Les guerres perso-romaines commencent lorsque les Romains, après avoir conquis la Grèce, envahissent l'Asie Mineure et entrent en contact avec les Parthes vers 100 av. J.-C.. En 64 av. J.-C., l'empire Séleucide s'éteint avec Antiochos XIII Asiaticus, détrôné par Pompée qui réduit la Syrie, dernier reliquat du royaume Séleucide, en province romaine. Les Parthes, occupant les territoires séleucides plus à l'est, deviennent le « concurrent » de l'Empire romain dans l’est de la Méditerranée.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les guerres perso-romaines commencent lorsque les Romains, après avoir conquis la Grèce, envahissent l'Asie Mineure et entrent en contact avec les Parthes vers 100 av. J.-C.. En 64 av. J.-C., l'empire Séleucide s'éteint avec Antiochos XIII Asiaticus, détrôné par Pompée qui réduit la Syrie, dernier reliquat du royaume Séleucide, en province romaine. Les Parthes, occupant les territoires séleucides plus à l'est, deviennent le « concurrent » de l'Empire romain dans l’est de la Méditerranée. La civilisation et la culture des Parthes semblent reprendre celles des Achéménides, particulièrement dans leur système religieux. Elle est aussi marquée par la présence d'importantes cités grecques en Mésopotamie. L’empire Parthe, organisé de manière peu autoritaire, prend fin en 224 ap. J.-C. Il laisse la place aux Sassanides qui continuent leur guerre avec les Romains. La guerre perdure avec l'Empire byzantin et prend fin avec la conquête musulmane : les guerres perso-byzantines.La longue série de conflits entre le monde méditerranéen et le monde Perse forme une des plus longues séries d'affrontements régionaux de l'histoire. Aucune partie n'étant capable de dominer l'autre, ceux-ci ne prirent fin qu'avec les conquêtes musulmanes.L'est de la Syrie romaine, le nord-ouest de la Mésopotamie et le contrôle indirect de l'Arménie sont les principaux enjeux de ces affrontements, mais ils peuvent aussi surgir du désir de gloire du souverain de l'un ou l'autre empire. Malgré la récurrence des conflits, d'assez longues périodes de paix existent et les deux empires ont aussi des échanges pacifiques propices au développement d'un commerce à longue distance le long des routes de la soie en direction de l'Extrême-Orient.
  • Per guerre romano-persiane si intende quel complesso di ostilità a bassa o alta intensità che oppose l'Impero romano ai Persiani, Parti prima, Sasanidi poi. Per quasi sette secoli dopo la prima battaglia avvenuta tra i due imperi a Carre nel 53 a.C., Roma non perse l'occasione per combattere in una lotta lungo il fiume Eufrate, dalle sue sorgenti fino in Mesopotamia ed al deserto palmireno. Alla fine i due antagonisti, indebolitisi reciprocamente, furono entrambi sconfitti (l'Impero bizantino) o totalmente inglobati (Sasanidi) dal nascente impero arabo.
  • 로마-페르시아 전쟁은 로마 문화권의 국가들과 두 개의 페르시아 제국 사이에 벌어진 오랜 기간의 전쟁을 통틀어 가리킨다. 파르티아와 로마 공화정은 기원전 92년에 처음으로 접촉하였다. 로마 공화정 말기에 두 나라의 전쟁이 처음으로 벌어졌고, 로마 제국과 사산 왕조 사이에도 이어졌다. 양 세력의 오랜 전쟁은 이슬람교를 믿는 아랍인들이 사산 왕조와 비잔티움 제국을 침략하면서 함께 끝났다.로마인들과 페르시아인들 사이의 전쟁은 7세기 동안이나 이어졌지만 전선은 대체적으로 안정적이었다. 힘의 줄다리기가 계속되면서 양측은 전선 근처의 마을과 요새를 비롯한 영토를 지속적으로 파괴하고, 점령하고, 약탈하고, 교환하였다. 서로의 국경에서 멀리 떨어진 곳에서 그토록 긴 작전을 수행할만한 보급이나 인력을 유지할 수 없었으므로 양측 모두 너무 멀리까지 진격하는 것을 피했다. 서로의 국경 밖에서 점령 전쟁을 할 때도 있었지만, 시간이 지나면 균형이 다시 회복되곤 하였다. 유프라테스 강 북쪽에서 유지되던 전선은 2세기 중에 변화를 맞아 메소포타미아 동쪽과 티그리스 강 북쪽에 걸치게 되었다. 그 후 북쪽의 아르메니아와 캅카스에서도 전선은 몇 차례 변화를 맞았다.로마-페르시아 전쟁의 자원 소모는 결과적으로 양쪽 제국에 모두 치명적이었다. 6세기와 7세기에 걸쳐 길고 격렬한 전쟁으로 지쳐 있던 양국은 갑작스럽게 나타난 이슬람 제국의 영토확장에 속절없이 당해야 했다. 이슬람 군사는 허약해진 두 제국의 약점을 놓치지 않고 순식간에 사산 왕조를 멸망시킨 후, 비잔티움 제국령이었던 시리아, 캅카스, 이집트, 그리고 북아프리카 영토를 빼앗았다. 그 후 수세기에 걸쳐 비잔티움 제국의 영토 대부분은 이슬람의 지배 하에 놓이게 되었다.
  • As guerras romano-persas foram uma série de conflitos militares entre o Estado romano e os sucessivos impérios iranianos: a Pártia e a Sassânia. A Pérsia, como um grande desenvolvimento cultural e militar, tornou-se um inimigo de Roma e manteve-se como tal por vários séculos. Os romanos viram nos persas uma potência semelhante a si, e os grandes reis de Ctesifonte viam-os da mesma forma. Os persas já há muito tempo denominam seus soberanos como "grande rei", o que lhes atribui uma grandeza similar à de augusto no Império Romano.As hostilidades entre estas potências iniciaram-se em 92 a.C. e prolongaram-se por séculos até serem concluídas com as invasões árabes muçulmanas, que atingiram os impérios Sassânida e Bizantino com efeito devastados logo após o fim do último conflito entre eles. Embora a guerra entre os romanos e partas/sassânidas tenha durado sete séculos, a fronteira permaneceu aproximadamente estável. Um jogo de cabo de guerra se seguiu: cidades, fortificações e províncias foram continuamente saqueadas, capturadas, destruídas e trocadas. Nenhum dos lados tinha força logística ou mão de obra para manter longas campanhas longe de suas fronteiras e, portando, nem poderiam avançar muito longe sem arriscar esticá-las muito tenuemente. Ambos os lados fizeram conquistas além da fronteira, mas com o tempo o equilíbrio foi quase sempre restaurado. A linha do impasse deslocou-se no século II: originalmente percorrendo a norte do Eufrates, neste período foi deslocada para leste e mais tarde para nordeste através da Mesopotâmia para o norte do Tigre. Houve também várias mudanças substanciais mais a norte, na Armênia e Cáucaso.A despesa de recursos durante as guerras romano-persas provaram-se catastróficas para ambos os impérios. A prolongada e ascendente guerra dos séculos VI e VII deixou-os exaustos e vulneráveis à súbita emergência e expansão do Califado Rashidun, cujas forças invadiram ambos os impérios poucos anos após o fim da última guerra romano-persa. Beneficiados pela condição enfraquecida deles, os exércitos árabes muçulmanos rapidamente conquistaram o Império Sassânida e privaram o Império Bizantino de seus territórios no Levante, Cáucaso, Egito e Magrebe. Ao longo dos séculos seguintes, a maior parte do antigo território do Império Bizantino permaneceu sob domínio muçulmano.
  • Римско-персидские войны — обобщающее название серии военных конфликтов между Римской империей (позднее — Византией) и сасанидским Ираном (Персией), начавшейся после прихода к власти в Иране династии Сасанидов в 226 году и ставшей логическим продолжением сопоставимых по продолжительности римско-парфянских войн.Хотя эти столкновения происходили на протяжении четырёх веков, значительных территориальных приобретений ни одна из сторон добиться не смогла, поскольку обе державы были вынуждены вести одновременно с рассматриваемыми конфликтами другие войны на своих границах, а также решать сложные внутренние проблемы. Основные операции происходили в приграничных областях — Армении и Месопотамии, — где города, укрепления, провинции часто захватывались, подвергались разграблению и переходили из рук в руки. После того как во II веке произошло смещение границы на востоке, когда она стала проходить по верхнему течению реки Тигр, а не реки Евфрат, было ещё несколько периодов, когда граница была локально стабильна достаточно продолжительное время в северной своей части, в Армении и на Кавказе.Потери ресурсов, затраченных во время римско-персидских войн, в конечном счёте оказались катастрофическими для обеих империй. Конец этим войнам положила третья сторона — Арабский халифат. Арабские завоевания сокрушили Иран в середине VII века и переросли в арабо-византийские войны в VII—X веках.
  • Wojny rzymsko-sasanidzkie - seria wojen między cesarstwem rzymskim (od 395 - wschodniorzymskim) i Imperium Sasanidów (państwem nowoperskim), trwających od III do VII wieku.W 224 roku n.e. król Persji Ardaszir V pod Hormizdeganem pokonał swojego zwierzchnika, Króla Królów Artabanausa IV, ostatniego z Arsakidów, i objął tron suzerena Iranu jako Ardaszir I. Partów zastąpiła dynastia Sasanidów. Na dworze w Ktezyfoncie skończył się filhellenizm, zapanował perski nacjonalizm i mazdaistyczny fanatyzm. Otoczeni przez zaratustranistyczny kler królowie sasanidzcy ideą swego panowania uczynili rozszerzenie swojego imperium kosztem Rzymu, aby dorównać osiągnięciom Achemenidów. Już w roku 230 zaatakowali oni kontrolowaną przez Rzym zachodnią Mezopotamię. Cesarz Aleksander Sewer podszedł pod Ktezyfon, gdzie poniósł klęskę. Ardaszir nie umiał jednak, czy też nie mógł wykorzystać zwycięstwa. Sukces przyszedł kilka lat później, gdy wykorzystali chaos w rzymskim cesarstwie i opanowali zachodnią Mezopotamię. W 243 r. Wielki Król Szapur I zajął Nisibis i Carrhae. Gordian III i prefekt pretoriański Tyneziteusz zadali wojskom Szapura klęskę pod Resaeną i wyparli je za granice Cesarstwa. W 244 roku nowy prefekt, Filip I Arab, zamordował Gordiana i ogłosił się cesarzem. Został pokonany przez Persów pod Misiche i musiał zapłacić kontrybucję, zrzec się pretensji do Armenii Wielkiej i nie popierać dążeń armeńskich Arsakidów do obalenia Sasanidów. Zachodnia Mezopotamia pozostała jednak przy Rzymianach.Dwie dekady później, w roku 256, wojska Króla Królów Szapura I zdobyły Antiochię oraz leżącą nad Eufratem twierdzę Dura Europos, którą Rzymianie odebrali Partom w roku 165. Szapur najechał Armenię i osadził tam swojego syna, Hormizda. Cztery lata później pod Edessą do sasanidzkiej niewoli został wzięty, wraz z wieloma żołnierzami, rzymski cesarz Walerian. Na szczęście dla Rzymu marsz Sasanidów na zachód zatrzymały wojska króla Palmyry Odeantusa, cesarskiego wasala, które stały się jedynymi obrońcami wschodnich granic Rzymu. Odenatus zdobył nawet Ktezyfont i otrzymał od cesarza Galiena tytuł corrector Orientis. W 283 roku cesarz Karus wyruszył z wielką wyprawą na Iran, jakiej nie widziano od czasów wojny Karakalli z Partami. Wojska rzymskie zdobyły Ktezyfon, ale dowodzący kampanią cesarz Karus zginął w niewyjaśnionych okolicznościach we własnym obozie. W roku 284 zachodnia Mezopotamia pozostała przy Rzymianach, tymczasem Persowie podporządkowali sobie kaukaskie królestwo Iberii.W roku 296 król Persji Narses wypędził z Armenii króla Tiridatesa V i zaatakował cesarstwo rzymskie. Pokonał legiony w okolicach Cahrrae. Cesarz Galeriusz (cezar Dioklecjana) przybył na Wschód i przeniósł działania do Armenii, gdzie trudniej powodziło się perskiej jeździe i legiony, którym walczyło się tam lepiej, mogły to wyzyskać. W dolinie Araksesu w centrum kraju wojska Persów zostały pobite a obóz perski wraz z rodziną królewską wpadł w ręce rzymskie. Galeriusz wtargnął do Mezopotamii i zajął Ktezyfon. Mimo zniszczenia sasanidzkiej armii cesarz Dioklecjan nie anektował podbitych ziem, gdyż z trudem utrzymywał porządek na dotychczasowym obszarze cesarstwa. Zmieniono tylko granicę w Mezopotamii na korzyść Rzymian.W 359 r. Król Królów Szapur II zajął wiele miast w północno-zachodniej Mezopotamii. W roku 363 cesarz Julian Apostata, marzący być może o podboju Persji, wyprawił się na wojnę na wschód. Wdarł się daleko w głąb Mezopotamii, ale wyprawa nie potoczyła się najlepiej dla rzymskich wojsk. Wprawdzie doszły do Ktezyfontu, jednak nie zdołały go zdobyć. Julian Apostata wycofał się do Armenii. Stamtąd Persowie wciągnęli go w głąb Iranu i nękali wojną podjazdową. Cesarz zginął, a armia stanęła przed widmem całkowitej zagłady. Następca Juliana Apostaty, Jowian, uratował armię i uzyskał z Sasanidami trzydziestoletni pokój w zamian za oddanie większej części zachodniej Mezopotamii.Po podziale rzymskiego imperium wojny trwały dalej. W 383 r. cesarz Teodozjusz I bezskutecznie próbował odebrać Persom ich część Armenii. W 428 r. Wielki Król Bahram V anektował wschodnią Armenię, ok. 440 r. cesarz Teodozjusz II uczynił to samo z zachodnią. Król Jazdagird II wtargnął w granice cesarstwa, jednak szybko przyjął propozycje pokojowe. W 522 r. cesarz Justyn I objął rzymskim protektoratem Lazykę i Iberię leżące w perskiej strefie wpływów. Król Krajów Chosrow I odpowiedział wojną, ale jego wojska uległy rzymskim pod Darą. Przechodzące wówczas kryzys państwo irańskie potrzebowało pokoju, Chosrow zrezygnował więc z dalszej walki. Sasanidzi zawierali ze wschodnim cesarstwem traktaty pokojowe w latach 532 (zwany wieczystym, jednak wojna wybuchła już w 540 roku) i 562.W roku 602 perski Król Królów Chosroes II rozpoczął wielką wojną ze swoim zachodnim sąsiadem. Opanował Syrię, Palestynę i Egipt, a jego wojska dotarły do stolicy wschodniego cesarstwa. Wydawało się, że wielkie marzenie Partów i Sasanidów spełni się i po 9 wiekach imperium perskie odrodzi się w granicach sprzed wyprawy Aleksandra Wielkiego. Wojna ta zakończyła się jednak po myśli Bizancjum. Wojska cesarza Herakliusza dzięki zastosowaniu nowej strategii wyparły Persów do Mezopotamii i w roku 627 pokonały pod Niniwą armię Chosroesa II, złupiły Ktezyfon i później wdarły się w głąb państwa Sasanidów. Wojowniczy władca Persji został zamordowany rok później i Persja pogrążyła się w walkach wewnętrznych, co przyniosło kres wojnie, która straszliwie wyniszczyła obu adwersarzy. Dekadę później spadło na nich uderzenie arabskich armii. Bizancjum utraciło Palestynę, Syrię oraz posiadłości w północnej Afryce, a imperium Sasanidów przestało istnieć.
  • Les Guerres romano-sassànides van ser una sèrie de conflictes militars que van enfrontar a l'Imperi romà (i després al seu hereu, l'Imperi romà d'orient) amb l'Imperi sassànida entre els segles III i VII. Les dues potències més importants de l'Antiguitat tardana a la mediterrània i el pròxim orient van combatre gairebé contínuament durant aquest període, encara que hi va haver períodes llargs de coexistència pacífica (sobretot durant el segle V).Els conflictes es van iniciar el segle III, amb la fundació de l'Imperi sassànida, i van concloure amb la victoriosa campanya de l'emperador Heracli, el 628 - 630. Les operacions militars van ser especialment intenses en temps de Sapor I (240/242 - 272), Sapor II (309 - 379), Cosroes I (531 - 579) i Cosroes II (590 - 628). Les agressions van provenir tant del costat romà com del persa. Després de l'última i major de les guerres entre Roma i Pèrsia (603 - 628), ambdues potències, esgotades, van ser víctimes de l'expansió de l'islam, que va destruir per complet a l'Imperi sassànida i es va apoderar de les províncies orientals de l'Imperi romà. Aquest esdeveniment marca el final definitiu de l'Edat antiga.
  • De Romeins-Perzische oorlogen namen plaats tussen 92 voor Chr. tot 628 na Chr. ze worden bestreden door het Romeins-Byzantijnse Rijk aan de ene zijde en het Perzische Rijk aan de andere zijde.De oorlogen vonden plaats in het Midden-Oosten, de Levant, Klein-Azië en Armenië. De oorlogen werden afgewisseld met periodes van vrede.Men deelt ze in drie periodes1. Romeins-Parthische oorlogen (92 v.Chr.-226 n.Chr.)2. Romeins-Sassaniden oorlogen (226-476)3. Byzantijns-Sassanidische oorlogen (476-628)
  • Über Jahrhunderte stellten das Römische bzw. Oströmische Reich und das neupersische Sassanidenreich die beiden vorherrschenden Staatengebilde im Mittelmeerraum und im Vorderen Orient dar. Obwohl es zwischen den beiden spätantiken Großmächten durchaus Phasen friedlicher Koexistenz gab, besonders im 5. Jahrhundert, waren ihre zwischenstaatlichen Beziehungen maßgeblich von militärischen Konflikten geprägt, die bisweilen in der Forschung als römisch-persische Kriege bezeichnet werden. Die militärischen Auseinandersetzungen begannen mit der Formierung des Sassanidenreichs im 3. Jahrhundert n. Chr. und fanden erst mit dem Sieg des oströmischen Kaisers Herakleios 628/30 einen Abschluss. Besonders intensiv waren die Kampfhandlungen zu Zeiten Schapurs I. (240/42–270), Schapurs II. (309–379), Chosraus I. (531–579) und Chosraus II. (590–628). Dabei gingen die Angriffe sowohl von römischer wie von persischer Seite aus. Nach dem letzten und größten römisch-persischen Krieg (603–628) wurden die beiden erschöpften Großreiche ein Opfer der Expansion der Araber. Diese vernichteten das Sassanidenreich und eroberten die römischen Orientprovinzen. Dieses Ereignis wird von vielen Historikern als das endgültige Ende der Antike angesehen (siehe auch Pirenne-These).
  • Perang Romawi–Persia adalah serangkaian konflik antara Romawi melawan dua kekaisaran Iranik yang berturut-turut; Parthia dan Sassaniyah. Hubungan antara Kekaisaran Parthia dan Republik Romawi dimulai pada tahun 92 SM; peperangan dimulai ketika masa akhir Republik Romawi dan terus berlanjut ketika Kekaisaran Romawi melawan Kekaisaran Sassaniyah. Konflik ini berakhir ketika munculnya invasi Muslim Arab, yang menghantam Sassaniyah serta Kekaisaran Romawi Timur dengan dampak yang sangat menghancurkan tidak lama setelah Romawi dan Sassaniyah berhenti berperang.Meskipun peperangan antara Romawi dan Parthia/Sassaniyah berlangsung selama tujuh abad, garis depan kedua pihak cenderung tetap stabil. Tarik-menarik berlangsung: kota, benteng, dan provinsi terus-menerus diserang, ditaklukkan, dihancurkan, dan dipindahtangankan. Kedua belah pihak tidak memiliki kekuatan logistik dan tenaga manusia untuk menghadapi kampanye yang panjang dan jauh di luar perbatasan mereka, dan kedua belah pihak tidak mampu melaju terlalu jauh tanpa mengambil risiko membuat garis depan menjadi terlalu tipis. Kedua pihak memang melakukan penaklukan di luar perbatasan masing-masing, namun keseimbangan selalu kembali seperti semula. Garus kebuntuan bergeser pada abad ke-2 M: batasnya awalnya adalah di sepanjang Efrat; batas baru ada di timur, atau kemudian di timur laut, di seberang Mesopotamia sampai Tigris utara. Ada pula beberapa pergeseran penting lebih jauh di utara, yakni di Armenia dan Kaukasus.Penghabisan sumber daya selama Perang Romawi–Persia pada akhirnya berujung bencana pada kedua Kekaisaran itu. Peperangan yang berkepanjangan dan meningkat pada abad ke-7 dan ke-6 SM menyebabkan kedua pihak menjadi lemah dan rentan ketika terjadi kebangkitan dan ekspansi yang tiba-tiba dari Kekhalifahan Muslim Arab, yang pasukannya menginvasi kedua kekaisaran itu hanya beberapa tahun setelah Perang Romawi–Persia berakhir. Memanfaatkan keadaan mereka yang melemah, pasukan Muslim Arab dengan cepat menaklukkan keseluruhan Kekaisaran Sassaniyah. Pasukan Arab juga merampas wilayah Kekaisaran Romawi Timur yang ada di Levant, Kaukasus, Mesir, dan Afrika Utara. Pada abad-abad berikutnya, sebagian besar Kekaisaran Romawi Timur berhasil dikuasai oleh Muslim.
  • Roma-Pers Savaşları Yunan-Roma dünyası ile iki başarılı İran imparatorluğu arasında geç dönem Roma Cumhuriyeti ile İran merkezli Part İmparatorluğu arasında MÖ 92'de başlayıp Roma İmparatorluğu ve yine İran merkezli Sasani İmparatorluğu üzerinden sürdürülen bir dizi savaştır. Uzun ve yorucu savaşlar iki rakip arasında en son olarak Bizans İmparatorluğu ve Sasani İmparatorluğu arasında MS 627'de yapılan savaş ile sona erdi ve bunu 632'den itibaren her iki imparatorluğun topraklarının büyük bölümünü ele geçiren Müslüman Arapların akınları izledi.Romalılar ve Persler arasındaki savaşlar yedi yüzyıla yakın bir süre sürmüş olsa da hiçbir taraf bir üstünlük sağlayamadı. Savaş halat çekme yarışı misali bazı şehir, kale ve bölgelerin talan, tahrip ve el değiştirmesi şeklinde sürdü. Her iki taraf da sınırlarını korumasız bırakmaksızın, sınırlarının çok ötesinde ordularını destekleyecek lojistik destek ve insan kaynağı temin olanağına sahiptiler. Böylece sınırları ötesinde fetihler yapmalarına karşın denge her zaman sağlandı. Bütün enerjilerini Roma-Pers savaşlarına harcadıkları için bu savaşların bitiminde altıncı yüzyılda çok güçlü olmayan Müslüman Arapların akınlarına karşı koyamadılar ve Müslümanlar savaş yorgunu Sasaniler'i yendi ve Doğu Roma İmparatorluğu'nun elindeki toprakların çoğunu ele geçirdiler.Romalılar ve Persler / Sasaniler arasında savaş yedi yüzyıl sürmüş olmasına rağmen, sınır büyük ölçüde sabit kalmıştır. Savaşı başlatan köylerde, istihkamlarda ve şehirlerde yapılan yakalama, ele geçirme, el değiştirme ve yok etmeden oluşan bir oyundaki çekişmedir. Her iki taraf da sınırlarından hayli uzakta, böyle uzun kampanyaları sürdürebilmesi için lojistik olanağa ve insan gücüne sahipti ve bu sayede sınırlarını çok inceltme riskine girmeden, ilerleyebilme imkanı bulabildiler. Ancak her iki taraf da sınır ötesinde fetihlerde bulunsa da zamanla denge yeniden sağladı.
  • Římsko-perské války je souhrnné označení pro sérii vojenských konfliktů svedených mezi římskou resp. východořímskou říší a novoperskou sásánovskou říší, které v období vymezeném počátkem 3. století a první polovinou 7. století představovaly dominantní mocnosti Středomoří a Středního východu. Zahraničněpolitické vztahy mezi těmito pozdněantickými státy nabývaly převážně konfrontačního rázu, ačkoli se vyskytly i dlouhodobější fáze mírové koexistence, obzvláště v 5. století.Tyto války započaly krátce po zániku parthské říše v dnešním Íránu a Iráku a jejím nahrazením sásánovskou říší ve 3. století a s určitými přestávkami pokračovaly až do vítězství východořímského císaře Herakleia. Mimořádně intenzivní válečná střetnutí probíhala především za panování perských velkokrálů Šápúra I., Šápúra II., Husrava I. a Husrava II., přičemž ofenzivní akce byly vedeny jak z římské, tak z perské strany. Nedlouho po skončení poslední římsko-perské války, vybojované v letech 603 až 628, padly obě tyto velmoci za oběť nastupující expanzi islámu. V důsledku arabských výbojů se sásánovská říše zcela zhroutila, zatímco Římané pozbyli své východní provincie. Jistí moderní historikové proto považují tuto historickou událost za okamžik definitivního završení antiky.
  • Las guerras romano-sasánidas fueron una serie de conflictos militares que enfrentaron al Imperio romano (y luego a su heredero, el Imperio romano de Oriente) con el Imperio sasánida entre los siglos III y VII. Las dos potencias más importantes de la Antigüedad tardía en el Mediterráneo y el Próximo Oriente combatieron casi continuamente durante este período, aunque hubo también largos períodos de coexistencia pacífica (sobre todo durante el siglo V).Los conflictos se iniciaron en el siglo III, con la fundación del Imperio sasánida, y concluyeron con la victoriosa campaña del emperador Heraclio, en 628-630. Las operaciones militares fueron especialmente intensas en tiempos de Sapor I (240/242–272), Sapor II (309–379), Cosroes I (531–579) y Cosroes II (590–628). Las agresiones provinieron tanto del lado romano como del persa. Después de la última y mayor de las guerras entre Roma y Persia (603–628), ambas potencias, agotadas, fueron víctimas de la expansión del islam, que destruyó por completo al Imperio sasánida y se apoderó de las provincias orientales del Imperio romano. Este acontecimiento marca el final definitivo de la Edad Antigua.
  • The Roman–Persian Wars were a series of conflicts between states of the Greco-Roman world and two successive Iranian empires: the Parthian and the Sassanid. Battles between the Parthian Empire and the Roman Republic began in 92 BC; wars began under the late Republic, and continued through the Roman and Sassanid empires. They were ended by the Arab Muslim invasions, which devastated the Sassanid and Byzantine East Roman empires shortly after the end of the last war between them.Although warfare between the Romans and the Parthians/Sassanids lasted for seven centuries, the frontier remained largely stable. A game of tug of war ensued: towns, fortifications, and provinces were continuously sacked, captured, destroyed, and traded. Neither side had the logistical strength or manpower to maintain such lengthy campaigns far from their borders, and thus neither could advance too far without risking stretching their frontiers too thin. Both sides did make conquests beyond the border, but in time the balance was almost always restored. The line of stalemate shifted in the 2nd century AD: it had run along the northern Euphrates; the new line ran east, or later northeast, across Mesopotamia to the northern Tigris. There were also several substantial shifts further north, in Armenia and the Caucasus.The expense of resources during the Roman–Persian Wars ultimately proved catastrophic for both empires. The prolonged and escalating warfare of the 6th and 7th centuries left them exhausted and vulnerable in the face of the sudden emergence and expansion of the Caliphate, whose forces invaded both empires only a few years after the end of the last Roman–Persian war. Benefiting from their weakened condition, the Arab Muslim armies swiftly conquered the entire Sassanid Empire, and deprived the Eastern Roman Empire of its territories in the Levant, the Caucasus, Egypt, and the rest of North Africa. Over the following centuries, most of the Eastern Roman Empire came under Muslim rule. As it stands, this was the longest conflict in human history, lasting approximately 721 years.
  • A római–szászánida háborúk katonai konfliktusok sorozata, melyekben a Római Birodalom (majd később a Keletrómai Birodalom) harcolt a Szászánida Birodalom ellen a 3. és 7. század között. A késő ókor két legjelentősebb hatalma csaknem folyamatosan hadban állt egymással ebben az időszakban, bár voltak békés periódusok is (főleg az 5. században).A konfliktusok a III. században kezdődtek, a Szászánida Birodalom megalapításával, és Hérakleiosz győztes háborújával fejeződtek be 628-630-ban. A katonai hadműveletek különösen intenzívek voltak I. Sápúr (241–272), II. Sápúr (309-379), I. Huszrau (531–579) és II. Huszrau (603-628) idejében. A támadásokat hol Róma, hol a szászánidák kezdeményezték. A Róma és Perzsia közötti utolsó és egyben legnagyobb háború (603–628) után mindkét birodalom kimerült és az iszlám hódítás áldozatává vált, melyben a Szászánida Birodalom teljesen elpusztult, és Bizánc keleti tartományai arab kézbe kerültek. Ez az esemény jelenti az ókor végét.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1082391 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 32882 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 325 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108921097 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:fr
  • Walter E. Kaegi
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:trad
  • Walter Kaegi
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les guerres perso-romaines commencent lorsque les Romains, après avoir conquis la Grèce, envahissent l'Asie Mineure et entrent en contact avec les Parthes vers 100 av. J.-C.. En 64 av. J.-C., l'empire Séleucide s'éteint avec Antiochos XIII Asiaticus, détrôné par Pompée qui réduit la Syrie, dernier reliquat du royaume Séleucide, en province romaine. Les Parthes, occupant les territoires séleucides plus à l'est, deviennent le « concurrent » de l'Empire romain dans l’est de la Méditerranée.
  • De Romeins-Perzische oorlogen namen plaats tussen 92 voor Chr. tot 628 na Chr. ze worden bestreden door het Romeins-Byzantijnse Rijk aan de ene zijde en het Perzische Rijk aan de andere zijde.De oorlogen vonden plaats in het Midden-Oosten, de Levant, Klein-Azië en Armenië. De oorlogen werden afgewisseld met periodes van vrede.Men deelt ze in drie periodes1. Romeins-Parthische oorlogen (92 v.Chr.-226 n.Chr.)2. Romeins-Sassaniden oorlogen (226-476)3. Byzantijns-Sassanidische oorlogen (476-628)
  • Římsko-perské války je souhrnné označení pro sérii vojenských konfliktů svedených mezi římskou resp. východořímskou říší a novoperskou sásánovskou říší, které v období vymezeném počátkem 3. století a první polovinou 7. století představovaly dominantní mocnosti Středomoří a Středního východu. Zahraničněpolitické vztahy mezi těmito pozdněantickými státy nabývaly převážně konfrontačního rázu, ačkoli se vyskytly i dlouhodobější fáze mírové koexistence, obzvláště v 5.
  • Perang Romawi–Persia adalah serangkaian konflik antara Romawi melawan dua kekaisaran Iranik yang berturut-turut; Parthia dan Sassaniyah. Hubungan antara Kekaisaran Parthia dan Republik Romawi dimulai pada tahun 92 SM; peperangan dimulai ketika masa akhir Republik Romawi dan terus berlanjut ketika Kekaisaran Romawi melawan Kekaisaran Sassaniyah.
  • Римско-персидские войны — обобщающее название серии военных конфликтов между Римской империей (позднее — Византией) и сасанидским Ираном (Персией), начавшейся после прихода к власти в Иране династии Сасанидов в 226 году и ставшей логическим продолжением сопоставимых по продолжительности римско-парфянских войн.Хотя эти столкновения происходили на протяжении четырёх веков, значительных территориальных приобретений ни одна из сторон добиться не смогла, поскольку обе державы были вынуждены вести одновременно с рассматриваемыми конфликтами другие войны на своих границах, а также решать сложные внутренние проблемы.
  • Les Guerres romano-sassànides van ser una sèrie de conflictes militars que van enfrontar a l'Imperi romà (i després al seu hereu, l'Imperi romà d'orient) amb l'Imperi sassànida entre els segles III i VII.
  • Per guerre romano-persiane si intende quel complesso di ostilità a bassa o alta intensità che oppose l'Impero romano ai Persiani, Parti prima, Sasanidi poi. Per quasi sette secoli dopo la prima battaglia avvenuta tra i due imperi a Carre nel 53 a.C., Roma non perse l'occasione per combattere in una lotta lungo il fiume Eufrate, dalle sue sorgenti fino in Mesopotamia ed al deserto palmireno.
  • Las guerras romano-sasánidas fueron una serie de conflictos militares que enfrentaron al Imperio romano (y luego a su heredero, el Imperio romano de Oriente) con el Imperio sasánida entre los siglos III y VII.
  • Über Jahrhunderte stellten das Römische bzw. Oströmische Reich und das neupersische Sassanidenreich die beiden vorherrschenden Staatengebilde im Mittelmeerraum und im Vorderen Orient dar. Obwohl es zwischen den beiden spätantiken Großmächten durchaus Phasen friedlicher Koexistenz gab, besonders im 5. Jahrhundert, waren ihre zwischenstaatlichen Beziehungen maßgeblich von militärischen Konflikten geprägt, die bisweilen in der Forschung als römisch-persische Kriege bezeichnet werden.
  • 로마-페르시아 전쟁은 로마 문화권의 국가들과 두 개의 페르시아 제국 사이에 벌어진 오랜 기간의 전쟁을 통틀어 가리킨다. 파르티아와 로마 공화정은 기원전 92년에 처음으로 접촉하였다. 로마 공화정 말기에 두 나라의 전쟁이 처음으로 벌어졌고, 로마 제국과 사산 왕조 사이에도 이어졌다. 양 세력의 오랜 전쟁은 이슬람교를 믿는 아랍인들이 사산 왕조와 비잔티움 제국을 침략하면서 함께 끝났다.로마인들과 페르시아인들 사이의 전쟁은 7세기 동안이나 이어졌지만 전선은 대체적으로 안정적이었다. 힘의 줄다리기가 계속되면서 양측은 전선 근처의 마을과 요새를 비롯한 영토를 지속적으로 파괴하고, 점령하고, 약탈하고, 교환하였다. 서로의 국경에서 멀리 떨어진 곳에서 그토록 긴 작전을 수행할만한 보급이나 인력을 유지할 수 없었으므로 양측 모두 너무 멀리까지 진격하는 것을 피했다. 서로의 국경 밖에서 점령 전쟁을 할 때도 있었지만, 시간이 지나면 균형이 다시 회복되곤 하였다.
  • The Roman–Persian Wars were a series of conflicts between states of the Greco-Roman world and two successive Iranian empires: the Parthian and the Sassanid. Battles between the Parthian Empire and the Roman Republic began in 92 BC; wars began under the late Republic, and continued through the Roman and Sassanid empires.
  • Roma-Pers Savaşları Yunan-Roma dünyası ile iki başarılı İran imparatorluğu arasında geç dönem Roma Cumhuriyeti ile İran merkezli Part İmparatorluğu arasında MÖ 92'de başlayıp Roma İmparatorluğu ve yine İran merkezli Sasani İmparatorluğu üzerinden sürdürülen bir dizi savaştır.
  • A római–szászánida háborúk katonai konfliktusok sorozata, melyekben a Római Birodalom (majd később a Keletrómai Birodalom) harcolt a Szászánida Birodalom ellen a 3. és 7. század között. A késő ókor két legjelentősebb hatalma csaknem folyamatosan hadban állt egymással ebben az időszakban, bár voltak békés periódusok is (főleg az 5. században).A konfliktusok a III. században kezdődtek, a Szászánida Birodalom megalapításával, és Hérakleiosz győztes háborújával fejeződtek be 628-630-ban.
  • Wojny rzymsko-sasanidzkie - seria wojen między cesarstwem rzymskim (od 395 - wschodniorzymskim) i Imperium Sasanidów (państwem nowoperskim), trwających od III do VII wieku.W 224 roku n.e. król Persji Ardaszir V pod Hormizdeganem pokonał swojego zwierzchnika, Króla Królów Artabanausa IV, ostatniego z Arsakidów, i objął tron suzerena Iranu jako Ardaszir I. Partów zastąpiła dynastia Sasanidów. Na dworze w Ktezyfoncie skończył się filhellenizm, zapanował perski nacjonalizm i mazdaistyczny fanatyzm.
  • As guerras romano-persas foram uma série de conflitos militares entre o Estado romano e os sucessivos impérios iranianos: a Pártia e a Sassânia. A Pérsia, como um grande desenvolvimento cultural e militar, tornou-se um inimigo de Roma e manteve-se como tal por vários séculos. Os romanos viram nos persas uma potência semelhante a si, e os grandes reis de Ctesifonte viam-os da mesma forma.
rdfs:label
  • Guerres perso-romaines
  • Guerras romano-persas
  • Guerras romano-sasánidas
  • Guerre romano-persiane
  • Guerres romano-sassànides
  • Perang Romawi-Persia
  • Roma-Pers Savaşları
  • Roman–Persian Wars
  • Romeins-Perzische oorlogen
  • Római–szászánida háborúk
  • Römisch-Persische Kriege
  • Wojny rzymsko-sasanidzkie
  • Římsko-perské války
  • Римско-персидские войны
  • Римско-персийски войни
  • 로마-페르시아 전쟁
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:isPartOfMilitaryConflict of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:guerre of
is foaf:primaryTopic of