Le terme de Confesseur de la foi (du latin Confessor fidei) ou en plus court de Confesseur (Confessor en latin) est un titre accordé par les églises catholiques et orthodoxes à certains saints ayant souffert à cause de leur foi sans être morts martyrs. Ce terme est ensuite étendu à tous les saints non martyrs.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le terme de Confesseur de la foi (du latin Confessor fidei) ou en plus court de Confesseur (Confessor en latin) est un titre accordé par les églises catholiques et orthodoxes à certains saints ayant souffert à cause de leur foi sans être morts martyrs. Ce terme est ensuite étendu à tous les saints non martyrs.
  • Wyznawca łac. Confessor – termin stosowany w chrześcijaństwie dla określenia postaci otoczonej pośmiertnym kultem (łac. cultus inferior relativus), która zmarła śmiercią naturalną.Ewolucję semantyczną określenia „wyznawca” poznać można dzięki analizom historii kultu, dziejom literatury chrześcijańskiej i na koniec filologii. Określenie Confessor odnosiło się do świadków występujących przed sądami. U zarania chrześcijaństwa męczenników traktowanych jako „świadków” wiary nazywano Wyznawcami. Po pierwszej fali prześladowań chrześcijan, powstała w II wieku koncepcja potwierdzenia świętości bez ofiary krwi – męczeństwa, której świadectwo znajdujemy później u Cypriana z Kartaginy w jego powiedzeniu: „i pokój ma swoje wieńce”. Zaczęto upatrywać wzorów w bohaterach wiary realizujących biblijną doskonałość moralną „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski.”(Mt 5, 48 BT) przez aktywną działalność apostolską łac. militia Christi. Rozróżnienie między męczennikami, a tymi którzy znosili prześladowania za wiarę w Jezusa Chrystusa, ale nie ponieśli męczeńskiej śmierci wprowadził Tertulian określając ich jako „męczenników przyszłości” łac. benedicti martyres designati, zaś przeciwstawienie tytułów po raz pierwszy pojawiło się w liście gmin starożytnego Lugdunum i Vienne. Klemens Aleksandryjski określił cnotliwe życie zgodne z przykazaniami jako męczeństwo duchowe. Podział dotyczył uznanych za świętych, którzy byli przykładem powołania do świętości i określano ich mianem łac. confessores. Szczególny szacunek wzbudzał celibat z pobudek religijnych (na przykład u monachoi, monachi – ascetów z okresu między 250, a 350 r.), przyrównywany przez Metodego z Olimpu z męczeństwem. Przykłady żywotów opiewających męstwo ascetów wyszły spod piór Hieronima ze Strydonu, Kasjana z Imoli i anonimowego autora żywotów świętych Pachomiusza i Teodora z Tabenissi. W dziele Atanazego Wielkiego „Żywot Antoniego Pustelnika” nakreślony został ideał życia chrześcijańskiego z modlitwą, pokutą za bliźnich i opieką nad nimi – kwintesencją chrześcijańskiej solidarności.Wśród świętych „wyznawców” znajdujemy osoby o różnym pochodzeniu, ascetów, realizujących śluby czystości, biskupów i mnichów. Tytuł „wyznawcy” pojawia się w łac. Sacramentarium Veronese i wszedł do liturgii w późniejszych czasach w odniesieniu do świętych nie męczenników, zaś w mszałach i brewiarzach stosowano między innymi tytuły: confessores pontifices, confessores non pontifices, które to tytuły Kościół katolicki wycofał na mocy reformy liturgicznej wprowadzonej przez Sobór watykański II. Przykładem pierwszego czczonego wyznawcy był Grzegorz Cudotwórca, kolejnymi otoczonymi kultem byli Bazyli Wielki, Piotr z Sebasty, Ambroży z Mediolanu, Marcin z Tours, Delfin z Bordeaux, a z powodu ascetycznego trybu życia: Hieronim ze Strydonu, Efrem Syryjczyk, na zachodzie najsłynniejszymi byli pierwszy w Rzymie, papież Sylwester I, oraz Rufin, Kasjan z Imoli, Sulpicjusz Sewer, Paulin z Noli i Kasjodor.== Uwagi ==== Przypisy ==es:Confesor de la fe
  • Confesor es un término propio del cristianismo, que puede utilizarse en dos sentidos distintos: Confesor de la fe, un grado previo al de mártir en el cristianismo primitivo. El sacerdote que administra el sacramento de la penitencia.Inicialmente, ambos sentidos coincidían, puesto que los cristianos que habían cedido ante las amenazas o torturas durante las persecuciones, y habían abjurado de su fe, procuraban acercarse a los que habían sobrevivido sin abjurar, para rogarles ser readmitidos a la comunión. También les llamaban padres espirituales.
  • Confessore, dal latino confiteri (confessare, professare), era il titolo onorifico usato per designare quei cristiani che con coraggio avevano professato pubblicamente la fede in Cristo durante le persecuzioni ed erano stati puniti con la prigione, la tortura, l'esilio o il lavoro nelle miniere, rimanendo fedeli alla loro confessione fino alla fine delle loro vite.
  • Bekenner werden von der Kirche Christen genannt, die sich in Zeiten der Christenverfolgung zu ihrem Glauben bekannt und deshalb Verfolgung, Vertreibung, Folter, Verstümmelung und Haft in Kauf nehmen mussten, aber nicht unmittelbar das Martyrium erlitten haben. Mit der Ausbreitung des Christentums und der Abnahme der Christenverfolgung im 5. Jahrhundert wurde dieser Titel auch solchen Christen verliehen, die ein heiligmäßiges Leben führten, zum Beispiel dem englischen König Eduard dem Bekenner.
  • 証聖者(しょうせいしゃ、ラテン語: Confessor, 英語: Confessor)とは、カトリック教会における聖人の称号の一つ。正教会での、表信者に相当する。カトリック教会では、男性の聖人と福者で、殉教しなかった者である。歴史的には、信仰のため迫害にあい拷問を受けたが、殉教者ではない人物である。5世紀ごろのヨーロッパでは迫害が少なくなり、聖い生活を送り、平和のうちに帰天した男性にも与えられた。有名な証聖者はエドワード懺悔王、聖マクシモスらである。司教証聖者、教皇証聖者、教会博士証聖者などのように、他の称号と並べられる場合もある。
  • Vyznavač (latinsky confessor) je v křesťanství světec, který sice nepoložil svůj život pro víru, avšak trpěl pro ni při pronásledování křesťanů (například podstoupil vyhnanství, mučení nebo věznění). Označení se používá teprve od 4. století, předtím byli vyznavači počítáni mezi mučedníky.
  • Confessor ou Confessor da Fé é um título masculino concedido pela Igreja Católica e Igreja Ortodoxa à santos e beatos que não foram martirizados. Historicamente, o título de confessor foi concedido a todos aqueles que sofreram perseguição e tortura pela fé, mas não ao ponto do martírio. Muitas vezes é usado para definir qualquer santo, bem como aqueles que tenham sido declarados abençoados, que não podem ser categorizadas como mártir, apóstolo, evangelista, ou virgem. Como o cristianismo emergiu como a religião dominante na Europa após o quinto século, as perseguições tornaram-se raras, e o título foi dado a homens santos que viveram uma vida sagrada, mas sofreram algum tipo de atentado, não propriamente por serem cristãos, como São Luís de Montfort, que sobreviveu a um envenenamento por outros sacerdotes por inveja de suas pregações. Talvez o exemplo mais conhecido seja o do rei inglês Eduardo, o Confessor. É possível que confessores tenham outros títulos, como, por exemplo, Papa e confessor, confessor e doutor da Igreja, entre outros.
  • Испове́дник (греч. ὁμολογητής, англ. confessor) — особый лик святых в христианстве. Изначально к числу прославляемых церковью в этом лике причислялись те, кто открыто исповедовал христианскую веру во время гонений и сам был гоним, но не претерпел мученической смерти. Этимологическая основа лат. confiteri впервые была использована в значении «исповедоваться, открыто признавать» (ср. англ. to confess, to profess) именно в рукописях христианских авторов. Во избежание неоднозначности, связанной с однокоренным словом «исповедь», во многих языках термин может использоваться с уточнением: англ. Confessor of the Faith и т.п.В Православии исповедников из числа монашествующих иногда называют преподобноисповедниками, а исповедников из числа священнослужителей и епископов —священноисповедниками, однако в церковных календарях, выпускаемых Издательством Московской Патриархии Русской Православной Церкви, такая терминология не используется: все те, кто открыто исповедовал христианскую веру во время гонений, в них именуются просто исповедниками.
  • Een belijder is in het christelijke geloof iemand die op bijzondere wijze van het christelijk geloof getuigd heeft, maar er niet voor gedood is. In ruimere zin zijn alle heilige niet-martelaren belijders.In engere zin worden op de rooms-katholieke heiligenkalender slechts diegenen als belijder aangeduid die niet als martelaar, evangelist, apostel, abt, maagd, weduwe of (aarts)engel kunnen worden gecategoriseerd.Een voorbeeld is de heilige koning Eduard de Belijder.
  • The title Confessor, the short form of Confessor of the Faith, is a title given by the Christian Church to a type of saint.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 7682644 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2767 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 20 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 104699739 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le terme de Confesseur de la foi (du latin Confessor fidei) ou en plus court de Confesseur (Confessor en latin) est un titre accordé par les églises catholiques et orthodoxes à certains saints ayant souffert à cause de leur foi sans être morts martyrs. Ce terme est ensuite étendu à tous les saints non martyrs.
  • Confessore, dal latino confiteri (confessare, professare), era il titolo onorifico usato per designare quei cristiani che con coraggio avevano professato pubblicamente la fede in Cristo durante le persecuzioni ed erano stati puniti con la prigione, la tortura, l'esilio o il lavoro nelle miniere, rimanendo fedeli alla loro confessione fino alla fine delle loro vite.
  • Bekenner werden von der Kirche Christen genannt, die sich in Zeiten der Christenverfolgung zu ihrem Glauben bekannt und deshalb Verfolgung, Vertreibung, Folter, Verstümmelung und Haft in Kauf nehmen mussten, aber nicht unmittelbar das Martyrium erlitten haben. Mit der Ausbreitung des Christentums und der Abnahme der Christenverfolgung im 5. Jahrhundert wurde dieser Titel auch solchen Christen verliehen, die ein heiligmäßiges Leben führten, zum Beispiel dem englischen König Eduard dem Bekenner.
  • 証聖者(しょうせいしゃ、ラテン語: Confessor, 英語: Confessor)とは、カトリック教会における聖人の称号の一つ。正教会での、表信者に相当する。カトリック教会では、男性の聖人と福者で、殉教しなかった者である。歴史的には、信仰のため迫害にあい拷問を受けたが、殉教者ではない人物である。5世紀ごろのヨーロッパでは迫害が少なくなり、聖い生活を送り、平和のうちに帰天した男性にも与えられた。有名な証聖者はエドワード懺悔王、聖マクシモスらである。司教証聖者、教皇証聖者、教会博士証聖者などのように、他の称号と並べられる場合もある。
  • Vyznavač (latinsky confessor) je v křesťanství světec, který sice nepoložil svůj život pro víru, avšak trpěl pro ni při pronásledování křesťanů (například podstoupil vyhnanství, mučení nebo věznění). Označení se používá teprve od 4. století, předtím byli vyznavači počítáni mezi mučedníky.
  • Een belijder is in het christelijke geloof iemand die op bijzondere wijze van het christelijk geloof getuigd heeft, maar er niet voor gedood is. In ruimere zin zijn alle heilige niet-martelaren belijders.In engere zin worden op de rooms-katholieke heiligenkalender slechts diegenen als belijder aangeduid die niet als martelaar, evangelist, apostel, abt, maagd, weduwe of (aarts)engel kunnen worden gecategoriseerd.Een voorbeeld is de heilige koning Eduard de Belijder.
  • The title Confessor, the short form of Confessor of the Faith, is a title given by the Christian Church to a type of saint.
  • Испове́дник (греч. ὁμολογητής, англ. confessor) — особый лик святых в христианстве. Изначально к числу прославляемых церковью в этом лике причислялись те, кто открыто исповедовал христианскую веру во время гонений и сам был гоним, но не претерпел мученической смерти. Этимологическая основа лат. confiteri впервые была использована в значении «исповедоваться, открыто признавать» (ср. англ. to confess, to profess) именно в рукописях христианских авторов.
  • Wyznawca łac. Confessor – termin stosowany w chrześcijaństwie dla określenia postaci otoczonej pośmiertnym kultem (łac. cultus inferior relativus), która zmarła śmiercią naturalną.Ewolucję semantyczną określenia „wyznawca” poznać można dzięki analizom historii kultu, dziejom literatury chrześcijańskiej i na koniec filologii. Określenie Confessor odnosiło się do świadków występujących przed sądami. U zarania chrześcijaństwa męczenników traktowanych jako „świadków” wiary nazywano Wyznawcami.
  • Confesor es un término propio del cristianismo, que puede utilizarse en dos sentidos distintos: Confesor de la fe, un grado previo al de mártir en el cristianismo primitivo.
  • Confessor ou Confessor da Fé é um título masculino concedido pela Igreja Católica e Igreja Ortodoxa à santos e beatos que não foram martirizados. Historicamente, o título de confessor foi concedido a todos aqueles que sofreram perseguição e tortura pela fé, mas não ao ponto do martírio. Muitas vezes é usado para definir qualquer santo, bem como aqueles que tenham sido declarados abençoados, que não podem ser categorizadas como mártir, apóstolo, evangelista, ou virgem.
rdfs:label
  • Confesseur de la foi
  • Bekenner
  • Belijder
  • Confesor
  • Confessor
  • Confessor of the Faith
  • Confessore
  • Vyznavač
  • Wyznawca
  • Исповедник (святой)
  • 証聖者
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of