La cytoarchitectonie (du grec ancien κύτος « cellule » et αρχιτεκτονική « architecture ») ou cytoarchitecture désigne la composition cellulaire d'un tissu biologique. Le terme désigne aussi la branche de l'histologie qui se consacre à cette étude, dont les principaux outils sont le microscope et les colorants qui permettent de mettre en évidence la nature, l'arrangement ou la distribution des cellules dans le tissu considéré.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La cytoarchitectonie (du grec ancien κύτος « cellule » et αρχιτεκτονική « architecture ») ou cytoarchitecture désigne la composition cellulaire d'un tissu biologique. Le terme désigne aussi la branche de l'histologie qui se consacre à cette étude, dont les principaux outils sont le microscope et les colorants qui permettent de mettre en évidence la nature, l'arrangement ou la distribution des cellules dans le tissu considéré. En neurosciences, la cytoarchitectonie du système nerveux et en particulier du cerveau est un élément important dans la compréhension de l'organisation de ces organes et de leur fonctionnement. S'agissant du cerveau, la cytoarchitectonie offre en effet une description neuroanatomique plus fine que ne le permet la seule morphologie des circonvolutions et des sillons. De fait, on utilise encore les cartographies établies par les anatomistes du début du XXe siècle pour désigner avec plus de précision telle ou telle aire cérébrale. Ces cartes ont généralement été obtenues à partir de sections histologique de cerveau traitées avec un ou plusieurs colorants qui permettent de mettre en évidence les corps cellulaire des neurones (ou soma) par rapport au reste du tissu nerveux (axones, dendrites et neuroglie) et donc d'observer l'arrangement caractéristique des cellules dans les différentes couches du cortex cérébral. La myéloarchitectonie (de μυελός « la moëlle », voir myéline) est l'étude plus spécifique de l'arrangement des fibres nerveuses (ou axones) qui connectent les neurones les uns aux autres.
  • Cytoarchitecture (Greek κύτος= "cell" + αρχιτεκτονική= "architecture"), also known as cytoarchitectonics, is the study of the cellular composition of the body's tissues under the microscope. More specifically in neuroscience, it refers to the arrangement and characteristic organization of neuronal cell bodies in the brain and spinal cord.
  • La Citoarchitettura (en. cytoarchitecture) o citoarchitettonica (Cytoarchitectonics) (dal greco κύτος=cellula + αρχιτεκτονική=architettura) è lo studio della composizione cellulare dei tessuti svolto col microscopio. I due termini sono intercambiabili, ma nel campo delle neuroscienze cytoarchitectonics è quello più usato.In biologia, il termine "citoarchitettura" si può riferire alla disposizione delle cellule in un tessuto o alla costruzione molecolare di una singola cellula. Nelle neuroscienze, si riferisce specificamente alla disposizione dei soma neuronali nel cervello e nel midollo spinale.
  • Cytoarchitectuur of cytoarchitectoniek onderzoekt de bouw van cellen: hun verschil in structuur, grootte, vorm, verbindingen en spreiding. In de biologie duidt men met het woord op de inrichting van cellen in alle weefsels, bij neurowetenschappen gaat het om de architectuur van cellichamen in de cortex cerebri (grotehersenschors). Neurowetenschappers gebruiken cytoarchitectonische kennis bij het bestuderen van verschillen in biochemische activiteit om zo meer te weten te komen over de werking van onze hersenen.
  • Cytoarchitektonika (ang. cytoarchitectonics, z gr. κύτος = komórka + αρχιτεκτονική = architektura) – nauka zajmująca się organizacją komórek organizmu. Odnosi się przede wszystkim do budowy ośrodkowego układu nerwowego: mózgowia i rdzenia kręgowego. Komplementarna dziedzina badań nad układem włókien mielinowych to mieloarchitektonika (ang. myeloarchitectonics, z gr. μυελός = szpik + αρχιτεκτονική). Pola mieloarchitektoniczne w pewnym stopniu pokrywają się z cytoarchitektonicznymi.Pierwsze badania cytoarchitektoniczne ludzkiej kory mózgowej prowadził wiedeński psychiatra Theodor Meynert. W 1867 roku opisał różnice histologiczne pomiędzy budową istoty szarej półkul mózgu w zależności od okolicy. Kolejnymi, którzy odkrywali te różnice byli Alfred Walter Campbell, który przedstawił podział kory mózgu na 14 obszarów, działający w Kairze australijski neurolog Sir Elliot Smith, autor podziału na 50 pól, niemiecki neurolog Korbinian Brodmann, który badając człowieka i naczelne wyróżnił 52 pola (z czego 44 u ludzi, a pozostałe 8 u naczelnych), oraz neurolodzy Constantin von Economo i Georg N. Koskinas, którzy wyszczególnili 107 pól. Economo i Koskinas wprowadzili oznaczenia literowe; pierwsze litery nazw pół określały, w obrębie którego płatu mózgu się ono znajduje (F – płat czolowy, P – ciemieniowy, T – skroniowy, O – potyliczny, L – limbiczny, H – hipokamp). Mieloarchitektoniką zajmował się przede wszystkim Theodor Kaes. Dalsze prace prowadzili Oskar i Cecile Vogtowie, według których wyróżniono około 200 pól mieloarchitektonicznych. W Polsce cytoarchitektonikę badał głównie Maksymilian Rose, twórca autorskiego podziału opartego na filogenezie mózgowia. W Związku Radzieckim prace na ten temat publikowali Siemion Sarkisow i Iwan Filimonow. Filiminow i współpracownicy uwzględnili zmienności osobnicze, dodali też pola dodatkowe do klasyfikacji Brodmanna, oznaczając je dwiema liczbami (np. 31/4).Obecnie najczęściej stosowany jest podział Brodmanna. == Przypisy ==
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4027063 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2209 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 35 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109766079 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La cytoarchitectonie (du grec ancien κύτος « cellule » et αρχιτεκτονική « architecture ») ou cytoarchitecture désigne la composition cellulaire d'un tissu biologique. Le terme désigne aussi la branche de l'histologie qui se consacre à cette étude, dont les principaux outils sont le microscope et les colorants qui permettent de mettre en évidence la nature, l'arrangement ou la distribution des cellules dans le tissu considéré.
  • Cytoarchitecture (Greek κύτος= "cell" + αρχιτεκτονική= "architecture"), also known as cytoarchitectonics, is the study of the cellular composition of the body's tissues under the microscope. More specifically in neuroscience, it refers to the arrangement and characteristic organization of neuronal cell bodies in the brain and spinal cord.
  • La Citoarchitettura (en. cytoarchitecture) o citoarchitettonica (Cytoarchitectonics) (dal greco κύτος=cellula + αρχιτεκτονική=architettura) è lo studio della composizione cellulare dei tessuti svolto col microscopio. I due termini sono intercambiabili, ma nel campo delle neuroscienze cytoarchitectonics è quello più usato.In biologia, il termine "citoarchitettura" si può riferire alla disposizione delle cellule in un tessuto o alla costruzione molecolare di una singola cellula.
  • Cytoarchitectuur of cytoarchitectoniek onderzoekt de bouw van cellen: hun verschil in structuur, grootte, vorm, verbindingen en spreiding. In de biologie duidt men met het woord op de inrichting van cellen in alle weefsels, bij neurowetenschappen gaat het om de architectuur van cellichamen in de cortex cerebri (grotehersenschors).
  • Cytoarchitektonika (ang. cytoarchitectonics, z gr. κύτος = komórka + αρχιτεκτονική = architektura) – nauka zajmująca się organizacją komórek organizmu. Odnosi się przede wszystkim do budowy ośrodkowego układu nerwowego: mózgowia i rdzenia kręgowego. Komplementarna dziedzina badań nad układem włókien mielinowych to mieloarchitektonika (ang. myeloarchitectonics, z gr. μυελός = szpik + αρχιτεκτονική).
rdfs:label
  • Cytoarchitectonie
  • Citoarchitettura
  • Citoarquitectura
  • Cytoarchitecture
  • Cytoarchitectuur
  • Cytoarchitektonika
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:renomméPour of
is foaf:primaryTopic of