Le complément circonstanciel est une fonction, un groupe de mots qui indique les circonstances dans lesquelles se réalise l'action du verbe. Il ne doit pas être confondu avec les autres compléments du verbe. En effet, le complément circonstanciel peut être généralement supprimé sans modifier le sens du verbe, au contraire des compléments d'objet, qui le modifient.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le complément circonstanciel est une fonction, un groupe de mots qui indique les circonstances dans lesquelles se réalise l'action du verbe. Il ne doit pas être confondu avec les autres compléments du verbe. En effet, le complément circonstanciel peut être généralement supprimé sans modifier le sens du verbe, au contraire des compléments d'objet, qui le modifient.
  • De bijwoordelijke bepaling is bij zinsontleding een woord of woordgroep die meer informatie of een nadere omschrijving geeft over dat wat in het gezegde wordt uitgedrukt. Voorbeelden zijn: 'Het eten is snel opgewarmd', 'Ik vertrek om 5 uur van huis' en 'Hij wacht op mij in het park '.Een bijwoordelijke bepaling in een zin kan worden gevonden als een van de zogenaamde 'wwhh-vragen' gesteld wordt:Waar? Wanneer? Waaraan (...bij, ...mee, ...door) ? Hoe? Hoeveel?VoorbeeldZij is vorig jaar in Putte getrouwd.Hier staan twee bijwoordelijke bepalingen: een van tijd (vorig jaar) en een van plaats (in Putte); een bepaling van tijd staat meestal vóór een bepaling van plaats.Bijwoordelijke bepalingen kunnen worden onderverdeeld in diverse categorieën: van tijd (Wanneer?) van plaats (Waar?) van richting (Naar waar? Waarheen?) van hoedanigheid/wijze (Hoe?) van oorzaak (Waardoor?) van reden (Waarom?) van gevolg (Doordat?) van ontkenning of negatie (Hij komt niet → niet is dan een bijwoordelijke bepaling) van voorwaarde (Op welke voorwaarde?) van toegeving (ondanks wat?) van omstandigheid (wat is er (tegelijkertijd) aan de hand?) van beperking van doel (Met welk doel?) van hoeveelheid (Hoeveel maal?) van modaliteit (Datgene wat een zekerheid of een mogelijkheid uitdrukt) van graad (hoe erg?) van middel (Op welke manier? Waarmee?) van vergelijking van volledigheid (in welke mate?)De bepaling van tijd:1. Tijdens de vakantie zijn we ook even bij Camiel geweest.2. Helaas werd vanochtend de telefoon afgesneden.3. Ik heb drie maanden aan die syllabus gewerkt.4. Hugo heeft dat hele jaar in Amerika gedoceerd.In zin 1 en 2 geeft de bijwoordelijke bepaling te kennen wanneer iets gebeurd is. In zin 3 en 4 duidt dit zinsdeel aan hoe lang iets geduurd heeft. In zin 4 wordt door het woord dat tevens aangegeven wanneer het doceren plaatsvond.De zinsdelen die zelfstandige naamwoorden beschrijven, worden bijvoeglijke bepalingen genoemd.
  • El complement circumstancial (CC) expressa matisos i circumstàncies de l'acció del verb i té una àmplia llibertat d'emplaçament dins l'oració. El complement circumstancial és, per definició, un complement no argumental, és a dir, no exigit pel verb i, per tant, prescindible. Quan trobem complements que tradicionalment s'han tractat com a circumstancials però que no siguin prescindibles és probable que estiguem davant un complement de règim verbal inherent o pseudocircumstancial.Alguns CC, com els de lloc, temps, mode, quantitat, són els adverbis del mateix nom o hi equivalen; d'altres, com els d'instrument, companyia, causa, condició, finalitat, conseqüència, indiquen factors diversos de l'acció.El complement circumstancial presenta les estructures següents: Adverbi o locució adverbial: De cop i volta va córrer molt Sintagma preposicional: De matinada saltava pels marges Sintagma nominal: Arribà el dimarts de la setmana passada Oració subordinada adverbial: tornaré quan vulguis Una estructura centrada en una forma no personal del verb, normalment gerundisPosició en la oració: En una oració, pot haver-hi més d'un complement circumstancial. Normalment, es pot canviar l'ordre dels CC d'una oració sense que afecti al seu sentit. Quan la posició d'un CC altera l'ordre habitual de l'oració, se separa de la resta de l'oració amb comes. Es fa així:A poc a poc, la crisi es va suavitzar. La crisi, a poc a poc, es va suavitzar.Com reconèixer el complement circumstancial Segons el significat, fent-nos preguntes com:- ¿Quan? Complement Circumstancial de Temps (CCT)- ¿Com? Complement Circumstancial de Mode (CCM)- ¿On? Complement Circumstancial de Lloc (CCL)
  • In grammar an adverbial is a word (an adverb) or a group of words (an adverbial phrase or an adverbial clause) that modifies or tells us something about the sentence or the verb. (The word adverbial itself is also used as an adjective, meaning "having the same function as an adverb".) Look at the examples below:Danny speaks fluently. (telling more about the verb)Lorna ate breakfast yesterday morning. (telling when the verb's action occurred)
  • Die adverbiale Bestimmung (auch Adverbial, Adverbiale, Adverbialbestimmung) oder Umstandsbestimmung (auch Umstandsangabe genannt) ist ein Begriff aus der Grammatik und bezeichnet ein Satzglied bzw. eine Satzgliedergänzung. Sie bestimmt die Umstände eines Geschehens und charakterisiert die Art und Weise einer Tätigkeit oder eines Vorgangs genauer.Ein Satzadverbial ist eine durch Satzadverbien oder präpositionale Fügungen ausgedrückte subjektive Stellungnahme des Sprechers zum Sachverhalt. Satzadverbiale modifizieren (im Unterschied zu Modaladverbien) den Gesamtsatz (Skopus).
  • Se denomina complemento circunstancial a la función sintáctica desempeñada por un sintagma adverbial, por un sintagma nominal, por un sintagma preposicional o por una oración subordinada, que señale alguna circunstancia semántica de tiempo, lugar o modo al verbo de que es complemento. A veces incluso cantidad, causa, posibilidad o finalidad. En el caso de un circunstancial de cantidad, puede ser: bastante, poco, mucho, demasiado, etc. En casos de un circunstancial de tiempo se encuentran los siguientes: hoy, ya, todavía, entonces, el lunes, el martes, etc. En casos de circunstancial de lugar hay: aquí, cerca, encima, en el bosque etc.Todos esos sintagmas se pueden sustituir entre ellos, conmutar o reemplazar: el adverbio o sintagma adverbial por un sintagma preposicional, y el sintagma preposicional por un adverbio o sintagma adverbial. Sin embargo, de ningún modo, un sintagma adverbial o adverbio puede sustituirse por un sintagma preposicional constituido por preposición más pronombre tónico, ya que en ese caso se trataría de un complemento de régimen, que bajo la terminología de la Escuela Funcionalista de Oviedo, lugar donde ejerció su magisterio su creador, el gramático Emilio Alarcos Llorach, se denomina suplemento, ya sea suplemento directo (sin complemento directo) o suplemento indirecto (con complemento directo). Algunos sintagmas nominales pueden funcionar como complementos circunstanciales: "Vendré el lunes". Sin embargo, se pueden sustituir por sintagmas preposicionales: "Vendré en el lunes", "durante el lunes". Por otra parte, algunos complementos del nombre pueden semánticamente indicar espacio y tiempo, nociones propias de complementos circunstanciales del verbo, por lo general de tiempo o lugar: "El armario del rincón está colocado en el rincón". Así pues, las clasificaciones del complemento circunstancial resultan ser más semánticas que sintácticas y funcionales y por tanto pueden inducir a error y confusión. Los circunstanciales más habituales en español son los siguientes:Nota: la afirmación y la negación (o cualquier sintagma que vuelva la oración negativa, como jamás) no son circunstancias. Sintácticamente se analizan como Modificador Directo (M.D.).Es discutible que la afirmación y la negación no sean circunstancias. Algunos autores creen que los adverbios de afirmación y negación "sí" y "no" son modalizadores oracionales porque se refieren a la realidad de toda la oración, pero otros, con un concepto más amplio de complemento circunstancial, entienden que dichos adverbios sí expresan una circunstancia positiva o negativa del predicado verbal, igual que si se tratara de un lugar, un modo..., y evitan así el término "modalizador".
  • Příslovečné určení neboli adverbiale je větný člen, který nejčastěji rozvíjí sloveso, někdy také přídavné jméno nebo příslovce tím, že uvádí nějakou okolnost. Tyto okolnosti mohou být různé, proto i otázky, kterými se ptáme na příslovečné určení (PU), jsou velmi různé. Nejčastěji jsou to: kdy?, kde?, jak?, proč?. Podle těchto otázek rozeznáváme čtyři základní druhy příslovečného určení:času (temporis)místa (loci)způsobu (modi)příčiny (causae)K tomu se připojují některé další zvláštní druhy samostatné nebo od základních odvozené, například: účelu, míry, podmínky, přípustky.
  • Okolicznik – część zdania, która pełni funkcję określającą czasownik. Uzupełnia czasownik o dodatkowe elementy, bez których jednak wypowiedź byłaby kompletna. Pozostaje on ze swoim członem nadrzędnym w związku przynależności.Odpowiada na pytania miejsca (gdzie?, dokąd?, skąd?, którędy?), czasu (kiedy?, od kiedy?, do kiedy?, jak długo?), sposobu (jak?, w jaki sposób?), celu (w jakim celu?, po co?), warunku (pod jakim warunkiem?), przyzwolenia (pomimo czego?, mimo co?), przyczyny (dlaczego?, z jakiego powodu?).Czasami trudno wskazać, czy określona część zdania jest okolicznikiem czy dopełnieniem. Z pomocą przychodzi wtedy reguła, która mówi, że dopełnienie pozostaje ze swoim członem nadrzędnym w związku rządu (okolicznik pozostaje w związku przynależności).
  • Обстоя́тельство в синтаксисе русского языка второстепенный член предложения, зависящий от сказуемого и обозначающий признак действия или признак другого признака. Обычно обстоятельства выражены существительными в формах косвенных падежей или наречиями, хотя некоторые группы обстоятельств могут быть выражены деепричастным оборотом. Так же они могут быть выражены инфинитивом, существительным в косвенном падеже с предлогом и без него и даже некоторыми фразеологизмами.По значению, которое выясняется вопросами, обстоятельства делятся на следующие основные виды:При разборе предложения обстоятельство подчеркивается штрихпунктиром (узор «тире — точка»,— ∙ — ∙ —).Обстоятельства сравнения с союзами как, словно, будто, как будто называются сравнительными оборотами и выделяются запятыми : Грач по нивам ходит важно, словно сельский агроном (М. Исаковский).
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 631978 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3573 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 1 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 111078613 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le complément circonstanciel est une fonction, un groupe de mots qui indique les circonstances dans lesquelles se réalise l'action du verbe. Il ne doit pas être confondu avec les autres compléments du verbe. En effet, le complément circonstanciel peut être généralement supprimé sans modifier le sens du verbe, au contraire des compléments d'objet, qui le modifient.
  • In grammar an adverbial is a word (an adverb) or a group of words (an adverbial phrase or an adverbial clause) that modifies or tells us something about the sentence or the verb. (The word adverbial itself is also used as an adjective, meaning "having the same function as an adverb".) Look at the examples below:Danny speaks fluently. (telling more about the verb)Lorna ate breakfast yesterday morning. (telling when the verb's action occurred)
  • Se denomina complemento circunstancial a la función sintáctica desempeñada por un sintagma adverbial, por un sintagma nominal, por un sintagma preposicional o por una oración subordinada, que señale alguna circunstancia semántica de tiempo, lugar o modo al verbo de que es complemento. A veces incluso cantidad, causa, posibilidad o finalidad. En el caso de un circunstancial de cantidad, puede ser: bastante, poco, mucho, demasiado, etc.
  • Příslovečné určení neboli adverbiale je větný člen, který nejčastěji rozvíjí sloveso, někdy také přídavné jméno nebo příslovce tím, že uvádí nějakou okolnost. Tyto okolnosti mohou být různé, proto i otázky, kterými se ptáme na příslovečné určení (PU), jsou velmi různé. Nejčastěji jsou to: kdy?, kde?, jak?, proč?.
  • El complement circumstancial (CC) expressa matisos i circumstàncies de l'acció del verb i té una àmplia llibertat d'emplaçament dins l'oració. El complement circumstancial és, per definició, un complement no argumental, és a dir, no exigit pel verb i, per tant, prescindible.
  • Die adverbiale Bestimmung (auch Adverbial, Adverbiale, Adverbialbestimmung) oder Umstandsbestimmung (auch Umstandsangabe genannt) ist ein Begriff aus der Grammatik und bezeichnet ein Satzglied bzw. eine Satzgliedergänzung. Sie bestimmt die Umstände eines Geschehens und charakterisiert die Art und Weise einer Tätigkeit oder eines Vorgangs genauer.Ein Satzadverbial ist eine durch Satzadverbien oder präpositionale Fügungen ausgedrückte subjektive Stellungnahme des Sprechers zum Sachverhalt.
  • Okolicznik – część zdania, która pełni funkcję określającą czasownik. Uzupełnia czasownik o dodatkowe elementy, bez których jednak wypowiedź byłaby kompletna.
  • Обстоя́тельство в синтаксисе русского языка второстепенный член предложения, зависящий от сказуемого и обозначающий признак действия или признак другого признака. Обычно обстоятельства выражены существительными в формах косвенных падежей или наречиями, хотя некоторые группы обстоятельств могут быть выражены деепричастным оборотом.
  • De bijwoordelijke bepaling is bij zinsontleding een woord of woordgroep die meer informatie of een nadere omschrijving geeft over dat wat in het gezegde wordt uitgedrukt.
rdfs:label
  • Complément circonstanciel
  • Обстоятельство (лингвистика)
  • Adverbial
  • Adverbiale Bestimmung
  • Bijwoordelijke bepaling
  • Complement circumstancial
  • Complemento circunstancial
  • Okolicznik
  • Příslovečné určení
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of