nationalisten unter Francisco Franco setzten sich 1939 durch. Franco hielt Spanien zwar aus dem Zweiten Weltkrieg heraus, aber seine Diktatur führte zu politischer und wirtschaftlicher Isolation. Diese Isolation konnte erst nach seinem Tod 1975 aufgebrochen werden und eine konstitutionelle Monarchie entstand (siehe Transition in Spanien). Juan Carlos I. stellte sich entschlossen gegen einen Putschversuch am 23. Februar 1981. Ministerpräsident Adolfo Suarez setzte Reformen durch, die den Übergang zur Demokratie brachten. Spanien trat 1985 der NATO und 1986 der Europäischen Gemeinschaft bei und führte 2002 den Euro als gemeinsame europäische Währung ein. 2007 platzte in Spanien eine Immobilienblase; 2008 geriet das Land in die Weltwirtschaftskrise. Zu deren Bekämpfung erhöhte Spanien seine Nettoneuverschuldung. Ab etwa 2010 wurde in Spanien eine Bankenkrise öffentlich bekannt. Spanien konnte sich im Zuge der Eurokrise zeitweise nur zu hohen Zinsen neue Kredite am Finanzmarkt beschaffen.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4462930 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 58469 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 590 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110774284 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • :category:History of Spain
prop-fr:commonsTitre
  • l'histoire de l'Espagne
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • L’histoire de l'Espagne, pays du sud-ouest de l'Europe qui occupe la plus grande partie de la péninsule Ibérique, se caractérise par plusieurs périodes et événements marquants : de l’époque romaine à la conquête musulmane, de la reconquête au Siècle d’or, l’expansion coloniale dont elle fut la plus ancienne puissance européenne avec le Portugal.
  • Historia Hiszpanii.
  • La història d'Espanya és la pròpia d'un estat europeu, incloent tant el període comprès des de la prehistòria i la creació de la Hispània romana, passant per la Hispània visigoda, al-Àndalus, els regnes cristians, la Monarquia Hispànica i la formació i caiguda de l'imperi espanyol, fins a la formació del modern Estat-nació i la instauració de l'actual Regne Constitucional espanyol.
  • Dit artikel geeft een overzicht van de geschiedenis van Spanje.
  • Espainiako historia lehen gizakiak Iberiar penintsulara iritsi zirenean hasten da.
  • La historia de España engloba un periodo comprendido desde la prehistoria en la península ibérica y la posterior fundación de la Hispania romana, hasta el contemporáneo Reino de España.
  • この項目ではスペインの歴史について述べる。
  • История Испании насчитывает десятки веков величия и могущества. Название «Испания» — финикийского происхождения. Финикийское слово «и-шпаним» означает «берег кроликов». Римляне использовали его во множественном числе (Hispaniae) для обозначения всего Пиренейского полуострова.
  • Die Geschichte Spaniens im Sinne einer menschlichen Besiedlung reicht bis zu 1,4 Millionen Jahre zurück. Der Neandertaler verschwand wohl vor 45.000 Jahren, möglicherweise ohne dem modernen Menschen begegnet zu sein. Das Neolithikum (ab dem 6. Jahrtausend v. Chr.), der Übergang von der aneignenden Lebensweise der Jäger, Fischer und Sammler zur produzierenden, letztlich bäuerlichen Produktionsweise setzte durch Zuwanderung aus dem zentralen Mittelmeer ein. Etwa 1200 v. Chr.
  • Историята на Испания започва от праисторически времена и минава през периоди на възход и спад, през първата глобална империя - испанската, до съвременния демократичен период след управлението на Франко.Съвременното кралство Испания е наследник на Хабсбургска Испания, която обединява няколко дотогава отделни кралства през1500; държавната форма на конституционна монархия е според испанската конституция от 1812 г, а съвременната демократична конституция е приета през 1978 г.Предисторията на Испания датира от преди около 35 000 години, когато първите съвременни хора навлизат в Иберийския полуостров.
  • The modern Kingdom of Spain is the successor of Habsburg Spain, which unified a number of disparate predecessor kingdoms in 1500; its modern form of a constitutional monarchy was introduced in 1812, the current democratic constitution dates to 1978.The Iberian Peninsula was first entered by anatomically modern humans at about 32,000 years ago.
  • 스페인의 역사는 선사시대 현생 인류가 살기 시작한 이래 고대에는 히스파니아로 불렸던 이베리아 반도에 있었던 많은 민족과 국가들이 연관되어 있다. 오늘날에도 이베리아 반도에 있는 나라는 스페인과, 포르투갈, 안도라, 그리고 영국의 해외 영토인 지브롤터가 있다.이베리아 반도에 현생 인류가 살기 시작한 것은 약 32,000년 전으로 알타미라 동굴 등에 유적이 남아있다. 고대 시기에도 이베리아 반도에는 이베리아족, 타르테시아족, 켈트족, 켈티베리아족, 페니키아, 고대 그리스, 고대 로마, 수에비족, 서고트족 등이 저마다 다른 문화를 이루고 살았다. 711년 우마이야 왕조에 속한 베르베르족과 아랍인들로 이루어진 무어인 군대가 이베리아 반도의 대부분을 차지하였다. 이들은 우마이야 왕조가 몰락한 다음에도 각자 독립적인 타이파 국가를 유지하였는데, 아랍 세계에서는 무슬림 지배하의 이베리아 반도를 알안달루스로 불렀다.
  • La storia della Spagna può cominciare ad essere studiata da quando l'homo sapiens arrivò nella penisola iberica, ossia oltre 35 000 anni fa. Nei secoli successivi, popoli di origine diversa, tra cui celti, fenici, greci, romani e germanici si stabilirono in Spagna.
  • Dějiny Španělska začaly zhruba před 35 000 lety, kdy se první lidé usadili na Pyrenejském poloostrově. Vlny nájezdníků, osadníků a dobyvatelů přicházely po celá tisíciletí: Iberové byli následováni Kelty, Féničany, Řeky a Kartáginci. Po roce 200 př. n. l. se Ibérie postupně zmocnili Římané, kteří poloostrovu přinesli svoji civilizaci, jazyk a později rovněž křesťanství. Součástí římské říše zůstala Hispánie až do 5. století, kdy zemi ovládli Vizigóti.
  • İspanya tarihi İspanya'da tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar uzanan dönem boyunca yaşanan olayları kapsar.İnsan uygarlığının İber yarımadasındaki tarihi günümüzden 35.000 yıl öncesine kadar uzanmaktadır. Bu dönem boyunca İber yarımadası Keltler, Kartacalılar, Fenikeliler, Yunanlar dahil birçok kavim tarafından istilaya uğramıştır. MÖ 2. yüzyılda İspanya Roma Cumhuriyeti'nin bir parçası haline geldi. 410 yılında İspanya bir Cermen ırkı olan Vizigotların eline geçti.
  • O nome de Espanha, evolução da designação do Império Romano Hispania era, até ao século XVIII, apenas descritivo da Península Ibérica, não se referindo a um país ou Estado específico, mas ao conjunto de todo o território ibérico e dos países que nele se incluíam. A Espanha é unificada durante o Iluminismo, até então era um conjunto de reinos juridicamente e politicamente independentes governados pela mesma monarquia.
rdfs:label
  • Histoire de l'Espagne
  • Dějiny Španělska
  • Espainiako historia
  • Geschichte Spaniens
  • Geschiedenis van Spanje
  • Historia Hiszpanii
  • Historia de España
  • History of Spain
  • Història d'Espanya
  • História de Espanha
  • Storia della Spagna
  • İspanya tarihi
  • История Испании
  • История на Испания
  • スペインの歴史
  • 스페인의 역사
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:category of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:nom of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of