Les encratites, du grec ancien du grec enkratès signifiant continents, formaient un courant du christianisme ancien, l'encratisme, qui s'inscrivait dans une tendance très ascétique qui traversait alors le christianisme et qui joua un rôle important dans son édification. On a souvent rapproché l'encratisme du gnosticisme et du docétisme chrétiens.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les encratites, du grec ancien du grec enkratès signifiant continents, formaient un courant du christianisme ancien, l'encratisme, qui s'inscrivait dans une tendance très ascétique qui traversait alors le christianisme et qui joua un rôle important dans son édification. On a souvent rapproché l'encratisme du gnosticisme et du docétisme chrétiens.
  • Enkratyści lub enkratyci (z gr. enkratitai, "wstrzemięźliwi") – członkowie różnych sekt gnostyckich z połowy II wieku. Założycielem jednej z nich, jak podaje Euzebiusz, był Tacjan Syryjczyk, uczeń świętego Justyna, męczennika. Innym przedstawicielem gnostyckiego enkratyzmu był Saturnin, który odrzucał małżeństwo i jedzenie mięsa.Tacjan głosił, że Adam za grzech nieposłuszeństwa został potępiony przez Boga i że małżeństwo jest wymysłem szatana. Z tej przyczyny enkratyści wstrzymywali się (stąd nazwa) od zawierania związków małżeńskich, prokreacji, a także od picia wina i spożywania mięsa, bo uważali, że są one "dziełem szatana". Nawet podczas sprawowania Wieczerzy Pańskiej nie pili wina, lecz wodę i dlatego zwano ich także hydropatami, hydroparastatami lub akwarianami.Odrzucali prawie w całości Stary Testament.Człowiek, zgodnie z ich nauką, składa się z materii i duszy, przy czym dusza będzie nieśmiertelna tylko wtedy, gdy zostanie zaakceptowana przez Boga.
  • Encratit berasal dari bahasa Yunani: enkrateia yang berarti pengendalian diri. Istilah ini ditujukan kepada sekelompok orang yang melakukan kehidupan askese yang keras pada zaman Gereja Lama sekitar akhir abad ke-2. . Kaum yang melakukan encratit ini menolak minum anggur, makan daging, dan perkawinan. Seperti halnya kaum Gnosis, Kaum Encratit menganggap bahwa semua masalah di dunia ini adalah jahat. Hal ini juga serupa dengan pandangan Kaum Saverian dan Kaum Darwinis yang beranggapan bahwa masalah itu abadi dan tidak diciptakan. Selain itu, mereka menganggap bahwa Kristus adalah roh dan bukan daging, sehingga mereka tidak percaya penebusan Kristus juga kebangkitannya. Mereka menolak kitab Perjanjian Lama karena menganggap bahwa Allah Perjanjian Lama adalah jahat -telah menciptakan dunia yang jahat. Karena Kaum encratit ini memiliki paham yang sama dengan Kaum Gnostisisme, maka Gereja menyatakan bahwa ajaran tersebut dianggap sesat. Beberapa Injil dan kisah apokrif ditulis oleh orang yang tergabung dalam gerakan ini pada awal lahirnya Gereja.
  • Энкрати́ты (от греч. ενκρατεια — воздержание, отсюда другое название воздержники, также акватиане, гидропарастаты (рус. водопийцы), идропарасты, водопричастники) — группировка ультраконсервативных христиан, последователей идеи крайнего воздержания, как необходимого условия спасения и членства в Церкви. Совместно с постниками дали начало богомилам. Являются одной из ветвей маркионитства.
  • L'encratismo è una dottrina morale di matrice gnostico-cristiana a sfondo ascetico, di probabile influenza sethiana, che si diffuse in Gallia e Spagna tra la fine del III e l'inizio del IV secolo. I seguaci di questa dottrina vengono detti encratiti.Il termine deriva dal greco enkràteia, tradotto abitualmente come «continenza»: in realtà il significato rimanda al "dominio di sé" nell'accezione già indicata da Socrate, e si riferisce alla capacità dell'individuo di padroneggiare istinti e passioni, in vista di un perfezionamento etico della persona. Gli encratiti ("persone che praticarono la continenza") erano chiamati da Ireneo di Lione ’egkrateîs e da Clemente Alessandrino e Ippolito di Roma ’egkratetai.L'encratismo si configura ben presto come sinonimo di "continenza rigorosa e mortificante", confluendo nella concezione filosofico-religiosa del manicheismo. Partendo dal principio gnostico che identifica la materia col male, l'encratismo attribuiva una valenza fortemente peccaminosa a numerosi aspetti del vivere quotidiano come l'unione matrimoniale, il consumo di carne e vino - al punto che Taziano, apologista greco del II secolo ed esponente di punta dell'encratismo, giunse a sostituire l'acqua al vino nell'Eucarestia - e il benessere materiale oltre il necessario, condannando ogni ostentazione di ricchezza e predicando anzi un severo pauperismo.Nel IV secolo l'Encratismo conobbe una nuova fortuna grazie ad Eustazio, asceta della Cappadocia, e ai suoi discepoli, nella città di Sebaste (oggi Sivas); la dottrina fu aspramente combattuta da sant'Anfilochio, vescovo di Iconio e avversario di ogni deviazione settaria, e poi definitivamente condannata nel sinodo di Side, in Panfilia, nel 390, sotto il pontefice Siricio.
  • The Encratites ("self-controlled") were an ascetic 2nd century sect of Christians who forbade marriage and counselled abstinence from meat. Eusebius says that Tatian was the author of this heresy. It has been supposed that it was these Gnostic encratites who were chastised in the Pseudo-Pauline epistle of 1 Timothy (4:1-4).The first mention of a Christian sect of this name occurs in Irenæus. They are mentioned more than once by Clement of Alexandria, who says that they are named from “Temperance”. Hippolytus of Rome refers to them as "acknowledging what concerns God and Christ in like manner with the Church; in respect, however, of their mode of life, passing their days inflated with pride"; "abstaining from animal food, being water-drinkers and forbidding to marry"; "estimated Cynics rather than Christians". On the strength of this passage it is supposed that some Encratites were perfectly orthodox in doctrine, and erred only in practice. Origen says they did not acknowledge St. Paul’s Epistles.Somewhat later this sect received new life and strength by the accession of a certain Severus, after whom Encratites were often called Severians. These Severian Encratites accepted the Law, the Prophets, and the Gospels, but rejected the Book of the Acts and cursed St. Paul and his Epistles. But the account given by Epiphanius of the Severians rather betrays Syrian Gnosticism than Judaistic tendencies. In their hatred of marriage they declared woman the work of Satan, and in their hatred of intoxicants they called wine drops of venom from the great Serpent, etc. Epiphanius states that in his day Encratites were very numerous throughout Asia Minor, in Psidia, in the Adustan district of Phrygia, in Isauria, Pamphylia, Cilicia, and Galatia. In the Roman Province and in Antioch of Syria they were found scattered here and there. They split up into a number of smaller sects of whom the Apostolici were remarkable for their condemnation of private property, the Hydroparastatæ or Aquarians for their use of water instead of wine in the Eucharist. In the Edict of 382, Theodosius pronounced the sentence of death on all those who took the name of Encratites, Saccophori, or Hydroparastatæ, and commanded Florus, the Magister Officiarum, to make strict search for these heretics, who were Manichæans in disguise.
  • El encratismo es una herejía cristiana surgida a mitad del s. II, aunque sus orígenes pueden remontarse a los tiempos apostólicos. Su existencia se prolongó hasta fines del s. IV. El apelativo deriva de un término griego que significa continente, moderado. Los encratitas son los continentes por antonomasia. Profesaban el más rígido ascetismo prohibiendo el uso de la carne y del vino en las comidas y oponiéndose al matrimonio. Para justificar sus doctrinas se servían de los pasajes del Nuevo Testamento que recomiendan la templanza, aislándolos del contexto, interpretándolos unilateralmente e incluso alterándolos. Según parece, los apócrifos llamados Hechos de San Pablo, de San Juan y de San Pedro, son obra de autores encratitas.
  • Os Encratitas ("auto-controlados") eram uma seita cristã ascética do século II d.C. que proibia o casamento e que aconselhava a abstinência de carne. Eusébio afirma que Tatiano era o criador desta heresia. Supõe-se que sejam estes os gnósticos encratitas que foram admoestados por Paulo em 1 Timóteo 4:1-4.
  • Enkratiten (griech. ἐγκράτεια: „Enthaltsamkeit“) ist eine Bezeichnung für die Anhänger einer weitverbreiteten und vielgestalteten asketischen Richtung in der ältesten Kirche ab dem Ende des 2. Jahrhunderts bis zum Ende des 3. Jahrhunderts, welche durch strenge Enthaltung des Genusses von Fleisch und Wein sowie sexuelle Enthaltsamkeit das Ziel der Vergeistigung anstrebte. Häufig wurde Wein selbst beim Abendmahl durch Wasser ersetzt (Aquarier oder Hydroparastaten).
  • Encratit és el membre de la secta dels encratits del grec Egkrateus o Egkratetai que vol dir "abstinents" o persones que practiquen la continència, i no menjaven carn, no bevien vi ni tenien relacions sexuals. La secta va actuar principalment a Psídia, Frígia, Isàuria, Pamfília, Cilícia i Galàcia.La secta va entrar en decadència poc després de la seva fundació al segle III fins que un home anomenat Severus es va posar al seu front, i llavors foren anomenats severians. Acceptaven la llei, els profetes i els evangelis, però rebutjaven ell llibre dels actes.Es van dividir en moltes petites sectes de les quals les úniques importants foren la dels apostòlics que condemnava la propietat privada, i la dels hidroparastates (hydroparastatæ) que usaven aigua en lloc de vi a l'eucaristia.El 382 Teodosi el gran va dictar pena de mort per tots els que agafessin el nom de encratits, saccofors o hidroparastates i va encarregar al Magister Officiarum Florus que busqués als sectaris. Sozomen esmenta un encratit d'Ancira, de nom Busiris, que es va sotmetre al turment durant la persecució de Julià l'Apòstata però sota Teodosi va abjurar. Dositheos de Cilícia va escriure un treball en 8 llibres en defensa de la secta. Van desaparèixer a la meitat del segle V, absorbits segurament pels maniqueus.
  • Encratisme of enkratisme (van het Griekse enkrateia, onthouding, zelfbeheersing) is een vorm van rigoureuze ascese. Het is een algemene benaming voor vroeg-christelijke (2e-4e eeuw) ketterse sekten die extreem ascetische levensopvattingen hadden. In het bijzonder werden diegen die het gebruik van wijn verboden of het huwelijk afwezen als encratieten aangeduid. De aprocriefe geschriften zijn vooral in deze groeperingen ontstaan.De stroming heeft lange tijd binnen de christelijke kerk bestaan en is vooral in het Aramese en Syrische christendom van grote invloed geweest. Van Syrië naar Egypte en vandaar als monnikswezen verspreidde het zich over de hele christelijke wereld.Het grootste gedeelte van het derde boek van de Stromateis van Clemens van Alexandrië beschrijft de opvattingen van de encratieten, een factie binnen de kerk in Alexandrië. Volgens hen was het huwelijk, onder het Oude Testament geoorloofd, sinds Christus afgeschaft. In feite was het verschil met de katholieke christenen dat zij het huwelijk afschaften, terwijl de katholieken het gedoogden, om kinderen te verwekken.Na de ontdekking van de Dode Zee-rollen bij Qumran in 1947 heeft men wel eens geopperd dat encratisme een erfenis van de Essenen zou zijn. Sommige onderzoekers zien dit dan ook als een joods-christelijke beweging met wortels in het oerchristendom.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3135388 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5777 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 49 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110584245 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les encratites, du grec ancien du grec enkratès signifiant continents, formaient un courant du christianisme ancien, l'encratisme, qui s'inscrivait dans une tendance très ascétique qui traversait alors le christianisme et qui joua un rôle important dans son édification. On a souvent rapproché l'encratisme du gnosticisme et du docétisme chrétiens.
  • Энкрати́ты (от греч. ενκρατεια — воздержание, отсюда другое название воздержники, также акватиане, гидропарастаты (рус. водопийцы), идропарасты, водопричастники) — группировка ультраконсервативных христиан, последователей идеи крайнего воздержания, как необходимого условия спасения и членства в Церкви. Совместно с постниками дали начало богомилам. Являются одной из ветвей маркионитства.
  • Os Encratitas ("auto-controlados") eram uma seita cristã ascética do século II d.C. que proibia o casamento e que aconselhava a abstinência de carne. Eusébio afirma que Tatiano era o criador desta heresia. Supõe-se que sejam estes os gnósticos encratitas que foram admoestados por Paulo em 1 Timóteo 4:1-4.
  • Enkratiten (griech. ἐγκράτεια: „Enthaltsamkeit“) ist eine Bezeichnung für die Anhänger einer weitverbreiteten und vielgestalteten asketischen Richtung in der ältesten Kirche ab dem Ende des 2. Jahrhunderts bis zum Ende des 3. Jahrhunderts, welche durch strenge Enthaltung des Genusses von Fleisch und Wein sowie sexuelle Enthaltsamkeit das Ziel der Vergeistigung anstrebte. Häufig wurde Wein selbst beim Abendmahl durch Wasser ersetzt (Aquarier oder Hydroparastaten).
  • The Encratites ("self-controlled") were an ascetic 2nd century sect of Christians who forbade marriage and counselled abstinence from meat. Eusebius says that Tatian was the author of this heresy. It has been supposed that it was these Gnostic encratites who were chastised in the Pseudo-Pauline epistle of 1 Timothy (4:1-4).The first mention of a Christian sect of this name occurs in Irenæus.
  • Enkratyści lub enkratyci (z gr. enkratitai, "wstrzemięźliwi") – członkowie różnych sekt gnostyckich z połowy II wieku. Założycielem jednej z nich, jak podaje Euzebiusz, był Tacjan Syryjczyk, uczeń świętego Justyna, męczennika. Innym przedstawicielem gnostyckiego enkratyzmu był Saturnin, który odrzucał małżeństwo i jedzenie mięsa.Tacjan głosił, że Adam za grzech nieposłuszeństwa został potępiony przez Boga i że małżeństwo jest wymysłem szatana.
  • Encratit berasal dari bahasa Yunani: enkrateia yang berarti pengendalian diri. Istilah ini ditujukan kepada sekelompok orang yang melakukan kehidupan askese yang keras pada zaman Gereja Lama sekitar akhir abad ke-2. . Kaum yang melakukan encratit ini menolak minum anggur, makan daging, dan perkawinan. Seperti halnya kaum Gnosis, Kaum Encratit menganggap bahwa semua masalah di dunia ini adalah jahat.
  • L'encratismo è una dottrina morale di matrice gnostico-cristiana a sfondo ascetico, di probabile influenza sethiana, che si diffuse in Gallia e Spagna tra la fine del III e l'inizio del IV secolo.
  • Encratit és el membre de la secta dels encratits del grec Egkrateus o Egkratetai que vol dir "abstinents" o persones que practiquen la continència, i no menjaven carn, no bevien vi ni tenien relacions sexuals. La secta va actuar principalment a Psídia, Frígia, Isàuria, Pamfília, Cilícia i Galàcia.La secta va entrar en decadència poc després de la seva fundació al segle III fins que un home anomenat Severus es va posar al seu front, i llavors foren anomenats severians.
  • El encratismo es una herejía cristiana surgida a mitad del s. II, aunque sus orígenes pueden remontarse a los tiempos apostólicos. Su existencia se prolongó hasta fines del s. IV. El apelativo deriva de un término griego que significa continente, moderado. Los encratitas son los continentes por antonomasia. Profesaban el más rígido ascetismo prohibiendo el uso de la carne y del vino en las comidas y oponiéndose al matrimonio.
  • Encratisme of enkratisme (van het Griekse enkrateia, onthouding, zelfbeheersing) is een vorm van rigoureuze ascese. Het is een algemene benaming voor vroeg-christelijke (2e-4e eeuw) ketterse sekten die extreem ascetische levensopvattingen hadden. In het bijzonder werden diegen die het gebruik van wijn verboden of het huwelijk afwezen als encratieten aangeduid.
rdfs:label
  • Encratites
  • Encratisme
  • Encratismo
  • Encratismo
  • Encratismo
  • Encratit
  • Encratit
  • Encratites
  • Enkratiten
  • Enkratyści
  • Энкратиты
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of