En musique, la courante est une danse, morceau de coupe binaire avec reprises, à 3 temps, précédés d'une levée, et de tempo assez vif (moins rapide toutefois que ce que suggère son nom).En poésie, c'est un poème formé de deux strophes en vers libres, mais dont la première sert de modèle à la seconde.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En musique, la courante est une danse, morceau de coupe binaire avec reprises, à 3 temps, précédés d'une levée, et de tempo assez vif (moins rapide toutefois que ce que suggère son nom).En poésie, c'est un poème formé de deux strophes en vers libres, mais dont la première sert de modèle à la seconde. On pourrait y voir l'une des origines du vers libre classique.Dans la suite de danses baroque, la courante est ordinairement précédée par l'allemande et suivie par la sarabande.Dans les premiers temps, la suite comprend souvent deux voire trois courantes successives, souvent de thèmes apparentés. La courante peut aussi être accompagnée d'un ou plusieurs doubles (variations rythmiques ou mélodiques du même thème). Cf. J.S.Bach, Suite anglaise n°1, BWV 806 : Courante I, Courante II suivie de deux Doubles. On distingue la courante française, dont la mesure est à 3/2 ou 6/4, et la courante italienne, parfois appelée corrente (Bach, Partiten pour clavier, n°1, 3, 5, 6), dont la mesure adopte fréquemment le 3/4, voire le 3/8. La courante française est de tempo modéré, tandis que l'italienne est plus vive. La courante française se caractérise par une grande complexité rythmique (alternance de découpe binaire et ternaire) ainsi que d'hémioles aux cadences. Voir de François Couperin, la courante du XVIIe Ordre, en mi Mineur. La courante italienne est de caractère plus mélodique, souvent à deux voix (voir de Johann Sebastian Bach la Partita n°1 en si bémol majeur, BWV 825La M).
  • Con il termine corrente si indica una danza che trova la sua probabile origine in Francia nel XVI secolo.Il tempo è ternario vivace e sostituì nelle suite strumentali la gagliarda. La corrente italiana è in genere in 3/4 ed è di carattere vivace. Quella francese, invece può essere in 3/4 o in 6/4, con scrittura più contrappuntistica. Può essere definita poliritmica in quanto nella danza spesso la posizione degli accenti viene variata.Ne fecero largo uso compositori del passato quali J. S. Bach, Corelli ed Händel ed altri; in tempi più recenti fu usata da Richard Strauss.
  • The courante, corrente, coranto and corant are some of the names given to a family of triple metre dances from the late Renaissance and the Baroque era.Modern usage will sometimes use the different spellings to distinguish types of courante (Italian spelling for the Italian dance, etc.), but in the original sources spellings were inconsistent. (In the Partitas of the Clavierübung, Bach use the different spellings courante and corrente to differentiate between the French and Italian styles, respectively.) However, in Dance and the Music of J. S. Bach by Meredith Little and Natalie Jenne, the courante and corrente are given separate chapters and treated as distinct dances. The courante had the slowest tempo of all French court dances, and was described by Mattheson, Quantz and Rousseau as grave and majestic. In Bach's unaccompanied Partita for Violin No. 2 the first movement (titled Allemanda) begins as if in 3/4 time in a manner one might initially perform and hear as a courante. The second movement is titled corrente and is rather lively. On the other hand, many "courante" movements by Bach are actually correntes as well: in the original engraving of the keyboard Partitas, movements are clearly labelled either "corrente" or "courante", but editors have frequently ignored the distinction. Although an indication of faster tempo appears to exist in Baroque composer Georg Muffat's instructions on Lullian bowing, his reference to the "rapid tempo of courantes" is a confusion in translation. A more literal translation of the text indicates only "the speed of the movement of the notes."Courante literally means running, and in the later Renaissance the courante was danced with fast running and jumping steps, as described by Thoinot Arbeau. In Der vollkommene Capellmeister (Hamburg, 1739), Johann Mattheson wrote that, "The motion of a courante is chiefly characterized by the passion or mood of sweet expectation. For there is something heartfelt, something longing and also gratifying, in this melody: clearly music on which hopes are built."The courante was most commonly used in the baroque period. During this period, there were two types of courante: French and Italian. In a Baroque dance suite, an Italian or French courante typically comes between the allemande and the sarabande, making it the second or third movement. The French type is usually notated in 3/2 or 6/4, occasionally alternating between the two meters; the Italian type, on the other hand, is a significantly faster dance. In the Musicalisches Lexicon (Leipzig, 1732), Johann Gottfried Walther wrote that the rhythm of the courante is "absolutely the most serious one can find."
  • La Courante (també anomenada corrente o corranda) era una dansa de la cort sorgida probablement al segle XVI a la cort francesa. El seu ritme ternari, està escrit amb preferència en compàs ¾ i ⅜ (per la courante italiana), però també en 3/2 i 6/4(per la courante francesa), en aquest últim cas els diferents temps representen un ¾, es pot trobar un temps binari o ternari segons el moment de la dansa. Va estar de moda a l'aristocràcia europea, sobretot a Anglaterra i França. Encara que existeixen dos tipus de courante: la francesa (courante) i la italiana (corrente), al començament no es donaven aquests dos noms per distingir-ne els diferents tipus, la distinció va venir més tard.Tot i que aquesta dansa va adquirir importància al segle XVII, no es conserven coreografies anteriors al segle XVIII. Va ser una de les danses més importants dels balls de la cort de Lluís XIV i va sobreviure fins al segle XVIII, finals del barroc.Habitualment la dansa comença amb una anacrusa i la nota final sol estar en el temps fort, final masculí. L'evolució d'aquesta peça cap a una purament instrumental va anar acompanyada d'una modificació del ritme. En les courantes més antigues, franceses, el primer temps se sol allargar cap al segon mitjançant un puntet i la unió del segon i tercer temps mitjançant una figura (podríem dir que és una alternança pas llarg - pas curt). Però les courantes més modernes, italianes, estan formades per un constant moviment de figures iguals.Al segle XVII i XVIII, la courante, tant la dansa com la música, és una peça amb les següents característiques: amb vivacitat rítmica que requereix habilitat intel·lectual amb noblesaSón danses pels coneixedors, ja que es precisa concentració constant, un control físic considerable, però, sobretot, presència i port els quals havia d'aprovar el rei (com Lluís XIV i Lluís XV).
  • 쿠랑트(courante)는 르네상스와 바로크 시대에 유행한 빠른 춤곡의 하나이다.프랑스어의 ‘courir(달리다)’에서 온 말이다. 16세기 후반부터 기악으로서의 형태가 나타나기 시작하여 17세기 중엽경에는 고전 모음곡에서 알르망드의 뒤에 놓였다. 쿠랑트에는 이탈리아풍의 ‘코렌테’(corrente)와 프랑스풍의 ‘쿠랑트’가 있다. 전자는 가는 음형(音型)의 가락을 갖는 빠른 3박자이며, 후자는 전자보다 조금 느린 속도인 3/2박자 또는 6/4박자로 때때로 3/2박자와 6/4박자가 서로 교체하는 것이 특징의 하나이다. 구조적으로는 자유로운 대위법으로 된 것이 많은데, 요한 세바스티안 바흐의 것도 대부분은 프랑스풍이다.no:Corrente
  • A courante eredetileg egy jelentős francia társastánc 3/2-es vagy 6/4-es ütemmutatóval. 1600 körül a franciák tették a komolyzene részévé, de tökéletesre csiszolás Itália földjén történt, ezét ezt a táncot néha az olaszos corrente névvel illetik. Sok hasonló tánccal együtt ez is a szvit része lett, általában az allemande után következik.no:Correntepl:Courante (taniec)
  • De courante is een oude Franse dans die veelal voorkomt als onderdeel van suites, en als nadans ('tripla') vaak op de allemande volgt. Het is een snelle dans geschreven in een driedelige maatsoort, bijvoorbeeld een 6/4-maat met veel achtste noten. Het komt vaak voor dat de opmaat van de courante uit drie achtste noten bestaat. Dit blijkt ongebruikelijk wanneer men kijkt naar muziekstukken met opmaat. De meeste muziekstukken hebben een opmaat van een of twee noten.De dans is verwant aan de Italiaanse 'corrente', die meestal iets sneller wordt uitgevoerd. De bloeitijd van de courante lag in de tweede helft van de 17e eeuw in Frankrijk.
  • Куранта (изписва се в партитурите, като corrente, coranto и corant) е име на семейство тритактови танци от късният Ренесанс и Барока. Днес понякога се използва различен начин на изписване, за да се укаже националността на танца (например италиански правопис за италиански танц), но този подход не може да се счита за меродавен. (Въпреки това, Йохан Себастиан Бах в своите "Клавирни упражнения", използва именно за да покаже разликата между италианският и френски стил, която действително е откроима.) "Куранта" в литературата обозначава бягане, а през Ренесанса започва да придобива смисъл на танц, в чиито стъпки има бързо потичване и подскачане, описани от Туано Арбо (Thoinot Arbeau, 17 март 1520-23 юли 1595), в неговото богато илюстрирано ръководство за танци „Orchésographie“ (1588). В Der Vollkommene Capellmeister (Хамбург, 1739), немският композитор Йохан Матесон пише: "Движението на курантата преди всичко се характеризира със страст или настроение на сладко очакване. Понякога е прочувствена, друг път дълга и приятна мелодия. Ясна музика в която са вградени надежди".Курантата се използва главно през Барока. През тази епоха двата вида са френска и италианска куранта. В танцовите сюити курантата обикновено се поставяла между алемандата и сарабандата, ставайки 2-ра или 3-та част от произведението. В Musicalisches Lexicon (Лайпциг, 1732), Йохан Готфрид Валтер пише, че ритъмът на курантата "абсолютно сериозно трябва да бъде открит."
  • Куранта старинный французский танец, следы которого восходят к середине 16-го века; впрочем он, кажется, был сходен с гальярдой. Тактовый размер в основном 3/4. В эпоху около 1600 года куранта стала распространяться, как более современная (т. е. выдержанная в простом танцевальном стиле) форма Nachtanz'a. В этом отношении куранта имела одинаковое значение с аллемандой, обе они в начале XVIII века стали считаться старомодными и выходить из практического употребления. Место их заняли гавот (или ригодон и (бурре и жига); куранта же и аллеманда около 1725 сделались стилизированными танцами (куранта имела затакт в 3 восьмых и движение преимущественно ровными восьмыми). Уже в середине 17-го века композиторы различали "быстрые" куранты; в этих курантах, соответствующих позднейшим жиге и канари, ясно выражен был первоначальный тип "плясовых" танцев (сальтарелло).
  • 'Courantea, corrente, coranto edo corant ere deitua, Pizkundearen amaierako eta Barrokoaren hasierako konpas hirutarreko dantza familia bati ematen zaion izena da.Gaur egun aipaturiko izen ezberdinak erabiltzen dira kourante motak ezberdintzeko (italiar ahoskera jatorri horreko dantzarentzat, etab...) baina jatorrizko iturrietan ahoskera horiek ez ziren sendoak.Pizkundearen amaieran, dantza hau bira eta jauzi azkarrekin dantzatzen zen, Thoinot Arbeauk deskribatzen duenaren arabera.Bere erabilerarik arruntenean, barroko garaian, couranteak bi aldaera izan zituen: frantziarra eta italiarra. Frantziar estiloak azentu gurutzatu asko zituen eta dantza motela zen. Italiarra azkarragoa zen, garapen aske eta azkarrago batekin, baina ez dago batere garbi zeintzuk ziren Arbeauk deskribatutako courante frantziarrarekin zituen diferentzia esanguratsuak.Barrokoko suitean, italiar zein frantziarrean, courantea ohi alemanda eta zarabandaren artean sartzen da, bigarren edo hirugarren musika mugimendu bezala.no:Corrente
  • Die altfranzösische Courante ist ein mäßig schneller Gesellschaftstanz, der im 16. Jahrhundert aufkam. Im 17. Jahrhundert fand eine Differenzierung in die französische Courante und die italienische Corrente statt. Typisch für die Courante sind ein gemäßigtes Tempo und die Notation im 3/2 oder 6/4 Takt. Die Corrente steht meist im 3/8 oder 3/4 Takt und ist schneller.Wie auch die Allemande, Sarabande und Gigue wurde sie zu einem festen Bestandteil der klassischen Suite. Sie löste zusammen mit der Allemande das überkommene Tanzpaar Pavane-Gaillarde ab.Weitere Kennzeichen sind: Punktierung in der ersten oder zweiten Takthälfte Meist mit AuftaktSiehe auch: Historischer TanzHörbeispiel: Datei:Bach - Partita For Solo Flute - Modern Flute - 2. Courante.ogg
  • La corrente, también llamada courante, coranto o corant es el nombre dado a una familia de danzas ternarias de finales del Renacimiento y principios del período Barroco.Actualmente se suelen usar estos distintos nombres para distinguir tipos de corrente (forma italiana de la palabra que designa a la danza de ese origen), pero en las fuentes originales tales pronunciaciones eran indiferentes.
  • クーラント(仏語:courante)またはコッレンテ(伊語:corrente)は、後期ルネサンスからバロック時代の3拍子の舞曲の一種である。フランスにおけるクーラントは、しばしば2分の3拍子と4分の6拍子の交代を伴う優雅な舞曲となったが、イタリアのコッレンテは、よりテンポが早い。バロック時代の組曲では一般にアルマンドとサラバンドの間におかれる。no:Corrente
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 29999 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInterLanguageLink
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3538 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 13 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 97842614 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En musique, la courante est une danse, morceau de coupe binaire avec reprises, à 3 temps, précédés d'une levée, et de tempo assez vif (moins rapide toutefois que ce que suggère son nom).En poésie, c'est un poème formé de deux strophes en vers libres, mais dont la première sert de modèle à la seconde.
  • 쿠랑트(courante)는 르네상스와 바로크 시대에 유행한 빠른 춤곡의 하나이다.프랑스어의 ‘courir(달리다)’에서 온 말이다. 16세기 후반부터 기악으로서의 형태가 나타나기 시작하여 17세기 중엽경에는 고전 모음곡에서 알르망드의 뒤에 놓였다. 쿠랑트에는 이탈리아풍의 ‘코렌테’(corrente)와 프랑스풍의 ‘쿠랑트’가 있다. 전자는 가는 음형(音型)의 가락을 갖는 빠른 3박자이며, 후자는 전자보다 조금 느린 속도인 3/2박자 또는 6/4박자로 때때로 3/2박자와 6/4박자가 서로 교체하는 것이 특징의 하나이다. 구조적으로는 자유로운 대위법으로 된 것이 많은데, 요한 세바스티안 바흐의 것도 대부분은 프랑스풍이다.no:Corrente
  • A courante eredetileg egy jelentős francia társastánc 3/2-es vagy 6/4-es ütemmutatóval. 1600 körül a franciák tették a komolyzene részévé, de tökéletesre csiszolás Itália földjén történt, ezét ezt a táncot néha az olaszos corrente névvel illetik. Sok hasonló tánccal együtt ez is a szvit része lett, általában az allemande után következik.no:Correntepl:Courante (taniec)
  • La corrente, también llamada courante, coranto o corant es el nombre dado a una familia de danzas ternarias de finales del Renacimiento y principios del período Barroco.Actualmente se suelen usar estos distintos nombres para distinguir tipos de corrente (forma italiana de la palabra que designa a la danza de ese origen), pero en las fuentes originales tales pronunciaciones eran indiferentes.
  • クーラント(仏語:courante)またはコッレンテ(伊語:corrente)は、後期ルネサンスからバロック時代の3拍子の舞曲の一種である。フランスにおけるクーラントは、しばしば2分の3拍子と4分の6拍子の交代を伴う優雅な舞曲となったが、イタリアのコッレンテは、よりテンポが早い。バロック時代の組曲では一般にアルマンドとサラバンドの間におかれる。no:Corrente
  • Куранта (изписва се в партитурите, като corrente, coranto и corant) е име на семейство тритактови танци от късният Ренесанс и Барока. Днес понякога се използва различен начин на изписване, за да се укаже националността на танца (например италиански правопис за италиански танц), но този подход не може да се счита за меродавен.
  • The courante, corrente, coranto and corant are some of the names given to a family of triple metre dances from the late Renaissance and the Baroque era.Modern usage will sometimes use the different spellings to distinguish types of courante (Italian spelling for the Italian dance, etc.), but in the original sources spellings were inconsistent.
  • Con il termine corrente si indica una danza che trova la sua probabile origine in Francia nel XVI secolo.Il tempo è ternario vivace e sostituì nelle suite strumentali la gagliarda. La corrente italiana è in genere in 3/4 ed è di carattere vivace. Quella francese, invece può essere in 3/4 o in 6/4, con scrittura più contrappuntistica. Può essere definita poliritmica in quanto nella danza spesso la posizione degli accenti viene variata.Ne fecero largo uso compositori del passato quali J. S.
  • Куранта старинный французский танец, следы которого восходят к середине 16-го века; впрочем он, кажется, был сходен с гальярдой. Тактовый размер в основном 3/4. В эпоху около 1600 года куранта стала распространяться, как более современная (т. е. выдержанная в простом танцевальном стиле) форма Nachtanz'a. В этом отношении куранта имела одинаковое значение с аллемандой, обе они в начале XVIII века стали считаться старомодными и выходить из практического употребления.
  • Die altfranzösische Courante ist ein mäßig schneller Gesellschaftstanz, der im 16. Jahrhundert aufkam. Im 17. Jahrhundert fand eine Differenzierung in die französische Courante und die italienische Corrente statt. Typisch für die Courante sind ein gemäßigtes Tempo und die Notation im 3/2 oder 6/4 Takt. Die Corrente steht meist im 3/8 oder 3/4 Takt und ist schneller.Wie auch die Allemande, Sarabande und Gigue wurde sie zu einem festen Bestandteil der klassischen Suite.
  • 'Courantea, corrente, coranto edo corant ere deitua, Pizkundearen amaierako eta Barrokoaren hasierako konpas hirutarreko dantza familia bati ematen zaion izena da.Gaur egun aipaturiko izen ezberdinak erabiltzen dira kourante motak ezberdintzeko (italiar ahoskera jatorri horreko dantzarentzat, etab...) baina jatorrizko iturrietan ahoskera horiek ez ziren sendoak.Pizkundearen amaieran, dantza hau bira eta jauzi azkarrekin dantzatzen zen, Thoinot Arbeauk deskribatzen duenaren arabera.Bere erabilerarik arruntenean, barroko garaian, couranteak bi aldaera izan zituen: frantziarra eta italiarra.
  • De courante is een oude Franse dans die veelal voorkomt als onderdeel van suites, en als nadans ('tripla') vaak op de allemande volgt. Het is een snelle dans geschreven in een driedelige maatsoort, bijvoorbeeld een 6/4-maat met veel achtste noten. Het komt vaak voor dat de opmaat van de courante uit drie achtste noten bestaat. Dit blijkt ongebruikelijk wanneer men kijkt naar muziekstukken met opmaat.
  • La Courante (també anomenada corrente o corranda) era una dansa de la cort sorgida probablement al segle XVI a la cort francesa. El seu ritme ternari, està escrit amb preferència en compàs ¾ i ⅜ (per la courante italiana), però també en 3/2 i 6/4(per la courante francesa), en aquest últim cas els diferents temps representen un ¾, es pot trobar un temps binari o ternari segons el moment de la dansa. Va estar de moda a l'aristocràcia europea, sobretot a Anglaterra i França.
rdfs:label
  • Courante
  • Corrente (danza)
  • Courante
  • Courante
  • Courante
  • Courante
  • Courante
  • Courante
  • Courante
  • Kurant
  • Куранта
  • Куранта
  • クーラント
  • 쿠랑트
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of