L’effet Einstein–de Haas, ou effet Richardson (en référence à Owen Willans Richardson), est un phénomène physique mis en évidence par Albert Einstein et Wander Johannes de Haas au milieu des années 1910 : il montre la relation entre magnétisme, moment angulaire, et spin des particules élémentaires. Rowan de Haas, le fils du découvreur, contribua lui aussi à en faire la théorie, et en appliqua les principes à l'industrie sidérurgique.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’effet Einstein–de Haas, ou effet Richardson (en référence à Owen Willans Richardson), est un phénomène physique mis en évidence par Albert Einstein et Wander Johannes de Haas au milieu des années 1910 : il montre la relation entre magnétisme, moment angulaire, et spin des particules élémentaires. Rowan de Haas, le fils du découvreur, contribua lui aussi à en faire la théorie, et en appliqua les principes à l'industrie sidérurgique.
  • L’effetto Einstein-De Haas consiste nella rotazione meccanica di un corpo ferromagnetico sottoposto a magnetizzazione. Il fenomeno fu osservato nel 1915 da Albert Einstein e W. J. De Haas, genero di Hendrik Antoon Lorentz, mediante il seguente esperimento: una barretta di ferro è appesa ad un sottile filo di torsione ed è libera di ruotare attorno al proprio asse e nello stesso tempo è immersa in un solenoide; quando il solenoide non viene percorso da corrente, quindi non vi è alcun campo magnetico, i momenti di dipolo atomici della barretta e quindi anche i momenti angolari atomici della stessa risultano orientati in maniera random (casuale), con assenza di magnetizzazione della barretta; se invece il solenoide viene percorso da corrente, al suo interno si genera un campo magnetico in cui viene a trovarsi immersa la barretta; in questo caso i momenti di dipolo atomici della barretta, e quindi anche i momenti angolari ad essi associati, vengono repentinamente allineati nella direzione del campo magnetico. Premesso che il momento angolare debba conservarsi, la barretta inizierà a ruotare in un verso tale per cui il suo momento angolare risulti uguale ed opposto alla risultante dei momenti angolari dei suoi atomi allineati con il campo magnetico. Tale fenomeno dimostra che il ferromagnetismo è dovuto in larga misura al momento angolare intrinseco di spin dell’elettrone, piuttosto che al suo momento angolare orbitale. Infatti misurando la variazione del momento angolare della barretta magnetizzata e la variazione del suo momento magnetico si rileva che il rapporto tra le due quantità è quello caratteristico dello spin.L’effetto dimostrato da questo esperimento rappresenta l’opposto dell’Effetto Barnett.
  • The Einstein–de Haas effect, or the Richardson effect (after Owen Willans Richardson), is a physical phenomenon delineated by Albert Einstein and Wander Johannes de Haas in the mid 1910s, that exposes a relationship between magnetism, angular momentum, and the spin of elementary particles. Wander Johannes de Haas' son, Rowan de Haas, was also a major contributor to the theory, applying its principles to the engineering industry. Specifically, Rowan's contributions had a transformative effect on the steel manufacturing industry in the early 20th century.
  • Эффект Эйнштейна — де Хааза (эффект Эйнштейна — де Гааза, эффект Эйнштейна — де Хааза — Ричардсона) — один из магнитомеханических эффектов, состоит в том, что тело (ферромагнетик) при намагничивании вдоль некоторой оси приобретает относительно неё вращательный импульс, пропорциональный приобретённой намагниченности. Это явление было предсказано в 1908 году О. Ричардсоном, открыто и теоретически объяснено в 1915 году Эйнштейном и нидерландским физиком В. де Хаазом. Эффект обратен эффекту Барнетта. Как и эффект Барнетта, он демонстрирует наличие связи между собственным механическим и магнитным моментами микрочастиц (в частности, атомов).
  • 'Efeito Einstein-de Haas' é a rotação adquirida por um corpo ferromagnético livremente suspenso, em conseqüência de uma variação em sua magnetização obtida pela aplicação de um campo magnético. O fenômeno consiste numa relação entre o magnetismo, o momento angular e o giro de partículas elementares.
  • Der Einstein-de-Haas-Effekt wurde 1915 von Albert Einstein vorhergesagt und mit Wander Johannes de Haas zusammen entdeckt. Der Effekt zeigt, dass der Magnetismus auf den Drehimpuls von Elektronen zurückgeht, und ist ein makroskopischer Nachweis des Elektronenspin.
  • Az Einstein–de Haas-hatás vagy Richardson-hatás (Owen Willans Richardson után) egy fizikai jelenség, amit Albert Einstein és Wander Johannes de Haas írt le 1915-ben. Ez a leírás a mágnesesség, az impulzusnyomaték és az elemi részecskék spinje közötti kapcsolatról szól.
  • Efekt Einsteina de Haasa – efekt polegający na rozkręcaniu długiego, ferromagnetycznego ciała sztywnego np. cylindra w przemiennym polu magnetycznym równoległym do jego osi.Efekt ten wynika z zasady zachowania momentu pędu w tym przypadku, w skład którego wchodzi moment pędu mechaniczny oraz spin elektronów. W sytuacji początkowej spiny elektronów są przypadkowe i spin wypadkowy wynosi zero. Gdy następnie włączone zostanie pole magnetyczne, następuje wytworzenie wypadkowego, niezerowego spinu, który zostaje zrównoważony przez mechaniczny moment pędu całej bryły, tak by moment pędu był równy początkowemu momentowi pędu układu.
  • 아인슈타인-드 하스 효과는 기체가 담긴 고립된 시스템을 비틀림 상수가 작은 실에 매어달고, 외부 자기장으로 스핀을 정렬시키자 전체 각운동량의 보존때문에 시스템이 회전하는 현상을 말한다.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 7911730 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5973 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 32 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103893621 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’effet Einstein–de Haas, ou effet Richardson (en référence à Owen Willans Richardson), est un phénomène physique mis en évidence par Albert Einstein et Wander Johannes de Haas au milieu des années 1910 : il montre la relation entre magnétisme, moment angulaire, et spin des particules élémentaires. Rowan de Haas, le fils du découvreur, contribua lui aussi à en faire la théorie, et en appliqua les principes à l'industrie sidérurgique.
  • 'Efeito Einstein-de Haas' é a rotação adquirida por um corpo ferromagnético livremente suspenso, em conseqüência de uma variação em sua magnetização obtida pela aplicação de um campo magnético. O fenômeno consiste numa relação entre o magnetismo, o momento angular e o giro de partículas elementares.
  • Der Einstein-de-Haas-Effekt wurde 1915 von Albert Einstein vorhergesagt und mit Wander Johannes de Haas zusammen entdeckt. Der Effekt zeigt, dass der Magnetismus auf den Drehimpuls von Elektronen zurückgeht, und ist ein makroskopischer Nachweis des Elektronenspin.
  • Az Einstein–de Haas-hatás vagy Richardson-hatás (Owen Willans Richardson után) egy fizikai jelenség, amit Albert Einstein és Wander Johannes de Haas írt le 1915-ben. Ez a leírás a mágnesesség, az impulzusnyomaték és az elemi részecskék spinje közötti kapcsolatról szól.
  • 아인슈타인-드 하스 효과는 기체가 담긴 고립된 시스템을 비틀림 상수가 작은 실에 매어달고, 외부 자기장으로 스핀을 정렬시키자 전체 각운동량의 보존때문에 시스템이 회전하는 현상을 말한다.
  • L’effetto Einstein-De Haas consiste nella rotazione meccanica di un corpo ferromagnetico sottoposto a magnetizzazione. Il fenomeno fu osservato nel 1915 da Albert Einstein e W. J.
  • Efekt Einsteina de Haasa – efekt polegający na rozkręcaniu długiego, ferromagnetycznego ciała sztywnego np. cylindra w przemiennym polu magnetycznym równoległym do jego osi.Efekt ten wynika z zasady zachowania momentu pędu w tym przypadku, w skład którego wchodzi moment pędu mechaniczny oraz spin elektronów. W sytuacji początkowej spiny elektronów są przypadkowe i spin wypadkowy wynosi zero.
  • Эффект Эйнштейна — де Хааза (эффект Эйнштейна — де Гааза, эффект Эйнштейна — де Хааза — Ричардсона) — один из магнитомеханических эффектов, состоит в том, что тело (ферромагнетик) при намагничивании вдоль некоторой оси приобретает относительно неё вращательный импульс, пропорциональный приобретённой намагниченности. Это явление было предсказано в 1908 году О. Ричардсоном, открыто и теоретически объяснено в 1915 году Эйнштейном и нидерландским физиком В. де Хаазом.
  • The Einstein–de Haas effect, or the Richardson effect (after Owen Willans Richardson), is a physical phenomenon delineated by Albert Einstein and Wander Johannes de Haas in the mid 1910s, that exposes a relationship between magnetism, angular momentum, and the spin of elementary particles. Wander Johannes de Haas' son, Rowan de Haas, was also a major contributor to the theory, applying its principles to the engineering industry.
rdfs:label
  • Effet Einstein-de Haas
  • Эффект Эйнштейна — де Хааза
  • Efeito Einstein-de Haas
  • Efekt Einsteina-de Haasa
  • Effetto Einstein-de Haas
  • Einstein-de-Haas-Effekt
  • Einstein–de Haas effect
  • Einstein–de Haas-hatás
  • 아인슈타인-드 하스 효과
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:renomméPour of
is foaf:primaryTopic of