Le dialogue socratique (logos sokratikos ) est un genre littéraire pratiqué par quelques-uns des disciples de Socrate, parmi lesquels le plus connu est Platon.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le dialogue socratique (logos sokratikos ) est un genre littéraire pratiqué par quelques-uns des disciples de Socrate, parmi lesquels le plus connu est Platon. D'autres disciples de Socrate ont écrit des dialogues (notamment des Apologies de Socrate), Xénophon, Antisthène, Eschine, Phédon, mais il n'en reste à peu près rien.La liste des dialogues socratiques de Platon est la suivante : Alcibiade, Charmide, Criton, Euthyphron, les deux Hyppias, Ion, Lachès, Lysis.Depuis les années soixante-dix, le dialogue socratique est aussi une forme de pratique philosophique remise à l'ordre du jour par Gerd Achenbach (de), Michel Tozzi et Michel Weber.
  • Los Diálogos de Sócrates (en griego Σωκρατικός λόγος o Σωκρατικός διάλογος) es un género en prosa literaria desarrollado en la Antigua Grecia a finales del siglo IV a. C. y que fueron preservados en los diálogos platónicos y la obra socrática de Jenofonte - tanto dramática como narrativa - en las cuales los personajes discuten problemas morales y filosóficos para ilustrar el método socrático. Sócrates es el personaje principal.En sentido más estricto, el término se refiere a las obras en las cuales Sócrates es el personaje principal, aunque otros géneros son incluidos, como las Leyes de Platón y Hierón de Jenofonte que son diálogos socráticos en los cuales un hombre sabio que no es otro que Sócrates, dirige la discusión. Además el formato del estilo de los diálogos pueden variar: los diálogos de Platón contienen generalmente las palabras directas de cada hablante, mientras en los diálogos de Jenofonte estas están escritas en una historia continua que contiene junto a las narraciones de las circunstancias, los dichos de los hablantes.De acuerdo a un fragmento de Aristóteles, el primer autor de los diálogos socráticos fue Alexemenes de Teos, pero no se sabe nada acerca de él y si Sócrates aparece en su obra o si es confiable la negativa apreciación de Aristóteles acerca de él. Adicionalmente, muchos otros escribieron diálogos socráticos como Platón y Jenofonte, Antístenes, Aesquines de Espetos, Faedo, Euclides de Megara, Teocritus, Tissafernes y Aristóteles. Posteriormente Cicerón escribió diálogos similares en latín acerca de filosofía y temas retóricos, por ejemplo en su De re publica. También Séneca escribiría diálogos.El diálogo socrático como género filosófico-literario inventado por Platón es deudor del teatro antiguo (comedia y tragedia) adaptado a la filosofía, motivo de que se aprecien diálogos en la obra de comediógrafos como Aristófanes y Luciano de Samosata.En épocas posteriores, Boecio, Berkeley, Galileo Galilei, Voltaire, Rousseau, Diderot y en España Juan Valdés y su hermano Alfonso Valdés, al igual que Fray Luis de León, compusieron diálogos socráticos o textos filosófico-literarios de inspiración platónica en la forma.
  • De socratische dialoog (Grieks Σωκρατικὸς λόγος of Σωκρατικὸς διάλογος) is een literair prozagenre, ontwikkeld in Griekenland omstreeks 400 v.Chr. De bekendste voorbeelden zijn de dialogen van Plato en het socratisch werk van Xenophon. Kenmerkend voor het genre zijn de dialoogvorm en de morele en filosofische problemen die de personages bespreken.
  • Сократически диалог (на гръцки: Σωκρατικὸς λόγος или Σωκρατικὸς διάλογος) е вид литературни произведения / в проза /, разработени в Гърция в началото на четвърти век пр.н.е, запазени днес в диалозите на Платон и сократическите творби на Ксенофонт - драматични или описателни, в които героите които обсъждат морални или философски проблеми, илюстрирайки метода на Сократ. Сократ е често главният герой.Най-точно, терминът се отнася към работите, в които Сократ е герой, въпреки че като жанр други текстове също са включени; Plato's Lawsи Xenophon's Hieroса сократически диалози, в които един мъдрец различен от Сократ води дискусията. Също така, стилистичният формат на диалозите може да варира - диалозите на Платон съдържат предимно директните думи на всеки от говорещите, докато диалозите на Ксенофонт са записани като непрекъсната история, съдържайки, заедно с разказването на обстоятелствата на диалога и "размислите" на говорещите.Според фрагмент на Аристотел, първият автор на сократовия диалог е Alexamenus от Теос, но ние не знаем нищо друго за него, независимо дали Сократ се появява в творбите му, или колко точен е Аристотел в своята антагонистични преценка за него. Освен Платон и Ксенофонт, Antisthenes, Aeschines of Sphettus, Phaedo of Elis, Euclid of Megara, Simon the Shoemaker, Theocritus, Tissaphernes и Аристотел са писали сократови диалози и Цицерон пише подобни диалози на латински на философските и риторически теми, например За държавата / De republica /.
  • Dialog Sokrates (bahasa Yunani Σωκρατικός λόγος atau Σωκρατικός διάλογος) adalah sebuah genre karya sastra prosa yang dikembangkan di Yunani pada peralihan abad ke-4 SM, yang dilestarikan pada masa kini dalam bentuk dialog-dialog Plato dan karya Xenophon untuk Sokrates - baik dalam bentuk dramatis ataupun naratif. Di dalam dialog-dialog ini dibahas masalah-masalah moral dan filsafat, menggambarkan metode Sokrates. Sokrates seringkali menjadi tokoh utamanya. Lebih tepatnya, istilah ini merujuk kepada karya-karya yang menampilkan Sokrates sebagai tokohnya, meskipun sebagai sebuah genre, teks-teks lainnya juga diikutsertakan. Hukum karya Plato dan Hiero karya Xenophon adalah dialog-dialog Sokrates yang di dalamnya seorang bijaksana lain dan bukan Sokrates yang memimpin diskusinya (masing-masing adalah Orang Asing dari Athena dan Simonides. Demikian pula, format gaya dialognya bisa berbeda-beda. Dialog-dialog Plato biasanya hanya mengandung kata-kata langsung dari masing-masing pembicaranya, sementara dialog-dialog Xenophon ditulis sebagai sebuah cerita yang melanjut, dan bersama-sama dengan narasi keadaan dialognya, memuat "kutipan-kutipan" dari para pembicaranya. Menurut sebuah fragmen Aristoteles, pengarang pertama dialog Sokrates adalah Alexamenes dari Teos, tetapi kita tidak mempunyai informasi apapun tentang dia, apakah Sokrates muncul dalam karya-karyanya, atau seberapa akurat Aristoteles dalam penilaiannya yang negatif tentang Alexamenes. Selain Plato dan Xenophon, Antisthenes, Aeschines dari Sphettos, Phaedo dari Elis, Euclides dari Megara, Simon si Tukang Sepatu, Theocritus, Tissaphernes dan Aristoteles, semuanya menulis dialog-dialog Sokrates. Cicero menulis dialog-dialog yang sama dalam bahasa Latin mengenai tema-tema filsafat dan retorika, misalnya De re publica.
  • Socratic dialogue (Greek: Σωκρατικὸς λόγος) is a genre of prose literary works developed in Greece at the turn of the fourth century BCE, preserved today in the dialogues of Plato and the Socratic works of Xenophon. Characters discuss moral and philosophical problems, illustrating a version of the Socratic method. The dialogues are either dramatic or narrative, and Socrates is often the main character.
  • Diálogo socrático (em grego: Σωκρατικός λόγος, transl. Sokratikós lógos, ou Σωκρατικός διάλογος, Sokratikós diálogos) é um gênero de obra literária em prosa desenvolvido na Grécia Antiga por volta do século IV a.C., e preservado atualmente nos diálogos de Platão e nas obras socráticas de Xenofonte, tanto dramáticas quanto narrativas, nas quais os personagens discutem problemas morais e filosóficos, ilustrando alguma versão do método socrático. Sócrates, tutor do próprio Platão, frequentemente é o personagem principal destas obras.O termo pode se referir mais especificamente a estas obras específicas nas quais Sócrates é um personagem, embora outros textos sejam incluídos; as Leis, de Platão, e Hierão, de Xenofonte, por exemplo, são diálogos socráticos nos quais um sábio, que não é Sócrates conduz a discussão (o Estranho Ateniense e Simônides, respectivamente). Da mesma maneira, o formato estilístico dos diálogos pode variar; os diálogos de Platão contêm geralmente a transcrição direta de cada um dos falantes, enquanto os diálogos de Xenofonte são escritos na forma de uma história contínua, que contém, juntamente com a narrativa das circunstâncias do diálogo, as "citações" dos seus participantes.Sócrates costumava iniciar uma discussão sobre algo com uma pergunta, que obtinha opiniões de seu interlocutor, que ele primeiramente as aceitava. Depois, por meio de perguntas e respostas, mostrava o contraditório ou absurdo das opiniões originais, levando ao interlocutor a reconhecer seu desconhecimento sobre o assunto. Esta primeira parte do método de Sócrates, destinada a levar o indivíduo à convicção do erro, é a ironia. Depois, continuando o diálogo, e partindo da opinião primitiva do interlocutor, constrói com o interlocutor o conhecimento daquilo que se discute. Sócrates deu a esta última parte a designação de maiêutica - a arte de fazer nascer as ideias. É este o método que encontramos amplamente desenvolvido nos diálogos socráticos de Platão, onde a verdade nasce da discussão e não de uma "verdade" anterior afirmada.De acordo com um fragmento de Aristóteles, o primeiro autor do diálogo socrático teria sido Alexameno de Teos, porém nada se conhece a respeito do autor, se o próprio Sócrates aparecia em suas obras, ou quão preciso Aristóteles era em seu julgamento desfavorável a seu respeito. Além de Platão e Xenofonte, Antístenes, Ésquines de Esfeto, Fedo de Élis, Euclides de Megara, Simão, o Sapateiro, Teócrito, Tissafernes e Aristóteles teriam todos escrito diálogos socráticos, e o romano Cícero também teria escrito obras semelhantes, em latim, sobre temas filosóficos e retóricos (por exemplo, De re publica).
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3528438 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1552 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 13 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109934759 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:fr
  • Gerd Achenbach
prop-fr:lang
  • de
prop-fr:texte
  • Gerd Achenbach
prop-fr:trad
  • Gerd B. Achenbach
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le dialogue socratique (logos sokratikos ) est un genre littéraire pratiqué par quelques-uns des disciples de Socrate, parmi lesquels le plus connu est Platon.
  • De socratische dialoog (Grieks Σωκρατικὸς λόγος of Σωκρατικὸς διάλογος) is een literair prozagenre, ontwikkeld in Griekenland omstreeks 400 v.Chr. De bekendste voorbeelden zijn de dialogen van Plato en het socratisch werk van Xenophon. Kenmerkend voor het genre zijn de dialoogvorm en de morele en filosofische problemen die de personages bespreken.
  • Socratic dialogue (Greek: Σωκρατικὸς λόγος) is a genre of prose literary works developed in Greece at the turn of the fourth century BCE, preserved today in the dialogues of Plato and the Socratic works of Xenophon. Characters discuss moral and philosophical problems, illustrating a version of the Socratic method. The dialogues are either dramatic or narrative, and Socrates is often the main character.
  • Сократически диалог (на гръцки: Σωκρατικὸς λόγος или Σωκρατικὸς διάλογος) е вид литературни произведения / в проза /, разработени в Гърция в началото на четвърти век пр.н.е, запазени днес в диалозите на Платон и сократическите творби на Ксенофонт - драматични или описателни, в които героите които обсъждат морални или философски проблеми, илюстрирайки метода на Сократ.
  • Los Diálogos de Sócrates (en griego Σωκρατικός λόγος o Σωκρατικός διάλογος) es un género en prosa literaria desarrollado en la Antigua Grecia a finales del siglo IV a. C. y que fueron preservados en los diálogos platónicos y la obra socrática de Jenofonte - tanto dramática como narrativa - en las cuales los personajes discuten problemas morales y filosóficos para ilustrar el método socrático.
  • Diálogo socrático (em grego: Σωκρατικός λόγος, transl. Sokratikós lógos, ou Σωκρατικός διάλογος, Sokratikós diálogos) é um gênero de obra literária em prosa desenvolvido na Grécia Antiga por volta do século IV a.C., e preservado atualmente nos diálogos de Platão e nas obras socráticas de Xenofonte, tanto dramáticas quanto narrativas, nas quais os personagens discutem problemas morais e filosóficos, ilustrando alguma versão do método socrático.
  • Dialog Sokrates (bahasa Yunani Σωκρατικός λόγος atau Σωκρατικός διάλογος) adalah sebuah genre karya sastra prosa yang dikembangkan di Yunani pada peralihan abad ke-4 SM, yang dilestarikan pada masa kini dalam bentuk dialog-dialog Plato dan karya Xenophon untuk Sokrates - baik dalam bentuk dramatis ataupun naratif. Di dalam dialog-dialog ini dibahas masalah-masalah moral dan filsafat, menggambarkan metode Sokrates. Sokrates seringkali menjadi tokoh utamanya.
rdfs:label
  • Dialogue socratique
  • Dialog Sokrates
  • Diálogo socrático
  • Diálogos socráticos
  • Socratic dialogue
  • Socratische dialoog
  • Сократически диалог
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of