L’eszett — phonétiquement [ɛsˈtsɛt] — est une lettre utilisée actuellement uniquement en allemand, également dénommée scharfes S (« s pointu ») dans cette langue. Elle représente une ligature de ss utilisée sous certaines conditions. ß ne doit pas être confondu avec la lettre grecque bêta en minuscule (β), à laquelle elle ressemble graphiquement, mais avec laquelle elle n'a en réalité aucun lien.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’eszett — phonétiquement [ɛsˈtsɛt] — est une lettre utilisée actuellement uniquement en allemand, également dénommée scharfes S (« s pointu ») dans cette langue. Elle représente une ligature de ss utilisée sous certaines conditions. ß ne doit pas être confondu avec la lettre grecque bêta en minuscule (β), à laquelle elle ressemble graphiquement, mais avec laquelle elle n'a en réalité aucun lien. En outre, ß a la particularité parmi les caractères latins de ne pas avoir de capitale (elle n'est donc pas bicamérale). En fait, dans un texte en capitales, la ligature disparaît et on écrit SS.Il existe aujourd’hui une capitale « LETTRE CAPITALE LATINE S DUR » quelquefois utilisée. Elle a récemment été intégrée à l’Unicode dans sa version 5.1 (U+1E9E).
  • Untuk pasukan Jerman pada masa Jerman Nazi bernama Schutzstaffel, lihat pasukan SS.ß – juga disebut sebagai Eszett, Scharfes S, Straßen-S, Buckel-S, Ringel-S, Rucksack-S atau Dreierles-S ialah sebuah huruf ligatur yang dipakai dalam penulisan bahasa Jerman, kecuali di Swiss.Huruf ini melambangkan bunyi /s/ atau dalam tulisan "ss" atau "sz". Jika huruf ini tidak ada maka huruf "s" yang ditulis dua kali boleh dipakai pula.
  • La lletra ẞ/ß (Unicode U+00DF) és una lligadura en l'alfabet alemany típicament es fa servir per reemplaçar la doble"s" en una paraula. El seu nom en Alemany és Eszett (IPA: [ɛsˈtsɛt] o scharfes S (S pura), i es pronuncia com una s sorda (IPA: [s]).No s'ha de confondre amb la lletra grega beta (β), malgrat la seva similaritat gràfica.
  • ß (chamado de Eszett ou scharfes S, cujas pronúncias em AFI são, respectivamente, ['εstsεt] e [ʃarfəs εs]) é uma letra do alfabeto gótico incorporada ao alfabeto alemão, de base latina. É semelhante (embora não idêntica) esteticamente à letra beta (Β, β) do alfabeto grego, mas não deve ser confundida com esta última, que representa um som muito diferente. O eszett representa o fonema [s], como nas palavras Straße (rua) ou Fuß (pé).Sua origem tipográfica não é a ligatura das letras que hoje representa em alemão (s longo medial e s curto final), mas sim a ligadura na escrita gótica das letras 's' e 'z', vindo daí a origem de seu nome (eszett em alemão significa S-Z).O eszett é uma das únicas letras do alfabeto latino que não possui forma maiúscula, já que nunca ocorre inicialmente: não existem ocorrências iniciais de esse seguido de esse ou zê. Entretanto, há uma proposta de eszett maiúsculo para títulos em maiúsculas e versalete. Outro exemplo é a letra antigamente usada na língua gronelandesa, kra (ĸ).Na Suíça e no Liechtenstein, esta letra é raramente utilizada, em seu lugar usa-se o "ss" ou o "sz".Com a reforma ortográfica começada em 1996, o ß desapareceu em posição depois de vogal tónico convertendo-se em ss: *Schloß → Schloss (‹castelo›), *bißchen → bisschen (‹pouquinho›).No teclado configurado para português, o "Eszett" é obtido pressionando Alt Gr e ao mesmo tempo a letra "s" (Alt Gr + s = ß ).== Referências ==
  • A ß (scharfes s, eszet [esʦet], latin small/capital letter sharp s) a német nyelv [sː] hangjának leírására szolgáló ligatúra. Az ábécé nem tartalmazza.Ma már csak a német nyelv, de a 18. században még más nyelvek is használták.
  • In the German alphabet, ß (Unicode U+00DF) is a consonant letter that evolved as a ligature of "long s and z" (ſz) and "long s over round s" (ſs). Like double "s", when speaking it is pronounced [s] (see IPA). In standard spelling (since the orthography reform from 1996), it is used only after long vowels and diphthongs, while ss is written after short vowels. Its German name is Eszett (IPA: [ʔɛsˈt͡sɛt], the lexicalized expression for "sz", from "es-zed") or scharfes S (IPA: [ˈʃaʁfəs ˈʔɛs, ˈʃaːfəs ˈʔɛs], "sharp S").While the letter "ß" has been used in other languages, today it is only used in German. However, it is not used in all German-speaking countries, in particular not in Switzerland and Liechtenstein. German speakers in Germany, Austria, Belgium, Denmark, Luxembourg and South Tyrol, Italy follow the standard rules for ß.
  • ß (ostré s, z něm. scharfes S, nebo Eszett) je písmeno německé abecedy. Je to souhláska sloužící v němčině k zobrazení neznělé alveolární frikativy (výslovnost dle IPA [s]). Vyskytuje se téměř výhradně v minuskulní podobě, ačkoliv vzniklo i majuskulní ostré s (ẞ). Tvarem se tento znak podobá znaku β (beta) řecké abecedy.Dnes se tento znak používá již výhradně v němčině. Pravidelně se používá v Německu, Rakousku a Lucembursku, podobně tak ho používají německy mluvící skupiny v Belgii, Dánsku a Itálii. Ve Švýcarsku a Lichtenštejnsku je považováno jako zastaralé a nahrazuje se ss.Tento znak vznikl původně jako ligatura dlouhého s (ſ) a z v gotickém písmě (𝔷), v humanistické antikvě se do ß spojovalo ſ se s. Tato ligatura se používala do 18. století i v jiných jazycích.Dnes existuje i ostré s v majuskulní podobě, ačkoliv dlouho existovalo pouze ve své minuskulní podobě. Ve verzálkách a kapitálkách se proto přepisovalo a podle stávajících pravidel německého pravopisu nadále přepisuje jako "SS". Problém neexistence majuskulního ß se projevoval zejména v úředních záznamech a dokladech, kdy bylo nutno i ve verzálkách odlišit zápis ss a ß ve vlastních jménech osob a míst. Proto bylo pro tyto účely povoleno používat "malé" ß i ve verzálkách a kapitálkách. Od začátku 20. století bylo také mnohokrát navrženo velké ß, což nakonec na začátku 21. století vedlo k jeho zavedení i do německých a mezinárodních znakových norem, např. ISO/IEC 10646, a do znakového souboru Unicode (U+1E9E "LATIN CAPITAL LETTER SHARP S" vedle U+00DF "LATIN SMALL LETTER SHARP S"), a k jeho používání i v některých periodických tiskovinách, např. v samotném titulu Gießener Zeitung. Běžné to však není a neodpovídá to ani závazným pravidlům německého pravopisu.
  • ß – jest literą występującą tylko w alfabecie języka niemieckiego. Znak jest ligaturą małych liter »ſ« (s) i »ʒ« (z) staroniemieckiego pisma. Znak określa się po niemiecku jako Es-Zett (co oddaje jego stworzenie) albo niekiedy jako scharfes S, bo czytany jest jak polskie "s". Używany jest wyłącznie po samogłoskach długich i dyftongach, w innym położeniu zastępowany przez ss. W Szwajcarii i w Liechtensteinie niestosowany w ogóle (oddawany zawsze przez ss). Jego zastępowanie przez ss jest także wtedy konieczne, kiedy klawiatura maszyny do pisania lub komputera nie zawiera tego znaku.Niekiedy ß stosowano zamiast polskiego sz. (Reprodukcja tekstu na okładce polskiego słownika etymologicznego)
  • Знак ß (эсце́т, от нем. Eszett; известен также как «S острое», нем. scharfes S, и под рядом других названий) — лигатура из ſʒ (ſz; в готическом шрифте) или ſs (в антикве), первым элементом которой является так называемое «длинное S». В настоящее время используется только в немецком языке, но до XIX века более или менее регулярно применялся практически во всех европейских языках с письменностями на латинской основе, особенно в курсиве.В немецких словарях при упорядочении по алфавиту знак ß обычно приравнивается к ss. Следует помнить, что замена символом ß двух букв ss не всегда правомерна, так как использование символа ß подразумевает удлинение предшествующей гласной, тогда как ss — её укорочение.Лигатура ß имеет только строчное начертание (хотя в Юникоде 5.1 есть и заглавная ẞ). При необходимости записать содержащее ß слово только заглавными буквами ß заменяется на SS. В тех случаях, когда такая замена приводила к образованию трёх S подряд (например, в слове Maßstab), ранее рекомендовалось использовать SZ вместо SS или разделять слово дефисом: MASZSTAB, MASS-STAB. Ныне, когда последняя реформа немецкой орфографии отменила запрет на повторение трёх одинаковых согласных подряд, это правило, видимо, больше не применяется. Также рекомендовалось использовать SZ там, где иначе бы возникала нежелательная омография.Такая же замена ß на ss (или на sz, в указанных выше случаях) используется при наборе текста в условиях технических ограничений (в старой машинописи, на телеграфе и т. п.), а также при воспроизведении немецких имён и названий в других языках на латинской письменной основе.В Швейцарии с 1906 года эсцет не употребляется, а всегда пишется ss. Причиной этого, возможно, было распространение пишущей машинки. На швейцарской единой раскладке клавиатуры нужно было освободить место для французских и итальянских букв (ç, à, é и è).Не следует путать латинскую лигатуру ß и греческую строчную букву бета (β). Несмотря на их внешнее сходство, последняя имеет собственную, отличную от знака первого, историю и, соответственно, значение. Когда в немецких текстах необходимо привести слова на греческом, для чёткого различения знаков может употребляться строчная бета в другом начертании, ϐ.
  • Das ß (gesprochen Eszett [ɛsˈt͜sɛt], auch scharfes S bzw. Scharf-S) ist ein Buchstabe des deutschen Alphabets und der einzige, der ausschließlich in der deutschen Sprache vorkommt. Es ist entstanden aus der Ligatur zwischen dem langen ſ (einer Variante des Buchstabens „s“) und der graphischen Variante des „z mit Unterschlinge“ oder auch „geschwänzten z“. Es ist ein Konsonantenbuchstabe und dient zur Darstellung des stimmlosen s-Lautes [s]. Gelegentlich wird es auch als „Buckel-S“, „Rucksack-S“, „Dreierles-S“ oder „Ringel-S“ bezeichnet. In der Schweiz nennt man es auch „Doppel-S“, was aber außerhalb und zum Teil sogar in der Schweiz als Buchstabenfolge ss verstanden wird.Das „ß“ wird heute ausschließlich beim Schreiben in deutscher Sprache verwendet, allerdings nicht in der Schweiz und nicht in Liechtenstein. Die deutschsprachigen Minderheiten in Belgien, Dänemark (Nordschleswig) und Italien (Südtirol) gebrauchen das „ß“ in ihren geschriebenen Texten nach den in Deutschland, Österreich und Luxemburg geltenden Rechtschreiberegeln. Wesentliche Neuerungen der deutschen Rechtschreibreform von 1996 betreffen die Schreibweise ß und ss. Die ſs-Ligatur war bis ins 18. Jahrhundert auch in anderen Sprachen gebräuchlich.In vielen mittelalterlichen, aber auch in neuzeitlichen Dokumenten findet man ein dem ß gleichendes Zeichen als Abkürzung für sch, wie etwa als Einzelzeichen für die Währung Schilling, oder die Abkürzung „ßo“ für das Zählmaß Schock.
  • ß는 독일어 알파벳에서만 쓰이는 글자로 에스체트(Eszett, /ɛsˈtsɛt/) 또는 샤르페스 에스(scharfes S, '날카로운 S')라고 불린다. 보통은 단어의 첫 글자로 쓰이지 않아 대문자로 잘 쓰이지는 않는다. 음가는 ss이며 현대 독일어에서는 발음뿐만 아니라 표기에도 섞어 쓰기도 한다. ß를 사용할 수 없을 때는 ss로 대체하여 쓴다.
  • De ß, die in het Duits Eszett [es-tset], scharfes s (scherpe s) of Dreierles-s wordt genoemd, is volgens de simpelste theorie oorspronkelijk een ligatuur van de ſ (lange s) en de z uit het Frakturschrift (drukwerk) respectievelijk het Sütterlinschrift (handschrift). In de Duitse spelling heeft deze ligatuur tegenwoordig de functie van een zelfstandige letter en dient voor de eenduidige weergave van de stemloze s-klank.In het Nederlands wordt de ß vaak Ringel-s genoemd en op school als zodanig aangeleerd. Deze term is afkomstig uit het Duits, maar de meeste Duitsers hebben nooit van Ringel-s gehoord. Het Duitse woord ringeln kan 'een ring/lus vormen' betekenen. In dit geval duidt dit op de vorm van de letters in Sütterlinschrift.Omdat er geen woorden bestaan die met ß beginnen, heeft de ß in tegenstelling tot de umlauten ä, ö en ü geen hoofdlettervariant. In plaats daarvan wordt een dubbele s geschreven wanneer een woord volledig in hoofdletters komt te staan, bijvoorbeeld gemäß wordt GEMÄSS (uitzondering: in persoonsnamen gebruikt men meestal wel ß als ze in hoofdletters staan). Ook wanneer de mogelijkheid om een ß te schrijven niet voorhanden is, bijvoorbeeld op oudere schrijfmachines en in domeinnamen van het internet, schrijft men ss. Vroeger gebruikte men daarvoor ook wel sz (= es-tset). Dat is tegenwoordig, in tegenstelling tot wat veel niet-Duitstaligen denken, niet meer toegestaan.Op Windows-computers kan een ß op diverse manieren gemaakt worden: door de alt-toets in te drukken en 0223 of 225 te typen of door Alt + Ctrl of Alt Gr in te drukken en de letter s te typen. Op de Mac kan dit met de option-toets en de letter s.De discussie over de precieze vorm van dit Duitse ligatuurteken is nog altijd niet afgesloten, zoals nieuwe ontwikkelingen van ontwerpers van het Duitse schrift tonen.
  • ßは「エスツェット(Eszett)」と呼ばれ、ドイツ語の正書法でラテン文字(アルファベット)に加えて使われる文字である。小文字だけであり、大文字はない。ドイツ語では scharfes S (シャーフェス エス=鋭い s)とも呼ぶ。スイスでは、この文字を使わず、代わりに ss と綴る。本来はリガトゥーラ(続け文字)のひとつである。スイスを除き、エスツェットはドイツ語の正書法において固有の機能を持つ文字であり、s の無声音 /s/ を表すために用いられる。一般には ß は、同じく s の無声音 /s/ を表す ss とほぼ等価であり、ss を1文字で書いたものとされる。辞書では ss の位置に置かれる。また、英文タイプライターなどで ß が表示できないときも ss と代用表記することになっている。正書法で ß を用いるのは、次のような場合である。長母音の後 - ドイツ語の正書法では、長母音の後には子音字を1つ、短母音の後には子音字を複数置くという原則がある。このため、長母音の後には ss を置くことができず、一方で単独の s は母音の前では有声の s (/z/) を表すため、ß を用いる。語末 - 旧正書法では、語末の /s/ には、s と ß の2つの綴りがあり、単語によって書き分けられた。例えば同音異義語の das と daß がそうだった。1996年の新正書法では、短母音の後の ß は ss と綴るようになったので、前記の語は das と dass になった。新正書法では ß が使えないときの置き換えにはつねに ss が用いられるよう規定された。旧正書法では sz もまた認められる置き換えであった。旧東ドイツ政府においても sz を認めようとする動きがあった。語全体を大文字で書くときは SS と書くが、ß を大文字として使うか、Unicodeに登録されている ẞ(ßの大文字)を使うことも散見される。固有名詞などは混同を避けるため ß をそのまま用いる。例えば姓の Weiss と Weiß を大文字で書くときは、それぞれ WEISS, WEIß, WEIẞ になる。この極めてドイツ的なリガトゥーラの形を適切に決めるための議論が、いまもなお続いていることは、新しいタイポグラフィーデザインに示されている。
  • La letra ß (no confundir con la letra románica B ni con la letra griega beta: β) es hoy en día específica del alfabeto alemán. Se denomina Eszett [ɛsˈtsɛt] (ese-zeta) o scharfes Es [ˈʃaʁfɛsˈɛs], (ese sonora). Se origina en la ligadura de dos eses consecutivas, una de grafía alta y otra normal, de la manera como ñ representa la ligadura de dos enes. Como no aparece jamás a comienzos de palabra, la ß existe solamente en versión minúscula; en textos escritos exclusivamente en mayúscula suele sustituirse por dos eses, lo mismo que en todos aquellos casos en que el signo no está disponible en una tipografía. Pese a ello, en abril de 2008 se introdujo una variante mayúscula en el Unicode version 5.1, cuyo grafema es ẞ.Tanto ß como ss se pronuncian parecidos al fonema español s, sin vibración de las cuerdas vocales, distinguiendo ambos de la letra s, usada para la consonante sonora que se escucha en la pronunciación madrileña de mismo o en la pronunciación inglesa de rose. La única diferencia entre ß y ss es que la primera se usa para indicar que la vocal que la antecede es larga o que es un diptongo, mientras que la otra va sólo detrás de vocales cortas; obviamente también se encuentran en los derivados de estas palabras, respectivamente. Antes de la reforma de la ortografía alemana de 1996, la ß se utilizaba también al final de palabra, aunque fuera precedida por una vocal corta. Por otra parte, ni en Liechtenstein ni en la Suiza de habla alemana se emplea esta letra, sino que se la sustituye por ss. Hace poco más de dos siglos, algunos escritores franceses trataron de introducirla en su alfabeto, sin éxito. [cita requerida]
  • ß (Almanca: Eszett /ɛsˈtsɛt/), Almancada kullanılan bir harftir. Adından da anlaşılacağı gibi, Eszett harfi, eski Almanca matbu harflerinden S (ſ) ile Z (ʒ) harflerinin bitişik yazılmasıyla oluşan, sert okunması gerekten bir harf ikilisinin (ſʒ) zamanla tek bir harfe dönüşmesiyle ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla Yunan alfabesinin bir harfi olan β (beta) ile ne seste, ne de köken açısından hiçbir bağlantısı yoktur. "ß" harfi hiçbir Almanca sözcüğün başında yer almadığı gibi, daima küçük yazılır. İçinde geçtiği, örneğin sokak anlamına gelen "Straße" kelimesi gibi kelimelerin sadece büyük harflerle yazılacağı zaman, "ß" harfi yerine "SS" yazılır, yani STRASSE gibi. Almancanın gelişiminde bu harfin kullanımında daima değişiklikler olmuş, en son 1996 yılında başlatılan yazım kuralları reformu sonucu 'ß' harfinin kullanımı ile ilgili benimsenen kural şöyledir: Sert okunan ve daha önce 'ss' ya da 'ß' ile yazılan kelimeler söz konusu olduğunda, bu harfler ya da harfin bulunduğu hecenin ünlüsü hızlı okunuyorsa, 'ss', yavaş okunuyorsa 'ß' yazılır. Örnek: 'Straße' (sokak), 'Fass' (fıçı) (1996'dan önce Faß yazılırdı). Ayrıca Türkçe 'ki' anlamına gelen eski yazılışıyla 'daß' edatı artık daima 'dass' yazılır, aynı kurala uygun olarak. İsviçre Almancasında, Almanya'nın benimsediği bu kuraldan ayrılarak, 'ß' kullanımı tamamen kaldırıldı.Türkçe klâvyelerde tuş kombinasyonu alt+0223 ya da Alt gr + s'dir.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 18631 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7445 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 52 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110608063 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:bloc
prop-fr:code
  • 0 (xsd:integer)
prop-fr:nom
  • LETTRE MINUSCULE LATINE S DUR
prop-fr:symétrie
  • aucune
prop-fr:trait
  • courbe
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’eszett — phonétiquement [ɛsˈtsɛt] — est une lettre utilisée actuellement uniquement en allemand, également dénommée scharfes S (« s pointu ») dans cette langue. Elle représente une ligature de ss utilisée sous certaines conditions. ß ne doit pas être confondu avec la lettre grecque bêta en minuscule (β), à laquelle elle ressemble graphiquement, mais avec laquelle elle n'a en réalité aucun lien.
  • Untuk pasukan Jerman pada masa Jerman Nazi bernama Schutzstaffel, lihat pasukan SS.ß – juga disebut sebagai Eszett, Scharfes S, Straßen-S, Buckel-S, Ringel-S, Rucksack-S atau Dreierles-S ialah sebuah huruf ligatur yang dipakai dalam penulisan bahasa Jerman, kecuali di Swiss.Huruf ini melambangkan bunyi /s/ atau dalam tulisan "ss" atau "sz". Jika huruf ini tidak ada maka huruf "s" yang ditulis dua kali boleh dipakai pula.
  • La lletra ẞ/ß (Unicode U+00DF) és una lligadura en l'alfabet alemany típicament es fa servir per reemplaçar la doble"s" en una paraula. El seu nom en Alemany és Eszett (IPA: [ɛsˈtsɛt] o scharfes S (S pura), i es pronuncia com una s sorda (IPA: [s]).No s'ha de confondre amb la lletra grega beta (β), malgrat la seva similaritat gràfica.
  • A ß (scharfes s, eszet [esʦet], latin small/capital letter sharp s) a német nyelv [sː] hangjának leírására szolgáló ligatúra. Az ábécé nem tartalmazza.Ma már csak a német nyelv, de a 18. században még más nyelvek is használták.
  • ß는 독일어 알파벳에서만 쓰이는 글자로 에스체트(Eszett, /ɛsˈtsɛt/) 또는 샤르페스 에스(scharfes S, '날카로운 S')라고 불린다. 보통은 단어의 첫 글자로 쓰이지 않아 대문자로 잘 쓰이지는 않는다. 음가는 ss이며 현대 독일어에서는 발음뿐만 아니라 표기에도 섞어 쓰기도 한다. ß를 사용할 수 없을 때는 ss로 대체하여 쓴다.
  • ßは「エスツェット(Eszett)」と呼ばれ、ドイツ語の正書法でラテン文字(アルファベット)に加えて使われる文字である。小文字だけであり、大文字はない。ドイツ語では scharfes S (シャーフェス エス=鋭い s)とも呼ぶ。スイスでは、この文字を使わず、代わりに ss と綴る。本来はリガトゥーラ(続け文字)のひとつである。スイスを除き、エスツェットはドイツ語の正書法において固有の機能を持つ文字であり、s の無声音 /s/ を表すために用いられる。一般には ß は、同じく s の無声音 /s/ を表す ss とほぼ等価であり、ss を1文字で書いたものとされる。辞書では ss の位置に置かれる。また、英文タイプライターなどで ß が表示できないときも ss と代用表記することになっている。正書法で ß を用いるのは、次のような場合である。長母音の後 - ドイツ語の正書法では、長母音の後には子音字を1つ、短母音の後には子音字を複数置くという原則がある。このため、長母音の後には ss を置くことができず、一方で単独の s は母音の前では有声の s (/z/) を表すため、ß を用いる。語末 - 旧正書法では、語末の /s/ には、s と ß の2つの綴りがあり、単語によって書き分けられた。例えば同音異義語の das と daß がそうだった。1996年の新正書法では、短母音の後の ß は ss と綴るようになったので、前記の語は das と dass になった。新正書法では ß が使えないときの置き換えにはつねに ss が用いられるよう規定された。旧正書法では sz もまた認められる置き換えであった。旧東ドイツ政府においても sz を認めようとする動きがあった。語全体を大文字で書くときは SS と書くが、ß を大文字として使うか、Unicodeに登録されている ẞ(ßの大文字)を使うことも散見される。固有名詞などは混同を避けるため ß をそのまま用いる。例えば姓の Weiss と Weiß を大文字で書くときは、それぞれ WEISS, WEIß, WEIẞ になる。この極めてドイツ的なリガトゥーラの形を適切に決めるための議論が、いまもなお続いていることは、新しいタイポグラフィーデザインに示されている。
  • ß – jest literą występującą tylko w alfabecie języka niemieckiego. Znak jest ligaturą małych liter »ſ« (s) i »ʒ« (z) staroniemieckiego pisma. Znak określa się po niemiecku jako Es-Zett (co oddaje jego stworzenie) albo niekiedy jako scharfes S, bo czytany jest jak polskie "s". Używany jest wyłącznie po samogłoskach długich i dyftongach, w innym położeniu zastępowany przez ss. W Szwajcarii i w Liechtensteinie niestosowany w ogóle (oddawany zawsze przez ss).
  • La letra ß (no confundir con la letra románica B ni con la letra griega beta: β) es hoy en día específica del alfabeto alemán. Se denomina Eszett [ɛsˈtsɛt] (ese-zeta) o scharfes Es [ˈʃaʁfɛsˈɛs], (ese sonora). Se origina en la ligadura de dos eses consecutivas, una de grafía alta y otra normal, de la manera como ñ representa la ligadura de dos enes.
  • La ß (maiuscolo ẞ, corsivo ß) o Eszett (IPA /ɛsˈʦɛt/) in tedesco, o scharfes S (IPA /ˌʃaʀfəsˈɛs/ S "dura") è una lettera oggi presente solo nell'alfabeto tedesco.
  • In the German alphabet, ß (Unicode U+00DF) is a consonant letter that evolved as a ligature of "long s and z" (ſz) and "long s over round s" (ſs). Like double "s", when speaking it is pronounced [s] (see IPA). In standard spelling (since the orthography reform from 1996), it is used only after long vowels and diphthongs, while ss is written after short vowels.
  • De ß, die in het Duits Eszett [es-tset], scharfes s (scherpe s) of Dreierles-s wordt genoemd, is volgens de simpelste theorie oorspronkelijk een ligatuur van de ſ (lange s) en de z uit het Frakturschrift (drukwerk) respectievelijk het Sütterlinschrift (handschrift).
  • ß (ostré s, z něm. scharfes S, nebo Eszett) je písmeno německé abecedy. Je to souhláska sloužící v němčině k zobrazení neznělé alveolární frikativy (výslovnost dle IPA [s]). Vyskytuje se téměř výhradně v minuskulní podobě, ačkoliv vzniklo i majuskulní ostré s (ẞ). Tvarem se tento znak podobá znaku β (beta) řecké abecedy.Dnes se tento znak používá již výhradně v němčině.
  • Das ß (gesprochen Eszett [ɛsˈt͜sɛt], auch scharfes S bzw. Scharf-S) ist ein Buchstabe des deutschen Alphabets und der einzige, der ausschließlich in der deutschen Sprache vorkommt. Es ist entstanden aus der Ligatur zwischen dem langen ſ (einer Variante des Buchstabens „s“) und der graphischen Variante des „z mit Unterschlinge“ oder auch „geschwänzten z“. Es ist ein Konsonantenbuchstabe und dient zur Darstellung des stimmlosen s-Lautes [s].
  • ß (Almanca: Eszett /ɛsˈtsɛt/), Almancada kullanılan bir harftir. Adından da anlaşılacağı gibi, Eszett harfi, eski Almanca matbu harflerinden S (ſ) ile Z (ʒ) harflerinin bitişik yazılmasıyla oluşan, sert okunması gerekten bir harf ikilisinin (ſʒ) zamanla tek bir harfe dönüşmesiyle ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla Yunan alfabesinin bir harfi olan β (beta) ile ne seste, ne de köken açısından hiçbir bağlantısı yoktur. "ß" harfi hiçbir Almanca sözcüğün başında yer almadığı gibi, daima küçük yazılır.
  • ß (chamado de Eszett ou scharfes S, cujas pronúncias em AFI são, respectivamente, ['εstsεt] e [ʃarfəs εs]) é uma letra do alfabeto gótico incorporada ao alfabeto alemão, de base latina. É semelhante (embora não idêntica) esteticamente à letra beta (Β, β) do alfabeto grego, mas não deve ser confundida com esta última, que representa um som muito diferente.
  • Знак ß (эсце́т, от нем. Eszett; известен также как «S острое», нем. scharfes S, и под рядом других названий) — лигатура из ſʒ (ſz; в готическом шрифте) или ſs (в антикве), первым элементом которой является так называемое «длинное S».
rdfs:label
  • Eszett
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • ß
  • Эсцет
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of