En musique, le diapason (tiré de l'expression grecque διά πασω̃ν χορδω̃ν συμφωνία, diá pasōn khordōn symphōnía, « toutes les cordes, toutes les notes (de l'octave) ») est un outil de musicien donnant la hauteur (fréquence en hertz) d'une note-repère conventionnelle, en général le la, afin que celui-ci accorde son instrument. Par extension, le diapason désigne la hauteur absolue de la note de référence mondialement acceptée (actuellement la fréquence du la3 est de 440 Hz).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En musique, le diapason (tiré de l'expression grecque διά πασω̃ν χορδω̃ν συμφωνία, diá pasōn khordōn symphōnía, « toutes les cordes, toutes les notes (de l'octave) ») est un outil de musicien donnant la hauteur (fréquence en hertz) d'une note-repère conventionnelle, en général le la, afin que celui-ci accorde son instrument. Par extension, le diapason désigne la hauteur absolue de la note de référence mondialement acceptée (actuellement la fréquence du la3 est de 440 Hz).
  • En música el terme diapasó pot tenir diferents significats. Etimològicament prové del grec i significa "totalment, a través de tots". Aquest era el nom que donaven els grecs a l'interval d'octava, ja que és el que conté totes les notes d'una escala.
  • A tuning fork is an acoustic resonator in the form of a two-pronged fork with the prongs (tines) formed from a U-shaped bar of elastic metal (usually steel). It resonates at a specific constant pitch when set vibrating by striking it against a surface or with an object, and emits a pure musical tone after waiting a moment to allow some high overtones to die out. The pitch that a particular tuning fork generates depends on the length and mass of the two prongs. It is frequently used as a standard of pitch to tune musical instruments.The tuning fork was invented in 1711 by British musician John Shore, Sergeant Trumpeter and Lutenist to the court.
  • Il termine diapason in musica ha diversi significati, ma comunemente indica uno strumento per generare una nota standard.Il diapason (o corista) è costituito da una forcella di acciaio dotata di un manico. Quest'ultimo consente di tenere lo strumento senza ostacolare l'oscillazione della forcella e di trasmettere le vibrazioni a un altro corpo per potenziare l'intensità del suono emesso: ad esempio può essere messo a contatto con la cassa di risonanza in legno di un altro strumento, quale un violino o una chitarra.La sua invenzione può essere ascritta al musicista John Shore nel 1711.La frequenza alla quale il diapason oscilla dipende dalle proprietà elastiche del materiale di cui è costituito, dalla lunghezza e dalla distanza fra i rami della forcella: è possibile reperire in commercio diapason tarati per emettere note diverse. Il più comune è il diapason in La, che oscilla a una frequenza di 440 Hertz, corrispondente al La della quarta ottava del pianoforte, ed è utilizzato per accordare gli strumenti. Nella sola Europa, dal rinascimento al XVIII secolo si ebbero differenti valori di frequenza per il La: tono romano (328 Hz), tono francese (392 Hz), Kammerton (da 400 a 419 Hz), tono veneziano (430-460 Hz), Chorton (465 Hz), Kirchenton (da 470 a 490 Hz), Cornetton (490 Hz e più). Successivamente, tono pianistico del XIX secolo (432 Hz). Il corista più basso della storia si attribuisce ad alcuni virginali del tardo XVI secolo, con il La a 322 Hz, mentre il più alto in assoluto è quello dell'organo Stertzing della chiesa di san Pietro a Erfurt, del 1702, con il La a 519 Hz.Il problema della normalizzazione fu posto seriamente a Vienna nel 1885 da un Congresso internazionale, che confermò la frequenza del diapason a 435 Hz. Solo nel 1953 su iniziativa dell'ISO, a Londra, la frequenza passò, senza non pochi ostacoli, all'attuale 440 Hz. Il diapason è detto anche corista, perché largamente utilizzato dai direttori di coro per ricavare le note di partenza da fornire alle diverse sezioni nelle esecuzioni senza accompagnamento strumentale (dette "a secco" o "a cappella").Il diapason è usato in medicina per trasmettere le vibrazioni per via ossea ed effettuare in questo modo diversi esami acustici: la prova di Rinne, la prova di Weber, la prova di Schwabach, la prova di Bonnier, la prova di Gellé e la prova di Bing.Piccoli diapason sono stati usati come generatori di frequenza standard in alcuni orologi, ad es. il Bulova Accutron.Particolari oscillatori a diapason sono utilizzati per la generazione di frequenze fisse in alcuni sistemi di sicurezza per la circolazione dei treni sulla rete ferroviaria italiana.
  • Eine Stimmgabel (veraltet Diapason) ist eine Metallgabel, deren Zinken beim Anschlagen einen klaren, obertonarmen Ton erzeugen. Erfunden wurde die Stimmgabel 1711 durch den Militärtrompeter John Shore.
  • Garpu tala adalah alat yang berbentuk seperti garpu bergigi dua (atau berbentuk huruf y) dan beresonansi pada frekuensi tertentu bila dihentakkan pada suatu benda. Garpu tala hanya bergetar pada satu frekuensi, misalnya nada a' dengan frekuensi 440 Hertz. Karena frekuensi ini tetap, garpu tala biasanya digunakan untuk menala alat musik lain, seperti gitar dan piano. Garpu tala dapat memuai jika panas dan menyusut jika dingin sehingga memengaruhi frekuensi yang dihasilkan tidak tandar lagi. Pada garpu tala yang berkualitas baik tidak akan mudah menyusut atau memuai sehingga frekuensi yang dihasilkan tetap standar.Wikidata: {{#property:P373}}
  • Ladička je zařízení, které vydává tón s přesnou frekvencí, nebo dokáže určit frekvenci znějícího tónu. Slouží nejčastěji k ladění hudebních nástrojů, používá se i k experimentům a měřením v akustice, v medicíně atd.
  • A hangvilla egy idiofon hangkeltő eszköz. Kétágú, U-alakú villa formájú, és rugalmas fémből, rendszerint acélból készül. Ha megütéssel rezgésre késztetik, akkor egy stabil hangmagasságon rezeg, mely legtöbbször a normál A-hang (440 Hz). Ezt a hangmagasságot néhány másodperc után szolgáltatja, miután a megütéskor keletkező magasabb részhangok elhalnak. Természetesen más frekvenciát adó hangvilla is készülhet. Fő alkalmazása a zenészek számára a hangszerek behangolásakor a kamarahang szolgáltatása.A hangvillát egy brit muzsikus, John Shore találta fel 1711-ben.A hangvilla elterjedt használatának fő oka az, hogy szemben sok más hangkeltő eszközzel, tiszta hangot produkál kevés és gyenge magasabb részhanggal. Ez amiatt van, hogy a magasabb részhangok közel két és fél oktávval feljebb hangzanak, mint a fő rezgés.A hangvilla használatának másik oka az, hogy könnyen kézben tartható, a rezgést nem tompítja a kézben tartás. Járulékos rezonátor nélkül a hangzás elég halk. Ennek az az oka, hogy a két villa hanghullámai ellentétes fázisban rezegnek, és már kis távolságban is kioltják egymást. Ha hangelnyelő anyagot helyezünk a villák közé, akkor ez a hatás korlátozódik, és hangosabban hallható az alaphang.Bár a kereskedelemben kapható hangvillák hangmagassága gyárilag adott, a villák ágának reszelésével a hangmagasság hangolható. Az ág végéből lereszelt anyag emeli a hangmagasságot, míg az ágak alsó felének vékonyítása csökkenti azt. Az általánosan ismert hangvilla A=440 Hz alaphangot produkál, mert ez az elfogadott alaphang koncertzenészeknél hangszereik hangolásához. A hangvilla alapfrekvenciája kismértékben változhat a hőmérséklet függvényében. A szabványos referenciahőmérséklet 20 °C.
  • Камертонът е уред, който служи за установяване на абсолютната височина на музикалния тон. Той представлява двузъба метална пластина, която, когато бъде ударена, издава образцов тон ла от първа октава. Камертонът е изобретен от англичанина Джон Шоър през 1711 година.Специфичната форма на камертона е залегнала в т.нар. камертонна диаграма на Хъбъл за морфологическа класификация на галактиките.
  • Een stemvork of diapason is een tweetandige, metalen vork die bij trilling een toon voortbrengt met nauwkeurig bekende stemtoonhoogte. Een stemvork wordt zo geconstrueerd dat de voortgebrachte toon nauwelijks afhangt van de temperatuur en de luchtvochtigheidsgraad. Een goede stemvork produceert nauwelijks boventonen, en het geluid benadert een reine sinustrilling. Sommige stemvorken bezitten een verschuifbare metalen klem zodat andere tonen dan de standaard frequentie (die doorgaans 440 of 880 Hz is) kunnen worden weergegeven.De uitvinding van de stemvork wordt toegedicht aan John Shore in 1711.Een stemvork wordt gebruikt om een muziekinstrument te stemmen. De met de stemtoonhoogte overeenkomende toon van het muziekinstrument wordt zo ingesteld - gestemd - dat deze met de toon van de stemvork overeenkomt. Zangers gebruiken soms een stemvork om de juiste toon te treffen.De meeste stemvorken zijn gestemd op de kamertoon, de a', met (tegenwoordig) een frequentie van 440 Hz. Er bestaan ook stemvorken voor andere stemhoogten, ook voor andere toonhoogten dan a1.Om de zachte toon van een stemvork goed te horen, wordt de stemvork met het ronde uiteinde wel tegen het hoofd gehouden (beengeleiding) of op een resonator gemonteerd of op bijvoorbeeld een tafelblad gedrukt.
  • Kamerton (diapazon) – przyrząd służący do strojenia instrumentów muzycznych.Najczęściej w postaci jednotonowego instrumentu, nastrojonego na stałe na dźwięk a1 w stroju wiedeńskim = 440 Hz. Dźwięk ten został nazwany kamertonem, jako że służył za podstawę w muzyce kameralnej, kiedyś rozumianej wyłącznie jako instrumentalna (strój chóru był niższy). Nazwa diapazon wzięła się stąd, że do tonu podstawowego dostosowywane są pozostałe wysokości dźwięków w obrębie oktawy (w średniowieczu nazywanej diapazonem).Wynalazcą kamertonu w 1711 był John Shore (1662–1752), lutnista angielskiego dworu.Rodzaje kamertonów: widełkowy – widełki z niehartowanej stali, w które uderza się, aby uzyskać dźwięk (najdokładniejszy) stroikowy (gwizdkowy) – metalowa rurka z umieszczonym wewnątrz języczkiem z metalu (na wzór harmonijki ustnej) chromatyczny – połączone kamertony stroikowe w obrębie c1-c2.Widełki kamertonu często wprawia się w drgania uderzając w nie specjalnie do tego przeznaczonym młoteczkiem.
  • Un diapasón es un dispositivo metálico (generalmente acero) con forma de horquilla, utilizado principalmente como referencia para afinación de instrumentos musicales.
  • Diapasão é um instrumento metálico em forma de forquilha, que serve para afinar instrumentos e vozes através da vibração de um som musical de determinada altura. Foi inventado por John Shore (1662–1752) em 1711, trompetista de Georg Friedrich Haendel. A forquilha é afinada em uma determinada frequência (atualmente o mais comum é o Lá de 440 Hz). Ao ser golpeado contra uma superfície, as duas extremidades da forquilha do diapasão vibram produzindo a nota que será utilizada para afinar o instrumento musical. Em geral, é necessário encostar a outra extremidade do diapasão na caixa de ressonância do instrumento para amplificar seu som e permitir que seja ouvido à distância. O mesmo efeito pode ser conseguido se a extremidade do diapasão for encostada na caixa craniana próximo à orelha. Com as mesmas finalidades, existe também o diapasão de sopro, normalmente utilizado para afinar guitarras e outros instrumentos de cordas. Esses diapasões são como pequenas gaitas, que têm uma palheta afinada para a altura de cada corda do instrumento a afinar. Essas pequenas gaitas, são conhecidos por Lamiré (Dicionário Houaiss da Língua Portuguesa), forma aglutinada das notas "Lá", "Mi" e "Ré". Daí a expressão "dar um lamiré". Diapasão - Característica de um som determinada pela frequência de vibração das ondas sonoras. Os sons agudos têm frequências mais altas do que os sons graves. Quando um violinista afina seu instrumento, ajusta cada corda de maneira que vibrem um certo número de vezes por segundo. Na realidade, a maioria dos sons que ouvimos é uma mistura de várias frequências. Os sons produzidos por um instrumento musical, um apito ou uma sirene têm várias frequências ao mesmo tempo. A frequência mais baixa, chamada fundamental, é considerada a frequência da nota musical. A fundamental é produzida pela vibração do objeto de acordo com o comprimento, massa ou outras características físicas. As frequências mais altas, chamadas harmónicas, são produzidas por vibrações secundárias desse corpo. As frequências harmônicas são múltiplos inteiros da frequência fundamental.
  • Камерто́н (нем. Kammerton — «комнатный звук») — небольшой портативный прибор, точно и ясно издающий звук определённой высоты со слабыми гармоническими призвуками. Стандартный камертон издаёт звук Ля 1-й октавы частотой 440 Гц. В исполнительской практике применяется для настройки музыкальных инструментов. При пении хора а капелла (то есть без инструментального сопровождения) хормейстер находит по камертону и указывает хористам высоту звуков, с которых они начинают своё пение. Устройство камертона может быть различным. Встречаются механические, акустические и электронные камертоны.
  • 音叉(おんさ)とは特定の高さの音を発する2又に別れた金属製の道具である。
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 31772 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 10853 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 72 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109095057 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Tuning forks
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • diapason
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En musique, le diapason (tiré de l'expression grecque διά πασω̃ν χορδω̃ν συμφωνία, diá pasōn khordōn symphōnía, « toutes les cordes, toutes les notes (de l'octave) ») est un outil de musicien donnant la hauteur (fréquence en hertz) d'une note-repère conventionnelle, en général le la, afin que celui-ci accorde son instrument. Par extension, le diapason désigne la hauteur absolue de la note de référence mondialement acceptée (actuellement la fréquence du la3 est de 440 Hz).
  • En música el terme diapasó pot tenir diferents significats. Etimològicament prové del grec i significa "totalment, a través de tots". Aquest era el nom que donaven els grecs a l'interval d'octava, ja que és el que conté totes les notes d'una escala.
  • Eine Stimmgabel (veraltet Diapason) ist eine Metallgabel, deren Zinken beim Anschlagen einen klaren, obertonarmen Ton erzeugen. Erfunden wurde die Stimmgabel 1711 durch den Militärtrompeter John Shore.
  • Ladička je zařízení, které vydává tón s přesnou frekvencí, nebo dokáže určit frekvenci znějícího tónu. Slouží nejčastěji k ladění hudebních nástrojů, používá se i k experimentům a měřením v akustice, v medicíně atd.
  • Камертонът е уред, който служи за установяване на абсолютната височина на музикалния тон. Той представлява двузъба метална пластина, която, когато бъде ударена, издава образцов тон ла от първа октава. Камертонът е изобретен от англичанина Джон Шоър през 1711 година.Специфичната форма на камертона е залегнала в т.нар. камертонна диаграма на Хъбъл за морфологическа класификация на галактиките.
  • Un diapasón es un dispositivo metálico (generalmente acero) con forma de horquilla, utilizado principalmente como referencia para afinación de instrumentos musicales.
  • 音叉(おんさ)とは特定の高さの音を発する2又に別れた金属製の道具である。
  • A hangvilla egy idiofon hangkeltő eszköz. Kétágú, U-alakú villa formájú, és rugalmas fémből, rendszerint acélból készül. Ha megütéssel rezgésre késztetik, akkor egy stabil hangmagasságon rezeg, mely legtöbbször a normál A-hang (440 Hz). Ezt a hangmagasságot néhány másodperc után szolgáltatja, miután a megütéskor keletkező magasabb részhangok elhalnak. Természetesen más frekvenciát adó hangvilla is készülhet.
  • A tuning fork is an acoustic resonator in the form of a two-pronged fork with the prongs (tines) formed from a U-shaped bar of elastic metal (usually steel). It resonates at a specific constant pitch when set vibrating by striking it against a surface or with an object, and emits a pure musical tone after waiting a moment to allow some high overtones to die out. The pitch that a particular tuning fork generates depends on the length and mass of the two prongs.
  • Diapasão é um instrumento metálico em forma de forquilha, que serve para afinar instrumentos e vozes através da vibração de um som musical de determinada altura. Foi inventado por John Shore (1662–1752) em 1711, trompetista de Georg Friedrich Haendel. A forquilha é afinada em uma determinada frequência (atualmente o mais comum é o Lá de 440 Hz).
  • Il termine diapason in musica ha diversi significati, ma comunemente indica uno strumento per generare una nota standard.Il diapason (o corista) è costituito da una forcella di acciaio dotata di un manico.
  • Kamerton (diapazon) – przyrząd służący do strojenia instrumentów muzycznych.Najczęściej w postaci jednotonowego instrumentu, nastrojonego na stałe na dźwięk a1 w stroju wiedeńskim = 440 Hz. Dźwięk ten został nazwany kamertonem, jako że służył za podstawę w muzyce kameralnej, kiedyś rozumianej wyłącznie jako instrumentalna (strój chóru był niższy).
  • Garpu tala adalah alat yang berbentuk seperti garpu bergigi dua (atau berbentuk huruf y) dan beresonansi pada frekuensi tertentu bila dihentakkan pada suatu benda. Garpu tala hanya bergetar pada satu frekuensi, misalnya nada a' dengan frekuensi 440 Hertz. Karena frekuensi ini tetap, garpu tala biasanya digunakan untuk menala alat musik lain, seperti gitar dan piano. Garpu tala dapat memuai jika panas dan menyusut jika dingin sehingga memengaruhi frekuensi yang dihasilkan tidak tandar lagi.
  • Een stemvork of diapason is een tweetandige, metalen vork die bij trilling een toon voortbrengt met nauwkeurig bekende stemtoonhoogte. Een stemvork wordt zo geconstrueerd dat de voortgebrachte toon nauwelijks afhangt van de temperatuur en de luchtvochtigheidsgraad. Een goede stemvork produceert nauwelijks boventonen, en het geluid benadert een reine sinustrilling.
  • Камерто́н (нем. Kammerton — «комнатный звук») — небольшой портативный прибор, точно и ясно издающий звук определённой высоты со слабыми гармоническими призвуками. Стандартный камертон издаёт звук Ля 1-й октавы частотой 440 Гц. В исполнительской практике применяется для настройки музыкальных инструментов. При пении хора а капелла (то есть без инструментального сопровождения) хормейстер находит по камертону и указывает хористам высоту звуков, с которых они начинают своё пение.
rdfs:label
  • Diapason
  • Diapason
  • Diapasão
  • Diapasó
  • Diapasón
  • Garpu tala
  • Hangvilla
  • Kamerton
  • Ladička
  • Stemvork
  • Stimmgabel
  • Tuning fork
  • Камертон
  • Камертон
  • 音叉
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of