Le terme de diaclase, du grec διά [dia] (par) et klasis (fracture, rupture) est utilisé pour désigner l'épisode au cours duquel une roche se fend sans que les parties disjointes s'éloignent l'une de l'autre (ne pas confondre avec la faille). Il n'y a ni déplacement (pas de rejet), ni remplissage.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le terme de diaclase, du grec διά [dia] (par) et klasis (fracture, rupture) est utilisé pour désigner l'épisode au cours duquel une roche se fend sans que les parties disjointes s'éloignent l'une de l'autre (ne pas confondre avec la faille). Il n'y a ni déplacement (pas de rejet), ni remplissage. Ce type de fracture est souvent orienté perpendiculairement aux limites de stratification.Une diaclase peut apparaître du fait des pressions auxquelles est soumise la roche : pression lithostatique et contraintes locales liées aux mouvements.Mais en général, de faibles contraintes tectoniques sont nécessaires et les diaclases se forment facilement.Ce terme est communément utilisé pour désigner les sillons très profonds qui se sont formés dans la roche calcaire du massif des Tsingy de Bemaraha, à Madagascar. Il est également utilisé en médecine pour désigner certaines fractures provoquées pour corriger une déformation.
  • Geologický termín diaklasa označuje puklinu nebo spáru v hornině, podél které se přiléhající bloky horniny nepohybují (tím se diaklasa liší od zlomu). Diaklasy většinou mají rovnoměrnou šířku danou buď mechanickými vlastnostmi okolní horniny, nebo tloušťkou vrstvy. Diaklasy se obvykle vyskytují v soustavách a diaklasy v jedné soustavě jsou rovnoběžné.V tomto článku byl použit překlad textu z článku Joint (geology) na anglické Wikipedii.
  • Klüfte oder Kluftflächen sind feine Trennflächen im Gestein bzw. im Gebirge, die durch tektonische Beanspruchung entstehen, aber auch durch diagenetische Prozesse oder Abkühlung (Kontraktion) von Gesteinen. Die Größenordnung einer Kluft liegt im Bereich von wenigen Millimetern Weite bis zu einer Erstreckung von mehreren Metern. In der Regel findet an den Kluftflächen kein Versatz der getrennten Gesteine statt. Treten jedoch größere Bewegungen entlang der Klüfte auf, so entwickeln sie sich zu Verwerfungen. Bei seitlicher Öffnung von Klüften reißen Spalten auf.Die Richtungshäufigkeit von Klüften kann man grafisch in der so genannten Kluftrose darstellen. Verschiedene, nahezu parallel verlaufende Klüfte werden als Kluftschar bezeichnet. Kluftscharen bilden ein wesentliches Untersuchungsobjekt der Strukturgeologie und der Geophysik. Die Richtung von Kluftscharen entspricht meist der Achse der Kompressionspannung in einer Region, und in tektonisch aktiven Gebieten entspricht ihre Ausrichtung oft den Herdflächen von Erdbeben.Als bedeutender Experte der Klufttektonik gilt der Geophysiker Adrian Scheidegger (Schweiz und Wien). Seine Forschungen zur Geomorphologie alpiner Landschaften und zur Statistik und Dynamik regionaler Klüfte geben starke Hinweise, wie die Hauptachsen von geologischem Stress und Bewegungsrichtungen im Innern der Kontinentalblöcke liegen. Wo die lokalen Kluftrichtungen nicht mit den kontinentalen Richtungen übereinstimmen, entsprechen sie oft älteren tektonischen Phasen (z.B. den variszischen), die sich dadurch lange nach ihrem Abklingen nachweisen lassen. So zeigt etwa die Diendorfer Störung nördlich der Wachau (Niederösterreich) einen klaren Zusammenhang mit einer Blattverschiebung der Donau, deren Tal um rund 30 km nach Nordosten versetzt wurde.Bei der Öffnung einer Kluft zu einer größeren Spalte können sich entlang der Kluftflächen durch die Zirkulation von Grundwasser oder hydrothermalem Wasser Kluftminerale ablagern. Typische Minerale sind dabei Quarz, andere Varianten von Siliziumdioxid oder Calcit. In wasserlöslichen Gesteinen, wie Kalkstein, Gips und Sandsteinen löst das Vorhandensein von Klüften leicht die Bildung von Karsthöhlen aus. Größere, mit Gestein verfüllte Klüfte werden als Gänge bzw. bei merklichem Metallgehalt als Erzadern bezeichnet.Auf dem Mond können Klüfte größere Ausmaße erreichen, weil sie sich nicht durch Erosion oder Tektonik schließen. Sie sind Zeichen von fossilen Spannungen der Mondkruste und werden von den Astronomen in die Formengruppen der Rupes (Geländestufen) und der Rimae (Rillen) unterteilt.
  • Cios - zbiór seryjnych spękań i szczelin w skałach uporządkowanych geometrycznie w odstępach większych niż kilka centymetrów, występujących w zespołach i systemach. Przez to pojęcie można też rozumieć zdolność skały do pękania według określonego wzoru. Cios może powstawać wskutek wietrzenia, ruchów tektonicznych lub w skałach magmowych na skutek krzepnięcia magmy.Rodzaje (ze względu na genezę): cios denudacyjno-odprężeniowy - spękania odprężeniowe powstałe na skutek częściowego lub całkowitego usunięcia nadkładu przez denudację. cios diagenetyczny - spękania odprężeniowe złożone ze spękań diagenetycznych, czyli utworzonych w skałach osadowych wskutek zmniejszania się objętości osadu w czasie procesu diagenezy. cios ekstensyjny - spękania odprężeniowe złożone ze spękań ekstensyjnych, czyli utworzonych pod wpływem naprężeń rozciągających. cios kompresyjny - spękania złożone ze spękań kompresyjnych, czyli utworzonych pod wpływem naprężeń ściskających. cios magmowy - spękania powstające zwykle w głęboko zlegających skałach o składzie granitoidowym, obejmuje trzy zespoły spękań - dwa w przybliżeniu pionowe, jeden w przybliżeniu poziomy - tworzące system w przybliżeniu prostopadłościenny, często nazywany ciosem granitowym. Spękania te często są zajęte przez żyły mineralne. cios termiczny - spękania powstające w skale magmowej w końcowym etapie jej krzepnięcia lub tuż po zakrzepnięciu. Zachodzi w wyniku naprężeń rozciągających, powstających na skutek kurczenia się stygnącej masy skalnej. Najczęściej występuje w skałach wulkanicznych i subwulkanicznych.Rodzaje (ze względu na geometrię): cios diagonalny - w przybliżeniu skośny do generalnego kierunku strukturalnego na danym obszarze. cios katetalny - prostopadły do ławic, niezależnie od ich ułożenia. cios komplementarny - utworzony z dwu sprzężonych zespołów, powstałych jednocześnie. cios ławicowy - równoległy do uławicenia. cios ortogonalny - zespół spękań prostopadły w stosunku do innego zespołu. cios ostrokątny (romboidalny) - złożony z dwu zespołów wzajemnie nieprostopadłych. cios podłużny - w przybliżeniu równoległy do generalnego kierunku strukturalnego na danym obszarze. cios pokładowy - ułożony mniej więcej równolegle do powierzchni terenu. cios poprzeczny - w przybliżeniu prostopadły do generalnego kierunku strukturalnego na danym obszarze. cios słupowy - cios termiczny polegający na podziale skały na przylegające do siebie słupy o wielobocznym przekroju.
  • As diaclases, do grego dia (em dois) e klasis (fractura, ruptura), são fracturas que dividem as rochas em blocos e em relação às quais não se produziu deslocamento ou o deslocamento foi mínimo. Todas as rochas desde a sua formação estiveram submetidas a esforços de compressão, tracção e torsão que deram origem a um conjunto de fracturas designadas por diaclases. Desenvolvem-se sobretudo nas rochas duras, intersectando-se em diversas direcções sendo algumas principais e originando uma rede de fracturas que facilita a sua separação em blocos e, portanto, a sua desagregação. Nas rochas magmáticas é muitas vezes difícil distinguir as juntas (devidas ao arrefecimento) das diaclases (devidas a tensões). Nestes casos, utilizam-se, indistintamente, os termos diaclase ou junta. Não devem ser confundidas com falhas e/ou fracturas.
  • 節理(せつり、英: joint)とは、岩体に発達した規則性のある割れ目のうち、両側にずれの見られないものをいう。マグマ等が冷却固結する際や地殻変動の際に生じる。なお、割れ目の両側にずれが見られる場合は断層になる。
  • In geologia il termine diaclasi si riferisce a una frattura nella roccia dove non vi è stato alcun movimento laterale nel piano della frattura (verticale o orizzontale) di una parte rispetto all'altra. Ciò la rende diversa da una faglia la quale è definita come una frattura nella roccia dove una parte scivola lateralmente rispetto all'altra. Le diaclasi in genere hanno una spaziatura regolare collegata sia alle proprietà meccaniche della singola roccia che allo spessore dello strato coinvolto e, in genere, si trovano a formare gruppi, ognuno dei quali è costituito da diaclasi sub-parallele l'una all'altra.
  • In geology the term joint refers to a fracture in rock where the displacement associated with the opening of the fracture is greater than the displacement due to lateral movement in the plane of the fracture (up, down or sideways) of one side relative to the other. Typically, there is little to no lateral movement across joints. This makes joints different from a fault which is defined as a fracture in rock in which one side slides laterally past the other with a displacement that is greater than the separation between the blocks on either side of the fracture. Joints normally have a regular spacing related to either the mechanical properties of the individual rock or the thickness of the layer involved. Joints generally occur as sets, with each set consisting of joints sub-parallel to each other.
  • diàclasi (del grec «διά» dia, a través de, i klasis, trencament) és una fractura en les roques que no va acompanyada de desplaçament que es tradueix en una superfície de discontinuïtat sovint micromètrica o virtual que travessa la roca, causada per refredament en les roques ígnies o per relaxament d'esforços en les roques sedimentàries.El desplaçament no és res més que una mínima separació transversal. Així es distingeixen de les falles fractures on sí hi ha un lliscament dels blocs. Són estructures molt freqüents. No sol presentar-se una sola diàclasi, sinó famílies de diàclasis relacionades per l'origen i la direcció. Les diàclasis es disposen més o menys perpendicularment als plans d'estratificació.
  • Een diaklaas of een daarvoor vaak gebruikt Engels leenwoord joint is een breuk in een gesteente, waarlangs geen of nauwelijks beweging heeft plaatsgevonden, maar waar het gesteente uit elkaar bewoog dankzij een extensief spanningsregime. Behalve door tektonische beweging kan dit bijvoorbeeld ook door fysische verwering worden veroorzaakt.Diaklazen kunnen zich tegelijk ontwikkelen in zogenaamde joint sets, waarbij een diaklaas een oriëntatie evenwijdig aan de as van de maximale hoofdspanning (σ1) ontwikkelt, de vlakken van de diaklazen staan loodrecht op de extensierichting (σ3).
  • 절리(節理)는 암석에 생긴 갈라진 틈으로, 연속적이고 어느 정도 규칙적으로 형성되어 있으며, 주로 암이 인장응력을 받을 때 생긴다.
  • Una diaclasa (del griego «διά» dia, a través de, y klasis, rotura) es una fractura en las rocas que no va acompañada de deslizamiento de los bloques que determina, no siendo el desplazamiento más que una mínima separación transversal. Se distinguen así de las fallas, fracturas en las que sí hay deslizamiento de los bloques. Son estructuras muy abundantes. Son deformaciones frágiles de las rocas.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1023957 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1934 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 18 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103883457 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le terme de diaclase, du grec διά [dia] (par) et klasis (fracture, rupture) est utilisé pour désigner l'épisode au cours duquel une roche se fend sans que les parties disjointes s'éloignent l'une de l'autre (ne pas confondre avec la faille). Il n'y a ni déplacement (pas de rejet), ni remplissage.
  • Geologický termín diaklasa označuje puklinu nebo spáru v hornině, podél které se přiléhající bloky horniny nepohybují (tím se diaklasa liší od zlomu). Diaklasy většinou mají rovnoměrnou šířku danou buď mechanickými vlastnostmi okolní horniny, nebo tloušťkou vrstvy. Diaklasy se obvykle vyskytují v soustavách a diaklasy v jedné soustavě jsou rovnoběžné.V tomto článku byl použit překlad textu z článku Joint (geology) na anglické Wikipedii.
  • 節理(せつり、英: joint)とは、岩体に発達した規則性のある割れ目のうち、両側にずれの見られないものをいう。マグマ等が冷却固結する際や地殻変動の際に生じる。なお、割れ目の両側にずれが見られる場合は断層になる。
  • 절리(節理)는 암석에 생긴 갈라진 틈으로, 연속적이고 어느 정도 규칙적으로 형성되어 있으며, 주로 암이 인장응력을 받을 때 생긴다.
  • Una diaclasa (del griego «διά» dia, a través de, y klasis, rotura) es una fractura en las rocas que no va acompañada de deslizamiento de los bloques que determina, no siendo el desplazamiento más que una mínima separación transversal. Se distinguen así de las fallas, fracturas en las que sí hay deslizamiento de los bloques. Son estructuras muy abundantes. Son deformaciones frágiles de las rocas.
  • In geologia il termine diaclasi si riferisce a una frattura nella roccia dove non vi è stato alcun movimento laterale nel piano della frattura (verticale o orizzontale) di una parte rispetto all'altra. Ciò la rende diversa da una faglia la quale è definita come una frattura nella roccia dove una parte scivola lateralmente rispetto all'altra.
  • Klüfte oder Kluftflächen sind feine Trennflächen im Gestein bzw. im Gebirge, die durch tektonische Beanspruchung entstehen, aber auch durch diagenetische Prozesse oder Abkühlung (Kontraktion) von Gesteinen. Die Größenordnung einer Kluft liegt im Bereich von wenigen Millimetern Weite bis zu einer Erstreckung von mehreren Metern. In der Regel findet an den Kluftflächen kein Versatz der getrennten Gesteine statt.
  • Een diaklaas of een daarvoor vaak gebruikt Engels leenwoord joint is een breuk in een gesteente, waarlangs geen of nauwelijks beweging heeft plaatsgevonden, maar waar het gesteente uit elkaar bewoog dankzij een extensief spanningsregime.
  • As diaclases, do grego dia (em dois) e klasis (fractura, ruptura), são fracturas que dividem as rochas em blocos e em relação às quais não se produziu deslocamento ou o deslocamento foi mínimo. Todas as rochas desde a sua formação estiveram submetidas a esforços de compressão, tracção e torsão que deram origem a um conjunto de fracturas designadas por diaclases.
  • In geology the term joint refers to a fracture in rock where the displacement associated with the opening of the fracture is greater than the displacement due to lateral movement in the plane of the fracture (up, down or sideways) of one side relative to the other. Typically, there is little to no lateral movement across joints.
  • diàclasi (del grec «διά» dia, a través de, i klasis, trencament) és una fractura en les roques que no va acompanyada de desplaçament que es tradueix en una superfície de discontinuïtat sovint micromètrica o virtual que travessa la roca, causada per refredament en les roques ígnies o per relaxament d'esforços en les roques sedimentàries.El desplaçament no és res més que una mínima separació transversal. Així es distingeixen de les falles fractures on sí hi ha un lliscament dels blocs.
  • Cios - zbiór seryjnych spękań i szczelin w skałach uporządkowanych geometrycznie w odstępach większych niż kilka centymetrów, występujących w zespołach i systemach. Przez to pojęcie można też rozumieć zdolność skały do pękania według określonego wzoru.
rdfs:label
  • Diaclase
  • Cios (geologia)
  • Diaclasa
  • Diaclase
  • Diaclasi
  • Diaklaas
  • Diaklasa
  • Diàclasi
  • Joint (geology)
  • Kluft (Geologie)
  • 節理
  • 절리
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:modelé of
is foaf:primaryTopic of