La conférence de Berlin marqua l’organisation et la collaboration européenne pour le partage et la division de l’Afrique. Cette conférence commença le 15 novembre 1884 à Berlin et finit le 26 février 1885. À l'initiative du Portugal et organisée par Bismarck, l’Allemagne, l’Autriche-Hongrie, la Belgique, le Danemark, l'Empire ottoman, l’Espagne, la France, la Grande-Bretagne, l’Italie, les Pays-Bas, le Portugal, la Russie, la Suède-Norvège ainsi que les États-Unis y participèrent.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La conférence de Berlin marqua l’organisation et la collaboration européenne pour le partage et la division de l’Afrique. Cette conférence commença le 15 novembre 1884 à Berlin et finit le 26 février 1885. À l'initiative du Portugal et organisée par Bismarck, l’Allemagne, l’Autriche-Hongrie, la Belgique, le Danemark, l'Empire ottoman, l’Espagne, la France, la Grande-Bretagne, l’Italie, les Pays-Bas, le Portugal, la Russie, la Suède-Norvège ainsi que les États-Unis y participèrent. Une conférence antérieure fit commencer le débat sur la conquête des Congos et amorça ainsi le début des luttes coloniales. La conférence de Berlin aboutit donc à édicter les règles officielles de colonisation. L’impact direct sur les colonies fut une vague européenne de signature de traités.
  • The Berlin Conference of 1884–85, also known as the Congo Conference (German: Kongokonferenz) or West Africa Conference (Westafrika-Konferenz), regulated European colonisation and trade in Africa during the New Imperialism period, and coincided with Germany's sudden emergence as an imperial power. Called for by Portugal and organized by Otto von Bismarck, first Chancellor of Germany, its outcome, the General Act of the Berlin Conference, can be seen as the formalization of the Scramble for Africa. The conference ushered in a period of heightened colonial activity by European powers, which eliminated or overrode most existing forms of African autonomy and self-governance.
  • La Conferencia de Berlín, celebrada entre el 15 de noviembre de 1884 y el 26 de febrero de 1885 en la ciudad de Berlín fue convocada por Francia y el Reino Unido y organizada por el Canciller de Alemania, Otto von Bismarck, con el fin de resolver los problemas que planteaba la expansión colonial en África y resolver su repartición.Tras la Conferencia, sólo dos países africanos conservaron el derecho a preservar su independencia: Etiopía y Liberia (la cual estaba bajo la protección de los Estados Unidos de América).
  • Берлинская конференция (нем. Kongokonferenz, «конференция по Конго») — международная конференция, собравшаяся 15 ноября 1884 года в Берлине для обсуждения раздела Африки между европейскими державами в условиях ожесточившейся «драки за Африку». Продлилась до 26 февраля 1885 года.
  • Konferensi Berlin, Konferensi Kongo (bahasa Jerman: Kongokonferenz), atau Konferensi Afrika Barat Berlin (bahasa Jerman: Westafrika-Konferenz) tahun 1884–85 adalah konferensi yang mengatur penjajahan dan perdagangan Eropa di Afrika pada masa Imperialisme Baru yang bertepatan dengan bangkitnya Jerman sebagai kekuatan imperial. Konferensi ini diserukan oleh Kerajaan Portugal dan diorganisasikan oleh Otto von Bismarck, Kanselir Jerman. Hasil dari konferensi ini, yaitu Undang-Undang Umum Konferensi Berlin, dapat dianggap sebagai formalisasi perebutan Afrika. Konferensi ini mengakibatkan meningkatnya aktivitas kolonial Eropa di Afrika, sementara wilayah Afrika yang masih otonom semakin berkurang.
  • ベルリン会議(ベルリンかいぎ、Kongokonferenz、Berlin Conference)は、1884年11月15日から1885年2月26日までドイツ帝国の首都ベルリンで開催された国際会議。列強のコンゴ植民地化をめぐる対立の収拾が図られるとともに、列強による「アフリカ分割」の原則が確認された。
  • A Conferência de Berlim realizada entre 19 de Novembro de 1884 e 26 de fevereiro de 1885 teve como objetivo organizar, na forma de regras, a ocupação de África pelas potências coloniais e resultou numa divisão que não respeitou, nem a história, nem as relações étnicas e mesmo familiares dos povos desse continente em causa.O congresso foi proposto por Portugal e organizado pelo Chanceler Otto von Bismarck da Alemanha assim como participaram ainda a Grã-Bretanha, França, Espanha, Itália, Bélgica, Holanda, Dinamarca, Estados Unidos, Suécia, Áustria-Hungria, Império Otomano.O Império Alemão, país anfitrião, não possuía colônias na África, mas, tinha esse desejo e viu-o satisfeito, passando a administrar o “Sudoeste Africano” (atual Namíbia) e o Tanganhica; os Estados Unidos possuíam uma colônia na África, a Libéria, só que muito tarde, mas eram uma potência em ascensão e tinham passado recentemente por uma guerra civil (1861-1865) relacionada com a abolição da escravatura naquele país; a Grã-Bretanha tinha-a abolido no seu império em 1834; a Turquia também não possuía colónias na África, mas era o centro do Império Otomano, com interesses no norte de África e os restantes países europeus que não foram “contemplados” na partilha de África, também eram potências comerciais ou industriais, com interesses indirectos naquele continente.Após esta conferência, Portugal apresentou um projecto, o famoso Mapa cor-de-rosa, que consistia em ligar Angola a Moçambique para haver uma comunicação entre as duas colônias, facilitando o comércio e o transporte de mercadorias. Sucedeu que, apesar de todos concordarem com o projecto, a Inglaterra, à margem do Tratado de Windsor, surpreendeu com a negação face ao projecto e fez um ultimato, conhecido como Ultimato britânico de 1890, ameaçando guerra se Portugal não acabasse com o projecto. Portugal, com medo de uma crise, não criou guerra com Inglaterra e todo o projecto foi-se abaixo.Como resultado desta conferência , a Grã-Bretanha passou a administrar toda a África Austral, com excepção das colónias portuguesas de Angola e Moçambique e o Sudoeste Africano, toda a África Oriental, com excepção do Tanganica e partilhou a costa ocidental e o norte com a França, a Espanha e Portugal (Guiné-Bissau e Cabo Verde); o Congo – que estava no centro da disputa, o próprio nome da Conferência em alemão é “Conferência do Congo” – continuou como “propriedade” da Associação Internacional do Congo, cujo principal accionista era o rei Leopoldo II da Bélgica; este país passou ainda a administrar os pequenos reinos das montanhas a leste, o Ruanda e o Burundi.== Referências ==
  • Берлинската конференция е международна конференция, проведена през 1884-1885 г. в Берлин. Тя регулира европейската колонизация и търговия в Африка. В нея вземат участие представители на Австро-Унгария, Белгия, Великобритания, Дания, Занзибар, Испания, Италия, Холандия, Португалия, Русия, САЩ, Франция и Швеция-Норвегия (в уния до 1905).Официален език на конференцията е френският, а първото заседание е под председателството на Ото фон Бисмарк.Заключителният документ на конференцията е от 26 февруари 1885 г. и е оформен в 38 точки. Предвижда се : Свободната държава Конго е утвърдена като частна собственост на Дружеството Конго. Така територията на днешната Демократична република Конго, около два милиона квадратни километра, е превърната практически в собственост на белгийския крал Леополд II. 14-те подписали документа държави ще провеждат свободна търговия в басейна на река Конго и на езерото Няса и на изток от тях в територията южно от 5° с.ш. Реките Нигер и Конго стават свободни за корабоплаване. Договорена е международна забрана на робството. Установен е принципът, че силите могат да притежават колонии, само ако това притежание е действително (принцип на ефективността). Всеки нов акт на придобиване на част от африканския бряг трябва да бъде обявено от съответната страна пред останалите.
  • De (Koloniale) Conferentie van Berlijn was een bijeenkomst van vijftien Europese landen en de Verenigde Staten gehouden in Berlijn in 1884-1885, over de verdeling van Afrika. De staten gaven zichzelf hiermee een legitimering voor de zogenaamde Wedloop om Afrika.De conferentie van Berlijn vond plaats tussen 15 november 1884 en 26 februari 1885 en alle belangrijke Europese landen waren aanwezig. De conferentie van Berlijn stelde regels op zodat Afrika eerlijk werd verdeeld onder de Europese grootmachten. De conferentie was bijeen geroepen door de Duitse kanselier Bismarck omdat hij van Duitsland een belangrijk land wilde maken. Bovendien zag hij dat dit een mooie gelegenheid was om Frankrijk en Engeland tegen elkaar op te zetten – als Frankrijk en Engeland ruzie zouden krijgen zou dat erg gunstig zijn voor Duitsland. In zo’n 20 jaar was heel Afrika bezet door België (Kongo), Engeland (zuiden en oosten van Afrika), Frankrijk (noorden en westen), Duitsland (Namibië en Kameroen), Italië (Libië), Portugal (Angola, Mozambique) en Spanje (zuiden van Marokko). Maar de verdeling had grote gevolgen voor Afrika.Afrika bestond voor 1880 uit 10.000 stammen en in 1900 maar uit 40 landen. Van die 40 landen waren er 36 die een bestuur hadden onder leiding van een Europees land.De Europese handelaren en bedrijven begonnen goud, koper, rubber, ivoor en cacao uit Afrika te halen en er werden goedkope, machinaal vervaardigde kleding verkocht waardoor veel Afrikanen werkloos werden.Ook werd opnieuw – en dit keer met meer succes, omdat missionarissen en zendelingen dit keer wel gesteund werden door het Europese bestuur – geprobeerd om het christelijke geloof in Afrika te verspreiden. De missionarissen en zendelingen konden tevens beter overleven in de binnenlanden van Afrika door de komst van een geneesmiddel tegen malaria.Deze conferentie kwam er feitelijk op neer dat Afrika verdeeld werd. Het achterland van een kust die in handen was van een Europees land, behoorde daarmee tot de invloedssfeer van dat land.Zo werd onder meer Kongo-Vrijstaat toegewezen aan koning Leopold II van België. Hij zou het als kolonie op zeer bloedige wijze voor zijn rubber en persoonlijke rijkdom ontginnen. Namibië werd als Duits-Zuidwest-Afrika toegewezen aan Duitsland. In naam van de Duitse keizer werden vele tienduizenden opstandige leden van de Herero- en Nama-stammen omgebracht tijdens de zogenoemde Namibische genocide.Na de conferentie waren alleen Liberia, Ethiopië, Oranje Vrijstaat en de Zuid-Afrikaansche Republiek nog onafhankelijk (laatste 2 werden na enkele decennia alsnog veroverd door het Verenigd Koninkrijk). Formeel werd ook de Kongo-Vrijstaat (Etat independant du Congo) een onafhankelijk land. Dit land was echter privé-bezit van Leopold II.
  • Berlínská konference (německy Kongokonferenz) bylo mezinárodní jednání, které se konalo na přelomu let 1884 a 1885 v Berlíně. Jejím cílem bylo regulovat jak tehdejší evropskou expanzi do Afriky, tak tamější obchod a byla odrazem rychlého vzestupu Německa jako světové velmoci. Byla svolána Portugalskem a zorganizováno kancléřem Otto von Bismarckem. Jejím výsledkem byla všeobecná dohoda, která se považuje za formalizaci rozdělení Afriky. Konference byla začátkem období zvýšené kolonialistické aktivity evropských zemí a zároveň koncem obvyklých forem samosprávy v Africe.
  • La Conferenza di Berlino del 1884-1885, detta anche Conferenza dell’Africa Occidentale o Conferenza sul Congo (in tedesco: Kongokonferenz), regolò il commercio europeo in Africa centro-occidentale nelle aree dei fiumi Congo e Niger e sancì la nascita dello Stato Libero del Congo sotto l’influenza di Leopoldo II del Belgio.La Conferenza fu voluta dal Cancelliere tedesco Bismarck e dalla Francia allo scopo di regolare le molteplici iniziative europee nell’area del Bacino del fiume Congo.
  • 베를린 서아프리카 회의(Berlin Conference, 독일어: Kongokonferenz) 또는 콩고 회의(Congo Conference)는 비스마르크의 중재로 베를린에서 개최된 아프리카 분할에 관한 회의로, 주최국인 독일 제국은 카메룬과 탄자니아, 나미비아 등을 얻었다.
  • Die Kongokonferenz (oder Westafrika-Konferenz) fand vom 15. November 1884 bis zum 26. Februar 1885 auf Einladung des deutschen Reichskanzlers Bismarck in Berlin statt und sollte die Handelsfreiheit am Kongo und am Niger regeln. Sie wird auch als Berliner Konferenz bezeichnet (allerdings nicht zu verwechseln mit dem Berliner Kongress 1878). Ihr Schlussdokument, die Kongoakte, bildete die Grundlage für die Aufteilung Afrikas in Kolonien.
  • Berlin Batı Afrika Konferansı, Afrika'nın Kongo Havzası'na ilişkin egemenlik haklarının tartışılması ve bir sonuca bağlanması için düzenlenen uluslararası bir konferanstır. Portekiz’in önerisi üzerine, 15 Kasım 1884-26 Şubat 1885 tarihlerinde düzenlenen konferansa İngiltere, Fransa, Avusturya, Almanya, İtalya, Rusya, Portekiz, İspanya, ABD, İsveç, Norveç, Danimarka, Belçika ve Osmanlı İmparatorluğu katılmıştır. Konferans başlanlığını Almanya şansölyesi (başbakan) Otto von Bismarck yapmıştır.1870’li yıllara gelindiğinde Afrika’daki sömürgecilik yayılması, kaşiflerin gezilerine dayanıyordu ve bir anlamda “sözlü işgal” ilkesi geçerliydi. Kaşiflerin “keşfettikleri” geniş araziler, adına çalıştıkları, tarafından finanse edildikleri hükümete ait sayılıyordu. Sömürge yönetimlerini kurmakta olan ülkeler, bu şekilde askeri-siyasi olmayan tarzda sömürge alanlarını genişletmekteydiler. Bu durumu, kendi sömürge bölgeleri açısından tehdit olarak algılayan Portekiz, sömürge yayılmacılığının kurallara bağlanmasını istemiştir. Konferans sonunda oluşan sonuç belgesi, “fiili işgal” ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, herhangi bir bölge üzerinde hak iddia edebilmenin, o bölgede askeri bir hakimiyet kurmaya dayandırılmasıdır.Konferans, sömürgeci yönetimlerin dünyanın değişik bölgelerini hızla işgal etmelerinin önünü açmıştır. Bu nedenle konferans, sömürgecilik tarihinin önemli kilometre taşlarından biridir.
  • Konferencja berlińska (1884-1885) poświęcona była ustaleniu podziałów terytorialnych przyszłych aneksji terytorialnych w Afryce. Na konferencji obecni byli przedstawiciele europejskich państw, które miały do tej pory posiadłości w Afryce, w tym Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Portugalia, Włochy i Belgia. Jednym z najważniejszych postanowień konferencji było ustanowienie obszaru dorzecza Kongo własnością króla belgijskiego Leopolda II oraz ustalenia dwustronne pomiędzy europejskimi państwami w zakresie podziałów terytorialnych na spornych obszarach. Na konferencji postanowiono o granicach większości kolonii w Afryce. W późniejszych okresach władza na poszczególnych obszarach zmieniała się, lecz granice w większości przypadków pozostały takie, jakie wtedy wytyczono.== Przypisy ==
  • La Conferència de Berlín o Tractat de Berlín (en alemany: Kongokonferenz) foren unes conferències realitzades entre el 15 de novembre de 1884 i el 26 de febrer de 1885 a la ciutat de Berlín. La conferència va ser convocada pel Regne de Portugal i organitzada pel Canceller d'Alemanya Otto von Bismarck amb la finalitat de resoldre els problemes que plantejaven l'expansió colonial a Àfrica i resoldre la Cursa per l'Àfrica.
  • Berlingo Konferentzia (alemanez: Kongokonferenz) Afrikako, eta batez ere Kongo ibaiaren arroko lurrei buruz, Europako potentziek zituzten gatazka kolonialistak konpontzearren, Alemaniako kantziler Bismarckek antolatutako konferentzia izan zen, 1884-1885 urteetan egin zena. Konferentzian Europako 12 estatu gehi AEBak eta Turkia bildu ziren. Hauek izan ziren konferentziaren helburu nagusiak: Diplomaziaren bidez Europako estatu kolonialisten arteko orekari eustea, eta inperialismoagatik Europako potentzien artean gerra sortzerik eragoztea. Alemaniarentzat inperio kolonial bat eratzea, Europatik kanpo lurrik ez izateak zeharo oztopatzen baitzion ekonomia hazkundea Alemaniari.↑
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2700028 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19207 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 264 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109253145 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:date
  • 0001-11-15 (xsd:date)
prop-fr:fr
  • Heinrich von Kusserow
  • Institute of European History
  • Antônio José da Serra Gomes
  • Clemens Busch
  • Edward Malet
  • Gabriel Auguste van der Straten-Ponthoz
  • John A. Kasson
  • Mehmed Said Paşa
  • Pierre Kapnist
prop-fr:lang
  • de
  • en
  • pt
  • ru
prop-fr:localisation
prop-fr:légende
  • Dessin montrant les participants à la conférence de Berlin en 1885.
prop-fr:participant
  • 20 (xsd:integer)
  • border|20px Empire austro-hongrois
  • border|20px Pays-Bas
prop-fr:pays
  • Empire allemand
prop-fr:texte
  • Institute of European History
prop-fr:trad
  • Institute of European History
  • Mehmed Said Pasha
  • Капнист, Пётр Иванович
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La conférence de Berlin marqua l’organisation et la collaboration européenne pour le partage et la division de l’Afrique. Cette conférence commença le 15 novembre 1884 à Berlin et finit le 26 février 1885. À l'initiative du Portugal et organisée par Bismarck, l’Allemagne, l’Autriche-Hongrie, la Belgique, le Danemark, l'Empire ottoman, l’Espagne, la France, la Grande-Bretagne, l’Italie, les Pays-Bas, le Portugal, la Russie, la Suède-Norvège ainsi que les États-Unis y participèrent.
  • La Conferencia de Berlín, celebrada entre el 15 de noviembre de 1884 y el 26 de febrero de 1885 en la ciudad de Berlín fue convocada por Francia y el Reino Unido y organizada por el Canciller de Alemania, Otto von Bismarck, con el fin de resolver los problemas que planteaba la expansión colonial en África y resolver su repartición.Tras la Conferencia, sólo dos países africanos conservaron el derecho a preservar su independencia: Etiopía y Liberia (la cual estaba bajo la protección de los Estados Unidos de América).
  • Берлинская конференция (нем. Kongokonferenz, «конференция по Конго») — международная конференция, собравшаяся 15 ноября 1884 года в Берлине для обсуждения раздела Африки между европейскими державами в условиях ожесточившейся «драки за Африку». Продлилась до 26 февраля 1885 года.
  • ベルリン会議(ベルリンかいぎ、Kongokonferenz、Berlin Conference)は、1884年11月15日から1885年2月26日までドイツ帝国の首都ベルリンで開催された国際会議。列強のコンゴ植民地化をめぐる対立の収拾が図られるとともに、列強による「アフリカ分割」の原則が確認された。
  • La Conferenza di Berlino del 1884-1885, detta anche Conferenza dell’Africa Occidentale o Conferenza sul Congo (in tedesco: Kongokonferenz), regolò il commercio europeo in Africa centro-occidentale nelle aree dei fiumi Congo e Niger e sancì la nascita dello Stato Libero del Congo sotto l’influenza di Leopoldo II del Belgio.La Conferenza fu voluta dal Cancelliere tedesco Bismarck e dalla Francia allo scopo di regolare le molteplici iniziative europee nell’area del Bacino del fiume Congo.
  • 베를린 서아프리카 회의(Berlin Conference, 독일어: Kongokonferenz) 또는 콩고 회의(Congo Conference)는 비스마르크의 중재로 베를린에서 개최된 아프리카 분할에 관한 회의로, 주최국인 독일 제국은 카메룬과 탄자니아, 나미비아 등을 얻었다.
  • Die Kongokonferenz (oder Westafrika-Konferenz) fand vom 15. November 1884 bis zum 26. Februar 1885 auf Einladung des deutschen Reichskanzlers Bismarck in Berlin statt und sollte die Handelsfreiheit am Kongo und am Niger regeln. Sie wird auch als Berliner Konferenz bezeichnet (allerdings nicht zu verwechseln mit dem Berliner Kongress 1878). Ihr Schlussdokument, die Kongoakte, bildete die Grundlage für die Aufteilung Afrikas in Kolonien.
  • La Conferència de Berlín o Tractat de Berlín (en alemany: Kongokonferenz) foren unes conferències realitzades entre el 15 de novembre de 1884 i el 26 de febrer de 1885 a la ciutat de Berlín. La conferència va ser convocada pel Regne de Portugal i organitzada pel Canceller d'Alemanya Otto von Bismarck amb la finalitat de resoldre els problemes que plantejaven l'expansió colonial a Àfrica i resoldre la Cursa per l'Àfrica.
  • A Conferência de Berlim realizada entre 19 de Novembro de 1884 e 26 de fevereiro de 1885 teve como objetivo organizar, na forma de regras, a ocupação de África pelas potências coloniais e resultou numa divisão que não respeitou, nem a história, nem as relações étnicas e mesmo familiares dos povos desse continente em causa.O congresso foi proposto por Portugal e organizado pelo Chanceler Otto von Bismarck da Alemanha assim como participaram ainda a Grã-Bretanha, França, Espanha, Itália, Bélgica, Holanda, Dinamarca, Estados Unidos, Suécia, Áustria-Hungria, Império Otomano.O Império Alemão, país anfitrião, não possuía colônias na África, mas, tinha esse desejo e viu-o satisfeito, passando a administrar o “Sudoeste Africano” (atual Namíbia) e o Tanganhica; os Estados Unidos possuíam uma colônia na África, a Libéria, só que muito tarde, mas eram uma potência em ascensão e tinham passado recentemente por uma guerra civil (1861-1865) relacionada com a abolição da escravatura naquele país; a Grã-Bretanha tinha-a abolido no seu império em 1834; a Turquia também não possuía colónias na África, mas era o centro do Império Otomano, com interesses no norte de África e os restantes países europeus que não foram “contemplados” na partilha de África, também eram potências comerciais ou industriais, com interesses indirectos naquele continente.Após esta conferência, Portugal apresentou um projecto, o famoso Mapa cor-de-rosa, que consistia em ligar Angola a Moçambique para haver uma comunicação entre as duas colônias, facilitando o comércio e o transporte de mercadorias.
  • De (Koloniale) Conferentie van Berlijn was een bijeenkomst van vijftien Europese landen en de Verenigde Staten gehouden in Berlijn in 1884-1885, over de verdeling van Afrika. De staten gaven zichzelf hiermee een legitimering voor de zogenaamde Wedloop om Afrika.De conferentie van Berlijn vond plaats tussen 15 november 1884 en 26 februari 1885 en alle belangrijke Europese landen waren aanwezig.
  • Berlínská konference (německy Kongokonferenz) bylo mezinárodní jednání, které se konalo na přelomu let 1884 a 1885 v Berlíně. Jejím cílem bylo regulovat jak tehdejší evropskou expanzi do Afriky, tak tamější obchod a byla odrazem rychlého vzestupu Německa jako světové velmoci. Byla svolána Portugalskem a zorganizováno kancléřem Otto von Bismarckem. Jejím výsledkem byla všeobecná dohoda, která se považuje za formalizaci rozdělení Afriky.
  • Konferensi Berlin, Konferensi Kongo (bahasa Jerman: Kongokonferenz), atau Konferensi Afrika Barat Berlin (bahasa Jerman: Westafrika-Konferenz) tahun 1884–85 adalah konferensi yang mengatur penjajahan dan perdagangan Eropa di Afrika pada masa Imperialisme Baru yang bertepatan dengan bangkitnya Jerman sebagai kekuatan imperial. Konferensi ini diserukan oleh Kerajaan Portugal dan diorganisasikan oleh Otto von Bismarck, Kanselir Jerman.
  • Берлинската конференция е международна конференция, проведена през 1884-1885 г. в Берлин. Тя регулира европейската колонизация и търговия в Африка.
  • The Berlin Conference of 1884–85, also known as the Congo Conference (German: Kongokonferenz) or West Africa Conference (Westafrika-Konferenz), regulated European colonisation and trade in Africa during the New Imperialism period, and coincided with Germany's sudden emergence as an imperial power.
  • Berlin Batı Afrika Konferansı, Afrika'nın Kongo Havzası'na ilişkin egemenlik haklarının tartışılması ve bir sonuca bağlanması için düzenlenen uluslararası bir konferanstır. Portekiz’in önerisi üzerine, 15 Kasım 1884-26 Şubat 1885 tarihlerinde düzenlenen konferansa İngiltere, Fransa, Avusturya, Almanya, İtalya, Rusya, Portekiz, İspanya, ABD, İsveç, Norveç, Danimarka, Belçika ve Osmanlı İmparatorluğu katılmıştır.
  • Berlingo Konferentzia (alemanez: Kongokonferenz) Afrikako, eta batez ere Kongo ibaiaren arroko lurrei buruz, Europako potentziek zituzten gatazka kolonialistak konpontzearren, Alemaniako kantziler Bismarckek antolatutako konferentzia izan zen, 1884-1885 urteetan egin zena. Konferentzian Europako 12 estatu gehi AEBak eta Turkia bildu ziren.
  • Konferencja berlińska (1884-1885) poświęcona była ustaleniu podziałów terytorialnych przyszłych aneksji terytorialnych w Afryce. Na konferencji obecni byli przedstawiciele europejskich państw, które miały do tej pory posiadłości w Afryce, w tym Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Portugalia, Włochy i Belgia.
rdfs:label
  • Conférence de Berlin
  • Berlin Conference
  • Berlin Konferansı
  • Berlingo Konferentzia
  • Berlínská konference
  • Conferencia de Berlín
  • Conferenza di Berlino (1884)
  • Conferència de Berlín
  • Conferência de Berlim
  • Koloniale Conferentie van Berlijn
  • Konferencja berlińska (1884/85)
  • Konferensi Berlin
  • Kongokonferenz
  • Берлинска конференция
  • Берлинская конференция (1884)
  • ベルリン会議 (アフリカ分割)
  • 베를린 회의 (1884년)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:evt of
is foaf:primaryTopic of