Caius Marcius Coriolanus est une figure semi-légendaire de la République romaine archaïque. Il appartient à la gens romaine patricienne des Marcii, descendants d'Ancus Marcius, quatrième roi de Rome. Plutarque ajoute que son père est mort alors qu'il est en bas-âge et qu'il est élevé par sa mère Volumnia.↑ Plutarque, Vies des hommes illustres, Vie de Coriolan, I

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Caius Marcius Coriolanus est une figure semi-légendaire de la République romaine archaïque. Il appartient à la gens romaine patricienne des Marcii, descendants d'Ancus Marcius, quatrième roi de Rome. Plutarque ajoute que son père est mort alors qu'il est en bas-âge et qu'il est élevé par sa mère Volumnia.
  • Gaio Martzio Koriolano, K. a. V. mendekoa, orohar Koriolano bezala ezagutua, volskoen aurkako gerraren garaiko erromatar jeneral bat izan zen. K. a. 493an, Korioli volskotar herria konkistatu zuen, bere ezizena eman ziona.Bere despotismoagatik eta plebeari garia banatzea debekatu izanagatik, Erromatik erbesteratua izan zen, volskoen ondoan babestuz, menderatu egin zituenak. Bere aberriaren aurkako mendeku gisa, Erromaren aurka armetan altxarazi zituen.Hiriaren atarian bere amak berak geldiarazi zuen, Veturia izenekoa, baita bere emazte Volumniak ere, nortzuk erretiratzeko konbentzitu zuten. Erretiratze honen ondoren, volskoek traidoretzat hartu eta hiltzera zigortu zuten.Egungo historialariek, Koriolano, pertsonaia mitikotzat hartzen dute, beharbada, erromatar eta volskoen arteko borroken gertakariak justifikatzeko sortua.Deskribatutako jazoera hauek, William Shakespeare idazle ingelesak idatzitako izen bereko tragedia bat inspiratu zuten.
  • G(n)aius Marcius Coriolanus was een staatsman, militair en legendarische held uit de oudste geschiedenis van Rome. Op deze figuur is Shakespeare’s drama Coriolanus, de film Coriolanus en Beethovens gelijknamige ouverture Coriolanus geïnspireerd.Zijn oorspronkelijke naam was G(n)aius Marcius. Als jongen van zeventien had hij zich reeds in de oorlog onderscheiden. Tijdens een militaire campagne tegen de Volsci konden de Romeinen, dankzij zijn heldhaftige gedrag, de vestingstad Corioli innemen. Toen de consuls hem achteraf wilden belonen daarvoor, wees hij alle materiële beloningen van de hand, en aanvaardde enkel de eretitel Coriolanus, ter nagedachtenis aan zijn aandeel in de verovering van Corioli. Als patriciër stond Coriolanus echter vijandig tegen de sociale ontvoogding van de plebejers. Toen hij kandideerde voor het consulaat, en een goede kans maakte om verkozen te worden, begonnen de tribuni plebis tegen hem te ageren, waardoor hij uiteindelijk niet verkozen werd. Hij was de plebejers daar niet bepaald dankbaar voor en deed geen enkele moeite zijn gevoelens te onderdrukken. Toen er een tijdje later in de senaat gedebatteerd werd over graanuitdelingen ten behoeve van het noodlijdende volk, toonde Coriolanus zich een verwoede tegenstander. Als reactie daarop werd hij door de tribuni ervan beschuldigd dat hij tegen de wet handelde en naar de dictatuur streefde. Hij verscheen uit minachting niet op de dagvaarding en werd bij verstek veroordeeld tot verbanning, waarna hij Rome verliet. In Antium zocht hij toenadering tot Attius Tullius, de aanvoerder van de Volsci. Deze was onmiddellijk bereid hem te helpen om wraak te nemen. Aan het hoofd van een vijandelijke legermacht van Volsci keerde hij vanuit Antium terug om Rome te veroveren. Van zijn voornemen om zijn vaderstad te belegeren en in te nemen zag hij enkel af op de smeekbeden van zijn moeder Veturia, zijn vrouw Volumnia en zijn kinderen. De pathetische woorden van zijn moeder maakten diepe indruk op hem, zodat hij rechtsomkeer maakte. Volgens sommige bronnen werd hij daarna door de ontgoochelde Volsci wegens verraad ter dood gebracht (in 491 v.Chr.?). Mogelijk is het hele verhaal slechts een legende met als historische achtergrond de precaire voedselbevoorrading van Rome, en de militaire dreiging van de Volsci aan het begin van de 5e eeuw v.Chr..
  • Gaio Marcio Coriolano, siglo V a. C., conocido generalmente como Coriolano, general romano de los tiempos de la guerra contra los volscos. En 493 a. C. conquistó la ciudad volsca de Corioli, lo que motivó su apodo y su ascenso a general. En tiempos posteriores hubo un consenso histórico aceptando la existencia real de Coriolano así cómo también un consenso literario sobre su historia narrada por Tito Livio, Plutarco y Dionisio de Halicarnaso. Teorías recientes han puesto en duda la historicidad de Coriolano, retratándolo más cómo una figura legendaria o al menos disputando la veracidad de su historia.Algunos historiadores modernos consideran a Coriolano un personaje legendario, creado quizá para justificar los avatares de las luchas entre romanos y volscos.De acuerdo a Plutarco, sus ancestros incluían prominentes patricios tales cómo Censorino y uno de los primeros reyes de Roma. Esto fue parte del entorno que lo impulsó a convertirse en un noble romano y su búsqueda de excelencia y gloria.Los acontecimientos descritos inspiraron a Ludwig van Beethoven su Obertura Coriolano y a William Shakespeare una tragedia homónima en la que, siguiendo a Plutarco, atribuye a la esposa de Coriolano el nombre de Virgilia y a su madre el de Volumnia.
  • Coriolà (llatí Cneus Marcius Coriolanus) fou un heroi llegendari romà. Els romans el fan descendent del rei Anc Marci. Era fill de Vetúria i d'un home que va morir quan Coriolà era molt jove. Fou educat per la mare i es va convertir en un valent que destacà pel seu temperament imperiós.Se suposa que va lluitar al llac Regillus i que hi va guanyar una corona. El seu sobrenom de Coriolà s'atribueix al fet que, durant la guerra entre els volscs i Roma, la capital dels volscs, Corioli, fou assetjada i ocupada per Caius Marcius al capdavant d'un grapat de valents que van expulsar als volscs. Per aquesta gesta rebé el títol de Coriolà.Tot i aquesta victòria, quan fou candidat a cònsol no fou elegit i va començar a planejar la revenja. Quan una fam va assolar Roma, un príncep grec de Sicília va enviar gra, però Coriolà va demanar de no repartir-lo entre els plebeus a menys que el repartiment el fessin els tribuns; aquesta actitud li va costar la condemna i desterrament i es refugià al territori dels volscs, oferint els seus serveis contra Roma.El rei volsc Attius Tullius aviat va declarar la guerra a Roma i va nomenar Coriolà capità general de l'exèrcit volsc. Coriolà no va defraudar-lo, va conquerir, saquejar i cremar moltes ciutats.Quan era acampat a Fossa Cluilia, prop de Roma, els romans alarmats li van enviar delegats (cinc consulars) que li van oferir restaurar-lo en els seus drets de ciutadà romà, però va rebutjar a menys que els romans retornessin als volscs totes les terres que en algun moment els havien arrabassat i els donessin a tots la ciutadania romana; els delegats van rebutjar-ho; llavors Roma va enviar deu senadors dels més importants, després tots els pontífexs i àugurs però Coriolà no els va voler escoltar. A proposta de la matrona romana Valèria, va enviar a parlamentar la seva mare Vetúria i la seva dona Volúmnia amb els seus dos fills i les seves súpliques van fer efecte. Es va retirar de les rodalies de Roma i va viure exiliat amb els volscs fins a la seva mort. Per commemorar els fets es va erigir un temple dedicat a Fortuna Mulieris del que Valèria fou nomenada primera sacerdotessa.Aquests fets se suposa que van passar als primers anys del segle V aC (vers el 490 aC); la fam a Roma està documentada el 470 aC i fou Hieró de Siracusa qui va enviar el gra; el 458 aC els volscs van signar un tractat amb Roma i van obtenir drets com els proposats per Coriolà. Les conquestes dels volscs foren reals i potser l'origen romà del personatge fou posterior per transferir als romans la gloria de les seves gestes. Niebuhr suposa que el nom va derivar d'haver viscut a Corioli suposadament després de ser desterrat de Roma.
  • Caius Martius Coriolanus (vagy Coriolanus Marcius) római tábornok, aki az időszámításunk előtti 5. században élt. Római patrícius családból származott, aki bátorságával már ifjúkorában kitűnt: a volszk Corioli város elfoglalása jórészt neki tulajdontható. E "hőstettéért" megkapta a Coriolanus nevet és kinevezték tábornokká. Titus Livius és Plutarkhosz örökítették meg életének történetét, amely alapja volt William Shakespeare Coriolanus című tragédiájának.
  • Гней (по другим данным Гай) Ма́рций Кориола́н (Gnaeus/Gaius Marcius Coriolanus, ?470-e гг. до н. э. — ?) — первый легендарный представитель рода Марциев, получивший почётный когномен за взятие столицы вольсков Кориол в 493 г. до Р. Х.Когда в следующем году в Риме начался голод, из Сицилии прибыло зерно и Кориолан, ставший во главе патрицианской партии, предложил продавать его по низким ценам, если плебеи откажутся от трибунской защиты. Трибуны вызвали его в суд, причём это был первый случай вызова патриция на суд плебеев. По Ливию Кориолан на суд не явился, а отправился в добровольное изгнание к вольскам и начал искать повод к войне с Римом. По Дионисию Кориолан присутствовал на суде, успешно выступил в свою защиту, но был всё-таки осуждён, так как вскрылся факт присвоения военной добычи, захваченной во время похода против анциатских вольсков. Возглавив вместе с вольским аристократом Туллом Ауфидием собравшихся у Ферентинского источника вольсков, Кориолан довёл их войско до Рима и только посольство женщин во главе с его женой Волумнией и матерью Ветурией тронуло его сердце, и он отвёл вольсков от города, за что был убит ими как предатель, и в Риме патрицианские женщины носили о нём траур в течение года. Ливий, ссылаясь на Фабия Пиктора, передаёт, что Кориолан дожил до глубокой старости. Эта неортодоксальная версия была известна и Цицерону.По Дионисию Кориолан — командующий плебейским ополчением, присоединившимся к армии патрициев и их клиентов. С одной стороны, Кориолан изображён популярным среди плебеев благодаря военным подвигам, с другой именно плебс не допустил Кориолана к консульской должности, хотя его поддерживали патриции. Далее он уже выступает как непримиримый враг плебеев, стремящийся лишить их защиты со стороны народных трибунов. По-видимому в повествовании Дионисия сохранились две различные редакции этой саги. В первой Кориолан представлен как плебейский военачальник, вторая стремится превратить его в патриция, воинственно отстаивающего привилегии своего сословия. Позднейшие исследователи неоднократно обращались к анализу сказания, особенно, когда речь заходила о критике римской традиции для выявления в ней достоверных частей. Моммзен отрицал историческую основу легенды. Однако датирование легенды 493 до н. э., когда был заключён Кассиев договор, выдаёт реальную связь событий: поход Кориолана на Рим закончился заключением равноправного договора с латинами, что впоследствии так тщательно пытались скрыть.По словам Дионисия и Плутарха, Кориолан был типичным древним римлянином-патрицием, в котором ярко были представлены все достоинства и недостатки его народа и сословия; отличительной чертой его, по рассказам, является безмерная любовь к матери.На сюжет легенды Уильям Шекспир написал трагедию «Кориолан», а в 2011 по ней снят фильм режиссера Рэйфа Файнса.
  • Gaius Marcius Coriolanus MÖ5. yüzyılda yaşamış olduğu olası ve bir efsane olması imkân dahilinde olan Romalı generaldir. Coriolanus lakabını "Volskiani"ler elinde bulunan Corioli şehrinin Romalılar tarafından kuşatmasında gösterdiği üstün kahramanlık dolayısıyla kazanmıştır. Antik çağlarda tarihçiler Coriolanus'un gerçekten yaşamış olduğuna inanmaktaydılar ve üzerinde tarihçiler tarafından kabul edilmiş bir yaşam öyküsü genellikle gerçek olarak kabul edilmekteydi. Bu yaşam öyküsü Romalı tarihçiler olan Livius ve Plutarkhos tarafından tarihlerinde anlatılmıştı. İngiliz oyun yazarı William Shakespeare'de Coriolanus adlı bir trajedi oyunu yazmıştır.
  • Гней Марций Кориолан или Гай, също само Кориолан (на латински: Gnaeus Marcius Coriolanus; Gaius Marcius Coriolanus; Coriolan; * 505 пр.н.е.; † убит 488 пр.н.е. в Антиум) е според легендата римски герой и пълководец, чиято гордост, неразбиране и твърдост води до стълковления с плебеите. Той е изгонен от Рим и води след това война със своя роден град, която прекратява по молба на майка си. Шекспир обработва легендата в своята трагедия Кориолан.
  • Caio Márcio Coriolano (em latim: Gaius ou Gnaeus Martius Coriolanus) foi um general lendário da Roma Antiga que, segundo a tradição, teria vivido no século V a.C..Coriolano era da família dos Marcii, descendentes de Anco Márcio, cujo avô materno era Numa Pompílio; a esta família pertenceram Publius e Quintus Marcius, que levaram a Roma seu melhor e mais abundante suprimento de água, e Censorinus, que foi apontado censor por duas vezes, e que fez uma lei para que ninguém mais fosse censor mais de uma vez.Caio Márcio Coriolano perdeu seu pai quando era muito novo, e foi criado por sua mãe viúva.Ainda bem jovem, teria se distinguido na Batalha do Lago Regilo. Recebeu o cognome "Coriolano" por ter-se distinguido no assédio de Corioli, um cidade dos Volscos, quando teria sido promovido a general. Séculos depois passou-se a acreditar que Coriolano teria de fato existido, e se estabeleceu uma biografia canônica, recontada por escritores como Lívio e Plutarco. Segundo essa história, depois de vencer a batalha, Coriolano teria se voltado contra as pretensões democráticas da plebe, fazendo inimigos. Foi acusado de se apropriar de fundos públicos, então foi julgado e condenado ao exílio, tendo suas posses confiscadas. Como resultado, ele mais tarde aliou-se aos Volscos, que antes combatera, para atacar Roma. Diante do ataque à cidade, sua mãe e outras matronas teriam suplicado a ele que desistisse da guerra, e ele consentiu, retirando-se para a cidade de Antium (atual Âncio). Traindo também os Volscos, foi capturado e condenado, sendo morto antes de o processo encerrar.Modernamente a história de Coriolano é tida como uma lenda moralizante, criada para ilustrar os efeitos da deslealdade e ingratidão. Nenhum dos personagens que aparecem na narrativa foi atestado historicamente. Sua lenda, porém, atravessou os séculos e deu origem a recriações artísticas. Entre elas, inspirou Shakespeare a escrever uma tragédia, e a Beethoven a compor uma abertura.== Referências ==Este artigo foi elaborado a partir de tradução do artigo Gaius Marcius Coriolanus, da Wikipédia em inglês, que se encontrava nesta versão.
  • Caio Marzio Coriolano (527 a.C.? – ...) generalmente conosciuto come Coriolano, membro dell'antica Gens Marcia, fu uomo politico e valoroso generale al tempo delle guerre contro i Volsci.
  • Gaius Marcius (Caius Martius) Coriolanus (/ˌkɔriəˈleɪnəs, ˌkɒr-/) was a Roman general who is said to have lived in the 5th century BC. He received his toponymic cognomen "Coriolanus" because of his exceptional valor in a Roman siege of the Volscian city of Corioli. He was subsequently exiled from Rome, and led troops of Rome's enemy the Volsci to besiege Rome. In later ancient times, it was generally accepted by historians that Coriolanus was a real historical individual, and a consensus narrative story of his life appeared, retold by leading historians such as Livy, Plutarch, and Dionysius of Halicarnassus. More recent scholarship has cast doubt on the historicity of Coriolanus, portraying him as either a wholly legendary figure or at least disputing the accuracy of the conventional story of his life or the timing of the events.According to Plutarch, his ancestors included prominent patricians such as Censorinus and even an early King of Rome. The story is the basis for the tragedy of Coriolanus, written by William Shakespeare, and a number of other works, including Beethoven's Coriolan Overture.
  • Gnejusz Marcjusz Koriolan (łac. Gnaeus Marcius Coriolanus) – legendarna postać z wczesnych dziejów Rzymu. W 493 p.n.e. Rzymianie pod jego wodzą mieli zdobyć należące do Wolsków miasto Corioli, a zwycięski Gnejusz Marcjusz otrzymał wówczas przydomek Koriolan (Coriolanus). Jako przeciwnik praw politycznych dla plebejuszy zażądał cofnięcia dotychczasowych ustępstw senatu wobec tej warstwy społecznej, zwłaszcza likwidacji trybunatu. Wezwany przed sąd ludowy uciekł do Wolsków, wraz z którymi najechał Rzym. Naczelnikiem Wolsków był wówczas Tullus Atiusz, zwyciężony niegdyś przez Koriolana. Na ich czele Koriolan zajął Lacjum i przystąpił do oblężenia Rzymu. Wówczas trybuni chętnie się zgodzili na skasowanie wyroku ogłoszonego na Koriolana, byle odstąpił od miasta. Natomiast senat dwukrotnie wysyłał doń poselstwo, za każdym razem bezskutecznie, ponieważ zwycięzca stawiał okrutne i poniżające dla Rzymu warunki. Doznawszy niepowodzenia, Rzymianie wyprawili do obozu jego żonę Wolumnię i sędziwą matkę Weturię. Na widok matki wybiegł jej na spotkanie, ale ta powstrzymała go mówiąc: "naprzód chcę wiedzieć, kto stoi przede mną: syn czy wróg?". Ten rzekomo miał jej odpowiedzieć: "O matko — uratowałaś Rzym, ale zgubiłaś syna!". Odprawiwszy błagalnice, dał nakaz odwrotu. Tę powtórną zdradę przypłacił życiem. Na motywach legendy o Koriolanie powstała tragedia Williama Szekspira Koriolan.
  • 가이우스 마르키우스 코리올라누스(Gaius Marcius Coriolanus)는 기원전 5세기경 고대 로마 전설상의 장군이다. 그는 지명에서 나온 이름인 '코리올라누스'라는 칭호를 얻었는데, 로마가 볼스키족의 도시 코리올리를 공략하면서 그가 빼어난 용맹을 보여주었기 때문이었다. 이후 고대 시대에 역사가들은 보통 이 도시를 코리올라누스가 살았던 곳으로 받아들였으며, 그의 삶에 대한 일반적인 이야기가 나타나서, 리비우스나 플루타르코스 같은 역사가들이 전하였다. 이 이야기는 윌리엄 셰익스피어가 쓴 동명의 희곡의 기초가 되었다.
  • Gnaeus Marcius Coriolanus (auch Gaius Marcius Coriolanus oder kurz Coriolan; * vor 527 v. Chr.; † um 488 v. Chr. in Antium) war der Sage nach ein römischer Held und Feldherr, dessen Stolz, Unverstand und Starrsinn zu Auseinandersetzungen mit den Plebejern führten. Er wurde aus Rom verbannt und führte daraufhin einen Krieg gegen seine eigene Heimatstadt, den er erst auf Bitten seiner Mutter abbrach.Shakespeare lieferte mit seiner Tragödie Coriolanus die bekannteste Bearbeitung der Legende.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 728712 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 11334 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 98 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110005456 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Caius Marcius Coriolanus est une figure semi-légendaire de la République romaine archaïque. Il appartient à la gens romaine patricienne des Marcii, descendants d'Ancus Marcius, quatrième roi de Rome. Plutarque ajoute que son père est mort alors qu'il est en bas-âge et qu'il est élevé par sa mère Volumnia.↑ Plutarque, Vies des hommes illustres, Vie de Coriolan, I
  • Caius Martius Coriolanus (vagy Coriolanus Marcius) római tábornok, aki az időszámításunk előtti 5. században élt. Római patrícius családból származott, aki bátorságával már ifjúkorában kitűnt: a volszk Corioli város elfoglalása jórészt neki tulajdontható. E "hőstettéért" megkapta a Coriolanus nevet és kinevezték tábornokká. Titus Livius és Plutarkhosz örökítették meg életének történetét, amely alapja volt William Shakespeare Coriolanus című tragédiájának.
  • Гней Марций Кориолан или Гай, също само Кориолан (на латински: Gnaeus Marcius Coriolanus; Gaius Marcius Coriolanus; Coriolan; * 505 пр.н.е.; † убит 488 пр.н.е. в Антиум) е според легендата римски герой и пълководец, чиято гордост, неразбиране и твърдост води до стълковления с плебеите. Той е изгонен от Рим и води след това война със своя роден град, която прекратява по молба на майка си. Шекспир обработва легендата в своята трагедия Кориолан.
  • Caio Marzio Coriolano (527 a.C.? – ...) generalmente conosciuto come Coriolano, membro dell'antica Gens Marcia, fu uomo politico e valoroso generale al tempo delle guerre contro i Volsci.
  • 가이우스 마르키우스 코리올라누스(Gaius Marcius Coriolanus)는 기원전 5세기경 고대 로마 전설상의 장군이다. 그는 지명에서 나온 이름인 '코리올라누스'라는 칭호를 얻었는데, 로마가 볼스키족의 도시 코리올리를 공략하면서 그가 빼어난 용맹을 보여주었기 때문이었다. 이후 고대 시대에 역사가들은 보통 이 도시를 코리올라누스가 살았던 곳으로 받아들였으며, 그의 삶에 대한 일반적인 이야기가 나타나서, 리비우스나 플루타르코스 같은 역사가들이 전하였다. 이 이야기는 윌리엄 셰익스피어가 쓴 동명의 희곡의 기초가 되었다.
  • Gnaeus Marcius Coriolanus (auch Gaius Marcius Coriolanus oder kurz Coriolan; * vor 527 v. Chr.; † um 488 v. Chr. in Antium) war der Sage nach ein römischer Held und Feldherr, dessen Stolz, Unverstand und Starrsinn zu Auseinandersetzungen mit den Plebejern führten. Er wurde aus Rom verbannt und führte daraufhin einen Krieg gegen seine eigene Heimatstadt, den er erst auf Bitten seiner Mutter abbrach.Shakespeare lieferte mit seiner Tragödie Coriolanus die bekannteste Bearbeitung der Legende.
  • Gnejusz Marcjusz Koriolan (łac. Gnaeus Marcius Coriolanus) – legendarna postać z wczesnych dziejów Rzymu. W 493 p.n.e. Rzymianie pod jego wodzą mieli zdobyć należące do Wolsków miasto Corioli, a zwycięski Gnejusz Marcjusz otrzymał wówczas przydomek Koriolan (Coriolanus). Jako przeciwnik praw politycznych dla plebejuszy zażądał cofnięcia dotychczasowych ustępstw senatu wobec tej warstwy społecznej, zwłaszcza likwidacji trybunatu.
  • Coriolà (llatí Cneus Marcius Coriolanus) fou un heroi llegendari romà. Els romans el fan descendent del rei Anc Marci. Era fill de Vetúria i d'un home que va morir quan Coriolà era molt jove. Fou educat per la mare i es va convertir en un valent que destacà pel seu temperament imperiós.Se suposa que va lluitar al llac Regillus i que hi va guanyar una corona.
  • G(n)aius Marcius Coriolanus was een staatsman, militair en legendarische held uit de oudste geschiedenis van Rome. Op deze figuur is Shakespeare’s drama Coriolanus, de film Coriolanus en Beethovens gelijknamige ouverture Coriolanus geïnspireerd.Zijn oorspronkelijke naam was G(n)aius Marcius. Als jongen van zeventien had hij zich reeds in de oorlog onderscheiden. Tijdens een militaire campagne tegen de Volsci konden de Romeinen, dankzij zijn heldhaftige gedrag, de vestingstad Corioli innemen.
  • Gaius Marcius (Caius Martius) Coriolanus (/ˌkɔriəˈleɪnəs, ˌkɒr-/) was a Roman general who is said to have lived in the 5th century BC. He received his toponymic cognomen "Coriolanus" because of his exceptional valor in a Roman siege of the Volscian city of Corioli. He was subsequently exiled from Rome, and led troops of Rome's enemy the Volsci to besiege Rome.
  • Gaio Marcio Coriolano, siglo V a. C., conocido generalmente como Coriolano, general romano de los tiempos de la guerra contra los volscos. En 493 a. C. conquistó la ciudad volsca de Corioli, lo que motivó su apodo y su ascenso a general. En tiempos posteriores hubo un consenso histórico aceptando la existencia real de Coriolano así cómo también un consenso literario sobre su historia narrada por Tito Livio, Plutarco y Dionisio de Halicarnaso.
  • Gaio Martzio Koriolano, K. a. V. mendekoa, orohar Koriolano bezala ezagutua, volskoen aurkako gerraren garaiko erromatar jeneral bat izan zen. K. a. 493an, Korioli volskotar herria konkistatu zuen, bere ezizena eman ziona.Bere despotismoagatik eta plebeari garia banatzea debekatu izanagatik, Erromatik erbesteratua izan zen, volskoen ondoan babestuz, menderatu egin zituenak.
  • Gaius Marcius Coriolanus MÖ5. yüzyılda yaşamış olduğu olası ve bir efsane olması imkân dahilinde olan Romalı generaldir. Coriolanus lakabını "Volskiani"ler elinde bulunan Corioli şehrinin Romalılar tarafından kuşatmasında gösterdiği üstün kahramanlık dolayısıyla kazanmıştır. Antik çağlarda tarihçiler Coriolanus'un gerçekten yaşamış olduğuna inanmaktaydılar ve üzerinde tarihçiler tarafından kabul edilmiş bir yaşam öyküsü genellikle gerçek olarak kabul edilmekteydi.
  • Гней (по другим данным Гай) Ма́рций Кориола́н (Gnaeus/Gaius Marcius Coriolanus, ?470-e гг. до н. э. — ?) — первый легендарный представитель рода Марциев, получивший почётный когномен за взятие столицы вольсков Кориол в 493 г. до Р. Х.Когда в следующем году в Риме начался голод, из Сицилии прибыло зерно и Кориолан, ставший во главе патрицианской партии, предложил продавать его по низким ценам, если плебеи откажутся от трибунской защиты.
  • Caio Márcio Coriolano (em latim: Gaius ou Gnaeus Martius Coriolanus) foi um general lendário da Roma Antiga que, segundo a tradição, teria vivido no século V a.C..Coriolano era da família dos Marcii, descendentes de Anco Márcio, cujo avô materno era Numa Pompílio; a esta família pertenceram Publius e Quintus Marcius, que levaram a Roma seu melhor e mais abundante suprimento de água, e Censorinus, que foi apontado censor por duas vezes, e que fez uma lei para que ninguém mais fosse censor mais de uma vez.Caio Márcio Coriolano perdeu seu pai quando era muito novo, e foi criado por sua mãe viúva.Ainda bem jovem, teria se distinguido na Batalha do Lago Regilo.
rdfs:label
  • Coriolan
  • Caio Márcio Coriolano
  • Caius Martius Coriolanus
  • Cayo Marcio Coriolano
  • Coriolanus
  • Coriolà
  • Gaio Martzio Koriolano
  • Gaius Marcius Coriolanus
  • Gaius Marcius Coriolanus
  • Gnaeus Marcius Coriolanus
  • Gnejusz Marcjusz Koriolan
  • Gneo Marcio Coriolano
  • Гней Марций Кориолан
  • Гней Марций Кориолан
  • 가이우스 마르키우스 코리올라누스
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of