En grammaire, une conjonction de coordination est un mot-outil invariable, qui unit deux phrases, deux sous-phrases ou, à l'intérieur d'une phrase indépendante, deux éléments de même fonction syntaxique et généralement aussi de même nature grammaticale.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En grammaire, une conjonction de coordination est un mot-outil invariable, qui unit deux phrases, deux sous-phrases ou, à l'intérieur d'une phrase indépendante, deux éléments de même fonction syntaxique et généralement aussi de même nature grammaticale. À la différence de la conjonction de subordination, qui établit une hiérarchie entre les éléments coordonnés, la conjonction de coordination réunit des éléments de même niveau syntaxique.Ces conjonctions possèdent trois caractéristiques, qui permettent de les distinguer des adverbes : elles ont une place fixe, généralement entre les éléments qu'elles sont chargées d'unir ; elles sont de purs liens, sans fonction à l'intérieur de la phrase ; enfin elles ne peuvent, en se juxtaposant, se combiner entre elles. Le non-respect de ces trois critères par donc a justifié son exclusion des conjonctions de coordination par les grammairiens modernes.Traditionnellement, les grammaires classent les conjonctions de coordination en fonction de critères sémantiques : copulatives (et, ni), qui marquent la simultanéité ou l'addition, disjonctive (ou), qui marque un choix, adversative (mais), qui marque l'opposition, causale (car), consécutive (donc), et déductive ou transitive (or). (mais ou et donc or ni car)
  • Een voegwoord (ook conjunctie) is een woord dat twee deelzinnen (ook wel 'clauses' genoemd) met elkaar verbindt.
  • In grammar, a conjunction (abbreviated CONJ or CNJ) is a part of speech that connects words, sentences, phrases or clauses. A discourse connective is a conjunction joining sentences. This definition may overlap with that of other parts of speech, so what constitutes a "conjunction" must be defined for each language. In general, a conjunction is an invariable grammatical particle, and it may or may not stand between the items it conjoins.The definition may also be extended to idiomatic phrases that behave as a unit with the same function, eg "as well as", "provided that".Many students are taught that certain conjunctions (such as "and", "but", "because", and "so") should not begin sentences. But authorities such as the Chicago Manual of Style state that this teaching has "no historical or grammatical foundation".A simple literary example of a conjunction: "the truth of nature, and the power of giving interest" (Samuel Taylor Coleridge's Biographia Literaria)
  • Bağlaçlar veya rabıt edatları; sözcükleri, sözcük gruplarını veya cümleleri biçim veya anlam yönüyle birbirine bağlayan edatlardır: ve, veya, ile, ama, de (da) , ancak, belki, çünkü, eğer, hâlbuki, hem ... hem ..., hiç değilse, ise, ki, lâkin, meğer, nasıl ki, ne ... ne..., öyle, öyle ki, sanki, şu var ki, tâ, üstelik, yahut, yalnız, yani, yoksa, zira gibi. İfadeleri, ilgi ve önem sırasına koyarak düzenlememize yardımcı olurlar.Bağlaçların kendi başlarına anlamları yoktur. Yer aldıkları cümlenin çeşitli bölümleri arasında anlam ve biçim bakımından bağlantı kurarlar. Cümlelerde sıralama bağlaçlar sayesinde yapılır. Cümleler arasında konu ve anlatım bütünlüğü sağlamak için kullanılırlar.
  • Konjunktion (von lateinisch con-iungere ‚verbinden‘; auch: Bindewort; Verknüpfungszeichen; Junktion) ist in der Grammatik die Bezeichnung für eine Wortart, die syntaktische Verbindungen zwischen Wörtern, Wortgruppen, Satzgliedern oder Sätzen herstellt und zugleich logische oder grammatische Beziehungen zwischen den verbundenen Elementen ausdrückt. Zusammen mit den Präpositionen, die sprachlich einen ähnlichen Zweck erfüllen, werden Konjunktionen auch als Relatoren zusammengefasst. Im Unterschied zu Präpositionen regieren Konjunktionen normalerweise keinen Kasus an ihren Ergänzungen.Man unterscheidet vor allem zwischen nebenordnenden Konjunktionen (z. B. und, als, denn) und unterordnenden Konjunktionen (auch: nebensatzeinleitenden Konjunktionen, z. B. dass, weil, ob), die zwei sehr verschiedenartige Gruppen bilden.Nebensatzeinleitende Konjunktionen gehören ferner zu einer abstrakteren Klasse von syntaktischen Elementen, die in der formalen Linguistik Komplementierer genannt werden.
  • Conjunção é uma das classes de palavras definidas pela gramática geral. As conjunções são palavras invariáveis que servem para conectar orações ou dois termos de mesma função sintática, estabelecendo entre eles uma relação de dependência ou de simples coordenação.Exemplos: Portanto, logo, pois, como, mas, e, embora, porque, entretanto, nem, quando, ora, que, porém, todavia, quer, contudo, seja, conforme.Quando conectam duas orações que apresentem diferentes níveis sintáticos, ou seja, uma oração é um membro sintático da outra, são chamadas de conjunções subordinativas.Saiba que:As conjunções "e"," antes", "agora"," quando" são adversativas quando equivalem a "mas". Carlos fala, e não faz. O bom educador não proíbe, antes orienta. Sou muito bom; agora, bobo não sou. Foram mal na prova, quando poderiam ter ido muito bem."Senão" é conjunção adversativa quando equivale a "mas sim". Conseguimos vencer não por protecionismo, senão por capacidade.Das conjunções adversativas, "mas" deve ser empregada sempre no início da oração: as outras (porém, todavia, contudo, etc.) podem vir no início ou no meio. Ninguém respondeu a pergunta, mas os alunos sabiam a resposta. Ninguém respondeu a pergunta; os alunos, porém, sabiam a resposta.A palavra "pois", quando é conjunção conclusiva, vem geralmente após um ou mais termos da oração a que pertence. Você o provocou com essas palavras; não se queixe, pois, de seus ataques.Quando é conjunção explicativa," pois" vem, geralmente, após um verbo no imperativo e sempre no início da oração a que pertence. Não tenha receio, pois eu a protegerei...
  • Сою́з — служебная часть речи, с помощью которой связывают между собой части сложного предложения или однородные члены предложения.
  • Una conjunción es una palabra o conjunto de ellas que enlaza proposiciones, sintagmas o palabras. Proviene del latín cum: ‘con’, y jungo: ‘juntar’; por lo tanto, significa ‘que enlaza o une con’. Constituye una de las clases de nexos. No debe confundirse con los marcadores del discurso.
  • Spójnik — wyraz łączący dwa zdania, równoważniki zdań lub wyrażenia w jedno zdanie złożone. W języku polskim spójniki wyróżniane są zwykle jako osobna, nieodmienna część mowy. Przeważnie występują na granicy pomiędzy wypowiedziami składowymi, choć niektóre spójniki mogą być używane wewnątrz drugiej z nich. W funkcji spójników mogą także występować dwu- lub kilkuwyrazowe połączenia zawierające inne części mowy (są to tzw. spójniki zestawione).W języku polskim wyróżniamy: spójniki współrzędne (parataktyczne): łączne, np. a, i, oraz, tudzież rozłączne, np. albo, bądź, czy, lub wykluczające, np. ani, ni przeciwstawne, np. a, aczkolwiek, ale, jednak, lecz, natomiast, zaś wyjaśniające, np. czyli, mianowicie wynikowe, np. dlatego, i, przeto, tedy, więc, zatem, toteż spójniki podrzędne (hipotaktyczne), np. aby, bo, choć, czy, jeżeli, ponieważ, że.Spójniki podrzędne zawsze wprowadzają zdanie podrzędne (lub równoważnik zdania), tworząc zdanie złożone. Niektóre spójniki (np. a, czy, i) mogą, w zależności od kontekstu, reprezentować dwie różne z powyższych kategorii.Wyróżnia się 15 spójników zobowiązujących do postawienia przecinka: aby ale bo bowiem chociaż choć gdyż jednak jeśli jeżeli lecz natomiast ponieważ żeby toteżJako że spójniki łączą ze sobą autonomiczne wypowiedzi, ich stosowanie jest blisko związane z interpunkcją, zwłaszcza z zastosowaniem przecinka jako znaku oddzielającego. W języku polskim zdanie podrzędne należy zawsze oddzielać przecinkiem od zdania względem niego nadrzędnego (z obu stron, jeśli to możliwe). Stąd często powtarzana w szkołach reguła nakazująca stawianie przecinka przed określonymi spójnikami (np. bo, że), która obejmuje jednak tylko część zastosowań przecinka w tej funkcji (spójnik występuje tylko z jednej strony zdania podrzędnego) i nie jest zbyt ścisła (spójnik może wystąpić w środku zdania podrzędnego, na granicy dwóch zdań podrzędnych lub być częścią spójnika zestawionego).Zdania współrzędne i części wyrażeń złożonych oddzielamy przecinkiem, gdy są połączone spójnikiem przeciwstawnym, wyjaśniającym lub wynikowym oraz gdy są połączone bezspójnikowo. W pozostałych przypadkach przecinek jest potrzebny, gdy człon występujący po spójniku ma charakter wtrącenia lub dopowiedzenia (typowymi przykładami są wyrażenia wprowadzane przez: a nawet, albo i, czy raczej, i to, lub też itp.) oraz gdy ten sam spójnik występuje przed obydwoma członami (np. i ten, i tamten vs. ten i tamten).
  • 接続詞(せつぞくし)とは、文と文、節と節、句と句、語と語など文の構成要素同士の関係を示す役割を担う品詞である。
  • Съюзът е част на речта, която свързва синтактични единици. Той показва синтактичните и смисловите отношения в рамките на словосъчетанието или изречението. Съюзите свързват еднородните части в простото изречение и простите изречения в състава на сложното. Могат да се разделят на прости (образувани от една дума) и сложни (образувани от повече от една дума), а също на съчинителни (те свързват еднородни части в простото и прости изречения в състава на сложното) и подчинителни (те свързват главното и подчиненото изречение).Съществува стилистична фигура, която се основава на многократната употреба на един и същ съюз. Тя се нарича полисиндетон ("многосъюзие").
  • La conjunció és una de les categories gramaticals tradicionals. És una paraula invariable que uneix altres mots, sintagmes o frases en un discurs i per tant és un nexe (també anomenat relacionant o enllaç segons les diferents escoles lingüístiques). Algunes conjuncions tenen un significat propi, d'altres són només l'adquireixen en funció del context, dels elements units per elles. Quan un grup de paraules actuen en bloc com una conjunció s'anomenen locucions conjuntives.
  • Spojka (lat. konjunkce) je neohebný slovní druh, který spojuje větné členy nebo věty. Spojky vyjadřují mluvnický a významový poměr vět nebo členů. Rozlišují se spojky souřadicí a podřadicí.
  • Konjungsi atau kata sambung adalah kata untuk menghubungkan kata-kata, ungkapan-ungkapan, atau kalimat-kalimat dan sebagainya, dan tidak untuk tujuan atau maksud lain.Konjungsi tidak dihubungkan dengan objek, konjungsi tidak menerangkan kata, konjungsi hanya menghubungkan kata-kata atau kalimat-kalimat dan sebagainya. Oleh karena itu kata yang sama dapat merupakan preposisi dalam bagian yang satu, adverb dalam bagian yang lain, atau konjungsi dalam bagian yang lain pula.konjungsi mah sama aja dengan kata hubung, menurut lo? kata hubung apa aja seh?
  • Conjunção é uma das classes de palavras definidas pela gramática geral. As conjunções são palavras invariáveis que servem para conectar orações ou dois termos de mesma função sintática, estabelecendo entre eles uma relação de dependência ou de simples coordenação.Exemplos: Portanto, logo, pois, como, mas, e, embora, porque, entretanto, nem, quando, ora, que, porém, todavia, quer, contudo, seja, conforme.Quando conectam duas orações que apresentem diferentes níveis sintáticos, ou seja, uma oração é um membro sintático da outra, são chamadas de conjunções subordinativas.Saiba que:As conjunções "e"," antes", "agora"," quando" são adversativas quando equivalem a "mas". Carlos fala, e não faz. O bom educador não proíbe, antes orienta. Sou muito bom; agora, bobo não sou. Foram mal na prova, quando poderiam ter ido muito bem."Senão" é conjunção adversativa quando equivale a "mas sim". Conseguimos vencer não por protecionismo, senão por capacidade.Das conjunções adversativas, "mas" deve ser empregada sempre no início da oração: as outras (porém, todavia, contudo, etc.) podem vir no início ou no meio. Ninguém respondeu a pergunta, mas os alunos sabiam a resposta. Ninguém respondeu a pergunta; os alunos, porém, sabiam a resposta.A palavra "pois", quando é conjunção conclusiva, vem geralmente após um ou mais termos da oração a que pertence. Você o provocou com essas palavras; não se queixe, pois, de seus ataques.Quando é conjunção explicativa," pois" vem, geralmente, após um verbo no imperativo e sempre no início da oração a que pertence. Não tenha receio, pois eu a protegerei...↑
  • 접속사는 두 문장을 이어주는 품사다.
  • A kötőszó (latin szóval conjuctio) olyan viszonyszó, ami tagmondatokat köt össze egymással. A kötőszavak a magyar nyelvben lehetnek egyszavasak (minthogy; azonban; habár) vagy többszavasak (annak ellenére, hogy stb.).A mellérendelések egyes fajtáinál más-más fajta kötőszavak használatosak.Kapcsolatos (és, meg, is, sőt, sem, se, is...is, sem..sem, se.. se, nemcsak...hanem...is)Ellentétes (de, pedig, azonban, ellenben, mégis, mégse, viszont, csak, hanem, ámde, dacára)Választó (vagy, akár, vagy...vagy, akár...akár)Következtető (ezért, tehát, hát, így, ennélfogva)Magyarázó (ugyanis, hiszen, tudniillik, azaz, vagyis)
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 52035 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 63150 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 251 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109953971 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1885 (xsd:integer)
  • 1886 (xsd:integer)
  • 1951 (xsd:integer)
  • 1964 (xsd:integer)
  • 1981 (xsd:integer)
  • 1991 (xsd:integer)
  • 2001 (xsd:integer)
  • 2006 (xsd:integer)
  • 2007 (xsd:integer)
  • 2009 (xsd:integer)
  • 2011 (xsd:integer)
prop-fr:collection
  • Quadrige
  • Le goût des mots
prop-fr:colonnes
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:groupe
  • "note"
prop-fr:id
  • Colin
  • Rey
  • Thomas
  • Grevisse
  • Drillon
  • Houdart
  • Riegel
  • Ayer
  • Girodet
  • Littré
  • Soulice
  • Tanguay
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
  • 0978-02-04 (xsd:date)
  • 0978-02-13 (xsd:date)
prop-fr:langue
  • français
prop-fr:lienAuteur
  • Alain Rey
  • Émile Littré
  • André Goosse
  • Jacques Drillon
  • Maurice Grevisse
prop-fr:lienÉditeur
  • Hachette Filipacchi Médias
  • Presses universitaires de France
  • Groupe De Boeck
  • Éditions du Seuil
prop-fr:lieu
  • Bruxelles
  • Montréal
  • Paris
  • Bâle, Genève et Lyon
prop-fr:mois
  • avril
  • septembre
prop-fr:nom
  • dbpedia-fr:Jean_Girodet
  • Colin
  • Rey
  • Thomas
  • Grevisse
  • Drillon
  • Goosse
  • Houdart
  • Pellat
  • Prioul
  • Riegel
  • Rioul
  • Ayer
  • De Toro
  • Littré
  • Sardou
  • Soulice
  • Tanguay
prop-fr:oclc
  • 1073286 (xsd:integer)
  • 632636988 (xsd:integer)
  • 656762025 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • 224 (xsd:integer)
  • 246 (xsd:integer)
  • 435 (xsd:integer)
  • 472 (xsd:integer)
  • 623 (xsd:integer)
  • 736 (xsd:integer)
  • 896 (xsd:integer)
  • 1108 (xsd:integer)
  • 1666 (xsd:integer)
  • 2119 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Maurice
  • Martin
  • Olivier
  • Alain
  • André
  • Bernard
  • Jacques
  • Jean
  • Jean-Paul
  • Michel
  • René
  • Sylvie
  • Émile
  • Jean-Christophe
  • Théodore
  • Cyprien
  • Adolphe V.
  • Antoine-Léandre
prop-fr:sousTitre
  • grammaire française
  • le point, la virgule, et autres signes fort utiles
prop-fr:titre
  • dbpedia-fr:Le_Bon_Usage
  • Dictionnaire de la langue française
  • Grammaire méthodique du français
  • L'Art de la ponctuation
  • Traité de la ponctuation française
  • Petit dictionnaire raisonné des difficultés et exceptions de la langue française
  • Dictionnaire des difficultés du français
  • Dictionnaire du bon français
  • Grammaire comparée de la langue française
  • L'Art de ponctuer
  • Le Grand Robert de la langue française
  • Dictionnaire des difficultés de la langue française
prop-fr:tome
  • 7 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • et
  • ou
  • Annexe:Conjonctions de coordination en français
  • car
  • donc
  • mais
  • ni
  • or
prop-fr:wiktionaryTitre
  • et
  • ou
  • Conjonctions de coordination en français
  • car
  • donc
  • mais
  • ni
  • or
prop-fr:éditeur
  • Larousse
  • Bordas
  • Gallimard
  • Librairie Hachette
  • Presses Universitaires de France
  • Éditions du Seuil
  • Éditions De Boeck Duculot
  • Dictionnaires Le Robert
  • Gallimard Hachette
  • H. Georg
  • Québec-Amérique
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En grammaire, une conjonction de coordination est un mot-outil invariable, qui unit deux phrases, deux sous-phrases ou, à l'intérieur d'une phrase indépendante, deux éléments de même fonction syntaxique et généralement aussi de même nature grammaticale.
  • Een voegwoord (ook conjunctie) is een woord dat twee deelzinnen (ook wel 'clauses' genoemd) met elkaar verbindt.
  • Сою́з — служебная часть речи, с помощью которой связывают между собой части сложного предложения или однородные члены предложения.
  • Una conjunción es una palabra o conjunto de ellas que enlaza proposiciones, sintagmas o palabras. Proviene del latín cum: ‘con’, y jungo: ‘juntar’; por lo tanto, significa ‘que enlaza o une con’. Constituye una de las clases de nexos. No debe confundirse con los marcadores del discurso.
  • 接続詞(せつぞくし)とは、文と文、節と節、句と句、語と語など文の構成要素同士の関係を示す役割を担う品詞である。
  • La conjunció és una de les categories gramaticals tradicionals. És una paraula invariable que uneix altres mots, sintagmes o frases en un discurs i per tant és un nexe (també anomenat relacionant o enllaç segons les diferents escoles lingüístiques). Algunes conjuncions tenen un significat propi, d'altres són només l'adquireixen en funció del context, dels elements units per elles. Quan un grup de paraules actuen en bloc com una conjunció s'anomenen locucions conjuntives.
  • Spojka (lat. konjunkce) je neohebný slovní druh, který spojuje větné členy nebo věty. Spojky vyjadřují mluvnický a významový poměr vět nebo členů. Rozlišují se spojky souřadicí a podřadicí.
  • 접속사는 두 문장을 이어주는 품사다.
  • Konjungsi atau kata sambung adalah kata untuk menghubungkan kata-kata, ungkapan-ungkapan, atau kalimat-kalimat dan sebagainya, dan tidak untuk tujuan atau maksud lain.Konjungsi tidak dihubungkan dengan objek, konjungsi tidak menerangkan kata, konjungsi hanya menghubungkan kata-kata atau kalimat-kalimat dan sebagainya.
  • A kötőszó (latin szóval conjuctio) olyan viszonyszó, ami tagmondatokat köt össze egymással. A kötőszavak a magyar nyelvben lehetnek egyszavasak (minthogy; azonban; habár) vagy többszavasak (annak ellenére, hogy stb.).A mellérendelések egyes fajtáinál más-más fajta kötőszavak használatosak.Kapcsolatos (és, meg, is, sőt, sem, se, is...is, sem..sem, se..
  • Konjunktion (von lateinisch con-iungere ‚verbinden‘; auch: Bindewort; Verknüpfungszeichen; Junktion) ist in der Grammatik die Bezeichnung für eine Wortart, die syntaktische Verbindungen zwischen Wörtern, Wortgruppen, Satzgliedern oder Sätzen herstellt und zugleich logische oder grammatische Beziehungen zwischen den verbundenen Elementen ausdrückt. Zusammen mit den Präpositionen, die sprachlich einen ähnlichen Zweck erfüllen, werden Konjunktionen auch als Relatoren zusammengefasst.
  • Съюзът е част на речта, която свързва синтактични единици. Той показва синтактичните и смисловите отношения в рамките на словосъчетанието или изречението. Съюзите свързват еднородните части в простото изречение и простите изречения в състава на сложното.
  • Conjunção é uma das classes de palavras definidas pela gramática geral.
  • Bağlaçlar veya rabıt edatları; sözcükleri, sözcük gruplarını veya cümleleri biçim veya anlam yönüyle birbirine bağlayan edatlardır: ve, veya, ile, ama, de (da) , ancak, belki, çünkü, eğer, hâlbuki, hem ... hem ..., hiç değilse, ise, ki, lâkin, meğer, nasıl ki, ne ... ne..., öyle, öyle ki, sanki, şu var ki, tâ, üstelik, yahut, yalnız, yani, yoksa, zira gibi. İfadeleri, ilgi ve önem sırasına koyarak düzenlememize yardımcı olurlar.Bağlaçların kendi başlarına anlamları yoktur.
  • Spójnik — wyraz łączący dwa zdania, równoważniki zdań lub wyrażenia w jedno zdanie złożone. W języku polskim spójniki wyróżniane są zwykle jako osobna, nieodmienna część mowy. Przeważnie występują na granicy pomiędzy wypowiedziami składowymi, choć niektóre spójniki mogą być używane wewnątrz drugiej z nich. W funkcji spójników mogą także występować dwu- lub kilkuwyrazowe połączenia zawierające inne części mowy (są to tzw.
  • In grammar, a conjunction (abbreviated CONJ or CNJ) is a part of speech that connects words, sentences, phrases or clauses. A discourse connective is a conjunction joining sentences. This definition may overlap with that of other parts of speech, so what constitutes a "conjunction" must be defined for each language.
rdfs:label
  • Conjonction de coordination
  • Bağlaç
  • Conjunció (gramàtica)
  • Conjunción (gramática)
  • Conjunction (grammar)
  • Conjunção
  • Konjungsi (bahasa)
  • Konjunktion (Wortart)
  • Kötőszó
  • Spojka (slovní druh)
  • Spójnik (część mowy)
  • Voegwoord
  • Союз (часть речи)
  • Съюз (част на речта)
  • 接続詞
  • 접속사
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of