La colonne vertébrale (aussi échine ou rachis) est un empilement d'os articulés appelés vertèbres. Elle est le support du dos des vertébrés, notamment des mammifères. C'est sur la colonne vertébrale que sont fixées les côtes.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La colonne vertébrale (aussi échine ou rachis) est un empilement d'os articulés appelés vertèbres. Elle est le support du dos des vertébrés, notamment des mammifères. C'est sur la colonne vertébrale que sont fixées les côtes. Elle abrite la moelle spinale (ou moelle épinière).Chez l'Homme, elle supporte la tête et transmet le poids du corps jusqu'aux articulations de la hanche.Elle est composée de 24 vertèbres (ou de 33 si on compte les vertèbres sacro-coccygiennes soudées) : sept vertèbres cervicales, douze thoraciques et cinq lombaires (plus cinq sacrées et quatre coccygiennes). La colonne vertébrale est courbée dans le plan sagittal médian, selon un plan frontal. Elle présente deux courbures primaires (concaves en avant), aussi appelées cyphoses, au niveau des rachis thoracique et sacré, ainsi que deux courbes secondaires (concaves en arrière) appelées lordoses au niveau des rachis cervical et lombaire.
  • 脊椎(せきつい)は一般的に背骨といわれている部分を指す。動物の身体を重力から支える役割を持っている。動物を脊椎の有無によってヒトを含む脊椎動物と無脊椎動物に分けることは古くから行われてきたが、実際には脊椎を持つ脊椎動物は動物全体の中の一つの亜門にすぎない。
  • Kręgosłup (łac. Columna vertebralis) – część układu kostnego, stanowiąca jego główną oś i podporę. Kręgosłup u zwierząt nieposiadających ogona, w tym człowieka, zbudowany jest z 33-34 kręgów, rozciągających się od głowy do kości ogonowej.Rozróżniamy następujące odcinki kręgosłupa: część szyjna część piersiowa część lędźwiowa część krzyżowa część guziczna (ogonowa)Kręgosłup można sobie wyobrazić jako wieloelementową tuleję chroniącą rdzeń kręgowy. Podstawowe elementy składające się na kręgosłup nazywamy kręgami; każdy z nich jest osobną kością. Jeśli wyobrazimy sobie kręgosłup jako rurę, to kręgi możemy sobie wyobrazić jako nałożone jeden na drugi pierścienie. W centrum każdego kręgu znajduje się otwór, przez który przebiega nieprzerwany rdzeń. Liczba kręgów jest różna w zależności od przynależności systematycznej kręgowca. Człowiek ma 7 kręgów szyjnych (C), 12 kręgów piersiowych (Th), 5 kręgów lędźwiowych (L) (24 kręgi w ścisłym znaczeniu), 5 kręgów krzyżowych (S) (które w fazie rozwoju płodowego łączą się w jedną kość krzyżową) i 4 do 5 kręgów guzicznych (Co), a więc od 33 do 34 kręgów.
  • Omurga yani columna vertebralis, omurlardan oluşmuş, içinde omuriliği barındıran kemik yapıdır.Columna vertebralis 70 cm uzunluğundadır, içindeki omurilik ise 43-45 cm arasında değişir; yani omurilik columna vertebralis'ten daha kısadır. Omurga, kemikten, kıkırdaktan ya da her ikisinden oluşan iskeletin en önemli bölümü ve de temel eksenidir. Sırt boyunca uzanır ve vücuda destek sağlar.Omurga, yani kolumna vertebralis, omurlardan oluşmuş, içinde omuriliği barındıran kemik yapıdır.Omurgalılarda, Omurilik Beyin sapından başlayıp, omurga içinde ikinci bel omuruna kadar uzanan ve bundan sonra fibröz (bağdokusu) bir kordon şeklindeki filum terminale denen kısımla devam eden merkezi sinir sisteminin önemli bir parçası.Beyin gibi omurilik de meninksler ismini alan (pia, arachnoidea ve dura) zarlar tarafından çevrilmiştir. Bu zarlar, beyin zarlarının devamıdır. Pia ve arachnoidea zarları arasında, beyin omurilik sıvısı bulunur. Bu sıvı, beyindeki özel boşluklarda bulunan koroid ağla... iskeletin esasını ve vücûdun eksenini teşkil eden yapılar. Omurgayı meydana getiren her bir birime de “omur” denilir. Omurga, değişik sayıda ve yapılışta omurlardan meydana gelmiştir.İnsanların ve hayvanların çatısını, duruşunu, destek yapısını meydana getiren temel sistem. Kasların tutunduğu, iç organların muhâfaza edildiği organik yapı. İskelet; kireç şeklinde kalsiyum, silis, kıkırdak veya kemikten meydana gelebilir. Hareketli veya haraketsiz olabilir..... Omur cisimlerinin kemikli balıklarda iki tarafı çukur, kuyruksuzOmur, yani vertebra, omurgayı oluşturan 33-34 kemikten herbirine verilen addır. Kafatasının hemen altından başlayıp kuyruk sokumuna dek uzanırlar. Omurgada 7 adet boyun omuru (servikal vertebra), 12 adet sırt omuru (torakal vertebra), 5 adet bel omuru (lomber vertebra),5 sakral vertebra|sakral ve 4 de koksal vertebra bulunur. Bu 33 vertebranın ilk 24 tanesi birbirine eklemler aracılığıyla bağlanmıştır. Bunlara presakral vertebralar denilir. Kalan 9 vertebradan daha üstteki 5 tanesini(Kaynak gösterilmeli.). kurbağalarda arka, kuyruklu kurbağalarda ön yüzleri çukur, memelilerde iki tarafı da düzdür.Omurlar vücûdun bükülmesini sağlayacak destekleyici bir yapı şeklinde birbirine sıkıca bağlıdırlar. Omurga sütunu çok kuvvetli bir destek olmasına rağmen, aynı zamanda eğilebilir bir yapıdadır. Bütün omurgalılarda, iskeletin gövde kısmının esası omurgadır.İlkel balıklarda omurga kıkırdak hâlindedir. Meselâ bağabalıkları böyledir. Köpekbalıkları ve mersinbalıklarında ise omurga yarı kıkırdak, yarı kemiktir. Kemikli balıklardan îtibâren bütün omurgalılarda omurga kemikten yapılıdır. Balıkların omurları tek parçadır. Aralarında eklem yoktur. Bu yüzden omurgaları, ancak esnek bir çubuk gibi bükülebilir.Omurgalılarda, omurlar arasında eklemler meydana gelmiştir. Bu sûretle omurganın çeşitli yönlerde hareketi mümkün olur. Kurbağagillerde omurga bölgelere ayrılmağa başlamıştır. Boyun bölgesinde halka şeklinde tek bir omur, göğüs bölgesi omurlarında ise güdük kalmış kaburga çıkıntıları vardır. Kuyruksuzlarda, tek bir kuyruk sokumu omuru bulunur.Kuşlarda sırt, bel ve sağrı bölgeleri omurları kaynaşarak yekpare bir hâl almışlardır. Kaplumbağada ise, bu üç bölgenin omurları ile kaburgalar, bağaya yapışmıştır. Memelilerde omurga beş bölgeye ayrılmıştır. Bunlar, boyun, göğüs, bel, sağrı ve kuyruk sokumu bölgeleridir.İnsan omurgası: Omurların üstüste sıralanması ve birbirine bağlanmasıyla gövdenin arkasında orta çizgide yer alan, gövdenin ağırlığını taşıyan, kafatasından leğen kemiğine kadar uzanan kemik sütun.Omurganın vazîfesi: Başın, gövdenin, göğüs ve karın boşluğundaki birçok iç organın ağırlığını taşımak ve bunlara sağlam bir destek olmaktır. Ayrıca baş ve gövdenin hareketlerini de sağlar. Bu arada omurga kanalı içindeki omurilik gibi çok ehemmiyetli bir organa sağlam ve emniyetli bir kılıf teşkil eder.Omurga, insanda, 33-34 adet omurdan meydana gelmiştir. Bu omurlardan ilk 24 tânesi, birbirleriyle, omurlararası disk denilen kıkırdakların bulunduğu eklemler aracılığıyla bağlanmışlardır. Bu omurlar üç gruba ayrılır. Bunlar 7 boyun omuru, 12 sırt omuru ve 5 bel omurudur. Kalan 9-10 omurun ilk beşinin birleşmesiyle kuyruk sokumu kemiği, en altta bulunan küçük ve tam gelişmemiş 4-5 tâne omurun birleşmesinden de kuyruk kemiği meydana gelmiştir.Omurganın çeşitli parçalarına âit omurlar arasında büyüklük ve şekil bakımından bâzı farklılıklar göstermekle berâber benzer ve hepsinde olan ortak özellikleri de vardır. Omurların benzerliği, yeni doğanlarda daha fazladır. Gelişme sırasında gittikçe artan ağırlık, hareket, gövdenin durumunda meydana gelen farklılıklar ve omurgaların çeşitli kısımlarına yapışan kasların tesirleri, omurganın bütün kısımlarında aynı olmadığından, omurlar arasında şekil farklılıkları ortaya çıkar. 1. ve 2. boyun omurları, başın değişik ve fazla hareketleri yüzünden diğer omurlara nazaran daha çok farklılaşmışlardır ve sırasıyla “atlas” ve “aksis” isimlerini alırlar. Omurganın, önden veya arkadan bakıldığında yana doğru eğrilmiş olması durumuna tıpta “skolyoz” denir.
  • Bizkarrezurra edo errakia ornodunengan bizkarrean zehar doan ornoz osatutako hezurra da. Orno bakoitza giltzaturik egoten da hurrengoarekin, baina ez harekin bat egina. Bizkarrezurra malgua izaten da, baina malgutasun hori ez da berdina leku guztietan, ornoen arteko giltzadura nolakoa den. Hala gizakiarengan, lepoaldea malguagoa da bizkarra baino. Gizakiaren bizkarrezurrak 73-75 cm bitarteko luzera du, eta 33 edo 34 ornoz osaturik dago. Orno horietatik lepoaldekoak 7 dira, bizkarraldekoak 12, gerrialdekoak 5 eta pelbisekoak 9 edo 10.
  • De menselijke wervelkolom, ook wel ruggengraat genoemd, of columna vertebralis bestaat uit 33 of 34 wervels, met tussen elke twee wervels een tussenwervelschijf (behalve tussen Atlas en Axis). Dit geldt voor 99,9% van de mensen; in uitzonderlijke gevallen komt ook wel eens een (incomplete) achtste nekwervel of zesde lendenwervel voor.
  • Die Wirbelsäule (lat.: Columna vertebralis, griech. rhachis) ist in ihrer Gesamtheit das zentrale tragende Konstruktionselement der Wirbeltiere. Sie bildet nicht nur die knöcherne Mitte des Körpers, sie verbindet auch alle anderen Teile des Skelettes miteinander. Darüber hinaus umhüllt die Wirbelsäule das im Wirbelkanal liegende Rückenmark. Beim Menschen besteht die Wirbelsäule aus 24 Wirbeln, die über 23 Bandscheiben beweglich verbunden sind, sowie 8 bis 10 Wirbeln, die zu Kreuz- und Steißbein verwachsen sind. Da sie fast das gesamte Körpergewicht tragen und auf die Beine verteilen muss, ist die Wirbelsäule unten (kaudal) dicker als oben (kranial). Ihre mehrfache Biegung („Doppel-S“ Form) dient der Dämpfung von Stößen.Der Bezug zur Wirbelsäule wird mit den Adjektiven vertebral oder spinal bezeichnet.
  • Páteř (columna vertebralis) je součást kostry obratlovců. Páteří probíhá mícha. Je složena z řady obratlů (u člověka je jich 33-34), mezi kterými jsou měkké meziobratlové ploténky. Na páteř je navázána lebka, eventuálně i pánev, hrudní koš nebo končetiny - toto se může u jednotlivých druhů lišit. Páteř člověka je dvojnásobně esovitě prohnutá, což zajišťuje její pružnost. zakřivení dopředu krční a bederní páteře - lordóza zakřivení dozadu hrudní páteře a kosti křížové - kyfózaPáteř umožňuje člověku vzpřímenou chůzi a chrání míchu.
  • La columna vertebral, també espinada o raquis és el recobriment ossi de la medul·la espinal d'alguns animals, constituït per vèrtebres i que fa de suport de la resta dels ossos de l'esquelet. Els animals que la posseeixen es denominen vertebrats. La columna vertebral està formada per 33 vèrtebres en total: set vèrtebres cervicals, dotze toràciques, cinc lumbars, cinc sacres (que habitualment estan soldades) i quatre coccigeals que formen el còccix.Aquestes vèrtebres s'articulen entre si a través de les carilles articulars i dels discos intervertebrals. Autòpsia del Raquis. Article d'accés on line gratuït de la Revista Española de Medicina Legal
  • The vertebral column, also known as backbone or spine, is a bony structure found in vertebrates. It is formed from individual bones called vertebrae (singular: vertebra).
  • 척주(脊柱, Vertebral column)는 인체해부학에서 몸통의 뒤쪽에서 몸을 지지하는 기둥 구조물로 흔히 척추(脊椎)라고도 부른다. 척주는 34개의 척추뼈(vertebra)로 구성되며 각각 척추원판에 의해 분리된다(엉치뼈와 꼬리뼈는 제외한다). 척주에는 척추관(spinal canal)이라 하는 공간이 있으며, 그 안에 척수(spinal cord)를 둘러싸고 보호한다.척추뼈는 짧은뼈(단골, short bone)에 속하며, 중심이 되는 척추뼈몸통(추체, vertebral body)과 후상방으로 나와 있는 활 모양의 척추뼈고리(추궁, vertebral arch), 그리고 여러 돌기(process) 등으로 구성되며, 척추뼈몸통과 척추뼈고리에 둘러싸여 커다란 척추뼈구멍(추공, vertebral foramen)이 이루어진다. 각 척추뼈는 부위에 따라 각기 특유의 형태를 하고 있으므로 일괄적으로 그 특징을 단정짓기는 어렵다. 목뼈(경추, cervix)는 전반적으로 두께가 얇고 척추뼈구멍이 크다. 특히 제1목뼈는 형태가 다른데, 척추뼈몸통이 결여되어 있어서 거의 고리 모양이 되어 고리뼈(환추, atlas)라고도 한다. 또한 제2목뼈의 형태도 조금 달라 척추뼈몸통의 위쪽에 이빨, 또는 새끼손가락 끝 모양처럼 보이는 치아돌기(치상돌기, odontoid process)가 울퉁불퉁 튀어나와 있고, 고리뼈는 이것을 축으로 해 머리뼈를 실은 채로 회전해 중쇠뼈(축추, axis)라고도 한다. 치아돌기는 고리뼈의 척추뼈몸통에 해당되는 것으로 이 돌기 덕분에 중쇠뼈는 책상다리를 한 사람과 매우 비슷한 형태를 한다. 등뼈(흉추, thorax)와 허리뼈(요추, lumbar)는 하위일수록 커진다. 엉치뼈(천추, sacrum)는 5개가 합쳐지고 꼬리뼈(미추, coccyx)는 작고 척추뼈구멍이 없다.각 척추뼈는 근육분절(myotome)과 근육분절의 사이에 위치해 구부리는 것이 가능하게 되어 있고, 척추뼈 사이에는 추간연골(interbertebral cartilage)이 존재한다.포유류 중에서는 목이 무척 긴 기린이나 목이 무척 짧은 멧돼지도 목뼈가 7개로 일정하다. 쥐의 척주를 예로 들면, 목뼈가 7개, 등뼈는 13개로 갈비뼈가 등뼈에 달려 있다. 허리뼈는 6개이고, 엉치뼈의 4개는 합쳐지고 꼬리뼈 28개가 여기에 이어져 있다. 연골어류에서는 척주가 평생 연골의 상태로 있다. 원구류(칠성장어)에서는 척색에 이어 연골편이 약간 생긴다.
  • A coluna vertebral é uma parte da estrutura corporal dos vertebrados, caracteriza os animais do grupo dos vertebrados (do latim vertebratus, com vértebra) e estes constituem um subfilo de animais cordados, compreendendo os ágnatos, peixes, anfíbios, répteis, aves e mamíferos, pois como explicado: Caracterizam-se pela presença de coluna vertebral segmentada e de crânio que lhes protege o cérebro[1].Nos humanos a coluna vertebral, ou espinha dorsal, é formada quase sempre por 33 e eventualmente 32 ou 34 vértebras que são ligadas por articulações que são de dois tipos: uma maior com interposição dos discos intervertebrais na região anterior entre cada vértebra e duas menores atrás, por um duplo par de facetas interarticulares posteriormente, sendo duas voltadas para cima e duas para baixo, formando de cada lado, posteriormente, na vértebra, uma articulação facetária.Há especulações sobre o completo movimento da coluna vertebral, porém, mediante à vários estudos e pesquisas, foi concluído que alguns ossos inferiores, como o Ílio, e algumas vértebras conjuntivas como o Sacro (5 vértebras fundidas) e o Cóccix (4 vértebras fundidas), são imóveis. Portanto é sim, correto afirmar que a coluna vertebral não é totalmente flexível, mas sim, somente 75% desta, as vértebras cervicais (7), vértebras torácicas (12) e vértebras lombares (5).Os discos intervertebrais são constituídos de material fibroso e gelatinoso que desempenham a função de amortecedores e dão mobilidade para nos locomover, correr, saltar, girar o tronco e a cabeça. Cada disco é formado por um núcleo pulposo interno e do ânulo fibroso externo.Cada vértebra possui basicamente um corpo mais largo , com o formato de um segmento transverso curto de cilíndro, situado na parte anterior da vértebra (exceto na primeira vértebra cervical que não possui corpo vertebral, o atlas). Atrás do corpo vertebral parte de cada lado de sua porção póstero-lateral (na metade superior nos corpos vertebrais das torácicas e lombares) um par de pedículos ósseos. Cada pedículo tem um formato de um cilindro pequeno e irregular, simétrico ao outro pedículo do mesmo nível, bem como unirá a um arco ósseo posterior, formado por um par de lâminas, processo transverso, o processo articular superior e o processo articular inferior. Na junção das lâminas, há a formação de uma outra parte óssea saliente posteriormente, impar e mediano, que é o processo espinhoso que parte do ponto de união posterior entre as lâminas, o qual é projetado para trás até a aponeurose muscular. Um buraco lateral, (forame intervertebral), se forma de cada lado entre cada pedículo das vértebras superior e inferior. Como as vértebras sobrepõe-se umas as outras, a junção delas forma um túnel ósseo desde o crânio até osso sacro, o Canal vertebral.O canal vertebral segue as diferentes curvaturas da coluna;como na ilustração ao lado;ele é largo e triangular nas partes em que a coluna possui mais liberdade de movimento, como nas regiões lombar e cervical; e é pequeno e arredondado na região torácica, onde os movimentos são mais limitados. Neste canal fica abrigada a nossa medula espinhal e por esse motivo ela está protegida.Quando a coluna vertebral é observada lateralmente, vê-se pequenas aberturas laterais, estas são os forames intervertebrais. Eles são importantes para permitir que os nervos (sistema nervoso periférico) se comuniquem com a medula espinhal (que faz parte do sistema nervoso central).Quando é vista de frente a coluna vertebral é reta, e quando vista de lado forma quatro curvaturas, duas delas com a concavidade virada para trás (lordoses) e duas delas com a concavidade virada para a frente (cifoses). Temos assim a lordose cervical (localizada no pescoço), a cifose torácica (ao nível das costelas), a lordose lombar (ao nível do abdómen) e por fim a cifose sacrococcígea, ao nível do sacro e do cóccix.As cifoses são curvaturas primárias e são desenvolvidas durante o período embrionário, as lordoses são chamadas de curvaturas secundárias pois são desenvolvidas conforme se assume a postura ereta.Oaumento dessas curvaturas representam quadros patológicos. Sendo: Hiperlordose, cervical ou lombar; hipercifose torácica.A região cervical é constituída por sete vértebras localizadas no pescoço. A primeira vértebra se chama Atlas e se articula com o crânio possibilitando flexão e extensão da cabeça sobre a coluna vertebral cervical, bem como suportando seu peso. O Axis é a segunda vértebra cervical e apresenta uma apófise (saliência)na sua região anterior que se projeta para cima, penetrando o plano horizontal do canal vertebral da primeira vértebra, articulando-se com a parte posterior de seu anel anterior. O Atlas não tem um corpo vertebral como a maioria das demais vértebras.A região torácica é constituída de doze vértebras que também servem para a inserção das costelas.A região lombar é constituída por cinco vértebras maiores e é esta região que suporta todo o peso do tronco, dos membros superiores, do pescoço e da cabeça quando estamos na posição sentada ou em pé. Na região da coluna vertebral lombar na altura entre a primeira e a segunda vértebra ( L1 e L2 ) termina a medula nervosa espinhal dentro do canal vertebral em uma formação conhecida como cone medular. A partir do cone parte um aglomerado de raízes nervosas conhecido como cauda equina. Em pares, as raízes nervosas espinhais estendem-se até a parte lateral do canal vertebral, sendo uma raiz de cada lado, saindo pelo foramen lateral.boom como a coluna vertebral é formadaAbaixo da região lombar, sendo parte da bacia, a região sacrococcígea é composta pelo osso sacro que é resultado da fusão de cinco vértebras. Um de cada lado, este conjunto se articula com os ossos ilíacos do quadril, que se articula com os fêmures.O osso cóccix é formado pela fusão das últimas quatro vértebras.
  • A törzs vázát a gerinc- vagy csigolyaoszlop (columna vertebralis) (görög: rachis) alkotja. (A gerincoszlop elnevezés általánosan használt, de helyessége erősen vitatható.) Az emberben ehhez 12 pár borda (costae) ízesül, amelyeket elöl a szegycsont (sternum) kapcsol össze. Ezek közül csak a felső hét pár borda valódi borda, mert ezek egyenként ízesülnek a szegycsonthoz. Az ez alatti három pár borda úgynevezett álborda, amely porcosan összekapcsolódik, és együtt nő a szegycsonthoz, míg az utolsó két pár borda egyáltalán nem ér a szegycsonthoz; ezek az úgynevezett lengőbordák.A gerinc magába foglalja és védi a gerincvelőt, mely a koponyaalaptól a medencéig ér.A gerincen elhelyezkedésük szerint szakaszokat különböztetünk meg. A nyaki gerinc a gerinc nyaki szakasza. Két lajhárfaj (Choloepus és Bradypus) és a manátuszfélék (Trichechus) kivételével az emlősöknek hét nyakcsigolyájuk van Más gerincesekben ezek száma a kétéltűek egyetlen csigolyájától a hattyúk 25, vagy a már kihalt Elasmosaurus 76 csigolyájáig változik. A hátgerinc a nyak alsó részétől a medence tetejéig ér. A hátgerinc bordákhoz kapcsolódó része a mellkasi gerinc. a fennmaradó része az ágyéki gerinc. A keresztcsonti csigolyák a medence régióban helyezkednek el, a kétéltűekben egy, a legtöbb madárban és modern hüllőben kettő, míg az emlősökben akár 3-5 is lehet belőlük. Több keresztcsonti csigolya egy struktúrában történő egyesülése esetén keresztcsontról beszélünk. A madarakban található keresztcsont (latinul synsacrum) a keresztcsonti-, az ágyéki-, továbbá részben a mellkasi- és farokgerincből, illetve a medenceövből áll. Az állatok farkát a farokcsigolyák alkotják, madarakban az utolsó néhány csigolya csontos képződménnyé nőhet össze, vagy – pl. emberekben, továbbá csimpánzokban – farokcsonttá.
  • Гръбначният стълб (на латински: columna vertebralis) е главната опорна ос на гръбначните животни. Представлява осев скелет, състоящ се от хрущялни или костни прешлени.При човека той е съставен от 33-34 прешлена: 7 шийни - те са най-малки. Първият и вторият свързват гръбначният стълб с черепа. 12 гръдни - слабоподвижни, придаващи устойчивост на гръдния кош. 5 поясни - те са най-големи. 5 кръстцови - те са срастнали и образуват кръстцовата кост (на латински: os sacrum). 3-5 опашни - след 15 годишна възраст срастват и образуват опашната кост (на латински: os coccygis). Последната е недоразвита и показва родството му с животните.Всеки един от прешлените е изграден от тяло, дъга и израстъци на дъгата. Изключение прави първия шиен прешлен (нар. „атлас“), който няма тяло и прилича на пръстен. Тялото и дъгата, разположена зад него, заграждат прешления отвор.Отворите на всички прешлени образуват гръбначномозъчния канал, в който се разполага гръбначния мозък.Прешлените се свързват помежду си чрез хрущялни дискове, връзки и стави.Известно е, че всички бозайници имат 7 шийни прешлена.
  • La colonna vertebrale, detta anche rachide o spina dorsale, è il principale sostegno del corpo umano e di quello di molti animali: i vertebrati. Oltre alla funzione di sostegno, la colonna vertebrale assolve altre importanti funzioni; una protettiva e una motoria. La funzione protettiva perché questa protegge il midollo spinale e riduce la possibilità che urti o vibrazione arrechino danni al nostro corpo mentre la funzione motoria perché, grazie alle sue articolazioni, la colonna vertebrale riesce a capacitarci di muovere la testa nello spazio, di piegare il corpo in avanti ed estenderlo in senso opposto, di fletterlo e di ruotarlo. I costituenti fondamentali della colonna vertebrale sono le vertebre, queste non sono tutte uguali fra di loro, ma presentano diverse caratteristiche che ci consentono di farne una generica descrizione. Le vertebre sono costituite da un 'corpo vertebrale' che, insieme al cosiddetto 'arco vertebrale', delimita il 'foro vertebrale'. Attraverso la sovrapposizione delle vertebre si forma una specie di canale per via dei 'fori vertebrali', questo canale contiene il midollo spinale: la parte più importante del sistema nervoso centrale. Il corpo vertebrale è la parte più grande e resistente della vertebra, di forma pressoché cilindrica. Esso presenta tre facce, una superiore, una inferiore e una di contorno (detta anche circonferenza), l'arco vertebrale costituisce la parte posteriore della vertebra; esso è costituito da varie porzioni: due peduncoli, due masse apofisarie, due lamine e un processo spinoso.
  • Позвоно́чник (лат. Columna vertebralis) — несущий элемент скелета у позвоночных животных.По строению позвонков и характеру сочленяющихся с ними элементов позвоночник разделяют на отделы. У рыб позвоночник относительно простой и состоит из двух отделов (туловищного и хвостового). У человека позвоночник состоит из 32-34 позвонков — 7 шейных, 12 грудных, 5 поясничных, 5 крестцовых и 3-5 копчиковых. Наиболее массивные из них находятся в поясничном отделе.Позвонки, из которых построен позвоночный столб, у разных групп животных имеют различное строение. У высших позвоночных между телами позвонков располагаются хрящевые прослойки — межпозвоночные диски. Они выполняют функцию амортизаторов и обеспечивают подвижность позвоночника. Каждый позвонок состоит из тела и дуги, которые ограничивают позвоночное отверстие, находящееся между ними, а также отростков — остистого, поперечных и суставных. Верхние дуги позвонков окружают спинной мозг, отростки сочленяют позвонки между собой, к ним прикрепляются мышцы. Вместе отверстия позвонков формируют позвоночный канал, являющийся вместилищем спинного мозга.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 104942 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19943 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 114 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110578741 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La colonne vertébrale (aussi échine ou rachis) est un empilement d'os articulés appelés vertèbres. Elle est le support du dos des vertébrés, notamment des mammifères. C'est sur la colonne vertébrale que sont fixées les côtes.
  • 脊椎(せきつい)は一般的に背骨といわれている部分を指す。動物の身体を重力から支える役割を持っている。動物を脊椎の有無によってヒトを含む脊椎動物と無脊椎動物に分けることは古くから行われてきたが、実際には脊椎を持つ脊椎動物は動物全体の中の一つの亜門にすぎない。
  • De menselijke wervelkolom, ook wel ruggengraat genoemd, of columna vertebralis bestaat uit 33 of 34 wervels, met tussen elke twee wervels een tussenwervelschijf (behalve tussen Atlas en Axis). Dit geldt voor 99,9% van de mensen; in uitzonderlijke gevallen komt ook wel eens een (incomplete) achtste nekwervel of zesde lendenwervel voor.
  • The vertebral column, also known as backbone or spine, is a bony structure found in vertebrates. It is formed from individual bones called vertebrae (singular: vertebra).
  • Позвоно́чник (лат. Columna vertebralis) — несущий элемент скелета у позвоночных животных.По строению позвонков и характеру сочленяющихся с ними элементов позвоночник разделяют на отделы. У рыб позвоночник относительно простой и состоит из двух отделов (туловищного и хвостового). У человека позвоночник состоит из 32-34 позвонков — 7 шейных, 12 грудных, 5 поясничных, 5 крестцовых и 3-5 копчиковых.
  • Гръбначният стълб (на латински: columna vertebralis) е главната опорна ос на гръбначните животни. Представлява осев скелет, състоящ се от хрущялни или костни прешлени.При човека той е съставен от 33-34 прешлена: 7 шийни - те са най-малки. Първият и вторият свързват гръбначният стълб с черепа. 12 гръдни - слабоподвижни, придаващи устойчивост на гръдния кош. 5 поясни - те са най-големи. 5 кръстцови - те са срастнали и образуват кръстцовата кост (на латински: os sacrum).
  • Kręgosłup (łac. Columna vertebralis) – część układu kostnego, stanowiąca jego główną oś i podporę. Kręgosłup u zwierząt nieposiadających ogona, w tym człowieka, zbudowany jest z 33-34 kręgów, rozciągających się od głowy do kości ogonowej.Rozróżniamy następujące odcinki kręgosłupa: część szyjna część piersiowa część lędźwiowa część krzyżowa część guziczna (ogonowa)Kręgosłup można sobie wyobrazić jako wieloelementową tuleję chroniącą rdzeń kręgowy.
  • Omurga yani columna vertebralis, omurlardan oluşmuş, içinde omuriliği barındıran kemik yapıdır.Columna vertebralis 70 cm uzunluğundadır, içindeki omurilik ise 43-45 cm arasında değişir; yani omurilik columna vertebralis'ten daha kısadır. Omurga, kemikten, kıkırdaktan ya da her ikisinden oluşan iskeletin en önemli bölümü ve de temel eksenidir.
  • A törzs vázát a gerinc- vagy csigolyaoszlop (columna vertebralis) (görög: rachis) alkotja. (A gerincoszlop elnevezés általánosan használt, de helyessége erősen vitatható.) Az emberben ehhez 12 pár borda (costae) ízesül, amelyeket elöl a szegycsont (sternum) kapcsol össze. Ezek közül csak a felső hét pár borda valódi borda, mert ezek egyenként ízesülnek a szegycsonthoz.
  • 척주(脊柱, Vertebral column)는 인체해부학에서 몸통의 뒤쪽에서 몸을 지지하는 기둥 구조물로 흔히 척추(脊椎)라고도 부른다. 척주는 34개의 척추뼈(vertebra)로 구성되며 각각 척추원판에 의해 분리된다(엉치뼈와 꼬리뼈는 제외한다). 척주에는 척추관(spinal canal)이라 하는 공간이 있으며, 그 안에 척수(spinal cord)를 둘러싸고 보호한다.척추뼈는 짧은뼈(단골, short bone)에 속하며, 중심이 되는 척추뼈몸통(추체, vertebral body)과 후상방으로 나와 있는 활 모양의 척추뼈고리(추궁, vertebral arch), 그리고 여러 돌기(process) 등으로 구성되며, 척추뼈몸통과 척추뼈고리에 둘러싸여 커다란 척추뼈구멍(추공, vertebral foramen)이 이루어진다. 각 척추뼈는 부위에 따라 각기 특유의 형태를 하고 있으므로 일괄적으로 그 특징을 단정짓기는 어렵다.
  • Páteř (columna vertebralis) je součást kostry obratlovců. Páteří probíhá mícha. Je složena z řady obratlů (u člověka je jich 33-34), mezi kterými jsou měkké meziobratlové ploténky. Na páteř je navázána lebka, eventuálně i pánev, hrudní koš nebo končetiny - toto se může u jednotlivých druhů lišit. Páteř člověka je dvojnásobně esovitě prohnutá, což zajišťuje její pružnost.
  • La colonna vertebrale, detta anche rachide o spina dorsale, è il principale sostegno del corpo umano e di quello di molti animali: i vertebrati. Oltre alla funzione di sostegno, la colonna vertebrale assolve altre importanti funzioni; una protettiva e una motoria.
  • La columna vertebral, també espinada o raquis és el recobriment ossi de la medul·la espinal d'alguns animals, constituït per vèrtebres i que fa de suport de la resta dels ossos de l'esquelet. Els animals que la posseeixen es denominen vertebrats.
  • Bizkarrezurra edo errakia ornodunengan bizkarrean zehar doan ornoz osatutako hezurra da. Orno bakoitza giltzaturik egoten da hurrengoarekin, baina ez harekin bat egina. Bizkarrezurra malgua izaten da, baina malgutasun hori ez da berdina leku guztietan, ornoen arteko giltzadura nolakoa den. Hala gizakiarengan, lepoaldea malguagoa da bizkarra baino. Gizakiaren bizkarrezurrak 73-75 cm bitarteko luzera du, eta 33 edo 34 ornoz osaturik dago.
  • A coluna vertebral é uma parte da estrutura corporal dos vertebrados, caracteriza os animais do grupo dos vertebrados (do latim vertebratus, com vértebra) e estes constituem um subfilo de animais cordados, compreendendo os ágnatos, peixes, anfíbios, répteis, aves e mamíferos, pois como explicado: Caracterizam-se pela presença de coluna vertebral segmentada e de crânio que lhes protege o cérebro[1].Nos humanos a coluna vertebral, ou espinha dorsal, é formada quase sempre por 33 e eventualmente 32 ou 34 vértebras que são ligadas por articulações que são de dois tipos: uma maior com interposição dos discos intervertebrais na região anterior entre cada vértebra e duas menores atrás, por um duplo par de facetas interarticulares posteriormente, sendo duas voltadas para cima e duas para baixo, formando de cada lado, posteriormente, na vértebra, uma articulação facetária.Há especulações sobre o completo movimento da coluna vertebral, porém, mediante à vários estudos e pesquisas, foi concluído que alguns ossos inferiores, como o Ílio, e algumas vértebras conjuntivas como o Sacro (5 vértebras fundidas) e o Cóccix (4 vértebras fundidas), são imóveis.
  • Die Wirbelsäule (lat.: Columna vertebralis, griech. rhachis) ist in ihrer Gesamtheit das zentrale tragende Konstruktionselement der Wirbeltiere. Sie bildet nicht nur die knöcherne Mitte des Körpers, sie verbindet auch alle anderen Teile des Skelettes miteinander. Darüber hinaus umhüllt die Wirbelsäule das im Wirbelkanal liegende Rückenmark.
rdfs:label
  • Colonne vertébrale
  • Bizkarrezur
  • Colonna vertebrale
  • Columna vertebral
  • Coluna vertebral
  • Gerinc
  • Kręgosłup
  • Omurga
  • Páteř
  • Vertebral column
  • Wervelkolom
  • Wirbelsäule
  • Гръбначен стълб
  • Позвоночник
  • 脊椎
  • 척주
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of