La Guerre de Corinthe est un conflit de la Grèce antique qui dure de 395 à 387 avant J-C. Cette guerre oppose Sparte à une coalition de quatre États alliés : Thèbes, Athènes, Corinthe, et Argos. Ces quatre États ont au départ le soutien de l'Empire achéménide. La cause immédiate de la guerre est un conflit local dans le Nord-Ouest de la Grèce où Sparte et Thèbes étendent leur influence.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Guerre de Corinthe est un conflit de la Grèce antique qui dure de 395 à 387 avant J-C. Cette guerre oppose Sparte à une coalition de quatre États alliés : Thèbes, Athènes, Corinthe, et Argos. Ces quatre États ont au départ le soutien de l'Empire achéménide. La cause immédiate de la guerre est un conflit local dans le Nord-Ouest de la Grèce où Sparte et Thèbes étendent leur influence. La cause plus profonde du conflit est l'hostilité des autres États envers Sparte due à « l'expansionnisme en Asie Mineure, en Grèce centrale et septentrionale, ainsi qu'à l'ouest. »La guerre se déroule sur deux fronts : sur terre, près de Corinthe et Thèbes, et sur mer dans la mer Égée. Sur terre, les Spartiates remportent plusieurs batailles majeures au début de la guerre, mais sont incapables de conserver cet avantage, et leurs campagnes finissent en impasses. En mer, la flotte spartiate est fermement vaincue par la flotte perse tôt dans la guerre, ce qui empêche définitivement Sparte de devenir une puissance navale. Prenant l'avantage de ce fait, Athènes lance plusieurs campagnes navales dans les années plus tardives de la guerre, reprenant un certain nombre d'îles qui faisaient partie de l'empire athénien durant le Ve siècle av. J.-C..Alarmés par ces succès athéniens, les Perses cessent de soutenir les quatre États alliés et apportent leur soutien à Sparte. Ce changement force Athènes, Thèbes, Corinthe, et Argos à demander la paix. Le traité d'Antalcidas (première paix commune ou koiné eiréne) est signé en 387 avant J-C, mettant ainsi un terme à la guerre. Sparte a le rôle de gardien de la paix, et le pouvoir de mettre en vigueur les articles du traité. À la suite de la guerre, la Perse s'avère capable d'interférer sans problème dans la politique grecque et Sparte s'affirme dans une position hégémonique dans le système politique grec.
  • La guerra di Corinto fu un conflitto svoltosi in Grecia dal 395 a.C. al 387 a.C., che vide Sparta e parte della lega peloponnesiaca contrapposta ad una coalizione formata da quattro poleis: Tebe, Atene, Corinto e Argo, la quale venne inizialmente sostenuta dalla Persia.La causa scatenante del conflitto fu una disputa territoriale locale nel nord-ovest della Grecia, in cui intervennero sia Tebe che Sparta, ma la motivazione di fondo si deve individuare nel dilagante espansionismo spartano in Asia Minore, in Grecia centrale e settentrionale e in Occidente.La guerra, combattuta sia per terra sia per mare, ebbe come scenario le zone circostanti Corinto e Tebe e il Mar Egeo. Sul fronte terrestre l'inizio delle ostilità fu favorevole agli Spartani, ma ciò non permise loro di godere di un reale vantaggio, e il combattimento giunse ben presto ad un punto morto.In mare la flotta spartana fu completamente annientata da quella persiana all'inizio del conflitto, evento che pose fine ai tentativi di Sparta di diventare una potenza navale. In questo contesto, negli ultimi anni di guerra Atene lanciò diverse campagne navali, rianettendo un certo numero di isole che avevano fatto parte dell'antico impero ateniese durante il V secolo a.C.Allarmati dai successi ateniesi, i Persiani tolsero il sostegno agli alleati e iniziarono ad aiutare Sparta, costringendo gli alleati a cessare le ostilità: nel 387 a.C. fu firmata la Pace di Antalcida, nota anche come "pace del Re", che pose fine alla guerra.Questo trattato sancì il controllo della Persia su tutte le poleis della costa asiatica e l'indipendenza di gran parte delle altre città greche delle isole; Sparta sarebbe stata la custode della pace, con il potere di farne rispettare le clausole. La guerra aveva quindi rafforzato la posizione persiana nella politica greca, dove Sparta deteneva la posizione egemonica.
  • Im Korinthischen Krieg (395–387 v. Chr.) kämpften Argos, Athen, Theben und Korinth ergebnislos gegen Sparta. Kriegsgrund war die Enttäuschung der spartanischen Bundesgenossen Theben und Korinth darüber, dass ihre Interessen nach dem Ende des Peloponnesischen Krieges nicht berücksichtigt wurden. Zusammen mit den ehemaligen Gegnern Athen und Argos stellten sie sich Sparta in den Weg, welches bestrebt war das Erbe der athenischen Hegemonie in der Ägäis anzutreten. Gleichzeitig kam es auch in Kleinasien zu Kampfhandlungen zwischen Sparta und dem persischen Achämenidenreich (Spartanisch-persischer Krieg), da die Spartaner sich nun weigerten, die dortigen griechischen Städte an Persien abzutreten, wie es noch im Vertrag von 412/11 v. Chr. vorgesehen war. Zunächst gelang es den Thebanern, die Spartaner 395 v. Chr. in Böotien von der Besetzung der Stadt Haliartos abzuhalten (Schlacht von Haliartos). Bei diesem Überfall kam der spartanische Kriegsheld und Feldherr Lysander zu Tode. Andererseits wurde der Vormarsch der gegnerischen Koalition auf die peloponnesische Halbinsel von Sparta 394 v. Chr. in der Schlacht von Nemea gestoppt. Zudem gelang Sparta unter seinem König Agesilaos II. noch im gleichen Jahr ein Sieg bei Koroneia am Helikon. Agesilaos wurde dabei schwer verwundet und musste nach Sparta zurückkehren. Die Athener waren derweil durch die Rivalität ihrer Feldherren Konon und Thrasybulos geschwächt. Es folgten verschiedene kleinere Feldzüge vor allem im Gebiet der Stadt Korinth durch die Spartaner, die u.a. zur Schlacht von Korinth führten, bis die Stadt 390 v. Chr. von einer athenischen Entsatzarmee unter Iphikrates vorerst gesichert werden konnte, der die Spartaner in der Schlacht bei Lechaion schlug. Der Krieg endete durch das Eingreifen Persiens, das, nun mit Sparta verbündet, über den Athener Hafen Piräus eine Seeblockade verhängte, sodass Athen, wie zu Ende des Peloponnesischen Krieges, die Friedensbedingungen annehmen musste, die diesmal von Persien diktiert wurden. Letzten Endes profitierte Persien von der allgemeinen Schwächung der Kriegsparteien. Es betrieb eine geschickte Schaukelpolitik und sorgte dafür, dass im Königsfrieden (auch Antalkidasfrieden), der den Krieg schließlich 387 v. Chr. beendet, vor allem seine eigenen Interessen Berücksichtigung fanden. Während im griechischen Mutterland im Wesentlichen der Status quo ante festgeschrieben wurde, mussten die Griechen den Persern, die als Garantiemacht des Friedens auftraten, die Oberhoheit über die kleinasiatischen Griechenstädte zugestehen.
  • De Korinthische Oorlog (395 v.Chr.–387 v.Chr.) was een militair conflict in de Griekse oudheid tussen Sparta en vier geallieerde staten, Thebe, Athene, Korinthe en Argos, die aanvankelijk gesteund werden door Perzië. De onmiddellijke aanleiding van de oorlog was een lokaal conflict in het noordwesten van Griekenland, waarin zowel Thebe als Sparta tussenbeide kwamen. De diepere oorzaak lag in de vijandigheid tegen Sparta, uitgelokt door Sparta's dominantie van de Griekse politiek in de negen jaar sinds het einde van de Peloponnesische Oorlog.De oorlog werd op twee fronten uitgevochten, aan land nabij Korinthe en Thebe en op zee in de Egeïsche Zee. Aan land behaalden de Spartanen al vroeg meerdere overwinningen in belangrijke veldslagen, maar ze waren niet in staat hun winst te consolideren. De landoorlog liep al snel uit op een patstelling. Op zee werd de Spartaanse vloot al vroeg beslissend verslagen door een Perzische vloot, een gebeurtenis die een definitief einde betekende van Spartaanse pogingen om een marine op te bouwen. Athene buitte de situatie uit in verschillende zeecampagnes door enkele eilanden te veroveren die in de 5e eeuw nog tot het Delische Bond behoorden.Opgeschrikt door deze Atheense successen verplaatsen de Perzen hun steun van de alliantie naar Sparta. Deze afvalligheid dwong de alliantie tot vredesbesprekingen. De Vrede van Antalcidas, vaak genoemd de Koningsvrede, maakte in 387 v.Chr. een einde aan de oorlog. Dit verdrag bepaalde dat Perzië de controle kreeg over geheel Ionië, en dat alle andere Griekse steden onafhankelijk zouden zijn. Sparta zou de bewaker van deze vrede zijn, met de bevoegdheid om de clausules af te dwingen. Het effect van de oorlog was derhalve de bevestiging van Perzisch vermogen zich in Griekse machtsverhoudingen te mengen en van Sparta's hegemonie in het Griekse politieke systeem.
  • О войне 146 года см. Ахейская войнаКори́нфская война́ (395—387 до н. э.) — военный конфликт в Древней Греции между Пелопоннесским союзом и коалицией четырёх союзных государств — Фив, Афин, Коринфа и Аргоса, которые первоначально были поддержаны Персией. Причиной войны была враждебность ряда греческих полисов к Спарте , «вызванная экспансионизмом этого города в Малой Азии, центральной и северной Греции … и даже на западе».Боевые действия велись главным образом в районе Коринфа (отсюда и название войны) и в Эгейском море. На суше спартанцы на начальном этапе одержали несколько побед, но не смогли развить успех. На море спартанский флот был разбит персидским, в результате чего Спарта отказалась от попыток стать морской державой. Благодаря этому Афины отбили ряд островов, которыми владели в V в. до н. э.Встревоженные успехами афинян, персы стали поддерживать Спарту, что вынудило союзников искать мир. Война закончилась в 387 до н. э. подписанием мирного договора, известного как Анталкидов мир. Война закрепила лидирующее положение Спарты в греческой политической системе и усилила влияние Персидской державы на греческие дела.
  • La Guerra de Corint o Guerra Coríntia va ser un conflicte en la Grècia antiga que va transcórrer entre els anys 395 aC i 387/6, en què es trobaven involucrats Esparta i una coalició de quatre grans estats (Tebes, Atenes, Corint i Argos) que es va conèixer com el sinedrio (consell) de Corint (en realitat les aliances entre ells tenien un caràcter bilateral). Pèrsia romania a l'ombra, sense participar de manera activa però subvencionant amb or primer a l'aliança de Corint i més tard a la lliga del Peloponès liderada per Esparta.La causa immediata de la guerra va ser un conflicte local entre focis i locris a Grècia central, encoratjat per la facció tebana hostil a Esparta. Però la causa subjacent ha de trobar-se, com ja va fer l'anònim historiador d'Oxirrinc davant del filoespartà Xenofont, a l'hostilitat cap a Esparta provocada per la dominació unilateral que havia exercit en els nou anys que van seguir al final de la Guerra del Peloponès.La guerra es va dur a terme en dos escenaris o fronts successius: primer a l'istme de Corint i Grècia central, i subseqüentment al Egeu. A terra els espartans es van imposar en les batalles hoplites de Nemea i Coronea, l'estiu de 394, però van ser incapaços d'obtenir avantatges estratègics d'aquestes victòries, de manera que la guerra va entrar en una situació de punt mort, de guerra de desgast o de "trinxeres" en què tots dos bàndols consumien recursos a través del pagament a mercenaris. A la mar la flota espartana va ser aixafada a la rodalia de Cnidos, l'agost de 394, per una flota persa comandada per Conó (mercenari de luxe d'origen atenès), esdeveniment que va posar fi a l'hegemonia naval d'Esparta. Aprofitant aquest fet, Atenes va llançar diverses campanyes navals en els anys posteriors de la guerra, reconquerint un nombre d'illes que havien estat la part de l'antic imperi atenès durant el segle V aC.Alarmats per aquests èxits atenencs, els perses van deixar de donar suport als aliats i van començar a donar suport a Esparta. Aquest canvi de bàndol va obligar els aliats a buscar la pau. La Pau d'Antàlcides, comunament coneguda com la Pau del Rei, es va signar a 387 aC, acabant així la guerra. Aquest tractat va declarar que Pèrsia controlaria tota Jònia i que les altres ciutats gregues serien independents. Esparta havia de ser el garant de la pau, amb el poder de fer complir les clàusules del tractat.Els efectes de la guerra, per tant, van ser establir la capacitat de Pèrsia d'interferir satisfactòriament en la política grega i afirmar la posició hegemònica d'Esparta en el sistema polític grec.
  • Коринтската война (395 – 387 пр.н.е.) е военен конфликт в Древна Гърция между Пелопонеския съюз и коалицията на четирите съюзени държави — Тива, Атина, Коринт и Аргос, които първоначално били подържани от Персия.Причина за войната е разочарованието на Тива и Коринт след края на Пелопонеските войни и враждебността на някои гръцки полиси към Спарта. Боевите действия се състоят главно в района на Коринт (оттук и названието на войната) и в Егейско море. Провеждат се следните битки: Битка при Халиарт, 395 пр.н.е.Битка при Немея, 394 пр.н.е.Битка при Книд, 394 пр.н.е.Битка при Коронея, 394 пр.н.е.Битка при Коринт, 392 пр.н.е.Битка при Лехей, 391 пр.н.е.След унищожаването на лакедемонскaтa флота се сключва през 387 пр.н.е. царският мир или Анталкидов мир между Спарта от адмирал Анталкид и нейните противници.
  • La Guerra de Corinto o Guerra Corintia fue un conflicto en la Grecia antigua que transcurrió entre los años 395 a. C. y 387/6, en el que se encontraban involucrados, en un bando, Esparta y, en el otro, una "coalición" de cuatro grandes estados (Tebas, Atenas, Corinto y Argos) que se conoció como el sinedrion (consejo) de Corinto (en realidad las alianzas entre ellos tenían un carácter bilateral). El Imperio aqueménida permanecía en la sombra, sin participar de manera activa pero subvencionando con oro primero a la alianza de Corinto y, más tarde, cuando vio el riesgo de reconstrucción del imperio de Atenas, a la liga del Peloponeso liderada por Esparta.La causa inmediata de la guerra fue un conflicto local entre focidios y locros en Grecia central, alentado por la facción tebana hostil a Esparta. Pero la causa subyacente ha de encontrarse, como ya hiciera el anónimo historiador de Oxirrinco frente al filoespartano Jenofonte, en la hostilidad hacia Esparta provocada por la dominación unilateral que había ejercido en los nueve años que siguieron al final de la Guerra del Peloponeso.La guerra se llevó a cabo en dos escenarios o frentes sucesivos: primero en el istmo de Corinto y Grecia central, y subsecuentemente en el Egeo. En tierra los espartanos se impusieron en las batallas hoplíticas de Nemea y Coronea, en el verano de 394 a. C., pero fueron incapaces de obtener ventajas estratégicas de dichas victorias, por lo que la guerra entró en una situación de punto muerto, de guerra de desgaste o de "trincheras" en la que ambos bandos consumían recursos a través del pago a mercenarios. En el mar la flota espartana fue aplastada en las cercanías de Cnido, en agosto de 394 a. C., por una flota persa comandada por Conón (mercenario de lujo de origen ateniense), acontecimiento que puso fin a la hegemonía naval de Esparta. Aprovechando este hecho, Atenas lanzó varias campañas navales en los años posteriores de la guerra, reconquistando un número de islas que habían sido la parte del antiguo Imperio ateniense durante el siglo V a. C.Alarmados por estos éxitos atenienses, los persas dejaron de apoyar a los aliados y comenzaron a apoyar a Esparta. Este cambio de bando obligó a los aliados a buscar la paz. La Paz de Antálcidas, comúnmente conocida como la Paz del Rey, se firmó en el 387 a. C., terminando así la guerra. Este tratado declaró que el Imperio aqueménida controlaría toda Jonia y que las demás ciudades griegas serían independientes. Esparta debía ser el garante de la paz, con el poder de hacer cumplir las cláusulas del tratado.Los efectos de la guerra, por lo tanto, fueron establecer la capacidad de Persia de interferir satisfactoriamente en la política griega y afirmar la posición hegemónica de Esparta en el sistema político griego.
  • The Corinthian War was an ancient Greek conflict lasting from 395 BC until 387 BC, pitting Sparta against a coalition of four allied states, Thebes, Athens, Corinth, and Argos, which were initially backed by Persia. The immediate cause of the war was a local conflict in northwest Greece in which both Thebes and Sparta intervened. The deeper cause was hostility towards Sparta provoked by that city's "expansionism in Asia Minor, central and northern Greece and even the west".The war was fought on two fronts, on land near Corinth (hence the name) and Thebes and at sea in the Aegean. On land, the Spartans achieved several early successes in major battles, but were unable to capitalize on their advantage, and the fighting soon became stalemated. At sea, the Spartan fleet was decisively defeated by a Persian fleet early in the war, an event that effectively ended Sparta's attempts to become a naval power. Taking advantage of this fact, Athens launched several naval campaigns in the later years of the war, recapturing a number of islands that had been part of the original Athenian Empire during the 5th century BC.Alarmed by these Athenian successes, the Persians stopped backing the allies and began supporting Sparta. This defection forced the allies to seek peace. The Peace of Antalcidas, commonly known as the King's Peace, was signed in 387 BC, ending the war. This treaty declared that Persia would control all of Ionia, and that all other Greek cities would be independent. Sparta was to be the guardian of the peace, with the power to enforce its clauses. The effects of the war, therefore, were to establish Persia's ability to interfere successfully in Greek politics and to affirm Sparta's hegemonic position in the Greek political system.
  • Wojna koryncka – konflikt zbrojny w starożytnej Grecji trwający w latach 395-387 p.n.e. pomiędzy Spartą i jej sojusznikami z Związku Peloponeskiego a koalicją czterech polis (Teb, Aten, Koryntu i Argos) początkowo popieraną przez Persję Achemenidów. Bezpośrednią przyczyną wojny był lokalny konflikt w północno-zachodniej Grecji, w który zaangażowały się Teby i Sparta, natomiast głębszą przyczynę stanowiła ekspansjonistyczna polityka Sparty.Wojna toczyła się na dwóch frontach, na lądzie w okolicach Koryntu i Teb oraz na Morzu Egejskim. Na lądzie Sparta wcześnie wygrała kilka znaczących bitew, ale nie była w stanie wykorzystać swych zwycięstw i sytuacja stała się patowa. Na morzu Sparta już na początku konfliktu poniosła dotkliwą klęskę z starciu z flotą perską, co raz na zawsze złamało jej potęgę morską. Korzystając z okazji Ateny przeprowadziły kilka morskich kampanii w ostatnich latach wojny, co pozwoliło na odbicie części wysp będących członkami Ateńskiego Związku Morskiego w V w. p.n.e.W związku z sukcesami Aten Persowie przestali wspierać koalicję i przeszli na stronę Sparty. Zmusiło to sojuszników do podjęcia rozmów pokojowych. Wojnę zakończył pokój Antalkidasa, powszechnie znany jako pokój królewski, podpisany w 387 p.n.e. Zgodnie z postanowieniami traktatu Persja przejęła kontrolę nad całą Jonią, natomiast wszystkie inne greckie miasta zachowały niepodległość. Sparta miała być gwarantem pokoju i otrzymała prawo do użycia siły w celu realizacji jego postanowień. Głównym skutkiem wojny było ukazanie perskiej możliwości skutecznego wpływania na sprawy wewnętrzne Grecji i podkreślenie spartańskiej hegemonii w świecie greckim.
  • コリントス戦争(英:Corinthian war、紀元前395年 - 紀元前387年)はアテナイ、アルゴス、コリントス、テバイおよびその他反スパルタ同盟とスパルタおよびその同盟国(ペロポネソス同盟)との戦争である。
dbpedia-owl:nextEvent
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Paix d'Antalcidascontrainte par lesAchéménides
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2917780 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3716 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 31 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110024660 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:casus
  • Conflit local dans le Nord-Ouest de la Grèce
prop-fr:combattants
prop-fr:commandant
prop-fr:conflit
  • Guerre de Corinthe
prop-fr:date
  • 395 (xsd:integer)
prop-fr:guerre
  • Guerre de Corinthe
prop-fr:issue
  • Paix d'Antalcidas contrainte par les Achéménides
prop-fr:lieu
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La Guerre de Corinthe est un conflit de la Grèce antique qui dure de 395 à 387 avant J-C. Cette guerre oppose Sparte à une coalition de quatre États alliés : Thèbes, Athènes, Corinthe, et Argos. Ces quatre États ont au départ le soutien de l'Empire achéménide. La cause immédiate de la guerre est un conflit local dans le Nord-Ouest de la Grèce où Sparte et Thèbes étendent leur influence.
  • コリントス戦争(英:Corinthian war、紀元前395年 - 紀元前387年)はアテナイ、アルゴス、コリントス、テバイおよびその他反スパルタ同盟とスパルタおよびその同盟国(ペロポネソス同盟)との戦争である。
  • Wojna koryncka – konflikt zbrojny w starożytnej Grecji trwający w latach 395-387 p.n.e. pomiędzy Spartą i jej sojusznikami z Związku Peloponeskiego a koalicją czterech polis (Teb, Aten, Koryntu i Argos) początkowo popieraną przez Persję Achemenidów.
  • La guerra di Corinto fu un conflitto svoltosi in Grecia dal 395 a.C.
  • Im Korinthischen Krieg (395–387 v. Chr.) kämpften Argos, Athen, Theben und Korinth ergebnislos gegen Sparta. Kriegsgrund war die Enttäuschung der spartanischen Bundesgenossen Theben und Korinth darüber, dass ihre Interessen nach dem Ende des Peloponnesischen Krieges nicht berücksichtigt wurden. Zusammen mit den ehemaligen Gegnern Athen und Argos stellten sie sich Sparta in den Weg, welches bestrebt war das Erbe der athenischen Hegemonie in der Ägäis anzutreten.
  • La Guerra de Corinto o Guerra Corintia fue un conflicto en la Grecia antigua que transcurrió entre los años 395 a. C. y 387/6, en el que se encontraban involucrados, en un bando, Esparta y, en el otro, una "coalición" de cuatro grandes estados (Tebas, Atenas, Corinto y Argos) que se conoció como el sinedrion (consejo) de Corinto (en realidad las alianzas entre ellos tenían un carácter bilateral).
  • Коринтската война (395 – 387 пр.н.е.) е военен конфликт в Древна Гърция между Пелопонеския съюз и коалицията на четирите съюзени държави — Тива, Атина, Коринт и Аргос, които първоначално били подържани от Персия.Причина за войната е разочарованието на Тива и Коринт след края на Пелопонеските войни и враждебността на някои гръцки полиси към Спарта. Боевите действия се състоят главно в района на Коринт (оттук и названието на войната) и в Егейско море.
  • A Guerra de Corinto ou Guerra Coríntia foi um conflito na Grécia Antiga que transcorreu entre os anos 395 a.C. e 387 a.C., no qual se encontravam, de um lado, Esparta e, do outro, uma colisão de quatro estados aliados: Tebas, Atenas, Corinto e Argos, colisão que estava também apoiada, no princípio, pela Pérsia.A causa imediata da guerra foi um conflito local no noroeste da Grécia, no qual intervieram tanto Tebas como Esparta.
  • De Korinthische Oorlog (395 v.Chr.–387 v.Chr.) was een militair conflict in de Griekse oudheid tussen Sparta en vier geallieerde staten, Thebe, Athene, Korinthe en Argos, die aanvankelijk gesteund werden door Perzië. De onmiddellijke aanleiding van de oorlog was een lokaal conflict in het noordwesten van Griekenland, waarin zowel Thebe als Sparta tussenbeide kwamen.
  • The Corinthian War was an ancient Greek conflict lasting from 395 BC until 387 BC, pitting Sparta against a coalition of four allied states, Thebes, Athens, Corinth, and Argos, which were initially backed by Persia. The immediate cause of the war was a local conflict in northwest Greece in which both Thebes and Sparta intervened.
  • La Guerra de Corint o Guerra Coríntia va ser un conflicte en la Grècia antiga que va transcórrer entre els anys 395 aC i 387/6, en què es trobaven involucrats Esparta i una coalició de quatre grans estats (Tebes, Atenes, Corint i Argos) que es va conèixer com el sinedrio (consell) de Corint (en realitat les aliances entre ells tenien un caràcter bilateral).
  • О войне 146 года см. Ахейская войнаКори́нфская война́ (395—387 до н. э.) — военный конфликт в Древней Греции между Пелопоннесским союзом и коалицией четырёх союзных государств — Фив, Афин, Коринфа и Аргоса, которые первоначально были поддержаны Персией.
rdfs:label
  • Guerre de Corinthe
  • Corinthian War
  • Guerra de Corint
  • Guerra de Corinto
  • Guerra de Corinto
  • Guerra di Corinto
  • Korinthische Oorlog
  • Korinthischer Krieg
  • Wojna koryncka
  • Коринтска война
  • Коринфская война
  • コリントス戦争
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Guerre de Corinthe
is dbpedia-owl:isPartOfMilitaryConflict of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:guerre of
is prop-fr:guerres of
is foaf:primaryTopic of