Le Héron garde-bœufs (Bubulcus ibis) est une espèce d'échassier, de la famille des ardéidés, qui compte les hérons, les aigrettes, les butors et apparentés. On le trouve dans les régions tropicales, subtropicales et tempérées chaudes. Il est monotypique du genre Bubulcus bien que certaines autorités considèrent ses deux sous-espèces comme des espèces à part entière, le héron garde-bœufs d'Asie et le héron garde-bœufs d'Afrique.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le Héron garde-bœufs (Bubulcus ibis) est une espèce d'échassier, de la famille des ardéidés, qui compte les hérons, les aigrettes, les butors et apparentés. On le trouve dans les régions tropicales, subtropicales et tempérées chaudes. Il est monotypique du genre Bubulcus bien que certaines autorités considèrent ses deux sous-espèces comme des espèces à part entière, le héron garde-bœufs d'Asie et le héron garde-bœufs d'Afrique. Malgré des similitudes au niveau du plumage avec les aigrettes du genre Egretta, il est plus étroitement apparenté aux hérons du genre Ardea. Originaire d'Asie, d'Afrique et d'Europe, il a connu une expansion rapide dans sa répartition et a colonisé avec succès une grande partie du reste du monde.C'est un oiseau trapu blanc, orné de plumes de couleur chamois pendant la saison de reproduction, qui niche en colonies, habituellement à proximité des plans d'eau et souvent avec d'autres échassiers. Le nid est une plate-forme de branches placée dans les arbres ou les arbustes. Contrairement à la plupart des autres hérons, il se nourrit dans les habitats herbeux relativement secs, accompagnant souvent le bétail ou d'autres grands mammifères, se nourrissant des insectes et des petits vertébrés perturbés par ces animaux. Certaines populations sont migratrices et d'autres se dispersent aussitôt après la période de reproduction.Le héron garde-bœufs a peu de prédateurs, mais des oiseaux ou des mammifères peuvent piller son nid, les poussins peuvent mourir de faim, de carence en calcium ou de perturbation par d'autres grands oiseaux. Cette espèce supprime les tiques et les mouches provenant de bovins, mais elle peut être un danger pour la sécurité des aérodromes et a été impliquée dans la propagation de maladies animales transmises par les tiques.
  • A garça-vaqueira ou garça-boieira (Bubulcus ibis) é uma garça campestre,predominantemente insetívora mas também pode comer vertebrados como peixes e sapos. Nativa do norte da África e do sul da Europa (mais especificamente na Península Ibérica), com primeiro registro na América, na fronteira da Guiana com o Suriname em 1877,tendo aparentemente cruzado o Atlântico e no Brasil seu primeiro registro foi no ano de 1965,na Ilha de Marajó. Ela recebeu os nomes de garça-vaqueira e garça-boieira por ela ser predominante insetívora e frequentemente ficar perto de gados em busca de parasitas do gado e de insetos. Esta espécie tem uma grande área de ocupação, com uma extensão global estimada de ocorrência de 10 milhões de quilômetros quadrados. Sua população global é estimada em 3,8-6,7 milhões de indivíduos. Também é conhecida pelos nomes de cunacoi e cupara (no Brasil) e carraceira (em Portugal).
  • Der Kuhreiher (Bubulcus ibis) gehört zur Familie der Reiher aus der Ordnung der Schreitvögel (Ciconiiformes). Er ist weltweit verbreitet und fehlt nur auf der Antarktika, sein Verbreitungsgebiet hat sich insbesondere im Verlauf des 20. Jahrhunderts stark ausgedehnt. Es werden zwei Unterarten unterschieden.Die IUCN stuft den Kuhreiher als nicht gefährdet (least concern) ein.
  • Kuntul Kerbau (Bubulcus ibis) adalah spesies burung dalam famili Ardeidae atau Kuntul-kuntulan. Burung ini merupakan burung terkecil dari bangsa Kuntul-kuntulan yaitu sekitar 48 - 53 cm. Burung ini suka mencari makanan di dekat kerbau atau sapi yang merumput. Bentuk tubuhnya lebih ramping daripada Blekok Sawah (Ardeola speciosa), meskipun tidak seramping kuntul-kuntul yang lebih besar. Burung ini tersebar dari India, Sulawesi, sampai Nusa Tenggara
  • L'esplugabous (Bubulcus ibis) és un ocell de l'ordre dels Ciconiformes i de la família dels Ardeidae. El seu plomatge és de color blanc i d'alçada pot arribar als 52 cm. La seva aparença és de cos compacte, potes grises, bec de color groc i coll bastant curt (pel que fa a la família a la qual pertany), que sovint du recollit. És una espècie que en els últims anys s'ha estès cap al Nord i que hiverna a Catalunya des dels anys setanta. Fins fa ben poc aquesta espècie era difícil de veure fora del seu hàbitat natural (aiguamolls i albuferes), però en els últims anys el podem veure en pastures, conreus llaurats...
  • Еги́петская ца́пля (лат. Bubulcus ibis) — широко распространённая и наиболее многочисленная птица из семейства цаплевых. Обитает в тропиках, субтропиках, южной части умеренных широт обоих полушарий. Известна прежде всего своим стремительным расширением природного ареала с конца XIX века, по некоторым оценкам продолжающимся и в настоящее время. Это наиболее сухопутный вид цапель, в результате естественного отбора отошедший от характерного для семейства околоводного образа жизни. Её типичные места обитания связаны с открытыми травянистыми пространствами, в том числе в областях с засушливым климатом: лугами, болотами, степями, саваннами. Птица также легко освоила агропромышленные и культурные ландшафты, не боится человека и нередко селится по соседству. Цапля обычно ассоциируется с пасущимися на лугах и пастбищах дикими и домашними млекопитающими — слонами, зебрами, гну, крупным рогатым скотом и т. п., во время кормёжки нередко восседает на их спинах. Основная пища — наземные насекомые, потревоженные проходящими мимо животными. Птица также употребляет в пищу других беспозвоночных, а также лягушек и рыбу.Монотипичный вид, близкий к представителям номинативного и наиболее распространённого рода Ardea. Идентификация в полевых условиях обычно не вызывает трудностей — относительно короткие шея и клюв, белое оперение с рыжеватыми перьями на голове и груди и яркий жёлто-оранжевый клюв позволяют безошибочно определить птицу даже неспециалисту. Египетская цапля является общественной птицей, кормится группами и размножается в колониях совместно с другими голенастыми и веслоногими птицами. Гнёзда из сухих веточек строит на деревьях, редко на заломах тростника или бамбука. Кладка из 4—9 яиц белого цвета с голубоватым или зеленоватым оттенком.
  • 황로(黃鷺)는 왜가리과의 새이다. 몸길이는 약 51cm로 몸 전체가 오렌지색을 띤다. 습지나 목초지, 습지 주변의 숲 등에 서식하며 곤충·개구리·파충류·물고기·새우·쥐 등을 잡아먹는다. 푸른빛을 띤 알을 3-5개 낳으며 수십에서 수백 마리가 무리를 지어 번식한다. 동남아시아·북아시아·북아메리카 대륙의 캘리포니아 주까지 분포한다. 한국에서는 여름에 볼 수 있다.
  • Volavka rusohlavá (Bubulcus ibis) je středně velká bílá volavka s černýma honama. Je velká až 56 cm, rozpětí křídel je až 96 cm. Může vážit od 200 do 500 g. U této volavky neexistuje pohlavní dvojtvárnost, samec a samička se vzhledově nijak výrazně neliší.
  • De koereiger (Bubulcus ibis) is een kleine witte reiger-soort.
  • A pásztorgém (Bubulcus ibis) a gólyaalakúak (Ciconiiformes) rendjébe, ezen belül a gémfélék (Ardeidae) családjába tartozó Bubulcus nem egyetlen faja.
  • Биволската чапла (Bubulcus ibis) е птица от семейство Чаплови. Среща се и в България.
  • La garcilla bueyera, garza ganadera o garza boyera (Bubulcus ibis) es una especie de ave pelecaniforme de la familia Ardeidae que vive en todas las zonas tropicales, subtropicales y templadas del planeta. Es la única especie del género Bubulcus, aunque algunos expertos consideran especies separadas a sus dos subespecies. A pesar de sus similitudes en el plumaje con las garcetas del género Egretta está emparentada más cercanamente con las garzas del género Ardea. Originaria del Viejo Mundo ha colonizado con éxito y gran rapidez el resto de los continentes, estando solo ausente en la Antártida.Es un ave esbelta de color blanco adornada con plumas doradas o anaranjadas en la cabeza y cuello en la temporada de cría. Anida en colonias, generalmente cerca del agua y a menudo con otras aves zancudas. Sus nidos son plataformas de ramitas que coloca sobre los árboles y arbustos. A diferencia de las demás garzas se alimenta en hábitats herbáceos relativamente secos, a menudo acompañando al ganado u otros grandes mamíferos para atrapar a los insectos y pequeños vertebrados espantados por estos, costumbre de la que recibe su nombre. Algunas poblaciones de garcilla bueyera son migratorias mientras que otras únicamente realizan dispersiones cortas tras la cría. Las garcillas bueyeras adultas tienen pocos predadores, pero otras aves y mamíferos suelen saquear sus nidos. La principal causa de mortalidad de sus pollos es la inanición. Los pollos también pueden sufrir déficit de calcio por falta de vertebrados en su dieta y además pueden morir al ser perturbados por otras aves. Esta especie a pesar de quitarle las garrapatas y las moscas al ganado, ha sido vector de enfermedades que se extienden por medio de las garrapatas y también puede resultar un peligro para la seguridad aérea en los aeropuertos.
  • L'airone guardabuoi (Bubulcus ibis Linnaeus, 1758) è un uccello appartenente alla famiglia degli Ardeidi.
  • アマサギ(猩々鷺、飴鷺、Bubulcus ibis)は、鳥綱コウノトリ目サギ科アマサギ属に分類される鳥類。本種のみでアマサギ属を構成する。
  • Sığır balıkçılı (Bubulcus ibis), balıkçılgiller (Ardeidae) familyasına ait bir kuş türü. Bubulcus cinsinde yer alan tek türdür.Bodur bir türdür, 51 santimetre uzunluğunda, 200-600 gram ağırlığındadırlar. Kısa kalın bir gagaları vardır. Üreme dönemi kuş tüylerine sahip olmayan erişkinin, bütün tüyleri beyazdır, sarı bir gaga ve grimsi-sarı bacakları vardır. Eşeyler benzerdir, yavru kuşların gagaları siyahtır. Sığ suda görülen balıkçıllardan farklı olarak kuru otlu habitatlarda bulunurlar.
  • Czapla złotawa, czapelka[potrzebne źródło], czapelka złotawa[potrzebne źródło] (Bubulcus ibis) – gatunek dużego ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku: B. ibis ibis – czapla złotawa – Afryka, południowa Europa, Azja Mniejsza i Bliski Wschód po Morze Kaspijskie. Introdukowana około 1910 roku w Ameryce Południowej rozpoczęła ekspansję, około 1930 r. kolonizując w szybkim tempie obszary o ciepłym klimacie Ameryki Południowej i Północnej. Np. w 1956 na Florydzie było już około 6 000 par lęgowych. B. ibis coromandus – czapla złotoszyja – południowa i wschodnia Azja, Australazja.Gatunek inwazyjny. Cechy gatunku Upierzenie białe, z żółtym czubem na głowie, żółtą piersią i częścią grzbietu. Nogi i dziób czerwone. Wymiary średnie dł. ciała ok. 48-52 cmrozpiętość skrzydeł 90-95 cmmasa ciała ok. 300-400 g Biotop Bagna, pola ryżowe, łąki, sawanny i inne środowiska. Jest słabiej związana z wodą niż inne gatunki czapli. Często towarzyszy stadom dużych ssaków. Gniazdo Na drzewie, krzewie lub w trzcinach. Tworzy zwarte kolonie, często w towarzystwie innych gatunków czapli. Jaja W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 do 5 błękitnych jaj: w kwietniu - maju w Ameryce Północnej, kwietniu - czerwcu w Eurazji, wrześniu - lutym w Australii, a w różnych porach roku w strefie równikowej. Wysiadywanie Jaja wysiadywane są przez okres 21-24 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 45 dniach. Pożywienie Głównie owady, które są wypłaszane z trawy przez duże zwierzęta. Ochrona Gatunek chroniony.↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑
  • Lertxuntxo itzaina (Bubulcus ibis) ardeidae familiako hegaztia da, Europan, Asian eta Afrikako zenbait eskualdetan bizi dena.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 223912 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 40784 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 111 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108751515 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Bubulcus ibis
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikispecies
  • Bubulcus ibis
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le Héron garde-bœufs (Bubulcus ibis) est une espèce d'échassier, de la famille des ardéidés, qui compte les hérons, les aigrettes, les butors et apparentés. On le trouve dans les régions tropicales, subtropicales et tempérées chaudes. Il est monotypique du genre Bubulcus bien que certaines autorités considèrent ses deux sous-espèces comme des espèces à part entière, le héron garde-bœufs d'Asie et le héron garde-bœufs d'Afrique.
  • Der Kuhreiher (Bubulcus ibis) gehört zur Familie der Reiher aus der Ordnung der Schreitvögel (Ciconiiformes). Er ist weltweit verbreitet und fehlt nur auf der Antarktika, sein Verbreitungsgebiet hat sich insbesondere im Verlauf des 20. Jahrhunderts stark ausgedehnt. Es werden zwei Unterarten unterschieden.Die IUCN stuft den Kuhreiher als nicht gefährdet (least concern) ein.
  • Kuntul Kerbau (Bubulcus ibis) adalah spesies burung dalam famili Ardeidae atau Kuntul-kuntulan. Burung ini merupakan burung terkecil dari bangsa Kuntul-kuntulan yaitu sekitar 48 - 53 cm. Burung ini suka mencari makanan di dekat kerbau atau sapi yang merumput. Bentuk tubuhnya lebih ramping daripada Blekok Sawah (Ardeola speciosa), meskipun tidak seramping kuntul-kuntul yang lebih besar. Burung ini tersebar dari India, Sulawesi, sampai Nusa Tenggara
  • 황로(黃鷺)는 왜가리과의 새이다. 몸길이는 약 51cm로 몸 전체가 오렌지색을 띤다. 습지나 목초지, 습지 주변의 숲 등에 서식하며 곤충·개구리·파충류·물고기·새우·쥐 등을 잡아먹는다. 푸른빛을 띤 알을 3-5개 낳으며 수십에서 수백 마리가 무리를 지어 번식한다. 동남아시아·북아시아·북아메리카 대륙의 캘리포니아 주까지 분포한다. 한국에서는 여름에 볼 수 있다.
  • Volavka rusohlavá (Bubulcus ibis) je středně velká bílá volavka s černýma honama. Je velká až 56 cm, rozpětí křídel je až 96 cm. Může vážit od 200 do 500 g. U této volavky neexistuje pohlavní dvojtvárnost, samec a samička se vzhledově nijak výrazně neliší.
  • De koereiger (Bubulcus ibis) is een kleine witte reiger-soort.
  • A pásztorgém (Bubulcus ibis) a gólyaalakúak (Ciconiiformes) rendjébe, ezen belül a gémfélék (Ardeidae) családjába tartozó Bubulcus nem egyetlen faja.
  • Биволската чапла (Bubulcus ibis) е птица от семейство Чаплови. Среща се и в България.
  • L'airone guardabuoi (Bubulcus ibis Linnaeus, 1758) è un uccello appartenente alla famiglia degli Ardeidi.
  • アマサギ(猩々鷺、飴鷺、Bubulcus ibis)は、鳥綱コウノトリ目サギ科アマサギ属に分類される鳥類。本種のみでアマサギ属を構成する。
  • Sığır balıkçılı (Bubulcus ibis), balıkçılgiller (Ardeidae) familyasına ait bir kuş türü. Bubulcus cinsinde yer alan tek türdür.Bodur bir türdür, 51 santimetre uzunluğunda, 200-600 gram ağırlığındadırlar. Kısa kalın bir gagaları vardır. Üreme dönemi kuş tüylerine sahip olmayan erişkinin, bütün tüyleri beyazdır, sarı bir gaga ve grimsi-sarı bacakları vardır. Eşeyler benzerdir, yavru kuşların gagaları siyahtır. Sığ suda görülen balıkçıllardan farklı olarak kuru otlu habitatlarda bulunurlar.
  • Lertxuntxo itzaina (Bubulcus ibis) ardeidae familiako hegaztia da, Europan, Asian eta Afrikako zenbait eskualdetan bizi dena.
  • A garça-vaqueira ou garça-boieira (Bubulcus ibis) é uma garça campestre,predominantemente insetívora mas também pode comer vertebrados como peixes e sapos. Nativa do norte da África e do sul da Europa (mais especificamente na Península Ibérica), com primeiro registro na América, na fronteira da Guiana com o Suriname em 1877,tendo aparentemente cruzado o Atlântico e no Brasil seu primeiro registro foi no ano de 1965,na Ilha de Marajó.
  • L'esplugabous (Bubulcus ibis) és un ocell de l'ordre dels Ciconiformes i de la família dels Ardeidae. El seu plomatge és de color blanc i d'alçada pot arribar als 52 cm. La seva aparença és de cos compacte, potes grises, bec de color groc i coll bastant curt (pel que fa a la família a la qual pertany), que sovint du recollit. És una espècie que en els últims anys s'ha estès cap al Nord i que hiverna a Catalunya des dels anys setanta.
  • La garcilla bueyera, garza ganadera o garza boyera (Bubulcus ibis) es una especie de ave pelecaniforme de la familia Ardeidae que vive en todas las zonas tropicales, subtropicales y templadas del planeta. Es la única especie del género Bubulcus, aunque algunos expertos consideran especies separadas a sus dos subespecies. A pesar de sus similitudes en el plumaje con las garcetas del género Egretta está emparentada más cercanamente con las garzas del género Ardea.
  • Еги́петская ца́пля (лат. Bubulcus ibis) — широко распространённая и наиболее многочисленная птица из семейства цаплевых. Обитает в тропиках, субтропиках, южной части умеренных широт обоих полушарий. Известна прежде всего своим стремительным расширением природного ареала с конца XIX века, по некоторым оценкам продолжающимся и в настоящее время. Это наиболее сухопутный вид цапель, в результате естественного отбора отошедший от характерного для семейства околоводного образа жизни.
  • Czapla złotawa, czapelka[potrzebne źródło], czapelka złotawa[potrzebne źródło] (Bubulcus ibis) – gatunek dużego ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku: B. ibis ibis – czapla złotawa – Afryka, południowa Europa, Azja Mniejsza i Bliski Wschód po Morze Kaspijskie. Introdukowana około 1910 roku w Ameryce Południowej rozpoczęła ekspansję, około 1930 r. kolonizując w szybkim tempie obszary o ciepłym klimacie Ameryki Południowej i Północnej. Np.
rdfs:label
  • Héron garde-bœufs
  • Bubulcus ibis
  • Bubulcus ibis
  • Cattle egret
  • Czapla złotawa
  • Esplugabous
  • Garça-vaqueira
  • Koereiger
  • Kuhreiher
  • Kuntul kerbau
  • Lertxuntxo itzain
  • Pásztorgém
  • Sığır balıkçılı
  • Volavka rusohlavá
  • Биволска чапла
  • Египетская цапля
  • アマサギ
  • 황로
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of