L'espadon (spadone, « grande épée », Zweihänder en anglais et allemand) est une épée maniée à deux mains, développée en Europe centrale et de l'Ouest et très appréciée des lansquenets et des gardes suisses, demeurée en usage du XVe au XVIIe siècle. Elle possède généralement un ricasso et des quillons.Ce nom désignait par ailleurs une autre arme à la fin du XVIIIe siècle et début du XIXe siècle, à savoir le sabre.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'espadon (spadone, « grande épée », Zweihänder en anglais et allemand) est une épée maniée à deux mains, développée en Europe centrale et de l'Ouest et très appréciée des lansquenets et des gardes suisses, demeurée en usage du XVe au XVIIe siècle. Elle possède généralement un ricasso et des quillons.Ce nom désignait par ailleurs une autre arme à la fin du XVIIIe siècle et début du XIXe siècle, à savoir le sabre.
  • Als Renaissance-Bidenhänder auch Bidenhänder, Bidhänder, Zweihänder, Zweihandschwert, Flamberge, Gassenhauer oder engl. Great Sword bezeichnet man Schwerter des ausgehenden Spätmittelalters und der Renaissance mit langem Gehilz von ca. 40-50 cm und mehr, die für den zweihändigen Gebrauch gedacht waren. Exemplare des frühen 16. Jahrhunderts wogen meist weniger als drei Kilogramm.
  • La (tedesco per “doppia impugnatura”, anche chiamata bidenhänder o bihänder), reso in lingua italiana come "spadone", è un tipo di spada a due mani sviluppatasi nel corso del Rinascimento in Italia e nelle terre gravitanti intorno al Sacro Romano Impero Germanico (fond. Germania e Svizzera).
  • Miecz dwuręczny – typ miecza charakteryzujący się dwuręcznym chwytem rękojeści. W Europie rozwinął się w pełni na przełomie średniowiecza i renesansu. Był bronią piechoty.Od mieczy jedno– i półtoraręcznych, oprócz sposobu trzymania, różni się większymi rozmiarami i wagą (maksymalnie do 3 kg). Często, zwłaszcza w późniejszych modelach, rozbudowywany był jelec, a na głowni tworzono tzw. ricasso czyli podkrzyże, tj. dodatkowe miejsce chwytu, tuż pod jelcem. Dawało ono możliwość walki na mniejszym dystansie, ale dłoń zostawała automatycznie o wiele bardziej narażona na obrażenia. W dodatku, przy chwycie za podkrzyże, miecz zyskiwał równocześnie w dużym stopniu na sile ciosu, lecz tracił na szybkości.Miecze dwuręczne często i chętnie były wykorzystywane jako reprezentacyjna broń gwardii pałacowych. Nawet wykonywano dla nich specjalne, bogato zdobione egzemplarze, które nierzadko charakteryzowała wielka waga. Być może to one stały się osnową dla powstania istniejącego do niedawna w historii przekonania o niesamowitej masie mieczy bojowych.
  • A Zweihänder ( pronúncia ajuda · ficheiro · ouvir) (alemão para "duas mãos", também chamada Bidenhänder ou Bihänder), é uma espada de duas mãos usada majoritariamente durante o período do Renascimento.Apesar de ter sido implementada na Alemanha no século XIV, ganhou notoriedade apenas no século XVI como a arma-símbolo dos lansquenês alemães da época de Maximiliano I, Sacro Imperador Romano-Germânico. Elas eram supostamente utilizadas pelas linhas de frente dos lansquenês, onde seriam usadas para cortar os piquetes e lanceiros adversários, cujas lanças representavam uma barreira difícil de ultrapassar para as armas normais e a cavalaria.Talvez o mais conhecido portador da Zweihänder tenha sido Pier Gerlofs Donia, que a teria manejado com tamanha força, eficiência e habilidade que conseguiria decepar múltiplos oponentes com um único golpe. A Zweihänder que ele teria possuído está em exposição no Fries museum de Leeuwarden. Ela tem 2,13 metros de comprimento e pesa cerca de 6,6 quilos.
  • Двуру́чный меч (нем. Zweihänder или нем. Bidenhänder или нем. Bihänder) — меч ландскнехтов на двойном жаловании (доппельсолднеров), имевший специфическую двойную гарду, в которой малая гарда, называвшаяся «кабаньими клыками», отделяла незаточенную часть клинка (рикассо) от заточенной.Незаточенная часть клинка, называвшаяся сильной, обычно была самой толстой и прочной частью клинка, которую использовали для постановки блоков без боязни повредить клинок (не опасаясь выщербин на лезвии), за эту же часть клинка нередко брались второй рукой для усиления удара за счёт увеличения рычага, в связи с чем и существовала малая гарда, при этом часть клинка между гардами порой для удобства дополнительно обматывали кожей.Как и другое тяжелое длинное вооружение (пика, алебарда), двуручный меч часто носился ландскнехтами в паре с кацбальгером («кошкодёром») — коротким мечом для ближнего боя. Двойное жалование его владельцу платилось не только за мастерство в фехтовании, но и за то, что его владелец должен был, рискуя жизнью, в бою рубить им пики противника. Нередко перед боем происходил поединок на двуручниках лучших фехтовальщиков воюющих сторон.В настоящее время существуют противоположные версии насчёт того, в каких ситуациях им рубили пики: по одной версии это происходило до того, как противники сошлись (критика: мечника просто быстро убили бы из аркебузы); по другой версии — после того как воюющие стороны упёрлись пиками друг в друга (критика: заодно срубались бы и свои пики).Также имеется предположение, что двуручные мечи вообще не использовались для рубки пик и им подобного оружия, а основной целью бойца с двуручником был вражеский всадник.Есть мнение, что перерубать пики сложно, малоэффективно и просто опасно (по замаху на пику, с негарантированным результатом, да ещё в тесноте ближнего боя), и это позднейший миф-заблуждение. Мечом, как рычагом, не перерубали, а сдвигали пики, образуя проходы и разрушая строй врага.— П.П. Винклер «Оружие»
  • ツーハンデッドソード (英: Two-handed sword) は、一般的には両手を使わなければ扱えない大きさの剣のこと。またヨーロッパのルネサンス期に生まれた武器についても、他にふさわしい言葉がないことから、同じ呼称が使われる。ドイツ語ではツヴァイヘンダーと呼ばれ、傭兵部隊ランツクネヒトが使用していたことでも知られる。
  • 츠바이헨더(독일어: Zweihänder)는 르네상스 시기의 양수검이다. 길이 180 cm 이상, 무게 2 kg 이상의 거대한 칼이었다.
  • La Zweihänder (traducción alemana para "dos manos", también llamada Bidenhänder o Bihänder) es una gran espada usada principalmente en la época renacentista.Aunque ya se usaba en Alemania en el siglo XIV, ganó notoriedad durante el siglo XVI al ser el arma usada por los lansquenetes alemanes del Emperador Maximiliano I. Presumiblemente se usaban en la primera línea de formación de los lansquenetes para conseguir abrir brechas entre las lanzas de los piqueros, cuyas picas eran unas temibles armas tanto para la infantería normal como para la caballería.Quizás el más conocido de los usuarios de la Zweihänder sea Pier Gerlofs Donia cuya habilidad, fuerza y eficacia con esta espada eran famosas. Incluso lograba decapitar a varias personas con un solo golpe. Su Zweihänder está exhibida en un museo frisón desde el 2008. Tiene una longitud de 213 cm y un peso aproximado de 6,6 kg.
  • The About this sound Zweihänder (German for "two hander", also called Two handed sword, Montante, Great sword, Bidenhänder, Schlachtschwert or Bihänder), is a two-handed sword primarily of the Renaissance. It is a true two-handed sword because wielding it requires two hands, unlike other large swords that also can be used with one.The Zweihänder swords develop from the longsword of the Late Middle Ages and became a hallmark weapon of the German Landsknechte from the time of Maximilian I (d. 1519) and during the Italian Wars of 1494–1559. The Goliath Fechtbuch (1510) shows an intermediate form between longsword and ZweihänderThese swords represent the final stage in the trend of increasing size that started in the 14th century. In its developed form, the Zweihänder has acquired the characteristics of a polearm rather than a sword. Consequently, it is not carried in a sheath but across the shoulder like a halberd. By the second half of the 16th century, these swords had largely ceased to have a practical application, but they continued to see ceremonial or representative use well into the 17th century. Some ceremonial zweihänder, called "bearing-swords" or "parade-swords" (Paratschwert) were much larger and weighed about 10 pounds.
  • Obouruční meč (popřípadě dvouruční meč) je mohutná sečná a bodná zbraň, používaná v období pozdního středověku a raného novověku. Tyto meče se používaly většinou jako výzbroj strážců význačných osob.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 187484 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4584 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 22 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109878631 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'espadon (spadone, « grande épée », Zweihänder en anglais et allemand) est une épée maniée à deux mains, développée en Europe centrale et de l'Ouest et très appréciée des lansquenets et des gardes suisses, demeurée en usage du XVe au XVIIe siècle. Elle possède généralement un ricasso et des quillons.Ce nom désignait par ailleurs une autre arme à la fin du XVIIIe siècle et début du XIXe siècle, à savoir le sabre.
  • Als Renaissance-Bidenhänder auch Bidenhänder, Bidhänder, Zweihänder, Zweihandschwert, Flamberge, Gassenhauer oder engl. Great Sword bezeichnet man Schwerter des ausgehenden Spätmittelalters und der Renaissance mit langem Gehilz von ca. 40-50 cm und mehr, die für den zweihändigen Gebrauch gedacht waren. Exemplare des frühen 16. Jahrhunderts wogen meist weniger als drei Kilogramm.
  • La (tedesco per “doppia impugnatura”, anche chiamata bidenhänder o bihänder), reso in lingua italiana come "spadone", è un tipo di spada a due mani sviluppatasi nel corso del Rinascimento in Italia e nelle terre gravitanti intorno al Sacro Romano Impero Germanico (fond. Germania e Svizzera).
  • ツーハンデッドソード (英: Two-handed sword) は、一般的には両手を使わなければ扱えない大きさの剣のこと。またヨーロッパのルネサンス期に生まれた武器についても、他にふさわしい言葉がないことから、同じ呼称が使われる。ドイツ語ではツヴァイヘンダーと呼ばれ、傭兵部隊ランツクネヒトが使用していたことでも知られる。
  • 츠바이헨더(독일어: Zweihänder)는 르네상스 시기의 양수검이다. 길이 180 cm 이상, 무게 2 kg 이상의 거대한 칼이었다.
  • Obouruční meč (popřípadě dvouruční meč) je mohutná sečná a bodná zbraň, používaná v období pozdního středověku a raného novověku. Tyto meče se používaly většinou jako výzbroj strážců význačných osob.
  • Miecz dwuręczny – typ miecza charakteryzujący się dwuręcznym chwytem rękojeści. W Europie rozwinął się w pełni na przełomie średniowiecza i renesansu. Był bronią piechoty.Od mieczy jedno– i półtoraręcznych, oprócz sposobu trzymania, różni się większymi rozmiarami i wagą (maksymalnie do 3 kg). Często, zwłaszcza w późniejszych modelach, rozbudowywany był jelec, a na głowni tworzono tzw. ricasso czyli podkrzyże, tj. dodatkowe miejsce chwytu, tuż pod jelcem.
  • A Zweihänder ( pronúncia ajuda · ficheiro · ouvir) (alemão para "duas mãos", também chamada Bidenhänder ou Bihänder), é uma espada de duas mãos usada majoritariamente durante o período do Renascimento.Apesar de ter sido implementada na Alemanha no século XIV, ganhou notoriedade apenas no século XVI como a arma-símbolo dos lansquenês alemães da época de Maximiliano I, Sacro Imperador Romano-Germânico.
  • La Zweihänder (traducción alemana para "dos manos", también llamada Bidenhänder o Bihänder) es una gran espada usada principalmente en la época renacentista.Aunque ya se usaba en Alemania en el siglo XIV, ganó notoriedad durante el siglo XVI al ser el arma usada por los lansquenetes alemanes del Emperador Maximiliano I.
  • The About this sound Zweihänder (German for "two hander", also called Two handed sword, Montante, Great sword, Bidenhänder, Schlachtschwert or Bihänder), is a two-handed sword primarily of the Renaissance. It is a true two-handed sword because wielding it requires two hands, unlike other large swords that also can be used with one.The Zweihänder swords develop from the longsword of the Late Middle Ages and became a hallmark weapon of the German Landsknechte from the time of Maximilian I (d.
  • Двуру́чный меч (нем. Zweihänder или нем. Bidenhänder или нем.
rdfs:label
  • Espadon (arme)
  • Miecz dwuręczny
  • Obouruční meč
  • Renaissance-Bidenhänder
  • Zweihänder
  • Zweihänder
  • Zweihänder
  • Zweihänder
  • Цвайхендер
  • ツーハンデッドソード
  • 츠바이헨더
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of