La faïence est une terre cuite à base d'argile.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La faïence est une terre cuite à base d'argile. Il en existe deux types : la faïence stannifère, recouverte d'une glaçure stannifère (à base d'étain) opaque appelée engobe, qui masque totalement la pâte avec laquelle elle a été façonnée et lui donne son aspect caractéristique blanc et brillant, et la faïence fine, dont la pâte blanche ou légèrement ivoire, précuite puis décorée, est recouverte d'une glaçure plombifère (à base de plomb) transparente.La faïence est l'une des plus communes et des plus anciennes techniques utilisées en céramique. La découverte de la faïence, au IXe siècle et sa diffusion en Occident à la Renaissance représentèrent une avancée technique majeure : pour la première fois, le potier s'affranchissait des décors cloisonnés ou incisés pour délimiter les couleurs. Surtout, il pouvait utiliser le fond blanc pour exécuter une véritable peinture et reproduire des décors élaborés, susceptibles d'être inspirés par de grands artistes. Sur la glaçure blanche et poreuse, les couleurs pouvaient être posées au pinceau, sans risque de s'épancher sur le vernis. Elles ressortaient vivement, ce qui n'était pas possible avec le seul fond foncé de l'argile.
  • Faience or faïence (/faɪˈɑːs/ or /feɪ-/; French: [fajɑ̃s]) is the conventional name in English for fine tin-glazed pottery on a delicate pale buff earthenware body, originally associated with Faenza in northern Italy. The invention of a white pottery glaze suitable for painted decoration, by the addition of an oxide of tin to the slip of a lead glaze, was a major advance in the history of pottery. The invention seems to have been made in Iran or the Middle East before the ninth century. A kiln capable of producing temperatures exceeding 1,000 °C (1,830 °F) was required to achieve this result, the result of millennia of refined pottery-making traditions. The term is now used for a wide variety of pottery from several parts of the world, including many types of European painted wares, often produced as cheaper versions of porcelain styles.Technically, lead-glazed earthenware, such as the French sixteenth-century Saint-Porchaire ware, does not properly qualify as faience, but the distinction is not usually maintained.
  • ファイアンス焼き(ファイアンスやき、faience)とは、繊細な淡黄色の土の上に錫釉をかけた陶磁器を指す。北イタリアのファエンツァが名称の由来である。酸化スズを添加することで絵付けに適した白い釉薬が考案され、陶芸は大きく発展することになった。この発明はイランまたは中東のどこかで9世紀より以前になされたと見られている。錫釉陶器を焼くには1000℃以上の温度となる窯が必要である。技術的には錫釉陶器であっても例えば16世紀フランスのサン・ポルシエール(焼き)はファイアンス焼きではない。しかし、一般にはあまり厳密に区別することはない。
  • Fayence ist die von der italienischen Stadt Faenza abgeleitete französische Bezeichnung für einen Teilbereich kunsthandwerklich hergestellter Keramik. Bei Fayencen handelt es sich um ungesintertes Irdengut, dessen gelblich-grauer oder rötlich bis bräunlicher, poröser Scherben mit einer weiß (selten farbig) deckenden Glasur überzogen ist. Dabei ist ein wesentlicher Bestandteil der Glasur Zinnfritte. Fayencen sind meist blau oder mehrfarbig bemalt.
  • Tembikar glasir bening atau faïence (bahasa Perancis) adalah istilah untuk tembikar halus berlapis timah di atas sebuah badan berkulit pucat ramping, dan seringkali diasosiasikan dengan kota Faenza, bagian utara dari Italia. Penemuan tembikar glasir putih yang cocok untuk dekorasi bercat, ditambah dengan penambahan zat oxide of tin untuk memberikan efek mengkilat, adalah bagian sejarah tembikar yang penting. Tembikar ini berasal dari Iran atau Timur Tengah sebelum abad ke-19. Sebuah tempat pembakaran tembikar yang mampu menghasilkan pembakaran dengan suhu lebih panas dari 1.000 derajat Celcius dibutuhkan untuk mendapatkan hasil terbaik.Secara teknis, tembikar berglasir timah, seperti tembikar yang ditemukan dari peradaban Perancis pada abad 16 (Saint-Porchaire ware), bukan merupakan faience, tetapi pembedaan biasanya tidak dilakukan.
  • A fajansz (másik megnevezése: majolika, angolul: faience, franciául: faïence) fehérre vagy sárgára égetett, érdes törésű és át nem tetsző agyagú, ónos bevonattal ellátott kerámiatárgy. Nevét az olasz Faenza városról kapta. Az agyagot korongon, rendszerint gipszmintákban formálják, és terrakottára égetik. Az ónos máz az egyszer égetett tárgyakra kerül.A ókori egyiptomi művészetnél ezen kívül találkozhatunk az egyiptomi fajansz kifejezéssel is, amely azonban eltérő technikát jelöl. Ezeket a tárgyakat kvarckeverékből készítették (főleg kék vagy zöld színekben), és üvegszerű mázzal vonták be.
  • La faiança és un material ceràmic fet d'argila, recobert d'un acabat exterior vitri a base d'estany que li dóna un aspecte blanc i brillant característic. La faiança és una de les tècniques més antigues i utilitzades en ceràmica. La faiança és una tècnica molt concreta de la ceràmica que no s'ha de confondre amb la terrissa, un terme genèric, o amb la porcellana, una altra tècnica ceràmica amb cobertura d'esmalt blanc. Les primeres peces de ceràmica estannífera semblen haver-se produït a l'Iraq cap al segle IX, els fragments més antics es van descobrir durant la primera guerra mundial, en el palau de Samarra, al nord de Bagdad. La tècnica fou posteriorment utilitzada a Egipte, on s'han trobat peces de collarets i restes de ceràmica elaborada amb faiança en tombes tan antigues com el període predinàstic d'Egipte, a les cultures Naqada (3500-3200 a. C.), per passar a Pèrsia i Al-Andalus (estenent-se cap a tota Espanya) abans d'estendre's cap a Itàlia durant el Renaixement, cap al segle XVI arribà a Holanda i posteriorment a Anglaterra, França i altres països europeus.
  • Fajans – rodzaj ceramiki, wytwarzanej z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany.Po wypaleniu (w temperaturach przekraczających 1000°C) wyroby fajansowe mają kolor od białego do jasnokremowego. Wytwarza się je najczęściej w wersji powleczonej nieprzezroczystym szkliwem.Nazwą "fajans" obejmuje się obecnie także znane już z prehistorycznych wykopalisk odmiany wyrobów ceramicznych, znanych w Egipcie od czwartego tysiąclecia p.n.e., oraz w dolinie Indusu kilkanaście stuleci później.W Europie próby wypalania ceramiki podobnej do znanych wcześniej wyrobów majolikowych ze śródziemnomorskiej wyspy Majorka podjęto na początku XV wieku we włoskim mieście Faenza. Od nazwy miasta wzięła się powszechnie dziś stosowana nazwa "fajans".W Europie północnej wytwórnie fajansu pojawiły się najpierw we Francji (Lunéville, Nevers, Rouen, Moustiers, Marsylia) i Niderlandach, w okolicach holenderskiego miasta Delft, później także w Niemczech i innych krajach, w tym w Polsce.Współczesne polskie wytwórnie fajansu znajdują się m.in. we Włocławku, Ćmielowie i w Kole.Z fajansu wytwarza się umywalki, muszle klozetowe, talerze.
  • Faiantza kanpoaldea beiraztatua duen zeramikazko materiala da. Izenaren jatorria Ravena ondoko Faenza hiriaren aldaeratik dator.Zeramika hau, aurretik, ash izeneko landare bat edo natroia bezalako alkalino erako material eranskari batekin nahasten zen hondarra edo kuartzo bikortsuz eginiko ore batetik abiatuta lortzen zen. Ondoren, orea labe batean berotzen zen, non, nahasketa horretako osagai sodikoa kanpoan kontzentratzen zen, gainazalean amaiera beirakara eder bat zuen zatia lortuz.Kolorerik ohikoenak honako hauek dira: urdin argia, urdin berdexka eta okrea. Kolore hauek, kobre, burdin, kobalto eta manganeso pigmentuak erabiliz lortzen ziren.
  • A faiança é uma forma de cerâmica branca, que possui uma massa cerâmica menos rica em caulim do que a porcelana e é associada a argilas mais plásticas. São massas porosas de coloração branca ou marfim e precisam de posterior vitrificação. Uma classificação usual da cerâmica branca baseia-se no teor em peso da água absorvida pelo corpo cerâmico: a faiança é um dos tipos mais porosos, apresentando absorção geralmente superior a 3%.Os produtos de faiança são compostos de massas semelhantes ao grés (matérias-primas menos puras, podendo incluir rochas cerâmicas como granito, pegmatito e filito como fundentes, ao invés de feldspato puro), mas usualmente podem incorporar, diferentemente da composição do grés, fundentes carbonáticos, portadores dos minerais calcita e dolomita. As peças de faiança são fabricadas a temperaturas inferiores a 1250 °C e caracterizam-se pela menor resistência do que as porcelanas e o grés. Seus produtos incluem aparelhos de jantar, aparelhos de chá, xícaras e canecas, peças decorativas etc.
  • Faience o faïence (dal nome francese della città di Faenza) o faenza è il nome con cui spesso si identifica la maiolica.Nel campo dell'archeologia il termine indica un particolare tipo di materiale vetroso, caratterizzato da fase amorfa inferiore al 20% del proprio volume totale.
  • Se denomina fayenza, en arqueología, a las piezas de cierto material cerámico de acabado exterior vítreo, muy utilizado en el Antiguo Egipto para la elaboración de pequeñas estatuas, amuletos, y otros motivos decorativos. El origen del nombre, sin embargo es italiano («faienza», la antigua "Faventia"), referido a la ciudad homónima, famosa por sus mayólicas de esmalte blanco decorado con elegancia y sobriedad. En los manuales de arte y arqueología es sinónimo de mayólica.En el campo de la alfarería y la cerámica tradicionales, se llama fayenza a la loza fina (conseguida con una mezcla arcillo-silícea) cocida entre los mil y los mil trescientos grados centígrados, que posteriormente se cubre con esmalte opaco mezclando plomo y estaño.
  • Fajáns (z franc. faïence, it. Faenza) je proslavený druh hrnčířských výrobků nažloutlé nebo načervenalé barvy, které jsou pokryty bílou neprůhlednou glazurou. Jsou považovány za jemnou keramiku, i když vzhledem často připomínají porcelán.
  • Фаянс (фр. faïence, от названия итальянского города Фаэнца, где производился фаянс), керамические изделия (облицовочные плитки, архитектурные детали, посуда, умывальники, унитазы и др.), имеющие плотный мелкопористый черепок (обычно белый), покрытые прозрачной или глухой (непрозрачной) глазурью. Для изготовления фаянса применяются те же материалы, что и для производства фарфора (меняется лишь соотношение компонентов), и сходная технология (различия в режиме обжига). Высшим сортом фаянса считается Опак.
  • Faience is een type aardewerk dat met een ondoorzichtige witte laag geglazuurd is om het op Chinees porselein te laten lijken. Dit glazuur werd voor het eerst in de 9de eeuw in Bagdad ontwikkeld en werd via Spanje en Italië in de rest van Europa geïntroduceerd. Bij twijfel of een stuk keramiek van porselein is of van faience, kan men kijken of er een scherfje af is. Is het keramiek van binnen bruin of beige, dan is het faience. De scherf van porselein is altijd wit.Het stuk aardewerk wordt eerst gebakken in de oven (biscuit). Vervolgens wordt het overgoten met een glazuur met lood- en tinoxiden en weer gebakken. Bij de tweede baklaag vormen de oxiden een verbinding met het potaschsilicaat in de klei. Hierdoor krijgt het aardewerk een wit uiterlijk. Loodoxiden geven een extra glans.Het aardewerk kan vooraf gedecoreerd worden met een "onderglazuurverf". Deze wordt aangebracht voordat het aardewerk voor de tweede keer gebakken wordt. De schildering versmelt tijdens het bakken met de glazuurlaag en wordt er zo ingebrand. Correcties zijn dan niet meer mogelijk.In Italië, Frankrijk, Scandinavië en Spanje wordt dit type aardewerk majolica genoemd. In Nederland wordt het Delfts Blauw of delftse faience genoemd. Ook wel Harlings Aardewerk of Makkums. In Engeland wordt hetzelfde type English Delftware genoemd. Het woord faience is afgeleid van Faenza, een plaats in Italië waarvan de pottenbakkerijen in het midden van de vijftiende eeuw internationaal vermaard waren.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 39098 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 20448 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 143 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110114780 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Faience
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • faïence
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La faïence est une terre cuite à base d'argile.
  • ファイアンス焼き(ファイアンスやき、faience)とは、繊細な淡黄色の土の上に錫釉をかけた陶磁器を指す。北イタリアのファエンツァが名称の由来である。酸化スズを添加することで絵付けに適した白い釉薬が考案され、陶芸は大きく発展することになった。この発明はイランまたは中東のどこかで9世紀より以前になされたと見られている。錫釉陶器を焼くには1000℃以上の温度となる窯が必要である。技術的には錫釉陶器であっても例えば16世紀フランスのサン・ポルシエール(焼き)はファイアンス焼きではない。しかし、一般にはあまり厳密に区別することはない。
  • Fayence ist die von der italienischen Stadt Faenza abgeleitete französische Bezeichnung für einen Teilbereich kunsthandwerklich hergestellter Keramik. Bei Fayencen handelt es sich um ungesintertes Irdengut, dessen gelblich-grauer oder rötlich bis bräunlicher, poröser Scherben mit einer weiß (selten farbig) deckenden Glasur überzogen ist. Dabei ist ein wesentlicher Bestandteil der Glasur Zinnfritte. Fayencen sind meist blau oder mehrfarbig bemalt.
  • Faience o faïence (dal nome francese della città di Faenza) o faenza è il nome con cui spesso si identifica la maiolica.Nel campo dell'archeologia il termine indica un particolare tipo di materiale vetroso, caratterizzato da fase amorfa inferiore al 20% del proprio volume totale.
  • Fajáns (z franc. faïence, it. Faenza) je proslavený druh hrnčířských výrobků nažloutlé nebo načervenalé barvy, které jsou pokryty bílou neprůhlednou glazurou. Jsou považovány za jemnou keramiku, i když vzhledem často připomínají porcelán.
  • Фаянс (фр. faïence, от названия итальянского города Фаэнца, где производился фаянс), керамические изделия (облицовочные плитки, архитектурные детали, посуда, умывальники, унитазы и др.), имеющие плотный мелкопористый черепок (обычно белый), покрытые прозрачной или глухой (непрозрачной) глазурью. Для изготовления фаянса применяются те же материалы, что и для производства фарфора (меняется лишь соотношение компонентов), и сходная технология (различия в режиме обжига).
  • Fajans – rodzaj ceramiki, wytwarzanej z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany.Po wypaleniu (w temperaturach przekraczających 1000°C) wyroby fajansowe mają kolor od białego do jasnokremowego.
  • Tembikar glasir bening atau faïence (bahasa Perancis) adalah istilah untuk tembikar halus berlapis timah di atas sebuah badan berkulit pucat ramping, dan seringkali diasosiasikan dengan kota Faenza, bagian utara dari Italia. Penemuan tembikar glasir putih yang cocok untuk dekorasi bercat, ditambah dengan penambahan zat oxide of tin untuk memberikan efek mengkilat, adalah bagian sejarah tembikar yang penting. Tembikar ini berasal dari Iran atau Timur Tengah sebelum abad ke-19.
  • Faience is een type aardewerk dat met een ondoorzichtige witte laag geglazuurd is om het op Chinees porselein te laten lijken. Dit glazuur werd voor het eerst in de 9de eeuw in Bagdad ontwikkeld en werd via Spanje en Italië in de rest van Europa geïntroduceerd. Bij twijfel of een stuk keramiek van porselein is of van faience, kan men kijken of er een scherfje af is. Is het keramiek van binnen bruin of beige, dan is het faience.
  • Faiantza kanpoaldea beiraztatua duen zeramikazko materiala da. Izenaren jatorria Ravena ondoko Faenza hiriaren aldaeratik dator.Zeramika hau, aurretik, ash izeneko landare bat edo natroia bezalako alkalino erako material eranskari batekin nahasten zen hondarra edo kuartzo bikortsuz eginiko ore batetik abiatuta lortzen zen.
  • Faience or faïence (/faɪˈɑːs/ or /feɪ-/; French: [fajɑ̃s]) is the conventional name in English for fine tin-glazed pottery on a delicate pale buff earthenware body, originally associated with Faenza in northern Italy. The invention of a white pottery glaze suitable for painted decoration, by the addition of an oxide of tin to the slip of a lead glaze, was a major advance in the history of pottery. The invention seems to have been made in Iran or the Middle East before the ninth century.
  • A fajansz (másik megnevezése: majolika, angolul: faience, franciául: faïence) fehérre vagy sárgára égetett, érdes törésű és át nem tetsző agyagú, ónos bevonattal ellátott kerámiatárgy. Nevét az olasz Faenza városról kapta. Az agyagot korongon, rendszerint gipszmintákban formálják, és terrakottára égetik. Az ónos máz az egyszer égetett tárgyakra kerül.A ókori egyiptomi művészetnél ezen kívül találkozhatunk az egyiptomi fajansz kifejezéssel is, amely azonban eltérő technikát jelöl.
  • A faiança é uma forma de cerâmica branca, que possui uma massa cerâmica menos rica em caulim do que a porcelana e é associada a argilas mais plásticas. São massas porosas de coloração branca ou marfim e precisam de posterior vitrificação.
  • La faiança és un material ceràmic fet d'argila, recobert d'un acabat exterior vitri a base d'estany que li dóna un aspecte blanc i brillant característic. La faiança és una de les tècniques més antigues i utilitzades en ceràmica. La faiança és una tècnica molt concreta de la ceràmica que no s'ha de confondre amb la terrissa, un terme genèric, o amb la porcellana, una altra tècnica ceràmica amb cobertura d'esmalt blanc.
  • Se denomina fayenza, en arqueología, a las piezas de cierto material cerámico de acabado exterior vítreo, muy utilizado en el Antiguo Egipto para la elaboración de pequeñas estatuas, amuletos, y otros motivos decorativos. El origen del nombre, sin embargo es italiano («faienza», la antigua "Faventia"), referido a la ciudad homónima, famosa por sus mayólicas de esmalte blanco decorado con elegancia y sobriedad.
rdfs:label
  • Faïence
  • Faiantza
  • Faiança
  • Faiança
  • Faience
  • Faience
  • Faience (aardewerk)
  • Fajans
  • Fajansz
  • Fajáns
  • Fayence
  • Fayenza
  • Tembikar glasir bening
  • Фаянс
  • ファイアンス焼き
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:product of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:activités of
is prop-fr:collections of
is prop-fr:profession of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of