Le courant du Labrador est un courant océanique froid dans le nord de l'Atlantique.Il provient de l'Océan Arctique et se dirige vers le sud. Il est la continuation de 2 courants arctiques: le courant occidental du Groenland et le courant de l'île de Baffin. Il s'écoule le long de la côte du Labrador et de la côte orientale de l'île de Terre-Neuve pour se diriger ensuite vers le Sud-Est et les côtes de la Nouvelle-Écosse.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le courant du Labrador est un courant océanique froid dans le nord de l'Atlantique.Il provient de l'Océan Arctique et se dirige vers le sud. Il est la continuation de 2 courants arctiques: le courant occidental du Groenland et le courant de l'île de Baffin. Il s'écoule le long de la côte du Labrador et de la côte orientale de l'île de Terre-Neuve pour se diriger ensuite vers le Sud-Est et les côtes de la Nouvelle-Écosse. Une branche de ce courant part vers l'ouest, le long de la côte sud de Terre-Neuve et pénètre dans le golfe du Saint-Laurent.Ce courant a pour conséquence un refroidissement des côtes orientales du Canada et de la Nouvelle-Angleterre. L'eau de ces côtes sont inférieures de 7 à 10 °C aux eaux, pour une latitude similaire, des côtes occidentales de l'Amérique du Nord et de l'Europe. L'eau du courant du Labrador étant moins salée, elle gèle aussi plus facilement ce qui explique que les côtes de l'Est canadien puissent être prises dans les glaces en hiver même à des latitudes assez basses. Au printemps et en été, ce courant charrie des icebergs, souvent détachés des glaciers du Groenland, vers l'Atlantique Nord et ses lignes maritimes. La rencontre du Labrador avec l'eau plus chaudes du Gulf Stream à hauteur de Terre-Neuve créent les célèbres brumes des Grands Bancs mais transforme cette zone de haut-fonds en une des zones les plus poissonneuses au monde.
  • Labradorský proud je studený mořský proud v Severním Atlantiku, jenž proudí ze Severního ledového oceánu na jih podél pobřeží Labradoru a prochází kolem ostrova Newfoundland. Pak pokračuje podél východního pobřeží Nového Skotska. Je vlastně pokračováním Západogrónského proudu a Proudu Baffinova ostrova.Setkává se s teplým Golfským proudem na Grand Banks jihovýchodně od Newfoundlandu a podruhé na Outer Banks u Severní Karolíny. Kombinace obou proudů vytváří husté mlhy a také jedny z nejbohatších rybích lovišť světa.Na jaře a začátkem léta tento proud přináší ledovce z grónského pobřeží na jih, do oblasti transatlantických lodních tras.Vody Labradorského proudu mají silně ochlazující účinek na kanadské atlantické provincie a pobřežní oblasti Nové Anglie, ale jen vzácně mívají významnější účinky na vody jižně od mysu Cape Cod. Ty mohou být poměrně jasně pozorovány na faktu, že severní hranice lesa může být v této oblasti až o patnáct stupňů jižněji než na Sibiři, v Evropě či západní Kanadě.Labradorský proud má někdy tendenci dosahovat dál na jih či na východ než běžně. To může způsobovat riskantní podmínky pro lodní dopravu, neboť v takových případech jsou ledovce přinášeny do oblastí Atlantiku, kam se obyčejně nedostávají. Je zaznamenáno, že proud přinesl ledovce až na jih k Bermudám a na východ až k Azorám. Ke sledování ledovců, včetně těch v oblastech oceánu, kde se vyskytují jen vzácně, byla založena Mezinárodní ledovcová hlídka (International Ice Patrol). .
  • De Labradorstroom is een koude zeestroom in de noordelijke Atlantische Oceaan die van de Noordelijke IJszee zuidwaarts loopt langs de kust van Labrador, Newfoundland en Nova Scotia. Het is een voortzetting van de Westelijke Groenlandstroom en de Baffineilandstroom.Hij stuit op de Golfstroom bij de Newfoundlandbank, ten zuidoosten van Newfoundland, en bij de Outer Banks voor de kust van North Carolina. In het gebied waar deze koude en warme stroom elkaar ontmoeten hangt als regel een dichte mist; ook vindt men hier een der rijkste visgronden ter wereld.In het voorjaar en de vroege zomer brengt deze stroom ijsbergen met zich mee die van Groenlandse gletsjers zijn afgebroken. Soms kan de Labaradorstroom ook Zuiderlijker en Oostelijker gaan dan normaal te verwachten valt. Hierdoor kunnen er ijsbergen verder in de Atlantische Oceaan gebracht worden waar deze normaal niet verwacht worden. De stroom is er om bekend om ijsbergen tot aan Bermuda en de Azoren te brengen. Deze kunnen een gevaar zijn voor de scheepvaart.Het water van de Labradorstroom werkt verkoelend op het klimaat van de oostkust van Canada en New England, maar heeft ten zuiden van Cape Cod nauwelijks invloed. Dit ziet men duidelijk terug in het feit dat de boomgrens hier soms wel vijftien graden zuidelijk ligt dan in de Oude Wereld of aan de Canadese westkust.
  • Лабрадо́рское течение — это холодное морское течение в Атлантическом океане, протекающее между побережьем Канады и Гренландией и устремлённое в южном направлении из моря Баффина до Ньюфаундлендской банки. Скорость течения 25—55 см/с; в феврале температура на поверхности изменяется от −1 °C на севере до 5 °C на юге, повышаясь в августе до 2-10 °C соответственно.Около Ньюфаундленда Лабрадорское течение сталкивается с тёплым Гольфстримом, отклоняя его в сторону Европы. Таким образом, умеренный климат Европы во многом «заслуга» Лабрадорского течения. В регионе столкновения обоих течений часто возникает туман, так как тёплый воздух над Гольфстримом попадает в область холодного воздуха. Кроме того, эта коллизия способствует возникновению циклонов. Вода Лабрадорского течения из-за происхождения из Северного Ледовитого океана относительно несолёная (30—32 ‰).Лабрадорским течением на юг выносятся айсберги, представляющие опасность для судоходства в северной Атлантике. Знаменитый Титаник затонул после столкновения с айсбергом, принесённым Лабрадорским течением.
  • ラブラドル海流(英: Labrador Current)は、グリーンランドの南西、ラブラドル海を南へ流れる海流である。温度が低く、塩分濃度も低め。ニューファンドランド島沖のグランドバンクス周辺で暖流のメキシコ湾流とぶつかり潮目を作り、好漁場となる。しかし、濃い霧が頻繁に発生する上に、氷山がラブラドル海流に乗って流れてくるため、航海上の危険な海域ともなっている。1912年4月14日、イギリスの豪華客船タイタニック号がその処女航海途上、氷山と衝突し、沈没したことは有名である。それ以来アメリカ、カナダの協力によって国際海氷パトロールが組織され常時海流や氷山の状況が観測、通報されている。グリーンランド近海からラブラドル海に流入する水量(西グリーンランド海流・バフィン島海流)は毎秒約750万トンであるが、ラブラドル海流による流出量は毎秒約550万トンである。この流出入量の差約200万トンの海水がラブラドル海において深層に沈降し、北大西洋に南下するものと考えられている。ノルウェー海の深層水は海嶺に妨げられて北大西洋へは流れないので、ラブラドル海流下の深層水は北大西洋における深層水の源として重要な意義を持っている。ラブラドール・レトリーバーは、この海流がつくる冷たい海水中で網の牽引や脱落魚の回収など海洋漁業の手伝いをしていた犬を祖先とする。また、ニューファンドランドは当海流が作る海水中で水難救助を業としていた犬からスタートした。
  • Лабрадорското течение е бавнодвижещо се тяло от студени повърхностни води в северния Атлантически океан, придвижващо се на юг по край брега на Лабрадор и Нюфаундленд, за да се срещне с насоченото на север течение Гълфстрийм. По-плътно то потъва под по-топлите води. През лятото течението достига само до Кейп Код, Масачузетс, САЩ; но зиме може да проникне на юг до Вирджиния, като често по това време айсберги биват отнасяни на юг, попадайки на корабните маршрути от Ню Йорк и Европа. Влиянието на тези хладни води върху климата на северноамериканския източен бряг е много значимо; Ню Йорк например е на същата ширина, както Южна Италия, но има много по-хладен климат, поради въздействието на Лабрадорското течение.
  • Arus Labrador ialah arus dingin di Samudra Atlantik utara yang mengalir dari Samudra Arktik ke selatan sepanjang pesisir Labrador dan melewati Newfoundland, terus ke selatan sepanjang pesisir timur Nova Scotia. Merupakan kelanjutan Arus Greenland Barat dan Arus Pulau Baffin.Arus ini bertemu dengan Arus Teluk yang hangat di Grand Banks yang ada di tenggara Newfoundland dan kembali di utara Outer Banks, North Carolina. Gabungan kedua arus itu menciptakan kabut tebal dan juga menciptakan salah satu ladang ikan terkaya di dunia.Di musim semi dan awal musim panas, arus ini mengangkut gunung es dari gletser di Greenland ke selatan ke jalur pelayaran trans-Atlantik.Air dari arus Labrador memiliki efek mendinginkan di provinsi Kanada yang berbatasan dengan Samudra Atlantik dan pesisir Inggris Baru, namun jarang memiliki efek signifikan terhadap perairan di selatan Tanjung Kod. Ini dapat terlehat jelas dalam fakta bahwa batas utara perkembangan pohon bisa mencapai 15 derajat ke selatan daripada di Siberia, Eropa atau Kanada Barat.
  • Prąd Labradorski - zimny, powierzchniowy (do maksymalnie 600 m) prąd morski płynący na Oceanie Atlantyckim u wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej. Płynie on od Morza Baffina (z północy) do Nowej Fundlandii. Temperatury wody wynoszą -1 °C w zimie i od 2 do 10 °C w lecie. Jego prędkość wynosi ok. 1-2 km/h. Stopień zasolenia waha się pomiędzy 32 - 34‰. Przemieszcza on od 3,5 do 5,5 mln km³ wody na sekundę. Niesie ze sobą przez cały rok góry lodowe w kierunku południowym do ok. 40° szerokości geograficznej północnej.
  • Labradorko itsaslasterra Ipar Atlantikoko itsaslaster hotz bat da.Ozeano Artikoan sortzen da, eta hegoalderantz higitzen da. Artikoko bi itsaslasterren segida da: Groenlandiako mendebaldeko itsaslasterra eta Baffin uharteko itsaslasterra. Labrador penintsularen kostari eta Ternuako ekialdeko kostari jarraituz igaro ondoren, hego-ekialderantz abiatzen da, eta Eskozia Berriko kostara iristen da. Han, itsaslasterraren beso bat mendebalderantz abiatzen da, Ternuako hegoaldeko kostaren paraleloan, eta San Laurendi golkoan sartzen da. Beste besoa Golkoko itsaslasterreko ur epelarekin nahasten da Ternuatik hego-ekialdera dagoen Ternuako kala handian eta Ipar Karolinaren iparraldeko kostatik gertu. Bi itsaslasterren konbinazioaren ondorioz, laino itxi-itxiak sortzen dira, eta, halaber, munduko arrantza-tokirik aberetsenetako bat eratzen dute.Udaberrian eta uda-hasieran, Labradorko itsaslasterrak iceberg-ak garraiatzen ditu Groenlandiako glaziarretatik hegoalderantz, itsasontzi transatlantikoen itsasbideetaraino. Bestalde, Labradorko itsaslasterren urek hoztu egiten dute Kanadako probintzia atlantikoetako eta Ingalaterra Berriko kostaldeko klima. Kosta horietako uraren tenperatura 7-10 °C hotzagoak dira latitude bereko Ipar Amerikako mendebaldeko kostaldekoak eta Europako kostaldekoak baino. Labradorko itsaslasterreko urak gazitasun txikia du, eta, ondorioz, errazago izozten da. Horregatik, neguan Kanadako ekialdeko kostaldea izoztu egin daiteke baita latitude txiki samarretan ere.Egindako kalkuluen arabera (Greenberg eta Petrie, 1988), Labradorko itsaslasterrak 7,6 Sverdrup garraiatzen ditu (1 sverdrup 1.000.000 m3/s da). Abiadura 0,3-0,5 m/s da.
  • La Corrente del Labrador è una corrente oceanica fredda del nord Atlantico, che scorre dal sud del Mare Glaciale Artico, lungo la costa del Labrador, passando nei pressi di Terranova, proseguendo verso sud lungo la costa orientale della Nuova Scozia. È la continuazione di altre due correnti artiche: la corrente della Groenlandia occidentale e la corrente dell'isola di Baffin. Un ramo di questa corrente entra nel golfo di San Lorenzo attraverso lo Stretto di Belle Isle. Questa corrente comporta un raffreddamento della costa orientale del Canada e della Nuova Inghilterra. Le acque di queste coste sono più fredde di 7-10 °C rispetto a quelle presenti ad una simile latitudine lungo le coste occidentali del Nord America e sull'Europa. Le acque della corrente del Labrador sono anche meno salate, e questo comporta la formazione di ghiaccio in inverno anche a latitudini piuttosto basse. In primavera e in estate, questa corrente trasporta iceberg, spesso staccatisi dai ghiacciai della Groenlandia e del Nord Atlantico..
  • La Corriente del Labrador es una corriente oceánica fría en el norte Océano Atlántico la cual fluye por el sur del Océano Ártico a lo largo de la costa de Labrador y pasa alrededor de Terranova, continuando al sur a lo largo de la costa este de Nueva Escocia. Es una continuación de la Corriente de Groenlandia Occidental y de la corriente de la isla de Baffin.Se inicia por la corriente del este de Groenlandia que termina en el sur de Groenlandia.La corriente se extiende desde el sureste de Groenlandia hasta el norte y continúa por la costa este de Canadá desde el norte hasta el sur, encontrándose con la corriente de Florida.
  • El corrent de Labrador és un corrent oceànic fred de l'oceà atlàntic nord el qual flueix de l'oceà Àrtic cap al sud al llarg de la costa de Labrador i passa al voltant de l'illa de Terranova, continuant al sud per la costa de Nova Escòcia. És la continuació del corrent de Grenlàndia occidental i del corrent de l'illa de Baffin.Troba les aigües més càlides del corrent del Golf i la confluència dels dos corrents origina fortes boires i també la riquesa pesquera de la zona. A la primavera i principi d'estiu aquest corrent transporta icebergs de les glaceres de Grenlàndia cap al sud en la ruta dels vaixells tranatlàntics. L'aigua del corrent de Labrador refreden l'ambient de les províncies atlàntiques del Canadà i la costa de Nova Anglaterra però rarament tenen efecte al sud del Cap Cod. Això es pot veure en el fet que el límit arbori es troba uns 15 º de latitud més al sud que a Sibèria, Europa o el Canadà occidental. La velocitat d'aquest corrent segons Reynaud et al (1955) és de 0,3–0,5 m/s. El corrent del Labrador té tendència a anar més al sud i a l'est del que seria normal i això fa perilllosa la navegació pel gel que pot transportar. Aquest corrent ha arribat a transportar icbergs tan al sud com les Bermudes i tan a l'est com les Illes Açores.
  • 래브라도 해류는 북대서양 래브라도 해를 남으로 흐르는 한류이다. 서그린란드 해류와 배핀 섬 해류를 연장하여 흐른다.뉴펀들랜드 섬 남동쪽의 그랜드뱅크스에서 따뜻한 멕시코 만류와 만나며, 노스캐롤라이나 주의 아우터뱅크스까지 흐른다. 이 두 해류가 섞이면서 심한 안개를 만들어내며, 세계적으로 풍부한 어장을 형성한다.봄과 초여름에, 그린란드의 빙하에서 만들어진 빙산이 해류를 따라 흐르면서 대서양 횡단 항로를 위협한다.
  • Labrador Akıntısı, Labrador Denizi'nin batı kıyısı boyunca güney yönünde akan okyanus yüzey akıntısı.Davis Boğazından çıkan akıntı Batı Grönland ve Baffin Adası akıntılarıyla Hudson Körfezinden gelen akıntının birleşmesiyle oluşur. Hidrografik açıdan Baffin Adası Akıntısına benzer. Akıntının sıcaklığı her zaman 0 °C'nin altındadır; tuzluluk oranı ise binde 30-34 arasında değişir. Kıta sahanlığıyla sınırlı olan Labrador Akıntısının derinliği 600 m'nin biraz üzerindedir. Taşıdığı suyun hacmi saniyede 3.5-5.4 milyon m³ arasında değişir ve yılda birkaç bin buzdağını güneye taşır. Gulf Stream ile karşılaşması, soğuk duvar adı verilen bir hat üzerinde gerçekleşir. Akıntı hızı, saatte 0,5-2 km arasında değişir.
  • The Labrador Current is a cold current in the North Atlantic Ocean which flows from the Arctic Ocean south along the coast of Labrador and passes around Newfoundland, continuing south along the east coast of Nova Scotia. It is a continuation of the West Greenland Current and the Baffin Island Current.It meets the warm Gulf Stream at the Grand Banks southeast of Newfoundland and again north of the Outer Banks of North Carolina. The combination of these two currents produces heavy fogs and also created one of the richest fishing grounds in the world.In spring and early summer, this current transports icebergs from the glaciers of Greenland southwards into the trans-Atlantic shipping lanes.The waters of the Labrador Current have a cooling effect on the Canadian Atlantic provinces and coastal New England, but rarely have a significant effect on waters south of Cape Cod. This can most clearly be seen in the fact that the northern limit of tree growth can be as much as fifteen degrees farther south than in Siberia, Europe or western Canada.The transport of the Labrador Current is believed to contain a large barotropic component. Early estimates indicated that the current may be 30% stronger than geostrophic calculations indicated as a result of a significant barotropic flow component (Hayes and Robe, 1978). Greenberg and Petrie (1988) calculated a total transport of 7.6 Sverdrup. (One Sverdrup (Sv) is equal to 106 cubic meters per second.) The geostrophic transport was calculated to be just 4.1 Sv (based on IIP sections). With a 30% increase (due to barotropic flow) the transport is only 5.3 Sv so, the high transport values are thought to largely from the inclusion of deep currents indicated by a deep water mooring. Speeds for the Labrador Current are about 0.3–0.5 m/s along the shelf edge (Greenbergand Petrie, Reynaud et al., 1985). Current speeds of 0.3–0.5 m/s were found by Reynaud et al. (1995) for the Labrador Current. Including the barotropic component, they estimate a value of 3 Sv for the continental shelf branch of the Labrador Current and 16 Sv transport for the slope branch of the Labrador Current. The inshore branch of the Labrador Current is approximately 100 km wide and 150 m deep and it passes through Avalon Channel and the splitting of the Labrador Current around Flemish Cap can be seen in the satellite tracked drifters (Petrie and Isenor). Within the Flemish Pass, Petrie and Isenor (1985) report that the width of the Labrador Current is reduced to 50 km with a speed of 0.25 m/s which they believe is actually 0.30 m/s. The Labrador Current has a tendency to sometimes go farther south and/or east than normal. This can produce hazardous shipping conditions as it can carry icebergs into an area of the Atlantic where they are not usually found. The current has been known to transport icebergs as far south as Bermuda and as far east as the Azores. The International Ice Patrol was set up to track icebergs, including those found in areas of the ocean where they are rarely located.
  • Der Labradorstrom ist eine kalte, nach Süden gerichtete Meeresströmung in einem Arm des atlantischen Ozeanes zwischen Grönland und der Ostküste Nordamerikas. Sein Name stammt von diesem Arm, der Labradorsee.Der Labradorstrom hat seinen Ursprung im Nordpolarmeer und trifft bei den Neufundlandbänken mit dem warmen Golfstrom zusammen, welchen er in Richtung Europa ablenkt. Er ist somit mitverantwortlich für das milde Klima in Europa. Im Bereich des Aufeinandertreffens des Labradorstromes mit dem Golfstrom entsteht oft Nebel, wenn die warme Luft über dem Golfstrom in den kalten Luftbereich über dem Labradorstrom gelangt. Auch begünstigt dieses Aufeinandertreffen die Entstehung von Zyklonen.Das Wasser des Labradorstroms ist aufgrund seiner Herkunft aus dem Polarmeer relativ salzarm. Mit dem Labradorstrom treiben oft Eisberge in Richtung Süden, welche dann in Bereichen des Nordatlantiks eine Gefahr für die Schifffahrt darstellen.Bei Untersuchungen der δ15N-Isotope (Stickstoff-Isotope) der organischen Bestandteile von Gorgonien im Bereich des Labradorstroms konnten deutliche Veränderungen seit den 1970er Jahren festgestellt werden. Die durchführenden Wissenschaftler interpretieren die δ15N-Werte als Indikator für die Nährstoff-Verfügbarkeit im Wasser. Dabei steigt seit den 1970er Jahren der Anteil an nährstoffreichem Wasser messbar an, was laut der Untersuchung für den Labradorstrom seit 1800 Jahren einmalig ist. Damit ist zunehmend subtropisches Wasser anstatt von subpolarem Wasser im Bereich des Labradorstroms vorhanden. Die Forscher vermuten einen möglichen Zusammenhang mit den in diesem Zeitraum beobachteten Klimaveränderungen.
  • A corrente do Labrador inicia-se pela corrente leste da Groenlândia que termina no sul da Groenlândia.A corrente estende-se do sudoeste da Groenlândia até o norte e continua pela costa leste do Canadá do norte até o sul, encontrando-se com a corrente da Flórida. Recebe o seu nome da Península do Labrador.Crê-se que o transporte da corrente do Labrador contém uma grande componente barotrópica. Estimativas iniciais indicam que a corrente poderá ser 30% mais forte do que os cálculos geostróficos indicavam, em função de um componente de fluxo barotrópico significativo. O transporte total é estimado em 7,6 sverdrup.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 640715 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1879 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 19 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 101395301 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le courant du Labrador est un courant océanique froid dans le nord de l'Atlantique.Il provient de l'Océan Arctique et se dirige vers le sud. Il est la continuation de 2 courants arctiques: le courant occidental du Groenland et le courant de l'île de Baffin. Il s'écoule le long de la côte du Labrador et de la côte orientale de l'île de Terre-Neuve pour se diriger ensuite vers le Sud-Est et les côtes de la Nouvelle-Écosse.
  • ラブラドル海流(英: Labrador Current)は、グリーンランドの南西、ラブラドル海を南へ流れる海流である。温度が低く、塩分濃度も低め。ニューファンドランド島沖のグランドバンクス周辺で暖流のメキシコ湾流とぶつかり潮目を作り、好漁場となる。しかし、濃い霧が頻繁に発生する上に、氷山がラブラドル海流に乗って流れてくるため、航海上の危険な海域ともなっている。1912年4月14日、イギリスの豪華客船タイタニック号がその処女航海途上、氷山と衝突し、沈没したことは有名である。それ以来アメリカ、カナダの協力によって国際海氷パトロールが組織され常時海流や氷山の状況が観測、通報されている。グリーンランド近海からラブラドル海に流入する水量(西グリーンランド海流・バフィン島海流)は毎秒約750万トンであるが、ラブラドル海流による流出量は毎秒約550万トンである。この流出入量の差約200万トンの海水がラブラドル海において深層に沈降し、北大西洋に南下するものと考えられている。ノルウェー海の深層水は海嶺に妨げられて北大西洋へは流れないので、ラブラドル海流下の深層水は北大西洋における深層水の源として重要な意義を持っている。ラブラドール・レトリーバーは、この海流がつくる冷たい海水中で網の牽引や脱落魚の回収など海洋漁業の手伝いをしていた犬を祖先とする。また、ニューファンドランドは当海流が作る海水中で水難救助を業としていた犬からスタートした。
  • 래브라도 해류는 북대서양 래브라도 해를 남으로 흐르는 한류이다. 서그린란드 해류와 배핀 섬 해류를 연장하여 흐른다.뉴펀들랜드 섬 남동쪽의 그랜드뱅크스에서 따뜻한 멕시코 만류와 만나며, 노스캐롤라이나 주의 아우터뱅크스까지 흐른다. 이 두 해류가 섞이면서 심한 안개를 만들어내며, 세계적으로 풍부한 어장을 형성한다.봄과 초여름에, 그린란드의 빙하에서 만들어진 빙산이 해류를 따라 흐르면서 대서양 횡단 항로를 위협한다.
  • Labradorský proud je studený mořský proud v Severním Atlantiku, jenž proudí ze Severního ledového oceánu na jih podél pobřeží Labradoru a prochází kolem ostrova Newfoundland. Pak pokračuje podél východního pobřeží Nového Skotska. Je vlastně pokračováním Západogrónského proudu a Proudu Baffinova ostrova.Setkává se s teplým Golfským proudem na Grand Banks jihovýchodně od Newfoundlandu a podruhé na Outer Banks u Severní Karolíny.
  • Der Labradorstrom ist eine kalte, nach Süden gerichtete Meeresströmung in einem Arm des atlantischen Ozeanes zwischen Grönland und der Ostküste Nordamerikas. Sein Name stammt von diesem Arm, der Labradorsee.Der Labradorstrom hat seinen Ursprung im Nordpolarmeer und trifft bei den Neufundlandbänken mit dem warmen Golfstrom zusammen, welchen er in Richtung Europa ablenkt. Er ist somit mitverantwortlich für das milde Klima in Europa.
  • Лабрадорското течение е бавнодвижещо се тяло от студени повърхностни води в северния Атлантически океан, придвижващо се на юг по край брега на Лабрадор и Нюфаундленд, за да се срещне с насоченото на север течение Гълфстрийм. По-плътно то потъва под по-топлите води. През лятото течението достига само до Кейп Код, Масачузетс, САЩ; но зиме може да проникне на юг до Вирджиния, като често по това време айсберги биват отнасяни на юг, попадайки на корабните маршрути от Ню Йорк и Европа.
  • Arus Labrador ialah arus dingin di Samudra Atlantik utara yang mengalir dari Samudra Arktik ke selatan sepanjang pesisir Labrador dan melewati Newfoundland, terus ke selatan sepanjang pesisir timur Nova Scotia. Merupakan kelanjutan Arus Greenland Barat dan Arus Pulau Baffin.Arus ini bertemu dengan Arus Teluk yang hangat di Grand Banks yang ada di tenggara Newfoundland dan kembali di utara Outer Banks, North Carolina.
  • La Corrente del Labrador è una corrente oceanica fredda del nord Atlantico, che scorre dal sud del Mare Glaciale Artico, lungo la costa del Labrador, passando nei pressi di Terranova, proseguendo verso sud lungo la costa orientale della Nuova Scozia. È la continuazione di altre due correnti artiche: la corrente della Groenlandia occidentale e la corrente dell'isola di Baffin. Un ramo di questa corrente entra nel golfo di San Lorenzo attraverso lo Stretto di Belle Isle.
  • Лабрадо́рское течение — это холодное морское течение в Атлантическом океане, протекающее между побережьем Канады и Гренландией и устремлённое в южном направлении из моря Баффина до Ньюфаундлендской банки. Скорость течения 25—55 см/с; в феврале температура на поверхности изменяется от −1 °C на севере до 5 °C на юге, повышаясь в августе до 2-10 °C соответственно.Около Ньюфаундленда Лабрадорское течение сталкивается с тёплым Гольфстримом, отклоняя его в сторону Европы.
  • Labradorko itsaslasterra Ipar Atlantikoko itsaslaster hotz bat da.Ozeano Artikoan sortzen da, eta hegoalderantz higitzen da. Artikoko bi itsaslasterren segida da: Groenlandiako mendebaldeko itsaslasterra eta Baffin uharteko itsaslasterra. Labrador penintsularen kostari eta Ternuako ekialdeko kostari jarraituz igaro ondoren, hego-ekialderantz abiatzen da, eta Eskozia Berriko kostara iristen da.
  • El corrent de Labrador és un corrent oceànic fred de l'oceà atlàntic nord el qual flueix de l'oceà Àrtic cap al sud al llarg de la costa de Labrador i passa al voltant de l'illa de Terranova, continuant al sud per la costa de Nova Escòcia. És la continuació del corrent de Grenlàndia occidental i del corrent de l'illa de Baffin.Troba les aigües més càlides del corrent del Golf i la confluència dels dos corrents origina fortes boires i també la riquesa pesquera de la zona.
  • The Labrador Current is a cold current in the North Atlantic Ocean which flows from the Arctic Ocean south along the coast of Labrador and passes around Newfoundland, continuing south along the east coast of Nova Scotia. It is a continuation of the West Greenland Current and the Baffin Island Current.It meets the warm Gulf Stream at the Grand Banks southeast of Newfoundland and again north of the Outer Banks of North Carolina.
  • Labrador Akıntısı, Labrador Denizi'nin batı kıyısı boyunca güney yönünde akan okyanus yüzey akıntısı.Davis Boğazından çıkan akıntı Batı Grönland ve Baffin Adası akıntılarıyla Hudson Körfezinden gelen akıntının birleşmesiyle oluşur. Hidrografik açıdan Baffin Adası Akıntısına benzer. Akıntının sıcaklığı her zaman 0 °C'nin altındadır; tuzluluk oranı ise binde 30-34 arasında değişir. Kıta sahanlığıyla sınırlı olan Labrador Akıntısının derinliği 600 m'nin biraz üzerindedir.
  • La Corriente del Labrador es una corriente oceánica fría en el norte Océano Atlántico la cual fluye por el sur del Océano Ártico a lo largo de la costa de Labrador y pasa alrededor de Terranova, continuando al sur a lo largo de la costa este de Nueva Escocia.
  • Prąd Labradorski - zimny, powierzchniowy (do maksymalnie 600 m) prąd morski płynący na Oceanie Atlantyckim u wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej. Płynie on od Morza Baffina (z północy) do Nowej Fundlandii. Temperatury wody wynoszą -1 °C w zimie i od 2 do 10 °C w lecie. Jego prędkość wynosi ok. 1-2 km/h. Stopień zasolenia waha się pomiędzy 32 - 34‰. Przemieszcza on od 3,5 do 5,5 mln km³ wody na sekundę. Niesie ze sobą przez cały rok góry lodowe w kierunku południowym do ok.
  • A corrente do Labrador inicia-se pela corrente leste da Groenlândia que termina no sul da Groenlândia.A corrente estende-se do sudoeste da Groenlândia até o norte e continua pela costa leste do Canadá do norte até o sul, encontrando-se com a corrente da Flórida. Recebe o seu nome da Península do Labrador.Crê-se que o transporte da corrente do Labrador contém uma grande componente barotrópica.
  • De Labradorstroom is een koude zeestroom in de noordelijke Atlantische Oceaan die van de Noordelijke IJszee zuidwaarts loopt langs de kust van Labrador, Newfoundland en Nova Scotia. Het is een voortzetting van de Westelijke Groenlandstroom en de Baffineilandstroom.Hij stuit op de Golfstroom bij de Newfoundlandbank, ten zuidoosten van Newfoundland, en bij de Outer Banks voor de kust van North Carolina.
rdfs:label
  • Courant du Labrador
  • Arus Labrador
  • Corrent de Labrador
  • Corrente del Labrador
  • Corrente do Labrador
  • Corriente del Labrador
  • Labrador Akıntısı
  • Labrador Current
  • Labradorko itsaslasterra
  • Labradorský proud
  • Labradorstrom
  • Labradorstroom
  • Prąd Labradorski
  • Лабрадорско течение
  • Лабрадорское течение
  • ラブラドル海流
  • 래브라도 해류
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of