Le deuxième partage de la Pologne est le deuxième des trois partages qui ont mis fin à l'existence de la République des Deux Nations (Pologne-Lituanie) en 1795. Le second partage a lieu en 1793, au lendemain de la guerre pour la défense de la Constitution et de la création de la Confédération de Targowica de 1792 et est réalisé entre l'Empire russe et le Royaume de Prusse. Il est ratifié par le Parlement polonais (Sejm) en 1793 (voir Diète de Grodno).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le deuxième partage de la Pologne est le deuxième des trois partages qui ont mis fin à l'existence de la République des Deux Nations (Pologne-Lituanie) en 1795. Le second partage a lieu en 1793, au lendemain de la guerre pour la défense de la Constitution et de la création de la Confédération de Targowica de 1792 et est réalisé entre l'Empire russe et le Royaume de Prusse. Il est ratifié par le Parlement polonais (Sejm) en 1793 (voir Diète de Grodno).
  • Второй раздел Речи Посполитой (польск. Drugi rozbiór Rzeczypospolitej) или Второй раздел Польши (польск. Drugi rozbiór Polski) произошёл в 1793 году и был вторым из трёх разделов, прекратившим существование Речи Посполитой в 1795 году. Второй раздел произошёл в период после войны сторонников Конституции и Тарговицкой конфедерацией 1792 года и был проведён между Российской империей и Пруссией. Он был ратифицирован сеймом в 1793 году.
  • La Segona partició de la Mancomunitat Polonès-Lituana va ser la segona de tres particions que va posar fi a l'existència de la Mancomunitat Polonès-Lituana en 1795. La segona partició van ocórrer a conseqüència de la Guerra en Defensa de la Constitució i la Confederació de Targowica de 1792 i es va dur a terme per l'Imperi Rus i Regne de Prússia. Va ser ratificat pel Parlament polonès (Dieta) en 1793.
  • II rozbiór Polski – drugi z trzech rozbiorów Polski, do których doszło pod koniec XVIII wieku.Wykorzystując kapitulację Stanisława Augusta Poniatowskiego wobec Rosji i przejęcia rządów w kraju przez targowiczan – 25 października 1792 król pruski Fryderyk Wilhelm II zażądał wcielenia Wielkopolski do Królestwa Prus. Miała być ona ekwiwalentem za niepowodzenia armii pruskich w wojnie przeciwko rewolucyjnej Francji, prowadzonej w koalicji absolutystycznych monarchii europejskich. Żądanie to warunkował groźbą wycofania się Prus z koalicji antyfrancuskiej, ale wnet przekształciło się ono w propozycję II rozbioru części ziem Rzeczypospolitej pomiędzy Rosję i Prusy.23 stycznia 1793 doszło do podpisania traktatu podziałowego między Katarzyną II a Fryderykiem Wilhelmem II. Po podpisaniu Wojska Pruskie, dowodzone przez Joachima Heinricha von Möllendorfa weszły do Wielkopolski, a rosyjskie do wschodniej Polski. Wojska polskie w większości wycofywały się z oddawanych ziem, jednym z nielicznych starć była obrona ratusza w Kargowej. Z kolei 25 marca 1793 roku król pruski wydał patent inkorporacyjny, w którym wezwał pod groźbą kary wszystkich mieszkańców zajętych przez wojska pruskie ziem do złożenia hołdu (homagium).22 lipca deputacja sejmu grodzieńskiego, obradującego pod lufami armat wojsk rosyjskich podpisała traktat z Rosją, w którym Rzeczpospolita zrzekła się województw: mińskiego, kijowskiego, bracławskiego i podolskiego oraz części wileńskiego, nowogródzkiego, brzeskolitewskiego i wołyńskiego (250 tys. km²). 19 sierpnia traktat ten ratyfikował poseł rosyjski Jakob Sievers.W nocy z 23 na 24 września 1793 roku sejm obradujący w obecności generała rosyjskiego Johanna von Rautenfelda na zamku grodzieńskim, otoczonym przez oddziały wojsk rosyjskich w milczeniu przeprowadził cesję terytorium Rzeczypospolitej na rzecz Królestwa Prus.Prusy otrzymały Gdańsk i Toruń oraz województwa gnieźnieńskie, poznańskie, sieradzkie (z Wieluniem), kaliskie, płockie, brzeskokujawskie, inowrocławskie, ziemię dobrzyńską oraz części krakowskiego, rawskiego i mazowieckiego (57 tys. km²).Cesarzowa Katarzyna II mściła się w ten sposób za niewierność wasalnej Rzeczypospolitej, a obie monarchie rozbiorowe oczyszczały sobie przedpole do rozprawy z rewolucyjną Francją. Dodatkowo, w okrojonej już znacznie Rzeczypospolitej utrzymany został istniejący dotąd, bardzo dogodny dla Rosji i Prus, ustrój demokracji szlacheckiej przy słabej centralnej władzy królewskiej.Nieprzewidziany przez konfederatów rozbiór Rzeczypospolitej skończył się pełną kompromitacją konfederacji targowickiej, także króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. W 1793 r. odbył się w Grodnie sejm rozbiorowy, który pod presją obu zaborców wyraził milczącą zgodę na kolejny rozbiór kraju, zawarł nierównoprawny traktat pokojowy z Rosją, przywrócił Radę Nieustającą, rozwiązał też konfederację targowicką. Był to ostatni Sejm Polski szlacheckiej.W rozbiorze tym, w odróżnieniu od dwóch pozostałych, nie brała udziału Austria, zajęta wojną z rewolucyjną Francją. Austria formalnie nie biorąca udziału w II rozbiorze dopiero 3 stycznia 1795 zawarła za plecami Prus tajną konwencję z Rosją o III rozbiorze Polski, na mocy której cesarz Franciszek II Habsburg przystępował do traktatu II rozbioru, ale tylko w granicach zaboru rosyjskiego.
  • La Segunda partición de la Mancomunidad Polaco-Lituana fue la segunda de tres particiones que puso fin a la existencia de la Mancomunidad Polaco-Lituana en 1795. La segunda partición ocurrió como consecuencia de la Guerra en Defensa de la Constitución y la Confederación de Targowica de 1792 y se llevó a cabo por el Imperio Ruso y Reino de Prusia. Fue ratificado por el Parlamento polaco (Dieta) en 1793.
  • The 1793 Second Partition of the Polish-Lithuanian Commonwealth was the second of three partitions (or partial annexations) that ended the existence of the Polish-Lithuanian Commonwealth by 1795. The second partition occurred in the aftermath of the War in Defense of the Constitution and the Targowica Confederation of 1792, and was approved by its territorial beneficiaries, the Russian Empire and the Kingdom of Prussia. The division was ratified by the coerced Polish parliament (Sejm) in 1793 (see the Grodno Sejm) in a short-lived attempt to prevent the inevitable complete annexation of Poland, the Third Partition.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3630400 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9082 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 66 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110266923 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:colonnes
  • 3 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le deuxième partage de la Pologne est le deuxième des trois partages qui ont mis fin à l'existence de la République des Deux Nations (Pologne-Lituanie) en 1795. Le second partage a lieu en 1793, au lendemain de la guerre pour la défense de la Constitution et de la création de la Confédération de Targowica de 1792 et est réalisé entre l'Empire russe et le Royaume de Prusse. Il est ratifié par le Parlement polonais (Sejm) en 1793 (voir Diète de Grodno).
  • Второй раздел Речи Посполитой (польск. Drugi rozbiór Rzeczypospolitej) или Второй раздел Польши (польск. Drugi rozbiór Polski) произошёл в 1793 году и был вторым из трёх разделов, прекратившим существование Речи Посполитой в 1795 году. Второй раздел произошёл в период после войны сторонников Конституции и Тарговицкой конфедерацией 1792 года и был проведён между Российской империей и Пруссией. Он был ратифицирован сеймом в 1793 году.
  • La Segona partició de la Mancomunitat Polonès-Lituana va ser la segona de tres particions que va posar fi a l'existència de la Mancomunitat Polonès-Lituana en 1795. La segona partició van ocórrer a conseqüència de la Guerra en Defensa de la Constitució i la Confederació de Targowica de 1792 i es va dur a terme per l'Imperi Rus i Regne de Prússia. Va ser ratificat pel Parlament polonès (Dieta) en 1793.
  • La Segunda partición de la Mancomunidad Polaco-Lituana fue la segunda de tres particiones que puso fin a la existencia de la Mancomunidad Polaco-Lituana en 1795. La segunda partición ocurrió como consecuencia de la Guerra en Defensa de la Constitución y la Confederación de Targowica de 1792 y se llevó a cabo por el Imperio Ruso y Reino de Prusia. Fue ratificado por el Parlamento polaco (Dieta) en 1793.
  • The 1793 Second Partition of the Polish-Lithuanian Commonwealth was the second of three partitions (or partial annexations) that ended the existence of the Polish-Lithuanian Commonwealth by 1795. The second partition occurred in the aftermath of the War in Defense of the Constitution and the Targowica Confederation of 1792, and was approved by its territorial beneficiaries, the Russian Empire and the Kingdom of Prussia.
  • II rozbiór Polski – drugi z trzech rozbiorów Polski, do których doszło pod koniec XVIII wieku.Wykorzystując kapitulację Stanisława Augusta Poniatowskiego wobec Rosji i przejęcia rządów w kraju przez targowiczan – 25 października 1792 król pruski Fryderyk Wilhelm II zażądał wcielenia Wielkopolski do Królestwa Prus. Miała być ona ekwiwalentem za niepowodzenia armii pruskich w wojnie przeciwko rewolucyjnej Francji, prowadzonej w koalicji absolutystycznych monarchii europejskich.
rdfs:label
  • Deuxième partage de la Pologne
  • II rozbiór Polski
  • Second Partition of Poland
  • Segona partició de Polònia
  • Segunda Partición de Polonia
  • Второй раздел Речи Посполитой
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of