Engelberge († entre 896 et 901) est une impératrice d'Occident et une reine d'Italie du IXe siècle par son mariage avec Louis II le Jeune.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Engelberge († entre 896 et 901) est une impératrice d'Occident et une reine d'Italie du IXe siècle par son mariage avec Louis II le Jeune.
  • Енгелберга (на немски: Engelberga, Angilberga; * 830; † 23 март 890 или 891) е императрица като съпруга на Лудвиг II, император на Свещената Римска империя от 5 октомври 851 до неговата смърт на 12 август 875 г. През 868 г. тя става игуменка на Св. Салваторе в Бреша, по-късно игуменка на основания от нея манастир Св. Систо в Пиаченца.Дъщеря е вероятно на Аделчис I, граф на Парма през 830-те години от рода на Супонидите. На 5 октомври 851 г. Енгелберга се сгодява за Лудвиг (Каролинги). Тя взема голямо участие в политиката. Когато Лудвиг се разболява през 864 г. нейното влияние се засилва, но има голяма опозиция от благородниците. Двамата нямат мъжки наследник и след като благородниците през януари 872 г. искат да я отстранят от двореца, тя започва същата година преговори с Лудвиг Немски, за да го направи наследник на трона. След смъртта на нейния съпруг († 12 август 875) горно-италиянската аристокрация избира обаче западно-франкския крал Карл Плешиви за негов последник и отнема така властта на Енгелберга. Зетът на Карл Бозон Виенски отвлича дъщеря ѝ, Ермингарда, и се жени на сила за нея през март/юни 876 г. Карл, съпруг на Рихилда Прованска, сестра на Бозон, прави Бозон през 876 г. херцог на Италия. Енгелберга помага, в интерес на дъщеря си, на Бозон да стане на 15 октомври 879 г. крал на Долна Бургундия (Прованс). Тогава крал Карл Дебели изгонва Енгелберга в Швабия.През октомври 882 г., след поражението на Бозон, тя има право да се върне в Италия и получава именията си.
  • Engelberga van Parma (ca. 835 - 896/901) was vermoedelijk een dochter van Adelchis I van Parma, en daarmee dan kleindochter van Suppo I van Spoleto. Zij was gehuwd met keizer Lodewijk II. Engelberga had grote invloed op haar man en zij en haar familieleden ontvingen grote schenkingen van Lodewijk, wat tot tegenstand onder de adel leidde. Engelberga heeft zich voortdurend bijzonder druk gemaakt om de bevestiging van haar bezittingen en de bescherming daarvan. Tijdgenoten zagen hierin vooral hebzucht. Vermoedelijk zag Engelberga dit echter als haar weduweverzekering, omdat zij geen zoons had lag er voor haar namelijk geen beschermde positie als koningin-moeder in het verschiet.Er is een theorie dat Lodewijk en Engelberga helemaal niet zijn getrouwd. Dan zou Engelberga de minnares van Lodewijk zijn geweest die met het verstrijken van de jaren feitelijk de positie van koningin kreeg. Dit verklaart mede de weerstand van de adel tegen haar persoon en de twaalf schenkingen (ongebruikelijk veel) die pas vanaf 10 jaar na het begin van hun relatie plaatsvinden (en niet al bij het huwelijk, wat gebruikelijk is). Ook verklaart het waarom Engelberga geen enkele maal zelf is gekroond en pas in 861 als echtgenote van de koning wordt betiteld.Engelberga vervulde meerdere malen de rol van bemiddelaar tussen Lodewijk, haar zwager Lotharius II en de paus. In 868 werd ze lekenabdis van San Salvatore in Brescia. In 871 nam ze de regering waar terwijl Lodewijk op veldtocht was in Zuid-Italië. Haar aanmatigende optreden in die rol zou later dat jaar mede aanleiding zijn geweest tot de gevangenname van Lodewijk en haarzelf, door haar neef Adelchis van Benevento. In 872 probeerden enkele edelen om Engelberga door een andere vrouw te vervangen, zodat Lodewijk nog mannelijke kinderen zou kunnen krijgen. In reactie daarop begon Engelberga onderhandelingen met Lodewijk de Duitser die er uiteindelijk toe zouden leiden dat Lodewijk Karloman van Beieren (zoon van Lodewijk de Duitser) als opvolger aanwees. In 873 nam Engelberga de regering in Zuid-Italië waar namens Lodewijk.Na de dood van Lodewijk koos de Italiaanse adel Karel de Kale als koning. Die benoemde Boso V van Arles tot gouverneur van Italië. Boso ontvoerde Engelberga en haar dochter Ermengarde, en trouwde met Ermengarde. In 879 steunde ze Boso toen die zichzelf uitriep tot koning van de Provence. Daarop werd ze door Karel de Dikke naar Zwaben verbannen. In 882 werd Boso verslagen en kreeg Engelberga haar persoonlijke bezittingen in Italië terug, waar ze ging wonen. In 896 stichtte ze het klooster van San Sisto in Piacenza en werd daar abdis.Engelberga en Lodewijk hadden twee dochters: Gisela (dochter van Engelberga), (ca. 850 - voor 28 april 868), in 861 benoemd tot abdis van San Salvatore te Brescia Ermengarde, gehuwd met Boso van Provence.
  • Engelberga (or Angilberga, died between 896 and 901) was the daughter of Adelchis I of Parma and a member of one of the most powerful families in the Kingdom of Italy at that time, the Supponids. She became the wife of Louis II, Holy Roman Emperor and remained the Holy Roman Empress to his death on 12 August 875. As empress, she exerted a powerful influence over her husband.Born around 830, she likely spent her youth in Pavia. She married Louis II on October 5, 851, but did not play a role in political life until after the death of his father, Lothair I, in 855. Upon his death, Lothair's kingdom was divided between his three sons and, as the eldest, Louis received Italy and the title of emperor.In 856, the imperial couple were hosted in Venice by Doge Pietro Tradonico and his son Giovanni Tradonico. A few years later, Engelberga began to exert her influence in a conflict between Pope Nicholas I and Archbishop John of Ravenna. Seen as insubordinate by the Pope, John was thrice summoned to appear before a papal tribunal. Instead, he took refuge in the imperial court at Pavia, where Engelberga attempted to intervene with Rome on his behalf. Though ultimately unsuccessful, the incident was the beginning of Engelberga's efforts to assert her influence as empress.In 862, Louis's brother Lothair II sought to annul his marriage to Teutberga, as she had failed to bear him any children. The local bishops had blessed the annulment and Lothair's subsequent re-marriage, but in November 863, Pope Nicolas summoned the bishops to Rome and excommunicated them for their violation of ecclesiastical law. The bishops fled to Louis's court and pled their case, resulting in the Emperor laying siege to the Holy See in January 864. Engelberga sent a communication to Nicholas, guaranteeing his safety if he were to come to court to negotiate with her husband. Their meeting resulted in an agreement whereby the bishops were allowed to return and the siege was ended.In subsequent years she was granted additional titles by her husband, due in large part to her diplomatic role. In 868, she became abbess of San Salvatore, Brescia, a convent with a history of royal abbesses.In January 872, the aristocracy tried to have her removed, as she had not borne the emperor any sons. Instead, Louis opened negotiations with Louis the German, King of East Francia, to make him his heir. In order to sideline Engelberga, the nobility elected Charles the Bald, King of West Francia, on Louis's death in 875. Boso V of Arles, a faithful of Charles, kidnapped Engelberga and her only surviving daughter, Ermengard. He forced the latter to marry him in June 876, at the same time he was made Charles' governor in Italy with the title of dux.With Engelberga's backing, Boso declared himself King of Provence on 15 October 879. Subsequently, Engelberga was banished to Swabia. After Charles the Fat's forces took Vienne in 882, Engelberga was allowed to return to Italy. In 896, she became abbess of her own foundation of San Sisto in Piacenza, but died shortly afterward.
  • Ангельберга (фр. Engelberge; ок. 830 — между 896 и 901) — королева Италии и императрица Запада, жена Людовика II Молодого, императора Запада и короля Италии.
  • Engelberga (o Angilberga, muerta entre el año 896 y 901) fue la esposa de Luis II, emperador carolingio y rey de Italia, desde su casamiento el 5 de octubre de 851 hasta la muerte de su marido el 12 de agosto de 875. Como emperatriz, ejerció una influencia poderosa sobre su marido. Perteneció a la familia de los supónidas, de origen franco, establecida originalmente en los condados de Brescia, Parma, Plasencia, Módena y Bérgamo, prosperó durante el reinado en Italia de Luis. Engelberga, según fuentes secundarias, fue probablemente la hija de Adalgiso I de Spoleto, duque de Spoleto y conde de Parma.En 868, y a instancias de su marido y emperador que le concedió el señorío, Engelberga se convirtió en abadesa (seglar) de San Salvador, en Brescia, un monasterio con una larga historia de abadesas de familias reales lombardas y carolingias. En 896, ella era la abadesa de su propia fundación del Monasterio de San Sixto, en Plasencia. En enero de 872, la aristocracia del Imperio en Italia trató de expulsarla de la corte, pues ella no había sido capaz de dar al emperador ningún hijo varón. En su lugar, su esposo Luis II abrió negociaciones con Luis el Germánico, rey de Francia Orientalis y tío del propio Luis II, para hacerlo su heredero (ya que nombró a Carlomán de Baviera, hijo de Luis el Germánico, su sucesor en Italia). A la muerte de Luis II, la nobleza italiana eligió a Carlos el Calvo, rey de Francia Occidentalis, como rey de Italia, logrando dejar fuera de la corte imperial a Engelberga. Boso de Provenza, conde de Vienne y vasallo fiel de Carlos el Calvo, secuestró a Engelberga y a su única hija sobreviviente habida con el anterior emperador Luis II, Ermengarda de Provenza. Boso forzó a ésta a casarse con él en junio de 876, al mismo tiempo que era hecho gobernador en Italia del nuevo emperador, Carlos el Calvo, con el título de duque. Con el apoyo de la emperatriz viuda Engelberga, Boso se declaró a sí mismo rey de Provenza el 15 de octubre de 879, oponiéndose al nuevo emperador, Carlos III el Gordo, heredero de Luis el Germánico. Por este apoyo a su yerno frente al nuevo emperador alemán, Engelberga fue desterrada de Italia a un monasterio en Suabia. Después de que las fuerzas de Carlos III el Gordo tomaran Vienne en 882, se permitió a Engelberga regresar a Italia y recuperar sus posesiones.
  • Engelberga (vagy Angilberga) (?-896/901) II. Lajos német-római császár felesége volt 851. október 5-étől hitvese 875. augusztus 12-i haláláig. Császárnésága alatt férje és családja fölötti erős befolyásra törekedett. Engelberga valószínűleg I. Adelchis Parma hercegének lánya volt.868-ban a bresciai San Salvatore, majd 896-ban a saját alapítású San Sisto kolostor főnöknője lett Piacenzában.872 januárjában az arisztokraták megpróbálták eltávolítani, mivel nem szült egyetlen fiút sem a császárnak. Ám Lajos tárgyalásokat kezdett Német Lajossal hogy őt tegye örökösévé. A nemesek, hogy szándékukat megvalósítsák, Lajos halála után II. Kopasz Károlyt választották meg császárnak. V. Boso, alsó-burgundiai király, Károly iránti hűségből, elhurcolta Engelbergát és egyetlen életben lévő lányát, Provence-i Ermengarde-ot, akit 876 júniusában feleségül is vett. Ebben az évben nevezte ki őt Károly Itália kormányzójává, vagyis duxszá.Engelberga hátterével Boso Provence királyává nyilvánította maagát, 879. október 15-én. Következésképpen az asszonyt Svábföldre száműzték. Miután III. Kövér Károly seregei 882-ben bevették Bécset, Engelberga visszatért Itáliába és elfoglahatta jogos pozícióját.
  • Engelberga (auch Angilberga) († 23. März 890 oder 891) war Kaiserin als Ehefrau des Kaisers Ludwig II. († 12. August 875).868 wurde sie Äbtissin von San Salvatore in Brescia, später Äbtissin des von ihr gegründeten Klosters San Sisto in Piacenza.Es wird vermutet, dass sie die Tochter des Grafen Adelgisus I. von Parma aus der Familie der Supponiden war. Die Verlobung mit Ludwig fand 851 vor dem 5. Oktober statt, das Datum der Eheschließung ist nicht bekannt. Sie nahm intensiv an der politischen Arbeit ihres Mannes teil, weswegen sie von den Zeitgenossen als herrschsüchtig bezeichnet wurde. Auch Habgier wurde ihr nachgesagt, wohl basierend darauf, dass sie von ihrem Mann mit zwölf Schenkungen bedacht wurde. Als Ludwig 864 erkrankte, nahm ihr Einfluss sogar noch zu, wobei sie sich zunehmend einer Adelsopposition gegenüber sah.Da Ludwig und Engelberga keine männlichen Nachkommen hatten, nahm sie, nachdem der Adel im Januar 872 versucht hatte, sie vom Kaiserhof zu entfernen, im gleichen Jahr noch Verhandlungen mit Ludwig dem Deutschen auf, um ihn zum Erben Italiens und der Kaiserkrone zu machen. Nach dem Tod ihres Mannes (875) wählte der oberitalienische Adel dann aber den westfränkischen König Karl den Kahlen zu dessen Nachfolger und entmachtete damit Engelberga. Karls Schwager und Verbündeter Boso von Vienne entführte Engelbergas einzige überlebende Tochter, Ermengarde, und zwang sie zur Ehe (März/Juni 876). Boso wurde im gleichen Jahr von Karl zum Statthalter in Italien mit dem Titel dux bestellt.Bosos Wahl zum König von Niederburgund am 15. Oktober 879, die von Engelberga, schon im Interesse ihrer Tochter, offenbar unterstützt wurde, führte dann dazu, dass Karls des Kahlen Nachfolger Karl der Dicke Engelberga nach Schwaben verbannte. Nachdem es ihrer Tochter Ermengarde jedoch nicht gelungen war, Vienne gegen Karls Truppen zu halten, durfte Engelberga 882 nach Italien zurückkehren und wurde sogar in ihren Besitzungen bestätigt.
  • Engelberga d'Alsazia, o Angilberga (... – 896/901), fu, come moglie di Ludovico II, Imperatrice del Sacro Romano Impero e Regina consorte d'Italia, dall'852, e regina consorte di Provenza, dall'863, fino alla morte del marito il 12 agosto 875..
  • Engelberga - cesarzowa. W 851 poślubiła Ludwika II, późniejszego cesarza. Owdowiała w 875. Po śmierci męża nadał angażowała się w życie polityczne Włoch, popierając papieża Jana VIII. W 880-882 została skazana na wygnanie przez Karola Otyłego.
dbpedia-owl:viafId
  • 81108659
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4171106 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 13377 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 83 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103752170 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:titre
  • Italy kings
prop-fr:type
  • personne
prop-fr:url
prop-fr:viaf
  • 81108659 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Engelberge († entre 896 et 901) est une impératrice d'Occident et une reine d'Italie du IXe siècle par son mariage avec Louis II le Jeune.
  • Ангельберга (фр. Engelberge; ок. 830 — между 896 и 901) — королева Италии и императрица Запада, жена Людовика II Молодого, императора Запада и короля Италии.
  • Engelberga d'Alsazia, o Angilberga (... – 896/901), fu, come moglie di Ludovico II, Imperatrice del Sacro Romano Impero e Regina consorte d'Italia, dall'852, e regina consorte di Provenza, dall'863, fino alla morte del marito il 12 agosto 875..
  • Engelberga - cesarzowa. W 851 poślubiła Ludwika II, późniejszego cesarza. Owdowiała w 875. Po śmierci męża nadał angażowała się w życie polityczne Włoch, popierając papieża Jana VIII. W 880-882 została skazana na wygnanie przez Karola Otyłego.
  • Engelberga van Parma (ca. 835 - 896/901) was vermoedelijk een dochter van Adelchis I van Parma, en daarmee dan kleindochter van Suppo I van Spoleto. Zij was gehuwd met keizer Lodewijk II. Engelberga had grote invloed op haar man en zij en haar familieleden ontvingen grote schenkingen van Lodewijk, wat tot tegenstand onder de adel leidde. Engelberga heeft zich voortdurend bijzonder druk gemaakt om de bevestiging van haar bezittingen en de bescherming daarvan.
  • Engelberga (o Angilberga, muerta entre el año 896 y 901) fue la esposa de Luis II, emperador carolingio y rey de Italia, desde su casamiento el 5 de octubre de 851 hasta la muerte de su marido el 12 de agosto de 875. Como emperatriz, ejerció una influencia poderosa sobre su marido. Perteneció a la familia de los supónidas, de origen franco, establecida originalmente en los condados de Brescia, Parma, Plasencia, Módena y Bérgamo, prosperó durante el reinado en Italia de Luis.
  • Engelberga (vagy Angilberga) (?-896/901) II. Lajos német-római császár felesége volt 851. október 5-étől hitvese 875. augusztus 12-i haláláig. Császárnésága alatt férje és családja fölötti erős befolyásra törekedett. Engelberga valószínűleg I. Adelchis Parma hercegének lánya volt.868-ban a bresciai San Salvatore, majd 896-ban a saját alapítású San Sisto kolostor főnöknője lett Piacenzában.872 januárjában az arisztokraták megpróbálták eltávolítani, mivel nem szült egyetlen fiút sem a császárnak.
  • Engelberga (auch Angilberga) († 23. März 890 oder 891) war Kaiserin als Ehefrau des Kaisers Ludwig II. († 12. August 875).868 wurde sie Äbtissin von San Salvatore in Brescia, später Äbtissin des von ihr gegründeten Klosters San Sisto in Piacenza.Es wird vermutet, dass sie die Tochter des Grafen Adelgisus I. von Parma aus der Familie der Supponiden war. Die Verlobung mit Ludwig fand 851 vor dem 5. Oktober statt, das Datum der Eheschließung ist nicht bekannt.
  • Енгелберга (на немски: Engelberga, Angilberga; * 830; † 23 март 890 или 891) е императрица като съпруга на Лудвиг II, император на Свещената Римска империя от 5 октомври 851 до неговата смърт на 12 август 875 г. През 868 г. тя става игуменка на Св. Салваторе в Бреша, по-късно игуменка на основания от нея манастир Св. Систо в Пиаченца.Дъщеря е вероятно на Аделчис I, граф на Парма през 830-те години от рода на Супонидите. На 5 октомври 851 г. Енгелберга се сгодява за Лудвиг (Каролинги).
  • Engelberga (or Angilberga, died between 896 and 901) was the daughter of Adelchis I of Parma and a member of one of the most powerful families in the Kingdom of Italy at that time, the Supponids. She became the wife of Louis II, Holy Roman Emperor and remained the Holy Roman Empress to his death on 12 August 875. As empress, she exerted a powerful influence over her husband.Born around 830, she likely spent her youth in Pavia.
rdfs:label
  • Engelberge (femme de Louis II)
  • Ангельберга (императрица Запада)
  • Engelberga
  • Engelberga
  • Engelberga
  • Engelberga
  • Engelberga d'Alsazia
  • Engelberga van Parma
  • Pármai Engelberga
  • Енгелберга
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:spouse of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:conjoint of
is foaf:primaryTopic of