Хафсиды — правящая династия в Ифрикии (современный Тунис и части сопредельных стран) с 1229 по 1574 годы.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Хафсидите са управляващата династия в Ифрикия (днешен Тунис и части от съседните страни) в периода 1229-1574 години. Хафсидите се откъсват от властта на Алмохадите при Абу Закария (1229-1249), който основава собствена династия в Ифрикия със столица Тунис. При управлението на династията, в Ифрикия пристигат много бежанци от Кастилия и Арагон. Наследникът от Закария - Мохамед I ал-Мустансир (1249-1277) се сдобива титлата халиф.През XIV век в управлението настъпва временна криза. Хафсидите подчиняват от Абдалвадидите Тлемсен, но между 1347 и 1357 година е на два пъти завоюван от Маринидите от Мароко. Въпреки това Маринидите не успяват да се наложат над бедуините и благодарение на тях, Хафсидите опазват властта си. По това време върлува и черната смърт, намалявайки населението на Ифрикия, което допълнително усложнява положението с властта. При Абд ал-Азиз II (1394-1434) се разраства пиратството над християнски кораби по северноафриканското крайбрежие, което предизвиква отговор от страна на Арагон и Венеция, които изпращат флотилии за нападения над крайбрежните градове на Тунис по онова време.Утман (1435-1488) връща доверието на контрагентите и керванната търговия Hafsidy в Сахара и с Египет се разраства, както и морската търговия с Венеция и Арагон. От това време бедуините и по-големите градове под властта на Хафсидите се сдобиват със самостоятелност и де факто накрая на управлението на династията под властта ѝ остават само градовете Тунис и Константина (в днешен Алжир).В XVI век Хафсидите са въвлечени в битката за Тунис между Испания и берберските пирати, подкрепяни от Османската империя. Пиратите начело с Хайредин Барбароса печелят битката и през 1574 г. настъпва края на управлението на Хафсидите, признали ограничения сюзеренитет на Испания над своята територия с цел да отхвърлят властта на Цариград.
  • De Hafsiden waren een middeleeuwse dynastie die van 1229 tot 1574 over Ifriqiya heerste, een gebied dat overeen kwam met het huidige Tunesië, oostelijk Algerije en westelijk Libië.De dynastie heeft haar oorsprong in de Masmuda-Berbers van zuidelijk Marokko. Zij hebben hun naam te danken aan Aboe Hafs Al-Hintati (oorspronkelijke Berberse naam, Faska U-mzal Inti). Deze Aboe Hafs was leider van de machtige Berberse Hintata-stam van de Marokkaanse Anti-Atlas en een trouwe bondgenoot van Ibn Toemart, de oprichter van de Almohadenbeweging. Hij zou de Almohaden steunen in hun vroege veroveringstochten tegen de Almoraviden, waarna hij beloond werd met het gouverneurschap van Tunesië (en omgeving).In 1229 riep zijn kleinzoon, Aboe Zakariya, de onafhankelijkheid uit nadat de Almohaden zich publiekelijk hadden afgezet tegen de doctrine van Ibn Toemart. Aanleiding was dat de kalief van de Almohaden in zowel Marrakesh als Sevilla bekend had gemaakt dat hij Jezus beschouwde als de mahdi en niet Ibn Toemart. De Hafsiden zouden zich gedurende hun bewind blijven neerzetten als beschermers van het Almohaden erfgoed en als hun rechtmatige opvolgers. Na zich onafhankelijk te hebben verklaard, veroverde Aboe Zakariya Constantine en Béjaïa in 1230, en annexeerde Tripolitania (in westelijk Libië) in 1235, Algiers in 1238 en Tlemcen in 1242. Zo vestigde hij de Hafsiden als belangrijkste machtsfactor langs de noordwestkust van Afrika. Aboe Zakariya riep zichzelf uit tot emir, en zijn opvolger Mohammed I al-Moestansir (1249-1277) verklaarde zichzelf tot kalief, een titel die de Hafsidenheersers zouden blijven dragen.Tunis werd het economisch en cultureel centrum van dit machtige nieuwe rijk. Het rijk nam veel moslims op die door de christenen veroverde Andalusië ontvluchtten. In de periode 1231-1236 werden handelsovereenkomsten gesloten met de Italiaanse staten Venetië, Pisa en Genua. In 1270 werd Tunis aangevallen door kruisvaarders onder leiding van Lodewijk IX van Frankrijk tijdens de Achtste Kruistocht. De kruisvaarders braken bun beleg van Tunis af nadat ze met Mohammed I al-Moestansir waren overeengekomen dat de christenen handelsrechten met de stad zouden krijgen. Er mochten zich zelfs monniken en priesters vestigen.In de 14e eeuw beleefde het rijk van de Hafsiden een tijdelijke terugval. In deze periode werd het rijk een aantal keer getroffen door pestepidemieën. Ook werd de 14e eeuw gekenmerkt door een langdurige strijd met de Meriniden in Marokko over de controle over het rijk van de Zianiden in Tlemcen. Tussen 1347 en 1357 lukte het de Meriden twee keer om Tlemcen te veroveren, maar de Meriniden waren niet in staat de Arabische bedoeïenen onder controle te krijgen en verloren het rijk weer.In deze periode nam de piraterij tegen christelijke scheepvaart steeds grotere vormen aan – met steun van de Hafsiden, die de winsten van de piraterij gebruikten om hun steden uit te breiden en de kunst, literatuur en wetenschap te financieren. De piraterij veroorzaakte echter ook wraakacties van Aragón en Venetië, die meerdere keren Tunesische steden aanvielen. Er waren zelf plannen voor een nieuwe kruistocht tegen de Hafsiden.Het Hafsidenrijk bereikte haar hoogtepunt onder Oethman (1436-1488) als centrum van handel, zowel de karavaanroutes van en naar Egypte en de landen ten zuiden van de Sahara als de zeehandel met Venetië en Aragón. De bedoeïenen en steden buiten Tunesië werden echter steeds onafhankelijker, zodat de Hafsiden uiteindelijk alleen nog Tunis en Constantine in hun grip hadden.In de 16e eeuw raakten de Hafsiden steeds verder verzeild in de machtsstrijd tussen Spanje en de Barbarijse zeerovers, die gesteund werden door het Ottomaanse Rijk. In 1547 werd Tunis door de Ottomanen ingenomen. Dit betekende het einde van de Hafsidendynastie. Hun rijk werd een provincie van het Ottomaanse Rijk.
  • Hafsîler, 1228-1574 yılları arasında Tunus'ta hüküm sürmüş hanedan.Hanedan adını Şeyh Ebu Hafs Ömer bin Yahya'l Hintatî'den alır. Muvahhidler'in İfrikiye valisi olan adıgeçenin oğlu Yahya söz konusu devletten bağımsızlığını kazanınca hanedan ve devlet de Hafsîler olarak anıldı.İlk yıllarındaki kudretli dönemlerinde tüm Cezayir ve Libya'ya da egemen olan Hafsîler, daha sonra hızla güçten düştüler ve 1311-1317 yılları arasında Mısır'daki Memlûk Devleti'ne tâbi oldular. 1530'lardan itibaren ise güney ve orta Tunus da Türkler tarafından ele geçirilmiş ve ülkenin sadece kuzeyi Hafsilerin elinde bulunup Osmanlı Devleti'ne bağlanmamıştır.Esasen Tunus kentini 22 Ağustos 1534'te fetheden Barbaros Hayreddin Paşa Hafsîlere son vererek tüm ülkeyi Osmanlı Devleti'ne bağladıysa da bizzat Alman İmparatoru ve İspanya Kralı V. Karl kenti 1535'de geri almış ve Hafsî hanedanı tamamen İspanya'nın metbuu olarak hayatiyetine devam etmiştir. Bunu sağlamak için Tunus şehrinde 1535-1574 yılları arasında bir İspanya garnizonu konuşlandırılmıştır.Tunus Uluç Ali Paşa komutasındaki Türk donanması tarafından 13 Eylül 1574'te fethedilince, son kukla Hafsî hükümdarı VI. Muhammed Osmanlı Devleti'nin başkenti İstanbul'a götürülerek İspanyollarla Müslümanlar aleyhine işbirliği yaptığı için idam edilmiştir.
  • Хафсиды — правящая династия в Ифрикии (современный Тунис и части сопредельных стран) с 1229 по 1574 годы.
  • Hafsidar leinua edo Hafsiak (arabieraz: الحفصيون) masmud bereber leinua izan zen. Almohadeen aliatuak izan ziren baina 1229tik 1574ra Ifriqiyako (gaur egungo Tunisia) leinu nagusia izatera igaro zen. Eure lurrak, momenturik gorenean, Aljeriako iparekialdea, Bugia, Tunisia eta Libiako ipar-mendebaldea (Tripolitania) hartzen zuten.
  • Los háfsidas o hafsíes (en árabe: الحفصيون) fueron una dinastía bereber masmuda que tras ser aliada de los almohades, pasó a ser, desde 1229 y hasta 1574, la dinastía gobernante en Ifriqiya (la actual Túnez). Su territorio, en el momento de mayor apogeo, se extendía por el noreste de la moderna Argelia, Bugía (la actual Béjaïa), Túnez y una pequeña parte del noroeste de Libia.
  • La dinastia hàfsida fou una dinastia d'emirs que va governar a Ifríqiya (Tunísia) del 1228 al 1574 (abans ja havien estat governadors del 1207 al 1221 i del 1226 al 1228). Els hàfsides van patir dominacions estrangeres, entre elles l'espanyola, i divisions dinàstiques, i finalment, després de la retirada espanyola (Joan d'Àustria), els otomans van dominar el país el 1574.
  • Gli Hafsidi furono una dinastia berbera islamica che governò l'Ifriqiya (moderna Tunisia, con alcune parti dell'Algeria orientale e della Tripolitania) dal 1229 al 1574, impostasi poco prima del tracollo finale della dinastia berbera degli Almohadi, essendone stati in un primo tempo vassalli.
  • The Hafsids (Arabic: الحفصيون‎ / ALA-LC: al-Ḥafṣiyūn) was a Berber dynasty ruling Ifriqiya (modern Tunisia) from 1229 to 1574. Their territories were stretched from east of modern Algeria to west of modern Libya during their zenith.
  • Die Hafsiden (arabisch ‏ بنو حفص ‎, DMG Banū Ḥafṣ) waren von 1229 bis 1574 eine Herrscherdynastie in Ifriqiya, dessen Kernbereich dem heutigen Tunesien entspricht. Sie zählen zu den am längsten regierenden Dynastien im Maghreb und übernahmen 1229 in dessen Osthälfte die Macht von den Almohaden (1147–1269). Im algerischen Westen herrschten etwa zur gleichen Zeit die Abdalwadiden (1235–1554).Bedeutende Hafsiden-Herrscher: Abu Zakariya Yahya I. (1229–1249) Muhammad I. al-Mustansir (1249–1277) Yahya II. al-Watiq (1277–1279) Abu Ishaq Ibrahim I. (1279–1283) Ibn Abi Umara (1283–1284) Abu Hafs Umar I. (1284–1295) Muhammad II. (1295–1318) Abu Bakr II. (1318–1346) Ishaq II. (1350–1369) Abu l-Abbas Ahmad II. (1370–1394) Abd al-Aziz II. (1394–1434) Muhammad III. (1434–1435) Uthman (1435–1488) Muhammad IV. 1493–1526 Ahmad III. (1543–1570) (ab 1570/74 Osmanen-Herrscher).Ab 1212 war die Macht der in Andalusien und dem Maghreb herrschenden Almohaden geschwächt, weil sie Kämpfe gegen die christlichen Königreiche Spaniens verloren und interne Thronrivalitäten hatten. In der sich ausweitenden Anarchie gewannen die arabischen Beduinen und andere Nomaden gegenüber den sesshaften Berbern an Bedeutung.Begründer der Hafsiden-Dynastie war der Gouverneur von Gabes, Abu Zakariyya Yahya I. (Herrscher von 1229–1249). Nach seinem Abfall von den Almohaden (1228 Unabhängigkeitserklärung gegenüber dem Kalifat Marrakesch) beruft er sich auf den Mahdi, da er das Reich fortsetzen und wieder einigen will. Abu Zakariyya (Zacharias) reformierte in Ifriqiya die Verwaltung und baute Tunis zu dessen wirtschaftlichem und kulturellem Zentrum aus. Er nimmt den Titel eines Emirs an und lässt sich im Freitagsgebet sogar als Kalifen huldigen.Unter ihm wurden viele Muslime aus Andalusien aufgenommen, die vor der Reconquista in Kastilien und Aragon auf der Flucht waren. 1231–1236 schloss Ifriqiya Wirtschaftsverträge mit Italiens Republiken Venedig, Pisa und Genua und orientierte dorthin seinen Handel, was einen Wirtschaftsaufschwung bewirkte. Militärisch waren die Hafsiden bald den europäischen Heeren ebenbürtig, die Wissenschaft erreichte jedoch nur in der Theologie ein hohes Niveau (durch die Mystik des Abu Madyan und fahrende Gelehrte wie Abd Allah al-Tijani). Zakariyyaas Nachfolger Muhammad I. al-Mustansir (1249–1277) nahm offiziell den Titel eines Kalifen an und förderte insbesondere die Bautätigkeit. Von den Palästen, Parks und hydraulischen Anlagen blieb allerdings nur wenig erhalten. Um 1295 wurde in Tunis eine dritte Madrasa (islamische religiöse Hochschule) errichtet.Im 14. Jahrhundert kam es zum zeitweiligen Niedergang des Reiches. Zwar gelang es den Hafsiden mehrmals, das Reich der Abdalwadiden von Tlemcen zu unterwerfen, doch wurde das ihre zwischen 1347 und 1357 zweimal von den Meriniden aus Marokko erobert. Diese konnten sich allerdings nicht gegen die Beduinen durchsetzen, so dass die Hafsiden ihr Reich zurückgewinnen konnten. Da aber gleichzeitig Pestepidemien zu einem erheblichen Bevölkerungsrückgang führten, wurde ihre Herrschaft weiter geschwächt.Unter den Hafsiden gewann seit dem 14. Jahrhundert die Piraterie gegen die christliche Seefahrt an Bedeutung und wurde als Art Rache wegen der spanischen Reconquista angesehen. Sie erlebte besonders unter Abd al-Aziz II. (1394–1434) einen großen Aufschwung. Die Gewinne wurden für umfangreiche Bautätigkeiten und die Förderung von Kunst und Kultur genutzt. Allerdings rief die Piraterie auch Gegenaktionen von Aragon und Venedig hervor, die mehrmals Küstenstädte in Tunesien angriffen. Unter Utman (1435–1488) erreichten die Hafsiden ihren letzten Höhepunkt, indem sie den Karawanenhandel durch die Sahara und mit Ägypten, sowie den Seehandel mit Venedig und Aragon förderten. Danach gewannen die Städte Ifriqiyas und die Beduinen weitgehende Unabhängigkeit, sodass die Hafsiden nur noch Tunis und Constantine kontrollierten.Im 16. Jahrhundert geriet die Dynastie zunehmend in den Machtkampf zwischen Spanien und den von den Osmanen unterstützten Korsaren. Letztere eroberten 1574 Tunis und stürzten die Hafsiden, die zeitweise die spanische Oberhoheit anerkannt hatten.
  • ハフス朝ハフス朝の位置ハフス朝(الدولة الحفصية al-Dawla al-Hafsīya ; الحفصيون al-Hafsīyūn 1229年 - 1574年)は、チュニスを中心にイフリーキヤ(現在のチュニジア)を支配したベルベル人のイスラム王朝。
  • Os Háfsidas (em árabe: الحفصيون‎; transl.: al-Ḥafṣiyūn) ou Banu Hafs foram uma dinastia berbere que governou a Ifriqiya (atual Tunísia) de 1229 a 1574. No seu zénite, os seus territórios estendiam-se desde o que é hoje o leste da Argélia até ao oeste da atual Líbia.
  • Hafsydzi - (arab. Banu Hafs) muzułmańska dynastia berberyjska panująca na terenie obecnej Tunezji i krajów sąsiednich w latach 1228-1574, początkowo jako dziedziczni namiestnicy Almohadów. W 1236 Jahja I (1228-1249) ogłosił niezależność i znacznie poszerzył granice państwa, głównie w kierunku zachodnim. Syn Jahji, Muhammad I al-Mustansir (1249-1277) kontynuował dzieło ojca, ogłaszając się w 1253 kalifem (zwyczajowo jednak władcy hafsydzcy nazywani byli sułtanami). Powagi Muhammada w świecie mahometańskim nie zmniejszył nawet fakt, że jesienią 1270 zmuszony był złożyć ogromny okup francuskim krzyżowcom za odstąpienie od oblężenia stolicy. Kraj, także dzięki ożywionej działalności dyplomatycznej, stał się regionalną potęgą. Już jednak jego syn Jahja II został w 1279 obalony, co zapoczątkowało okres walk wewnętrznych. Po 1300 nastąpił rozpad kalifatu na część wschodnią ze stolicą w Tunisie i zachodnią, ze stolicą w Badży (fr. Bougie). Tę niekorzystną sytuację wykorzystały inne berberyjskie dynastie, Abdalwadydzi i Merynidzi. Ci ostatni w latach 40. (1347 - 1350) i 50. XIV wieku dwukrotnie okupowali terytorium hafsydzkie. Sytuację opanował dopiero Ahmad II który panował w latach 1370-1394, zapewniając krajowi niemal stuletni okres rozkwitu. Ostatecznie jednak dynastia nie zdołała od początku XVI wieku powstrzymać rosnących wpływów hiszpańskich, a przede wszystkim tureckich i wraz z obaleniem przez Turków Muhammada VII nastąpił jej kres. Władcy hafsydzcy:Jahja I 1228 - 1249Muhammad I al-Mustansir 1249 - 1277Jahja II 1277 - 1279Ibrahim I 1279 - 1283Abd al Aziz 1283Ahmad ben Marzuk 1283 - 1284Umar I 1284 - 1295Muhammad II 1295 - 1309Abu Bakr I 1309Chalid I 1309 - 1311Zakarija I 1311 - 1317Muhammad III 1317 - 1318Abu Bakr II 1318 - 1346Ahmad I 1346 - 1347Abu Hafs Umar II 1347Al Fadl 1350Ibrahim II 1350 - 1369Chalid II 1369 - 1370Ahmad II 1370 - 1394Abd Al Aziz II 1394 - 1434Muhammad IV 1434 - 1435Usman 1435 - 1488Jahja III 1488 - 1489Abd Al Mu'min 1489 - 1490Zakarija II 1490 - 1494Muhammad V 1494 - 1526Muhammad VI 1526 - 1542Ahmad III 1542 - 1569Panowanie tureckie 1569 - 1573Muhammad VII 1573 - 1574
  • 하프스 왕조(Hafsid Dynasty)는 이프리키야(오늘날의 튀니지)를 1229년부터 1574년까지 지배하던 왕조의 이름이다. 하프스 왕조의 영토는 오늘날의 알제리로부터 리비아 서부에 이르렀다.
dbpedia-owl:capital
dbpedia-owl:description
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Hafsides__1
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Hafsides__2
dbpedia-owl:existence
dbpedia-owl:flag
  • Hafsid Flag - Tunisia.svg
dbpedia-owl:language
dbpedia-owl:mapCaption
  • territoire hafside
dbpedia-owl:nextEntity
dbpedia-owl:previousEntity
dbpedia-owl:religion
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 126454 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 27085 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 315 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108183314 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:align
  • left
prop-fr:alignt
  • center
prop-fr:annéeDébut
  • 1207 (xsd:integer)
prop-fr:annéeFin
  • 1574 (xsd:integer)
prop-fr:capitale
prop-fr:carte
  • Hafsid1400.png
prop-fr:couleurfondt
  • pink
prop-fr:drapeau
  • Hafsid Flag - Tunisia.svg
prop-fr:langues
prop-fr:largeur
  • 99 (xsd:integer)
prop-fr:leadera
prop-fr:leadera1Date
  • 1207 (xsd:integer)
prop-fr:leadera2Date
  • 1224 (xsd:integer)
prop-fr:leadera3Date
  • 1228 (xsd:integer)
prop-fr:leadera4Date
  • 1249 (xsd:integer)
prop-fr:légende
  • territoire hafside
prop-fr:monnaie
  • monnaie hafside
prop-fr:nom
  • الحفصيّون
  • ⵉⵃⴰⴼⵙⵉⴻⵏ
prop-fr:nomFrançais
  • Dynastie hafside
prop-fr:p
  • 20 (xsd:integer)
prop-fr:religion
prop-fr:s
prop-fr:titre
  • Généalogie des émirs d'Ifriqiya de la dynastie des Hafsides
prop-fr:titreLeadera
  • Sultan
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Хафсиды — правящая династия в Ифрикии (современный Тунис и части сопредельных стран) с 1229 по 1574 годы.
  • Hafsidar leinua edo Hafsiak (arabieraz: الحفصيون) masmud bereber leinua izan zen. Almohadeen aliatuak izan ziren baina 1229tik 1574ra Ifriqiyako (gaur egungo Tunisia) leinu nagusia izatera igaro zen. Eure lurrak, momenturik gorenean, Aljeriako iparekialdea, Bugia, Tunisia eta Libiako ipar-mendebaldea (Tripolitania) hartzen zuten.
  • Los háfsidas o hafsíes (en árabe: الحفصيون) fueron una dinastía bereber masmuda que tras ser aliada de los almohades, pasó a ser, desde 1229 y hasta 1574, la dinastía gobernante en Ifriqiya (la actual Túnez). Su territorio, en el momento de mayor apogeo, se extendía por el noreste de la moderna Argelia, Bugía (la actual Béjaïa), Túnez y una pequeña parte del noroeste de Libia.
  • La dinastia hàfsida fou una dinastia d'emirs que va governar a Ifríqiya (Tunísia) del 1228 al 1574 (abans ja havien estat governadors del 1207 al 1221 i del 1226 al 1228). Els hàfsides van patir dominacions estrangeres, entre elles l'espanyola, i divisions dinàstiques, i finalment, després de la retirada espanyola (Joan d'Àustria), els otomans van dominar el país el 1574.
  • Gli Hafsidi furono una dinastia berbera islamica che governò l'Ifriqiya (moderna Tunisia, con alcune parti dell'Algeria orientale e della Tripolitania) dal 1229 al 1574, impostasi poco prima del tracollo finale della dinastia berbera degli Almohadi, essendone stati in un primo tempo vassalli.
  • The Hafsids (Arabic: الحفصيون‎ / ALA-LC: al-Ḥafṣiyūn) was a Berber dynasty ruling Ifriqiya (modern Tunisia) from 1229 to 1574. Their territories were stretched from east of modern Algeria to west of modern Libya during their zenith.
  • ハフス朝ハフス朝の位置ハフス朝(الدولة الحفصية al-Dawla al-Hafsīya ; الحفصيون al-Hafsīyūn 1229年 - 1574年)は、チュニスを中心にイフリーキヤ(現在のチュニジア)を支配したベルベル人のイスラム王朝。
  • Os Háfsidas (em árabe: الحفصيون‎; transl.: al-Ḥafṣiyūn) ou Banu Hafs foram uma dinastia berbere que governou a Ifriqiya (atual Tunísia) de 1229 a 1574. No seu zénite, os seus territórios estendiam-se desde o que é hoje o leste da Argélia até ao oeste da atual Líbia.
  • 하프스 왕조(Hafsid Dynasty)는 이프리키야(오늘날의 튀니지)를 1229년부터 1574년까지 지배하던 왕조의 이름이다. 하프스 왕조의 영토는 오늘날의 알제리로부터 리비아 서부에 이르렀다.
  • Die Hafsiden (arabisch ‏ بنو حفص ‎, DMG Banū Ḥafṣ) waren von 1229 bis 1574 eine Herrscherdynastie in Ifriqiya, dessen Kernbereich dem heutigen Tunesien entspricht. Sie zählen zu den am längsten regierenden Dynastien im Maghreb und übernahmen 1229 in dessen Osthälfte die Macht von den Almohaden (1147–1269). Im algerischen Westen herrschten etwa zur gleichen Zeit die Abdalwadiden (1235–1554).Bedeutende Hafsiden-Herrscher: Abu Zakariya Yahya I. (1229–1249) Muhammad I.
  • Hafsîler, 1228-1574 yılları arasında Tunus'ta hüküm sürmüş hanedan.Hanedan adını Şeyh Ebu Hafs Ömer bin Yahya'l Hintatî'den alır. Muvahhidler'in İfrikiye valisi olan adıgeçenin oğlu Yahya söz konusu devletten bağımsızlığını kazanınca hanedan ve devlet de Hafsîler olarak anıldı.İlk yıllarındaki kudretli dönemlerinde tüm Cezayir ve Libya'ya da egemen olan Hafsîler, daha sonra hızla güçten düştüler ve 1311-1317 yılları arasında Mısır'daki Memlûk Devleti'ne tâbi oldular.
  • De Hafsiden waren een middeleeuwse dynastie die van 1229 tot 1574 over Ifriqiya heerste, een gebied dat overeen kwam met het huidige Tunesië, oostelijk Algerije en westelijk Libië.De dynastie heeft haar oorsprong in de Masmuda-Berbers van zuidelijk Marokko. Zij hebben hun naam te danken aan Aboe Hafs Al-Hintati (oorspronkelijke Berberse naam, Faska U-mzal Inti).
  • Hafsydzi - (arab. Banu Hafs) muzułmańska dynastia berberyjska panująca na terenie obecnej Tunezji i krajów sąsiednich w latach 1228-1574, początkowo jako dziedziczni namiestnicy Almohadów. W 1236 Jahja I (1228-1249) ogłosił niezależność i znacznie poszerzył granice państwa, głównie w kierunku zachodnim. Syn Jahji, Muhammad I al-Mustansir (1249-1277) kontynuował dzieło ojca, ogłaszając się w 1253 kalifem (zwyczajowo jednak władcy hafsydzcy nazywani byli sułtanami).
  • Хафсидите са управляващата династия в Ифрикия (днешен Тунис и части от съседните страни) в периода 1229-1574 години. Хафсидите се откъсват от властта на Алмохадите при Абу Закария (1229-1249), който основава собствена династия в Ифрикия със столица Тунис. При управлението на династията, в Ифрикия пристигат много бежанци от Кастилия и Арагон. Наследникът от Закария - Мохамед I ал-Мустансир (1249-1277) се сдобива титлата халиф.През XIV век в управлението настъпва временна криза.
rdfs:label
  • Hafsides
  • Dinastia hafside
  • Hafsid dynasty
  • Hafsidar leinua
  • Hafsiden
  • Hafsiden
  • Hafsiler
  • Hafsydzi
  • Hàfsida
  • Háfsidas
  • Háfsidas
  • Хафсиди
  • Хафсиды
  • ハフス朝
  • 하프스 왕조
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Dynastie hafside
is dbpedia-owl:category of
is dbpedia-owl:dynasty of
is dbpedia-owl:nextEntity of
is dbpedia-owl:previousEntity of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:dynastie of
is prop-fr:hérétiques of
is prop-fr:nom of
is prop-fr:p of
is foaf:primaryTopic of