Dans l'Égypte antique, la fête-Sed (heb-sed) était la fête de jubilé célébrée traditionnellement à partir de la trentième année de règne d'un pharaon. Elle fait partie de la tradition pharaonique qui débuta avec les premières dynasties (notamment sous Pépi Ier) et perdurera au moins jusqu'à la XXIIe dynastie.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Dans l'Égypte antique, la fête-Sed (heb-sed) était la fête de jubilé célébrée traditionnellement à partir de la trentième année de règne d'un pharaon. Elle fait partie de la tradition pharaonique qui débuta avec les premières dynasties (notamment sous Pépi Ier) et perdurera au moins jusqu'à la XXIIe dynastie.
  • Das Sedfest war ein altägyptisches Fest, bei dem der König eine zentrale Rolle einnahm. Die ältesten Belege reichen in die frühdynastische Zeit zurück, seit der Spätzeit wurde es zwar möglicherweise nicht mehr gefeiert, spielte aber immer noch bis in die Ptolemäerzeit eine wichtige Rolle in den Königsdarstellungen. Abbildungen des Sedfestes sind im Alten Reich erstmals im Südgrab des Djoser, im Sonnenheiligtum des Niuserre und in den Totentempeln des Sahure, Teti II. sowie des Pepi II. zu finden. Die Quellensituation zum Sedfest ist sehr lückenhaft, die vollständigste Darstellung findet sich im Sonnenheiligtum des Niuserre. In dessen Regierungszeit erfuhr das Sedfest eine Aufwertung seiner Bedeutung, da es seither Bestandteil der Festzeremonien im Haupttempel war, nachdem in der Vorzeit dieser Kult in einem kleineren Sonnentempel abseits des Haupttempels vollzogen wurde. Hauptfunktion war offenbar die Erneuerung der Macht des Königs, entsprechend wurde es nach der Vorstellung der alten Ägypter auch im Jenseits gefeiert.
  • El festival Heb Sed, Festa Sed o Festa de la Renovació del poder reial és una celebració política i religiosa centrada en la persona del faraó. Les informacions més antigues la daten de, com a mínim, el Període arcaic (del 3000 al 2686 aC aproximadament). El nom prové d'un déu egípci amb forma de llop anomenat Wepwawet o Sed. Sembla que la festa i els rituals provenen d'una celebració més antiga, possiblement originada durant el regnat del rei Escorpí II, anomenada Festa de la Unificació (de les dues Terres, l'Alt i el Baix Egipte).La celebració s'organitzava per a commemorar el trentè aniversari de la coronació del monarca. A partir d'aquí es repetia cada tres anys fins a la mort del rei. Pocs faraons van arribar a celebrar-lo i encara menys a repetir-lo. És molt possible que Ramsès II fos un dels pocs faraons, sinó l'únic, que el va repetir fins a 14 vegades. Se sap pels registres i per les restes arqueològiques que el festival encara es celebrava en temps d'Osorkón II, de la dinastia XXII.El festival simbolitzava la renovació vital i l'enfortiment del faraó com a regent i com a ésser semi-diví, amb el suport dels principals déus, i la seva capacitat per a mantenir la Maat, l'ordre còsmic personificat en la deesa del mateix nom, que també simbolitzava l'equilibri, la justícia, la fortalesa del país enfront dels enemics i la pau. Molts faraons van modificar les dates d'organització del festival i el van celebrar molt abans del termini establert. En les èpoques més antigues o bé quan es celebrava "fora de termini", el festival també es relacionava amb la fecunditat del faraó (personalitzat en el déu Sokar), quan arribava a la vellesa i perdia la capacitat de tenir fills també perdia la capacitat per a "fecundar" el país, és a dir, d'aconseguir que el riu Nil es desbordés en la mesura adequada i fertilitzes el país sense destruir-lo. Es creu que al principi, i de forma similar a altres cultures del Nord d'Àfrica, existia la premisa que si el faraó no passava les proves a les quals se'l sotmetia, podia ser sacrificat pels sacerdots. El festival també estava estretament relacionat amb un altre festival, el celebrat en honor al déu Min, representat per un brau blanc amb un símbol del Sol entre les banyes, i també relacionat directament amb el rei i la fertilitat. Un faraó de la tercera dinastia, Djoser, va fer construir una reproducció en pedra del recinte del festival a la necròpolis de Saqqara, que formava part del complex del seu mausoleu junt amb altres edificacions i la coneguda piràmide esglaonada dissenyada per Imhotep. Altres faraons posteriors van representar el recinte de la Heb Sed en relleus als seus temples mortuoris.
  • A szed-ünnep (ḥb sd, heb szed) egy ókori egyiptomi ünnep, melyet abból a célból tartottak, hogy a már huzamosabb ideje a trónon lévő fáraót szimbolikusan megfiatalítsák. Ezt az ünnepet rendszerint a fáraó 30. uralkodási évében tartották meg először, utána pedig kb. háromévenként, de több uralkodó is volt, aki eltért ettől a hagyománytól és korábban megrendezte.
  • Хеб-сед — древнеегипетский «праздник хвоста», который с пышностью отмечался в тридцатый год правления фараона и затем, как правило, каждые следующие три года его царствования. Только царица Хатшепсут отметила хеб-сед раньше этого срока, в шестнадцатый год своего правления. Зачастую празднование сопровождалось возведением особого храма, из которых наиболее известен храмовый комплекс, возведённый Осорконом II в Бубастисе. Праздник имеет весьма древнее происхождение и, по-видимому, отмечался уже во времена Дена и Джосера. Хвост животного был в то время необходимым предметом царского облачения; позднее в церемониалах его заменил джед. По мнению отдельных исследователей, праздник знаменовал магическое восстановление мужских сил царя и тем самым плодородия подвластной ему страны, заменив более древний обряд убиения состарившегося вождя.
  • Con il termine di Heb-Sed ("festa di Sed" o "festa giubilare"), si suole intendere una cerimonia che veniva celebrata dagli antichi Re egiziani al compimento del loro trentesimo anno di regno. Secondo l'ipotesi più discussa, avanzata in origine da Petrie (e forse influenzata dalle nozioni di Frazer), si ritiene che l'Heb-Sed derivi dall'antichissima usanza, risalente al periodo protodinastico, di mettere a morte il re quando questi, data l'età avanzata, non fosse più stato in grado di difendere il proprio popolo. La cerimonia, perciò, doveva servire al regnante per dimostrare la sua ancor valida vigoria fisica. Nel recinto della piramide a gradoni di Re Djoser (III Dinastia, a Saqqara) si trovano due strane costruzioni a forma di lettera "B" che si ritiene costituissero una sorta di "mete" tra cui il re doveva eseguire una corsa rituale.Sempre sulla scia di Petrie, il rito sarebbe consistito anche nel portare il sovrano ad una sorta di catalessi procurata da una pozione di fiori di loto, e dopo aver raggiunto questo stato, il re veniva deposto dai sacerdoti in un sarcofago, ove restava per diversi giorni. Al risveglio risultava in perfetta forma fisica e mentale, sicché il re si "rigenerava" riacquistando il proprio vigore; successivamente, la festa veniva ripetuta con cadenza non periodica.Benché non certo, lo sviluppo effettivo della cerimonia durava circa due mesi ed era suddivisa in tre fasi: nella prima veniva ripetuto il cerimoniale di incoronazione; nella seconda aveva ampio ruolo la famiglia del sovrano; nella terza veniva eretto il pilastro djed simbolo di eternità.Alcuni sovrani celebrarono la Heb Sed varie volte, ed anche prima dei trent'anni di regno.
  • Het Sed-festival of Heb sed ("feest van de staart") was een jubileumfeest van vernieuwing in het Oude Egypte om een nieuwe fase in de regering van de farao te vieren. Het eerste 'jubileum' van de koning werd gehouden als hij 30 jaar op de troon zat. Hij diende bij die gelegenheid blijk te geven van zijn fitheid en potentie. Men nam algemeen aan dat het land enkel vruchtbaar kon zijn indien ook de vruchtbaarheid van de koning intact was. Na een lang ritueel trok hij zich terug in een naos, vaak met afbeeldingen van de godheid Min om er met de priesteres in een hieros gamos te treden. De volgende Heb sed feesten kwamen er na elke drie jaar. De hele bevolking deed erin mee. Meestal zijn er afbeeldingen te zien van een koning die naast de Apis-stier rent, of zittende met een Heb-sed mantel en de rode en de witte Egyptische kronen in een Heb-sed-paviljoen. De koning droeg ook een ceremoniële stierenstaart als teken van zijn status.De belangrijkste bronnen voor de rituelen en ceremonies (publieke en geheime) die plaatsvonden tijdens het festival zijn: De zonnetempel van Nioeserre in Aboe Gorab. Amenhotep III, jaren 30, 34 en 37, in de tempel van Soleb. De tempel van Bastet in Bubastis met koning Osorkon II.Enkele andere koningen die Sed-festivals vierden zijn: Narmer. De afbeelding op de knotskop is waarschijnlijk de oudste afbeelding van een Sed-festival. Djoser in zijn piramidecomplex dat op twee plaatsen met het Sed-festival te maken had: Het zuidelijk graf en het Heb-sed-hof. Ramses II die gedurende zijn lange regeringsperiode vele Sed-festivals vierde.
  • Heb Sed, Fiesta Sed o Fiesta de renovación real fue posiblemente la más importante celebración de los soberanos del antiguo Egipto. El propósito de esta festividad parece haber sido la renovación de la fuerza física y la energía sobrenatural del faraón.Está documentada, junto a otras fiestas egipcias, en la Piedra de Palermo desde tiempos de la primera dinastía, perdurando hasta el periodo Ptolemaico, cuando esta ceremonia fue traducida al griego como "fiesta de los treinta años". Algunos faraones, como Amenhotep III y Ramsés II, parecen haber celebrado su primer Heb Sed durante el año 30º o 31º de su reinado y posteriormente cada tercer año, estimándose que fue la norma general para celebrar la fiesta, aunque hubo algunas excepciones. No perdura ningún manuscrito que relate claramente esta fiesta quedando sólo inscripciones pictóricas como únicos testimonios, donde se representan diversos episodios pero sin especificar el orden de los acontecimientos. Uno de los conjuntos de escenas mejor preservados se encontró en el Templo Solar del faraón Nyuserra-Iny, en Abu Gurab, aunque los bajorrelieves del templo se hallan dispersos en varias colecciones.Las fiestas Sed se celebraban el primer día del mes de Tybi en la estación de Peret, más o menos el primer mes de invierno y duraban 10 días.
  • Фестивалът Сед (още наричан Хеб Сед или „пира на опашката“) е древноегипетска церемония, която се провежда за да се чества трайното царуване на фараона. Името на фестивала произлиза от египетския бог-вълк, сред чиито имена са Уепаует или Сед. Думата опашка идва от традицията животинска опашка да се прикача отзад на дрехата на фараона в ранната древноегипетска история. По всяка вероятност този фестивал замества древна традиция и ритуал по убиване на фараон, който не може да управлява повече, поради възраст или болест.Този фестивал се провежда за първи път на 30-тата година от царуването на фараона и като правило се повтаря след това на всеки три години. Единствено царица Хатшепсут престъпва това правило и отпразнува своя Хеб Сед на 16-тата година от царуването си. Фестивалът е древен и се празнува още по времето на Ден и Джосер.
  • Heb Seda edo Sed Jaia, ziur aski, Antzinako Egiptoko faraoien ospakizunik garrantzitsuena izan zen. Jaialdi honen xedea, faraoiaren naturaz gaindiko energia eta indar fisikoaren berriztapena zen, dirudienez.Palermoko Harrian dokumentatua dago, I. dinastiako garaitik, Ptolomeotar dinastia arte mantenduz, zeremonia, hau, grezierara, "hogeita hamar urteen jaia" bezala itzuli izan zenean. Faraoi batzuek, Amenofis III.a eta Ramses II.ak bezala, dirudienez, euren lehen Heb Seda, euren erregealdiko 30 edo 31. urtean ospatu zuten, eta, ondoren, hirugarren urte bakoitzean, jaialdia ospatzeko arau orokorra izan zela ustez, salbuespen batzuk egon ziren arren.Ez da mantendu jaialdi hau argi azaltzen duen eskuizkriburik, lekukotza bakar bezala, margolan inskripzioak bakarrik geratu direlarik, non atal ezberdinak irudikatzen diren, baina gertaeren ordena kronologikoa zehaztu gabe. Hoberen kontserbatuta dagoen eszena multzoa, Nyuserra faraoiaren Eguzki Tenpluan aurkitu zen, Abu Guraben, tenpluko baxuerliebeak, zenbait bildumatan sakabanatuta aurkitzen diren arren.
  • The Sed festival (ḥb-sd, conventional pronunciation /sɛd/; also known as Heb Sed or Feast of the Tail) was an ancient Egyptian ceremony that celebrated the continued rule of a pharaoh. The name is taken from the name of an Egyptian wolf god, one of whose names was Wepwawet or Sed.The less-formal feast name, the Feast of the Tail, is derived from the name of the animal's tail that typically was attached to the back of the pharaoh's garment in the early periods of Egyptian history. This tail might have been the vestige of a previous ceremonial robe made out of a complete animal skin.Despite the antiquity of the Sed Festival and the hundreds of references to it throughout the history of Ancient Egypt, the most detailed records of the ceremonies—apart from the reign of Amenhotep III—come mostly from "relief cycles of the Fifth Dynasty king Neuserra... in his sun temple at Abu Ghurab, of Akhenaten at East Karnak, and the relief cycles of the Twenty-second Dynasty king Osorkon II... at Bubastis."The ancient festival might, perhaps, have been instituted to replace a ritual of murdering a pharaoh who was unable to continue to rule effectively because of age or condition. Eventually, Sed festivals were jubilees celebrated after a ruler had held the throne for thirty years and then every three (or four in one case) years after that. They primarily were held to rejuvenate the pharaoh's strength and stamina while still sitting on the throne, celebrating the continued success of the pharaoh. There is clear evidence for early pharaohs celebrating the Heb Sed, such as the first dynasty pharaoh Den and the third dynasty Djoser. In the Pyramid of Djoser there are two boundary stones in his Heb Sed court, which is within his pyramid complex. He also is shown performing the Heb Sed in a false doorway inside his pyramid.Sed festivals implied elaborate temple rituals and included processions, offerings, and such acts of religious devotion as the ceremonial raising of a djed, the base or sacrum of a bovine spine, a phallic symbol representing the strength, "potency and duration of the pharaoh's rule". One of the earliest Sed festivals for which we have substantial evidence is that of the sixth dynasty pharaoh Pepi I in the South Saqqara Stone Annal document. The most lavish, judging by surviving inscriptions, were those of Ramesses II and Amenhotep III. Sed festivals still were celebrated by the later Libyan-era kings such as Shoshenq III, Shoshenq V, Osorkon I, who had his second Heb Sed in his 33rd year, and Osorkon II, who constructed a massive temple at Bubastis complete with a red granite gateway decorated with scenes of this jubilee to commemorate his own Heb Sed. Pharaohs who followed the typical tradition, but did not reign so long as 30 years had to be content with promises of "millions of jubilees" in the afterlife.Several pharaohs seem to have deviated from the traditional 30-year tradition, notably two pharaohs of the eighteenth dynasty, Hatshepsut and Akhenaten, rulers in a dynasty that was recovering from occupation by foreigners, reestablishing itself, and redefining many traditions. Hatshepsut, an extremely successful pharaoh, celebrated her Sed jubilee at Thebes—in what some Victorian-era historians insist was only her sixteenth regnal year—but she did this by counting the time she was the strong consort of her weak husband, and some recent research indicates that she did exercise authority usually reserved for pharaohs during his reign, thereby acting as a co-ruler rather than as his Great Royal Wife, the duties of which were assigned to their royal daughter. Upon her husband's death, the only eligible male in the royal family was a stepson and nephew of hers who was a child. He was made a consort and, shortly thereafter, she was crowned pharaoh. Some Egyptologists, such as Von Beckerath, in his book Chronology of the Egyptian Pharaohs, speculate that Hatshepsut may have celebrated her first Sed jubilee to mark the passing of 30 years from the death of her father, Thutmose I, from whom she derived all of her legitimacy to rule Egypt. He had appointed his daughter to the highest administrative office in his government, giving her a co-regent's experience at ruling many aspects of his bureaucracy. This reflects an oracular assertion supported by the priests of Amun-Re that her father named her as heir to the throne.Akhenaten made many changes to religious practices in order to remove the stronghold on the country by the priests of Amun-Re, whom he saw as corrupt. His religious reformation may have begun with his decision to celebrate his first Sed festival in his third regnal year. His purpose may have been to gain an advantage against the powerful temple, since a Sed-festival was a royal jubilee intended to reinforce the pharaoh's divine powers and religious leadership. At the same time he also moved his capital away from the city that these priests controlled.
  • Sed (egip. heb–sed) - "rytuał trzydziestolecia"; święto odrodzenia i odnowienia władzy królewskiej obchodzone w 30 rocznicę koronacji władcy. Miało na celu symboliczne "odmłodzenie" władcy i potwierdzenie jego fizycznej sprawności, która stanowiła legitymizację jego władzy oraz potwierdzenia lojalności poddanych względem panującego. Było też powtarzane później co kilka lat, zazwyczaj co 3-4 lata.Pochodzenie nazwy święta jest niepewne. Mogła ona pochodzić od byczego ogona, mogła się też wywodzić od boga Seda.Nie znamy też rodowodu święta. Rytuał wywodzi się prawdopodobnie z prehistorycznych obrzędów, kiedy to fizyczna sprawność wodza miała wielkie znaczenie. Pierwsze przedstawienia święta sed wywodzą się z czasów Dena. Pierwsza dokładna data obchodzenia tego święta pochodzi z czasów Pepiego I; wiadomo, że obchodził je w 18 roku swojego panowania.Ceremonie święta odbywały się w specjalnie wzniesionym kompleksie budowli, w obecności zgromadzonych dostojników państwowych. W przeddzień głównych uroczystości, w Memfis odbywała się ceremonia podniesienia filara Dżed - symbolu trwałości, w której uczestniczył władca osobiście wraz z kapłanami.Ceremoniał obejmował kilkanaście obrzędów, w tym:intronizację króla, wyrażającą się ponownym przyjęciem koron i insygniów władzy w dwóch oddzielnych pawilonach, jednym Górnego, a drugim – Dolnego Egiptuhołd dostojnikówbieg władcy z insygniami władzy lub innymi symbolicznymi przedmiotami, między również symbolicznymi punktami granicznymi Ziemi i Nieba, co miało potwierdzać jego władzę nad obiema tymi sferamiprocesje z władcą w lektyce, odwiedzającym bóstwa w ich kaplicach, co było połączone ze składaniem im ofiar, co miało skutkować obdarzeniem faraona przez te bóstwa swoją mocą, zapaleniu "nowego ognia" zapewniającego Egiptowi światło i życiew późniejszych czasach - wypuszczenie przez władcę 4 strzał w 4 strony świata dla odpędzenia sił Ciemności i podkreślenia prawa swojego do panowania nad całym Egiptem oraz prawa Egiptu do panowania nad całym światem Faktycznie ceremoniał był odprawiany najczęściej o wiele wcześniej. Znamy tylko dwóch faraonów, którzy regularnie odprawiali to święto: Amenhotepa III, który uczestniczył w nich w 30, 34 i 37 roku panowania, oraz Ramzesa II, który je obchodził 14 razy między 30 i 66 rokiem swego panowania. To właśnie Amenhotep nakazał kapłanom przetrząsnąć archiwa świątynne w celu odtworzenia najdawniejszych rytuałów święta sed i wprowadził jego reformę. Faraon oprócz tego, że miał odzyskać siły, miał się stać teraz ucieleśnieniem boga Re.Oficjalnym ceremoniom towarzyszyły najprawdopodobniej wystawne uczty połączone z tańcem i muzyką. Z okazji tej ceremonii były wytwarzane również pamiątkowe przedmioty; u pierwszych władców były to kamienne naczynia z tytulaturą króla, które są współcześnie źródłem wiele cennych informacji dla egiptologów.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 19288 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4766 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 25 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103537255 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Dans l'Égypte antique, la fête-Sed (heb-sed) était la fête de jubilé célébrée traditionnellement à partir de la trentième année de règne d'un pharaon. Elle fait partie de la tradition pharaonique qui débuta avec les premières dynasties (notamment sous Pépi Ier) et perdurera au moins jusqu'à la XXIIe dynastie.
  • A szed-ünnep (ḥb sd, heb szed) egy ókori egyiptomi ünnep, melyet abból a célból tartottak, hogy a már huzamosabb ideje a trónon lévő fáraót szimbolikusan megfiatalítsák. Ezt az ünnepet rendszerint a fáraó 30. uralkodási évében tartották meg először, utána pedig kb. háromévenként, de több uralkodó is volt, aki eltért ettől a hagyománytól és korábban megrendezte.
  • The Sed festival (ḥb-sd, conventional pronunciation /sɛd/; also known as Heb Sed or Feast of the Tail) was an ancient Egyptian ceremony that celebrated the continued rule of a pharaoh. The name is taken from the name of an Egyptian wolf god, one of whose names was Wepwawet or Sed.The less-formal feast name, the Feast of the Tail, is derived from the name of the animal's tail that typically was attached to the back of the pharaoh's garment in the early periods of Egyptian history.
  • Das Sedfest war ein altägyptisches Fest, bei dem der König eine zentrale Rolle einnahm. Die ältesten Belege reichen in die frühdynastische Zeit zurück, seit der Spätzeit wurde es zwar möglicherweise nicht mehr gefeiert, spielte aber immer noch bis in die Ptolemäerzeit eine wichtige Rolle in den Königsdarstellungen. Abbildungen des Sedfestes sind im Alten Reich erstmals im Südgrab des Djoser, im Sonnenheiligtum des Niuserre und in den Totentempeln des Sahure, Teti II. sowie des Pepi II.
  • Con il termine di Heb-Sed ("festa di Sed" o "festa giubilare"), si suole intendere una cerimonia che veniva celebrata dagli antichi Re egiziani al compimento del loro trentesimo anno di regno.
  • Heb Seda edo Sed Jaia, ziur aski, Antzinako Egiptoko faraoien ospakizunik garrantzitsuena izan zen. Jaialdi honen xedea, faraoiaren naturaz gaindiko energia eta indar fisikoaren berriztapena zen, dirudienez.Palermoko Harrian dokumentatua dago, I. dinastiako garaitik, Ptolomeotar dinastia arte mantenduz, zeremonia, hau, grezierara, "hogeita hamar urteen jaia" bezala itzuli izan zenean.
  • Хеб-сед — древнеегипетский «праздник хвоста», который с пышностью отмечался в тридцатый год правления фараона и затем, как правило, каждые следующие три года его царствования. Только царица Хатшепсут отметила хеб-сед раньше этого срока, в шестнадцатый год своего правления. Зачастую празднование сопровождалось возведением особого храма, из которых наиболее известен храмовый комплекс, возведённый Осорконом II в Бубастисе.
  • El festival Heb Sed, Festa Sed o Festa de la Renovació del poder reial és una celebració política i religiosa centrada en la persona del faraó. Les informacions més antigues la daten de, com a mínim, el Període arcaic (del 3000 al 2686 aC aproximadament). El nom prové d'un déu egípci amb forma de llop anomenat Wepwawet o Sed.
  • Sed (egip. heb–sed) - "rytuał trzydziestolecia"; święto odrodzenia i odnowienia władzy królewskiej obchodzone w 30 rocznicę koronacji władcy. Miało na celu symboliczne "odmłodzenie" władcy i potwierdzenie jego fizycznej sprawności, która stanowiła legitymizację jego władzy oraz potwierdzenia lojalności poddanych względem panującego. Było też powtarzane później co kilka lat, zazwyczaj co 3-4 lata.Pochodzenie nazwy święta jest niepewne.
  • Фестивалът Сед (още наричан Хеб Сед или „пира на опашката“) е древноегипетска церемония, която се провежда за да се чества трайното царуване на фараона. Името на фестивала произлиза от египетския бог-вълк, сред чиито имена са Уепаует или Сед. Думата опашка идва от традицията животинска опашка да се прикача отзад на дрехата на фараона в ранната древноегипетска история.
  • Het Sed-festival of Heb sed ("feest van de staart") was een jubileumfeest van vernieuwing in het Oude Egypte om een nieuwe fase in de regering van de farao te vieren. Het eerste 'jubileum' van de koning werd gehouden als hij 30 jaar op de troon zat. Hij diende bij die gelegenheid blijk te geven van zijn fitheid en potentie. Men nam algemeen aan dat het land enkel vruchtbaar kon zijn indien ook de vruchtbaarheid van de koning intact was.
  • Heb Sed, Fiesta Sed o Fiesta de renovación real fue posiblemente la más importante celebración de los soberanos del antiguo Egipto. El propósito de esta festividad parece haber sido la renovación de la fuerza física y la energía sobrenatural del faraón.Está documentada, junto a otras fiestas egipcias, en la Piedra de Palermo desde tiempos de la primera dinastía, perdurando hasta el periodo Ptolemaico, cuando esta ceremonia fue traducida al griego como "fiesta de los treinta años".
rdfs:label
  • Fête-Sed
  • Heb Sed
  • Heb Sed
  • Heb Sed
  • Heb-Sed
  • Sed festival
  • Sed-festival
  • Sedfest
  • Szed-ünnep
  • Święto sed
  • Сед (фестивал)
  • Хеб-сед
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of