L'harmonica est un instrument de musique à vent et à anche libre fonctionnant sur le même principe que l'accordéon : des anches métalliques de taille et de poids uniques, produisent des sons en vibrant au passage de l'air (aspiré ou soufflé, ce qui est très peu fréquent pour un instrument à vent).D'une tessiture normale de trois octaves, il se décline en trois grandes familles : l'harmonica diatonique simple ; l'harmonica diatonique double (appelé aussi trémolo) ; l'harmonica chromatique.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'harmonica est un instrument de musique à vent et à anche libre fonctionnant sur le même principe que l'accordéon : des anches métalliques de taille et de poids uniques, produisent des sons en vibrant au passage de l'air (aspiré ou soufflé, ce qui est très peu fréquent pour un instrument à vent).D'une tessiture normale de trois octaves, il se décline en trois grandes familles : l'harmonica diatonique simple ; l'harmonica diatonique double (appelé aussi trémolo) ; l'harmonica chromatique.
  • Harmonijka ustna – instrument muzyczny z grupy aerofonów. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczkami), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendrixa.Najstarszym przodkiem harmonijki jest instrument sheng, skonstruowany przez starożytnych Chińczyków około 3000 roku p.n.e. W Europie instrumenty stroikowe mają dużo skromniejszą historię. Pod koniec XVIII w. petersburski konstruktor organów Kirschnigk, zainspirowany grą Johanna Wildego (1689-1762) na shengu zbudował organy, w których najwyższy rejestr wyposażył w stroiki przelotowe, zamiast tradycyjnych piszczałek. W 1792 współpracownik Kirschnigka, szwedzki organmistrz Georg Christoffer Rackwitz zbudował orchestrion dla Georga Josepha Voglera (1749-1814), kompozytora i wirtuoza organów. Podczas podróży koncertowych po całej Europie Vogler przyczynił się do popularyzacji instrumentów ze stroikami przelotowymi. W 1804 powstał pierwszy samodzielny instrument stroikowy - panharmonikon, na który pierwszy utwór skomponował Ludwig van Beethoven.Kolejnym z instrumentów od których pochodzi współczesna harmonijka ustna była eolina, zbudowana w 1816 przez niemieckiego zegarmistrza Dawida Buschmanna. Jego syn Friedrich, mając 16 lat zbudował w 1821 aurę, będącą prototypem harmonijki ustnej. Miała ona postać wielodźwiękowego kamertonu, opartego na zasadzie stroika przelotowego. Stroiki były wprawiane w drganie po zadęciu w odpowiednie kanały. Dalszych ulepszeń dokonał Christian Messner, który w 1821 skonstruował instrument o nazwie Mundaeoline, który właściwie był już harmonijką ustną. W 1857 r. produkcję Messnera przejął Matthias Hohner dając początek firmie działającej do dziś.Pierwsze harmonijki trafiły do USA w 1865 i, z racji niskiej ceny, szybko zyskały na popularności. Były używane na początku głównie w muzyce ludowej, później bardzo często w muzyce bluesowej, folkowej, także muzyce country i jazzie. Obecnie harmonijkę można napotkać nawet w rocku (m. in. The Who, Led Zeppelin, Deep Purple, Aerosmith, Black Sabbath).Istnieje kilka rodzajów harmonijek, w zależności od możliwości wydobywania dźwięków i stroju: diatoniczne - najszerzej rozpowszechnione, zazwyczaj mają 10 kanałów (otworów), strojone są w tonacjach durowych C,Des, D, Es, E, F, Fis G, As, A, H oraz B (w nazewnictwie zachodnim odpowiednio: B oraz B♭), a także odmianach stroju mollowego (harmonic minor, natural minor) oraz innych typach strojów (tzw. country tuning, solo tuning). Najczęściej wykorzystywane jako akompaniament do różnych gatunków muzycznych (blues, country, folk), lecz także do prowadzenia linii melodycznej, bądź jako instrument solowy. W najprostszych wersjach nie da się wydobyć pewnych dźwięków (głównie spoza skali diatonicznej). Lepsze modele pozwalają na granie praktycznie całego zakresu dźwięków poprzez technikę zwaną podciągiem lub bendingiem (ang. przegięcie), polegającą na obniżeniu właściwych dźwięków harmonijki. Drugą techniką pozwalającą na uzyskanie "brakujących" dźwięków jest overblow (podwyższający dźwięki przy zadęciu), oraz overdraw (przy zassaniu). chromatyczne - pozwalają na wydobycie wszystkich dźwięków skali chromatycznej (co pół tonu). Cechą charakterystyczną jest tzw. register-przycisk, który przesuwa skalę dźwięków podstawowych o pół tonu. Są to technicznie najbardziej skomplikowane harmonijki, ich skala sięga od c małego do d4, używane we wszystkich formach muzycznych, od gry solowej, aż do orkiestry symfonicznej. oktawowe - w odróżnieniu od harmonijek diatonicznych jeden kanał posiada cztery otwory zawierające po jednym stroiku. W każdym takim „kanale” występują dwie pary stroików, z których pierwsza służy do wydobycia dźwięku poprzez zadęcie (wydech), druga poprzez zassanie, czyli wdech.W harmonijce oktawowej stroiki strojone są parami w oktawie, co oznacza, że na każdym kanale uzyskujemy jednocześnie dwa dźwięki, różniące się dokładnie o jedną oktawę, czyli np.: C i CI, D i DI. itd.Poprzez zastosowanie takiego stroju uzyskujemy wrażenie jakby jednocześnie grały dwa instrumenty, dźwięk jest pełniejszy, de facto bardziej przypomina brzmienie akordeonu niż zwykłej harmonijki. Ten typ instrumentu chętniej jest zatem wykorzystywany do odgrywania melodii ludowych, takich jak polki, kolędy. Raczej nie spotyka się go w bluesie. tremolo czyli wiedeńskie - są zbudowane podobnie jak opisana wyżej harmonijka oktawowa, jednakże w harmonijce wiedeńskiej dwa współbrzmiące stroiki nastrojne są niemal identycznie. Niewielka różnica wysokości (kilka centów) powoduje charakterystyczną wibrację, dającą bardzo szerokie brzmienie. Tego typu instrument również spotykany jest głównie w muzyce ludowej i folkowej. akompaniujące - harmonijki basowe, akordowe i basowo-akordowe.Rozkład dźwięków na harmonijce diatonicznejstrój Richtera, w tonacji COznaczenia oktaw na diagramie:== Przypisy ==
  • The harmonica, also French harp, blues harp, and mouth organ, is a free reed wind instrument used worldwide in many musical genres, notably in blues, American folk music, jazz, country, and rock and roll. There are many types of harmonica, including diatonic, chromatic, tremolo, octave, orchestral, and bass versions. A harmonica is played by using the mouth (lips and/or tongue) to direct air into and out of one or more holes along a mouthpiece. Behind the holes are chambers containing at least one reed. A harmonica reed is a flat elongated spring typically made of brass, stainless steel, or bronze, which is secured at one end over a slot that serves as an airway. When the free end is made to vibrate by the player's air, it alternately blocks and unblocks the airway to produce sound.Reeds are pre-tuned to individual pitches. Tuning may involve changing a reed's length, the weight near its free end, or the stiffness near its fixed end. Longer, heavier and springier reeds produce deeper, lower sounds; shorter, lighter and stiffer reeds make higher-pitched sounds. If, as on most modern harmonicas, a reed is affixed above or below its slot rather than in the plane of the slot, it responds more easily to air flowing in the direction that initially would push it into the slot, i.e., as a closing reed. This difference in response to air direction makes it possible to include both a blow reed and a draw reed in the same air chamber and to play them separately without relying on flaps of plastic or leather (valves, wind-savers) to block the nonplaying reed.An important technique in performance is bending: causing a drop in pitch by making embouchure adjustments. It is possible to bend isolated reeds, as on chromatic and other harmonica models with wind-savers, but also to both lower, and raise (overbend, overblow, overdraw) the pitch produced by pairs of reeds in the same chamber, as on a diatonic or other unvalved harmonica. Such two-reed pitch changes actually involve sound production by the normally silent reed, the opening reed (for instance, the blow reed while the player is drawing).
  • Губная гармоника (разг. губная гармошка) — язычковый пневматический музыкальный инструмент, разновидность гармоники. Внутри губной гармоники находятся металлические пластинки (язычки), которые колеблются в воздушной струе, создаваемой музыкантом.Губная гармоника чаще всего используется в таких музыкальных направлениях, как блюз, фолк, блюграсс, блюз-рок, кантри, джаз, поп.
  • A szájharmonika (más néven: „herfli”, viccesebb nevén „pofagyalu”) levegővel működő, azaz aerofon hangszer. Megszólaltatását az emberi lélegzet, a hangszerjátékos légzőszervei biztosítják.A 19. században Európában kifejlesztett szájharmonika (harp vagy harmonica) az 1800-as évekre Amerika közkedvelt hangszerévé vált, mely hazánkban csak kevéssel a második világháború előtt vált igazán népszerűvé. Legelőször rézfúvós zenekarok szóló hangszere, majd a country akkordozgató, később (mindmáig) a blues alapvető kelléke lett. A szájharmonikának alapvetően két típusa létezik: diatonikus és kromatikus.
  • A harmônica (português brasileiro) ou harmónica (português europeu), harmona, gaita de beiços, gaita de boca, ou simplesmente gaita (também conhecida como realejo em algumas partes do Nordeste brasileiro e em Portugal), é um instrumento musical de sopro cujos sons são produzidos por um conjunto de palhetas livres.A gaita possui em sua embocadura um conjunto de furos por onde o instrumentista sopra ou suga o ar. Devido ao seu pequeno tamanho, a gaita não possui caixa de ressonância. O gaitista pode usar as mãos em concha para produzir variações de intensidade. Quando executada em conjunto com outros instrumentos, é comum que ela seja amplificada eletronicamente. A gaita é bastante usada no blues, rock and roll, jazz e música clássica. Também são muito comuns os conjuntos compostos apenas de gaitas, as chamadas Orquestras de Harmônicas, que normalmente tocam músicas tradicionais ou folclóricas.
  • L'armonica a bocca è uno strumento a fiato, inventato secondo alcuni nel 1821, dal tedesco Christian Friedrich Ludwig Buschmann e usato in modo particolare per generi come la musica blues, la musica folk e la musica rock.Lo strumento è costituito fondamentalmente da tre elementi: un corpo centrale (comb), due placchette porta ance ed i gusci esterni (covers). Il suono viene prodotto dalla vibrazione generata dal passaggio dell'aria sulle ance, sottili lamine d'ottone fissate ad un'estremità alle placchette superiore ed inferiore anch'esse in ottone. Le placchette poggiano su un corpo centrale costruito solitamente in legno o plastica, più raramente in metallo. Il tutto è racchiuso in un guscio metallico che funge anche da cassa di risonanza. Caratteristica dello strumento è il fatto che le note vengono prodotte sia soffiando che aspirando dallo stesso foro (producendo così due note diverse), peculiarità unica fra gli strumenti a fiato.Diffusa particolarmente in America, immancabile specie nelle performance di musica country, l'armonica è spesso associata al mito del West americano, nonostante la sua diffusione risalga alla seconda metà del XIX secolo. Tale associazione è dovuta anche alle tante colonne sonore di film western nelle quali è impiegata l'armonica. Ennio Morricone scelse l'armonica per alcune celebri colonne sonore create per film diretti da Sergio Leone; fra questi, in C'era una volta il west il protagonista è soprannominato "Armonica" proprio perché suonatore di tale strumento. Assieme alla chitarra ed al pianoforte, è uno degli strumenti che ha fatto la storia del blues dei neri americani, anche grazie al potenziale espressivo conferitole dalla possibilità di eseguire il bending su alcune note, come descritto in seguito.Tra i capiscuola dell'armonica blues elenchiamo Sonny Boy Williamson I, Sonny Boy Williamson II, Little Walter, Walter Horton, Sonny Terry, Slim Harpo, James Cotton. Importanti armonicisti contemporanei sono Howard Levy (primo ad utilizzare la tecnica dell'over-bending) e Jason Ricci. In combinazione one man band è usata da molti artisti di strada o famosi come Bob Dylan, Bruce Springsteen, Steven Tyler o Edoardo Bennato. In questo caso è tenuta fissa davanti alla bocca con un'apposita staffa.
  • De mondharmonica is een blaasinstrument en een lamellofoon dat qua toonvorming sterk verwant is aan de trekzak. Het werd door Christian Friedrich Buschmann in 1821 ontworpen. In plaats van met een balg wordt lucht met de mond door de openingen geblazen of gezogen. De luchtstroom brengt een doorslaande tong in trilling die een toon ten gehore brengt. De mondharmonica is doorgaans wisseltonig; blazen en zuigen levert een verschillende toon.De eenvoudigste mondharmonica's zijn diatonisch: deze mondharmonica's bevatten louter tonen uit 1 bepaalde majeur- of mineurtoonladder.
  • 리드하모니카 (harmonica)는 단일 구멍 (떨림판 방) 혹은 다수의 구멍 위에 입술을 놓고 공기를 불거나 빼면서 연주하는 프리 리드 관악기이다. 단일 구멍 속으로 공기를 불거나 빼면서 생긴 압력은 떨림판 혹은 다수의 떨림판으로 하여금 만들어낸 소리를 고저가 있게 울려퍼지게 한다. 각 방은 한 쪽 끝에 안정되고 나머지 끝이 풀린, 소리를 진동하고 만드는 느슨한 끝과 함께 복합적이고 가변적으로 조율된 황동 혹은 청동 떨림판을 가지고 있다.떨림판은 단일의 음으로 미리 조율되었으며 각 음은 떨림판의 크기에 따라 결정된다. 긴 떨림판은 깊고, 낮은 음을 만들고 짧은 떨림판은 높게 조정된 소리를 만든다. 미리 조율된 떨림판은 방 안에 공기 흐림의 방향을 바꿈으로서 또다른 음색으로 바꿀 수 있다. 온음계, 트레몰로, 오케스트라용, 베이스 버전을 포함하는 많은 하모니카 형태가 있다.하모니카는 블루스와 포크, 재즈, 서양 고전 음악, 컨트리 음악, 로큰롤, 팝 음악에서 이용된다. 하모니카는 특히 블루스 음악에서 "하프(harp)," "블루스 하프(blues harp)," 그리고 "입 오르간(mouth organ)"을 포함하는 다른 별명을 가지고 있다.
  • La armónica (del latín harmonĭcus, y este del griego ἁρμονικός), o rondín como se le conoce solamente en el Perú es un instrumento de viento, del grupo de instrumentos de viento-madera y del subgrupo de instrumentos de lengüetas libres. Se toca soplando o aspirando el aire sobre uno de sus agujeros individuales o sobre múltiples agujeros de una vez. La presión causada por soplar o aspirar en las cámaras de las lengüetas causa que la lengüeta o lengüetas vibren arriba y abajo creando sonido. Cada cámara tiene múltiples lengüetas de tono variable, de latón o bronce, que están sujetas aseguradas por uno de sus lados y suelto en el otro extremo, siendo el extremo suelto el que vibra y crea el sonido.Cada lengüeta tiene un tono individual: Cada tono está determinado por el tamaño de la lengüeta. Las lengüetas más largas producen un sonido profundo y bajo y las más cortas producen uno más agudo. En ciertos tipos de armónicas, los tonos de las lengüetas pueden variarse a otra nota por soplar o aspirar el aire de un modo especial (mediante la técnica del bending o el overbend/overdraw). Hay muchos tipos de armónicas: diatónicas, cromáticas, trémolo, orquestales, bajo, etc. Cada una de ellas se diferencia por su timbre y disponibilidad de escalas para ciertos estilos de música. La armónica diatónica se usa en el blues, jazz, música folk, música clásica, country, rock and roll y pop. En inglés, la armónica tiene varios apodos, especialmente en el blues: harp, blues harp (armónica de blues), mouth organ (órgano de boca) y blues mouth organ.Es uno de los instrumentos más vendidos durante el siglo XX. compositores como Darius Milhaud y Vaughan Williams han compuesto obras especialmente para Larry Adler, uno de sus más notables virtuosos de mediados del siglo XX.Existe un instrumento frotado llamado armónica de cristal, pero no tiene ninguna relación con la armónica.
  • Armonika ya da mızıka, üflemeli bir çalgıdır. İngilizce harmonica kelimesinden türemiştir. Nefes ve dil ile çalınan delikli bir çalgıdır. Blues, Country ve Western gibi müzik dallarında oldukça yaygındır.
  • L'harmònica (del llatí harmonĭcus, i aquest del grec ἁρμονικός) és un instrument de vent, del grup d'instruments de vent-fusta i del subgrup d'instruments de llengüetes lliures i afinat amb un registre de dues escales. Als models cromàtics, es construeix amb la capacitat de produir l'escala cromàtica per mitjà d'un botó, a diferència de les diatòniques que han de recórrer a diferents efectes per tal d'aconseguir el cromatisme.
  • Harmonika adalah sebuah alat musik yang paling mudah dimainkan. Hanya tinggal meniup dan menghisapnya harmonika akan mengeluarkan suara yang cukup bagus. Harmonika berasal dari alat musik tradisional China yang bernama 'Sheng' yang telah digunakan kira-kira 5000 tahun yang lalu sejak kekaisaran Nyu-kwa.Harmonika modern ditemukan pada tahun 1821 oleh Christian Friedrich Buschmann. Sebuah instrumen musik tiup sederhana yang terdiri dari plat-plat getar dari logam yang disusun secara horozontal dengan desain yang kurang baik dan hanya menyediakan nada tiup kromatis.Desain awal dari Buschmann akhirnya banyak ditiru dan dimodifikasi menjadi lebih baik. Salah satu contohnya adalah harmonika buatan Richter yang merupakan desain awal dari sebuah harmonika modern. Pada tahun 1826 ia mengembangkan variasi harmonika dengan 10 lubang tetap dan 20 pelat getar dengan pemisahan fungsi pelat yang ditiup dan yang dihisap. Pada akhirnya, nada yang dibuat oleh Richter disebut sebagai nada diatonis dan merupakan nada standard harmonika.Bisnis instrumen Harmonika dimulai pada tahun 1857 saat pengrajin jam Jerman bernama Matthias Hohner memutuskan untuk menjadi produsen harmonika. Dengan bantuan dari keluarganya, ia dapat memproduksi 650 harmonika tahun itu. Hohner memperkenalkan harmonika ke Amerika Utara pada 1862 sebuah langkah yang membawa pabrikan Hohner menjadi produsen nomor satu untuk harmonika. Pada 1887 Hohner telah memproduksi lebih dari 1 juta harmonika per tahunnya. Sekarang, Hohner telah memproduksi lebih dari 90 model harmonika yang berbeda jenis, nada, dan model. Yang memungkinkan untuk memainkan berbagai macam gaya musik mulai dari pop, blues, rock, country, ska dan bermacam-macam lainnya.
  • ハーモニカ (Harmonica) は、自由簧(フリーリード)を使った小さな楽器で、おもにポピュラー音楽や民俗音楽で使われる。ハモニカとも呼ばれることがある。現在では全く使われないが、かつては口風琴(くちふうきん)と訳されたこともある。
  • Устна хармоника е музикален инструмент от групата на дървените духови инструменти.Състои се от няколко настроени на различни честоти месингови или бронзови пластинки, закрепени за единия край в прорез, така че да могат да вибрират свободно. Изпълнителят подбира височината на тона като духа в съответния отвор. Отворите са разположени в предния край на хармониката и са свързани с по една или няколко трептящи пластини. При някои модели поемането на въздух задейства различна пластина от тази при издишане, разширявайки диапазона на инструмента.Хармониката се използва основно в блуса, но намира широк прием и в кънтри музиката, джаза, рокендрола и други. Използва се често като солов от музиканти, които свирят на китара, като специално приспособление държи хармониката пред устата, а ръцете остават свободни.
  • Die Mundharmonika ist ein Musikinstrument mit Durchschlagzungen aus Metall in parallel angeordneten Luftkanälen. Die Luftkanäle werden direkt mit dem Mund angeblasen.
  • Harmonika je malý ruční hudební nástroj, na který hudebník hraje ústy foukáním nebo i zpětným nasáváním vzduchu. Hráč na foukací harmoniku obvykle drží nástroj jednou rukou či oběma rukama u úst. Může ji mít připevněnu i na speciálním držáku zavěšeném na krku či na hlavě tak, aby měl volné ruce a mohl hrát rukou na jiný hudební nástroj (obvykle se jedná o hru na kytaru). Vzduch proudící skrz nástroj pak rozkmitává malé plechové jazýčky (naladěné z výroby na příslušnou výšku tónu) umístěné uvnitř nástroje. Kmitající plechové jazýčky pak vydávají onen dosti charakteristický zvuk tohoto malého hudebního nástroje. Jeho použití v praxi leží zejména v blues a country hudbě, folku a v jazzu, v menší míře i v pop‑music. V prostředí vážné artificiální hudby se prakticky vůbec nepoužívá, jedná se o lidový hudební nástroj. Foukací harmonika patří stejně jako tahací harmonika neboli akordeon mezi aerofony.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 49355 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19328 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 54 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110181866 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • harmonica
prop-fr:commonsTitre
  • L'harmonica
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • harmonica
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • L'harmonica est un instrument de musique à vent et à anche libre fonctionnant sur le même principe que l'accordéon : des anches métalliques de taille et de poids uniques, produisent des sons en vibrant au passage de l'air (aspiré ou soufflé, ce qui est très peu fréquent pour un instrument à vent).D'une tessiture normale de trois octaves, il se décline en trois grandes familles : l'harmonica diatonique simple ; l'harmonica diatonique double (appelé aussi trémolo) ; l'harmonica chromatique.
  • Губная гармоника (разг. губная гармошка) — язычковый пневматический музыкальный инструмент, разновидность гармоники. Внутри губной гармоники находятся металлические пластинки (язычки), которые колеблются в воздушной струе, создаваемой музыкантом.Губная гармоника чаще всего используется в таких музыкальных направлениях, как блюз, фолк, блюграсс, блюз-рок, кантри, джаз, поп.
  • Armonika ya da mızıka, üflemeli bir çalgıdır. İngilizce harmonica kelimesinden türemiştir. Nefes ve dil ile çalınan delikli bir çalgıdır. Blues, Country ve Western gibi müzik dallarında oldukça yaygındır.
  • L'harmònica (del llatí harmonĭcus, i aquest del grec ἁρμονικός) és un instrument de vent, del grup d'instruments de vent-fusta i del subgrup d'instruments de llengüetes lliures i afinat amb un registre de dues escales. Als models cromàtics, es construeix amb la capacitat de produir l'escala cromàtica per mitjà d'un botó, a diferència de les diatòniques que han de recórrer a diferents efectes per tal d'aconseguir el cromatisme.
  • ハーモニカ (Harmonica) は、自由簧(フリーリード)を使った小さな楽器で、おもにポピュラー音楽や民俗音楽で使われる。ハモニカとも呼ばれることがある。現在では全く使われないが、かつては口風琴(くちふうきん)と訳されたこともある。
  • Die Mundharmonika ist ein Musikinstrument mit Durchschlagzungen aus Metall in parallel angeordneten Luftkanälen. Die Luftkanäle werden direkt mit dem Mund angeblasen.
  • L'armonica a bocca è uno strumento a fiato, inventato secondo alcuni nel 1821, dal tedesco Christian Friedrich Ludwig Buschmann e usato in modo particolare per generi come la musica blues, la musica folk e la musica rock.Lo strumento è costituito fondamentalmente da tre elementi: un corpo centrale (comb), due placchette porta ance ed i gusci esterni (covers).
  • A harmônica (português brasileiro) ou harmónica (português europeu), harmona, gaita de beiços, gaita de boca, ou simplesmente gaita (também conhecida como realejo em algumas partes do Nordeste brasileiro e em Portugal), é um instrumento musical de sopro cujos sons são produzidos por um conjunto de palhetas livres.A gaita possui em sua embocadura um conjunto de furos por onde o instrumentista sopra ou suga o ar. Devido ao seu pequeno tamanho, a gaita não possui caixa de ressonância.
  • Harmonika je malý ruční hudební nástroj, na který hudebník hraje ústy foukáním nebo i zpětným nasáváním vzduchu. Hráč na foukací harmoniku obvykle drží nástroj jednou rukou či oběma rukama u úst. Může ji mít připevněnu i na speciálním držáku zavěšeném na krku či na hlavě tak, aby měl volné ruce a mohl hrát rukou na jiný hudební nástroj (obvykle se jedná o hru na kytaru).
  • Harmonijka ustna – instrument muzyczny z grupy aerofonów. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczkami), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendrixa.Najstarszym przodkiem harmonijki jest instrument sheng, skonstruowany przez starożytnych Chińczyków około 3000 roku p.n.e.
  • Harmonika adalah sebuah alat musik yang paling mudah dimainkan. Hanya tinggal meniup dan menghisapnya harmonika akan mengeluarkan suara yang cukup bagus. Harmonika berasal dari alat musik tradisional China yang bernama 'Sheng' yang telah digunakan kira-kira 5000 tahun yang lalu sejak kekaisaran Nyu-kwa.Harmonika modern ditemukan pada tahun 1821 oleh Christian Friedrich Buschmann.
  • A szájharmonika (más néven: „herfli”, viccesebb nevén „pofagyalu”) levegővel működő, azaz aerofon hangszer. Megszólaltatását az emberi lélegzet, a hangszerjátékos légzőszervei biztosítják.A 19. században Európában kifejlesztett szájharmonika (harp vagy harmonica) az 1800-as évekre Amerika közkedvelt hangszerévé vált, mely hazánkban csak kevéssel a második világháború előtt vált igazán népszerűvé.
  • The harmonica, also French harp, blues harp, and mouth organ, is a free reed wind instrument used worldwide in many musical genres, notably in blues, American folk music, jazz, country, and rock and roll. There are many types of harmonica, including diatonic, chromatic, tremolo, octave, orchestral, and bass versions. A harmonica is played by using the mouth (lips and/or tongue) to direct air into and out of one or more holes along a mouthpiece.
  • De mondharmonica is een blaasinstrument en een lamellofoon dat qua toonvorming sterk verwant is aan de trekzak. Het werd door Christian Friedrich Buschmann in 1821 ontworpen. In plaats van met een balg wordt lucht met de mond door de openingen geblazen of gezogen. De luchtstroom brengt een doorslaande tong in trilling die een toon ten gehore brengt.
  • Устна хармоника е музикален инструмент от групата на дървените духови инструменти.Състои се от няколко настроени на различни честоти месингови или бронзови пластинки, закрепени за единия край в прорез, така че да могат да вибрират свободно. Изпълнителят подбира височината на тона като духа в съответния отвор. Отворите са разположени в предния край на хармониката и са свързани с по една или няколко трептящи пластини.
  • La armónica (del latín harmonĭcus, y este del griego ἁρμονικός), o rondín como se le conoce solamente en el Perú es un instrumento de viento, del grupo de instrumentos de viento-madera y del subgrupo de instrumentos de lengüetas libres. Se toca soplando o aspirando el aire sobre uno de sus agujeros individuales o sobre múltiples agujeros de una vez. La presión causada por soplar o aspirar en las cámaras de las lengüetas causa que la lengüeta o lengüetas vibren arriba y abajo creando sonido.
  • 리드하모니카 (harmonica)는 단일 구멍 (떨림판 방) 혹은 다수의 구멍 위에 입술을 놓고 공기를 불거나 빼면서 연주하는 프리 리드 관악기이다. 단일 구멍 속으로 공기를 불거나 빼면서 생긴 압력은 떨림판 혹은 다수의 떨림판으로 하여금 만들어낸 소리를 고저가 있게 울려퍼지게 한다. 각 방은 한 쪽 끝에 안정되고 나머지 끝이 풀린, 소리를 진동하고 만드는 느슨한 끝과 함께 복합적이고 가변적으로 조율된 황동 혹은 청동 떨림판을 가지고 있다.떨림판은 단일의 음으로 미리 조율되었으며 각 음은 떨림판의 크기에 따라 결정된다. 긴 떨림판은 깊고, 낮은 음을 만들고 짧은 떨림판은 높게 조정된 소리를 만든다. 미리 조율된 떨림판은 방 안에 공기 흐림의 방향을 바꿈으로서 또다른 음색으로 바꿀 수 있다. 온음계, 트레몰로, 오케스트라용, 베이스 버전을 포함하는 많은 하모니카 형태가 있다.하모니카는 블루스와 포크, 재즈, 서양 고전 음악, 컨트리 음악, 로큰롤, 팝 음악에서 이용된다.
rdfs:label
  • Harmonica
  • Aho-soinu
  • Armonica a bocca
  • Armonika
  • Armónica
  • Harmonica
  • Harmonijka ustna
  • Harmonika
  • Harmonika
  • Harmònica
  • Harmónica (instrumento musical)
  • Mondharmonica
  • Mundharmonika
  • Szájharmonika
  • Губная гармоника
  • Устна хармоника
  • ハーモニカ
  • 하모니카
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:bandMember of
is dbpedia-owl:instrument of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:instrument of
is prop-fr:instruments of
is prop-fr:instrumentsVoisins of
is prop-fr:membres of
is prop-fr:membresActuels of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of