Le fusil est un type d'arme à feu pourvu d'un canon long et d'une crosse d'épaule. Leurs déclinaisons utilisées dans le monde civil s'apparentent aux fusils de chasse et aux carabines de chasse.À l'origine, le terme « fusil » désignait une petite pièce de métal destinée à produire des étincelles en frappant une pierre de silex, utilisée pour déclencher le tir en mettant le feu aux poudres à canon des arquebuses. Par synecdoque, le terme finit par désigner l'arme tout entière.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le fusil est un type d'arme à feu pourvu d'un canon long et d'une crosse d'épaule. Leurs déclinaisons utilisées dans le monde civil s'apparentent aux fusils de chasse et aux carabines de chasse.À l'origine, le terme « fusil » désignait une petite pièce de métal destinée à produire des étincelles en frappant une pierre de silex, utilisée pour déclencher le tir en mettant le feu aux poudres à canon des arquebuses. Par synecdoque, le terme finit par désigner l'arme tout entière. On peut distinguer plusieurs types de fusils militaires en fonction de leurs types d'âmes de canons, d'architectures et d'usages.
  • Tüfek, hafif ateşli bir silahtır. Omuza dayanarak kullanılır. Kullanıldığı yerlere göre piyade tüfeği, su altı tüfeği, av tüfeği gibi adlar alır. Mekanizma, kundak, dipçik ve namlu olmak üzere dört ana parçadan meydana gelir. Mekanizma ateşlemeyi ve kovanı dışarı atmayı sağlar. Kundağın muhafaza ettiği namlu mermiye yön vermeye, dipçik ise tüfeğin omuza dayanarak tepkisini hafifletmeye yarar. Çeşitli tüfekler bulunur.16. yüzyılın sonlarında kullanılmaya başlanan tüfek ilk zamanlar ağızdan doldurulan, yivsiz ve ağır bir yapıya sahipti. Ateşleme dışarıdan yapılıyordu. Bu sebeple ancak savunmada kullanılabilmekteydi. Zamanla hem savunmada, hem de taarruzda kullanılmaya başlandı. Dışarıdan ateşlemenin mahzurlarını gidermek için birbirine çarpan iki demirin çıkardığı kıvılcımla ateşlenen çakmaklı tüfekler yapıldı. Daha sonraları aynı çalışma sisteminde çakmak taşı kullanılarak daha iyi bir ateşleme mekanizması elde edildi. Buna rağmen ateş hız ve gücü hâlâ yetersizdi. Bu gayeyle tüfeklerde pek çok değişiklikler kaydedildi. Doldurmanın ağız yerine kuyruktan yapılması, namluya helezonik yiv yapılması, madenî kovanlı fişeklerin kullanılması, iğne ve kapsül sistemine geçilmesi belli başlı gelişmelerdir. Fişek hazneleri ve mekanizma sistemlerinin tüfeklerde kullanılmasıyla mermilerin art arda ateşlenmesi mümkün oldu. Buna göre 1900'lere doğru yapılan Alman Mauser ve Fransız Lebel tüfekleriyle 2000 m menzile erişildi. I. Dünya Savaşında piyade tüfeklerinin yerini makineli tüfekler aldı. II. Dünya Savaşında ise tüfek artık otomatik silahlarla bir bütün haline geldi. Otomatik ve yarı otomatik tüfeklerde, atışın otomatik olarak yapılmasını sağlamak için ilk atışta meydana gelen barut gazından faydalanılır.Osmanlı ordusunda tüfekçi denen ve savaşta önemli rol oynayan ordu birlikleri bulunurdu. Silahların bakım ve tamiratına çok önem verildiğinden, başlarında tüfekçibaşı bulunan, bu işlerle ilgili birlikler de vardı. Kanuni Sultan Süleyman Han zamanında tüfek imalatına ağırlık verildi. 19. yüzyılın sonlarına doğru eldeki tüfekler Avrupa'ya göre geri kaldığından Sultan II. Abdülhamid Hanın gayretleriyle daha modern Alman Mauser tüfekleri alındı. I. Dünya Savaşında, Osmanlılar pek çok çeşitte tüfek kullandı. Daha öncekilerine ilave olarak 1930'ların sonunda Türk Silah Fabrikalarında, Alman Mauser tüfeği kalitesinde tüfekler imal edildi. Bugün ordumuzda Mehmetçik 1, T-12 Keskin nişancı tüfeği, Alman HK 33, G3 ve Rus AK-47 AKM piyade tüfekleri kullanılmaktadır.Tüfekler, hala savaşlarda belirli görevler için muharip sınıfların yanlarında devamlı bulundurdukları silahlardır. Ayrıca tüfeğe dürbün takılarak hedefi daha yakına getirip isabet ihtimalinin artması, tüfeğe bomba takılarak (Tüfek bombası) bombaatar haline getirilmesi ve özel dürbünlerle gece bile hedefi görüp ateş edebilmek bu konudaki önemli gelişmelerdir. Piyade tüfeği dışındaki diğer av ve su altı tüfekleri de zamanla pek çok değişikliğe uğradı. Av tüfeklerinin tek ve çifte denen çift namlulu olanları vardır. Kullanıldığı yere göre kısa menzilli, uzun menzilli gibi değişik özelliklere sahiptir. Su altı tüfekleriyse su altında avlanırken tüfeğe naylon iple bağlı zıpkını atmaya yarar. Bunlar deniz içinde bilhassa balıkların avlanmasında kullanılır.
  • Fuzil é a designação usada para armas de fogo portátil, de cano longo (maior que 48 cm). Podem ser de repetição, semi-automáticos ou totalmente automáticos. Também podem ser usados os termos "rifle" ou "refle", palavras tomadas da língua inglesa. A denominação "fuzil" tem origem no nome da peça metálica das antigas espingardas de pedeneira que, percutida pelo silex (pederneira), produzia a faísca que originava a deflagração, produzindo o disparo do projétil. A palavra "fuzil" acabou por ser utilizada para designar, não apenas a peça metálica, mas toda a arma em si. O termo nunca foi muito utilizado na língua portuguesa se não no meio militar, sendo no meio civil usada preferencialmente a designação "espingarda", o que é errado. Contudo, no final do século XIX, no Brasil, em virtude da influência militar francesa neste país, o termo começou a ser usado para designar as armas longas de cano de alma raiada. Já em Portugal, o termo "fuzil" continuou a ser raramente utilizado.A diferença entre "fuzil" e "carabina" é apenas o tamanho do cano, tendo a "carabina" cano menor que 48cm. Tanto o "fuzil" quanto a "carabina" tem o cano com alma raiada, sendo por definição "espingarda" a arma de fogo de cano longo com alma lisa.O rifle Brasileiro tem como arma padrão FN FAL apesar de a Imbel já estar desenvolvendo o IA-2 (semelhante ao FN SCAR) que tem como objetivo substituir o FAL nas Forças Armadas do Brasil.O fuzil americano M16 foi usado como padrão pelo exercito estadunidense durante Guerra Fria e na guerra do Vietname, e ele competia com o AK-47 russo, desenvolvido por Mikhail Kalashnikov. O AK-47 é muito visto hoje em dia principalmente em mãos de terroristas e rebeldes, isso se dá pelo fato de ser um fuzil rústico barato e muito fabricado pela Rússia durante a guerra fria e muito vendido clandestinamente, com ênfase em países africanos que os usam até hoje.
  • Karabin – rodzaj indywidualnej, długiej broni strzeleckiej.Karabin (od francuskiego carabine "żołnierz wyposażony w muszkiet") był początkowo skróconą wersją muszkietu stosowanego przez jazdę – jego rozmiary miały zapewnić łatwość ładowania i strzelania z końskiego grzbietu. Z powodu krótszej lufy posiadał mniejszą celność i donośność niż muszkiety. W języku polskim od XVII wieku przyjęło się używanie terminu "karabin" na określenie długiej, gładkolufowej, a następnie gwintowanej broni piechoty (często wyposażonej w bagnet), która w literaturze zachodnioeuropejskiej nosi nazwę "muszkietu". Równocześnie używano także określenia "flinta" (od ang. flint "krzesiwo") i "fuzja" (fr. fusée "rusznica").Do połowy XIX w. karabin był bronią jednostrzałową, odprzodową (ładowaną od wylotu lufy). Wyposażoną początkowo w zamek lontowy, następnie kołowy i skałkowy, a w końcu (od ok. 1820 r.) kapiszonowy.W ogromnej większości, karabiny posiadały lufy gładkoprzewodowe. Ich kaliber wynosił 13–25 mm, zaś długość 80–160 cm.Zasięg skutecznego ognia karabinowego wynosił 50–60 m. Pociski odlewane były z ołowiu w specjalnych formach. Miały kształt kulisty i masę 15–40 g.Używano także karabinów i karabinków z lufami bruzdowanymi, występowały one jednak bardzo rzadko, głównie jako broń strzelców wyborowych. Rzadkość ich występowania wynikała z wysokiej ceny i trudności produkcji. Poza tym broń z gładkim przewodem lufy, była znacznie prostsza w użyciu. W przypadku odprzodowej broni gwintowanej, pocisk ładowano przebijając go przez cały przewód lufy przy użyciu specjalnego stempla i drewnianego młotka. W broni gładkolufowej, między pociskiem i ścianą lufy, występował luz 2,0–0,5 mm. Ładowanie polegało więc tylko na wsypaniu do lufy prochu, uszczelnieniu go papierową przybitką i wrzuceniu pocisku.W połowie XIX wieku, ponieważ technika była już wystarczająco rozwinięta, zastąpiono dotychczasowe karabiny nowymi, jednostrzałowymi, ładowanymi odtylcowo. Umożliwiały one strzelanie również z pozycji leżącej. Miały większą szybkostrzelność i skuteczny zasięg strzału.Tak jak obecnie, karabiny były wyposażone w pasy do noszenia po przerzuceniu przez ramię.Większość karabinów jest bronią palną, ale w tym samym okresie zdarzały się także karabiny na sprężone powietrze. Broń tego typu przetrwała do czasów obecnych jako popularna wiatrówka, używana raczej do strzelania sportowego niż jako broń bojowa.Niektóre późniejsze karabiny posiadały lufy poligonalne z gwintem w postaci skręconego wielokąta. Specjalne pociski do tych karabinów również miały taki kształt, dopasowany do lufy, dzięki czemu podczas strzału uzyskiwały stabilizujący moment obrotowy. Była to broń raczej dużego kalibru, a amunicja wciąż nie była ściśle dopasowana do przewodu lufy. Przeprowadzono wiele eksperymentów z lufami o różnych kształtach gwintu, jak i kąta obrotu pocisku w lufie. Chociaż poligonalny zarys gwintu jest dość niezwykły, przetrwał jednak do czasów dzisiejszych i jest stosowany także w obecnie produkowanym pistolecie Glock.Rozwiązania te zostały jednak stopniowo zastąpione przez cylindryczne lufy z gwintem w postaci wyciętych spiralnych rowków. Innowacja ta wyprzedziła nieznacznie wprowadzenie do produkcji masowej broni ładowanej odtylcowo, ponieważ wpychanie ładunku wraz z pociskiem od przodu gwintowanej lufy było niepraktyczne i uciążliwe. W niektórych systemach próbowano rozwiązać ten problem przez wprowadzenie pocisków podkalibrowych, których średnica zwiększała się podczas strzału. Jednym z najsłynniejszych tego typu rozwiązań był system Minié, polegający na zastosowaniu stożkowego pocisku z wydrążeniem wewnątrz, które powodowało rozszerzenie się pocisku i wpasowanie go w bruzdy gwintu lufy podczas strzału. Najsławniejsze karabiny systemu Minié to U. S. Springfield i brytyjski Enfield, które odegrały znaczącą rolę w amerykańskiej wojnie secesyjnej.Pocisk wchodząc do lufy i pokonując opory związane z wcięciem się w gwint lufy oraz opory tarcia, powoduje zużywanie się lufy oraz jej szybkie nagrzewanie się. Z tego powodu karabiny maszynowe, a także wystrzeliwujące po kilkaset pocisków na minutę armaty przeciwlotnicze, wyposażone są w wymienne lufy, które mogą być szybko zmienione w celu ich ochłodzenia po wystrzeleniu kilkuset pocisków. Ponieważ utwardzone pociski przeciwpancerne zużywają lufę jeszcze szybciej, pokrywa się je miększym metalem lub teflonem. Obecnie produkowane pociski są najczęściej pokrywane miedzią, co zapewnia ten sam efekt.Przez cały XIX wiek pocisk ewoluował, stając się stopniowo coraz mniejszy i lżejszy. W 1910 standardowe pociski tępołukowe zostały zastąpione przez spiczaste (ostrołukowe) pociski, charakteryzujące się zwiększonym zasięgiem i siłą przebicia. Budowa naboju również uległa ewolucji, od papierowej tuby zawierającej proch czarny i kulisty pocisk do łuski mosiężnej z integralną spłonką i zaciśniętym w szyjce łuski pociskiem. Czarny proch również został zastąpiony kordytem i innymi bezdymnymi mieszaninami ładunków miotających, które umożliwiają uzyskanie większych prędkości pocisku niż z wykorzystaniem prochu czarnego.Karabiny były początkowo bronią jednostrzałową, odprzodową. W XVIII wieku skonstruowano broń ładowaną odtylcowo, która umożliwiała strzelcowi przeładowanie jej bez narażania się na ogień wroga, jednak niedokładne wykonanie, wady fabryczne i trudności w produkcji szczelnej amunicji uniemożliwiły jej szerokie rozpowszechnienie. W XIX wieku karabiny powtarzalne z zamkiem dźwigniowym, typu pump-action lub ślizgowo-obrotowym stały się standardem, a ich szybkostrzelność stale wzrastała przy jednoczesnym zwiększeniu niezawodności broni i zmniejszeniu liczby zacięć przy ładowaniu. Problem szczelności zamka został rozwiązany przez zastosowanie mosiężnych łusek nabojów, które rozszerzając się podczas strzału skutecznie uszczelniały komorę nabojową. Opracowany przez Paula Mausera w końcu XIX stulecia karabin z zamkiem iglicowym z pięcionabojowym magazynkiem, ze względu na swą niezawodność stał się światowym standardem karabinu i pozostał nim przez czas trwania obu wojen światowych i później. Karabin Mausera był zbliżony konstrukcyjnie do brytyjskiego 10-strzałowego Lee-Enfielda i amerykańskiego Springfielda M1903.Pojawienie się karabinu maszynowego, broni o bardzo dużej sile ognia oraz artylerii z gwintowanymi lufami spowodowało zmianę sposobu walki na pozycyjną, polegającą na tym, że żołnierze wyposażeni w karabiny i karabiny maszynowe bronili swoich pozycji w okopach. Koszmar Wielkiej Wojny był najlepszym sprawdzianem i potwierdzeniem wartości karabinu jako broni. Przed drugą wojną światową bronią konkurującą z karabinem stał się pistolet maszynowy, strzelający nabojem pistoletowym. Jego zaletą było duże natężenie ognia, lecz ograniczeniem był niewielki zasięg skuteczny, kilkakrotnie mniejszy od karabinu i słaba celność. W celu zwiększenia zwartości i poręczności karabinów, w okresie międzywojennym niektóre armie wyposażyły piechotę w całości w krótsze karabinki, a inne zmniejszyły długość karabinów. Dla zwiększenia szybkostrzelności karabinu, wprowadzono w niektórych krajach karabiny samopowtarzalne, lecz jedynie w USA stały się one standardową bronią piechoty (M1 Garand). Przez połączenie najlepszych cech karabinu (donośność i celność) oraz pistoletu maszynowego (szybkostrzelność i większa poręczność), podczas II wojny światowej narodził się karabinek szturmowy (karabinek automatyczny), strzelający nabojem pośrednim, najbardziej znaczące osiągnięcie techniczne w dziedzinie broni w XX wieku. Pierwszym karabinkiem automatycznym był niemiecki StG44, następnie po wojnie pojawiły się inne konstrukcje tego typu, najbardziej znana: karabinek AK.Pomimo to, aż do początkowych lat XXI wieku nie odnotowano znaczącego postępu w konstrukcji karabinów na rynek cywilny. Nowoczesne karabiny myśliwskie posiadają łoża i kolby wykonane z materiałów kompozytowych oraz bardziej zaawansowane układy tłumienia odrzutu, ale w zasadzie jest to taka sama broń jak ta z 1910 roku. Wiele nowoczesnych karabinów wyborowych sięga swoim rodowodem ponad sto lat wstecz, np. rosyjski nabój kalibru 7,62 mm, używany m.in. do karabinu wyborowego Dragunowa (SWD) wywodzi się z roku 1891.Podczas drugiej wojny światowej po raz pierwszy użyto na tak dużą skalę karabinów samopowtarzalnych i samoczynnych. Wraz z opracowywaniem coraz lżejszych, prostszych i bardziej niezawodnych mechanizmów karabinów maszynowych, karabiny automatyczne i karabinki szturmowe stały się normą.
  • A puska a kézi tűzfegyverek csoportjába tartozó lőfegyver. Megjelenése a lőpor feltalálásához köthető. Rajzok bizonyítják, hogy a szénből, salétromból és kénből álló, hevesen égő keveréket a kínaiak a 11. század elején már ismerték, és tűzijáték céljára használták. Egyesek szerint Marco Polo hozta magával Európába. Más források szerint a francia Roger Bacon ferences szerzetes, vagy a freiburgi Berthold Schwarz találta fel (és kapta utóbbitól a „feketelőpor” nevet). A lőpor és az első kézi lőfegyverek Európában a 13. és 14. században kezdtek elterjedni, az egyik legkorábbi ránk maradt lelet az úgynevezett tannenbergi puska.Működési elvük egyszerű volt, egyik végén zárt cső, közelében kis nyílással a gyújtáshoz. A csőbe a lőport a nyitott végén betöltötték, és fölé helyezték a lövedéket, mely akkor kőből, vagy könnyen formálható fémből készült. A lövedéket a lőpor égésekor keletkező gáz nyomása repítette ki a csőből. A csövet a tartás és a célzás megkönnyítésére farúdhoz (tusa) rögzítették. Az egyre nagyobb méretű és súlyú csöveket később állványra, kerekekre szerelték, így alakultak ki az első ágyúk. Ha a mozgékonyság és a könnyebb kezelhetőség volt a cél, a cső, és a tusa is rövidült. Az 56 cm (22 coll) alatti hosszúságú puskák neve karabély. A további méretcsökkenés eredménye a maroklőfegyver: a pisztoly és a revolver.A puskákat a legegyszerűbb működési sajátosságok szerint csoportosíthatjuk. Ezek alapján megkülönböztetünk elöltöltős és hátultöltős fegyvereket, működésük alapján egylövetű, ismétlő, öntöltő (félautomata) és önműködő (automata), illetve a fegyvercső számát tekintve egy, vagy többcsövű puskákat.
  • Een geweer is algemene benaming voor een handvuurwapen met een relatief lange loop. In de krijgsmacht is het geweer van oudsher het "standaardvuurwapen" van de soldaat.
  • A rifle is a firearm designed to be fired from the shoulder, with a barrel that has a helical groove or pattern of grooves ("rifling") cut into the barrel walls. The raised areas of the rifling are called "lands," which make contact with the projectile (for small arms usage, called a bullet), imparting spin around an axis corresponding to the orientation of the weapon. When the projectile leaves the barrel, this spin lends gyroscopic stability to the projectile and prevents tumbling, in the same way that a properly thrown American football or rugby ball behaves. This allows the use of aerodynamically-efficient pointed bullets (as opposed to the spherical balls used in muskets) and thus improves range and accuracy. The word "rifle" originally referred to the grooving, and a rifle was called a "rifled gun." Rifles are used in warfare, hunting and shooting sports.Typically, a bullet is propelled by the contained deflagration of an explosive compound (originally black powder, later cordite, and now nitrocellulose), although other means such as compressed air are used in air rifles, which are popular for vermin control, hunting small game, formal target shooting and casual shooting ("plinking").In most armed forces the term "gun" is incorrect when referring to small arms; in military parlance, the word "gun" refers to an artillery piece or crew-served machine gun. Furthermore, in many works of fiction a rifle refers to any weapon that has a stock and is shouldered before firing, even if the weapon is not rifled or does not fire solid projectiles (e.g. a "laser rifle").Formerly, rifles only fired a single projectile with each squeeze of the trigger. Modern rifles are capable of firing more than one round per trigger squeeze; some fire in a fully automatic mode and others are limited to fixed bursts of two, three, or more rounds per squeeze. Thus, modern automatic rifles overlap to an extent in design and function with machine guns. In fact, many light machine guns (such as the Russian RPK) are adaptations of existing automatic rifle designs. Generally, the difference between an automatic rifle and a machine gun comes down to weight and feed system; rifles, with their relatively light components (which overheat quickly) and small magazines, are incapable of sustained automatic fire in the way that machine guns are. Modern military rifles are fed by box magazines, while machine guns are generally belt-fed. Machine guns are often crewed by more than one soldier; the rifle is an individual weapon.The term "rifle" is sometimes used to describe rifled weapons firing explosive shells; for example the recoilless rifle.
  • El fusell és un arma de foc portàtil de canó llarg (un arma de foc llarga) que dispara bales de llarg abast. Creada amb propòsits ofensius, és l'arma personal més utilitzada en els exèrcits des del final del segle XVII. Era habitual fixar-li una baioneta per a la lluita cos a cos, però ja és obsoleta. El fusell s'origina de l'evolució dels mosquets.El català fusell equival a l'esp. fusil, fr. fusil, it. fucile, port. espingarda (fuzil al Brasil), angl. rifle (i, en part, musket), etc., etc.
  • Un fusil (del francés fusil) es un arma de fuego portátil de cañón largo, que dispara balas de largo alcance. Creada con propósitos ofensivos, es el arma personal más utilizada en los ejércitos desde el final del siglo XVII. Se acostumbraba fijarle una bayoneta para la lucha cuerpo a cuerpo, pero ya es obsoleta. El nombre de "fusil" se origina en la evolución del mosquete al empleo del pedernal, abandonando la mecha. A medida que se disminuye la longitud de los fusiles varían en su denominación, estando en segundo lugar la carabina. En España también se emplea la palabra mosquetón para las armas de cerrojo más cortas que el fusil, como mosquetón modelo Coruña. Esta acepción se ha vuelto correcta por el uso, aunque un mosquetón es en realidad un arma de un solo tiro y de cañón liso, como los empleados, por ejemplo, en las guerras napoleónicas.
  • Puška, někdy také ručnice, lidově flinta, slangově kvér (obojí z němčiny), je dlouhá palná zbraň patřící mezi ruční zbraně. Na rozdíl od krátkých palných zbraní - pistole a revolveru - je při střelbě většinou ovládána oběma rukama. Puška se skládá ze dvou základních součástí: hlaveň - kovová trubka, která slouží k vystřelování projektilů na cíl pažba - část zbraně sloužící k držení pušky při střelbě, vyrobená z tepelně nevodivého materiálu (nejčastěji dřevo)V češtině je výraz "puška" používán pro označení zbraní s drážkovaným i hladkým vývrtem hlavně. Některé cizí jazyky mají pro tyto dva typy zbraní odlišné pojmenování. Například v angličtině (rifle) nebo ruštině (Винтовка) se užívá pouze pro pušky s drážkovaným vývrtem. Ve staré češtině původně slovo puška označovalo jakoukoliv palnou zbraň, především různé druhy děl, význam se zúžil až mnohem později. Zajímavostí je, že prapůvodně slovo puška označovalo vulvu (v dialektech se jako označení vulvy, zejména zvířecí, zachovalo až do 19. století), přenesení na zbraň je snad vojenský vtip. Jiné etymologie vychází z německého slova Büchse, což původně znamenalo krabici či skříňku, později také střelnou zbraň. V ruštině znamená "puška" (пушка) dělo dodnes.
  • Das Gewehr ist nach heutigem Sprachgebrauch mit Ausnahme des Luftgewehrs eine zu den Handfeuerwaffen zählende Schusswaffe, die als Schulterwaffe (von der Schulter geschossen) mit zwei Händen zu bedienen ist. Das deutsche Waffenrecht definiert Gewehre als Langwaffen.In der Hauptsache werden Gewehre technisch nach Art und Beschaffenheit ihrer Läufe, vornehmlich in Büchse mit gezogenem Lauf (Ausnahmen bilden Läufe mit polygonalem Laufprofil) und Flinte mit glattem Lauf (Ausnahmen bilden Läufe für spezielle Flintenlaufgeschosse) unterteilt. Weitere technische Unterscheidungen werden nach der Art der Ladeeinrichtung oder auch der Bauweise getroffen. Darüber hinaus sind Unterscheidungen nach Verwendung und sprachgebräuchliche Unterscheidungen zu finden.
  • Senapan ialah peralatan mekanik yang menembakkan proyektil pada kecepatan tinggi, dengan menggunakan pendorong seperti bubuk mesiu atau udara yang dipadatkan.Istilah senapan sering digunakan sebagai persamaan kata senjata api, namun biasanya hanya merujuk pada senapan berkaliber dan artileri AL, jadi tak termasuk senapan laras panjang. Senapan mempunyai jenis yang sangat banyak dan yang terbanyak menggunakan prosedur alat perang aktif dalam militer di seluruh dunia.
  • Il fucile è un'arma da fuoco lunga di tipo convenzionale, progettata per sparare venendo appoggiata alla spalla.Si distingue dalle armi corte (come la pistola) per la presenza di un calcio ed una canna più lunghi. Tecnicamente andrebbero definite come "fucili" solo le armi dotate di "focile", ovvero con un meccanismo di sparo a pietra focaia, il termine però in italiano ha assunto una semantizzazione amplissima, divenendo un sinonimo di tutte le armi lunghe da fuoco, sia a canna rigata (in cui invece è confinato nell'inglese "rifle"), sia a canna liscia, ed ivi incluse quelle a miccia e a ruota.
  • Винтовка (первоначально — «винтовальное ружьё»; см. также родственное слово винт, предположительно от нем. Gewinde — «нарезка», «резьба») — нарезное стрелковое оружие, конструктивно предназначенное для удержания и управления при стрельбе двумя руками с упором приклада в плечо.Официально термин «винтовка» был впервые введён в 1856 году для принятого в тот год на вооружение винтовального ружья системы Баранова как название, «понятное для всякого солдата и объясняющее ему главное начало, на котором основано успешное действие нарезного оружия». До этого нарезное оружие в русской армии официально называлось штуцером или винтовальным ружьём, а до XVIII века — винтовальной пищалью.Само же слово известно, по крайней мере, с XVIII века. Так, в документах 1773 г. о Пугачевском бунте упоминается «ружьё винтовка». Слово «винтовка» употребляют Пушкин («История Пугачева», «Капитанская дочка», стихотворение «Воевода»), Лермонтов (стихотворения «Беглец», «Свиданье», «Винтовка пулю верную послала…», очерк «Кавказец», роман «Герой нашего времени», поэма «Измаил-Бей» и др.), Д. В. Давыдов. Иногда считается, что оно происходит из терминологии, применявшейся по отношению к нарезному оружию казаками.В современной русскоязычной терминологии слово «ружьё» практически однозначно закреплено за гладкоствольным оружием и к оружию нарезному обычно уже не применяется. Однако во многих иностранных языках (например, во французском) термины «винтовка» и «ружьё» по-прежнему не разделены и эти виды оружия обозначаются общим словом, которое переводится в зависимости от ситуации.Винтовку с уменьшенной длиной ствола принято называть карабином.
  • 小銃(しょうじゅう)は、兵士が個人用に使うための軍用銃で、軍隊では最も一般的な小火器である。現代の小銃はほとんどがライフリングを有するため、単にライフル(英:Rifle)と呼ぶこともある。本項目ではこの定義に従い、小銃以外のライフル銃についても記述する。ただし、日本語の小銃はライフル以外の歩兵銃も含む用語である#定義
  • 소총(小銃) 또는 라이플(rifle)은 강선이 있는 총열에 탄환을 사용하여 견착 사격하는 무기로, 혼자서 휴대하면서 사용할 수 있는 개인 화기다. 영어 '라이플'(rifle)에는 강선 홈이라는 뜻도 지니고 있다
  • Винтовка е ръчно стрелково оръжие с винтови нарези в канала на цевта, предназначено за поразяване на противника в близък бой с куршуми, щик или приклад. Наличие на нарези отличава винтовката от пушката. Обикновено винтовката има дължина на цевта примерно 70 калибъра.Винтовките с намалена дължина е прието да се наричат карабина.С карабини са въоръжавани кавалерийските подразделения, артилерията и техническите родове войски.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 99327 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 26590 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 105 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110736835 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Rifles
prop-fr:commonsTitre
  • Fusil
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le fusil est un type d'arme à feu pourvu d'un canon long et d'une crosse d'épaule. Leurs déclinaisons utilisées dans le monde civil s'apparentent aux fusils de chasse et aux carabines de chasse.À l'origine, le terme « fusil » désignait une petite pièce de métal destinée à produire des étincelles en frappant une pierre de silex, utilisée pour déclencher le tir en mettant le feu aux poudres à canon des arquebuses. Par synecdoque, le terme finit par désigner l'arme tout entière.
  • Een geweer is algemene benaming voor een handvuurwapen met een relatief lange loop. In de krijgsmacht is het geweer van oudsher het "standaardvuurwapen" van de soldaat.
  • El fusell és un arma de foc portàtil de canó llarg (un arma de foc llarga) que dispara bales de llarg abast. Creada amb propòsits ofensius, és l'arma personal més utilitzada en els exèrcits des del final del segle XVII. Era habitual fixar-li una baioneta per a la lluita cos a cos, però ja és obsoleta. El fusell s'origina de l'evolució dels mosquets.El català fusell equival a l'esp. fusil, fr. fusil, it. fucile, port. espingarda (fuzil al Brasil), angl. rifle (i, en part, musket), etc., etc.
  • Senapan ialah peralatan mekanik yang menembakkan proyektil pada kecepatan tinggi, dengan menggunakan pendorong seperti bubuk mesiu atau udara yang dipadatkan.Istilah senapan sering digunakan sebagai persamaan kata senjata api, namun biasanya hanya merujuk pada senapan berkaliber dan artileri AL, jadi tak termasuk senapan laras panjang. Senapan mempunyai jenis yang sangat banyak dan yang terbanyak menggunakan prosedur alat perang aktif dalam militer di seluruh dunia.
  • 小銃(しょうじゅう)は、兵士が個人用に使うための軍用銃で、軍隊では最も一般的な小火器である。現代の小銃はほとんどがライフリングを有するため、単にライフル(英:Rifle)と呼ぶこともある。本項目ではこの定義に従い、小銃以外のライフル銃についても記述する。ただし、日本語の小銃はライフル以外の歩兵銃も含む用語である#定義
  • 소총(小銃) 또는 라이플(rifle)은 강선이 있는 총열에 탄환을 사용하여 견착 사격하는 무기로, 혼자서 휴대하면서 사용할 수 있는 개인 화기다. 영어 '라이플'(rifle)에는 강선 홈이라는 뜻도 지니고 있다
  • Винтовка е ръчно стрелково оръжие с винтови нарези в канала на цевта, предназначено за поразяване на противника в близък бой с куршуми, щик или приклад. Наличие на нарези отличава винтовката от пушката. Обикновено винтовката има дължина на цевта примерно 70 калибъра.Винтовките с намалена дължина е прието да се наричат карабина.С карабини са въоръжавани кавалерийските подразделения, артилерията и техническите родове войски.
  • Un fusil (del francés fusil) es un arma de fuego portátil de cañón largo, que dispara balas de largo alcance. Creada con propósitos ofensivos, es el arma personal más utilizada en los ejércitos desde el final del siglo XVII. Se acostumbraba fijarle una bayoneta para la lucha cuerpo a cuerpo, pero ya es obsoleta. El nombre de "fusil" se origina en la evolución del mosquete al empleo del pedernal, abandonando la mecha.
  • Karabin – rodzaj indywidualnej, długiej broni strzeleckiej.Karabin (od francuskiego carabine "żołnierz wyposażony w muszkiet") był początkowo skróconą wersją muszkietu stosowanego przez jazdę – jego rozmiary miały zapewnić łatwość ładowania i strzelania z końskiego grzbietu. Z powodu krótszej lufy posiadał mniejszą celność i donośność niż muszkiety.
  • Tüfek, hafif ateşli bir silahtır. Omuza dayanarak kullanılır. Kullanıldığı yerlere göre piyade tüfeği, su altı tüfeği, av tüfeği gibi adlar alır. Mekanizma, kundak, dipçik ve namlu olmak üzere dört ana parçadan meydana gelir. Mekanizma ateşlemeyi ve kovanı dışarı atmayı sağlar. Kundağın muhafaza ettiği namlu mermiye yön vermeye, dipçik ise tüfeğin omuza dayanarak tepkisini hafifletmeye yarar. Çeşitli tüfekler bulunur.16.
  • Fuzil é a designação usada para armas de fogo portátil, de cano longo (maior que 48 cm). Podem ser de repetição, semi-automáticos ou totalmente automáticos. Também podem ser usados os termos "rifle" ou "refle", palavras tomadas da língua inglesa. A denominação "fuzil" tem origem no nome da peça metálica das antigas espingardas de pedeneira que, percutida pelo silex (pederneira), produzia a faísca que originava a deflagração, produzindo o disparo do projétil.
  • Das Gewehr ist nach heutigem Sprachgebrauch mit Ausnahme des Luftgewehrs eine zu den Handfeuerwaffen zählende Schusswaffe, die als Schulterwaffe (von der Schulter geschossen) mit zwei Händen zu bedienen ist.
  • A puska a kézi tűzfegyverek csoportjába tartozó lőfegyver. Megjelenése a lőpor feltalálásához köthető. Rajzok bizonyítják, hogy a szénből, salétromból és kénből álló, hevesen égő keveréket a kínaiak a 11. század elején már ismerték, és tűzijáték céljára használták. Egyesek szerint Marco Polo hozta magával Európába. Más források szerint a francia Roger Bacon ferences szerzetes, vagy a freiburgi Berthold Schwarz találta fel (és kapta utóbbitól a „feketelőpor” nevet).
  • Puška, někdy také ručnice, lidově flinta, slangově kvér (obojí z němčiny), je dlouhá palná zbraň patřící mezi ruční zbraně. Na rozdíl od krátkých palných zbraní - pistole a revolveru - je při střelbě většinou ovládána oběma rukama.
  • Il fucile è un'arma da fuoco lunga di tipo convenzionale, progettata per sparare venendo appoggiata alla spalla.Si distingue dalle armi corte (come la pistola) per la presenza di un calcio ed una canna più lunghi.
  • A rifle is a firearm designed to be fired from the shoulder, with a barrel that has a helical groove or pattern of grooves ("rifling") cut into the barrel walls. The raised areas of the rifling are called "lands," which make contact with the projectile (for small arms usage, called a bullet), imparting spin around an axis corresponding to the orientation of the weapon.
  • Винтовка (первоначально — «винтовальное ружьё»; см. также родственное слово винт, предположительно от нем.
rdfs:label
  • Fusil militaire
  • Fucile
  • Fusell (arma)
  • Fusil
  • Fuzil
  • Geweer
  • Gewehr
  • Karabin
  • Puska
  • Puška
  • Rifle
  • Senapan
  • Tüfek
  • Винтовка
  • Винтовка
  • 小銃
  • 소총
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:action of
is prop-fr:type of
is foaf:primaryTopic of