Eunome ou Eunomius (latin : Eunomius Cyzicenus), mort vers 395, est une personnalité du christianisme ancien du IVe siècle, originaire de Cappadoce qui fut évêque de Cyzique. Il était tenant du courant anoméen de l'arianisme. Ses disciples sont nommés « Eunomiens ».Les débats et controverses autour de sa profession de foi et de ses enseignements - la « controverse eunomienne » - constituent la dernière phase de la crise arienne qui déchire le christianisme tout au long du IVe siècle

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Eunome ou Eunomius (latin : Eunomius Cyzicenus), mort vers 395, est une personnalité du christianisme ancien du IVe siècle, originaire de Cappadoce qui fut évêque de Cyzique. Il était tenant du courant anoméen de l'arianisme. Ses disciples sont nommés « Eunomiens ».Les débats et controverses autour de sa profession de foi et de ses enseignements - la « controverse eunomienne » - constituent la dernière phase de la crise arienne qui déchire le christianisme tout au long du IVe siècle
  • Eunomius (Εὐνόμιος) (Dacora (Cappadocië), vroege 4e eeuw - ca. 393) was een van de leiders van de extreme vleugel van de eunomianen, de aanhangers van het anomoeanistische arianisme.
  • Eunomio (335-393), Zizikoko (Misia, Turkia) gotzaina izan zen, baita anomoenarren buruetako bat ere, batzuetan, eunomiar deituak direnak. Kapadoziako Dakoran jaio zen.Teologia ikasi zuen Alexandrian Aetiusekin, eta, ondoren, Eudoxioren laguntzapean, nork diakono izendatu zuen. Eudoxiok gomendaturik, Zizikoko gotzain izendatu zuten 360an. Han, arrianismoaren bere muturreko ikuspegiak, bere aurkako protesta ugari egotea eragin zuen, eta Konstantino II.a enperadoreak, Eudoxiori, Eunomio kargutik kentzeko esan zion. Bere sinesmen bera zutenek, Jainko Semearen esentzia, Jainko Aitarenaren ezberdina zela eta Izpiritu Santua jainkotiarra ez zela, baizik Semeak asmatua zela zioten. Eunomio hil ondoren, Eutropiusek, Eunomioren hondakinak Tyanara eramatea agintzen du, eta, bere liburuak, erreak izan zitezela.Ez da greziar mitologiako Eunomiarekin nahastu behar.
  • Евно́мий Кизикский (греч. Εὐνόμιος, лат. Eunomius Cyzicenus; умер ок. 394) — греческий экзегет, епископ Кизика (360—361), с 370 года епископ Берии Фракийской, представитель крайнего аномейского направления арианства.
  • Eunomius († um 395) war das Haupt der strengen Arianer oder deren Untergruppe der Anhomöer, gebürtig aus Oltiseris an der Grenze zwischen Kappadokien und Galatien.
  • Eunomio (latino: Eunomius; greco: Εὐνόμιος; Dacora, ... – 393 circa) è stato un vescovo ariano e teologo greco antico, uno dei principali esponenti oltranzisti dell'arianesimo; i suoi seguaci, che come lui credevano che Gesù fosse di natura completamente diversa da quella di Dio, erano detti Anomei, Aeziani o, da Eunomio, Eunomiani.
  • Eunômio de Cízico (em grego: Εὐνόμιος), morto em ca. 393 dC, foi um dos líderes dos arianos extremos ou anomoeanos, que já foram chamados de "eunomeanos", nasceu em Dacora, na Capadócia, no século IV dC.
  • Евномий (Eunomius; † 395 г.) е водач на радикалните ариани или тяхната подгрупа на аномеите (аномоеанизъм), родом от Олтисерис на границата между Кападокия и Галатия.Евномий е през 356/357 г. ученик на Аеций Антиохийски в Александрия, който го образова религиозно и философски. През 357 г. става дякон и през 360 г. епископ на Кизик в Мизия (Мала Азия). Заради радикалните си възгледи скоро е отстранен. Привърженик е на новоарианизма. През 383 г. е в изгнание, по-късно му разрешават да живее в неговите имения, където през 395 г. умира. Книгите му почти не са запазени.
  • Eunomius (Εὐνόμιος) (died c.393), one of the leaders of the extreme or "anomoean" Arians, who are sometimes accordingly called Eunomians, was born at Dacora in Cappadocia early in the 4th century.He studied theology at Alexandria under Aetius, and afterwards came under the influence of Eudoxius of Antioch, who ordained him deacon. On the recommendation of Eudoxius he was appointed bishop of Cyzicus in 360. Here his free utterance of extreme Arian views led to popular complaints, and Eudoxius was compelled, by command of the emperor, Constantius II, to depose him from the bishopric within a year of his elevation to it.During the reigns of Julian and Jovian, Eunomius resided in Constantinople in close intercourse with Aetius, consolidating a dissenting party and consecrating bishops. He then went to live at Chalcedon, whence in 367 he was banished to Mauretania for harbouring the rebel Procopius. He was recalled, however, before he reached his destination.In 383 the emperor Theodosius, who had demanded a declaration of faith from all party leaders, punished Eunomius for continuing to teach his distinctive doctrines, by banishing him to Halmyris in Scythia Minor. He afterwards resided at Chalcedon and at Caesarea in Cappadocia, from which he was expelled by the inhabitants for writing against their bishop Basil. His last days were spent at his birthplace Dacora, where he died about 393.His writings were held in high reputation by his party, and their influence was so much dreaded by the orthodox, that more than one imperial edict was issued for their destruction. Consequently his commentary on the Epistle to the Romans, mentioned by the historian, Socrates Scholasticus and his epistles, mentioned by Philostorgius and Photius, are no longer extant.His first apologetical work, written probably about 360 or 365, has been entirely recovered from the famous refutation of it by Basil of Caesarea. A second apology, written before 379 exists only in the quotations given from it in a refutation by Gregory of Nyssa. The exposition of faith, called forth by the demand of Theodosius for the "council of heresies" in 383, is still extant, and has been edited by Valesius in his notes to Socrates of Constantinople, and by Ch. H. G. Rettberg in his Marcelliana.The teaching of the Anomoean school, led by Aetius and Eunomius, starting from the conception of God as Creator, argued that between the Creator and created there could be no essential, but at best only a moral, resemblance. "As the Unbegotten, God is an absolutely simple being; an act of generation. would involve a contradiction of His essence by introducing duality into the Godhead." According to Socrates of Constantinople (24) and Theodoretos Kyrou (PG 83 420), Eunomius carried his views to a practical issue by altering the baptismal formula. Instead of baptizing in the name of the Trinity by immersing the person in water thrice, he baptized in the death of Christ with only one immersion. This alteration was regarded by the orthodox as so serious that Eunomians on returning to the church were rebaptized, though the Arians were not. The Eunomian heresy was formally condemned by the Council of Constantinople in 381. The sect maintained a separate existence for some time, but gradually fell away owing to internal divisions.After Eunomius died, Eutropius ordered that Eunomius' body be moved to Tyana and his books be burned.
  • Eunomiusz z Kyziku (IV wiek) – pisarz wczesnochrześcijański. Prawdopodobnie studiował tachygrafię. W roku 360 został powołany na stolicę biskupią w Kyziku. Z miasta tego został wygnany, a kolejnym miejscem jego pobytu był Konstantynopol. Po śmierci Aecjusza został przywódcą neoarian i osiadł w swojej posiadłości w Chalcedonie. W 383 roku uczestniczył w pracach synodu w Konstantynopolu. Wkrótce potem został wygnany przez cesarza Teodozjusza. Zmarł pod koniec IV stulecia.Był autorem wielu pism, ale wskutek licznych cesarskich edyktów nakazujących niszczenie jego pism, do naszych czasów przetrwały jedynie fragmenty jego spuścizny literackiej. W całości zachowała się Apologia – pismo, w którym podkreśla Eunomiusz różnicę natur między Ojcem i Synem, oraz fragment drugiej Apologii. Do pism zaginionych należą: Wyznanie wiary, Komentarz do Listu do Rzymian oraz listy.
  • Eunomi (Eunomius, Εὐνόμιος) fou un religiós grec nascut a Dacora a Capadòcia, deixeble d'Aeci, un seguidor d'Arri o Ari. Va introduir a l'arrianisme els seus propis punts de vista i va fundar la secta dels eunomians (Enomiani o Anomoei) que negava la igualtat entre el Pare i el Fill i a més en negava també la similitud (ὁμοιότης). Fou diaca d'Antioquia el 360, i després va succeir a Eleusi com a bisbe de Cízic, però al cap d'uns mesos fou deposat per odre de l'emperador Constanci II i expulsat de la ciutat.Sota Julià l'Apòstata i sota Jovià, va viure a Constantinoble; en el regnat de Valent va anar a Calcedònia, però fou denunciat per l'emperador per albergar a casa seva a Procopi, i fou enviat exiliat a Mauretània. Tot i així, quan va arribar a Mursa a Il·líria, fou cridat per l'emperador. Més tard fou exiliat altre cop per Teodosi I el Gran a un lloc anomenat Halmiris a Mèsia, a la vora del Danubi, lloc que fou ocupat pels bàrbars i va ser enviat a Cesarea a l'Àsia Menor. Contrari al popular bisbe Basili de Cesarea, fou odiat pels habitants d'aquesta ciutat.Finalment va poder tornar a la seva vila natal de Dacora on va viure la resta de la seva vida i on va morir ja vell el 394. Eutropi Patrici va ordenar portar el seu cos a Tiana on va quedar a càrrec dels monjos, per evitar que fos portat a Constantinoble pels seus seguidors per enterrar-lo jut amb el seu mestre Aeci. Un edicte imperial va ordenar la destrucció de les seves obres. El seu seguidor Filostorgi, va escriure un elogi d'Eunomi. [Foci] i Sòcrates (que foren els seus enemics), en canvi el critiquen en el seu estil literari i diuen que es repetia excesivament.Va escriure diverses obres contra la fe ortodoxa però foren destruïdes i només reculls compilats pels seus enemics han arribat als nostres dies. Obres seves foren:1. Comentari de l'Epístola al romans, en 7 llibres 2. Epístoles, 3. Exposició de fe (383) que es conserva4. Ἀπολογητικός (Apologètiques, Apologetikos, defensa de les doctrines eunomianes) 5. Ἀπολογίας Ἀπολογία,
  • Eunomio (335 – c. 393), fue obispo de Cízico (Misia, Turquía) y uno de los líderes de los anomeanos, a veces llamados eunomianos, había nacido en Dacora, en Capadocia. Estudió teología en Alejandría con Aetius, y luego bajo la tutela de Eudosio, quien lo ordena diácono. Por recomendación de Eudosio es nombrado obispo de Cízico en 360. Allí su visión extrema del arrianismo hizo que hubiera numerosas protestas en su contra, y el emperador Constantino II exigió a Eudosio que lo removiera del cargo. Los que se adherían a sus creencias afirmaban que la esencia de Dios Hijo era diferente de la de Dios Padre, y que el Espíritu Santo no era divino, sino una creación del Hijo.Tras su deceso, Eutropio ordenó que los despojos de Eunomio fueran llevados a Tyana y sus libros quemados.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 924379 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5447 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 52 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103493170 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Eunome ou Eunomius (latin : Eunomius Cyzicenus), mort vers 395, est une personnalité du christianisme ancien du IVe siècle, originaire de Cappadoce qui fut évêque de Cyzique. Il était tenant du courant anoméen de l'arianisme. Ses disciples sont nommés « Eunomiens ».Les débats et controverses autour de sa profession de foi et de ses enseignements - la « controverse eunomienne » - constituent la dernière phase de la crise arienne qui déchire le christianisme tout au long du IVe siècle
  • Eunomius (Εὐνόμιος) (Dacora (Cappadocië), vroege 4e eeuw - ca. 393) was een van de leiders van de extreme vleugel van de eunomianen, de aanhangers van het anomoeanistische arianisme.
  • Евно́мий Кизикский (греч. Εὐνόμιος, лат. Eunomius Cyzicenus; умер ок. 394) — греческий экзегет, епископ Кизика (360—361), с 370 года епископ Берии Фракийской, представитель крайнего аномейского направления арианства.
  • Eunomius († um 395) war das Haupt der strengen Arianer oder deren Untergruppe der Anhomöer, gebürtig aus Oltiseris an der Grenze zwischen Kappadokien und Galatien.
  • Eunomio (latino: Eunomius; greco: Εὐνόμιος; Dacora, ... – 393 circa) è stato un vescovo ariano e teologo greco antico, uno dei principali esponenti oltranzisti dell'arianesimo; i suoi seguaci, che come lui credevano che Gesù fosse di natura completamente diversa da quella di Dio, erano detti Anomei, Aeziani o, da Eunomio, Eunomiani.
  • Eunômio de Cízico (em grego: Εὐνόμιος), morto em ca. 393 dC, foi um dos líderes dos arianos extremos ou anomoeanos, que já foram chamados de "eunomeanos", nasceu em Dacora, na Capadócia, no século IV dC.
  • Eunomio (335 – c. 393), fue obispo de Cízico (Misia, Turquía) y uno de los líderes de los anomeanos, a veces llamados eunomianos, había nacido en Dacora, en Capadocia. Estudió teología en Alejandría con Aetius, y luego bajo la tutela de Eudosio, quien lo ordena diácono. Por recomendación de Eudosio es nombrado obispo de Cízico en 360.
  • Eunomi (Eunomius, Εὐνόμιος) fou un religiós grec nascut a Dacora a Capadòcia, deixeble d'Aeci, un seguidor d'Arri o Ari. Va introduir a l'arrianisme els seus propis punts de vista i va fundar la secta dels eunomians (Enomiani o Anomoei) que negava la igualtat entre el Pare i el Fill i a més en negava també la similitud (ὁμοιότης).
  • Евномий (Eunomius; † 395 г.) е водач на радикалните ариани или тяхната подгрупа на аномеите (аномоеанизъм), родом от Олтисерис на границата между Кападокия и Галатия.Евномий е през 356/357 г. ученик на Аеций Антиохийски в Александрия, който го образова религиозно и философски. През 357 г. става дякон и през 360 г. епископ на Кизик в Мизия (Мала Азия). Заради радикалните си възгледи скоро е отстранен. Привърженик е на новоарианизма. През 383 г.
  • Eunomius (Εὐνόμιος) (died c.393), one of the leaders of the extreme or "anomoean" Arians, who are sometimes accordingly called Eunomians, was born at Dacora in Cappadocia early in the 4th century.He studied theology at Alexandria under Aetius, and afterwards came under the influence of Eudoxius of Antioch, who ordained him deacon. On the recommendation of Eudoxius he was appointed bishop of Cyzicus in 360.
  • Eunomio (335-393), Zizikoko (Misia, Turkia) gotzaina izan zen, baita anomoenarren buruetako bat ere, batzuetan, eunomiar deituak direnak. Kapadoziako Dakoran jaio zen.Teologia ikasi zuen Alexandrian Aetiusekin, eta, ondoren, Eudoxioren laguntzapean, nork diakono izendatu zuen. Eudoxiok gomendaturik, Zizikoko gotzain izendatu zuten 360an.
  • Eunomiusz z Kyziku (IV wiek) – pisarz wczesnochrześcijański. Prawdopodobnie studiował tachygrafię. W roku 360 został powołany na stolicę biskupią w Kyziku. Z miasta tego został wygnany, a kolejnym miejscem jego pobytu był Konstantynopol. Po śmierci Aecjusza został przywódcą neoarian i osiadł w swojej posiadłości w Chalcedonie. W 383 roku uczestniczył w pracach synodu w Konstantynopolu. Wkrótce potem został wygnany przez cesarza Teodozjusza.
rdfs:label
  • Eunome
  • Eunomi
  • Eunomio
  • Eunomio
  • Eunomio
  • Eunomius
  • Eunomius of Cyzicus
  • Eunomius van Cízycus
  • Eunomiusz z Kyziku
  • Eunômio de Cízico
  • Евномий
  • Евномий
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of