Les Claudii ou gens Claudia constituent l'une des plus anciennes et plus importantes familles romaines.Les Claudii sont réputés remonter à Attus Clausus, un Sabin qui est en faveur de la paix avec Rome, cette position impopulaire le conduit à quitter Inregillum avec ses clients environ cinq ans après l’expulsion des rois, soit vers 504 av. J.-C..

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les Claudii ou gens Claudia constituent l'une des plus anciennes et plus importantes familles romaines.Les Claudii sont réputés remonter à Attus Clausus, un Sabin qui est en faveur de la paix avec Rome, cette position impopulaire le conduit à quitter Inregillum avec ses clients environ cinq ans après l’expulsion des rois, soit vers 504 av. J.-C.. Ils sont accueillis à Rome, fait citoyens romains, admis parmi les familles patriciennes et des terres leur sont accordées,, et Appius Claudius Sabinus – son nom prononcé à la romaine – est fait sénateur.Suétone rapporte une autre tradition sur l’origine des Claudii, en précisant qu’elle est moins reconnue des historiens romains : Attus Clausus aurait été appelé peu après la fondation de Rome par Titus Lartius, roi et collègue de Romulus. Cette tradition semble faire la confusion avec la création de la tribu Claudia, sous le consulat de Titus Larcius Flavus (confondu avec le roi Titus Tatius) en 495 av. J.-C. ou, plus probablement, elle correspond au souhait des Claudii d'associer leur présence à Rome aux premiers temps de la cité.Cette installation est féconde, les Claudii obtiennent de nombreuses magistratures pendant la République romaine : 28 consulats, 5 dictatures, 7 censures, ainsi que 6 triomphes selon Suétone. Plusieurs femmes de la famille sont choisies comme vestales, dont la célèbre Claudia Quinta, qui permit à Ostie le débarquement miraculeux de la statue de Cybèle, en 204 av. J.-C.. Une autre vestale Claudia est célèbre pour s'être interposée face à un tribun de la plèbe qui voulait empêcher son père de monter au Capitole sur son char de triompheClodius est une variante « plébéienne » de ce nom utilisé par certains membres de la gens. Claudia et Clodia sont les prénoms féminins issus de ce nomen.Les claudii disparaissent des fastes consulaires en 68.Ses principales branches portent les cognomina : Crassus, Marcellus, Nero, Pulcher et Sabinus.
  • Claudius Ailesi ya da gens Claudia, Antik Roma'nın en eski ve köklü ailelerinden birisi olan ve mensuplarının yüzyıllar boyunca Roma kentini ve İmparatorluğunu yönetmiş olduğu antik Roma ailesi.Geleneksel olarak ailenin kökeni, MÖ 504 yılında Regillus yakınlarında yandaşlarıyla birlikte savaşı terk ederek Roma'lılarla barış yapmayı tercih Sabin kökenli Attius Clausus ile başlatılır. Bu olay Roma tarafından memnuniyetle karşılanmış ve bu sebeple tüm yandaşlarına yurttaşlık ve arazi verilmiş, ayrıca kendisi de Latince Appius Claudius Sabinus Inregillensis olarak çağrılan bir Roma Senatörü yapılmıştır. Aile isminin, birçok aile üyesinin doğuştan gelen bir rahatsızlık olarak topallamalarıyla ilgili olarak Latince claudeo (topallamak) fiilinden kaynaklandığı kabul edilir.
  • La gens Claudia fu un'importante famiglia romana, di antica origine sabina secondo le stesse fonti latine, di origine etrusca proveniente da Caere secondo recenti scoperte archeologiche.Ebbe due rami, uno patrizio — caratterizzato dai cognomina Caecus, Caudeoe, Centho, Crassus, Pulcher, Regillensis, e Sabinus —, e uno plebeo — caratterizzato dai cognomina Asellus, Canina, Centumalus, Cicero, Flamen, e Marcellus. Il praenomen Lucius fu evitato, dopo che due membri della gens che lo portavano lo disonorarono uno commettendo una rapina e l'altro divenendo assassino. Per tutta la durata della Repubblica, nessuno dei Claudii, che passavano per essere una famiglia dal cuore duro e sprezzante della plebe, adottò mai un membro di un'altra gens: il primo a rompere questa usanza fu Claudio, quarto imperatore romano, che adottò Lucio Domizio Enobarbo, poi noto come Nerone.
  • De gens Claudia was een van de oudste gentes van Rome, en gedurende vele eeuwen hadden haar leden vaak de leiding over de stad en het Imperium Romanum.De gens volgens de traditie begon haar geschiedenis met Attius Clausus, een Sabijn die vrede met Rome verkoos, een onpopulair standpunt dat hem ertoe bracht Regillus te verlaten met zijn medestanders rond 504 v.Chr. Rome verwelkomde deze "bannelingen". Ze maakten de medestanders van Attius Romeinse burgers en Appius Claudius Sabinus (zoals zijn naam werd uitgesproken in het Romeinse dialect) een senator. Een andere mogelijkheid is dat ze afstamden van Telegonos, zoon van Odysseus en Kirke. Deze zou Aeneas hebben geholpen in de strijd tegen Turnus.De mannelijke leden in de gens droegen Claudius als nomen gentile (gensnaam, cf. familienaam) . Keizer Claudius I is ons zelfs beter onder deze naam bekend.
  • Klaudiusze to patrycjuszowski ród rzymski, pochodzenia sabińskiego, którego przedstawiciele pełnili najwyższe funkcje przez cały okres trwania republiki rzymskiej. Poszczególne gałęzie rodu Klaudiuszów nosiły przydomki (cognomen) Pulcher, Neron, Gento, Krassus. Odrębnym rodem plebejskim byli Klaudiusze z przydomkiem Marcellus.
  • Os Cláudios, ou "Claudianos" (Latim: Claudii), foi uma tradicional família (clã, gens) na História de Roma, mas Sabina de origem, que durante séculos distinguiu-se por apresentar grandes líderes desde a Antiga República Romana.O primeiro membro desta família a estabelecer-se em Roma teria sidoAppius Claudius Sabinus Inregillensis, famoso por ter presidido a comissão dos decênviros que elaboraram a Lei das XII Tábuas.
  • Die Claudier (lateinisch Claudii oder gens Claudia) waren eine der ältesten römischen Patrizierfamilien (gentes maiores).Jahrhundertelang waren ihre Mitglieder in der Stadt und im Reich an führenden Stellen tätig, seit dem 4. Jahrhundert v. Chr. auch mit einem plebejischen Zweig, der oft den Beinamen Marcellus (der Kriegerische) trug. Mit dem Ende des 2. Jahrhunderts v. Chr. trat ein weiterer Beiname auf, Nero (stark, tatkräftig), den auch die römischen Kaiser Tiberius und Claudius trugen. Tiberius und Claudius waren wie Nero Mitglieder der julisch-claudischen Dynastie.Traditionell wird der Ursprung der Familie in Attius Clausus gesehen, einem Sabiner, der mit Rom Frieden schloss und sich dadurch in einer unangenehmen Situation sah. Deshalb zog er es vor, Regillus und seine Anhänger um das Jahr 504 v. Chr. zu verlassen. Rom nahm ihn auf, machte seine Gefolgschaft zu Bürgern, gab ihnen Land und machte Appius Claudius Sabinus (so der Name in der lateinischen Form) zum Senator. Eine alternative Herleitung führt den Namen auf claudus (lat.: lahm, humpelnd) zurück.Clodius war eine weitere plebejische Version des Namens, die von einigen Mitgliedern der Familie benutzt wurde, um als Patrizier einen plebejischen Auftritt zu bekommen, während Claudia (und Clodia) von den Frauen benutzt wurde.In den deutschsprachigen Raum gelangte der Name im 16. Jahrhundert als Vorname. Insbesondere die weibliche Form Claudia ist heute häufig.Bedeutende Träger des Namens in der Antike waren: Ap. Claudius Sabinus Inregillensis, Konsul 495 v. Chr. Ap. Claudius Crassus Inregillensis Sabinus, Konsul 471 v. Chr. (?), 451 v. Chr.; Decemvir 451 v. Chr., 450 v. Chr., 449 v. Chr. C. Claudius (Crassus?) Inregillensis Sabinus, Konsul 460 v. Chr. Ap. Claudius Crassus Inregillensis, Konsul 349 v. Chr. M. Claudius Marcellus, Konsul 331 v. Chr. Ap. Claudius Caecus, Konsul 307 v. Chr., 296 v. Chr. M. Claudius Marcellus, Konsul 287 v. Chr. C. Claudius Canina, Konsul 285 v. Chr., 273 v. Chr. Ap. Claudius Russus, Konsul 268 v. Chr. Ap. Claudius Caudex, Konsul 264 v. Chr. P. Claudius Pulcher, Konsul 249 v. Chr., Verlierer der Schlacht von Drepana C. Claudius Centho, Konsul 240 v. Chr., M. Claudius Marcellus, Konsul 222 v. Chr., nachgewählt 215 v. Chr., 214 v. Chr., 210 v. Chr., 208 v. Chr. Q. Claudius, Volkstribun 218 v. Chr. Ap. Claudius Pulcher, Konsul 212 v. Chr. C. Claudius Nero, Konsul 207 v. Chr. Ti. Claudius Nero, Konsul 202 v. Chr. M. Claudius Marcellus, Konsul 196 v. Chr. Ap. Claudius Pulcher, Konsul 185 v. Chr. P. Claudius Pulcher, Konsul 184 v. Chr. M. Claudius Marcellus, Konsul 183 v. Chr. C. Claudius Pulcher, Konsul 177 v. Chr. M. Claudius Marcellus, Konsul 166 v. Chr., 155 v. Chr., 152 v. Chr. Ap. Claudius Pulcher, Konsul 143 v. Chr. C. Claudius Pulcher, Konsul 92 v. Chr. Ap. Claudius Pulcher, Konsul 79 v. Chr. Claudius Glaber, Prätor 73 v. Chr. (oder etwas früher) Q. Claudius Quadrigarius, Historiker Ti. Claudius Nero, Legat des Pompeius im Seeräuberkrieg 67 v. Chr. Ap. Claudius Pulcher, Konsul 54 v. Chr. P. Claudius Pulcher, Bruder des vorigen, nannte sich in P. Clodius Pulcher um M. Claudius Marcellus, Konsul 51 v. Chr. C. Claudius Marcellus, Konsul 50 v. Chr. C. Claudius Marcellus, Konsul 49 v. Chr. Ap. Claudius Pulcher, Konsul 38 v. Chr. Marcus Claudius Marcellus Aeserninus, Konsul 22 v. Chr. Nero Claudius Drusus, Konsul 9 v. Chr. Ti. Claudius Nero, Vater des Kaisers Tiberius Ti. Claudius Nero Caesar, Kaiser Tiberius (14–37) Ti. Claudius Nero Germanicus, Kaiser Claudius (41–54) Ti. Claudius Nero Caesar, Kaiser Nero (54–68) L. Catilius Severus Iulianus Claudius Reginus, Konsul 120 Claudius Ptolemaeus (Ptolemäus), griechischer Astronom, 2. Jahrhundert Claudius Galenus (Galen), griechischer Arzt (* 129, † 199) L. Vibullius Hipparchus Ti. Claudius Atticus Herodes, Konsul 143 Cn. Claudius Severus Arabianus, Konsul 146 Cn. Claudius Severus, Konsul 173 Ti. Claudius Pompeianus, Konsul 173 Ti. Claudius Aristokles, antiker griechischer Philosoph Ti. Claudius Severus Proculus, Konsul 200 Claudius Aelianus (Aelian), Lehrer und Rhetoriker, († 222) Ap. Claudius Iulianus, Konsul 224 L. Tiberius Claudius Pompeianus, Konsul 231 Cn. Claudius Severus, Konsul 235 Ti. Claudius Quintianus, Konsul 235 Claudius Gothicus, Kaiser (268–270) M. Claudius Tacitus, Kaiser (275–276) Claudius, Maurus und Jason, Märtyrer († 284) T. Claudius Aurelius Aristobulus, Konsul 285 Flavius Claudius Constantinus, Kaiser (337–340) Flavius Claudius Iulianus, Kaiser (361–363) Claudius Mamertinus, Konsul 362 Sex. Claudius Petronius Probus, Konsul 371 Flavius Claudius Antonius, Konsul 382 Claudius Claudianus (Claudian), Dichter (* um 370, † 405) Rutilius Claudius Namatianus, Politiker und Dichter des 5. Jahrhunderts Claudius Iulius Ecclesius Dynamius, Konsul 488Für Personen aus späterer Zeit, die den Namen Claudius tragen, siehe Claudius (Begriffsklärung).
  • Клавдиите (латински: Claudii или gens Claudia) са от най-старите римски патрициански фамилии (gentes maiores).Векове наред нейни членове са на водещи позиции в града и в Римската империя. След 4 век пр.н.е. са заедно с плебейския клон, с допълнителното име Марцел (Marcellus - войнствен). Към края на 2 век пр.н.е. имат още едно допълнително име, Нерон (Nero - силен, решителен), което носят също и римските императори Тиберий и Клавдий. Те, както и император Нерон, са членове на Юлиево-клавдиевата династия.Основател на фамилията е Атий Клауз (Attius Clausus), сабин, който сключва мир с Рим и се вижда в неприятна ситуация. Затова решава да напусне около 504 пр.н.е. езерото Регил. Рим го приема, дава на свитата му гражданство и земя и прави Апий Клавдий Сабин (на латински: Appius Claudius Sabinus Inregillensis) сенатор.Клодий (Clodius) е друга плебейска форма на името, която се употребява от някои членове, за да получат като патриции плебейски вид, докато жените употребяват Клавдия и Клодия (Claudia и Clodia).През 16 век името се разпространява в Европа като малко име. Днес често срещана е женската форма Клавдия.
  • The gens Claudia (Classical Latin: [ˈklawdɪa]), sometimes written Clodia, was one of the most prominent patrician houses at Rome. The gens traced its origin to the earliest days of the Roman Republic. The first of the Claudii to obtain the consulship was Appius Claudius Sabinus Regillensis, in 495 BC, and from that time its members frequently held the highest offices of the state, both under the Republic and in imperial times.Plebeian Claudii are found fairly early in Rome's history. Some may have been descended from members of the family who had passed over to the plebeians, while others were probably the descendants of freedmen of the gens.In his life of the emperor Tiberius, who was a scion of the Claudii, the historian Suetonius gives a summary of the gens, and says, "as time went on it was honoured with twenty-eight consulships, five dictatorships, seven censorships, six triumphs, and two ovations." Writing several decades after the fall of the so-called "Julio-Claudian dynasty", Suetonius took care to mention both the good and wicked deeds attributed to members of the family.The patrician Claudii were noted for their pride and arrogance, and intense hatred of the commonalty. In his History of Rome, Niebuhr writes,That house during the course of centuries produced several very eminent, few great men; hardly a single noble-minded one. In all ages it distinguished itself alike by a spirit of haughty defiance, by disdain for the laws, and iron hardness of heart.During the Republic, no patrician Claudius adopted a member of another gens; the emperor Claudius was the first who broke this custom, by adopting Lucius Domitius Ahenobarbus, afterwards the emperor Nero.
  • Клавдии (лат. Claudii, gens Claudia) — римский род сабинского происхождения, образовавший, вместе с 5000 клиентами, отдельную трибу, с Аппием Клавдием во главе (см. ниже). Род этот, из которого выделилась плебейская ветвь (известными её представителями являются Марцеллы), с самого начала отличался аристократическим высокомерием и особенным упорством в защите своих прав во время борьбы с плебеями. По примеру Публия Клодия, в последние годы республики некоторые члены этого рода стали именоваться Клодиями. Другая ветвь рода получила прозвище Неронов: глава их, консул Гай Клавдий Нерон, достиг известности во время второй пунической войны, вместе с Ливием Салинатором победив карфагенян на берегу Метавра, в 207 г. К этой же фамилии принадлежал Тиберий Клавдий Нерон, уступивший Октавиану Августу жену свою Ливию, благодаря чему сыновья его, Тиберий Клавдий Нерон и Друз Клавдий Нерон, перешли в царствующий дом Юлиев, а его имя получил четвёртый император из рода Юлиев — Клавдий.
  • Gens Clàudia fou una família patrícia i plebea romana. Els Claudis patricis foren d'origen sabí i van arribar a Roma el 504 aC i foren acceptats entre els patricis. Van utilitzar els cognoms Cec (Caecus) Caudex, Centó (Centho), Cras (Crassus), Pulcre (Pulcher), Regil·lense (Regillensis), Sabí (Sabinus) i Neró (Nero), cognoms que no van determinar famílies. El nom Luci era evitat a la família Clàudia a causa del fet que dos membres amb aquest nom van causar deshonor a la família, un per robatori i un per assassinat. Cap patrici dels Claudis va adoptar mai un membre d'un altra gens fins que l'emperador Claudi ho va fer amb Luci Domici Aenobarb (Neró). La branca plebea van portar els cognoms Asellus (Asel), Canina, Centumal, Ciceró, Flamen, Regil·lense i Marcel, essent el darrer el més famós.
  • A Claudia gens két előkelő római nemzetséget jelölt a köztársasági időkben, egy patriciust és egy plebejust. A szabin eredetű patríciusokat i. e. 504-ben vették fel a római arisztokrácia soraiba. Az alábbi cognomenek voltak jellemzőek a nemzetségre: Caecus, Caudex, Centho, Crassus, Nero, Pulcher, Regillensis és Sabinus, ezek azonban nem jelöltek külön családokat. A családba egyetlen alkalommal adoptáltak új tagot, mégpedig Claudius császár tette ezt az ifjú Lucius Domitius Ahenobarbusszal, a későbbi Nero császárral.A plebejus Claudiusok az alábbi mellékneveket viselték: Asellus, Canina, Centumalus, Cicero, Flamen, Marcellus.
  • クラウディウス氏族(ラテン語:gens Claudia)は、古代ローマの氏族のひとつ。もともとはサビニ族を祖とし、ローマと平和的な関係を求めたアッティウス・クラウススが約5000人のクリエンテスと共にローマへと移り住み、土地と元老院の議席を与えられた。そしてローマ社会のパトリキの名門として成長を遂げるが、アッティウス・クラウディウス・サビヌスなどのように不遜な振舞いによって市民の反感を買い、ローマ社会を混乱させる者も存在した。伝統的に高慢・強気・非妥協的・先見性、国家利益を最優先とする確固たる意思、強い責任感、といった資質を持つ男たちが多い。しかしながら、その資質は軍隊を率いる際には利点となる点も多く、歴代非常に多くの高官を送り出した。第2代皇帝ティベリウスの頃までは、執政官28人、独裁官5人、財務官7人、凱旋将軍6人、次席凱旋将軍20人を数える。その後もクラウディウス氏族の血統は絶えることなく続き、アウグストゥスの後継者ティベリウスを経てユリウス氏族とともに帝政ローマの皇族としての血統を築き上げることとなる。クロード、クローディア、クラウディオ、クラウディアといった人名はこの氏族に由来する。
  • Klaudiar leinua Antzineko erromatar familia zaharrenetakoa izan zen. Mendeetan zehar, klaudiarrek Erromako kargu garrantzitsuenetan egon ziren, Errepublika eta Inperioaren buruan.Leiendaren arabera, leinuko lehena Atio Klauso izan zen, Erromarekin bakea sustatu zuen sabiniar bat. Hori zela eta, jatorrizko hiria, Regilus, utzi behar izan zuen. Erromatarrek Atio Klauso eta haren senitarteko eta jarraitzaile guztiak onartu zituzten. Apio Klaudio Sabino (latinez ahozkatzen zen bezala) izena emanda, senatari izendatu zuten.
  • La gens Claudia fue una de las principales familias patricias de la antigua Roma. Su origen se remonta al sabino Atta Clauso Regillense (Apio Claudio Sabino) que se estableció en Roma con miles de familiares y clientes en los inicios de la República, poco después de la expulsión de los reyes etruscos. Los Claudios produjeron varias ramas ilustres, como los Claudii Pulchri, los Claudii Marcelli, los Claudii Centhones, o los Claudii Nerones, entre los que surgieron dictadores, cónsules, censores, pretores y emperadores. Algunos de los personajes más conspicuos son los siguientes: Apio Claudio Sabino (cónsul 495 a. C.) (siglo V a. C.). Fundador de la gens Claudia Apio Claudio Craso (†470 a. C.), hijo del anterior, cónsul 471 a. C. Apio Claudio Craso (decemviro), (siglo V a. C.), hijo del anterior, cónsul 451 a. C. Apio Claudio el Censor (340 a. C.-273 a. C.). Promotor de la Vía Apia Apio Claudio Cáudice (siglo III a. C.), nieto del anterior. Cónsul 264 a. C. Apio Claudio Pulcro (cónsul 249 a. C.) (siglo III a. C.), hijo del anterior. Apio Claudio Pulcro (cónsul 212 a. C.) (siglo III a. C.), hijo del anterior. Paradigma de irreverencia por rechazar un augurio Cayo Claudio Nerón (siglo III a. C.) Cónsul 207 a. C. Apio Claudio Pulcro (cónsul 185 a. C.) (siglo II a. C.), hijo del hómonimo cónsul de 212 a. C. Apio Claudio Pulcro (cónsul 143 a. C.) (siglo II a. C.). Suegro de [[Tiberio Sempronio Graco Apio Claudio Pulcro (siglo I a. C.), hijo del anterior. Cónsul 79 a. C. Apio Claudio Pulcro (cónsul 54 a. C.) (siglo I a. C.), hijo del anterior. Suegro de Pompeyo el Joven y de Marco Junio Bruto Publio Clodio Pulcro (92 a. C.-52 a. C.), hermano del anterior Claudia Pulcra Tercia (siglo I a. C.), hermana del anterior. Esposa de Luculo. Amante de Catulo Clodia Pulcra (57 a. C.-7), hija de Publio Clodio Pulcro. Esposa de Octavio Tiberio Claudio Nerón (pretor) (85 a. C. -33 a. C.). Esposo de Livia Tiberio Claudio Nerón (42 a. C.-37). Emperador (Principado) (14-37) Cayo César Calígula (12-41). Emperador (Principado) (37-41) Tiberio Claudio Druso (10 a. C.-54). Emperador (Principado) (41-54) Claudio César Nerón (37-68). Emperador (Principado) (54-68)
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 40137 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 17308 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 356 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109738725 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:censeur
  • 7 (xsd:integer)
prop-fr:cognomina
  • Crassus, Marcellus, Nero, Pulcher et Sabinus
prop-fr:consul
  • 41 (xsd:integer)
prop-fr:decemvir
  • 3 (xsd:integer)
prop-fr:dictateur
  • 6 (xsd:integer)
prop-fr:maîtreCavalerie
  • 1 (xsd:integer)
prop-fr:nom
  • Claudii
prop-fr:période
  • -68 (xsd:integer)
prop-fr:tribun
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les Claudii ou gens Claudia constituent l'une des plus anciennes et plus importantes familles romaines.Les Claudii sont réputés remonter à Attus Clausus, un Sabin qui est en faveur de la paix avec Rome, cette position impopulaire le conduit à quitter Inregillum avec ses clients environ cinq ans après l’expulsion des rois, soit vers 504 av. J.-C..
  • Klaudiusze to patrycjuszowski ród rzymski, pochodzenia sabińskiego, którego przedstawiciele pełnili najwyższe funkcje przez cały okres trwania republiki rzymskiej. Poszczególne gałęzie rodu Klaudiuszów nosiły przydomki (cognomen) Pulcher, Neron, Gento, Krassus. Odrębnym rodem plebejskim byli Klaudiusze z przydomkiem Marcellus.
  • Os Cláudios, ou "Claudianos" (Latim: Claudii), foi uma tradicional família (clã, gens) na História de Roma, mas Sabina de origem, que durante séculos distinguiu-se por apresentar grandes líderes desde a Antiga República Romana.O primeiro membro desta família a estabelecer-se em Roma teria sidoAppius Claudius Sabinus Inregillensis, famoso por ter presidido a comissão dos decênviros que elaboraram a Lei das XII Tábuas.
  • クラウディウス氏族(ラテン語:gens Claudia)は、古代ローマの氏族のひとつ。もともとはサビニ族を祖とし、ローマと平和的な関係を求めたアッティウス・クラウススが約5000人のクリエンテスと共にローマへと移り住み、土地と元老院の議席を与えられた。そしてローマ社会のパトリキの名門として成長を遂げるが、アッティウス・クラウディウス・サビヌスなどのように不遜な振舞いによって市民の反感を買い、ローマ社会を混乱させる者も存在した。伝統的に高慢・強気・非妥協的・先見性、国家利益を最優先とする確固たる意思、強い責任感、といった資質を持つ男たちが多い。しかしながら、その資質は軍隊を率いる際には利点となる点も多く、歴代非常に多くの高官を送り出した。第2代皇帝ティベリウスの頃までは、執政官28人、独裁官5人、財務官7人、凱旋将軍6人、次席凱旋将軍20人を数える。その後もクラウディウス氏族の血統は絶えることなく続き、アウグストゥスの後継者ティベリウスを経てユリウス氏族とともに帝政ローマの皇族としての血統を築き上げることとなる。クロード、クローディア、クラウディオ、クラウディアといった人名はこの氏族に由来する。
  • Die Claudier (lateinisch Claudii oder gens Claudia) waren eine der ältesten römischen Patrizierfamilien (gentes maiores).Jahrhundertelang waren ihre Mitglieder in der Stadt und im Reich an führenden Stellen tätig, seit dem 4. Jahrhundert v. Chr. auch mit einem plebejischen Zweig, der oft den Beinamen Marcellus (der Kriegerische) trug. Mit dem Ende des 2. Jahrhunderts v. Chr. trat ein weiterer Beiname auf, Nero (stark, tatkräftig), den auch die römischen Kaiser Tiberius und Claudius trugen.
  • Клавдии (лат. Claudii, gens Claudia) — римский род сабинского происхождения, образовавший, вместе с 5000 клиентами, отдельную трибу, с Аппием Клавдием во главе (см. ниже). Род этот, из которого выделилась плебейская ветвь (известными её представителями являются Марцеллы), с самого начала отличался аристократическим высокомерием и особенным упорством в защите своих прав во время борьбы с плебеями.
  • Клавдиите (латински: Claudii или gens Claudia) са от най-старите римски патрициански фамилии (gentes maiores).Векове наред нейни членове са на водещи позиции в града и в Римската империя. След 4 век пр.н.е. са заедно с плебейския клон, с допълнителното име Марцел (Marcellus - войнствен). Към края на 2 век пр.н.е. имат още едно допълнително име, Нерон (Nero - силен, решителен), което носят също и римските императори Тиберий и Клавдий.
  • Klaudiar leinua Antzineko erromatar familia zaharrenetakoa izan zen. Mendeetan zehar, klaudiarrek Erromako kargu garrantzitsuenetan egon ziren, Errepublika eta Inperioaren buruan.Leiendaren arabera, leinuko lehena Atio Klauso izan zen, Erromarekin bakea sustatu zuen sabiniar bat. Hori zela eta, jatorrizko hiria, Regilus, utzi behar izan zuen. Erromatarrek Atio Klauso eta haren senitarteko eta jarraitzaile guztiak onartu zituzten.
  • A Claudia gens két előkelő római nemzetséget jelölt a köztársasági időkben, egy patriciust és egy plebejust. A szabin eredetű patríciusokat i. e. 504-ben vették fel a római arisztokrácia soraiba. Az alábbi cognomenek voltak jellemzőek a nemzetségre: Caecus, Caudex, Centho, Crassus, Nero, Pulcher, Regillensis és Sabinus, ezek azonban nem jelöltek külön családokat.
  • De gens Claudia was een van de oudste gentes van Rome, en gedurende vele eeuwen hadden haar leden vaak de leiding over de stad en het Imperium Romanum.De gens volgens de traditie begon haar geschiedenis met Attius Clausus, een Sabijn die vrede met Rome verkoos, een onpopulair standpunt dat hem ertoe bracht Regillus te verlaten met zijn medestanders rond 504 v.Chr. Rome verwelkomde deze "bannelingen".
  • The gens Claudia (Classical Latin: [ˈklawdɪa]), sometimes written Clodia, was one of the most prominent patrician houses at Rome. The gens traced its origin to the earliest days of the Roman Republic. The first of the Claudii to obtain the consulship was Appius Claudius Sabinus Regillensis, in 495 BC, and from that time its members frequently held the highest offices of the state, both under the Republic and in imperial times.Plebeian Claudii are found fairly early in Rome's history.
  • La gens Claudia fue una de las principales familias patricias de la antigua Roma. Su origen se remonta al sabino Atta Clauso Regillense (Apio Claudio Sabino) que se estableció en Roma con miles de familiares y clientes en los inicios de la República, poco después de la expulsión de los reyes etruscos.
  • Claudius Ailesi ya da gens Claudia, Antik Roma'nın en eski ve köklü ailelerinden birisi olan ve mensuplarının yüzyıllar boyunca Roma kentini ve İmparatorluğunu yönetmiş olduğu antik Roma ailesi.Geleneksel olarak ailenin kökeni, MÖ 504 yılında Regillus yakınlarında yandaşlarıyla birlikte savaşı terk ederek Roma'lılarla barış yapmayı tercih Sabin kökenli Attius Clausus ile başlatılır.
  • Gens Clàudia fou una família patrícia i plebea romana. Els Claudis patricis foren d'origen sabí i van arribar a Roma el 504 aC i foren acceptats entre els patricis. Van utilitzar els cognoms Cec (Caecus) Caudex, Centó (Centho), Cras (Crassus), Pulcre (Pulcher), Regil·lense (Regillensis), Sabí (Sabinus) i Neró (Nero), cognoms que no van determinar famílies.
  • La gens Claudia fu un'importante famiglia romana, di antica origine sabina secondo le stesse fonti latine, di origine etrusca proveniente da Caere secondo recenti scoperte archeologiche.Ebbe due rami, uno patrizio — caratterizzato dai cognomina Caecus, Caudeoe, Centho, Crassus, Pulcher, Regillensis, e Sabinus —, e uno plebeo — caratterizzato dai cognomina Asellus, Canina, Centumalus, Cicero, Flamen, e Marcellus.
rdfs:label
  • Claudii
  • Claudia (gens)
  • Claudia gens
  • Claudier
  • Claudius (gens)
  • Gens Claudia
  • Gens Claudia
  • Gens Claudia
  • Gens Clàudia
  • Gens Cláudia
  • Klaudiar leinu
  • Klaudiusze
  • Клавдии
  • Клавдии
  • クラウディウス氏族
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of