Un cloître ou cloitre est une galerie couverte et fermée en quadrilatère, entourant souvent un jardin intérieur, établie d'abord au coeur des abbayes et monastères, et plus tard également à côté des cathédrales, collégiales et églises plus importantes.Le cloitre, avec son jardin intérieur, au centre duquel se trouve parfois un puits, est ouvert sur le ciel, et, avec ses bancs de pierre (dans les abbayes plus anciennes) constitue l'espace de rencontre entre les moines, les autres lieux étant soumis au silence.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un cloître ou cloitre est une galerie couverte et fermée en quadrilatère, entourant souvent un jardin intérieur, établie d'abord au coeur des abbayes et monastères, et plus tard également à côté des cathédrales, collégiales et églises plus importantes.Le cloitre, avec son jardin intérieur, au centre duquel se trouve parfois un puits, est ouvert sur le ciel, et, avec ses bancs de pierre (dans les abbayes plus anciennes) constitue l'espace de rencontre entre les moines, les autres lieux étant soumis au silence. Le cloitre donne accès à tous les lieux communautaires importants (église, salle du chapitre, bibliothèque et scriptorium) et autres (réfectoire et divers offices).
  • A cloister (from Latin claustrum, "enclosure") is a rectangular open space surrounded by covered walks or open galleries, with open arcades on the inner side, running along the walls of buildings and forming a quadrangle or garth. The attachment of a cloister to a cathedral or church, commonly against a warm southern flank, usually indicates that it is (or once was) part of a monastic foundation, "forming a continuous and solid architectural barrier... that effectively separates the world of the monks from that of the serfs and workmen, whose lives and works went on outside and around the cloister."Cloistered (or claustral) life is also another name for the life of a monk or nun in the enclosed religious orders; the modern English term enclosure is used in contemporary Catholic church law translations to mean cloistered, and some form of the Latin parent word "claustrum" is frequently used as a metonymic name for monastery in languages such as German.Historically, the early medieval cloister had several antecedents, the peristyle court of the Greco-Roman domus, the atrium and its expanded version that served as forecourt to early Christian basilicas, and certain semi-galleried courts attached to the flanks of early Syrian churches. Walter Horn suggests that the earliest coenobitic communities, which were established in Egypt by Saint Pachomius, did not result in cloister construction, as there were no lay serfs attached to the community of monks, thus no separation within the walled community was required; Horn finds the earliest prototypical cloisters in some exceptional late fifth-century monastic churches in southern Syria, such as the Convent of Saints Sergios and Bacchos, at Umm-is-Surab (AD 489), and the colonnaded forecourt of the convent of Id-Dêr, but nothing similar appeared in the semieremitic Irish monasteries' clustered roundhouses nor in the earliest Benedictine collective communities of the West.In the time of Charlemagne the requirements of a separate monastic community within an extended and scattered manorial estate created this "monastery within a monastery" in the form of the locked cloister, an architectural solution allowing the monks to perform their sacred tasks apart from the distractions of laymen and servants. Horn offers as early examples Abbot Gundeland's "Altenmünster" of Lorsch abbey (765-74), as revealed in the excavations by Frederich Behn; Lorsch was adapted without substantial alteration from a Frankish nobleman's villa rustica, in a tradition unbroken from late Roman times. Another early cloister, that of the abbey of Saint-Riquier (790-99), took a triangular shape, with chapels at the corners, in conscious representation of the Trinity. A square cloister sited against the flank of the abbey church were built at Inden (816) and the abbey of St. Wandrille at Fontenelle (823-33). At Fulda, a new cloister (819) was sited to the liturgical west of the church "in the Roman manner" familiar from the forecourt of Old St. Peter's Basilica because it would be closer to the relics.
  • 회랑(回廊)은 사원, 교회, 수도원, 궁전 등에서 건물과 정원 등을 둘러싸도록 만들어진 복도이다.
  • Der Kreuzgang ist ein von Wandelgängen oder Galerien umgebener Innenhof in christlichen Klöstern und in klaustralen Stiftsanlagen. Er dient der Erschließung der umgebenden Kloster- oder Konventsgebäude und war ursprünglich einer der wichtigsten Aufenthaltsräume des Klosters, der für praktische und liturgische Aktivitäten und zum Unterricht genutzt wurde. Die offene Hoffläche konnte auch als Klostergarten oder Friedhof genutzt werden.Die Bezeichnung deutet auf die Bezüge zu den biblischen Beschreibungen des Paradiesgartens (Genesis, Kap. 2) und des Neuen Jerusalems (Offenbarung, Kap. 20) hin.
  • Claustre (del llatí claustrum) és un espai arquitectònic al costat i contigu a una catedral, abadia o altre edifici religiós. Consisteix generalment en quatre galeries tancades en quadrat amb porticades de columnes, capitells i voltes. Al centre, a cel obert, s'hi disposa un pati, hort o jardí.L'arquitectura monàstica medieval acostuma a ordenar-se a l'entorn d'un claustre que constitueix el nucli interior del monestir o clausura i mitjançant el qual s'articulen els espais de la comunitat que l'habita. Així, i malgrat que té una funció eminentment pràctica i de distribució dels espais, s'aprofitava per a usos diversos, com el conreu de plantes, la meditació, la lectura i, fins i tot, com a cementiri de membres de la comunitat i de famílies i nissagues destacades.En un altre sentit, s'anomena claustre al conjunt del professorat d'un centre, recordant l'aspecte comunitari del claustre arquitectònic.També, nom propi de dona.Plantilla:Viquipèdia:Plantilla d'arquitectura eclesiàstica
  • Клуатр (на френски: cloître, от латински claustrum - закрито место, по-късно - манастир) е покрита галерия около правоъгълен двор или вътрешна градина в романската и готическата църковна и манастирска архитектура, обикновено към дългатафасада на катедралата или манастирската църква; в средата обикновено има кладенец, от който тръгват алеи, разделящи двора начетири части. Често клуатр се нарича и самият манастирски двор, окръжен от галерия. Клуатрите обикновено се построяват към по дългата южна фасада на храмовете. Клуатри се правели и в средновековните университети и колежи, напр. в колежа Света Магдалена в Оксфорд.
  • 回廊(かいろう、元の用字は廻廊、英語: cloister)とは、寺院、教会、修道院、宮殿などにおいて、建物や中庭などを屈折して取り囲むように造られた廊下のことである。比喩的に、両側に山や海がせまって細くなった地形のことや、両側に他国の領土のある細長い領土の部分のことを「回廊地帯」と(単に「回廊」とも)呼ぶ。
  • Il chiostro è una parte costitutiva di un convento o di una abbazia, consistente in un'area centrale scoperta circondata da corridoi coperti, da cui si accede ai principali locali conventuali. I primi esempi di chiostri si trovano in edifici usati da monaci benedettini o loro derivazioni. Anche altri ordini religiosi monastici o non monastici possono costruire o usare chiostri; in alcuni casi possono assumere forme e collocazioni inusuali a seconda delle necessità della comunità che lo usa.
  • Kalostra edo klaustroa patio baten inguruko ibiltoki estalia da, alde batean kolomadia duena eta sarrien elizen alboan edo monasterioen barnean eraikiak. Munduko kalostra handiena Salerno ondoko Certosa di Padula monasteriokoa da (12.000m²), Italia hegoaldean.Lauki- edo laukizuzen-formakoak izaten dira klaustroak gehienetan; inguruan pasabide estaliak dituzte, eta erdian iturria edo putzua. Monasterioetan, klaustroek bertako eraikuntzak lotzen dituzte, eta batetik bestera joateko bide dira. Bi eratakoak ziren Erdi Aroko klaustroak: beneditarren erakoak eta zistertarrenekoak. Beneditarren klaustroek eliza zuten alde batean, eta beste aldean jangela, era horretan elizaraino sukaldeko zaratarik eta usainik ez iristeko; batzar-gela hegoaldean izaten zuten, eta logelak lehen pisuan. Zisterraren ordenako monasterioetan, bi pisu hartzen zituen askotan klaustroak; goikoan logelak izaten ziren, eta behean, berriz, fraide gazteen ikasgelak eta lantegiak. Nolanahi ere, klaustroa beti zen monasterioetako biltoki nagusia. Bestalde, klaustroen erdiko partea, askotan, monasterioko edo katedraleko hilobia izaten zen. XI. mendea arte klaustroetako estalpea zurezkoa zen. Erromanikoaren garaian kanoi-ganga erabiltzen hasi zen, eta harroina eta kapitela zuten zutabeek. Zutabeen gainean puntu-erdiko arkua ezartzen zen, eta kapiteletan hornidurak; XII. mendekoak oso aberatsak ziren. Zisterraren erreforma iritsi zenean, hornidurak baztertu ziren, eta klaustroak soilagoak egin ziren, baina berehala, XIII. mendean, hasi ziren estilo gotikoko klaustro dotoreak. Klaustro gotikoak lauki luze baten forma zuen, estalpeak gurutze-eiteko ganga izaten zuen, zutabeak erromanikokoak baino fuste estuagoa, eta arkuetako hutsuneetan koloreetako beirak izaten ziren batzuetan. Klaustroen gainean beste igarobide bat, arkuduna eta estalia, izaten zen. Errenazimentu garaian klaustro gotikoa erabili zen batez ere, baina estilo horretako zutabe estuak erabili ordez, ordena klasikoetako zutabeak ezarri ziren. Katedraletan ez ziren klaustroak eraikitzen, baina hirietako eraikuntzetan hasi ziren jartzen.
  • Клуатр (фр. cloître, от лат. claustrum, закрытое место, позднее — монастырь) — типичная для романской и готической архитектуры крытая обходная галерея, обрамляющая закрытый прямоугольный двор или внутренний сад монастыря или крупной церкви. Обычно клуатр располагается вдоль стены здания, при этом одна из его стен является глухой, а вторая представляет собой аркаду или колоннаду. Часто клуатром называют и сам открытый двор, окружённый галереей. В Средние века внутренний двор клуатра непременно имел в центре колодец, от которого отходили дорожки, разделяющие пространство двора на квадранты. Клуатр обычно пристраивался к длинному южному фасаду собора. Кроме того, клуатры устраивались в средневековых университетских колледжах, например, в колледже св. Магдалины в Оксфорде. На Манхэттене есть музей средневекового искусства, целиком оформленный в стилистике старинных клуатров; он так и называется — «Клуатры».
  • Krużganek (łac. claustrum, niem. Kreuzgang) – jako pojęcie architektoniczne jest to długi korytarz (ganek), okalający przeważnie wewnętrzny dziedziniec na jednej lub kilku kondygnacjach. Pełnił funkcję komunikacyjną. Na ogół przykryty sklepieniem lub stropem krzyżowym, na zewnątrz otwarty najczęściej arkadami filarowymi lub kolumnowymi.Budową i funkcją przypomina podcień, jednakże różni się od niego tym, że jest dostawiony do lica muru, podczas gdy podcień jest z nim równy. W średniowieczu stanowił część klasztoru lub zamku. W okresie renesansu w pałacach i dworach budowano krużganki wielokondygnacyjne, jako ważny element architektonicznego składnika kompozycji budowli. Z tego okresu pochodzą krużganki na dziedzińcu zamku królewskiego na Wawelu, w Baranowie Sandomierskim i Nawojowie Łużyckim. Z czasów gotyku zachowały się krużganki np. na zamku w Lidzbarku Warmińskim. Przykładem krużganka okalającego kościół w okresie baroku są krużganki w Świętej Lipce. Stosowano je również w kamienicach mieszczańskich.
  • Křížová chodba, kvadratura či ambit je architektonický prvek používaný při stavbě církevních staveb. Jde o uzavřenou klenutou klášterní, kostelní či kapitulní chodbu čtvercového půdorysu okolo rajského dvora[zdroj?], který měl fungovat jako místo odpočinku a k němuž přiléhaly ostatní důležité prostory jako kapitulní síň, kostel, refektář, dormitář. Charakteristické je otevření křížové chodby do prostoru dvora arkádami či okny, jejichž vzhled byl poplatný době svého vzniku.
  • Een kloostergang, kruisgang of ambulatorium is een onderdeel van de architectuur van een abdij, kapittelkerk of kathedraal. Het is meestal een vierkant van overdekte gangen met arcades rondom een open binnenplaats, de kloosterhof of pandhof. De kloostergang is het centrum van het klooster en geeft toegang tot de ruimten voor de kloosterlingen, zoals de kerk, de refter, de kapittelzaal en de slaapzaal (dormitorium).De kloostergang wordt dus gebruikt als verbindingsgang, maar biedt de kloosterbewoners daarnaast beschutting tegen regen of warmte. Ook wordt de gang vaak gebruikt als plaats van meditatie; in sommige orden is men verplicht in de kruisgang te zwijgen. Kloostergangen werden soms ook gebruikt als begraafplaats.Vaak bevindt zich in het midden van de pandhof een waterput of -bekken om regenwater op te vangen.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 18692 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 15795 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 60 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103274320 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Cloisters
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikt
  • cloître
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un cloître ou cloitre est une galerie couverte et fermée en quadrilatère, entourant souvent un jardin intérieur, établie d'abord au coeur des abbayes et monastères, et plus tard également à côté des cathédrales, collégiales et églises plus importantes.Le cloitre, avec son jardin intérieur, au centre duquel se trouve parfois un puits, est ouvert sur le ciel, et, avec ses bancs de pierre (dans les abbayes plus anciennes) constitue l'espace de rencontre entre les moines, les autres lieux étant soumis au silence.
  • 회랑(回廊)은 사원, 교회, 수도원, 궁전 등에서 건물과 정원 등을 둘러싸도록 만들어진 복도이다.
  • 回廊(かいろう、元の用字は廻廊、英語: cloister)とは、寺院、教会、修道院、宮殿などにおいて、建物や中庭などを屈折して取り囲むように造られた廊下のことである。比喩的に、両側に山や海がせまって細くなった地形のことや、両側に他国の領土のある細長い領土の部分のことを「回廊地帯」と(単に「回廊」とも)呼ぶ。
  • Il chiostro è una parte costitutiva di un convento o di una abbazia, consistente in un'area centrale scoperta circondata da corridoi coperti, da cui si accede ai principali locali conventuali. I primi esempi di chiostri si trovano in edifici usati da monaci benedettini o loro derivazioni. Anche altri ordini religiosi monastici o non monastici possono costruire o usare chiostri; in alcuni casi possono assumere forme e collocazioni inusuali a seconda delle necessità della comunità che lo usa.
  • Křížová chodba, kvadratura či ambit je architektonický prvek používaný při stavbě církevních staveb. Jde o uzavřenou klenutou klášterní, kostelní či kapitulní chodbu čtvercového půdorysu okolo rajského dvora[zdroj?], který měl fungovat jako místo odpočinku a k němuž přiléhaly ostatní důležité prostory jako kapitulní síň, kostel, refektář, dormitář. Charakteristické je otevření křížové chodby do prostoru dvora arkádami či okny, jejichž vzhled byl poplatný době svého vzniku.
  • Der Kreuzgang ist ein von Wandelgängen oder Galerien umgebener Innenhof in christlichen Klöstern und in klaustralen Stiftsanlagen. Er dient der Erschließung der umgebenden Kloster- oder Konventsgebäude und war ursprünglich einer der wichtigsten Aufenthaltsräume des Klosters, der für praktische und liturgische Aktivitäten und zum Unterricht genutzt wurde.
  • Claustre (del llatí claustrum) és un espai arquitectònic al costat i contigu a una catedral, abadia o altre edifici religiós. Consisteix generalment en quatre galeries tancades en quadrat amb porticades de columnes, capitells i voltes.
  • Krużganek (łac. claustrum, niem. Kreuzgang) – jako pojęcie architektoniczne jest to długi korytarz (ganek), okalający przeważnie wewnętrzny dziedziniec na jednej lub kilku kondygnacjach. Pełnił funkcję komunikacyjną. Na ogół przykryty sklepieniem lub stropem krzyżowym, na zewnątrz otwarty najczęściej arkadami filarowymi lub kolumnowymi.Budową i funkcją przypomina podcień, jednakże różni się od niego tym, że jest dostawiony do lica muru, podczas gdy podcień jest z nim równy.
  • Een kloostergang, kruisgang of ambulatorium is een onderdeel van de architectuur van een abdij, kapittelkerk of kathedraal. Het is meestal een vierkant van overdekte gangen met arcades rondom een open binnenplaats, de kloosterhof of pandhof.
  • A cloister (from Latin claustrum, "enclosure") is a rectangular open space surrounded by covered walks or open galleries, with open arcades on the inner side, running along the walls of buildings and forming a quadrangle or garth. The attachment of a cloister to a cathedral or church, commonly against a warm southern flank, usually indicates that it is (or once was) part of a monastic foundation, "forming a continuous and solid architectural barrier...
  • Клуатр (на френски: cloître, от латински claustrum - закрито место, по-късно - манастир) е покрита галерия около правоъгълен двор или вътрешна градина в романската и готическата църковна и манастирска архитектура, обикновено към дългатафасада на катедралата или манастирската църква; в средата обикновено има кладенец, от който тръгват алеи, разделящи двора начетири части. Често клуатр се нарича и самият манастирски двор, окръжен от галерия.
  • Kalostra edo klaustroa patio baten inguruko ibiltoki estalia da, alde batean kolomadia duena eta sarrien elizen alboan edo monasterioen barnean eraikiak. Munduko kalostra handiena Salerno ondoko Certosa di Padula monasteriokoa da (12.000m²), Italia hegoaldean.Lauki- edo laukizuzen-formakoak izaten dira klaustroak gehienetan; inguruan pasabide estaliak dituzte, eta erdian iturria edo putzua. Monasterioetan, klaustroek bertako eraikuntzak lotzen dituzte, eta batetik bestera joateko bide dira.
  • Клуатр (фр. cloître, от лат. claustrum, закрытое место, позднее — монастырь) — типичная для романской и готической архитектуры крытая обходная галерея, обрамляющая закрытый прямоугольный двор или внутренний сад монастыря или крупной церкви. Обычно клуатр располагается вдоль стены здания, при этом одна из его стен является глухой, а вторая представляет собой аркаду или колоннаду. Часто клуатром называют и сам открытый двор, окружённый галереей.
rdfs:label
  • Cloître
  • Chiostro
  • Claustre
  • Cloister
  • Klaustro
  • Kloostergang
  • Kreuzgang
  • Krużganek
  • Křížová chodba
  • Клуатр
  • Клуатр
  • 回廊
  • 회랑 (복도)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:architecturalStyle of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:type of
is foaf:primaryTopic of