Les flamines (singulier flamen en latin) sont des prêtres romains voués au culte d'un seul dieu. Sous la République, ils sont au nombre de 15 (3 flamines majeurs et 12 flamines mineurs), choisis pour certains par le grand pontife, élus par la plèbe pour d'autres. Ils vouent alors leur vie à un dieu particulier.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les flamines (singulier flamen en latin) sont des prêtres romains voués au culte d'un seul dieu. Sous la République, ils sont au nombre de 15 (3 flamines majeurs et 12 flamines mineurs), choisis pour certains par le grand pontife, élus par la plèbe pour d'autres. Ils vouent alors leur vie à un dieu particulier. Ils jouissaient d’un grand prestige, mais étaient l'objet de nombreux interdits.Avec l'apparition du culte impérial, le nombre de flamines se multiplie à Rome et dans les municipalités de l'Empire. La montée du Christianisme ne provoque pas la disparition des flamines, qui subsistent localement même après la chute de l'empire romain d'Occident. Les flamines conservaient chez eux la flamme sacrée, symbole de leur fonction.
  • Ein Flamen (Plural: flamines) war in der altrömischen Religion der Einzel- und Opferpriester einer bestimmten Gottheit. Die Aufgabe der flamines war die Ehrung des ihnen zugeordneten Gottes bzw. der zugeordneten Göttin durch formalisierte Kulthandlungen wie die Durchführung von Trankopfern. Im Vergleich zu den durch Magistrate und Zeichendeuter durchgeführten Befragungs- und Sühneritualen hatten die Kulthandlungen der flamines geringes politisches Gewicht.
  • Flamen (flamines en plural) eren els sacerdots dedicats al culte d'un deu concret. Al nom de Flamen s'hi afegia el de la deïtat corresponent, per exemple els Flamen Dialis, els Flamen Martialis, o els Flamen Quirinales. N'eren quinze, tres escollits pel Pontífex Màxim, i els altres dotze per la plebs. Les dones dels flamen es deien Flamínica. Els municipis també tenien els seus flamines.
  • Antzinako Erromako erlijioan, flamena (pluralez flamines) kultu ofizialak zituen 15 jainkoetatik baten gurtzaren arduradun zen apaiza zen. Haien izena, ustez aldareko su sakratua pizteko egindako putzadatik (flatus) dator. Garrantzitsuenak flamines maiores deritzotenak dira ( latinez, apaiz nagusiak), Erromako jainkorik garrantzitsuenak ( Hirukote Arkaikoa) gurtzen zituztenak. Beste hamabiak flamines minores izenekoak ( behe mailako apaizak) ziren. Minoresetako bik, gaur egun ezezagun zaizkigun bi jainko gurtzen zituzten, eta beste minoreek gaur egun, izena ezagun, baina haren ezaugarriak ezezagun zaizkigun jainkoak gurtzen zituzten. Inperio Garaian, beste flamen bat gehitu zen kolegiora. Flamen honek jainkotutako enperadorea (divus) gurtzen zuen. Flamineak, Pontifizeekin batera, Erromako apaizik garrantzitsuenak ziren.Errepublika garaiko 15 flamineak Pontifizeen Kolegioko (latinez: Collegium Pontificium) kide ziren, zeinak estatu-erlijioa kudeatzen zuen. Flamen postua hutsik zegoenean, pontifex batek hartzen zuen bere tokia beste hautagai bat aurkeztu bitartean, hala ere, Flamen Dialisa Pontifex Maximusak baino ezin zuen ordezkatu.Flamenaren janzkera ofiziala, antzinate handikoa, apex izeneko txano bat zen, eta artiledun kapa astun bat, laena deitzen zena. Laena artilezko kapa lodia zen, eta togaren gainetik jantzi ohi zuten flamineek, lepoan lotzen zutelarik. Apex-a larruzko txanoa zen, kokotserako babesa zuena, eta olibondo adar bat zuena puntan, artile puskatxo bat zuelarik honek zintzilik.
  • Flamen – kapłan w starożytnym Rzymie, służący jednemu bogu. Kolegium flaminów składało się z 15 kapłanów. Najwyższy rangą był flamen Jowisza, zwany flamen Dialis. Dwaj kolejni to flamen Marsa flamen Martialis i Kwiryna flamen Quirinalis. Pozostali służyli mniejszym bogom i boginiom jak: Wulkan, Flora, Pomona.Flaminowie byli zapewne jednym z najstarszych (o ile nie najstarszym) kolegium kapłańskim Rzymu. O archaiczności pełnionej przez nich funkcji świadczy wiele rytualnych zakazów (tabu) i ograniczeń, jakie dotykały flaminów. M.in. flamen Dialis nie mógł jeździć konno, patrzeć na uzbrojone wojsko, składać przysiąg, strzyc włosów, jego strój nie mógł mieć żadnych węzłów itd. (pełną listę podaje Gelliusz w ks. X rozdz. 15).Etymologicznie termin flamen ma prawdopodobnie pochodzenie praindoeuropejskie, niektórzy uczeni sądzą, że pochodzi on od tego samego wyrazu prajęzykowego, co wyraz bramin.
  • El Flamen (en latín flamen,-inis) era un sacerdote romano que formaba parte del colegio de los flamines. Eran herencia de una antigüedad llena de sombras mistéricas. Su nombre, de la misma raíz indoeuropea que el término indio brahmán, hacía referencia al soplo (flatus) con el que encendían el fuego sagrado del altar. Eran los sacerdotes más prestigiosos de la Antigua Roma, equiparándose incluso a los pontífices.
  • Фламин в Древен Рим се нарича върховния жрец на държавните божества. Колегията на фламиниите имала 15 члена. С най-висок ранг са били жрецът на Юпитер (flamen Dialis) на Марс (flamen Martialis) и на Квирин (flamen Quirinalis). Те са отговаряли за ежедневните жертвоприношения. Върховният жрец на Юпитер е обличал специална тога. Имал е право на курулно кресло и един ликтор. Освен това е бил член на Римския Сенат.
  • Il flàmine (latino flamen, ossia accenditore del fuoco sull'Ara dei sacrifici) era il sacerdote dell'antica Roma preposto al culto di una specifica divinità da cui prendeva il nome e di cui celebrava il rito e le festività.I flamini erano distinti in flamini maggiori (latino Flamines maiores), tre, e in flamini minori (latino Flamines minores), dodici; ai primi fu successivamente aggiunto un flamine in onore di Giulio Cesare. In epoca imperiale furono istituiti dei flamini preposti al culto di imperatori defunti e da essi derivavano il nome.I flamini maggiori venivano nominati dal Collegium Pontificum presieduto dal Pontifex Maximus.L'etimologia del termine flamen è incerta, secondo alcuni deriverebbe da filum, il filo di lana posto sul copricapo, secondo altri da flare, soffiare per mantenere vivo il fuoco sacro. Non va dimenticato, tuttavia, l'accostamento al sanscrito brahman-bramino, appartenente alla casta sacerdotale, sulla base di un comune termine indeuropeo bhlagh-men.
  • Фламины (лат. flamines, единственное число flamen) — жрецы отдельных божеств в Древнем Риме.Должность фламинов была пожизненной; фламины делились на трёх старших, — избиравшихся из патрициев и осуществлявших культ Юпитера, Марса и Квирина, — и двенадцать младших, выбиравшихся из плебейских родов и служивших второстепенным богам (Вулкану, Флоре и т. д.).Считается, что должность трёх старших фламинов была учреждена при Нуме Помпилии. В эпоху империи к существующим 15 фламинам прибавились фламины обоготворённых императоров.Фламинами в начале своей карьеры были Юлий Цезарь и Нерон.Должность фламина Юпитера (flamen Dialis) обставлялась большим числом тщательно разработанных правил и табу. Например, ножка кровати, на которой он спит, должна была быть испачкана грязью, он не мог выходить из дому с непокрытой головой, ездить верхом, касаться живых козлов, сырого мяса, плюща, бобров и т. п.
  • Flâmine (em latim: Flamen) era, na religião romana, um sacerdote a quem era designado um dos deuses ou deusas patrocinados pelo Estado. Havia quinze flâmines na República Romana, dos quais os mais importantes eram os flamines maiores (ou "sacerdotes principais"), que serviam os três principais deuses romanos da chamada Tríade Arcaica; os doze restantes, dois dos quais são desconhecidos hoje em dia, eram os flamines minores ("sacerdotes menores").Os quinze flâmines faziam parte do Colégio Pontifício, que administrava a religião estatal em Roma. Quando o cargo de flâmine estava vago, um pontífice podia servir como substituto temporário - embora se saiba que apenas o pontifex maximus, o Máximo-Pontífice, tenha substituído o Flamen Dialis.A roupa oficial do flâmine, de tradição muito antiga, era um chapéu chamado de apex, e uma capa pesada de lã chamada de laena. Esta possuía duas camadas de tecido, além de extremidades com franjas, e era vestida sobre a toga do flâmine, com uma fivela que a segurava em torno da garganta. Já o apex era um gorro de couro, com uma alça que o prendia no queixo e uma ponta de madeira de oliveira em seu topo, como um fuso, com um pequeno chumaço de lã na sua base.
  • Een Flamen was in de Romeinse tijd een priester toegewijd aan de eredienst van een enkele god. De Flamines werden eerst door de comitia curiata gekozen, weten we van Aulus Gellius, later, na invoering van de lex domitia, door de comitia tributa.De meest aanzienlijke priesters (flamines maiores) waren: Flamen Dialis (Jupiter) (De meest sacrale persoon in Rome) Flamen Martialis (Mars) Flamen Quirinalis (Quirinus)De functie werd door Numa ingesteld, aldus de meeste schrijvers. In totaal waren er uiteindelijk vijftien flamines aangesteld. De overige twaalf waren: Flamen Volcanalis (Vulcanus) Flamen Floralis (Flora) Flamen Virbialis (Virbius) Flamen Volturnalis Flamen Palatualis Flamen Furinalis Flamen Falacris Flamen Carmentalis Flamen Laurentialis Flamen Lavinialis Flamen Lucullaris Flamen PomonalisHet typische gewaad van een priester bestond uit de apex, een muts met een olijfhouten pin erbovenop, de laena, een wollen band die rond de apex was gewikkeld en een laurierkrans.Van deze priesters is niet veel bekend, alleen de plichten van de Flamen Dialis zijn uitgebreid beschreven. Hij moest uit een patriciërsfamilie stammen en zijn ouders moesten volgens de oude rite zijn getrouwd (confarreatio). Als er een vacature was werden drie kandidaten genomineerd, waarvan er een werd uitgekozen door de comitia, die captus werd genoemd. Deze werd vervolgens door de Pontifex Maximus ingewijd, waarna hij niet meer onder gezag van zijn vader viel, recht op een lictor had en de toga praetexta mocht dragen. Tevens had hij zitting in de Senaat.De Flamen Dialis mocht geen knopen in zijn gewaad hebben, geen ring dragen, tenzij deze glad was en geen edelstenen had, geen eed zweren, zich niet ontkleden in de open lucht, niet onder wijnranken lopen, de stad niet langer dan een dag verlaten, geen paarden aanraken of berijden, geen meel, hond, klimop of geit aanraken of zelfs maar noemen of naar een legerafdeling buiten het pomerium kijken. Ook mocht niemand behalve hijzelf in zijn bed slapen en de doos met offerkoeken mocht onder geen beding in contact komen met zijn bed.
  • In ancient Roman religion, a flamen was a priest assigned to one of fifteen deities with official cults during the Roman Republic. The most important three were the flamines maiores (or "major priests"), who served the three chief Roman gods of the Archaic Triad. The remaining twelve were the flamines minores ("lesser priests"). Two of the minores cultivated deities whose names are now unknown; among the others are deities about whom little is known other than the name. During the Imperial era, the cult of a deified emperor (divus) also had a flamen.The fifteen Republican flamens were part of the Pontificial College which administered state-sponsored religion. When the office of flamen was vacant, a pontifex could serve as a temporary replacement, although only the Pontifex Maximus is known to have substituted for the Flamen Dialis.The official costume of a flamen, of great antiquity, was a hat called an apex and a heavy woolen cloak called a laena. The laena was a double-thick wool cloak with a fringed edge, and was worn over the flamen's toga with a clasp holding it around his throat. The apex was a leather skull-cap with a chin-strap and a point of olive wood on its top, like a spindle, with a little fluff of wool at the base of the spindle.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 176422 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 12251 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 72 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 102894543 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les flamines (singulier flamen en latin) sont des prêtres romains voués au culte d'un seul dieu. Sous la République, ils sont au nombre de 15 (3 flamines majeurs et 12 flamines mineurs), choisis pour certains par le grand pontife, élus par la plèbe pour d'autres. Ils vouent alors leur vie à un dieu particulier.
  • Ein Flamen (Plural: flamines) war in der altrömischen Religion der Einzel- und Opferpriester einer bestimmten Gottheit. Die Aufgabe der flamines war die Ehrung des ihnen zugeordneten Gottes bzw. der zugeordneten Göttin durch formalisierte Kulthandlungen wie die Durchführung von Trankopfern. Im Vergleich zu den durch Magistrate und Zeichendeuter durchgeführten Befragungs- und Sühneritualen hatten die Kulthandlungen der flamines geringes politisches Gewicht.
  • Flamen (flamines en plural) eren els sacerdots dedicats al culte d'un deu concret. Al nom de Flamen s'hi afegia el de la deïtat corresponent, per exemple els Flamen Dialis, els Flamen Martialis, o els Flamen Quirinales. N'eren quinze, tres escollits pel Pontífex Màxim, i els altres dotze per la plebs. Les dones dels flamen es deien Flamínica. Els municipis també tenien els seus flamines.
  • El Flamen (en latín flamen,-inis) era un sacerdote romano que formaba parte del colegio de los flamines. Eran herencia de una antigüedad llena de sombras mistéricas. Su nombre, de la misma raíz indoeuropea que el término indio brahmán, hacía referencia al soplo (flatus) con el que encendían el fuego sagrado del altar. Eran los sacerdotes más prestigiosos de la Antigua Roma, equiparándose incluso a los pontífices.
  • Фламин в Древен Рим се нарича върховния жрец на държавните божества. Колегията на фламиниите имала 15 члена. С най-висок ранг са били жрецът на Юпитер (flamen Dialis) на Марс (flamen Martialis) и на Квирин (flamen Quirinalis). Те са отговаряли за ежедневните жертвоприношения. Върховният жрец на Юпитер е обличал специална тога. Имал е право на курулно кресло и един ликтор. Освен това е бил член на Римския Сенат.
  • Фламины (лат. flamines, единственное число flamen) — жрецы отдельных божеств в Древнем Риме.Должность фламинов была пожизненной; фламины делились на трёх старших, — избиравшихся из патрициев и осуществлявших культ Юпитера, Марса и Квирина, — и двенадцать младших, выбиравшихся из плебейских родов и служивших второстепенным богам (Вулкану, Флоре и т. д.).Считается, что должность трёх старших фламинов была учреждена при Нуме Помпилии.
  • Een Flamen was in de Romeinse tijd een priester toegewijd aan de eredienst van een enkele god. De Flamines werden eerst door de comitia curiata gekozen, weten we van Aulus Gellius, later, na invoering van de lex domitia, door de comitia tributa.De meest aanzienlijke priesters (flamines maiores) waren: Flamen Dialis (Jupiter) (De meest sacrale persoon in Rome) Flamen Martialis (Mars) Flamen Quirinalis (Quirinus)De functie werd door Numa ingesteld, aldus de meeste schrijvers.
  • Il flàmine (latino flamen, ossia accenditore del fuoco sull'Ara dei sacrifici) era il sacerdote dell'antica Roma preposto al culto di una specifica divinità da cui prendeva il nome e di cui celebrava il rito e le festività.I flamini erano distinti in flamini maggiori (latino Flamines maiores), tre, e in flamini minori (latino Flamines minores), dodici; ai primi fu successivamente aggiunto un flamine in onore di Giulio Cesare.
  • In ancient Roman religion, a flamen was a priest assigned to one of fifteen deities with official cults during the Roman Republic. The most important three were the flamines maiores (or "major priests"), who served the three chief Roman gods of the Archaic Triad. The remaining twelve were the flamines minores ("lesser priests"). Two of the minores cultivated deities whose names are now unknown; among the others are deities about whom little is known other than the name.
  • Flâmine (em latim: Flamen) era, na religião romana, um sacerdote a quem era designado um dos deuses ou deusas patrocinados pelo Estado.
  • Flamen – kapłan w starożytnym Rzymie, służący jednemu bogu. Kolegium flaminów składało się z 15 kapłanów. Najwyższy rangą był flamen Jowisza, zwany flamen Dialis. Dwaj kolejni to flamen Marsa flamen Martialis i Kwiryna flamen Quirinalis. Pozostali służyli mniejszym bogom i boginiom jak: Wulkan, Flora, Pomona.Flaminowie byli zapewne jednym z najstarszych (o ile nie najstarszym) kolegium kapłańskim Rzymu.
  • Antzinako Erromako erlijioan, flamena (pluralez flamines) kultu ofizialak zituen 15 jainkoetatik baten gurtzaren arduradun zen apaiza zen. Haien izena, ustez aldareko su sakratua pizteko egindako putzadatik (flatus) dator. Garrantzitsuenak flamines maiores deritzotenak dira ( latinez, apaiz nagusiak), Erromako jainkorik garrantzitsuenak ( Hirukote Arkaikoa) gurtzen zituztenak. Beste hamabiak flamines minores izenekoak ( behe mailako apaizak) ziren.
rdfs:label
  • Flamines
  • Flamen
  • Flamen
  • Flamen
  • Flamen
  • Flamen
  • Flamen (Religion)
  • Flamen (religie)
  • Flamine
  • Flâmine
  • Фламин
  • Фламины
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of