La grande majorité des pertes fut causée par les maladies, notamment lecholéraref|Pour les pertes britanniques, Lambert donne le détail suivant : 2755 tués au combat, 2019 ayant succombé à leurs blessures et 16323 morts de maladie. Figes indique que 80% des pertes britanniques furent liées aux maladies. Pour les pertes françaises, Gouttman avance le chiffre de 10000 tués au combat, 10000 mortellement blessés et 75000 victimes de maladies. Par ailleurs, il note que sur les 2200 morts sardes, seulement 28 sont imputables au feu ennemi.|group="n".

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Der Krimkrieg (auch Orientkrieg; russisch Восточная война, Крымская война, Transkription Wostotschnaja wojna, Krymskaja wojna) war ein militärisch ausgetragener Konflikt von eurasischem Ausmaß. Er dauerte von 1853 bis 1856 und begann als zehnter russisch-türkischer Krieg zwischen Russland auf der einen und dem Osmanischen Reich auf der anderen Seite. Frankreich, Großbritannien und ab 1855 auch das Königreich Sardinien kamen dem Osmanischen Reich zu Hilfe. Durch ihr Eingreifen verhinderten Großbritannien und Frankreich, dass Russland sein Gebiet zu Lasten des zerfallenden Osmanischen Reiches vergrößerte.Der Krimkrieg war als erster der modernen Stellungskriege besonders verlustreich, wobei die meisten Opfer vor allem an Hunger, Seuchen und Krankheiten infolge unsachgemäßer Wundbehandlung starben. Bedingt durch die damals offensichtlich gewordene schlechte Versorgung ist der Krimkrieg auch eng verknüpft mit der einsetzenden Reform des britischen Lazarettwesens und in diesem Zusammenhang mit der weltberühmt gewordenen Krankenschwester Florence Nightingale. Da die Telegrafie es erstmals ermöglichte, Nachrichten innerhalb weniger Stunden von entlegenenen Kriegsschauplätzen in die Hauptstädte Westeuropas zu übermitteln, und weil die aufkommende Fotografie das Kriegsgeschehen zeitnah illustrierte, gilt der Krimkrieg auch als Geburtsstunde der modernen Kriegsberichterstattung.Der Krieg war der bedeutendste Konflikt in Europa zwischen den Napoleonischen Kriegen (bis 1815) und dem Ersten Weltkrieg (ab 1914) und störte das europäische Gleichgewicht der Pentarchie erheblich, obwohl er oberflächlich den Status quo bestätigte. Russland war weitgehend isoliert, während Frankreich sich wieder eindeutig als gleichrangige Großmacht neben den anderen sehen konnte. Österreich setzte sich mit seiner unklaren Politik zwischen die Stühle und schädigte nachhaltig seine guten Beziehungen zu Russland.
  • De Krimoorlog (4/(16) oktober 1853 - 13/(25) februari 1856) was een conflict, uitgevochten tussen het Keizerrijk Rusland en een alliantie van het Tweede Franse Keizerrijk, het Britse Rijk, het Ottomaanse Rijk en Koninkrijk Sardinië. De oorlog maakte deel uit van de langlopende strijd tussen de Europese grootmachten om invloed op grondgebieden van het in verval rakende Ottomaanse Rijk. Het conflict vond grotendeels plaats op de Krim, maar er waren ook kleinere campagnes in Westelijk Anatolië, de Kaukasus, de Oostzee, de Grote Oceaan en de Witte Zee.De oorlog heeft verschillende namen. In Rusland staat de oorlog ook bekend als de "Oosterse Oorlog" (Russisch: Восточная война, Vostotsjnaja voina) en in Groot-Brittannië wordt hij soms ook wel de "Russische Oorlog" genoemd.De Krimoorlog staat bekend om de logistieke en tactische fouten tijdens de landcampagne aan beide zijden (de maritieme zijde was succesvol aan de geallieerde zijde, die de meeste schepen van de Russische Marine had verslagen in de Zwarte Zee). Toch wordt het conflict soms beschouwd als een van de eerste "moderne" oorlogen omdat het "technische veranderingen invoerde die de toekomstige koers van oorlogsvoering mede gingen bepalen," inclusief het eerste tactische gebruik van spoorwegen en de telegraaf. Het conflict is ook bekend door het werk van Florence Nightingale en Mary Seacole, die de eersten waren op het vlak van moderne verpleging, terwijl ze zorgden voor gewonde Britse soldaten.De Krimoorlog was een van de eerste oorlogen die op grote schaal werden vastgelegd in geschreven rapporten en foto's: onder meer door William Russell (voor The Times) en Roger Fenton. Het thuisfront bleef, voor het eerst in de geschiedenis, via de kranten op de hoogte van de dagelijkse realiteit van de oorlog.
  • The Crimean War (pronounced /kraɪˈmiːən/ or /krɨˈmiːən/) (October 1853 – February 1856) was a conflict in which Russia lost to an alliance of France, Britain, the Ottoman Empire, and Sardinia. While neutral, the Austrian Empire also played a role in defeating the Russians.The immediate issue involved the rights of Christians in the Holy Land, which was controlled by the Ottoman Empire. The French promoted the rights of Catholics, while Russia promoted those of the Orthodox. The longer-term causes involved the decline of the Ottoman Empire, and the unwillingness of Britain and France to allow Russia to gain territory and power at Ottoman expense. Russia lost and the Ottomans gained a twenty-year respite from Russian pressure. The Christians were granted a degree of official equality and the Orthodox gained control of the Christian churches in dispute. Russia survived, gained a new appreciation for its religious diversity, and launched a reform program with far-reaching consequences.Russia and the Ottoman Empire went to war in October 1853 over Russia's rights to protect Orthodox Christians. Russia gained the upper hand after destroying the Ottoman fleet at the Black Sea port of Sinope. To stop Russia's conquest, France and Britain entered in March 1854. Most of the fighting took place for control of the Black Sea, with land battles on the Crimean peninsula in southern Russia. The Russians held their great fortress at Sevastopol for over a year. After it fell, a peace was arranged at Paris in March 1856. The religion issue had already been resolved. The main results were that the Black Sea was neutralised—Russia would not have any warships there—and the two vassals Wallachia and Moldavia became largely independent under nominal Ottoman rule.There were smaller campaigns in eastern Anatolia, Caucasus, the Baltic Sea, the Pacific Ocean and the White Sea. In Russia, this war is also known as the "Eastern War" (Russian: Восточная война, Vostochnaya Voina).The war transformed the region. Because of battles, population exchanges, and nationalist movements incited by the war, the present-day states of Ukraine, Moldova, Bulgaria, Romania, Greece, Turkey, Azerbaijan, Armenia, Georgia, and regions such as Crimea and the Caucasus all changed in small or large ways due to this conflict.The Crimean War is notorious for logistical, medical and tactical failure on both sides. The naval side saw both a successful Allied campaign which eliminated most of the ships of the Russian Navy in the Black Sea, and a successful blockade by the Royal Navy in the Baltic. It was one of the first "modern" wars because it saw the first use of major technologies, such as railways and telegraphs. It is also famous for the work of Florence Nightingale and Mary Seacole, who pioneered contrasting modern medical practices while treating the wounded. The war was one of the first to be documented extensively in written reports and photographs.
  • Krimeako Gerra Erresuma Batua, Frantzia, Otomandar Inperio eta Sardiniako Erresumaren eta Errusiako Inperioaren arteko gerra izan zen, 1853tik 1856ra bitarteko urteetan gertatu zena.Gerra 1853an hasi zen, Otomandar Inperioan ziren kristau ortodoxoak babesteko aitzakiarekin, Nikolas I.a Errusiakoak Danubio aldeko otomandar lurraldeak inbaditzeko agindua eman zuenean. Erresuma Batuak Ekialdeko Europako orekari eutsi nahi zion, Turkiar Inperioarekiko erlazio ekonomiak kaltetuta atera ez zitezen, eta Mediterraneon zeukan nagusitasuna gal ez zezan. Frantziak geroago bat egin zuen Erresuma Batuarekin Errusiaren aurkako gerran. Frantziako Napoleon III.aren motibazioa, berriz, ez zen ekonomikoa. Ekialdeko katolikoei lagundu nahi zien baina, batik bat, nazioarteko mailako ospearen bila zebilen.Bi urteko gerra burutu ondoren, Errusia galtzaile atera zen, eta Otomandar Inperioko ortodoxoen gaineko babesari uko egin behar izan zion. Napoleonek nazioarteko ospea lortu zuen, eta Erresuma Batuak nahi zituen abantaila ekonomikoak eta estrategikoak. Turkiar Inperioak mugak zeuden moduan gorde ahal izan zituen, baina nazioen printzipioa onartu behar izan zuen. Hortik aurrera, “Europako gaixotasuna” izatekoa zen eta “Ekialdeko auzia” itxi gabe geratu zen.
  • Kırım Savaşı, 4 Ekim 1853-30 Mart 1856 tarihleri arasındaki Osmanlı-Rus savaşıdır. Birleşik Krallık, Fransa ve Piyemonte-Sardinya'nın Osmanlı tarafında savaşa dâhil olmasıyla savaş, Avrupalı devletlerin Rusya'yı Avrupa ve Akdeniz dışında tutmak amacıyla verdiği bir savaş halini almıştır. Savaş, müttefik güçlerinin zaferiyle sonuçlanmıştır.
  • A Guerra da Crimeia foi um conflito que se estendeu de 1853 a 1856, na península da Crimeia (no mar Negro, ao sul da atual Ucrânia), no sul da Rússia e nos Bálcãs. Envolveu, de um lado o Império Russo e, de outro, uma coligação integrada pelo Reino Unido, a França, o Reino da Sardenha - formando a Aliança Anglo-Franco-Sarda - e o Império Otomano (actual Turquia). Esta coligação, que contou ainda com o apoio do Império Austríaco, foi formada como reacção às pretensões expansionistas russas.Nessa guerra, foi importante o papel da marinha de corso, pela França e Reino Unido.
  • Krymská válka (1853–1856) byla jedna z mála válek mezi evropskými národy v tomto období. Převážná většina bojů se odehrála na Krymu. Její příčinou byl konflikt mezi Osmanskou říší a carským Ruskem.
  • 크림 전쟁은 1853년 10월부터 1856년 2월까지 지속된 러시아 제국과 연합국과의 전쟁이다. 연합에는 영국, 프랑스, 사르데냐 왕국, 오스만 제국이 참가하였다. 전쟁의 발단은 러시아 제국이 오스만 제국 내의 정교회 교도들에 대한 보호권을 주장한 것이 직접적인 원인이 되었으나, 팔레스타인의 성지를 둘러싼 러시아 정교회와 로마 가톨릭 사이의 권한 다툼을 배경으로 프랑스와 영국이 참전하는 등 중동을 둘러싼 열강들의 이권 다툼에 의해 일어난 것이다. 사르데냐 왕국은 크림 반도에 아무런 이권이 없고, 러시아 제국과 특별히 대립 관계도 아니었지만, 이탈리아 통일을 위해 영국과 프랑스의 지원을 받을 계산으로 참전했다. 사실상, 크림 전쟁에서도 제1차 러투전쟁과 제2차 러투전쟁처럼 오스만 제국과 러시아 제국만이 싸워야 할 상황이고, 실제로 러시아 제국이 오스만 제국과 해군, 육군에서 모두 승리하였다. 하지만, 크림 전쟁에서는 연합국의 지원으로 오스만 제국이 유일하게 러시아 제국에게 전쟁에서 이겼다.전쟁의 대부분은 흑해에 위치한 크림 반도에서 일어났으며, 1856년의 파리 조약으로 종전을 맞이하게 된다. 파리 조약의 결과로 러시아 제국은 다뉴브 하구 및 흑해 인근에서의 영향력을 잃게 되었고, 이후 흑해는 모든 국가에 대해 군함 통과 및 무장이 제한되며 중립이 선언된다. 또한 영국, 프랑스 등은 근동 지역의 안전을 위하여 당시 태동하고 있던 오스만 제국의 개혁(탄지마트)을 촉구하였다. 당시 영국의 간호사 플로렌스 나이팅게일과 38명의 영국 성공회 수녀 출신 간호사들이 활약했다는 사실은 잘 알려진 사실인데, 그 결과 군인들이 이전보다 개선된 의료서비스를 받게 되어 군인들이 병이나 부상으로 죽는 비율이 낮아지게 되었다. 러시아는 알마 강 전투, 발라클라바 전투, 인케르만 전투, 세바스토폴 포위전 등 크림 전쟁에서 벌어진 4번의 전투에서 완패했다.
  • La guerra de Crimea fue un conflicto bélico entre el Imperio ruso, regido por la dinastía de los Románov, y la alianza del Reino Unido, Francia, el Imperio otomano (al que apoyaban para evitar su hundimiento y el excesivo crecimiento de Rusia) y el Reino de Piamonte y Cerdeña, que se desarrolló entre octubre de 1853 y febrero de 1856. La mayor parte del conflicto tuvo lugar en la península de Crimea, en el mar Negro.
  • A krími háború az Orosz Birodalom és az angol–török–olasz–francia szövetséges erők (akiket néhány másik állam és különböző nemzetiségű önkéntesek is támogattak) között zajlott le 1853–1856 között.
  • Perang Krimea (1853–1856) adalah pertempuran yang terjadi antara kekaisaran Rusia melawan sekutu yang terdiri dari Perancis, Britania Raya, Kerajaan Sardinia, dan Kesultanan Utsmaniyah. Kebanyakan konflik terjadi di semenanjung Krimea, dengan pertempuran lainnya terjadi di Turki barat dan laut Baltik. Perang Krimea kadang-kadang dianggap sebagai konflik modern pertama yang memengaruhi peperangan pada masa depan.Perang Krimean dikenal dengan nama yang berbeda. Di Rusia dikenal sebagai "Perang Oriental" (bahasa Rusia: Восточная война, Vostochnaya Voina), dan di Britania pada saat itu kadang-kadang dikenal sebagai "Perang Rusia".Perang Krimean terkenal karena kesalahan logistik dan taktis pada kedua belah pihak. Namun, itu dianggap menjadi perang "modern"yang pertama, seperti "memperkenalkan perubahan-perubahan teknis yang memengaruhi tata peperangan dimasa depan," termasuk taktis penggunaan pertama kereta api dan telegraf. [9] Hal ini juga terkenal bagi pekerjaan Florence Nightingale, yang mempelopori praktik keperawatan modern ketika merawat tentara Inggris yang terluka. [10]Perang Krimea juga yang pertama kali secara luas didokumentasikan dalam foto.Ketegangan Pra-pertempuran [sunting] Konflik atas Tanah SuciRangkaian peristiwa yang membuat Perancis dan Inggris menyatakan perang terhadap Rusia pada tanggal 27 Maret dan 28 Maret 1854 [7] dapat dilacak pada peristiwa kudeta pada tahun 1851 di Perancis. Napoleon III mengirim duta besar untuk Kekaisaran Ottoman dan berusaha memaksa Ottoman untuk mengakui Perancis sebagai "penguasa yang berdaulat" di Tanah Suci. [11] Rusia membantah perubahan "penguasa" baru di Tanah Suci. Merujuk pada dua perjanjian sebelumnya, yaitu tahun 1757 dan yang lain pada tahun 1774, Ottoman mengubah keputusan mereka sebelumnya, membatalkan perjanjian Perancis dan bersikeras bahwa Rusia adalah pelindung orang-orang Kristen Ortodoks di Kerajaan Ottoman.Napoleon III menjawab dengan unjuk kekuatan, mengirimkan armada kapal Charlemagne ke Laut Hitam, yang merupakan pelanggaran terhadap Konvensi Selat London. [11] Pamer kekuatan Prancis dikombinasikan dengan diplomasi dan uang yang agresif, memaksa Sultan Abdülmecid I untuk menerima perjanjian baru, mengakui Perancis dan Gereja Katolik Roma sebagai otoritas Kristen tertinggi di Tanah Suci dengan kontrol atas tempat-tempat suci Kristen dan memiliki hak atas Gereja Nativity, yang sebelumnya dipegang oleh Gereja Ortodoks Yunani. [12]Tsar Nicholas I kemudian mengirimkan angkatan perang korp ke-4 dan ke-5 di sepanjang Sungai Danube, dan menugaskan Count Karl Nesselrode, menteri luar negerinya, untuk melakukan pembicaraan dengan kekaisaran Ottoman. Nesselrode mengutarakan hal tersebut kepada Sir George Hamilton Seymour, Duta Besar Inggris di St Petersburg:
  • La guerra di Crimea (all'epoca chiamata Guerra d'Oriente) fu un conflitto combattuto dal 4 ottobre 1853 al 1º febbraio 1856 fra l'Impero russo da un lato e un'alleanza composta da Impero ottomano, Francia, Gran Bretagna e Regno di Sardegna dall'altro.Il conflitto ebbe origine da una disputa fra Russia e Francia sul controllo dei luoghi santi della cristianità in territorio ottomano. Quando la Turchia accettò le proposte francesi, la Russia nel luglio 1853 la attaccò.La Gran Bretagna, temendo l'espansione russa verso il Mediterraneo, si unì alla Francia ed entrambe si mossero per difendere la Turchia dichiarando guerra alla Russia nel marzo del 1854.L'Austria appoggiò politicamente le potenze occidentali. Il Regno di Sardegna, nel timore che la Francia si legasse troppo all'Austria, nel gennaio 1855 inviò un contingente militare al fianco dell'esercito anglo-francese dichiarando a sua volta guerra alla Russia.Il conflitto si svolse soprattutto nella penisola russa di Crimea dove le truppe alleate misero sotto assedio la città di Sebastopoli, principale base navale russa del Mar Nero. Dopo vani tentativi dei russi di rompere il blocco (battaglie di Balaklava, di Inkerman, della Cernaia) e l'attacco finale degli alleati, Sebastopoli fu abbandonata dai difensori il 9 settembre 1855, portando alla sconfitta della Russia.Il Congresso di Parigi del 1856 stabilì le condizioni di pace avvicinando politicamente il Regno di Sardegna alla Francia e favorendo quel processo di intese che porterà nel 1859 alla seconda guerra di indipendenza.
  • La guerra de Crimea (des del 28 de març de 1853 fins a l'1 d'abril de 1856) va ser un conflicte bèl·lic que va enfrontar l'imperi Rus, per una banda, amb una aliança entre el Regne Unit de Gran Bretanya i Irlanda, el segon Imperi francès, el Regne de Sardenya i una part de l'imperi Otomà, per l'altra.La major part del conflicte armat es va situar a la península de Crimea a la Mar Negra. En aquesta guerra Joan Prim i Prats va encapçalar la comissió militar espanyola que havia d'observar el conflicte bèlic des del cantó dels turcs. Prim va anar a Turquia en dues ocasions : l'any1853 i el 1854. El 1853 va desembarcar a Constantinoble i en l'atac de l'illa de Totorkan, va donar instruccions sobre la millor posició de l'artilleria. Després d'una estada França torna al front turc. El Soldà li va concedir la condecoració de Medjidie i un sabre d'honor. El seu paper en aquest conflicte bèlic, no fou, doncs , el de simple observador.(Font: http://www.reus.cat/serveis/biografia-del-general-prim).A Crimea, també van participar catalans que es van allistar a la Legió Estrangera de França. Formaven part d'un contingent de 600 espanyols que, en la seva major part, estaven en les companyies de Caçadors. La seva presència era deguda que amb les dues derrotes dels carlistes molts dels vençuts s'exilaren a França on van trobar una sortida a les seves penúries en la Legió. La seva actuació en combat va rebre elogis dels seus superiors.(Font: “Españoles en la Guerra de Crimea”.http://www.ejercito.mde.es/Galerias/multimedia/revista-ejercito/2010/Revista_Ejercito_834.pdf)
  • Wojna krymska – wojna między Imperium Rosyjskim a Imperium osmańskim i jego sprzymierzeńcami, tj. Wielką Brytanią, Francją i Sardynią, toczona w latach 1853–1856. Wojnę wywołała rosyjska ekspansja, a Rosja przegrała ją w wyniku starcia się ze sprawnymi i dobrze wyposażonymi technicznie armiami państw zachodnich oraz w wyniku wewnętrznej korupcji i kradzieży w administracji cywilnej i wojskowej. Dodatkowo broniący się na Krymie Rosjanie ponieśli większe straty w ludziach od atakujących, co dowiodło dużych dysproporcji w umiejętności organizacji działań wojennych.
  • Кримската война (октомври 1853 - февруари 1856) е военен конфликт между Русия и съюз между Османската империя, Франция, Британската империя, Сардинското кралство и Графството Насау.Войната е част от дълъг конфликт между главните европейски сили за влияние върху териториите на западащата Османска империя. Основната част на конфликта се развива на Кримския полуостров, но военни действия се провеждат и на Балканите, в Кавказкия регион, Балтийско море и Тихия океан.В Русия е известна като Източната война (на руски: Восточная война), в Англия като Руската война (Russian war), в земите на Османската империя – като Севастополското мурабе.Кримската война се разглежда като първата „модерна война“ с използване на технологични новости като железници и телеграф. Тя е първата война, широко документирана с фотографии.
  • Крымская война 1853—1856, также Восточная война — война между Российской империей, с одной стороны, и коалицией в составе Британской, Французской, Османской империй и Сардинского королевства, с другой. Боевые действия разворачивались на Кавказe, в Дунайских княжествах, на Балтийском, Чёрном, Азовском, Белом и Баренцевом морях, а также на Камчатке. Наибольшего напряжения они достигли в Крыму.К середине XIX века Османская империя находилась в состоянии упадка, и только прямая военная помощь России, Англии, Франции и Австрии позволила султану дважды предотвратить захват Константинополя мятежным вассалом Мухаммедом Али Египетским. Кроме того, продолжалась борьба православных народов за освобождение от османского ига (см. восточный вопрос). Эти факторы привели к появлению у русского императора Николая I в начале 1850-х годов мыслей по отделению балканских владений Османской империи, населённых православными народами, чему противились Великобритания и Австрия. Великобритания, кроме того, стремилась к вытеснению России с черноморского побережья Кавказа и из Закавказья. Император Франции Наполеон III, хотя и не разделял планов англичан по ослаблению России, считая их чрезмерными, поддержал войну с Россией как реванш за 1812 год и как средство укрепления личной власти.В ходе дипломатического конфликта с Францией по вопросу контроля над церковью Рождества Христова в Вифлееме, Россия, с целью оказать давление на Турцию, оккупировала Молдавию и Валахию, находившиеся под протекторатом России по условиям Адрианопольского мирного договора. Отказ русского императора Николая I вывести войска привёл к объявлению 4 (16) октября 1853 Турцией, а за ней Великобританией и Францией 15 (27) марта 1854, войны России.В ходе последовавших боевых действий союзникам удалось, используя техническое отставание русских войск и нерешительность русского командования, сосредоточить количественно и качественно превосходящие силы армии и флота на Чёрном море, что позволило им произвести успешную высадку в Крыму десантного корпуса, нанести российской армии ряд поражений и после годичной осады захватить южную часть Севастополя — главной базы русского Черноморского флота. Севастопольская бухта, место дислокации российского флота, осталась под контролем России. На Кавказском фронте русским войскам удалось нанести ряд поражений турецкой армии и захватить Карс. Однако угроза присоединения к войне Австрии и Пруссии вынудила русских принять навязанные союзниками условия мира. Подписанный в 1856 году Парижский мирный договор потребовал от России вернуть Османской империи всё захваченное в южной Бессарабии, в устье реки Дунай и на Кавказе; империи запрещалось иметь боевой флот в Чёрном море, провозглашённом нейтральными водами; Россия прекращала военное строительство на Балтийском море, и многое другое. Вместе с тем, цели отторжения от России значительных территорий не были достигнуты. Условия договора отражали фактически равный ход боевых действий, когда союзники, несмотря на все усилия и тяжелые потери, не смогли продвинуться дальше Крыма, а на Кавказе потерпели поражения.
  • クリミア戦争(クリミアせんそう、英: Crimean War、仏: Guerre de Crimée、露: Крымская война、土:Kırım Savaşı)は、1853年から1856年の間、クリミア半島などを舞台として行われた戦争である。
dbpedia-owl:depictionDescription
  • L'attaque deMalakoff paren 1855.
dbpedia-owl:endDate
  • 1856-03-30 (xsd:date)
dbpedia-owl:nextEvent
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Traité de Paris
  • Victoire alliée
dbpedia-owl:startDate
  • 1853-10-04 (xsd:date)
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 22448 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 123139 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 455 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110462632 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1858 (xsd:integer)
  • 1995 (xsd:integer)
  • 2000 (xsd:integer)
  • 2011 (xsd:integer)
  • 2012 (xsd:integer)
prop-fr:annéePremièreÉdition
  • 1990 (xsd:integer)
  • 2010 (xsd:integer)
prop-fr:collection
  • Kronos
prop-fr:commandant
  • Nicolas
  • Aimable Pélissier
  • Alexandre II
  • Alexandre Menchikov
  • Alfonso La Marmora
  • Armand de Saint-Arnaud
  • François de Canrobert
  • Lord Raglan
  • Napoléon III
  • Omer Pacha
  • Pavel Nakhimov
  • Vladimir Kornilov
prop-fr:conflit
  • Guerre de Crimée
prop-fr:date
  • 1853-10-04 (xsd:date)
prop-fr:forces
  • 15000 (xsd:integer)
  • 98000 (xsd:integer)
  • 250000 (xsd:integer)
  • 310000 (xsd:integer)
  • ~ 750000 Russesref|Orlando Figes indique que sur les 1,2 millions d'hommes de l'armée russe au printemps 1855, 260000 se trouvaient sur la côte Baltique, 293000 étaient stationnés en Pologne et dans l'ouest de l'Ukraine, 121000 défendaient la Bessarabie et la côte de la mer Noire, 183000 combattaient dans le Caucase et 350000 soldats étaient déployés en Crimée. Gouttman note que les chiffres officiels des pertes n'ont aucune valeur et estime qu'entre 100000 et 200000 soldats russes sont morts durant la guerre. De son côté, Figes avance des estimations allant jusqu'à 600000 tués pour tous les théâtres d'opération et cite un rapport du service médical de l'armée russe évoquant 450015 morts de 1853 à 1856 . Figes avance que 127583 Russes sont morts durant le seul siège de Sébastopol.|group="n"|name="Russie"
prop-fr:fr
  • Charlemagne
  • Abdülkerim Nadir Pasha
  • Alexandre Baryatinsky
  • Colin Campbell, 1er baron Clyde
  • Nettoyage ethnique des Circassiens
  • Pavel Liprandi
  • Première guerre égypto-ottomane
  • Réforme agraire russe de 1861
  • Siège de Silistra
  • William Fenwick Williams
  • William Howard Russell
  • William John Codrington
  • William Simpson
  • général Hiver
prop-fr:géolocalisation
  • Crimée
prop-fr:isbn
  • 2901952224 (xsd:double)
  • 9781250002525 (xsd:double)
prop-fr:issue
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:langue
  • en
  • fr
prop-fr:lienAuteur
  • Adolphe Niel
  • Léon Guérin
  • Orlando Figes
prop-fr:lieu
prop-fr:légende
  • L'attaque de Malakoff par en 1855.
prop-fr:nom
  • Guérin
  • Lambert
  • Figes
  • Gouttman
  • Niel
  • Reid
prop-fr:notes
  • La grande majorité des pertes fut causée par les maladies, notamment le choléraref|Pour les pertes britanniques, Lambert donne le détail suivant : 2755 tués au combat, 2019 ayant succombé à leurs blessures et 16323 morts de maladie. Figes indique que 80% des pertes britanniques furent liées aux maladies. Pour les pertes françaises, Gouttman avance le chiffre de 10000 tués au combat, 10000 mortellement blessés et 75000 victimes de maladies. Par ailleurs, il note que sur les 2200 morts sardes, seulement 28 sont imputables au feu ennemi.|group="n".
prop-fr:pertes
  • 2200 (xsd:integer)
  • 22000 (xsd:integer)
  • 95000 (xsd:integer)
  • ~ 120000 mortsref||group="n"|name="Empire"
  • ~ 200000 mortsref||group="n"|name="Russie"
prop-fr:prénom
  • Adolphe
  • Alain
  • Léon
  • Orlando
  • Andrew D.
  • James J. Reid
prop-fr:sousTitre
  • 1853 (xsd:integer)
  • A History
  • British Grand Strategy Against Russia, 1853-56
  • Prelude to Collapse 1839-1878
prop-fr:texte
  • Charlemagne
  • Colin Campbell
  • Abdi Pacha
  • conquit
  • défendant
  • nettoyage ethnique
  • prise
  • réforme agraire de 1861
prop-fr:titre
  • Siège de Sébastopol : journal des opérations du Génie
  • Crisis of the Ottoman Empire
  • Histoire de la dernière guerre de Russie
  • La Guerre de Crimée
  • The Crimean War
prop-fr:trad
  • Aleksandr Baryatinsky
  • Colin Campbell, 1st Baron Clyde
  • Egyptian-Ottoman War
  • Emancipation reform of 1861
  • Ethnic cleansing of Circassians
  • French ship Charlemagne
  • Russian Winter
  • Siege of Silistra
  • William Simpson
prop-fr:url
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Ashgate Publishing
  • Dufour, Mulat et Boulanger
  • Franz Steiner Verlag
  • J.Dumaine
  • Picador
  • S.P.M
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La grande majorité des pertes fut causée par les maladies, notamment lecholéraref|Pour les pertes britanniques, Lambert donne le détail suivant : 2755 tués au combat, 2019 ayant succombé à leurs blessures et 16323 morts de maladie. Figes indique que 80% des pertes britanniques furent liées aux maladies. Pour les pertes françaises, Gouttman avance le chiffre de 10000 tués au combat, 10000 mortellement blessés et 75000 victimes de maladies. Par ailleurs, il note que sur les 2200 morts sardes, seulement 28 sont imputables au feu ennemi.|group="n".
  • Kırım Savaşı, 4 Ekim 1853-30 Mart 1856 tarihleri arasındaki Osmanlı-Rus savaşıdır. Birleşik Krallık, Fransa ve Piyemonte-Sardinya'nın Osmanlı tarafında savaşa dâhil olmasıyla savaş, Avrupalı devletlerin Rusya'yı Avrupa ve Akdeniz dışında tutmak amacıyla verdiği bir savaş halini almıştır. Savaş, müttefik güçlerinin zaferiyle sonuçlanmıştır.
  • Krymská válka (1853–1856) byla jedna z mála válek mezi evropskými národy v tomto období. Převážná většina bojů se odehrála na Krymu. Její příčinou byl konflikt mezi Osmanskou říší a carským Ruskem.
  • La guerra de Crimea fue un conflicto bélico entre el Imperio ruso, regido por la dinastía de los Románov, y la alianza del Reino Unido, Francia, el Imperio otomano (al que apoyaban para evitar su hundimiento y el excesivo crecimiento de Rusia) y el Reino de Piamonte y Cerdeña, que se desarrolló entre octubre de 1853 y febrero de 1856. La mayor parte del conflicto tuvo lugar en la península de Crimea, en el mar Negro.
  • A krími háború az Orosz Birodalom és az angol–török–olasz–francia szövetséges erők (akiket néhány másik állam és különböző nemzetiségű önkéntesek is támogattak) között zajlott le 1853–1856 között.
  • クリミア戦争(クリミアせんそう、英: Crimean War、仏: Guerre de Crimée、露: Крымская война、土:Kırım Savaşı)は、1853年から1856年の間、クリミア半島などを舞台として行われた戦争である。
  • Perang Krimea (1853–1856) adalah pertempuran yang terjadi antara kekaisaran Rusia melawan sekutu yang terdiri dari Perancis, Britania Raya, Kerajaan Sardinia, dan Kesultanan Utsmaniyah. Kebanyakan konflik terjadi di semenanjung Krimea, dengan pertempuran lainnya terjadi di Turki barat dan laut Baltik. Perang Krimea kadang-kadang dianggap sebagai konflik modern pertama yang memengaruhi peperangan pada masa depan.Perang Krimean dikenal dengan nama yang berbeda.
  • Крымская война 1853—1856, также Восточная война — война между Российской империей, с одной стороны, и коалицией в составе Британской, Французской, Османской империй и Сардинского королевства, с другой. Боевые действия разворачивались на Кавказe, в Дунайских княжествах, на Балтийском, Чёрном, Азовском, Белом и Баренцевом морях, а также на Камчатке.
  • La guerra di Crimea (all'epoca chiamata Guerra d'Oriente) fu un conflitto combattuto dal 4 ottobre 1853 al 1º febbraio 1856 fra l'Impero russo da un lato e un'alleanza composta da Impero ottomano, Francia, Gran Bretagna e Regno di Sardegna dall'altro.Il conflitto ebbe origine da una disputa fra Russia e Francia sul controllo dei luoghi santi della cristianità in territorio ottomano.
  • 크림 전쟁은 1853년 10월부터 1856년 2월까지 지속된 러시아 제국과 연합국과의 전쟁이다. 연합에는 영국, 프랑스, 사르데냐 왕국, 오스만 제국이 참가하였다. 전쟁의 발단은 러시아 제국이 오스만 제국 내의 정교회 교도들에 대한 보호권을 주장한 것이 직접적인 원인이 되었으나, 팔레스타인의 성지를 둘러싼 러시아 정교회와 로마 가톨릭 사이의 권한 다툼을 배경으로 프랑스와 영국이 참전하는 등 중동을 둘러싼 열강들의 이권 다툼에 의해 일어난 것이다. 사르데냐 왕국은 크림 반도에 아무런 이권이 없고, 러시아 제국과 특별히 대립 관계도 아니었지만, 이탈리아 통일을 위해 영국과 프랑스의 지원을 받을 계산으로 참전했다. 사실상, 크림 전쟁에서도 제1차 러투전쟁과 제2차 러투전쟁처럼 오스만 제국과 러시아 제국만이 싸워야 할 상황이고, 실제로 러시아 제국이 오스만 제국과 해군, 육군에서 모두 승리하였다.
  • Wojna krymska – wojna między Imperium Rosyjskim a Imperium osmańskim i jego sprzymierzeńcami, tj. Wielką Brytanią, Francją i Sardynią, toczona w latach 1853–1856. Wojnę wywołała rosyjska ekspansja, a Rosja przegrała ją w wyniku starcia się ze sprawnymi i dobrze wyposażonymi technicznie armiami państw zachodnich oraz w wyniku wewnętrznej korupcji i kradzieży w administracji cywilnej i wojskowej.
  • Krimeako Gerra Erresuma Batua, Frantzia, Otomandar Inperio eta Sardiniako Erresumaren eta Errusiako Inperioaren arteko gerra izan zen, 1853tik 1856ra bitarteko urteetan gertatu zena.Gerra 1853an hasi zen, Otomandar Inperioan ziren kristau ortodoxoak babesteko aitzakiarekin, Nikolas I.a Errusiakoak Danubio aldeko otomandar lurraldeak inbaditzeko agindua eman zuenean.
  • La guerra de Crimea (des del 28 de març de 1853 fins a l'1 d'abril de 1856) va ser un conflicte bèl·lic que va enfrontar l'imperi Rus, per una banda, amb una aliança entre el Regne Unit de Gran Bretanya i Irlanda, el segon Imperi francès, el Regne de Sardenya i una part de l'imperi Otomà, per l'altra.La major part del conflicte armat es va situar a la península de Crimea a la Mar Negra.
  • The Crimean War (pronounced /kraɪˈmiːən/ or /krɨˈmiːən/) (October 1853 – February 1856) was a conflict in which Russia lost to an alliance of France, Britain, the Ottoman Empire, and Sardinia. While neutral, the Austrian Empire also played a role in defeating the Russians.The immediate issue involved the rights of Christians in the Holy Land, which was controlled by the Ottoman Empire. The French promoted the rights of Catholics, while Russia promoted those of the Orthodox.
  • Кримската война (октомври 1853 - февруари 1856) е военен конфликт между Русия и съюз между Османската империя, Франция, Британската империя, Сардинското кралство и Графството Насау.Войната е част от дълъг конфликт между главните европейски сили за влияние върху териториите на западащата Османска империя.
  • A Guerra da Crimeia foi um conflito que se estendeu de 1853 a 1856, na península da Crimeia (no mar Negro, ao sul da atual Ucrânia), no sul da Rússia e nos Bálcãs. Envolveu, de um lado o Império Russo e, de outro, uma coligação integrada pelo Reino Unido, a França, o Reino da Sardenha - formando a Aliança Anglo-Franco-Sarda - e o Império Otomano (actual Turquia).
  • Der Krimkrieg (auch Orientkrieg; russisch Восточная война, Крымская война, Transkription Wostotschnaja wojna, Krymskaja wojna) war ein militärisch ausgetragener Konflikt von eurasischem Ausmaß. Er dauerte von 1853 bis 1856 und begann als zehnter russisch-türkischer Krieg zwischen Russland auf der einen und dem Osmanischen Reich auf der anderen Seite. Frankreich, Großbritannien und ab 1855 auch das Königreich Sardinien kamen dem Osmanischen Reich zu Hilfe.
  • De Krimoorlog (4/(16) oktober 1853 - 13/(25) februari 1856) was een conflict, uitgevochten tussen het Keizerrijk Rusland en een alliantie van het Tweede Franse Keizerrijk, het Britse Rijk, het Ottomaanse Rijk en Koninkrijk Sardinië. De oorlog maakte deel uit van de langlopende strijd tussen de Europese grootmachten om invloed op grondgebieden van het in verval rakende Ottomaanse Rijk.
rdfs:label
  • Guerre de Crimée
  • Crimean War
  • Guerra da Crimeia
  • Guerra de Crimea
  • Guerra de Crimea
  • Guerra di Crimea
  • Krimeako Gerra
  • Krimkrieg
  • Krimoorlog
  • Krymská válka
  • Krími háború
  • Kırım Savaşı
  • Perang Krimea
  • Wojna krymska
  • Кримска война
  • Крымская война
  • クリミア戦争
  • 크림 전쟁
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Guerre de Crimée
is dbpedia-owl:conflict of
is dbpedia-owl:isPartOfMilitaryConflict of
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpedia-owl:militaryUnit of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:conflit of
is prop-fr:guerre of
is prop-fr:guerres of
is prop-fr:inscriptions of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of