En 1928, Frederick Griffith a constaté qu'en injectant à une souris des pneumocoques de souche R ("rough" et non virulents) ainsi qu'une petite quantité de pneumocoques S ("smooth", encapsulés et virulents) tués, la souris meurt et on récupère des pneumocoques des deux souches dans son sang.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En 1928, Frederick Griffith a constaté qu'en injectant à une souris des pneumocoques de souche R ("rough" et non virulents) ainsi qu'une petite quantité de pneumocoques S ("smooth", encapsulés et virulents) tués, la souris meurt et on récupère des pneumocoques des deux souches dans son sang. De plus, si la souche R non virulente dérive d'un pneumocoque de type antigénique III par exemple, et qu'on y ajoute du pneumocoque de type S (virulent) tué de type II, les pneumocoques encapsulés que l'on récupère seront de type antigénique II. Ainsi les deux caractères d'une souche bactérienne, la virulence et l'antigène de type II ont été transférés à une autre souche. Griffith en a déduit l'existence d'un "principe transformant" appelé transformation.C'est en 1944 qu'Oswald Avery reprendra les travaux de Fred Griffith et mettra en évidence le stockage de l'information génétique sur l'ADN grâce à plusieurs expériences où il utilisera des souches de pneumocoques S (smouth) virulents et R (rougth) non virulents. À la différence des travaux de Griffith il injectera des mélanges des 2 souches (par exemple souche R + acides nucléiques de S). Il en déduira grâce à cette suite d'expériences que l'ADN est le support de l'information génétique car il constatera que les souris meurent lorsqu'on leur injecte les acides nucléiques (qui composent l'ADN) de S, la souche virulente.
  • El experimento de Griffith, llevado a cabo en 1928, fue uno de los primeros experimentos que demostró que las bacterias eran capaces de transferir información genética mediante un proceso llamado transformación.En 1928, el microbiólogo Frederick Griffith, que investigaba varias cepas de neumococo (Streptococcus pneumoniae), inyectó en ratones la cepa S y la cepa R de la bacteria.La cepa S era dañina, mientras que la rugosa (R), no lo era ya que la cepa S se cubre a si misma con una cápsula de polisacárido que la protege del sistema inmune del ser que ha sido infectado, resultando en la muerte de este, mientras que la cepa R no contiene esa cápsula protectora es derrotada por el sistema inmunitario.Cuando, inactiva por calor, la cepa S era inyectada, no había secuelas y el ratón vivía.Sorprendentemente, al combinar cepa R (no letal), con cepa S inactivada por calor (no letal), el ratón murió. Además, Griffith encontró células de cepa S vivas. En apariencia la cepa R se convirtió en cepa S. Este hallazgo no se pudo explicar, hasta que en 1944 Avery, MacLeod, y McCarty, cultivaron cepa S y: Produjeron extracto de lisado de células (extracto libre de células). Tras eliminar los lípidos, proteínas y polisacáridos, el estreptococo aún conservó su capacidad de replicar su ADN e introducirlo en neumococo R.La inactivación por calor de Griffith habría dejado intacto el ADN de los cromosomas de las bacterias, que era el causante de la formación del gen S, y podía ser liberado por las células destruidas e implantarse en cultivos sucesivos de cepa R.
  • L'experiment de Griffith, que fou conduït el 1928 per Frederick Griffith, fou un dels primers experiments que suggeriren que els bacteris eren capaços de transferir informació genètica a través del procés de transformació bacteriana.Griffith usà dues soques de pneumococ amb les que infectà ratolins, una soca tipus III-S (smooth, llís) i l'altra un tipus II-R (rough rugós). La soca III-S es recobreix ella mateixa amb una càpsula bacteriana de polisacàrids que la protegeix del sistema immunitari de l'hoste, resultant en la mort de l'hoste, mentre que la soca II-R no disposa d'aquesta càpsula protectora i és rebutjada pel sistema immunitari de l'hoste, i, per tant, és menys virulenta.En l'experiment de Griffith els bacteris de la soca virulenta III-S foren morts per calor i les restes foren afegides en un cultiu de la soca II-R. En afegir les restes de bacteris III-S morts a bacteris II-R vius, aquests darrers aconseguien la capacitat de matar el ratolí en ésser-li inoculats. De la sang dels ratolins morts per aquesta barreja, Griffith fou capaç d'aïllar ambdues soques de pneumococs III-S i II-R. Griffith conclogué que algun "principi de transformació" s'havia després de les restes de bacteris de la soca virulenta III-S morta i havia convertit els bacteris II-R en bacteris virulents III-S.Avui en dia, es coneix que el "principi transformant" de Griffith és l'ADN de la soca bacteriana III-S. Mentre que els bacteris havien estat morts, l'ADN sobrevisqué al procés d'escalfament i fou transferit a la soca II-R. L'ADN de la soca III-S contenia els gens implicats en la formació de la càpsula de polisacàrids. Equipat amb aquest joc de gens la soca inicial II-R estava protegida del sistema immune de l'hoste i podia matar a l'hoste. La natura exacta del principi transformant fou verificada pels experiments d'Avery, McLeod i McCarty i per Hershey i Chase.
  • Het experiment van Griffith was een experiment met virulente bacteriën dat voor het eerst werd uitgevoerd door de Britse bacterioloog Frederick Griffith (1879 - 1941). Griffith beschreef aan de hand van de resultaten in 1928 dat bacteriën bepaalde eigenschappen kunnen aannemen die ze in hun omgeving aantreffen. Hij had daarmee het verschijnsel van genetische transformatie ontdekt. Dit vormde een belangrijke stap naar de ontdekking van de rol van DNA bij de overdracht van erfelijke eigenschappen.In zijn experiment gebruikte Griffith twee verschillende stammen van pneumokok-bacteriën (Streptococcus pneumoniae) op proefmuizen. De Duitse bacterioloog Fred Neufeld (1869-1945) had eerder ontdekt dat de pneumokok-bacterie in drie stammen (I, II en III) onderverdeeld kan worden en hoe deze stammen van elkaar onderscheiden kunnen worden. De stam met de naam II-R bleek niet dodelijk te zijn wanneer ze in een proefmuis werd ingebracht: het afweersysteem van de muizen herkent de bacterie en vernietigt ze. Bacteriën van de stam met de naam III-S omhullen zichzelf met een capsule van polysacharide, waardoor ze onherkenbaar worden voor het afweersysteem van de muis. Proefmuizen die deze stam toegediend kregen stierven. Tot Griffith zijn experiment beschreef dachten bacteriologen dat de stammen vast stonden en dat een individuele bacterie ofwel tot de ene, ofwel tot de andere stam behoort.Griffith doodde bacteriën van de virulente III-S-stam door verhitting en bracht de dode bacteriën ook in een proefmuis in. De muis overleefde dit, zodat duidelijk was dat de bacteriën gedood waren. Verrassend genoeg bleek een mengsel van gedode virulente bacteriën en onschadelijke bacteriën van de II-R-stam wel dodelijk te zijn. In het bloed van de gedode muizen trof Griffith zowel bacteriën van de II-R- als van de III-S-stam aan. Griffith concludeerde hieruit dat de onschadelijke stam was getransformeerd in de schadelijke variant door in aanraking met de gedode schadelijke bacteriën te komen.De verklaring was dat de chemische stof die op moleculaire schaal de eigenschappen van de bacterie bepaalt na de dood door andere bacteriën kan worden opgenomen. In 1944 zouden de Amerikaanse onderzoekers Oswald Avery, Colin MacLeod en Maclyn McCarty een experiment uitvoeren waarmee ze aantoonden dat dit de stof DNA was. In 1952 werd dit bevestigd door het experiment van Hershey en Chase.
  • Percobaan Griffith, dilakukan pada tahun 1928 oleh Frederick Griffith, adalah salah satu percobaan pertama yang menunjukkan bahwa bakteri dapat memindahkan informasi genetik melalui proses yang disebut transformasi Griffith menggunakan dua galur Pneumococcus (yang menginfeksi tikus), galur tipe III-S dan tipe II-R. Galur III-S memiliki kapsul polisakarida yang membuatnya tahan terhadap sistem kekebalan inangnya sehingga mengakibatkan kematian inang, sementara galur II-R tidak memiliki kapsul pelindung tersebut dan dapat dikalahkan oleh sistem kekebalan tubuh inang.Dalam eksperimen ini bakteri galur III-S dipanaskan hingga mati, dan sisa-sisanya ditambahkan ke bakteri galur II-R. Meskipun tikus tidak akan mati bila terkena baik sisa-sisa bakteri galur III-S (yang sudah mati) ataupun galur II-R secara terpisah, gabungan keduanya mengakibat kematian tikus inang. Griffith berhasil mengisolasi baik galur pneumococcus II-R hidup maupun III-S hidup dari darah tikus mati ini. Griffith menyimpulkan bahwa bakteri tipe II-R telah tertransformasikan menjadi galur III-S oleh sebuah prinsip transformasi yang entah bagaimana menjadi bagian bakteri galur III-S yang mati.Kini kita mengetahui bahwa prinsip pentransformasi yang diamati oleh Griffith adalah DNA bakteri galur III-S. Meskipun bakteri itu telah mati, DNA-nya bertahan dari proses pemanasan dan diambil oleh bakteri galur II-R. DNA galur III-S mengandung gen yang membentuk kapsul perlindungan. Dilengkapi dengan gen ini, bakteri galur II-R menjadi terlindung dari sistem kekebalan inang dan dapat membunuhnya. Verifikasi DNA sebagai prinsip pentransformasi ini dilakukan dalam percobaan oleh Avery, McLeod dan McCarty dan oleh Hershey dan Chase.
  • A Griffith-kísérlet során, amelyet 1928-ban az angol Frederick Griffith hajtott végre, az első alkalommal bizonyította, hogy a baktériumok képesek genetikai információ átadására a „bakteriális transzformáció” néven ismert folyamat révénGriffith a kísérlet során a Streptococcus pneumoniae baktérium törzs két ágát használta: a sima törzs (III-S, smooth) és a durva törzs (II-R, rough) közül az előbbi egérbe fecskendezve halálos betegséget okoz, utóbbi viszont nem okoz pneumóniát. A III-S törzs baktériumai poliszacharid burkolattal rendelkeznek, amely megvédi ezeket a gazdaszervezet immunrendszerétől, és ezért képesek halálos fertőzést okozni. A II-R törzs nem rendelkezik ezzel a kapszulával és ezért az immunrendszer könnyen legyőzi.Griffith kísérlete során a III-S törzsbe tartozó baktériumokat hővel elölte, majd a maradványokat összekeverte elő II-R törzsbe tartozó baktériumokkal. Sem a II-R törzs, sem a hővel elölt III-S baktériumok nem okozott betegséget, miután az egérbe fecskendezték. Azonban amikor az elölt S törzset az élő R törzzsel együtt vitte be az egér szervezetébe, akkor az kimúlt. Ezt követően Griffith képes volt kimutatni az élő II-R törzsbe és az élő III-S törzsbe tartozó baktériumok jelenlétét az egér véréből. Griffith ebből arra következtetett, hogy az ártalmatlan II-R törzs a „bakteriális transzformáció” során a halálos III-S törzzsé alakult át.A további kutatások során kiderült, hogy a „bakteriális transzformáció”, amelyet Griffith megfigyelt, lényegében a DNS, vagyis ennek segítségével adta át a III-S törzs a fertőzés képességét a II-R törzsnek. A DNS túlélte a hőkezelést és az egérben a II-R törzs baktériumai fel tudták használni a maradék DNS-t és kifejlesztették a poliszacharid burkolat előállításának képességét. Ezzel együtt a korábban ártalmatlan II-R törzs is védelmet nyert a gazdaszervezet immunrendszerétől és halálos betegséget okozott.A transzformáló factor pontos természetét az Avery-MacLeod-McCarty, majd pedig Hershey-Chase által elvégzett kísérletek mutatták ki.
  • Griffith's experiment, reported in 1928 by Frederick Griffith, was one of the first experiments suggesting that bacteria are capable of transferring genetic information through a process known as transformation. Griffith's findings were followed by research in the late 1930s and early 40s that isolated DNA as the material that communicated this genetic information.Pneumonia was a serious cause of death in the wake of the post-WWI Spanish influenza pandemic, and Griffith was studying the possibility of creating a vaccine. Griffith used two strains of pneumococcus (Streptococcus pneumoniae) bacteria which infect mice – a type III-S (smooth) and type II-R (rough) strain. The III-S strain covers itself with a polysaccharide capsule that protects it from the host's immune system, resulting in the death of the host, while the II-R strain doesn't have that protective capsule and is defeated by the host's immune system. A German bacteriologist, Fred Neufeld, had discovered the three pneumococcal types (Types I, II, and III) and discovered the Quellung reaction to identify them in vitro. Until Griffith's experiment, bacteriologists believed that the types were fixed and unchangeable, from one generation to another.In this experiment, bacteria from the III-S strain were killed by heat, and their remains were added to II-R strain bacteria. While neither alone harmed the mice, the combination was able to kill its host. Griffith was also able to isolate both live II-R and live III-S strains of pneumococcus from the blood of these dead mice. Griffith concluded that the type II-R had been "transformed" into the lethal III-S strain by a "transforming principle" that was somehow part of the dead III-S strain bacteria.Today, we know that the "transforming principle" Griffith observed was the DNA of the III-S strain bacteria. While the bacteria had been killed, the DNA had survived the heating process and was taken up by the II-R strain bacteria. The III-S strain DNA contains the genes that form the protective polysaccharide capsule. Equipped with this gene, the former II-R strain bacteria were now protected from the host's immune system and could kill the host. The exact nature of the transforming principle (DNA) was verified in the experiments done by Avery, McLeod and McCarty and by Hershey and Chase.
  • L'esperimento di Frederick Griffith del 1928 fu uno dei primi esperimenti a suggerire che i batteri sono in grado di trasferire informazioni genetiche attraverso un processo noto come trasformazione. In tal modo, esso aprì la strada alla determinazione di quale fosse la natura del materiale genetico.Che esistesse una qualche sostanza in grado di trasmettere l'informazione genetica (il materiale genetico, appunto) era noto da tempo. Tra la fine dell'Ottocento e i primi anni del Novecento venne proposto e dimostrato che il materiale genetico fosse racchiuso nei nuclei delle cellule (August Weismann) e in particolare nei cromosomi (teoria cromosomica dell'ereditarietà di Sutton, Boveri del 1902 dimostrata solo più tardi dagli esperimenti su Drosophila melanogaster di Thomas H. Morgan e dei suoi allievi).Rimaneva però aperta la questione intorno alla materia costitutiva del materiale genetico.
  • Eksperyment Griffitha - przeprowadzony w 1928 roku eksperyment polegał na demonstracji u bakterii zjawiska transformacji i wykazaniu istnienia czynnika transformującego leżącego u podłoża zaobserwowanego zjawiska.Frederick Griffith zajmował się badaniami nad szczepionką przeciw zapaleniu płuc, na które dziesięć lat wcześniej umierały setki tysięcy chorych podczas epidemii grypy „hiszpanki”.Zbadał dwa szczepy bakterii Pneumococcus: szczep S, które wytwarzały polisacharydową otoczkę i były zjadliwe oraz szczep R, które bez otoczki były bezbronne wobec układu immunologicznego organizmu. Wirulentne bakterie szczepu Spo zabiciu przez podgrzanie i wstrzyknięciu myszom nie powodowały objawów chorobowych. Jednak jeśli martwe bakterie szczepu S wstrzyknięto razem z żywymi niezjadliwymi bakteriami szczepu R myszy umierały.Po wyizolowaniu ze zdechłych myszy pneumokoków okazało się, że niezjadliwe bakterie szczepu R nabrały cech szczepu S i zaczęły wytwarzać otoczki polisacharydowe. Cecha ta przenosiła się na następne pokolenia tych pneumokoków. Griffith sformułował hipotezę, że pewien „czynnik transformujący” pochodzący od zabitych przez podgrzewanie bakterii szczepu S dokonał zmiany bakterii R w szczep trwale zjadliwy. Proces ten został nazwany transformacją. Dopiero 16 lat później, w roku 1944, Oswald Avery, Colin Munro MacLeod i Maclyn McCarty z Instytutu Rockefellera w Nowym Jorku, wyjaśnili mechanizmy leżące u podłoża zjawisk zaobserwowanych w tym eksperymencie, równocześnie dowodząc, że czynnikiem transformującym jest DNA.
  • Griffithen esperimentuak, Frederick Griffith britainiar mikrobiologoak 1928an egindakoa, bakterioek informazio genetikoa transferitu zezaketela agerian jarri zuen lehenengoz, eta transformazio genetikoaren lehenengo zantzuak ere eman zituen.Streptococcus pneumoniae bakterioarekin burutu zuen Griffithek bere ikerketa. Pneumonia eragiten duen bakterio horrek bi andui ezberdin zituen, Griffithek erabilitakoak: S anduia, hazkuntza-inguruan haztean kolonia leunak (smooth, ingelesez; hortik datorkie S izena) sortzen dituena. Andui hauek kapsula dute eta oso birulentoak dira (pneumonia eragiten dute) R anduia, hazkuntza-inguruan haztean kolonia zimurrak (rough, ingelesez; hortiz datorkie R izena) sortzen dituena. Andui hauek ez dute kapsularik, eta ez dira birulentoak (ez dute pneumoniarik sortzen)Griffithek andui hauek injektatu zizkien laborategiko saguei, eta emaitza harrigarriak topatu zituen: S bakterioak saguei injektatzerakoan, saguek pneumonia harrapatu eta hil egiten ziren R bakterioak saguei injektatzerakoan, saguek osasuntsu zirauten beroz hildako S bakterioak saguei injektatzerakoan, saguek ere osasuntsu zirauten beroz hildako S bakterioak eta R bakterio biziak saguei injektatzerakoan, saguak gaixotu eta hil egiten zirenAzken kasu honetan, saguen odola aztertuta, S motako bakterio birulentoak isolatu zitezkeeka ikusi zuen. Griffithek ondorioztatu zuen beroz hildako S anduietan "zerbait" berezi zegoela, R bakterioak aldatu eta birulentoak bihurtzen zituena. Zerbait horri "printzipio eraldatzaile" deitu zion, eta molekula bereziren bat izango zela aurreratu zuen. Geroago, Avery-k, Mc Leod-ek eta Mc Carty-k (1945ean) molekula eraldatzailea DNA zela frogatu zuten.Transformazio genetikoak ongi azaltzen ditu esperimentu horren emaitzak: beroz hildako S bakterioen DNA ez zen guztiz kaltetzen beroketaren ondorioz; DNA hori, transformazioaren bidez, R bakterioengana pasatu zen, saguen barnean. DNA horrek patogenizitatea eragiten zuten geneak zituen (kapsula sortzen zutenak), eta R bakterioek, gene hauek berenganatzean, kapsula eratzen zuten eta patogenoak bihurtzen ziren.
  • 그리피스 실험은 1928년 프레더릭 그리피스가 폐렴쌍구균을 이용해 형질전환을 발견한 실험이다.
  • グリフィスの実験(ぐりふぃすのじっけん)は、1928年にフレデリック・グリフィスによって初めて行われた実験である。バクテリアにおける形質転換を発見し、この過程を経て遺伝情報を転移できることを示唆した最初の実験の一つである。
  • Эксперимент Гриффита был выполнен в 1928 году Фредериком Гриффитом, доказывает, что бактерии способны передавать генетическую информацию по механизму трансформации.Гриффит заражал мышей двумя штаммами пневмококков (Streptococcus pneumoniae) — типа III-S (гладкие) и II-R (шероховатые). Пневмококки штамма III-S покрыты полисахаридной капсулой, которая защищает их от иммунной системы хозяина и являются вирулентными, то есть способны приводить к смерти зараженной особи. Бактерии штамма II-R не имеют защитной капсулы и невирулентны. До эксперимента Гриффита бактериологи полагали, что виды неизменны и сохраняют свои свойства из поколения в поколение.В ходе эксперимента бактерии вирулентного штамма III-S убивали нагреванием и добавляли к бактериям штамма II-R. По отдельности убитые бактерии III-S и живые бактерии II-R не приводили к смерти мышей. Однако в крови мышей, умерших после введения смеси были обнаружены бактерии обоих штаммов, III-S и II-R. Гриффит пришел к заключению, что невирулентные бактерии штамма II-R трансформировались в вирулентный штаммм каким-то компонентом убитого штамма III-S.В настоящее время известно, что «трансформирующим началом» в эксперименте Гриффита была ДНК штамма III-S. Нагревание убивало бактерии, однако их ДНК оставалась интактной и в ходе эксперимента захватывалась бактериями штамма II-R. Бактерии штамма III-S содержат гены, кодирующие компоненты, необходимые для синтеза полисахаридной оболочки. Бактерии штамма II-R, получившие эти гены, получали защиту от иммунной системы мыши и убивали последних. Штамм бактерий в ходе эксперименты изменялся.Точная природа трансформирующего начала (ДНК) была установлена в эксперименте Эвери, Маклеода и Маккарти, а также в эксперименте Херши и Чейз.
  • Griffiths Experiment, das 1928 von Frederick Griffith durchgeführt wurde, war der erste Nachweis der Transformation bei einem Bakterium, also der Übertragung von genetischer Information zwischen Bakterien.Er experimentierte dabei mit dem Bakterium Streptococcus pneumoniae, das bei Mäusen Lungenentzündungen hervorruft. Dieses Bakterium kommt in zwei Varianten vor: als "S-Zellen" (smooth, glatt), die Schleimkapseln bilden können und daher im Lichtmikroskop glatt erscheinen sowie krankheitserregend sind. Die "R-Form" (rough, rau) dagegen hat die Fähigkeit zur Kapselbildung verloren, erscheint rau und ist nicht pathogen, da sie wegen der fehlenden Schutzkapsel vom Immunsystem der Maus erkannt wird.Das Griffith-Experiment besteht nun aus folgenden vier Schritten: Mäuse, denen Pneumokokken der S-Form injiziert werden, erkranken an Lungenentzündung. Mäuse, denen Pneumokokken der R-Form injiziert werden, bleiben gesund. Durch Hitze abgetötete Pneumokokken der S-Form werden injiziert. Die Tiere erkranken nicht. Tote Pneumokokken sind demnach nicht pathogen. Wird Mäusen die abgetötete S-Form zusammen mit der lebenden R-Form injiziert, erkranken sie und sterben. Im Blut der erkrankten Mäuse können lebende Bakterien der S-Form nachgewiesen werden.Damit war bewiesen, dass eine Transformation stattgefunden hatte: die Fähigkeit der Schleimkapselbildung wird von den toten S-Zellen auf die lebenden R-Zellen übertragen.1944 zeigten Oswald Avery und seine Mitarbeiter, dass die Transformation auf einer Übertragung von Desoxyribonukleinsäure (DNA) beruht. Dies war ein wichtiger Schritt zu der Erkenntnis, dass DNA allgemein der Träger der Erbinformation ist.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3702849 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1908 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 13 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109251866 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En 1928, Frederick Griffith a constaté qu'en injectant à une souris des pneumocoques de souche R ("rough" et non virulents) ainsi qu'une petite quantité de pneumocoques S ("smooth", encapsulés et virulents) tués, la souris meurt et on récupère des pneumocoques des deux souches dans son sang.
  • 그리피스 실험은 1928년 프레더릭 그리피스가 폐렴쌍구균을 이용해 형질전환을 발견한 실험이다.
  • グリフィスの実験(ぐりふぃすのじっけん)は、1928年にフレデリック・グリフィスによって初めて行われた実験である。バクテリアにおける形質転換を発見し、この過程を経て遺伝情報を転移できることを示唆した最初の実験の一つである。
  • Griffith's experiment, reported in 1928 by Frederick Griffith, was one of the first experiments suggesting that bacteria are capable of transferring genetic information through a process known as transformation.
  • A Griffith-kísérlet során, amelyet 1928-ban az angol Frederick Griffith hajtott végre, az első alkalommal bizonyította, hogy a baktériumok képesek genetikai információ átadására a „bakteriális transzformáció” néven ismert folyamat révénGriffith a kísérlet során a Streptococcus pneumoniae baktérium törzs két ágát használta: a sima törzs (III-S, smooth) és a durva törzs (II-R, rough) közül az előbbi egérbe fecskendezve halálos betegséget okoz, utóbbi viszont nem okoz pneumóniát.
  • L'esperimento di Frederick Griffith del 1928 fu uno dei primi esperimenti a suggerire che i batteri sono in grado di trasferire informazioni genetiche attraverso un processo noto come trasformazione. In tal modo, esso aprì la strada alla determinazione di quale fosse la natura del materiale genetico.Che esistesse una qualche sostanza in grado di trasmettere l'informazione genetica (il materiale genetico, appunto) era noto da tempo.
  • Эксперимент Гриффита был выполнен в 1928 году Фредериком Гриффитом, доказывает, что бактерии способны передавать генетическую информацию по механизму трансформации.Гриффит заражал мышей двумя штаммами пневмококков (Streptococcus pneumoniae) — типа III-S (гладкие) и II-R (шероховатые). Пневмококки штамма III-S покрыты полисахаридной капсулой, которая защищает их от иммунной системы хозяина и являются вирулентными, то есть способны приводить к смерти зараженной особи.
  • El experimento de Griffith, llevado a cabo en 1928, fue uno de los primeros experimentos que demostró que las bacterias eran capaces de transferir información genética mediante un proceso llamado transformación.En 1928, el microbiólogo Frederick Griffith, que investigaba varias cepas de neumococo (Streptococcus pneumoniae), inyectó en ratones la cepa S y la cepa R de la bacteria.La cepa S era dañina, mientras que la rugosa (R), no lo era ya que la cepa S se cubre a si misma con una cápsula de polisacárido que la protege del sistema inmune del ser que ha sido infectado, resultando en la muerte de este, mientras que la cepa R no contiene esa cápsula protectora es derrotada por el sistema inmunitario.Cuando, inactiva por calor, la cepa S era inyectada, no había secuelas y el ratón vivía.Sorprendentemente, al combinar cepa R (no letal), con cepa S inactivada por calor (no letal), el ratón murió.
  • L'experiment de Griffith, que fou conduït el 1928 per Frederick Griffith, fou un dels primers experiments que suggeriren que els bacteris eren capaços de transferir informació genètica a través del procés de transformació bacteriana.Griffith usà dues soques de pneumococ amb les que infectà ratolins, una soca tipus III-S (smooth, llís) i l'altra un tipus II-R (rough rugós).
  • Het experiment van Griffith was een experiment met virulente bacteriën dat voor het eerst werd uitgevoerd door de Britse bacterioloog Frederick Griffith (1879 - 1941). Griffith beschreef aan de hand van de resultaten in 1928 dat bacteriën bepaalde eigenschappen kunnen aannemen die ze in hun omgeving aantreffen. Hij had daarmee het verschijnsel van genetische transformatie ontdekt.
  • Griffithen esperimentuak, Frederick Griffith britainiar mikrobiologoak 1928an egindakoa, bakterioek informazio genetikoa transferitu zezaketela agerian jarri zuen lehenengoz, eta transformazio genetikoaren lehenengo zantzuak ere eman zituen.Streptococcus pneumoniae bakterioarekin burutu zuen Griffithek bere ikerketa.
  • Griffiths Experiment, das 1928 von Frederick Griffith durchgeführt wurde, war der erste Nachweis der Transformation bei einem Bakterium, also der Übertragung von genetischer Information zwischen Bakterien.Er experimentierte dabei mit dem Bakterium Streptococcus pneumoniae, das bei Mäusen Lungenentzündungen hervorruft.
  • Eksperyment Griffitha - przeprowadzony w 1928 roku eksperyment polegał na demonstracji u bakterii zjawiska transformacji i wykazaniu istnienia czynnika transformującego leżącego u podłoża zaobserwowanego zjawiska.Frederick Griffith zajmował się badaniami nad szczepionką przeciw zapaleniu płuc, na które dziesięć lat wcześniej umierały setki tysięcy chorych podczas epidemii grypy „hiszpanki”.Zbadał dwa szczepy bakterii Pneumococcus: szczep S, które wytwarzały polisacharydową otoczkę i były zjadliwe oraz szczep R, które bez otoczki były bezbronne wobec układu immunologicznego organizmu.
  • Percobaan Griffith, dilakukan pada tahun 1928 oleh Frederick Griffith, adalah salah satu percobaan pertama yang menunjukkan bahwa bakteri dapat memindahkan informasi genetik melalui proses yang disebut transformasi Griffith menggunakan dua galur Pneumococcus (yang menginfeksi tikus), galur tipe III-S dan tipe II-R.
rdfs:label
  • Expérience de Griffith
  • Eksperyment Griffitha
  • Esperimento di Griffith
  • Experiment de Griffith
  • Experiment van Griffith
  • Experimento de Griffith
  • Griffith's experiment
  • Griffith-kísérlet
  • Griffithen esperimentua
  • Griffiths Experiment
  • Percobaan Griffith
  • Эксперимент Гриффита
  • グリフィスの実験
  • 그리피스 실험
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of