Henri de Schweinfurt, (vers 950 - 8/18 septembre 1017), inhumé à Schweinfurt. Il fut comte de Schweinfurt, margrave de Nordgau, comte de Naab en 981, comte d'Altmühl en 983, margrave en 994, comte de Radenzgau en 1002, comte de Pegnitz en 1009 et 1011. Henri de Schweinfurt est un ascendant direct des princes actuels de Bavière, des rois de Bavière, mais aussi des ducs en Bavière et d'Élisabeth de Wittelsbach. Henri de Schweinfurt est un membre de la dynastie des Babenberg.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Henri de Schweinfurt, (vers 950 - 8/18 septembre 1017), inhumé à Schweinfurt. Il fut comte de Schweinfurt, margrave de Nordgau, comte de Naab en 981, comte d'Altmühl en 983, margrave en 994, comte de Radenzgau en 1002, comte de Pegnitz en 1009 et 1011. Henri de Schweinfurt est un ascendant direct des princes actuels de Bavière, des rois de Bavière, mais aussi des ducs en Bavière et d'Élisabeth de Wittelsbach. Henri de Schweinfurt est un membre de la dynastie des Babenberg.
  • Heinrich von Schweinfurt (* vor 980; † 18. September 1017) war Markgraf von Schweinfurt.
  • Хайнрих (на немски: Heinrich von Schweinfurt, Hezilo, * пр. 980, † 18 септември 1017) от род Швайнфурти е маркграф на Швайнфурт.Той е син на маркграф Бертхолд от Швайнфурт († 15 януари 980), граф в източна Франкония, и на Ейлика.Хайнрих става през 981 г. граф на долен Нааб, 983 г. граф на долен Алтмюл, 994 г. маркграф на баварския Нордгау и 1002 г. граф в Раденцгау. На 10 юли 994 г. във Вюрцбург има атентат против него, но стрелата убива братовчед му Леополд I.През 1002 г. Хайнрих от Швайнфурт помага на херцог Хайнрих IV от Бавария при избора за крал, за да получи херцогство Бавария. Когато новият крал не изпълнява обещанието си, Хайнрих от Швайнфурт се съюзява с роднини и с Болеслав Храбри , херцога на Полша, и епископ Бруно, братът на краля. Въстанието е безуспешно. Император Хайнрих II дава херцогската титла в Бавария на неговия зет Хайнрих II Люксембургски. След неговото затваряне в замък Гибихенщайн той е оправдан през 1004 г. и получава обратно голяма част от собствеността си. Хайнрих от Швайнфурт умира на 18 септември 1017 г. Той е погребан в северната част на църквата на замък Швайнфурт.
  • Henry of Schweinfurt (de Suinvorde; c. 970 – 18 September 1017) was the Margrave of the Nordgau from 994 until 1004. He was called the "glory of eastern Franconia" by his own cousin, the chronicler Thietmar of Merseburg.Henry was the son of Berthold and Eilika (Eiliswintha or Eila) of Walbeck. His father's parentage is not known with certainty, but he may have been a son of Arnulf, Duke of Bavaria. Henry was Bavarian, whoever his grandfather.Henry held a succession of countships after his father's death in 980. He was appointed marchio, like his father, of the Bavarian Nordgau in 994. In 1003, he revolted against Henry II of Germany claiming that he had been promised the Duchy of Bavaria in return for his support. The king said that the Bavarians had a right to elect their own duke. Henry allied with Boleslaus I of Poland and Boleslaus III of Bohemia. Nevertheless, his rebellion was quashed and he himself was briefly captive. The king established the Diocese of Bamberg to prevent any further uprisings in the region. The new diocese took over the secular authority of the margrave in the region of the Bavarian Nordgau.Finally, it was only the joint persuasion of both his saecular and ecclesiastical overlords, Bernard I, Duke of Saxony, and Tagino, Archbishop of Magdeburg, that reconciled him to Henry in 1004. Henry of Schweinfurt did subsequently gain new and old countships before his death in 1017. He was buried at Schweinfurt.
  • Hendrik van Schweinfurt (ca. 950 - 8 september 1017) was markgraaf van de Beierse Nordgau.Hendrik erfde van zijn vader grote familiebezittingen rond de Main en in het gebied tussen de Main en de Donau. Hij volgde hem bovendien op als markgraaf van de Nordgau, graaf van Schweinfurt (stad), Radenzgau en de Volkfeld. Hendrik steunde in 981 de Italiaanse veldtocht van keizer Otto II met 40 ridders. Later werd hij verbannen door keizer Otto III wegens zijn conflicten met de bisschop van Würzburg dat begon doordat Hendrik onrechtmatig een vazal van de bisschop de ogen had laten uitsteken.Hendrik steunde de kandidatuur van de latere keizer Hendrik II in ruil voor de belofte van functie van hertog van Beieren. Toen Hendrik wel tot keizer was gekozen maar zijn belofte niet inloste, steunde Hendrik de opstand van Boleslaw Bolesław I van Polen, die echter in 1003 werd neergeslagen. Het huwelijk van dochter Eilika met Bernhard II van Saksen heeft vast met deze verwikkelingen samengehangen. Een aantal andere hoge edelen nam ook deel aan de opstand, de opstand was een algemene uiting van onvrede met de houding van de koning die te veel inbreuk maakte op de rechten van de adel. Hendrik werd dan ook soepel behandeld door de legers van de koning. De kastelen van Hendrik vielen snel in handen van de troepen van de koning, die het bevel om de versterkingen te slopen in de regel negeerden. Van de burcht van Schweinfurt werden slechts symbolisch enkele stenen verwijderd, toen Hendriks moeder Eilika zich in de kerk van het kasteel opsloot een dreigde dat ze zich zou laten verbranden als de koninklijke troepen het kasteel in brand zouden steken. Een ander kasteel werd overgegeven in ruil voor vrije aftocht van de bezetting en van Gerberga en haar kinderen, ook dat kasteel werd nauwelijks beschadigd. In 1004 vroeg Hendrik om vergiffenis. Hij werd voor onbepaalde tijd opgesloten onder hoede van een bisschop, maar nadat hij in drie dagen en nachten in hoog tempo alle psalmen had gezongen en bij iedere psalm een kniebuiging had gemaakt, kreeg Hendrik genade en werd ook weer in deel van zijn lenen hersteld. Hij diende daarna de keizer als veldheer en overleed na een langdurig ziekbed. Hendrik werd begraven bij de kloosterkerk in Schweinfurt.Hendrik was zoon van Berthold van Schweinfurt en Heliksuinda van Walbeck (ca. 930 - 19 augustus 1015). Hij trouwde met Gerberga van Gleiberg (ca. 970 - na 1036), dochter van Herbert van de Wetterau en Irmtrud van Avalgau (957 - 1020). Hendrik en Gerberga kregen de volgende kinderen: Otto III van Zwaben Eilika van Schweinfurt (ca. 1005 - 10 december ca. 1059), gehuwd met Bernhard II van Saksen Judith van Schweinfurtmogelijk Burkhard (ovl. 18 oktober 1059), 1036 bisschop van Halberstadt (stad), kanselier van Koenraad II de Saliërmogelijk Hendrik (ca. 995 - 1043), graaf aan de Pegnitz, aan de Boven-Naab en aan de Altmühl. Hij nam in 1040 deel aan een expeditie naar Bohemen en had veel conflicten met de bisschop van Eichstätt. Gehuwd met een dochter van Kuno van Altdorf (ca. 980 - na 1020).
  • Henrique de Schweinfurt (c. 970 - 18 de setembro de 1017) foi marquês de Nordgau de 994 até 1004, foi chamado de a "glória do leste da Francônia" por seu próprio primo, o bispo de Merseburgo e cronista, Tietmar de Merseburgo.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1145267 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1941 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 24 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 105089124 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Henri de Schweinfurt, (vers 950 - 8/18 septembre 1017), inhumé à Schweinfurt. Il fut comte de Schweinfurt, margrave de Nordgau, comte de Naab en 981, comte d'Altmühl en 983, margrave en 994, comte de Radenzgau en 1002, comte de Pegnitz en 1009 et 1011. Henri de Schweinfurt est un ascendant direct des princes actuels de Bavière, des rois de Bavière, mais aussi des ducs en Bavière et d'Élisabeth de Wittelsbach. Henri de Schweinfurt est un membre de la dynastie des Babenberg.
  • Heinrich von Schweinfurt (* vor 980; † 18. September 1017) war Markgraf von Schweinfurt.
  • Henrique de Schweinfurt (c. 970 - 18 de setembro de 1017) foi marquês de Nordgau de 994 até 1004, foi chamado de a "glória do leste da Francônia" por seu próprio primo, o bispo de Merseburgo e cronista, Tietmar de Merseburgo.
  • Henry of Schweinfurt (de Suinvorde; c. 970 – 18 September 1017) was the Margrave of the Nordgau from 994 until 1004. He was called the "glory of eastern Franconia" by his own cousin, the chronicler Thietmar of Merseburg.Henry was the son of Berthold and Eilika (Eiliswintha or Eila) of Walbeck. His father's parentage is not known with certainty, but he may have been a son of Arnulf, Duke of Bavaria.
  • Хайнрих (на немски: Heinrich von Schweinfurt, Hezilo, * пр. 980, † 18 септември 1017) от род Швайнфурти е маркграф на Швайнфурт.Той е син на маркграф Бертхолд от Швайнфурт († 15 януари 980), граф в източна Франкония, и на Ейлика.Хайнрих става през 981 г. граф на долен Нааб, 983 г. граф на долен Алтмюл, 994 г. маркграф на баварския Нордгау и 1002 г. граф в Раденцгау. На 10 юли 994 г. във Вюрцбург има атентат против него, но стрелата убива братовчед му Леополд I.През 1002 г.
  • Hendrik van Schweinfurt (ca. 950 - 8 september 1017) was markgraaf van de Beierse Nordgau.Hendrik erfde van zijn vader grote familiebezittingen rond de Main en in het gebied tussen de Main en de Donau. Hij volgde hem bovendien op als markgraaf van de Nordgau, graaf van Schweinfurt (stad), Radenzgau en de Volkfeld. Hendrik steunde in 981 de Italiaanse veldtocht van keizer Otto II met 40 ridders.
rdfs:label
  • Henri de Schweinfurt
  • Heinrich von Schweinfurt
  • Hendrik van Schweinfurt
  • Henrique de Schweinfurt
  • Henry of Schweinfurt
  • Генрих фон Швайнфурт
  • Хайнрих (Швайнфурт)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of